MM Story Teller

Chapter 94

Viewers 21k

🚩Chapter -94

Arc_5 . အရံအမျိုးသမီး ဇာတ်ကောင်၏ တန်ပြန်စနစ် [ 6 ]

____

ဘဝပေါင်းများစွာကို အဆုံးသတ်ပစ်နိုင်သော ဘော့စ်စုရွေ့နှင့်အတူ Sမြို့တော်၏ အန္တရာယ်များသော နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို ရှာဖွေဖို့ရာ စုဝမ်တွင် အကြံဉာဏ်များ အလျင်အမြန်ထွက်လာခဲ့သည် ။ ဤတစ်ဝိုက်တွင် သလင်းကျောက်အမြုတေတချို့ကို သိမ်းယူပြီး ဖြစ်၏ ။ ၎င်းတို့မှာ အများဆုံးတွေ့ရသော သလင်းကျောက်အမြုတေတွေဖြစ်သော်လည်း စုဝမ် နှင့် ယန်ယွီ တို့အတွက် အင်အားကို အထောက်အပံ့ပြုဖို့ စုပ်ယူရန် လုံလောက်ပေသည် ။

စုဝမ်ကို အံ့အားသင့်စေသော တစ်ခုတည်းသောအရာမှာ သူတို့ စုယန်ကို ရှာမတွေ့ခြင်းပင် ။

ထိုအရာက ယန်ကျစ်ရှီ၏ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကြောင့် လူတိုင်း၏ ဘဝလမ်းကြောင်းက ပြောင်းလဲသွားခြင်းများလား ။

" စုယန်က ဒီမှာရှိမနေသင့်တော့ဘူး ရှင့်မှာ အဆိုးဆုံးအခြေအနေအတွက် အစီစဥ်တော့ရှိရမယ် "

စုရွေ့ရရှိထားသော ဇာတ်ကွက်မှာ စုဝမ်ရရှိထားသည်ထက် ပို၍ ရှုပ်ထွေး၏ ။ စုဝမ် ရရှိထားသော ဤကမ္ဘာ၏ ဇာတ်ကြောင်းမှာ မူလကိုယ်ကို ဦးတည်ထားသော ဇာတ်ကြောင်းများသာဖြစ်သည် ။

စုရွေ့ရရှိထားသော ဇာတ်ကြောင်းမှာ ဤကမ္ဘာ၏ ပို၍ ရက်စက်ပြီး မှောင်မိုက်သော အကြောင်းအရာများပင်။

ယန်ယွီကို ရှာဖွေဖို့အတွက် ယန်ကျစ်ရှီက လူများကို မဖုံးကွယ်ဘဲ စေလွှတ်နိုင်ကတည်းက ယန်ယွီ၏ အားနည်းချက်ဖြစ်မလာအောင် စုယန်ကိုလည်း သတ်ဖို့ လူများစေလွှတ်နိုင်လောက်သည် ။

အဆုံးတွင် ၊ စုယန်မှာ စုဝမ်၏ ညီမဖြစ်နေသဖြင့် ယန်ကျစ်ရှီအတွက် သေချာပေါက် အသုံးဝင်လိမ့်မည်မဟုတ်ပေ ။ ရန်သူဖြစ်လာနိုင်ချေရှိသောသူကို ဦးစွာတိုက်ခိုက်ပြီး အသာစီးရယူကာ ၎င်းကို အလျင်အမြန်ဖယ်ရှားလိမ့်မည်ပင် ။

" ဒီကိစ္စမှာ ငါတို့ကိုယ်တိုင်ပဲ လုပ်ဆောင်မှ ရမှာ ဒီနေရာက အရင် ထွက်သွားရအောင် "

စိတ်စွမ်းအင်မှ စုရွေ့နှင့် ဆက်သွယ်ပြီးသွားသောအခါ အန္တရာယ်များသောနယ်မြေဖြစ်သည့် Sမြို့တော်မှ ထွက်ခွာဖို့ စုဝမ် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဤနေရာတွင် ဆက်နေစရာ အကြောင်းလည်းမရှိတော့ပေ ။

ယခုအချိန်က ကမ္ဘာပျက်ကပ်စတင်ပြီး ၃လ အကြာဖြစ်သည် ။ လူသားများကြားတွင် အဆင့် သုံး စွမ်းရည်အသုံးချသူများ စတင်ပေါ်ပေါက်လာပြီး အကြောင်းမလှသော မြို့ကြီးနှင့် မြို့ငယ်များတွင် ကယ်ဆယ်ရေးစခန်းများဖွင့်လှစ်ကာ ခံတပ်များကို အောင်အောင်မြင်မြင် တည်ဆောက်လာနိုင်ကြသည် ။

Sမြို့တော်နှင့် နီးသော အခြေစိုက်စခန်းကို ချန်းယအခြေစိုက်စခန်းဟု ခေါ်ပြီး ချန်းယအဖွဲ့ငယ်မှ ထူထောင်ခဲ့ခြင်းပင်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ်၏ အစပိုင်းတွင် ဤအခြေစိုက်စခန်းမှာ အကြီးမားဆုံးသော စခန်းများထဲမှ တစ်ခုအပါအဝင်ဖြစ်၏ ။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် အချိန်ကြာလာသောအခါတွင် များစွာသော စွမ်းရည်အသုံးပြုနိုင်သူများက စွမ်းရည်ကို မြှင့်တင်လာကြပြီး ဖုတ်ကောင်များကလည်း အဆင့်မြင့်လာကြသဖြင့် ချန်းယအခြေစိုက်စခန်းမှာ တဖြည်းဖြည်းကျဆင်းလာသည် ။

အဆုံးတွင် ချန်းယအခြေစိုက်စခန်း၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူမှာ ပစ္စည်းများစုဆောင်းခြင်း ဖြစ်စဥ်တွင် အဆင့်ခြောက်ရှိသော ဖုတ်ကောင်ထံမှ အသတ်ခံလိုက်ရသည် ။တစ်ဖွဲ့လုံးရှိ စွမ်းရည်အသုံးချသူတို့မှာ တဖြည်းဖြည်း အဝေးသို့ထွက်သွားကြကာ လူစုကွဲသွားကြ၏။

အခြေစိုက်စခန်းတစ်ခုလုံးတွင် အသက်ကြီးသူအနည်းငယ်သာကျန်ခဲ့ပြီး ယင်းတို့မှာ အားနည်းကာ နာမကျန်းသောသူများပင် ။ မည်သူမဆို သူတို့၏ ကံကြမ္မာကို တွေးကြည့်လို့ရလောက်မည် ။

ချန်းယအခြေစိုက်စခန်း၏ ကံကြမ္မာကို သိနေသောကြောင့် ထိုနေရာတွင် ယန်ကျစ်ရှီက သူ၏လူများနှင့် အတူအခြေချဖို့ တွေးလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ ။ သူမက Bမြို့တော်အနီးရှိ အခြေစိုက်စခန်းဖြစ်သော လုံရှန်းအခြေစိုက်စခန်းကို ရွေးချယ်ခဲ့သည် ။

ထိုနေရာက စောင့်ကြပ်ဖို့လွယ်ကူပြီး တိုက်ခိုက်ရန် ခက်ခဲသော နေရာဖြစ်ကာ Bမြို့၏ စစ်ခံတပ် နှင့်လည်း နီး၏ ။ လုံရှန်း အခြေစိုက်စခန်းနှင့် Bမြို့တော်ကြားတွင် လျှို့ဝှက်စစ်ဌာနချုပ်ရှိကာ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာအထောက်အကူများနှင့် လက်နက်ခဲယမ်းများကို ထိုနေရာတွင် သိုလှောင်ထားသည် ။

စနစ်မှတစ်ဆင့် စစ်တပ်၏ အတွင်းအချက်အလက်များကို အသေးစိတ်ကအစ သိရှိပြီးသွားသောအခါ ယန်ကျစ်ရှီထံတွင် စစ်လက်နက်အထောက်အပံ့များကို ရယူဖို့ အကြံရှိလာခဲ့၏ ။ သို့သော် ထိုအကြံအစည်မစတင်ခင် လူထုထံမှ အမှန်တရားကို ဖုန်းကွယ်ထားရမည်ဆိုလျှင်တောင် လုံရှန်းအခြေစိုက်စခန်းတွင် သူမ ဦးစွာ ခြေကုပ်ရယူထားရမည် ။

ယန်ကျစ်ရှီ နှင့်ဆန့်ကျင်ဘက်ဆန်စွာ ချန်းယအခြေစိုက်စခန်းကို စုဝမ်ရွေးချယ်ခဲ့သည် ။

လတ်တလောတွင် သူမကိုယ်သူမ အလျင်စလို ထုတ်ဖော်လိုက်မိတာမျိုး မဖြစ်ချင်ပေ ။ ထို့နောက် ချန်းယအခြေစိုက်စခန်းမှာ အခြားသောပင်မ အခြေစိုက်စခန်းကြီးလေးခုနှင့် အဝေးတွင်တည်ရှိနေပြီး လူသားစစ်တပ်များနှင့်လည်း ဝေးနေသည် ။ယခုလက်ရှိတွင် ထိုနေရာက သူတို့အစီစဥ်ချဖို့အတွက် အကောင်းဆုံးနေရာပင် ။

၃ လကြာပြီးနောက် ၊ ချန်းယအခြေစိုက်စခန်း အပြင်ဘက်တွင် ...

လီထောင် ဆိုသူမှာ ရေစွမ်းအင် အသုံးချနိုင်သူဖြစ်သည် ။ Sမြို့တော်၏ အန္တရာယ်များသောနယ်မြေမှ မိန်းမ ၊ ကလေး နှင့်အတူ သူထွက်လာခဲ့ခြင်းပင် ။ အလှည့်အပြောင်းများစွာ ဖြစ်ပြီးနောက်ဆုံး ချန်းယအခြေစိုက်စခန်း၏ အပြင်ဘက်သို့ သူတို့ရောက်ရှိလာခဲ့ကြ၏ ။ အခြေစိုက်စခန်း၏ အပြင်ဘက် အဝင်ဝတွင် မြို့တော်ထဲသို့ ဝင်ရန် စမ်းသပ်ဖို့အတွက် စောင့်ဆိုင်းနေကြသော လူတန်းအရှည်ကြီးရှိသည် ။

ယခုတွင် ထိုအရာမှာ ကမ္ဘာပျက်ကပ်၏ အစောပိုင်းကာလနှင့် မတူတော့ပေ ။ လက်ရှိတွင် လူများက မတူညီသော အဆင့်များအဖြစ် လုံးဝကို ခွဲခြားထားကြပြီ ဖြစ်သည် ။

စွမ်းရည်အသုံးချနိုင်သူများ ၊ အထူးသဖြင့် အဆင့်မြင့်စွမ်းရည်ကို အသုံးချနိုင်သူများက မည်သည့်နေရာတွင်မဆို အခွင့်ထူးခံဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဆောင်မခြင်း မခံရသော သာမန်လူများကမူ ကယ်ဆယ်ရေးစခန်းသို့ ဝင်ရောက်ချင်ပါက ကြမ်းတမ်းသော စစ်ဆေးမှုများကို ကျော်ဖြတ်ရသည် ။

သူတို့ အခြေစိုက်စခန်းကို ဝင်ရောက်ခွင့်ရလျှင်တောင် သူတို့၏ တည်ရှိနိုင်မှုမှာ အနိမ့်ဆုံးအဆင့်သာ ဖြစ်ပေမည်။

လီထောင်၏ စွမ်းအင်ဖြစ်သော ရေစွမ်းအင်မှာ အလွန်အဖိုးတန်သော စွမ်းအင်ပင် ။ပုံမှန်အားဖြင့် သူ၏ စွမ်းရည်ကို တိုက်ရိုက်ချပြပြီး သူ၏မိသားစုနှင့် အတူ အခြေစိုက်စခန်းကို ဝင်နိုင်လောက်သည် ။

သို့သော် မနေ့က သူ ဖုတ်ကောင်အများပြားနှင့်တိုးခဲ့ပြီး သူ၏ ဇနီး ၊ ကလေးနှင့်အတူ ထွက်ပြေးခဲ့ရသည် ။ တစ်ခဏတာ သတိလက်လွတ်ဖြစ်သွားသောကြောင့် သူ၏ လေးနှစ်သား သားလေးမှာ ဖုတ်ကောင်ထံတွင် အကိုက်ခံလိုက်ရသည် ။

ကူးစက်ရောဂါ စတင်ချိန်မှ စ၍ ထိုကလေးဒဏ်ရာရပြီး လေးဆယ့်ရှစ်နာရီနောက်ပိုင်း ကူးစက်မှုကြောင့် ဖုတ်ကောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည် ။

ဒဏ်ရာပြီးနောက်တွင် ကူးစက်မှုကို တွန်းလှန်ဖို့အတွက် သူတို့၏ စိတ်စွမ်းအားကို မှီခိုစရာမလိုသော လူနည်းစုလည်း သေချာပေါက် ရှိနေသည် ။ ထိုသူတို့မှာ သူတို့၏ စွမ်းရည်ကိုပင် အောင်အောင်မြင်မြင် နိုးထစေနိုင်လိုက်သေး၏ ။

သို့သော် ၎င်းမှာ အလွန်ရှားပါးသော အခြေအနေပင်။

လီထောင်မှာ အလွန်ရိုးရှင်း၏ ။ သူ၏ သားဖြစ်သူ လီရှန်းမှာ ယခုမှ လေးနှစ်သာရှိသေးသည် ။ ထိုကဲ့သို့ အင်အားကြီးသော ကူးစက်ရောဂါကို သူ့သားက ဘယ်လိုလုပ် တွန်းလှန်နိုင်ပါမည်နည်း ။

ချန်းယအခြေစိုက်စခန်းမှာ သူတို့၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် ရှိနေပြီး သူတို့၏ မျှော်လင့်ချက်များကို လမ်းတစ်လျှောက် သယ်ဆောင်လာခဲ့ရသည်မှာ ထင်ထင်ရှားရှားပင် ။ သူ၏ မိသားစုအတွက် မျှော်လင့်ခဲ့ရသော ငြိမ်းချမ်းမှုမှာ သူ့အရှေ့တည့်တည့်တွင် ရှိနေသော်လည်း မြို့တော်၏ ဂိတ်ပေါက်မှာ သူတို့ဘယ်တော့မှ ဖြတ်မကျော်နိုင်သော ချောက်နက်ကဲ့သို့ဖြစ်နေ၏ ။

" ထောင်ကော "

တစ်ဖက်တွင်ရှိနေသော လီထောင်၏ ဇနီးဖြစ်သူ ကျန်းယာမေ့ ကအသက်ဝဝရှူသွင်းလျက် သတိလစ်နေသော သူမရဲ့ သားဖြစ်သူကို ပွေ့ဖက်ထားကာ လီထောင်ကို နွမ်းလျစွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။

" ထောင်ကော ၊ ရှင်ဝင်သွားလိုက်ပါ ကျွန်မတို့ကို ဂရုစိုက်မနေပါနဲ့တော့ ကျွန်မတို့ သားအမိနှစ်ယောက် သေသွားပြီလို့ပဲ ရှင်ယူဆလိုက်ပါ "

မိခင်နှင့် ကလေး၏ နှလုံးသားတို့က အချင်းချင်း ဆက်သွယ်နေကြသည် ။ သူ့ကလေးနှင့် ခွဲခွာရမှာကို ကျန်းယာမေ့ မုန်းတီးမိပြီး သူမ၏ ဘဝတစ်လျှောက်လုံးတွင် စွမ်းအင်ကို နိုးထနိုင်မည်မဟုတ်မှန်းလည်း သူမ သိနေပါ၏။

ကမ္ဘာပျက်ကပ်အစမှပင် သူမနှင့် သားဖြစ်သူက သူမယောကျ်ားအတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခုသာသာပင်။ ယခုတွင် သူမ၏ သားဖြစ်သူက ဤအခြေအနေသို့ ရောက်နေပြီး သူမရဲ့ သားလေးက မကောင်းဆိုးဝါးအဖြစ်ပြောင်းလဲသွားမည်ကို သူမ ဒီအတိုင်းရပ်မကြည့်နိုင်ပေ။

ကျန်းယာမေ့မှာ ကိစ္စများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြတ်ကျော်လာခဲ့ရသူပင်။ ရောဂါပိုးစတင်ချိန်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး သူမ၏သားသာ အမှန်တကယ် ဖုတ်ကောင်ဖြစ်လာလျှင် သူမသားကိုသတ်ပြီး သူမကိုယ်သူမပါ သတ်သေပစ်လိုက်မည်ပင် ။

"ယာမေ့ ၊ မင်းဘာအဓိပ္ပါယ်မရှိတာတွေ ပြောနေတာလဲ "

ဇနီးဖြစ်သူ၏ စကားများကိုကြားသောအခါ လီထောင်မှာ ချက်ချင်းပင် ကျယ်လောင်စွာဖြင့် သူမ၏စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်၏။

" မင်းဘာတွေ တွေးနေလဲဆိုတာ ငါသိတယ် မင်းအဲ့ဒါကို စဥ်းတောင်မစဥ်းစားနဲ့ မင်းတို့နှစ်ယောက်စလုံးကို ငါစွန့်ပစ်မှာ မဟုတ်ဘူး တကယ်လို့...တကယ်လို့ အဲ့ဒါက သေခြင်းတရားဖြစ်နေရင်တောင် ငါတို့မိသားစုသုံးယောက်စလုံး အတူတူသေကြမယ် "

လီထောင်၏ ပြောစကားများကို ကြားသောအခါ ကျန်းယာမေ့ ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြစ်သွားရ၏။ အဆုံး၌ သူမခေါင်းငုံ့ထားပြီး ရှက်ရွံ့မှုနှင့်အတူ ကလေးကို ကြည့်လိုက်ကာ တိတ်တဆိတ်ငိုကြွေးလေတော့သည် ။

ဤကဲ့သို့ ရှင်သန်ခြင်း နှင့် သေဆုံးခြင်းကြားတွင် ရွေးချယ်ရခြင်းက ကမ္ဘာအဆုံးသတ်၏ ထောင့်ချိုးတိုင်းတွင် နေ့စဥ်ရက်ဆက် ပေါ်လာစမြဲပင်...။

ရှင်သန်ဖို့ရန်အတွက် အချို့သူများက သူတို့၏ ဇနီးများကို စွန့်ပစ်ကြပြီး ချစ်ရသောသူများကို ဖယ်ရှားပစ်တတ်ကြသည်။ အချို့သောသူများကတော့ သူတို့မိသားစုနှင့် ခွဲခွာရမည်ထက် သေဆုံးဖို့ကိုပင် ပို၍ လိုလားကြ၏။

( ဗုဒ္ဓ၏ကောင်းမွန်သော ကျင့်စဥ် ၁၀ မျိုး ) တွင်ဖော်ပြထားသည်မှာ- မိမိကိုယ်ကို ကြည့်ရှူခြင်းက မှန်ကန်ပြီး သင့်လျော်၏။ မိမိကိုယ်ကို ကြည့်ရှူခြင်း မရှိလျှင် ကောင်းကင် နှင့် ကမ္ဘာမြေကြီးက ပေါင်းစည်းကာ သင့်ကို ဖျက်ဆီးလိမ့်မည် ။

" မိမိကိုယ်တိုင်အတွက် " ဟုဤနေရာတွင် ဖော်ပြထားခြင်းက ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် အကြောင်းနှင့် အကျိုးရှိကြောင်း သက်ရှိများကို သတိပေးခြင်းပင်။ မိမိကိုယ်တိုင်အတွက် ဝဋ်လည်ခြင်းကို မခံစားရစေဖို့ ကောင်းမွန်ရသောလဒ်များကို ရရှိရန် ကောင်းမွန်သောအကြောင်းတရားများကိုသာ ကျင့်ကြံသင့်ပေသည်။အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဥ်အတွင်း ဆိုးယုတ်ခြင်းများအတွက် မရပ်တည်သင့်ပေ။ ထိုသို့မဟုတ်လျှင် ကောင်းကင် နှင့် ကမ္ဘာမြေကြီးက သင်တို့၏ လုပ်ရပ်ကို သည်းခံလိမ့်မည်မဟုတ်ဘဲ လုပ်ရပ်တိုင်း၏ အကျိုးဆက်ကို ပြန်ခံစားရလိမ့်မည် ။

သတိပေးခြင်းမှာ ဤကဲ့သို့ပင် ။ သို့သော် လောဘကြောင့် မျက်ကန်းဖြစ်နေသောသူများအတွက် ထိုစကားတို့မှာ အချည်းအနှီးသာ ။ ၎င်းမှာ လူသားတို့၏ သဘာဝဖြစ်နိုင်ပြီး ကမ္ဘာပျက်ကပ်သို့ရောက်လာသောအခါတွင် လူသားတို့ရဲ့ နှလုံးသားချောက်နက်ထဲတွင် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းဖုံးကွယ်ထားသည့် ဆိုးယုတ်သော ရည်ရွယ်ချက်နှင့် လောဘများက တဖြည်းဖြည်း ရုပ်လုံးပေါ်ထွက်လာတော့၏။

မျက်တောင်တစ်ခတ်စာအတွင်း နေဝင်ချိန်သို့ပင် ရောက်ရှိလာခဲ့သည် ။ ချန်းယအခြေစိုက်စခန်းအပြင်ဘက်ရှိ တန်းစီနေကြသောသူတို့မှာ နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အလွန်ရှည်လျားနေတုန်းပင် ။

လီထောင်မှာ သူ၏ ဇနီး နှင့် သားဖြစ်သူကို အခြေစိုက်စခန်းအပြင်ဘက်ရှိ သစ်တောထဲသို့ ခေါ်လာခဲ့သည် ။ လီရှန်းမှာ ရောဂါကူးစက်ခြင်းကို ၂၄ နာရီထက်ကြာအောင် ခံစားနေခဲ့ပြီးဖြစ်၏ ။ ယခုတွင် ကလေး၏မျက်နှာမှာ အစိမ်းရောင်အဖြစ် စတင်ပြောင်းလဲနေပြီး အနည်းငယ်ပင်ဖောရောင်လာခဲ့သည် ။

အကယ်၍ ဒီအရာကို အခြားသူတစ်ယောက်သာ တွေ့သွားလျှင် သေချာပေါက် ဆူပူလှုပ်ရှားမှုဖြစ်သွားလိမ့်မည် ။ ထိုအခါ ကျိုးကြောင်းမဆီလျော်သောသူများက အတူပူးပေါင်းပြီး ကလေးကို သတ်ပစ်မလားဆိုတာပင် မသေချာပေ ။ ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို လီထောင် မမြင်ချင်ပေ ။

လီထောင်တို့မိသားစု သစ်တောထဲသို့ ဝင်လာသောအခါတွင် စွမ်းရည်အသုံးချနိုင်သူအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့က ထိုသစ်တောထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည် ။ ဤအဖွဲ့ကိုခေါင်းဆောင်သောသူမှာ ချောမောသော လူငယ်တစ်ယောက်ပင် ။ သူက သာမန်အဝတ်အစားများကိုသာ ဝတ်စားထားသော်လည်း လီထောင်၏ နှစ်ပေါင်းများစွာ အတွေ့အကြုံအရ ကြည့်မည်ဆိုလျှင် ထိုလူငယ်မှာ ကမ္ဘာပျက်ကပ်မတိုင်ခင်က ချမ်းသာသော၊ ရာထူးကြီးမားသော မိသားစုမှ ဆင်းသက်လာမှန်းအတပ်ပြောနိုင်၏။

လီထောင်နှင့် သူ၏ ဇနီးကို တွေ့သောအခါတွင် လူငယ်မှာ အနည်းငယ်ရပ်တန့်သွားသည်။

" မကြာခင် မှောင်လာတော့မယ် ၊ သစ်တောထဲမှာ မလုံခြုံဘူး မြို့တံတိုင်းအပြင်ဘက်မှာတစ်ခြားသူတွေနဲ့ အတူရှိနေတာက ပိုအန္တရာယ်ကင်းပါတယ် "

လူငယ်လေး၏ ကြင်နာသော သတိပေးစကားတွင် လီထောင် ကျေးဇူးတင်စွာ ပြုံးပြလိုက်၏။

" ငါသိပါတယ် ၊ ငါသိပါတယ် "

ဤအချိန်တွင် အဖွဲ့ထဲမှ တစ်ခြားစွမ်းရည်အသုံးချနိုင်သူ၏ မျက်လုံးမှာ ရုတ်တရက် တောက်ပသွားသည်။ သူဖြည်းဖြည်းချင်း ရှေ့ကိုတိုးလိုက်ပြီး ထိုလူငယ်လေး၏ နားထဲသို့ တီးတိုးပြောလိုက်သည် ။

ထိုလူငယ်လေး၏ အကြည့်မှာ ရုတ်တရက်အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားပြီး ကျန်းယာမေ့ ရင်ဘက်တွင်ပိုက်ထားသော အရာကို ကြည့်လိုက်သည်။

" ခင်ဗျားရဲ့ကလေး..."

"အာ "

အစောကတည်းက ရှာတွေ့သွားမှာကို စိုးရိမ်နေသော ကျန်းယာမေ့မှာ ထိုလူငယ်ထံမှ အခေါ်ခံလိုက်ရသောအခါတွင် သူမ ချက်ချင်းထိတ်လန့်သွားပြီး နောက်သို့ တစ်လှမ်းဆုတ်လိုက်မိသည်။ ထိုအချိန်၌ လီထောင်က တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ပြင်ထားလျက်ရှိသည် ။

အဖွဲ့ထဲမှ အခြားသောသူများကလည်း ယခုအချိန်တွင် ထိုပြဿနာကို သဘောပေါက်သွားကြလေပြီ။ ကောင်းကင်မှာ အနည်းငယ် မှောင်ရီသန်းနေသော်လည်း ကျန်းယာမေ့၏ လက်မောင်းထဲတွင်ရှိနေသော စိမ်းဖန့်ပြီး ဖူးယောင်နေသည့် မျက်နှာနှင့်ကလေးကို အချို့သောမျက်စိလျင်သူများက တွေ့သွားကြ၏။

" အဲ့ဒါက ရောဂါပိုးဝင်နေပြီ "

အဖွဲ့မှာ ရုတ်တရက်ဝရုန်းသုန်းကားဖြစ်သွားပြီး ထိုလူများ၏ အမူအရာ နှင့် ရန်လိုမှုတို့ကို လီထောင်ခံစားလိုက်မိသည် ။

ဤအချိန်၌ပင် ကျစ်လျစ်သွယ်လျသော ပုံသဏ္ဍာန်ရှိသည့် မိန်းကလေးက ငယ်ရွယ်သော ခေါင်းဆောင်၏ အနောက်မှ သူမ၏ ခေါင်းလေးကို ထုတ်လိုက်သည်။ ချစ်စဖွယ်ကောင်းသော မျက်နှာလေးက ပေါ်ထွက်လာချေပြီ ။

"မောင်လေးက ဖျားနေတာလား ခဲအို ရှင်သူ့ကို ကယ်ပေးနိုင်လား "

မိန်းကလေးက ကျန်းယာမေ့၏ လက်မောင်းထဲတွင် ရှိနေသည့် လီရှန်းကို ကြည့်ကာ သူမ၏ အသံမှာ နူးညံ့ညင်သာနေခဲ့၏ ။

" စုယန် ၊ အစ်ကို သူတို့ကိုမကယ်နိုင်ဘူး "

အမှန်ပင် ၊ ထိုလူငယ်လေးမှာ ချုးဖေးယန်ဖြစ်ပြီး သူ၏ဘေးတွင်ရှိနေသော ကလေးမလေးမှာ စုဝမ်၏ ညီမဖြစ်သူ စုယန်ပင် ။

" မင်းတို့..."

လက်ရှိတွင် လီထောင်၏ အစီစဥ်ကို ချုးဖေးယန် ခန့်မှန်းမိလောက်သည်။ သူတစ်ခုခုတွေးနေပုံရကာ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် နာကျင်မှု နှင့် ပူဆွေးခြင်းတို့က ဖြတ်သန်းသွား၏ ။ အဆုံး၌ ချူးဖေးယန် အချက်ပြမှုကို ပြုလုပ်လိုက်သည် ။အဖွဲ့ထဲမှ လူများက တီးတိုးပြောနေကြသော်လည်း ချုးဖေးယန်၏ အနောက်သို့လိုက်ကာ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည် ။

ဤအခြေအနေတွင် အားလုံးက လီထောင်ကို အရူးတစ်ယောက်အနေနှင့်သာ မြင်ကြကာ ထိုအရူးက လူသေနှင့် ဘာမှမကွာပေ ။

စုယန်အငယ်လေးကသာလျှင် ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် အနောက်သို့သုံးခေါက်လောက် လှည့်ကြည့်နေပြီး လီထောင်နှင့် သူ၏မိသားစုကို မထားသွားချင်ပုံပင်။ကလေးမလေးမှာ အကူအညီပေးချင်ပုံရသော်လည်း ဘာလုပ်ပေးရမှန်း မသိပေ ။ နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ အကြည့်တို့ကို ပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်ကာ ချူးဖေးယန်၏ အနောက်သို့သာ ကသုတ်ကရက်လိုက်သွားခဲ့လေ၏။

လီထောင် စိတ်သက်သာရာစွာ သက်ပျင်းချလိုက်မိသည် ။ လင်မယားနှစ်မှာ အရှေ့သို့ ဆက်သွားခဲ့သည် ။ သစ်တောမှာ ချူးဖေးယန်အသင်း၏ တစ်ကြိမ်ရှင်းလင်းထားခြင်းကြောင့်ပေလားမသိ ၊ သူတို့ဖြတ်လာသောတစ်လျှောက်လုံးတွင် ဖုတ်ကောင်တစ်ကောင်တစ်လေမျှ မတွေ့ခဲ့ရပေ ။ သူတို့ အတော်လေးရှင်းလင်းသော နေရာကို တွေ့သွားသောအခါတွင် သူသယ်ဆောင်လာသော ဟင်းချက်ပစ္စည်းများကို ထုတ်လိုက်သည် ။ သူ့ရဲ့ရေစွမ်းအင်ကို သုံးကာ စွတ်ပြုတ်အိုးကြီးကို ချက်ပြုတ်လိုက်သည် ။

၎င်းမှာ မိသားစုအတွက် နောက်ဆုံးသော ညစာ ဖြစ်နိုင်သည် ။

လင်မယားနှစ်ယောက်စလုံး ဘာစကားမှ မပြောခဲ့ပေ ။သူတို့ စွတ်ပြုတ်ကို သောက်ပြီးသည့်နောက် ကျန်းယာမေ့က ကလေးလေးကို ပွေ့ဖက်လိုက်ပြီး လီထောင်ပေါ်သို့ မှီကာ အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည် ။

ညသန်းခေါင်တွင် မီးများငြိမ်းခါနီး ဖြစ်နေ၏ ။ ကျန်းယာမေ့မှာ ရုတ်တရက် အိပ်မက်မှ လန့်နိုးသွားခဲ့သည် ။ သူမ၏ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ ယောကျ်ားဖြစ်သူ၏ နီရဲနေသော မျက်လုံးများကို တွေ့လိုက်ရသည် ။

သူ ငိုနေခဲ့ခြင်းပင် ။

ကျန်းယာမေ့ ထိတ်လန့်သွားပြီး ချက်ချင်း သူမရဲ့ကလေးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည် ။ ယခုတွင် လီရှန်း၏ မူလကိုယ်ကို ပြန်မရနိုင်တော့ပေ ။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ အစိမ်းပုပ်ရောင်အဖြစ် ပြောင်းသွားပြီး သူ၏ မူလ သေးငယ်သော လက်ဖောင်းဖောင်းကလေးများမှာ ရှည်လျားသောအမည်းရောင်လက်သည်းများဖြင့် ဖုံးအုပ်သွားခဲ့လေပြီ ။

ကျန်းယာမေ့ သူမ၏ ပါးစပ်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး ငိုကြွေးနေသော အသံများ ထွက်မလာအောင် တောင့်ခံနေခဲ့သည် ။

တစ်ဖက်၌ လီထောင်မှာ သူ့ နှလုံးသားကို ခံနိုင်ရည်ရှိအောင် လုပ်နေရသည် ။ နောက်ဆုံး၌ သူ၏အိတ်ထဲမှ ဓါးမြှောင်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်၏ ။သူ၏ လက်တို့မှာ တုန်ရီနေလျက် ၊ နှလုံးသားတို့မှာ သွေးများ တစ်စက်စက်ကျနေသလိုပင် ။

ချွန်ထက်နေသော ဓါးမြှောင်မှာ ပြောင်လက်နေပြီး အောက်သို့ တဖြည်းဖြည်းကျဆင်းသွားကာ ကလေး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုးဖောက်သွားလိမ့်မည် ။

ကျန်းယာမေ့ အံကြိတ်ထားပြီး သူမရဲ့ မျက်လုံးများကို တင်းတင်းစေ့ထားကာ မျက်ရည်များမှုမူ သူမ၏ ပါးပြင်တစ်လျှောက် ကျဆင်းလာတော့သည်။

လိမ္မာတဲ့ကလေးလေးရေ မကြောက်ပါနဲ့...အမေက မင်းကို အဖော်ပြုပေးဖို့ မကြာခင် လိုက်လာခဲ့ပါ့မယ်...။

ထိုအချိန်၌ပင် ရုတ်တရက် အလျင်အမြန်လာနေသော အသံတစ်ခုက ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

လီထောင်၏ လက်တို့ ရပ်တန့်သွားခဲ့၏ ။ သူရုတ်တရက်ခေါင်းမော့ပြီး ကြည့်လိုက်သောအခါ အေးစိမ့်သော လရောင်အောင်တွင် မဝေးသောနေရာ၌ အေးစက်သော မျက်နှာထားနှင့် ကောင်ငယ်လေးက ရပ်နေခဲ့သည်။

သူ့အနောက်တွင်ရှိနေတဲ့သူတွေက အဖို နဲ့ အမ ဖုတ်ကောင်နှစ်ကောင်အလား ။

ဒါက...

လီထောင် တစ်စုံတစ်ရာကြောင့် မှင်သက်သွားခဲ့၏။ဤအခြေအနေတွင် ကောင်ငယ်လေးမှာ ရုတ်တရက် အရှေ့သို့တိုးလာသည် ။ အေးစက်ပြီး ဂရုမစိုက်သော အမူအရာနှင့် ရင့်ကျက်သောပုံစံက သူ့အသက်ထက်ပင် ကျော်လွန်နေသလိုပင် ။

သူက စကားဆိုလာသည်။

" သူရှင်သန်နိုင်အောင် ကျွန်တော်ကူညီပေးလို့ရတယ် အဲ့လိုဆိုရင် ခင်ဗျားတို့ ကျွန်တော့်ကို သစ္စာခံဖို့ ကတိပေးနိုင်လား "

____

🚩

Prev Next