MM Story Teller

Chapter 194

Viewers 32k

🌍Chapter 194

ထန်မော့ တီကောင်ကြီး၏ ကိုယ်ကို တင်းတင်းဖက်ထားခဲ့သည်။

ကြီးမားသော တီကောင်ကြီး၂ကောင်မှာ မြေကြီးကို လျင်မြန်စွာတူးနေပြီး မြေကြီးများမှာ ဘေးဘက်သို့ လွင့်ပျံနေခဲ့သည်။ ထန်မော့သူ၏ခေါင်းကို ငုံ့ထားရန်သာတတ်နိုင်လေသည်။ ထူထဲသော ရွံ့စများကသူ၏ကိုယ်နှင့်ခေါင်းတို့တွင် ပေကျံလျက် ရွံ့နှင့်ရေချိုးနေသည့်အလားပင်။ ထန်မော့မှာ ထိုအရှိန်ကြောင့်လွင့်ကျမသွားစေရန် တီကောင်ကြီးကို တင်းတင်းဖက်ထားရုံသာတတ်နိုင်လေသည်။

သူတို့၏နောက်တွင် တူးဖော်သံများ ဆက်တိုက် လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

ပိုးနက်ကောင်များမှာလည်း မြေတူး၍လိုက်လာသည့်တိုင် တီကောင်များလောက်တော့မမြန်ချေ။ ထန်မော့သည် မိမိတို့ကြားမှ အကွာအဝေးမှာ တဖြည်းဖြည်းဝေးလာသည်ဟု ခံစားမိနေစဥ်မှာပင် တစ်စုံတစ်ခုအား ထွေးထုတ်သံများကို ကြားလိုက်ရလေသည်။ သူသည် ၄င်းတို့မှာ မည်သည့်အရာများဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်းထိတ်လန့်သွားတော့သည်။ သူ၏ကိုယ်အား တီကောင်ကြီး၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် မှီချလိုက်ကာ သူ၏ကိုယ်ကို အတတ်နိုင်ဆုံးကျုံ့ထားလိုက်လေသည်။

အနက်ရောင်အက်စစ်များမှာ တပြိုင်တည်းလွင့်ပျံလာပြီး တီကောင်ကြီး၂ကောင်မှာလည်း အထိတ်တလန့်နှင့် တရှူးရှူးအသံများကို ပြုလုပ်လာခဲ့လေသည်။

၄င်းတို့မှာ ထိုအက်စ်ရည်များ၏ လားရာကို သိနေသည့်အလား ခန္ဓာကိုယ်ကို တွန့်လိမ်လျက်ရှောင်ရှားလိုက်ကြသည်။ သို့သော် အက်စစ်ရေတချို့ကတော့ သူတို့ပေါ်သို့ ကျရောက်လာဆဲပင်။ တီကောင်ကြီးများမှာ နာနာကျင်ကျင်ညည်းညူလိုက်ပြီး ပြေးလွှားခြင်းကိုလည်း အရှိန်တင်လိုက်လေသည်။ ပိုးနက်ကောင်များက အက်စစ်များကို ထပ်မံထွေးထုတ်ရန်ကြိုးစားကြသော်လည်း တီကောင်ကြီး၂ကောင်မှာ တဖြည်းဖြည်း ဝေးကွာသွားတော့သည်။

နာရီ၀က်ခန့်ကြာပြီးနောက်တွင် ပိုးနက်ကောင်များမှာ လုံး၀မျက်ချည်ပြတ်ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။

ထန်မော့သည် ဂရုတစိုက်နားစွင့်လျက် ပိုးကောင်များ ထပ်လိုက်လာမလာ အတည်ပြုလိုက်သည်။ သူသည် တီကောင်ကြီး၂ကောင်က ဤနေရာတွင် ရပ်သွားမည်ဟုထင်ခဲ့သော်လည်း ဆက်၍ တူးနေလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

"ရှူး...ဆိုးလိုက်တာ ဆိုးလိုက်တာ"

"ရှူး...ပိုးကောင်တွေရဲ့အဆိပ် အရမ်းနာတာပဲ"

ထန်မော့၄င်းတို့ကို နားမလည်နိုင်ချေ၊ သူ၅မိနစ်ကြာစောင့်နေသေးသော်လည်း ထိုတီကောင်ကြီးများမှာ ရပ်မသွားသေးချေ။ သူ၏အမူအယာ တဖြည်းဖြည်း ပျက်ယွင်းလာခဲ့သည်။ ဤတီကောင်ကြီးများမှာ မြေကြီး၏အနက်ပိုင်းအထိ တူးနေသည်ကို သူခံစားမိသည်။ ပိုနက်နက်သို့ရောက်လာလေ ထန်မော့အတွက် လေရရှိမှုနည်းလာလေပင်။ သူသည် အသက်ရှူရန်ခက်ခဲနေပြီဖြစ်ပြီး ရှေ့ဆက်သွားမည်ဆိုပါက အသက်ရှူနိုင်တော့မည်မဟုတ်ချေ။

ထန်မော့ ဘေးပတ်၀န်းကျင်ကို စူးစမ်းလျက် ထိုတီကောင်ကြီး၂ကောင်ထံမှ ထွက်ပြေးရန်ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော် ထိုတီကောင်ကြီး၂ကောင်က သူ၏စိတ်ထဲမှ စကားများကို ကြားနိုင်သည့်အလား ရုတ်ချည်းရပ်တန့်သွားလျက် သူ့အား ခေါင်းထောင်ကာ ထူးထူးဆန်းဆန်းစိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ထို့နောက်တီကောင်ကြီး၂ကောင် အနည်းငယ်တိုင်ပင်နေပုံရပြီးချက်ချင်းနောက်လှည့်ကာ အပေါ်သို့ တူးလိုက်ကြလေသည်။

ထန်မော့၏ ထီးကလေးကို ဆုပ်ကိုင်ထားနှင့်ပြီဖြစ်သော လက်ချောင်းများမှာ ၄င်းကိုမြင်လျှင် ရပ်တန့်သွားခဲ့ရသည်။

မိနစ်ပိုင်းခန့်ကြာပြီးနောက် သူတို့မြေကြီးပေါ်တဖန်ပြန်ရောက်လာခဲ့ကြသည်။

သူတို့မြက်ခင်းပြင်ကျယ်ကြီးတွင်ရှိနေကြတုန်းပင်။

ထန်မော့ တီကောင်ကြီး၏ကျောပြင်ပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလိုက်ပြီး အနက်ရောင်မြေပြင်ကိုနင်းလိုက်သည်။ ကြီးမားသောတီကောင်ကြီး၂ကောင်မှာ ၄င်းတို့၏ ကိုယ်တစ်၀က်ခန့်ကို မြေကြီးထဲတွင် နှစ်မြုပ်ထားလျက် ၄င်းတို့၏ရုပ်ဆိုးဆိုးခေါင်းများကိုသာ ဖော်ပြထားခဲ့သည်။ တီကောင်ကြီး၂ကောင်က သူတို့၏ခေါင်းများဖြင့် အချင်းချင်းတွန်းထိုးနေကြသည်မှာ ရှူထောင့်တစ်ခုမှကြည့်လျက် အချစ်များဝေမျှနေကြသည့်နှယ်။ တောက်ပသောနေရောင်အောက်တွင် ၄င်းတို့၏ ခေါင်းပေါ်မှ ပန်းရောင်ဖျော့ဖျော့တောက်ပလျက်။

ထိုတီကောင်ကြီး၂ကောင်၏ ခေါင်းပေါ်မှ ပန်းရောင်အလင်းရောင်ခြည်ကိုကြည့်လျက် ထန်မော့၏ မျက်လုံးတို့ကျဥ်းမြောင်းသွားခဲ့လေသည်။

"ရှူး သူ ငါ့ကိုကြည့်နေတယ်"

"သူက ငါ့ကို ကြည့်နေတာပါနော်"

"သူ ငါ့ကို ကြည့်နေတာအသိသာကြီး"

ထန်မော့မှာ ထိုပန်းရောင်ရောင်ခြည်ကိုကြည့်လျက် သူ၏ရင်ထဲတွင် ခန့်မှန်းချေတစ်ခုဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

မူလက ထိုတီကောင်ကြီး၂ကောင် သူ့ကို ရုတ်တရက်ဆွဲလျက် ထွက်ပြေးသွားချိန်တွင် သေချာသတိမထားမိခဲ့ချေ။ အရာအားလုံးက ဖြစ်ပျက်သွားသည်မှာ လျင်မြန်လွန်းနေ၍ တုန့်ပြန်ရန်အခွင့်အရေးမရခဲ့ခြင်းပင်။ ထွက်ပြေးနေစဥ်အတောအတွင်း၌ သူသည်ရင်းနှီးနေသော အသံများနှင့် ချောကျိကျိအထိအတွေ့ကို သတိထားမိခဲ့သည်။ ထို့နောက် တီကောင်ကြီး၂ကောင်ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

သူ တီကောင်ကြီးတစ်ကောင်ကို ကယ်တင်ထားသည်မှာ သိပ်မကြာသေးချေ။ ပထမအကြိမ်မှာ ဘေကိုသတ်ပါ ဂိမ်းတွင်ဖြစ်သည်။ ထိုရုပ်ဆိုးသော တီကောင်ကြီးမှာ ဆပ်ကပ်ခေါင်းဆောင်ထံမှ ဖမ်းဆီးခံထားရသည်ကို ကယ်တင်ခဲ့ခြင်းပင်။ ဒုတိယအကြိမ်မှာ ထူးဆန်းထွေလာ ဆပ်ကပ်ပွဲညအတွက် တီကောင်ကြီးမှာ ဆပ်ကပ်ခေါင်းဆောင်ထံမှ ဒုတိယအကြိမ် ဖမ်းဆီးခံလိုက်ရချိန်တွင်ဖြစ်သည်။ ထိုဆပ်ကပ်ခေါင်းဆောင်မှာ တီကောင်ကြီးကို လူရှေ့တွင် တိုက်ရိုက်ဆွဲဖြဲပစ်ချင်ခဲ့ခြင်းပင်။ ထန်မော့နှင့် ဖူ၀မ်သော်မှာ တဖန်ပူးပေါင်း၍ ထိုတီကောင်ကြီးကို ကယ်တင်ခဲ့ကြပြန်သည်။ ထိုစဥ်က သူတို့ဤဆုကိုရရှိခဲ့သည်။

"တီကောင်ကြီးရဲ့ ဆန္ဒမွန်"

ထန်မော့ဂရုတစိုက်လက်ကိုဆန့်လျက် တီကောင်ကြီး၏ ခေါင်းကိုလှမ်းထိလိုက်သည်။ သူ၏လက်က ခေါင်းကို မထိရသေးခင်မှာပင် တီကောင်ကြီး၂ကောင်မှာ သူ၏လက်ကို ခေါင်းဖြင့် အလုအယက် တိုးဝှေ့ပွတ်သပ်လာခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် ထိုတီကောင်ကြီး၂ကောင်မှာ မည်သူက ထန်မော့အား ပို၍ကြာကြာပွတ်သပ်လိုက်ရကြောင်း အပြိုင်အဆိုင် ငြင်းခုန်ကြတော့သည်။ နှစ်ကောင်သား အပြင်းအထန်ငြင်းခုန်နေရင်း ထန်မော့ကိုပင်မေ့သွားကြတော့သည်။

ထန်မော့ အကျဥ်းချုပ်တွေးလိုက်သည်။

" ကြည့်ရတာ တီကောင်ကြီးရဲ့ ဆန္ဒမွန်ပဲဖြစ်မယ်"

ထိုထူးဆန်းထွေလာဆပ်ကပ်ဂိမ်းတုန်းက ထန်မော့မှာ ထို တီကောင်ကြီး၏ ဆန္ဒမွန်ဟူသော ဆုကို သေချာနားမလည်ခဲ့ချေ။ ဤတီကောင်ကြီး၂ကောင်က သူကယ်ခဲ့သော တီကောင်ကြီးမဟုတ်သည်မှာ သေချာလေသည်။ ထိုတီကောင်ကြီးမှာ ကြီးမားသော်လည်း အလွန်ကလေးဆန်လှသည်။

ထန်မော့ရင်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။ ထိုတီကောင်ကြီး၏ ဆန္ဒမွန်ဟူသည်မှာ ၄င်းတို့၏ခေါင်းပေါ်မှ ပန်းရောင် ရောင်ခြည်များဖြစ်လိမ့်မည်။ တီကောင်ဖြစ်နေသ၍ ၄င်းတို့ထံမှ အကူအညီရနိုင်သည့်ပုံပင်။ ဖူ၀မ်သော်သည်လည်း တီကောင်ကြီး၏ ဆန္ဒမွန်ဆုကိုရရှိခဲ့သည်။

'ဒီဆုက အမှိုက်ဆန်တယ်ထင်ရပေမယ့် တကယ်တမ်းလိုအပ်တဲ့အချိန်ကျ အရေးပါတဲ့ ဆုမျိုးဖြစ်လာတာပဲ'

ဥပမာ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် တီကောင်ကြီး၂ကောင်ထံမှ ကယ်တင်ခံလိုက်ရသည်။ သူတို့မရှိလျှင် ထန်မော့အလျင်လူသားစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုခဲ့ရလိမ့်မည်။ သူ ထိုစွမ်းရည်ကို ၁၀စက္ကန့်စာအသုံးပြုရန်လိုအပ်ရာ ၄င်းမှာ သူ၏သက်တမ်းမိနစ်၂၀ခန့်မျှကုန်ဆုံးမည်ပင်။

ပိုးကောင်များမှာ မျက်ခြေပြတ်ကျန်ခဲ့ပြီဖြစ်ကာ မစ်ရှင်နှင့်ပတ်သက်၍ တိုးတက်မှုလည်း မရှိသေးချေ။

ထန်မော့ ခတ္တတွေးတောပြီးနောက် နေ၏ဦးတည်ရာအတိုင်း ဆက်သွားလိုက်ပြီး သံလွန်စများရှိလိုရှိငြားရှာဖွေလိုက်သည်။ ထန်မော့တစ်လှမ်းမျှသာ လှမ်းရသေးသော်လည်း တစ်ခုခုက သူ၏အ၀တ်ကို ဆွဲထားသည်အားခံစားလိုက်မိသည်။ ထန်မော့လှည့်ကြည့်လိုက်လျှင် တီကောင်ကြီးက သူ၏အ၀တ်စကို ကိုက်ဆွဲထားပြီး လွှတ်မပေးလိုပုံပင်။ ထို့နောက် ကျန်တီကောင်ကြီးတစ်ကောင်မှာလည်း သူ၏ အင်္ကျီလက်တစ်ဖက်ကို ကိုက်ဆွဲလာခဲ့သည်။

"ငါတို့နဲ့လိုက်ခဲ့ပါ"

"အိမ်ကိုခေါ်သွားပေးမယ်လေ"

ထန်မော့ ရုန်းလိုက်သော်လည်း ၄င်းတို့က သူ၏အ၀တ်စကို ခေါင်းမာမာနှင့် ကိုက်ဆွဲထားဆဲပင်၊ ထန်မော့၏အ၀တ်တို့ စုတ်ပြဲသွားလျင် ၄င်းတို့မှာ ထန်မော့၏ လက်မောင်းကို တဖန်ပတ်ထားလိုက်ပြန်သည်။ ထန်မော့မည်မျှပင် ကြိုးစားစေကာမူ ၄င်းတို့ထံမှ မရုန်းနိုင်ချေ။ သူခတ္တမျှတွေးလိုက်ပြီးနောက် ထိုတီကောင်ကြီး၂ကောင်နောက်သို့ လိုက်ရန်သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

ဤတီကောင်ကြီးများမှာ ထိုဆန္ဒမွန်ဆုကြောင့် သူ့ကိုအန္တရာယ်ပေးမည်မဟုတ်ပဲ ကာကွယ်ပေးမည်မှာ အသိသာကြီးပင်။ ဤထူးဆန်းသောနေရာတွင် ဂိမ်းမစ်ရှင်လည်း ပွင့်မလာသေးသည်ဖြစ်၍ ဤတီကောင်ကြီး၂ကောင်နောက်မှ လိုက်သွားလျှင်လည်း နစ်နာစရာမရှိချေ။

လူ၁ယောက်နှင့် တီကောင်၂ကောင်သည် မှော်၀င်မြက်ခင်းပြင်ကြီးထဲ လျှောက်သွားနေခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သူတို့ရွေ့လျားမှုက အလွန်နှေးကွေးနေခဲ့သည်။ တီကောင်ကြီး၂ကောင်က ထန်မော့ဘေးမှ လိုက်လာပြီး လစ်ရင်လစ်သလို သူ၏ မျက်နှာကိုလည်း ခိုးခိုးလျက်ကြသေးသည်။

ထန်မော့မှာ ကြိမ်ဖန်များစွာပင် ထီးကလေးကိုတင်းတင်းဆုပ်လျက် ၄င်းတို့၏ ချွဲကျိကျိခေါင်းများကို တွန်းဖယ်ပစ်ချင်ခဲ့သည်။ ကံကောင်းသည်က သူသည်းခံနိုင်ခဲ့၍ပင်။

နာရီ၀က်ခန့်ကြာပြီးနောက် ထန်မော့ရုတ်တရက် လမ်းလျှောက်နေခြင်းကို ရပ်လိုက်လေသည်။ တီကောင်ကြီး၂ကောင်မှာ သူ့အားကြောင်တောင်တောင် စိုက်ကြည့်လာလျှင် သူကပြုံးလိုက်သည်။ သူက ကိုယ်ကို ကုန်းလျက် မြေကြီးပေါ် နားတစ်ဖက်ကို ကပ်လိုက်လေသည်။ မိနစ်ပိုင်းမျှကြာပြီးနောက် တုန်ခါမှုကြီးတစ်ခုကိုကြားလိုက်ရပြန်သည်။ ၄င်းမှာ မြက်ခင်းပြင်ကြီးပေါ်မှ မီးဘေးကိုရှောင်ရန် ပြေးလွှာနေခဲ့ကြသော အနက်ရောင် မျှော်စင်မွန်းစတားများနှယ်။

တီကောင်ကြီး၂ကောင်က အခြေအနေကို ချက်ချင်းနားလည်သွားလျက် မြေကြီးထဲလျင်မြန်စွာဆုတ်ကာ လွတ်မြောက်ရန်ကြိုးစားလိုက်ကြသည်။ အတော်လေးကြာကြာပြေးနေပြီးမှ သူတို့ ထန်မော့ကို ရုတ်ချည်းသတိရလျက် ပြန်လာရှာကြလေသည်။ သို့သော် သူတို့ပြန်လာချိန်တွင် ထန်မော့ကား မရှိတော့ချေ။

"ရှူး..."

"ရှူး...?"

ကြီးမားသော တီကောင်ကြီး၂ကောင်မှာ ဗလာဖြစ်နေသော မြေပြင်ကိုစိုက်ကြည့်နေခဲ့ကြရှာသည်။ ထို့နောက် စတင်ပြီး ငိုယိုတော့သည်။ သူတို့ကိုယ်သူတို့ မြေကြီးပေါ်မြှုပ်နှံလျက် အော်ငိုရင်း မြက်ခင်းပြင်မှ ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။ တချိန်ထဲမှာပင် ထန်မော့မှာ မနီးမဝေးမှ အပင်သေကြီး၏နောက်တွင် ပုန်းကွယ်နေခဲ့သည်။

၃၀စက္ကန့်ကြာပြီးနောက် မိုးကုပ်စက်၀ိုင်းအနီးတွင် ဖုန်များထောင်းခနဲထလာခဲ့လေသည်။

ကျယ်ပြောသော မြက်ခင်းပြင်ကြီးတွင် ရာနှင့်ချီသော အနက်ရောင်မျှော်စင်မွန်းစတားကြီးများမှာ တရှိန်ထိုးပြေးလာနေကြသည်။ တချို့မွန်းစတားများက ပြေးလွှားနေရင်း တခြား ဦးတည်ရာသို့ချိုးကွေ့သွားခဲ့ကြသည်။ ၄င်းတို့ပြေးလွှားနေခြင်းက ကမ္ဘာမြေကြီးကိုပင် တုန်လှုပ်စေလေသည်။ ထန်မော့မှာ ထိုမွန်းစတားများကို ပြင်းပြင်းထန်ထန်စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

တစ်မိနစ်ခန့်ကြာပြီးနောက်တွင်မူ ထန်မော့ခေါင်းထဲမှ ကလေးသံဖြင့် ကြေညာမှုကို ကြားလိုက်ရလေသည်။

"တင်းတောင်~ အရံမစ်ရှင်ခွဲ တစ်: ချစ်စရာကောင်းတဲ့ ဦးဦးယုန်ကိုရှာပြီး သူရဲ့အမြှီးကို ညှစ်ပါ ပွင့်လာပါပြီ"

၄င်းကိုကြားသည်နှင့် ထန်မော့တီကောင်ကြီးများနောက် လိုက်သွားရန်တွေးနေသည်ကို လက်လျှော့လိုက်တော့သည်။ ထိုဦးဦးယုန်ဆိုသည်က ဘယ်နေရာတွင် နေမှန်းမသိသော်လည်း တီကောင်ကြီးများအနီးတွင်မနေမှာတော့သေချာလေသည်။ တီကောင်များက စိုထိုင်းသောနေရာတွင် နေကြပြီး ယုန်များက ခြောက်သွေ့သောပတ်၀န်းကျင်ကို နှစ်သက်ကြသည်။ အဖြစ်နိုင်ဆုံးမှာ ထိုဦးဦးယုန်က ဤမွန်းစတားတစ်အုပ်ကြီးထဲတွင်ဖြစ်လိမ့်မည်။

ထန်မော့အသက်ရှူတတ်နိုင်သမျှအောင့်လျက် မီးကျွမ်းထားသောသစ်ပင်ကြီးနောက်တွင်ပုန်းကွယ်နေကာသူ၏တည်ရှိမှုကို အတတ်နိုင်ဆုံးလျှော့ချလိုက်သည်။

ထိုမွန်းစတားများအနီးသို့ပိုရောက်လာလေ ထီးကလေးပေါ်မှ ထန်မော့၏ လက်တို့ပိုတင်းကြပ်လာလေပင်။ သူကမျက်လုံးများကို ကျယ်ကျယ်ဖွင့်လျက် အနက်ရောင်မျှော်စင်မွန်းစတားများကို ကြည့်နေခဲ့သည်။ ရုတ်တရက် သူသည်သေးငယ်သော တစ်စုံတစ်ခုကိုတွေ့လိုက်ရလေသည်။

၄င်းမှာ မွန်းစတားများ၏အလယ်တွင်ဖြစ်ပြီး သပ်ရပ်သောအ၀တ်များကို၀တ်လျက် လျင်မြန်စွာပြေးလွှားနေခဲ့သည်။ ထိုယုန်မှာ လူ၏ခါးလောက်သာမြင့်ပြီး မျက်မှန်တစ်ဖက်ကိုလည်း ၀တ်ဆင်ထားလေသည်။ ၄င်းမှာ မွန်းစတားအုပ်ကြီးနှင့်အတူပြေးလာပြီး ထန်မော့ပုန်းနေသော သစ်ပင်အနီးသို့ရောက်ခါနီးမှာပင် ရုတ်ချည်းလှည့်လျက် ကျန်ဦးတည်ရာသို့ချက်ချင်းပြေးသွားခဲ့သည်။

ထန်မော့တန့်သွားလျက် ထီးကလေးကိုတင်းတင်းဆုပ်လိုက်မိသည်။ သူသည် ထိုယုန်က မွန်းစတားအုပ်ကြီးထံမှ ခွဲထွက်လျက် တောင်ကုန်းလေးတစ်ခုဆီပြေးသွားသည်ကို ကြည့်နေခဲ့လေသည်။ ထိုအချိန်တွင် မွန်းစတားအုပ်ကြီးမှာ ထန်မော့ပုန်းကွယ်နေသော အပင်ကြီးကို ကျော်လွန်လာခဲ့ကြပြီဖြစ်သည်။ မည်သူကမျှ ထန်မော့ရှိမှန်း သတိမထားမိခဲ့ကြချေ။

ထန်မော့သူ၏စိတ်ထဲမှ အချိန်ကိုရေတွက်နေခဲ့သည်။

၁စက္ကန့် ၂စက္ကန့် ၃စက္ကန့်...

သူ၏မြင်ကွင်းတွင် ထိုအဖြူရောင်ယုန်မှာ တဖြည်းဖြည်းသေးငယ်လာပြီး တောင်ကုန်းပေါ်မှ ပျောက်ကွယ်လုနီးပါးပင်။ ထန်မော့'မဖြစ်ဘူး'ဟု ရေရွတ်လျက် အပင်နောက်မှ ဖြတ်ခနဲပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။ အနက်ရောင်အရိပ်တစ်ခုမှာ လျှပ်စီးလက်သလိုပင် မွန်းစတားအုပ်ကြီးထံမှ ဝေးကွာသွားလျက် ယုန်ဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

သူသည်အလွန်လျင်မြန်လွန်း၍ အနက်ရောင်မျှော်စင်မွန်းစတားများမှာ ရုတ်ချည်းမတုန့်ပြန်နိုင်လိုက်ချေ။ ၂စက္ကန့်ခန့်ကြာပြီးမှ အသံတစ်သံကမေးလာခဲ့သည်။

"အဲဒါမြေအောက်လူသားလား"

"မြေအောက်လူသားဟ ဖမ်းကြဟေ့"

ထန်မော့နောက်သို့ပြန်လှည့်မကြည့်ပဲ ယုန်ဆီသို့သာ ဦးတည်ပြေးလွှားနေခဲ့သည်။

ယုန်မှာလည် ထိုအသံများကိုကြားသဖြင့် ခေါင်းကိုလှည့်လျက် ထူးဆန်းစွာကြည့်လာခဲ့သည်။ မြေအောက်လူသားတစ်ယောက်က သူ့ထံ တရှိန်ထိုးပြေး၀င်လာသည်ကို တွေ့သည်နှင့် ယုန်၏နားရွက်များမှာ ထိုးထောင်သွားလျင် အထိတ်တလန့်ဖြင့် ထွက်ပြေးတော့သည်။

ဦးဦးယုန်မှာရှေ့မှပြေးနေပြီး ထန်မော့က၄င်းကိုလိုက်နေကာ ထန်မော့၏နောက်မှမူ မွန်းစတားအုပ်ကြီးက လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

ဦးဦးယုန်မှာ တောင်ကုန်းကိုရောက်သည်နှင့် သူ၏ခြေထောက်များက လျင်မြန်စွာတူးလျက် သေးငယ်သောတွင်းပေါက်လေးထဲ လျှော၍၀င်လိုက်တော့သည်။ ထန်မော့၏ မျက်လုံးတို့ပြူးကျယ်သွားလျက် သူ့တွင် တွန့်ဆုတ်နေရန် အချိန်မရှိခဲ့ချေ။ ထန်မော့ ထီးကလေးကိုမြှောက်လျက် စကားစုကို လျင်မြန်စွာရေရွတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ၄င်းကို ဝေ့ယမ်းလျက် ယုန်တွင်းကိုပိုကျယ်ရန်ပြင်လိုက်သည်။

ထန်မော့မှာ ထိုယုန်တွင်းထဲသို့၀င်နိုင်လုဆဲဆဲမှာပင် သူ၏နောက်မှ နောက်ဆုံးသော အလင်းရောင်တစ်ခုက တွင်းခေါင်းထဲမှ ပြေးလွှားနေသောအဖြူရောင် ယုန်ကို မြင်လိုက်ရစေသည်။ သူသည်အခွင့်အရေးကိုမြင်လျှင် အေးစက်နေသော မျက်၀န်းများဖြင့် လက်ကိုဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ ရာဘာကြိုးတစ်ခု ထွက်လာပြီး ထိုယုန်အား ချည်နှောင်လိုက်လေသည်။ ထန်မော့ထိုရာဘာကြိုးကိုဆောင့်ဆွဲလိုက်သည်နှင့် ထိုယုန်မှာလည်း

သူ့ဆီ၏နောက်ပြန် လွင့်လာခဲ့တော့သည်။

"ဂျစ်ဂျစ်"

ယုန်မှာ ကြောက်လန့်စွာအော်မြည်လိုက်သည်။ သူသည်သူ၏အမြီးကိုချည်ထားသော ရာဘာကြိုးကိုဖြည်လိုသော်လည်း မရချေ။ ထန်မော့က သူ့အားဆောင့်ဆွဲလိုက်သည်ကို ခံလိုက်ရုံသာတတ်နိုင်လေသည်။

ထန်မော့က အနိုင်ကျင့်သူကြီးသဖွယ်ပင်။ သူ ဦးဦးယုန်၏ မုန်းတီးသောအကြည့်များကို မသိချင်ယောင်ဆောင်လျက် ၄င်း၏ အမြှီးကို အမူအယာမဲ့စွာ ဖြစ်လိုက်သည်။ ထိုအမြှီးကို ညှစ်လိုက်ချိန်မှာပင် ထန်မော့ ရုတ်ချည်း သူ၏နောက်တွင်မည်သည့် ထုထည်မှမရှိသည်ကို သတိထားမိလိုက်လေသည်။ သူရုတ်ချည်းလေဟာနယ်ထဲပြုတ်ကျသွားခြင်းပင်။

အရာအားလုံးက လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပျက်သွားလျက် သူအချ်န်မီမတုန့်ပြန်နိုင်ခဲ့ချေ။

ထန်မော့ဘေးပတ်လည်သို့ အထိတ်တလန့်ဖြင့်ကြည့်နေစဥ် ရာဘာကြိုးက အချိန်ပြည့်သွားသဖြင့် ယုန်က ထိုအခွင့်အရေးကိုသုံးလျက် ရာဘာကြိုးကို ခါချပစ်လိုက်လေသည်။

ထန်မော့မှာ ထိုလူကြီးလူကောင်းနှယ် ၀တ်စားထားသော ယုန် လေထဲတွင်ပြေးလွှားနေသည်ကိုမြင်လျှင် ထိတ်လန့်သွားခဲ့လေသည်။ ၄င်းမှာ ပြေးလွှားနေရင်း အိတ်ကပ်ထဲမှ အိတ်ဆောင်နာရီတစ်ခုကိုထုတ်ယူလျက် အချိန်ကိုကြည့်လိုက်လေသည်။

ထိုလူကြီးလူကောင်းနှယ် ၀တ်စားထားသော အိတ်ဆောင်နာရီနှင့်ယုန်မှာ တွင်းပေါက်တစ်ခုထဲ ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။

ထန်မော့၏စိတ်ထဲမှ အမည်တစ်ခုကိုတွေးလိုက်မိလေသည်။

"Alice in Wonderlandလား"

ထိုယုန်မှာ သူ့အားအဖြေပြန်မပေးလာချေ။ သူကအချိန်ကိုမြင်သည်နှင့် ထန်မော့အား ဒေါသတကြီးလှည့်ကြည့်လာခဲ့သည်။

"ဂျစ်ဂျစ်"

ထို့နောက်၄င်း၏ခြေ၄ချောင်းကို အသုံးပြုလျက် ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

ထန်မော့အတတ်နိုင်ဆုံးထိုယုန်ကိုဖမ်းရန် ကြိုးစားပါသော်လည်း မဖြစ်နိုင်ခဲ့ချေ။ သူ၏ကိုယ်မှာ အဆုံးမဲ့သောတွင်းထဲ အစုန်အဆန်ပြုတ်ကျလျက်။ ထန်မော့စိတ်ကိုလျှော့ချလျက် တစ်နေရာရာကို ဖမ်းဆုပ်ရန်ကြိုးစားလိုက်လေသည်။

🌍

Prev Next