MM Story Teller

Chapter 212

Viewers 32k

🌍Chapter 212

၂ရက်ကျော်လွန်ပြီးနောက် ထန်မော့တို့၃ဦး နေရာကောင်းတစ်ခုတွင် ခြေကုပ်တစ်ခုယူလျက် အနက်ရောင်မျှော်စင်ကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။

သူတို့ထိုရက်များထဲတွင် အပြင်သို့ ထွက်မသွားကြချေ။ ပထမတစ်ရက်မှ ပြင်းထန်သော ထုတ်ပယ်မှုအပြီး ရှင်ကျန်ရစ်သူအရေအတွက် ၁၉သန်းကျော်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် အနက်ရောင်မျှော်စင်ပေါ်မှ နံပါတ်များမှာ ပြောင်းလဲနှုန်း တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်လျော့ကျလာခဲ့သည်။ အရေအတွက်မှာ ၁၃သန်းကျော်သို့ရောက်ရှိသွားပြီးနောက် ထိုနံပါတ်စဥ်များမှာ တည်ငြိမ်သွားတော့သည်။

တတိယမြောက်နေ့တွင် ၁၁သန်းကျော်သို့ ကျဆင်းသွားလျက် ထိုအချိန်မှစ၍ နံပါတ်များမှာ အပြောင်းအလဲ မရှိလုနီးပါး တည်ငြိမ်နေတော့သည်။

ထို၃ရက်အတွင်း ကစားသမားတချို့ ကမ္ဘာပေါ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရရှိလာခဲ့သည်။

ထန်မော့ နှစ်ထပ်အဆောက်အဦးတစ်ခုထဲတွင် ပုန်းအောင်းလျက် သွေးများဖုံးလွှမ်းနေသော လူငယ်တစ်ယောက် လေထဲမှ ရုတ်တရက်ထွက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုသူသည် နာကျင်စွာ ညည်းညူလိုက်သော်လည်း သူ၏ဒဏ်ရာများကို စစ်ဆေးနေရန် အချိန်မရပဲ ထ၍ပြေးလိုက်တော့သည်။ သူ၏ပုံရိပ်မှာ ဆန့်ကျင်ဘက်အဆောက်အဦးတစ်ခုထဲသို့ ၀င်ရောက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေသည်။

အနက်ရောင်မျှော်စင်ဂိမ်းကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သော ကစားသမားများမှာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ကြသည်။ တချို့မှာ ဆိုးဆိုးရွားရွားဒဏ်ရာရထားသော်လည်း တချို့မှာအကောင်းအတိုင်းပင်။ ကမ္ဘာပေါ်သို့ပြန်ရောက်လာသည်နှင့် သူတို့၏ စူးရှသောမျက်လုံးများဖြင့် ပတ်၀န်းကျင်ကို စူးစမ်းလိုက်ကြလေသည်။ အနက်ရောင်မျှော်စင်ဂိမ်းထဲမှ ပြန်ထွက်လာကြသည့်ကစားသမားများမှာ အရင်ကထက် ပတ်၀န်းကျင်ကို အာရုံစူးစိုက်နိုင်မှုမြင့်လာပြီး သတိအပြည့်ရှိနေကြသည်။

ထန်မော့နှင့် ဖူ၀မ်သော်တို့ ၅ရက်ကြာသည်အထိ ပုန်းအောင်းနေခဲ့ကြသည်။

ဤသည်မှာ အတင်းအကြပ်မျှော်စင်တိုက်ခိုက်ခြင်းဂိမ်းဖြစ်ကာ သူတို့အနေနှင့် မျှော်စင်ကို တိုက်ခိုက်ရန် မလိုအပ်ပေ။ သို့သော် အနက်ရောင်မျှော်စင်၏ ပြောင်းလဲမှုများကြောင့် သူတို့အလျင်စလိုမလှုပ်ရှားရဲပဲ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့ရသည်။ ထို၅ရက်အတွင်း မျှော်စင်ကို အောင်မြင်စွာရှင်းလင်းနိုင်ခဲ့သော ကစားသမားများသာ သူတို့၏ရှေ့သို့ ပေါ်ထွက်လာကြသည်။

ထိုရက်များအတွင်း ဖူ၀မ်ရှန်းက ဓါတ်ဆားရည်အများအပြားကို ဖြည့်ခဲ့ပြီး ဖူ၀မ်သော်က၄င်းကို ကြက်သိုက်ထဲတွင်သိမ်းထားခဲ့သည်။

အကြောင်းတိုက်ဆိုင်စွာဖြင့် ထန်မော့က ထိုဓါတ်ဆားရည်များကို သောက်၍ရကြောင်းရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။

ဘူးထဲမှ ဓါတ်ဆားရည်များမှာ အေးမြနေကြသည်။ ၄င်းမှာ ရေနှင့်အရသာမတူသော်လည်း သောက်လိုက်သည်နှင့် စိတ်ကိုလန်းဆန်းကာ အေးမြသွားစေသည်။ သူတို့နန်ကျင်းအဖွဲ့တွင်ရှိခဲ့စဥ်က မည်သူမျှ ၄င်းတို့ကို မသောက်ခဲ့ကြပေ။ ထန်မော့နောက်တစ်ကျိုက်ခန့်ထပ်သောက်လိုက်ပြီး ဆိုလာသည်။

"ခွန်အားရော အမြင်အာရုံရောပိုတိုးလာသလို ခံစားရတယ်"

သူတို့၃ယောက်လုံး ထိုဘူးတစ်၀က်ခန့်စီသောက်လိုက်ကြသည်။

ဖူ၀မ်သော် ၄င်းကိုမြည်းကြည့်လိုက်သည်။

"တစ်လုတ်သောက်တာနဲ့ တစ်ဘူးလုံးသောက်တာနဲ့အတူတူပဲ...တစ်နာရီအတွင်း သန်မာမှုကိုပိုတိုးလာအောင်လုပ်ပေးတယ်...၂၀ရာခိုင်နှုန်းပိုတိုးလာတယ်"

နံရံပေါ်တွင် ဖူ၀မ်သော် လက်တွေ့စမ်းသပ်ထားသော လက်သီးဆုပ်သဏ္ဍာန် ထိုးရာကြီးခွက်လျက်ရှိလေသည်။

"အလျင်က ၁၀ရာခိုင်နှုန်းတိုးလာပြီးတော့ အမြင်အာရုံလည်း ပိုတိုးလာတယ်"

ထန်မော့ဘူးအလွတ်ကို ပစ်ထုတ်လိုက်သည်။

"ရှောင်ရှန်း ငါအရင်တစ်ခါမင်းရဲ့စွမ်းရည်ကို ကြည့်ကြည့်တော့ သူ့မှာကုသနိုင်စွမ်းရှိတယ်လို့ပဲပြောထားတာ"

ထန်မော့ကအလျင်အမြန်တွေးတောလိုက်သည်။

"အဆင့်တက်သွားတာလား"

ဖူ၀မ်ရှန်းခေါင်းကို ကုတ်လိုက်သည်။

"မသိဘူးလေ"

"ငါကြည့်ကြည့်လိုက်မယ်"

ထန်မော့ထိုကလေး၏လက်ကိုကိုင်လျက် စွမ်းရည်ကို တဖန်ပွားယူလိုက်လေသည်။

[စွမ်းရည်:မဟာဆန်တဲ့ နှစ်၁၀၀ပိုင်စွေ့တောင် စိမ့်စမ်းရေ]

[ပိုင်ရှင်: ဖူ၀မ်ရှန်း]

……

[အဆင့်: ၄]

……

မှန်၏။ ကျိန်းသေအဆင့်တက်သွားခြင်းသာဖြစ်လေသည်။

ဤသည်မှာ ရှားရှားပါးပါး သတင်းကောင်းဖြစ်သည်။

ထန်မော့မှာ ကစားသမားတစ်ဦး၏ စွမ်းရည်သည် အဆင့်မြင့်တက်နိုင်ကြောင်း အစကတည်းကသိခဲ့သည်။ သို့မဟုတ်ပါက စွမ်းရည်အဆင့်ဆိုသည်ကို ထည့်သွင်းဖော်ပြထားမည်မဟုတ်။ သို့သော်စွမ်းရည်စာအုပ်မှ ထိုစွမ်းရည်များကို စုဆောင်းလိုက်ပြီးသည်နှင့် ၄င်းတို့မှာအဆင့်မတက်နိုင်တော့ပဲ ထိုအတိုင်းမပြောင်းမလဲ ကျန်ရစ်နေတော့မှာဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ထန်မော့မှာ စွမ်းရည်စာအုပ်မှတဆင့် စွမ်းရည်အဆင့်များတိုးတက်မတက်ကို မသိနိုင်ချေ။

ထန်မော့ဖူ၀မ်သော်အားကြည့်လိုက်မိသည်။ သူသည်ဖူ၀မ်သော်၏ လက်ရှိ စွမ်းရည်အဆင့်ကို အမှန်တကယ်သိချင်မိသည်။ သို့သော် ထန်မော့တစ်ချက်သာကြည့်လျက် အကြည့်လွှဲလိုက်မိလေသည်။ ဤစွမ်းရည်အားတစ်ခါသုံးပြီးတိုင်း ၃ရက်နားရသည်။ ဖူ၀မ်သော်၏ စွမ်းရည်ကို ၃ရက်အတွင်း သိနိုင်ဦးမည်မဟုတ်။

"၃ရက်ပြီးရင် ကိုယ့်ကိုလည်း စမ်းကြည့်လို့ရပါတယ်"

ထန်မော့တောင့်တင်းလျက် ဖူ၀မ်သော်အား လှည့်ကြည့်လိုက်မိသည်။

ဖူ၀မ်သော်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တို့ တဖြည်းဖြည်းကွေးညွတ်သွားခဲ့သည်။

"ကိုယ့်စွမ်းရည်လည်း အဆင့်တက်ရင် တက်သွားမှာပေါ့ ...အခြေအနေကို သိထားတာက ပိုပြီးအဆင်ပြေတယ်"

ထန်မော့ထိုလူအား စိုက်ကြည့်နေမိပြီးမှ ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်လိုက်မိသည်။ သူကနှုတ်ခမ်းကိုဖွင့်လျက် တစ်ခုခုမဆိုနိုင်ခင် သူ၏အမူအရာမှာ ရုတ်ချည်းပြောင်းလဲသွားခဲ့တော့သည်။

ဖူ၀မ်သော်၏ မျက်လုံးတို့ ကျဥ်းမြောင်းသွားလျက် သူ၏နောက်သို့လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ တချိန်တည်းမှာပင် အနက်ရောင်အရိပ်တစ်ခု ပြတင်းပေါက်ကို ချိုးဖြတ်၍၀င်လာခဲ့လေသည်။ ထန်မော့နှင့် ဖူ၀မ်သော်က ဖန်ကွဲစများကို နောက်ဆုတ်လျက် ရှောင်ရှားလိုက်စဥ် ထိုအရိပ်မှာ ဖူ၀မ်ရှန်းဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ်ပြေး၀င်သွားခဲ့သည်။

"ခေါင်းဆောင် သူ့ကိုမိပြီ"

ဖူ၀မ်သော်၏ ကိုယ်မှာ ဒုံးပျံတစ်စင်းကဲ့သို့ ရှေ့သို့ တရှိန်ထိုးထွက်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ညာလက်မှာ သတ္တုဒုချွန်သဏ္ဍာန်ပြောင်းလဲသွားလက် တစ်ဖက်လူ၏ ညာခြေထောက်ကို ဖြတ်သွားကာ အရိုးဖြူဖြူများပေါ်လာစေသည်။ ထိုလူမှာ ဖူ၀မ်ရှန်းကို ဆွဲလျက် ပြတင်းပေါက်မှ ပစ်ချလိုက်သည်။ သူသည်ဖူ၀မ်သော်၏ကန်ချက်ကြောင့် နာကျင်စွာညည်းညူကာ နံရံတွင်ပြင်းထန်စွာသွားဆောင့်ခဲ့သည်။

အရာအားလုံးမှာ ၃စက္ကန့်အတွင်းဖြစ်ပျက်သွားခဲ့သည်။

ထိုလူမှာ အခန်းထဲသို့ လျင်မြန်စွာဖောက်၀င်လာပြီး ဖူ၀မ်ရှန်းကိုဆွဲကာ အပြင်သို့ပစ်ထုတ်လိုက်သည်။ အလွန်ရုတ်တရက်ဆန်လွန်းလှ၍ ဖူ၀မ်သော် ဖူ၀မ်ရှန်းကို မကယ်တင်နိုင်လိုက်ချေ။ သူနှင့် ထန်မော့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦးကြည့်လျက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ဖူ၀မ်သော်သည် လဲကျသွားသော လူထံပြေး၀င်သွားချိန် ထန်မော့မှာ အိမ်အပြင်ဘက်သို့ ပြေးထွက်လျက် ဖူ၀မ်ရှန်းနောက်သို့ လိုက်ရန်ပြင်လိုက်သည်။

ထန်မော့၏ကိုယ်မှာ ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်သို့ ခုန်ထွက်လိုက်စဥ်မှာပင် အေးတိအေးစက်အသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရလေသည်။

"မင်းအခုလေထဲမှာနော်"

ထန်မော့တောင့်တင်းသွားခဲ့သည်။ ပြင်းထန်သောမြေဆွဲအားမှာ ရုတ်ချည်း သူ၏ပုခုံးမှကိုင်ဆောင့်လိုက်သည့်နှယ် မြေကြီးပေါ်အရှိန်ပြင်းစွာ ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။ ထန်မော့အလျင်အမြန်မော့ကြည့်လိုက်သည်။ လျန်ယွီကျန်းက သူ၏ဘယ်ဘက်မှ တိုက်ခိုက်လာပြီး ရွမ်၀မ်ရှုမှာတော့ညာဘက်မှပြေး၀င်လာခဲ့လေသည်။ သူ၏ရှေ့တွင်တော့ အမျိုးသမီးဆရာ၀န်မှာ ဖူ၀မ်ရှန်းလက်ကိုဆွဲလျက် သူ့အား မထီမျက်မြင်ပြုံးပြလာခဲ့သည်။

"အသင့်ဖြစ်ပြီလား"

သူမမှာ ထန်မော့အား တုန့်ပြန်ချိန်လုံး၀မပေးပဲ ဓါးတစ်ချောင်းကိုထုတ်ကာ သူမ၏ညာဘက်လက်ကို ထိုးစိုက်ပစ်လိုက်သည်။

အမျိုးသမီးဆရာ၀န်၏ အဖြူရောင်ဂျူတီကုတ်မှာ သွေးချင်းချင်းနီသွားခဲ့သည်။ သူမမှာနာကျင်မှုတစ်ခုကိုမျှ ခံစားရပုံမပေါ်သော်လည်း ထန်မော့မှာ ညာဘက်မှ ထုံထိုင်းသော နာကျင်မှုကို ချက်ချင်းခံစားလိုက်ရလေသည်။

ထန်မော့ ကိုယ်ကို ကိုင်းလျက် လျန်ယွီကျန်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကိုရှောင်ရှားလိုက်စဥ် ရွမ်၀မ်ရှုကလည်း စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း သူ့အား တိုက်ခိုက်လာပြန်သည်။ တဖက်လူက သူ၏ကိုယ်အောက်ပိုင်းကိုသာ အဆက်မပြတ်ဦးတည်တိုက်ခိုက်လျက် ထန်မော့အား လေထဲခုန်၍ရှောင်ရစေရန်ပြုလုပ်နေခဲ့သည်။ သူ၏ခြေထောက် မြေပြင်ပေါ်မှကွာသွားသည်နှင့် ရွမ်၀မ်ရှုမှာ သူ၏မြေဆွဲအား စွမ်းရည်ကို ချက်ချင်းထုတ်သုံးသည်။

တချိန်တည်းမှာပင် အမျိုးသမီးဆရာ၀န်မှာလည်း ဓါးတစ်ချောင်းဖြင့် သူမကိုယ်သူမလှီးဖြတ်နေခဲ့သည်။

ထန်မော့၏ကိုယ်ပေါ်တွင် သွေးတစ်စက်မျှမရှိသော်လည်း သူ၄ကြိမ်တိတိဓါးထိုးခံရပြီးဖြစ်သည်။ ထန်မော့၏ လက်ချောင်းများမှာ တုန်ရီလျက် ပြန်လည်ခုခံရန် ကြိုးစားနေခဲ့သည်။

လျန်ယွီကျန်းက ထန်မော့၏ လစ်ဟာမှာတစ်ခုကိုမိသွားခဲ့သည်။ သူမ၏ညာခြေထောက်မှာ စက်၀ိုင်းနှယ်တစ်ပါတ်လည်လျက် အားအပြည့်ဖြင့် ထန်မော့၏ ခေါင်းထံဦးတည်လာခဲ့သည်။

ထန်မော့၄င်းကိုရှောင်ရန်ပြင်လိုက်စဥ်မှာပင် အမျိုးသမီးဆရာ၀န်မှာ သူမ၏ညာခြေထောက်အား ဓါးဖြင့် တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိထိုးစိုက်ပစ်လိုက်သည်။ ထန်မော့တုန်လှုပ်သွားလျက် လွတ်မြောက်ရန်ကျရှုံးသွားခဲ့သည်။ လျန်ယွီကျန်း၏ကန်ချက်မှာ သူ၏ခေါင်းကိုထိတော့မည့်အချိန်မှာပင် ကျယ်လောင်သော သေနတ်သံတစ်ခုကိုကြားလိုက်ရလေသည်။ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ထန်မော့၏ကိုယ်ပေါ်မှ နာကျင်မှုများရုတ်ချည်းပျောက်ဆုံးသွားလျက် သူထိုကန်ချက်ကို ချက်ချင်းရှောင်လိုက်သည်။

တဖက်တွင်တော့အမျိုးသမီးဆရာ၀န်မှာ သေနတ်ဒဏ်ရာကြီးကိုလက်ဖြင့်ဖိထားခဲ့သည်။ သူမသည် သူမ၏ဘေးမှ ကောင်လေးကို ထိတ်လန့်စွာလှည့်ကြည့်လိုက်မိသည်။

ဖူ၀မ်ရှန်းမှာ ရှုံ့မဲ့လျက် သေနတ်ကိုကိုင်ကာ မျက်တောင်ပင်မခတ်ပဲ ထပ်မံပစ်ခတ်လိုက်သည်။

လီမြောင်မြောင် အော်လိုက်သည်။

"နင်..."

ဘန်း ဘန်း ဘန်း...

ဖူ၀မ်ရှန်းမှာ ထိုဆက်တိုက်၃ချက်စာအတွက် ချိန်ရန်ပင် မလိုလုနီးပါးဖြစ်သည်။ သူကလီမြောင်မြောင်၏ နဖူးကိုသာချိန်ပစ်လိုက်ခြင်းပင်။ သေနတ်မှပေါက်ကွဲသံထွက်လာသည်နှင့် မီးတောက်လောင်ကျွမ်းနေသော ကျည်ဆံများမှာ လီမြောင်မြောင်ထံ ပြေး၀င်လာခဲ့သည်။ လီမြောင်မြောင်မှာ ဆက်တိုက်ရှောင်ရှားနေရလေသည်။ သူမမှာ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ချင်သော်လည်း ထိုကလေး၏သေးငယ်သော ကိုယ်မှာ အလွန်ဖြတ်လတ်လျက် ဖမ်းမမိနိုင်ချေ။ သူမ၏စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုလိုသော်လည်း ဖူ၀မ်ရှန်း၏ ကျည်ဆံများက သူမကို အချိန်တိုင်းအနှောင့်အယှက်ပေးနေခဲ့သည်။

"ဒီသောက်ကလေး ငါနင့်ကိုမိတာနဲ့ အရေခွံနွှာပစ်မယ် "

လီမြောင်မြောင်၀င်မပါသောအခါ ထန်မော့အတွက်ရင်ဆိုင်ရန်ပိုမိုလွယ်ကူသွားခဲ့သည်။ သို့သော် လျန်ယွီကျန်းနှင့် ရွမ်၀မ်ရှု၂ဦးစလုံးကို အသာစီးရရန်တော့ ခက်ခဲနေဆဲပင်။ သူသည်သူ၏ မီးစွမ်းရည်ကိုသုံးလျက် တဖက်မှ သေစေနိုင်လောက်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို တစ်ကြိမ်ပြီးတစ်ကြိမ် ခုခံနေခဲ့သည်။ ရုတ်တရက် ထန်မော့သည် အရင်တစ်ခေါက် ထိပ်တိုက်တွေ့စဥ်က ရွမ်၀မ်ရှု၏ ညာခြေထောက်ပုံစံမကျဖြစ်နေသည်ကို သတိရသွားခဲ့သည်။

သူ၏ညာခြေထောက်မှာ ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရထားလောက်သည်။

ထန်မော့မှာ ထီးကလေးကို ထိုသူ၏ညာခြေထောက်ထံ ချိန်ရွယ်ရန် တွန့်ဆုတ်မနေခဲ့။

ဘန်းခနဲအသံနှင့်အတူ ရွမ်၀မ်ရှူမှာ မြေပြင်ပေါ် ဒူးထောက်ကျသွားခဲ့သည်။

လျန်ယွီကျန်း သူ့အားကယ်တင်ရန်ရောက်လာလျှင် ထန်မော့ ထီးကိုဖွင့်လျက် သူမကိုတားဆီးလိုက်သည်။ ၂ဖက်စလုံးမှာ ဒဏ်ရာကိုယ်စီိဖြင့် ရုန်းကန်နေကြရသည်။ ထန်မော့ရုတ်ချည်း သေနတ်တစ်လက်ကို ဆွဲထုတ်လျက် ရွမ်၀မ်ရှူ၏ခေါင်းသို့ အေးစက်စွာ ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

ရွမ်၀မ်ရှုမှာ သာမာန်ကျည်ဆံတစ်ခုကို အသာလေးရှောင်နိုင်သည်ဖြစ်၍ လျန်ယွီကျန်း ၄င်းကို အလေးအနက်မထားမိခဲ့ချေ။

ထန်မော့ နှုတ်ခမ်းကိုဖွင့်လျက် စကားစုတစ်ခုကို ရေရွတ်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် အိမ်ယာ၀န်း၏ ဥယျာဥ်ထဲ၌ ရယ်သံတိုးတိုးတစ်ခုထွက်လာခဲ့ပြီး အနက်ရောင်အရာလေးတစ်ခုက ထန်မော့၏ သေနတ်ကိုင်ထားသောလက်ထံပြေး၀င်လာခဲ့သည်။

ထန်မော့ ၄င်းကိုလျှင်မြန်စွာရှောင်ရှားလိုက်ပြီးမှ သာမာန်ကျောက်စရစ်ခဲလေးတစ်ခုဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

"ငါသာမင်းနေရာမှာဆို သူ့ကို သေနတ်ပစ်ခွင့်ပေးမှာမဟုတ်ဘူးနော်"

ရွမ်၀မ်ရှု သူ၏နောက်သို့လှည့်ကြည့်လိုက်မိသည်။ အပင်ခြုံများကြားမှ ထူးဆန်းသော ရယ်သံတစ်ခုထွက်လာခဲ့သည်။ ထိုရယ်သံမှာ ပုံမှန်မဆန်လွန်း၍ လျန်ယွီကျန်းပင်လျှင် မျက်မှောင်ကျုံ့သွားမိသည်။

"သူပစ်လိုက်ရင် မင်းသေမှာ..အဲဒါက.အကူပစ္စည်းကြီးလား သူ့ရဲ့စွမ်းရည်များလား...ဟီးဟီး"

ထန်မော့၏ကိုယ်မှာ ထိုရယ်သံကိုကြားသည်နှင့် တောင့်တင်းသွားရသည်။

ကလေးမျက်နှာနှင့်လူရွယ်က သူ၏အာရုံထဲပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်...

ထန်မော့၏ရင်ထဲတွင်လည်း ဆိုးရွားသော ခံစားချက်များ ပြည့်နှက်လာခဲ့လေသည်။

တချိန်တည်းမှာပင် ဖူ၀မ်သော်က ချီဟန်အား ပြတင်းပေါက်မှ ကန်ချလိုက်ရာ ချီဟန် ဒုတိယထပ်မှ ပြုတ်ကျလာခဲ့သည်။ ချီဟန်၏ကိုယ်၌ ဒဏ်ရာများနှင့်ပြည့်နှက်လျက် ပြေးထွက်သွားသည်ကို ဖူ၀မ်သော် မမှိတ်မသုန်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ချီဟန်က သူ၏ခေါင်းဆောင်နှင့် အဖွဲ့သားများကို အလျင်အမြန်ကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ကလေးမျက်နှာနှင့် လူကိုမြင်လျှင် ရှုပ်ထွေးသော အာမေဋိတ်တစ်ခုကို ပြုလိုက်မိသည်။

တောက်ပသောနေရောင်အောက်တွင် ကလေးမျက်နှာနှင့်လူရွယ်မှာ ဘောင်းဘီအိတ်ထဲ လက်ကို ဟန်ပါပါထိုးထည့်လျက် ခြုံကြားမှ ထွက်လာခဲ့လေသည်။ သူ၏မျက်လုံးများမှာ ထန်မော့အပေါ်တွင်စွဲကပ်လျက်။

"တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့မျက်နှာနဲ့ ငါ့အပြုံးတွေကို အတုခိုးခဲ့ပေမယ့်...ငါမဟုတ်ခဲ့ဘူးလေ"

ပိုင်ရို့ယောင်က မျက်စိတစ်ဖက်မှိတ်ပြလာခဲ့သည်။

"ထန်ထန် ငါတစ်ခုကိုကြားခဲ့တယ်...မစ်စတာဘီလို့ခေါ်တဲ့လူတစ်ယောက်လေ သူ့အသံနဲ့စရိုက်က ငါနဲ့အတော်တူတယ်ဆိုပဲ ...အဲဒီမစ်စတာဘီကမကောင်းတာတွေ အများကြီးလုပ်ခဲ့တာ...အဲဒါကိုလူတွေက ငါလုပ်တာလို့ စွပ်စွဲပြီး လိုက်အနိုင်ကျင့်ကြတယ်"

ပြောရင်းနှင့် ပိုင်ရို့ယောင်မှာ သူ၏ညာလက်ကို အိတ်ထဲမှ တမင်ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ သူကလက်ကို ညင်သာစွာလိမ်ကာ အကြောလျှော့ရင်း သူ၏အကြည့်က ဖူ၀မ်သော် ရွမ်၀မ်ရှုနှင့် ကျန်လူများထံဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် ထန်မော့ထံ တဖန်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

"ဟေ့ ထန်ထန် ပြောပါဦး မကောင်းတာတွေကို ဘယ်သူလုပ်ခဲ့တာလဲလို့"

စာရေးသူမှာပြောစရာရှိတယ်

ပိုင်ရို့ယောင်: တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့မျက်နှာ ငါ့အပြုံးကို အတုခိုးသွားပေမယ့် သူတို့ကငါမဟုတ်ဘူးနော် ငါကချစ်စရာကောင်းပြီး ကံကောင်းတဲ့ကောင်လေး။

လူအိုကြီးဖူ: ဘယ်သူ့ကိုထန်ထန်လို့ခေါ်လိုက်တာ?

[အေးစက်သောအပြုံးဖြင့်]

ထန်ထန်: ခင်များဒီလူကို ရှင်းလိုက်လို့ရလား

နျောင်ကြီးနှင့် ၀မ်ရင်းကွေ့: မင်းကိုဘယ်သူကအနိုင်ကျင့်လို့လဲကွ!

🌍

Prev Next