MM Story Teller

Chapter 238

Viewers 32k

🌍Chapter 238

အမှောင်ထဲတွင်ရပ်နေသော ဆံပင်ရှည်အမျိုးသမီးမှာ တရုတ်ပြည်တွင် နာမည်အကြီးဆုံးအမျိုးသမီးအဆိုတော် လျန်ယွီကျန်းဖြစ်သည်။

သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ခပ်တိမ်တိမ်ပြတ်ရှရာတစ်ခုရှိကာ ဘောင်းဘီများမှာလည်း စုတ်ပြဲရာများနှင့် ဒူးနေရာတွင် အရိုးပင်မြင်ရလောက်သည့်ဒဏ်ရာတစ်ခုရှိလေသည်။ လျန်ယွီကျန်း၏ ဆံပင်ရှည်များမှာ သွေးများရွံ့နွံ့များနှင့် ညစ်ပတ်ပေကျံနေခဲ့သည်။

ထန်မော့သည် တစ်ခုခုမှားနေသည့်ကို ခံစားမိလျက် ဖူ၀မ်သော်၏ လက်နက်ကို အမြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုလက်နက်ပေါ်တွင် မည်သည့်သွေးစများမှာ စွန်းထင်းမနေသည်ကိုတွေ့သော် ထူးဆန်းသော ခံစားချက်တစ်ခု သူ၏ရင်ထဲတွင်ပြည့်နှက်လာခဲ့သည်။

ဖူ၀မ်သော်က မလှမ်းမကမ်းတွင်ရပ်နေသော အမျိုးသမီးအား အမူအယာမဲ့စွာကြည့်နေခဲ့သည်။ သူကတည်ငြိမ်ပုံပေါ်နေသော်လည်း သူ၏ကိုယ်မှာ အသင့်အနေအထားနှင့် ပတ်၀န်းကျင်ကို အာရုံအပြည့်အ၀စိုက်ထားခဲ့လေသည်။

၃စက္ကန့်ကြာပြီးနောက် ဖူ၀မ်သော်က ဆိုသည်။

"မင်းတစ်ယောက်တည်းလာတာပဲ"

လျန်ယွီကျန်းမှာလည်း အတော်ကြာတိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်ပင်။

"အင်း"

ထန်မော့ရှေ့သို့ထွက်လာခဲ့သည်။

"၃ကြိမ်ပဲ ကြိုးစားမယ်ဆိုတဲ့ဟာက ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ"

"အဲဒါနဲ့ဘာမှမဆိုင်ဘူး..ရှင့်ကိုလာရှာတာက ကျွန်မသဘောနဲ့ပါ ခေါင်းဆောင်မသိဘူး..အခုလောက်ဆိုရင်တော့ သူသိနေလောက်ပြီဆိုပေမယ့်..."

ထန်မော့၏ ဦးနှောက်မှာ လျင်မြန်စွာလှုပ်ရှားသွားလျက် သူ၏ရင်ထဲတွင်အဖြေရှိနေခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

သူဖူ၀မ်သော်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်လျှင် ဖူ၀မ်သော် သူ့ကို ခေါင်းညိတ်ပြလာခဲ့သည်။

ချန်ရှန်းရှန်းက တစ်ခုခုမှားယွင်းနေသည်ကိုခံစားမိသော်လည်း သူမသည် ထျန်းရွှမ်အဖွဲ့အစည်းနှင့် ထန်မော့ကြားမှ ပတ်သက်မှုကို မသိသည့်အတွက် အမှန်တရားကို မခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့ချေ။

လျန်ယွီကျန်း အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက်ရှူလျက် တည်ငြိမ်စွာဆိုလာခဲ့သည်။

"ချီဟန်သေပြီ..ကိုယ်ပျောက်လူသားတစ်ယောက်က သူ့ကိုသတ်သွားတာ ..အဲဒီလူရဲ့လည်ပင်းမှာ မိနစ်၃၀၀၀ကျော်ရှိတယ် သူကအချိန်အဆင့်ဇယားထဲမှာရှိမှာပဲ ရှင်တို့လည်းအချိန်အဆင့်ဇယားဆိုတာဘာလဲဆိုတာရယ် ကျွန်မဆိုလိုတာကိုနားလည်ပြီးသားဖြစ်မှာပါ..ကျွန်မဒီနေ့ ဒီနေရာကိုလာတာ ပူးပေါင်းဖို့ပဲ"

သူမ၏အသံမှာ မူမမှန်စွာ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ လျန်ယွီကျန်း၏ မျက်နှာတွင်အမူအရာကင်းမဲ့လျက် သူမ၏လေသံတွင် အနိမ့်အမြင့်ဟူ၍မရှိချေ။ သို့တိုင်အောင် သူမ၀မ်းနည်းနေမှန်း လူတိုင်းပြောနိုင်လေသည်။ သူမသည် ခံစားချက်မဲ့သောအမူအရာဖြင့် အခိုင်အမာဆိုလာသည်။

"ကျွန်မကိုယ်ပျောက်လူသားတွေကို သတ်ချင်တယ်"

မှောင်မည်းသော ညသန်းခေါင် လရောင်၏အောက် အနက်ရောင် လူရိပ်၅ခုမှာ လမ်းကြားများကိုဖြတ်သန်းလျက် အရှေ့အရပ်သို့ဦးတည်နေခဲ့ကြသည်။

*****

ပေကျင်း အမှတ်၈၀ အထက်တန်းကျောင်းတွင်..

လျန်ယွီကျန်း ကျောင်းဂိတ်၀မှာ ဖြတ်သန်းလာလျက် မြေကြီးပေါ်သို့ထိုင်ချကာ တစ်ခုခုကိုရှာဖွေလိုက်သည်။ စက္ကန့်ပိုင်းမျှကြာပြီးနောက် တစ်ခုခုပွင့်သွားသကဲ့သို့ ကလစ်ခနဲ အသံတစ်ခုကိုကြားလိုက်ရလေသည်။

လျန်ယွီကျန်းသည် ဖူ၀မ်သော်နှင့် ထန်မော့အားလှည့်ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်လျက် သူမ၏ စိတ်ရင်းကို ပြသလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမသည် ကျောင်း၀န်းအတွင်းသို့ ၀င်သွားခဲ့လေသည်။

သူမ၏နောက်မှ ထန်မော့ ဖူ၀မ်သော် ဂျက်နှင့် ချန်ရှန်းရှန်းတို့လိုက်လာခဲ့လေသည်။

သူတို့၅ယောက်လုံး ကျောင်း၀န်းအတွင်းသို့လှမ်း၀င်လိုက်စဥ်တွင် ထန်မော့ ထီးကလေးကိုဖိ၍ကိုင်ထားလိုက်သည်။

ဖူ၀မ်သော်မှာလည်း ဘယ်ဘက်သို့ အမူအရာမဲ့စွာ စောင့်ငဲ့ကြည့်လိုက်သည်။ ကျောင်းဂိတ်၀၏ဘေးတွင် မြင့်မားသော သစ်ပင်အိုကြီးရှိကာ ဆယ်ကျော်သက်လေးက ထိုအောက်မှ သူတို့အား တိတ်တဆိတ်ကြည့်နေခဲ့လေသည်။ ထိုနေရာတွင် ရပ်နေသည်မှာ မည်မျှ ကြာပြီဖြစ်ကြောင်း မပြောနိုင်ချေ။

သူ၏အ၀တ်များမှာ သွေးများဖြင့်စိုရွှဲနေပြီး အနက်ရောင်မျက်လုံးများမှာ ထန်မော့နှင့် ဖူ၀မ်သော်အား စိုက်ကြည့်နေခဲ့လေသည်။

ရွမ်၀မ်ရှုက အမည်မသိ ဂျက်နှင့် ချန်ရှန်းရှန်းတို့ကိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကာ နောက်ဆုံးတွင် လျန်ယွီကျန်းကိုကြည့်လာခဲ့သည်။

လျန်ယွီကျန်း၏ မျက်နှာတွင် မည်သည့်စိတ်လှုပ်ရှားမှုမျိုးမှရှိမနေပဲ ရွမ်၀မ်ရှုကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။

ခတ္တမျှကြာပြီးနောက် ရွမ်၀မ်ရှုမှာ စာသင်ဆောင်ထံသို့လျှောက်သွားခဲ့ပြီး လျန်ယွီကျန်းကဆိုလာခဲ့သည်။

"သွားစို့"

ထန်မော့မျက်ခုံးပင့်လျက် လျန်ယွီကျန်းနောက်မှ တည်ငြိမ်စွာလိုက်သွားခဲ့သည်။

ကျောင်းတွင် စာသင်ခန်းများ ဒါဇင်ကျော်ရှိလေသည်။ ရွမ်၀မ်ရှုက ပထမစာသင်ဆောင်၏ တတိယထပ်မှ ပထမအခန်းကို၀င်လိုက်သည်။ ထန်မော့အတွင်းသို့၀င်လိုက်သော် စားပွဲများထိုင်ခုံများမှာ ပြန့်ကျဲနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။ လူ၃ယောက် စားပွဲတွင် ၀ိုင်းထိုင်လျက် သတိနှင့် ခေါင်းထောင်ကြည့်လာခဲ့သည်။

လျန်ယွီကျန်းနှင့် ရွမ်၀မ်ရှုတို့အပြင် လူ၃ယောက်ရှိသည်။ တစ်ယောက်မှာ လီမြောင်မြောင်ဖြစ်ကာ ကျန်လူရွယ်၂ယောက်ကိုမူ ထန်မော့အရင်က မမြင်ဖူးခဲ့ချေ။

"ဒီဟာကထောင်ချောက်ဖြစ်နေမှာ မကြောက်ဘူးလား"

ထန်မော့လှည့်ကြည့်လိုက်သော် ရွမ်၀မ်ရှုက စာသင်ခန်း၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် ထိုင်လိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထန်မော့အသာမေးလိုက်သည်။

"ဒီတော့ ဒါကထောင်ချောက်လား"

ရွမ်၀မ်ရှုခေါင်းကိုမော့လျက် သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှ သွေးစီးကြောင်းများကို ပွတ်သုတ်လိုက်သည်။ သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင်မည်သည့်ဒဏ်ရာမှမရှိသည်ဖြစ်၍ ၄င်းမှာ အခြားတစ်ယောက်၏သွေးများဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။

မတိုင်ခင်က ဖူ၀မ်သော်နှင့် လျန်ယွီကျန်းမှာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး လျန်ယွီကျန်းဒဏ်ရာရထားသည်ကို တွေ့ခဲ့ရသည်။ ဖူ၀မ်သော်ကြောင့်ရခဲ့သောဒဏ်ရာများမဟုတ်သဖြင့် သူမသည် ဖူ၀မ်သော်မတိုင်ခင် အခြားသူများနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းပင်။

ဒဏ်ရာရထားသောလူတစ်ယောက်က ရူးမနေသ၍ အခြားသူများကို ခြုံခိုတိုက်ခိုက်လာမည်မဟုတ်ချေ။

ထန်မော့သည် လျန်ယွီကျန်း၏ ရည်ရွယ်ချက်နှင့် ပူးပေါင်းလိုမှုကို ချက်ချင်းပင် ယုံကြည်နိုင်ခဲ့သည်။ ဤအခန်းထဲတွင် ရွမ်၀မ်ရှုနှင့် လျန်ယွီကျန်းတို့အပါအ၀င် လူတိုင်းမှာ ဒဏ်ရာရနေခဲ့သည်။ သူတို့ထဲတွင် လီမြောင်မြောင်၏ ဒဏ်ရာများမှာ အပြင်းထန်ဆုံးဖြစ်လေသည်။ သူမ၏အဖြူရောင်ကုတ်အင်္ကျီမှာ သွေးချင်းချင်းနီနေပြီး သူမမှာ စားပွဲ၂ခုဆက်ထားသည့်အပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေခဲ့သည်။ သူမ၏မျက်လုံးများမှာ မျက်နှာကျက်ကို မမှိတ်မသုန်စိုက်ကြည့်နေပြီး သူမရင်ဘတ်မှ အနိမ့်အမြင့်လှုပ်ရှားနေခြင်းသာ မရှိပါလျှင် သူမသေသွားပြီဟု ထန်မော့ထင်မိမည်ပင်။

ရွမ်၀မ်ရှုမှာ လိုရင်းကိုတိုက်ရိုက်သာဆိုလာခဲ့သည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့၂ရက်က ချီဟန် လီမြောင်မြောင်နဲ့ ကျွန်တော်အနက်ရောင်မျှော်စင် တတိယထပ်ကိုသွားစိန်ခေါ်ခဲ့တယ်..ကျွန်တော်တို့ကိုယ်ပျောက်လူသားကို အတူတွေ့ခဲ့တာပဲ...ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲဆိုတာကို သိမှာပါ..အချိန်အဆင့်ဇယားပေါ်က နံပါတ်၁ မူဟွေ့ရွှယ်က အနက်ရောင်မျှော်စင် ၄.၀ဗားရှင်းကိုဖွင့်လုနီးပါးပဲ..တွက်မိသလောက်ကတော့ သူလေးထပ်မြောက်ကို ရှင်းပြီးတာနဲ့ ဗားရှင်း၄.၀ကတရား၀င်ပွင့်လာမှာပဲ.. ဒါကြောင့် မျှော်စင်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ဆုံးဖြတ်ခဲ့တယ်"

ရွမ်၀မ်ရှုမှာ သူ၏ဒဏ်ရာများကိုဆေးထည့်လျက် ဆက်၍ပြောလာခဲ့သည်။

"မျှော်စင်တတိယထပ်က သိပ်လည်းအခက်ကြီးမဟုတ်တော့ ကျွန်တော်တို့ချောချောမွေ့မွေ့ပဲရှင်းလာခဲ့ပါတယ်..ညနေ၆နာရီမှာ ကျွန်တော် လီမြောင်မြောင်နဲ့ ချီဟန်တို့ ကျောင်းကိုပြန်လာတုန်း ကျောင်းဂိတ်၀မှာ ကိုယ်ပျောက်လူသား၂ယောက်ဆီကနေ တိုက်ခိုက်ခံလိုက်ရတယ်"

ထန်မော့အဓိကအချက်ကိုသာ တိုက်ရိုက်မေးလိုက်သည်။

"ကိုယ်ပျောက်လူသား၂ယောက်လား"

"ဟုတ်တယ် ၂ယောက်ပဲ ကိုယ်ပျောက်လူသားတွေက တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်ကို ယုံကြည်ဖို့ခက်ခဲပြီးတော့ ဒီလိုမျိုး အသင်းဖွဲ့တယ်ဆိုတာ အတော်ရှားပေမယ့် မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့တော့မဆိုလိုဘူး..သူတို့၂ယောက်က ရုတ်တရက်ပေါ်လာပြီးတော့ တိုက်ရည်ခိုက်ရည်ကလည်း ယွီကျန်းအဆင့်လောက်ရှိတယ်.. ကျွန်တော်တို့လည်း မမျှော်လင့်ထားတော့ တုန့်ပြန်တာနောက်ကျသွားတယ် ကျောင်းထဲကလူတွေ ကျွန်တော်တို့ကို ကူဖို့ထွက်လာတဲ့အချိန် ချီဟန်ကအသက်မရှူတော့ဘူး ကျွန်တော် ယွီကျန်းနဲ့ပေါင်းပြီး ကိုယ်ပျောက်လူသားတစ်ယောက်ကိုသတ်ခဲ့တယ်"

ရွမ်၀မ်ရှုမှာ သူ၏ သေဆုံးသွားသော အသင်းဖော်အကြောင်းကိုပြောဆိုရာတွင် ၀မ်းနည်းမှုတို့ ပါရှိမနေခဲ့ချေ။ ဤစာသင်ခန်းထဲတွင် ထျန်းရွှမ်အဖွဲ့သားများအားလုံး ၄င်းကို တိတ်တဆိတ်နားထောင်နေပြီး မည်သူကမျှ ခံစားချက်အထူးတလည်ပြသမနေခဲ့။

လျန်ယွီကျန်းကဆိုလာခဲ့သည်။

"၂ယောက်မှာ တစ်ယောက်က တရုတ် တစ်ယောက်က ဂျပန်ပဲ..ခေါင်းဆောင်နဲ့ ကျွန်မဂျပန်ကစားသမားကိုသတ်ခဲ့တာ သူ့လည်ပင်းမှာ ၃၂၄၁ မိနစ်ရှိတယ်..ကျန်တဲ့တစ်ယောက်မိနစ်က သူ့ထက်ပိုနည်းပေမယ့် ပိုသန်မာတယ်..သူ့လည်ပင်းကနံပါတ်က ၃၀၁၂မိနစ်ပဲ"

ထန်မော့မှာ ကိုယ်ပျောက်လူသားတစ်ယောက်မျှကိုသာ မျှော်လင့်ထားကာ ၄င်းမှာ၂ယောက်ဖြစ်ပြီး တစ်ယောက်မှာ ဂျပန်ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူသည် အဆင့်ဇယားကိုချရေးထားသော စာအုပ်ကို ဆွဲထုတ်လျက် ဖွင့်လိုက်သည်။

"အဆင့်၆၁ အိုက၀ဂျင်း.. သူနဲ့နီးတဲ့ တရုတ်နာမည်က"

ထန်မော့ရှာဖွေကြည့်လိုက်သည်။

"စုရှောင်း"

ရွမ်၀မ်ရှုမှာ ထန်မော့၏စာအုပ်ကို အံ့အားသင့်လျက်ကြည့်လာခဲ့သော်လည်း ၄င်းကိုကြည့်ရဖို့မတောင်းဆိုခဲ့ချေ။

ရွမ်၀မ်ရှုမှာ ထန်မော့အားဤကိစ္စ၏အဓိကအကြောင်းအရာကိုပြောပြပြီးဖြစ်ကာ ထန်မော့စာအုပ်ကို ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။ သူသည် ဆယ်ကျော်သက်ကောင်လေးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာဆိုလိုက်သည်။

"အခုအခြေအနေကို သိရပြီးပြီ..ငါတို့ပူးပေါင်းမယ်ဆိုရင် ငါတို့ကို ဘယ်လို အကျိုးအမြတ်မျိုးပေးမယ်စဥ်းစားထားလဲ"

စာသင်ခန်းထဲတွင် ခတ္တမျှတိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

အတော်ကြာပြီးနောက် ရွမ်၀မ်ရှုကပြုံးလိုက်သည်။

"အရင်ဆုံး တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် သတင်းဖလှယ်ရအောင်..ခင်များကကျွန်တော်ထင်ထားတာထက် ပိုသိနေတာပဲ..ကျွန်တော်တို့ ထျန်းရွှမ်ကမသိသေးတဲ့ဟာတွေတောင်ရှိနေတယ်..ကျွန်တော်တို့ ထျန်းရွှမ်မှာ အဖွဲ့၀င်များများစားစားမရှိတာအမှန်ပဲ.. နဂို၇ယောက်အပြင် အယောက်၂၀ပဲရှိတယ်.. ၄ယောက်က လွန်ခဲ့တဲ့လက ခင်များလက်ထဲမှာ သေသွားတယ်..အဲလိုဆိုရင်တောင် ကျွန်တော်တို့မှာ ခင်များတို့ထက်သိတာတွေပိုများနေတုန်းပဲ လောလောဆယ် ကျွန်တော်ခင်များတို့ကို ပေကျင်းကအဖွဲ့အစည်းတွေအကုန်လုံးရယ် သန်မာတဲ့ကစားသမားတွေရယ် စုရှောင်းကလွဲလို့ လက်ရှိပေကျင်းမှာရှိနေတဲ့ ကိုယ်ပျောက်လူသားတွေရယ်ကို ပြောပြနိုင်တယ်"

ထန်မော့သည် ပထမကစိတ်မ၀င်စားသော်လည်း နောက်ဆုံးကိုကြားလိုက်သော် ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒါဆို သတင်းဖလှယ်ကြတာပေါ့"

ထို့နောက် ထန်မော့နှင့် ရွမ်၀မ်ရှုတို့မှာ သူတို့စုဆောင်းထားသော သတင်းမှန်သမျှကို ဖလှယ်လိုက်ကြသည်။ ထန်မော့သည် ချန်ရှန်းရှန်း၏ ကိုယ်ပိုင်ခန့်မှန်းမှုတချို့ကို ချန်လှပ်ထားခဲ့ပြီး ရွမ်၀မ်ရှုသည်လည်း တချို့ကို ချန်လှပ်ထားခဲ့ချေမည်။

သူတို့နာရီ၀က်ခန့်ဆွေးနွေးနေပြီးနောက် အက်ကွဲနေသော အသံတစ်ခုကိုကြားလိုက်ရလေသည်။

"ချီဟန်..အဲဒီမျိုးမစစ်"

ရွမ်၀မ်ရှူ၏ စကားသံမှာ ရပ်တန့်သွားလျက် စားပွဲပေါ်မှာ လဲလျောင်းနေသော အမျိုးသမီးဆရာ၀န်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

အမျိုးသမီးဆရာ၀န်မှာ မည်သည့်အချိန်ကစ၍ လှုပ်ရှားလာခဲ့သလဲမသိရချေ။ သူမသည် လက်ကိုမြှောက်လျက် မျက်လုံးကို ဖုံးလိုက်ပြီး တိုးလျစွာဆိုလာခဲ့သည်။

"ခေါင်းဆောင်...ကျွန်မတို့ စုရှောင်းကို ဘယ်လိုရှာရမလဲ..ဘယ်လို.."

လျန်ယွီကျန်းမှာ ရွမ်၀မ်ရှုကိုစိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ရွမ်၀မ်ရှု၏ မျက်နှာက ခံစားချက်မဲ့နေခဲ့သည်။

"ဒီတစ်ခါငါတို့ပူးပေါင်းမှုက စုရှောင်းကိုသတ်ဖို့မဟုတ်ဘူး"

"ခေါင်းဆောင်"

လီမြောင်မြောင်၏ ကိုယ်က တောင့်တင်းသွားလျက် စားပွဲပေါ်မှ ထထိုင်ရန်ကြိုးစားလာခဲ့သည်။ ထျန်းရွှမ်အဖွဲ့အစည်းမှ ကျန်လူများမှာလည်း ရွမ်၀မ်ရှူအား ဖြူလျော်စွာ ကြည့်လာခဲ့သည်။ လျန်ယွီကျန်းက အရင်ဆုံး နားလည်သွားခဲ့သူဖြစ်သည်။ သူမ၏အမူအရာမှာ ပျက်ယွင်းသွားခဲ့ပြီး တစ်ခုခုဆိုချင်သော်လည်း ဘာမှမဆိုနိုင်ခဲ့ချေ။

ခပ်နိမ့်နိမ့်အမျိုးသမီးအသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရလေသည်။

"သူတို့ကို တစ်ယောက်ချင်းစီ ရှင်းပစ်မလို့လား"

ဖြူဖျော့ဖျော့ ဆယ်ကျော်သက်လေးက ခေါင်းကိုမော့လျက် ထန်မော့နောက်တွင် စကားမဆိုပဲ တချိန်လုံးရပ်နေခဲ့သော မိန်းကလေးကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက်သူသည် တည်ငြိမ်သော အသံဖြင့် တုန့်ပြန်လာခဲ့သည်။

"ဟုတ်တယ်..စုရှောင်းကိုသတ်တာက အသုံးမ၀င်ဘူး သူကပေကျင်းရဲ့ဘယ်နေရာမှာ မှန်းလည်းမသိသလို ဘယ်အချိန်ပေါ်လာမလဲဆိုတာလဲ မသိဘူး..အခု လောလောဆယ် အကြီးဆုံးရန်သူက ကိုယ်ပျောက်လူသားတွေပဲ..ကျွန်တော်ပေကျင်းက တခြားအဖွဲ့အစည်းတွေနဲ့ မပူးပေါင်းချင်ဘူး သူတို့မှာ အဖွဲ့၀င်တွေလည်းများသလို ပြဿနာတွေလည်းများလွန်းတယ်"

ရွမ်၀မ်ရှုမှာ တစ်ခုခုကိုတွေးမိသည့်အလား မော့ကြည့်လာခဲ့သည်။

"ဒါနဲ့ တစ်ခုရှိသေးတယ်..လွန်ခဲ့တဲ့၁လက မူဟွေ့ရွှယ်က အနက်ရောင်မျှော်စင်၄.၀ဗားရှင်းကိုဖွင့်လုနီးပါးပဲ..ထန်မော့..ဖူ၀မ်သော် ခင်များတို့ရော အဲဒါက သူလေးထပ်မြောက်ကိုရှင်းလိုက်လို့ဆိုတာ တွေးမိကြလား"

ထိုကောင်လေးဘာကိုဆိုလိုသည်ကို ထန်မော့နားလည်သွားခဲ့သည်။

"အင်း အဲဒါကဘာဖြစ်လို့လဲ"

ရွမ်၀မ်ရှူကဆိုလိုက်သည်။

"မူဟွေ့ရွှယ်က မျှော်စင်၄ထပ်မြောက်ကိုရှင်းလိုက်ပြီးတော့ မျှော်စင်ကအဆင့်မြှင့်တော့မယ်လို့ကြေညာလာတယ်..ဒါပေမယ့် ဒီဟာကရပ်သွားခဲ့တယ်..လွန်ခဲ့တဲ့လက ချီဟန်နဲ့ လီမြောင်မြောင် အစစ်အမှန်ဂိမ်းတစ်ခုထဲကို၀င်သွားခဲ့တယ်.. အဲဒီဂိမ်းမှာ သူတို့ ဒီအဆင့်မြှင့်တာ ရပ်သွားရတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ ဆက်စပ်နေတဲ့ သတင်းကိုရခဲ့တယ်"

ထန်မော့မျက်မှောင်ကျုံ့သွားမိသည်။ ရွမ်၀မ်ရှုက ထိုဂိမ်းအကြောင်း ရုတ်တရက်ပြောလာမည်ဟုထင်မထားခဲ့ချေ။

ဖူ၀မ်သော်နားလည်လျက် ထန်မော့ကိုကြည့်လာခဲ့သည်။ ထန်မော့လည်း နားလည်သွားပြီး စားပွဲပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော အမျိုးသမီးဆရာ၀န်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်လေသည်။ လီမြောင်မြောင်မှာ အက်ကွဲနေသော အသံဖြင့်ရှင်းပြလာခဲ့သည်။

"အဲဒီဂိမ်းက '၀မ်ဇယ်ရှင်းမသေခင်တစ်ရက်'တဲ့..အဲဒီလူက ထန်..လူကြီးမင်းထန်ရဲ့ သူငယ်ချင်းပဲ .ဂိမ်းကတကယ်တော့ ရိုးရှင်းပေမယ့် ချီဟန်နဲ့ ကျွန်မက ဂိမ်းကိုဖြေရှင်းနည်းကိုမသိတော့ ၄ရက်တောင် ပိတ်မိနေခဲ့တယ်.."

"သူကဘာလုပ်စေချင်တာလဲ"

ထန်မော့၏ အသံမှာ အလျင်လိုနေခဲ့သည်။

လီမြောင်မြောင်ကဖုံးကွယ်မထားခဲ့ချေ။

"၀မ်ဇယ်ရှင်းက တရား၀င်ကစားသမားတ၀က်ပဲ.. ကမ္ဘာကြီးအွန်လိုင်းပေါ်မတက်ခင် ၃ရက်အလိုက သူကကံကောင်းပြီး အနက်ရောင်မျှော်စင်ဂိမ်းထဲကို ၀င်ခွင့်ရခဲ့တယ်..သူချောချောမွေ့မွေ့ရှင်းခဲ့ပြီး ကမ္ဘာပေါ်ကို ပြန်ရောက်လာတယ်..သူပြန်လာတော့ သူ့သူငယ်ချင်းတွေကို ဆက်သွယ်ပြီး အဲဒီဂိမ်းအကြောင်းကို ပြောပြချင်ခဲ့တယ်..သူအိမ်ကိုပြန်ရောက်တော့ သူ့ဖုန်း အင်တာနက်နဲ့ ကျန်တဲ့ဟာတွေအကုန်အဆက်အသွယ်ပြတ်နေတာကိုတွေ့လိုက်ရတယ်... အိမ်ပြင်ကိုလည်းထွက်မရပဲ ပိတ်မိနေခဲ့တယ်"

ထန်မော့၏လက်ချောင်းတို့တင်းကြပ်သွားခဲ့ချိန် နွေးထွေးသော လက်ဖ၀ါးတစ်ဖက်က သူ၏ပုခုံးကိုဖိချလာခဲ့သည်။

ထန်မော့၏ ၄င်းကိုသတိမထားမိပဲ မေးလိုက်သည်။

"အဲဒီတော့ဘာလဲ"

၄င်းမှာ သူ၏အနှစ်၂၀ကျော်ခင်မင်လာသော သူငယ်ချင်းတစ်ဦးပင်။

အခြားသူတစ်ယောက်မဟုတ်ချေ။

လီမြောင်မြောင်က ဆက်ပြောလာခဲ့သည်။

"သူအိမ်ကိုပြန်လာတဲ့နေ့က နို၀င်ဘာ၁၇ရက်..သူအိမ်ကတတ်နိုင်သမျှ ထွက်နိုင်ဖို့ကြိုးစားခဲ့တယ်.. ခုန်တာပဲဖြစ်ဖြစ် တံခါးတွေကို ဖျက်တာပဲဖြစ်ဖြစ် အလုပ်မဖြစ်ဘူး..နောက်ဆုံးတော့ သူသိသမျှကို စာရွက်တစ်ခုမှာချရေးပြီး ဧည့်ခန်းမှာ ချထားခဲ့တယ်..၈နာရီထိုးတော့ အခြားကိုယ်ပျောက်လူသားတွေလို..သူကအနက်ရောင်မျှော်စင်ဆီကအဖျက်ခံရပြီး ကမ္ဘာပေါ်ကနေ ပျောက်သွားခဲ့သည်။"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့..သူကအနက်ရောင်မျှော်စင်ဂိမ်းကို မရှင်းနိုင်ခဲ့လို့ပဲ"

🌍

Prev Next