MM Story Teller

Chapter 240

Viewers 32k

🌍Chapter 240

"ခေါင်းဆောင်"

ရွမ်၀မ်ရှု ပြန်မဖြေခဲ့ချေ။ သူလက်ကို လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် ဓါးတစ်လက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်လက်ကို ရုတ်တရက်ဖြတ်ချလိုက်မည်ဟု မည်သူမျှ ထင်မထားကြချေ။

သွေးများချက်ချင်းပန်းထွက်လာသော်လည်း ရွမ်၀မ်ရှုမှာ မျက်တောင်ပင်မခတ်ခဲ့ချေ။ ပြတ်သွားသော လက်မှာလည်း ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။ ထိုစဥ် ရွမ်ဝမ်ရှုက သွေးများထွက်နေဆဲ သူ၏လက်ကို လီမြောင်မြောင်ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။

"ခေါင်းဆောင်"

တစ်ခုတည်းသောအဖြေမှာ ရွမ်၀မ်ရှု၏ အေးစက်သောအကြည့်များပင်။

လီမြောင်မြောင်၏ မျက်နှာမှာ ပျက်ယွင်းသွားလျက် အံကိုကြိတ်လိုက်လေသည်။ စက္ကန့်ပိုင်းမျှကြာပြီးနောက် သူမသည် စကားလုံးတချို့ကိုရေရွတ်လျက်သူမ၏လက်ကို ရွမ်၀မ်ရှု၏ဒဏ်ရာပေါ်သို့ ဖိချလိုက်သည်။

တိမ်လိပ်များမှာ လေပြင်းကြောင့် လွင့်စင်သွားပြီး လရောင်မှာ ရွမ်၀မ်ရှု၏ ဒဏ်ရာပေါ်ဖြာကျလာခဲ့သည်။ မျက်စိဖြင့်မြင်နိုင်သော အလျင်နှင့် သွေးကြောမြှင်းများ အရွတ်ကြောများနှင့် အသားဆဲလ်များပြန်လည်ဖွဲ့စည်းရာပြီး လက်အသစ်တစ်ချောင်းပြန်ထွက်လာခဲ့လေသည်။

ထန်မော့ထိတ်လန့်သွားလျက် လီမြောင်မြောင်ကို ကြည့်လိုက်မိသည်။ သူ လီမြောင်မြောင်၏လက် ရုတ်တရက်ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကိုတွေ့လိုက်ရသည်။

မည်သည့်သွေးမှ ထွက်မလာသော်လည်း သူမ၏မျက်နှာမှာမူ အလွန်ပျက်ယွင်းနေခဲ့လေသည်။ သို့တိုင်အောင် သူမမှာ နာကျင်မှုကို ကြိတ်ခံနေဆဲပင်။ ထို့နောက် မိနစ်၀က်အတွင်း လက်အသစ်တစ်ချောင်းပြန်ထွက်လာခဲ့သည်။

၁၀မိနစ်မျှကြာပြီးနောက် လီမြောင်မြောင်မှာ အကောင်းအတိုင်းပြန်ဖြစ်သွားသော လက်ကိုမြှောက်လာခဲ့သည်။

ထန်မော့နှင့် ဖူ၀မ်သော် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်ကြည့်လျက် ချက်ချင်းနားလည်သွားခဲ့ကြသည်။

ဖူ၀မ်သော်တွင် မျိုးရိုးဗီဇပြန်လည်ပေါင်းစပ်ဖွဲ့စည်းခြင်း စွမ်းရည်ရှိလေသည်။ လက်တစ်ချောင်းပြတ်သွားသည်နှင့် အသစ်တစ်ချောင်းပြန်ထွက်နိုင်သည်။ သို့သော် သူ၏အလျင်က ထိုမျှ မမြန်သည်မှာသေချာသည်။ ထပ်ပေါင်းဆိုရသော် လက်အသစ်ပြန်ထုတ်ပေးသူမှာ လီမြောင်မြောင်ဖြစ်ကာ ရွမ်၀မ်ရှုမဟုတ်ချေ၊

ရွမ်၀မ်ရှု ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ဒါကသူ့စွမ်းရည်ပဲ..သူ့စွမ်းရည်ရဲ့ပထမသက်ရောက်ပုံကိုတော့ မင်းတို့လည်းသိမှာပါ..သူ့ကိုသူနာအောင်လုပ်ပြီး သူများဆီကို နာကျင်မှုကိုလွှဲပေးနိုင်ရုံတင်မကဘူး တခြားသူတွေရဲ့ဒဏ်ရာတွေကိုလည်း သူကလက်ခံပြီး ကုသနိုင်တယ်..လီမြောင်မြောင်ပါလိုက်ရင် ခင်များတို့အတွက် အသက်အပိုပါသလိုပဲပေါ့...သူကမျှော်စင်ဒုတိယထပ်မှာဆိုတော့ ဂိမ်းရဲ့ ခက်ခဲမှုကိုလည်း တိုးအောင်မလုပ်နိုင်ဘူး..ပြီးတော့.."

ရွမ်၀မ်ရှုမှာ ရွှေဒင်္ဂါးပြားတစ်ခုကိုဆွဲထုတ်လျက် လီမြောင်မြောင်ကို ပစ်ပေးလိုက်သည်။

"သူ့မှာ ဘုရင့်ရွှေဒင်္ဂါးလည်းရှိတယ်.."

ရွမ်၀မ်ရှုကအေးစက်စွာဆိုလာသည်။

"ကိုယ်ပျောက်လူသားတွေက ငါတို့ထက်သန်မာလွန်းတယ်..ငါတို့လေးထပ်မြောက်ကိုအမြန်ဆုံးရှင်းနိုင်မှ ဖြစ်မယ်..ကျွန်တော့်ဒဏ်ရာတွေကပြင်းတော့ နောက်ရက်နည်းနည်းလောက် အနားယူဖို့လိုသေးတယ်"

ထို့ကြောင့် သူကဤတာ၀န်ကို သူတို့ထံ လွှဲပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

ထန်မော့၏အကြည့်တို့မှာ ရွမ်၀မ်ရှုထံမှ လီမြောင်မြောင်ဆီသို့ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် အပြုံးဖြင့်ဆိုလိုက်သည်။

"အိုကေ"

နောက်တစ်နေ့တွင်...

"တင်းတောင်~ အနက်ရောင်မျှော်စင် လေးထပ်မြောက် (ရိုးရိုးအဆင့်) တရား၀င်ဖွင့်လှစ်လိုက်ပါပြီ..အဖွဲ့ဂိမ်းကို ပြင်ဆင်နေပါသည်.."

"အချက်အလက်များကို ပြင်ဆင်နေပါသည်.."

"ပြင်ဆင်ခြင်းပြီးမြောက်သွားပါပြီ.."

"ရှိုဒင်းဂါးရဲ့ စတီးတောအုပ်ကနေ ကြိုဆိုလိုက်ပါတယ်.."

ပြင်းထန်သော စက်ရုပ်သံတစ်ခုကိုကြားလိုက်ရလေသည်။

ထန်မော့မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် သူ၏ပထမဆုံးတုန့်ပြန်မှုမှာ သူ၏နားများကို လက်ဖြင့်ဖုံးအုပ်လိုက်ခြင်းပင်။ ထိုစူးရှလွန်းသော အသံကိုခံနိုင်ရည်ရှိလာတော့မှ လက်ကိုတဖြည်းဖြည်းချင်းပြန်လွှတ်လိုက်သည်။ သူသည်ပတ်၀န်းကျင်ကိုစူးစမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ခေါင်းပေါ်မှ အနီရောင် လကြီးကို ချက်ချင်းမော့ကြည့်လိုက်မိသည်။

ဤသည်မှာ အလွန်ထူးဆန်းသော အနက်ရောင် စတီးတောအုပ်တစ်ခုပင်။ များစွာသော အနက်ရောင် အပင်မြင့်ကြီးများမှာ ကောင်းကင်ကို ကာရံထားပြီး အနီရောင်လကိုမြင်နိုင်စေရန် စက်၀ိုင်းသဏ္ဍာန်နေရာလွတ်တစ်ခုကိုသာ ချန်လှပ်ထားခဲ့လေသည်။ ထိုအနက်ရောင်အပင်များပတ်ပတ်လည်တွင် ချွဲကျိကျိအရည်များက အမှောင်ထဲသို့စီးကျနေခဲ့သည်။ ဆိုးရွားသော ဆီချေးနံ့ကြောင့် ထန်မော့မျက်မှောင်ကျုံ့လျက် လှည့်ကြည့်လိုက်လျှင် ဖူ၀မ်သော်နှင့် အကြည့်ချင်းဆုံသွားခဲ့သည်။

သူတို့၂ဦးသားတစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်မိကြသည်။ ထို့နောက် ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ကျန်လူ၃ယောက်ကို ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။

အနက်ရောင်စတီးတောအုပ်မှာ အနီရောင်လရောင်ကြောင့် အနည်းငယ်လင်းနေပြီး ကျန်လူများမှာလည်း မျက်လုံးကိုဖွင့်လျက် ထန်မော့နှင့် ဖူ၀မ်သော်အား ကြည့်လာခဲ့လေသည်။

ထိုထဲမှတစ်ယောက်မှာ လီမြောင်မြောင်ဖြစ်သည်။ သူမသည် ရွမ်၀မ်ရှုမှာကြားခဲ့သည့်အတိုင်း ထန်မော့၏ဘေးတွင် တိတ်တဆိတ်ရပ်နေခဲ့လေသည်။

ကျန်၂ယောက်မှာ ထိုအခြေအနေကိုမြင်သော် မအံ့သြခဲ့ချေ။ သူတို့သည် ဂိမ်းတော်တော်များများအတွေ့အကြုံရှိဖူးမှန်း သိသာလှသည်။ သူတို့၏တုန့်ပြန်မှုမှာလည်း ထန်မော့နှင့်အတူတူပင်ဖြစ်ကာ ပတ်၀န်းကျင်ကို အရင်ဆုံးစူးစမ်းနေခဲ့ကြသည်။ မိမိတို့မည်သည့်နေရာကိုရောက်နေကြောင်း အတည်ပြုပြီးသည်နှင့် လူ၅ယောက်မှာ အတူစုဝေးလိုက်ကြသည်။

ထန်မော့ ကျန်လူ၂ယောက်ကို တည်ငြိမ်စွာကြည့်လိုက်သည်။

၄င်းမှာ ယောကျာ်းနှင့် မိန်းမတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ ယောကျာ်းက တည်ငြိမ်ပုံပေါ်သော်လည်း အမျိုးသမီးသည်အနည်းငယ်ဖြူဖျော့နေသည့်တိုင် တည်ငြိမ်အောင် ကြိုးစားနေခဲ့သည်။

အတော်ကြာကြည့်နေပြီးနောက် ထန်မော့၏ အကြည့်များမှာ အနောက်တိုင်း၀တ်စုံကို၀တ်ဆင်ထားသော ယောကျာ်းထံအကြည့်တို့ကျရောက်သွားခဲ့လေသည်။

ဤသည်မှာ ဂိမ်း၏ အစမျှသာဖြစ်သေးရာ လူတိုင်းက မိမိတို့၏ အသင်းဖော်များကို စကားမဆိုပဲ အကဲခတ်နေခဲ့ကြသည်။

ခတ္တမျှအကြာတွင် ဆံပင်တို အမျိုးသမီးက စိတ်အေးသော အသံဖြင့်စတင်ဆိုလာခဲ့သည်။

"ကြည့်ရတာ အဖွဲ့လိုက်မျှော်စင်တိုက်ခိုက်တဲ့ ဂိမ်းမျိုးဖြစ်မယ်.. ကျွန်မအရင်ကဒီလိုဂိမ်းမျိုးကိုကြုံဖူးတယ် ပြီးတော့ရှင်တို့ကိုကြည့်ရတာလည်း အတွေ့အကြုံရှိမှာပါ..ကျွန်မတို့ လောလောဆယ် အသင်းဖော်တွေပဲဆိုတော့ . တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်အရင် မိတ်ဆက်ကြမလား"

ထန်မော့မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။ ဤအမျိုးသမီးနှင့် အမျိုးသားမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်မသိကြချေ။

မျှော်စင်တိုက်ခိုက်ဂိမ်းထဲသို့ မ၀င်ခင်တွင် ရွမ်၀မ်ရှုက လီမြောင်မြောင်အား ထန်မော့နှင့် ဖူ၀မ်သော်တို့စကားနားထောင်ရန်မှာကြားခဲ့သည်။

ထန်မော့ကမတုန့်ပြန်ခဲ့ချေ။ ထို့ကြောင့် လီမြောင်မြောင်မှာလည်း ထန်မော့၏နောက်တွင် လက်ကိုပိုက်လျက် အေးစက်စွာရပ်နေပြီး ထိုအမျိုးသမီးကို လျစ်လျူရှူထားခဲ့သည်။

သူမအား မည်သူကမှ ပြန်မဖြေသည်ကို မြင်သော် ထိုအမျိုုးသမီး၏ အမူအရာမှာ ပျက်ယွင်းသွားခဲ့လေသည်။

ထိုအမျိုးသမီးမှာ မှန်ပေသည်။ သူတို့မှာ လောလောဆယ် အသင်းဖော်များဖြစ်၍ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် သိရန်လိုအပ်သည်။ ထန်မော့ပြောရန်ပြင်လိုက်စဥ်မှာပင် နား၀င်ချိုသော အသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရလေသည်။

"အဓိပ္ပါယ်ရှိတာပဲ"

လူတိုင်းမှာ စကားပြောလိုက်သော အမျိုးသားကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ အနီရောင်လရောင်အောက်တွင် တောင်ဝှေးနှင့် ထူးဆန်းသော အမျိုးသားမှာ ပြုံးလျက် သူ၏ဘယ်လက်ဖြင့်ဦးထုပ်ကိုချွတ်လိုက်ပြီး ရွှေရောင်ဆံပင်များကို ထုတ်ဖော်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် လူကြီးလူကောင်းလောက၀တ်ပြုဟန် ပြုလုပ်လျက် ခေါင်းကို ပြန်မော့လာခဲ့သည်။

"မိန်းကလေး ဘာကိုသိချင်လဲပြောပါ"

ထန်မော့၏ မျက်လုံးတို့ကျဥ်းမြောင်းသွားလျက် ထိုရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် အမျိုးသားကို ကြည့်လိုက်မိသည်။

ဆံပင်တိုအမျိုးသမီးပင်လျှင် ထိုထူးဆန်းလှသော မိတ်ဆက်စကားကြောင့် တောင့်တင်းသွားမိလျက် အတော်ကြာမှ ထူးဆန်းသော လေသံဖြင့် ဆိုလာခဲ့သည်။

"ရှင့်ကိုယ်ရှင် မိတ်ဆက်မှာလား"

ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် အမျိုးသားမှာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူကခေါင်းကိုစောင်းလျက် ထန်မော့နှင့် ကျန်သူများကို ကြည့်လာခဲ့လေသည်။ သူ၏မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးမှာ စည်းမျဥ်းများနှင့် အညီဖန်တီးထားသည့်အလား ၄င်းမှာ မှန်ကန်ပြီး ကျက်သရေရှိကာ နှုတ်ခမ်းထောင့် အနိမ့်အမြင့်သည်ပင် အပိုအလိုမရှိချေ။ အပြာရောင် မျက်လုံးများမှာ အပြုံးများနှင့် ပြည့်နှက်လျက် ဆိုလာခဲ့သည်။

"မိန်းကလေးရဲ့ ဆန္ဒကို လိုက်နာပါ့မယ်..ကျွန်တော့်နာမည်ကတော့ ဂရီဆီယာပါ.."

လီမြောင်မြောင်မှာ ထိုလူကိုကြည့်လျက် တီးတိုးရေရွတ်လိုက်လေသည်။

"နိုင်ငံခြားသားလား"

ဂရီဆီယာ၏ အကြည့်များမှာ လီမြောင်မြောင်ထံသို့ တန်းတန်းမတ်မတ်ရောက်ရှိလာပြီး လီမြောင်မြောင်၏ ကျောပြင်တို့ဆန့်တန်းသွားမိကာ အနေခက်စွာ ချောင်းဟန့်လျက် ထန်မော့နှင့် ဖူ၀မ်သော်တို့ထံ အကြည့်လွှဲလိုက်လေသည်။ သူတို့ထံမှ ခွင့်ပြုမှုရရှိပြီးနောက် သူမမှာ ကုတ်အဖြူထဲ လက်ထည့်လျက်ဆိုလိုက်သည်။

"ကျွန်မက လီမြောင်မြောင်"

ထို့နောက် ဖူ၀မ်သော်ကဆိုသည်။

"ဗစ်တာ.."

"ထန်ကျီပါ"

လီမြောင်မြောင်မှာ သူတို့အမည်လွှဲများသုံးသည်ကို မအံ့သြခဲ့ချေ။ အဆုံးမှာတော့ ဤလူ၂ယောက်မှာ တရုတ်ပြည်တွင် နာမည်ကြီးကစားသမားများဖြစ်ကြသည်။ အနက်ရောင်မျှော်စင်မှ ကစားသမားများ၏ နာမည်များကို တိုက်ရိုက်မကြေညာသ၍ အမည်လွှဲများသုံးသည်က ပို၍အဆင်ပြေလေသည်။

၄င်းကိုကြားသော် ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့်လူ၏အမူအရာမှာ ပြောင်းလဲသွားခြင်းမရှိသော်လည်း ဆံပင်တိုအမျိုးသမီးကမူ သူတို့သည်အမည်အရင်းများ သုံးနေခြင်းမဟုတ်မှန်း သိသဖြင့် ဂရုတစိုက် စိုက်ကြည့်လာခဲ့လေသည်။

"ကျွန်မက ကျောက် ရှောင်ဖေး"

သူတို့မှာ အချိန်တစ်ခုအထိ အသင်းဖော်များဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်းနားလည်ကြလေသည်။

ထိုကဲ့သို့အခြေအနေမျိုးတွင် သူတို့ဘာလုပ်ရမည်ကို အဆုံးအဖြတ်ပေးမည့် ယာယီခေါင်းဆောင်မျိုး လိုအပ်လေသည်။ ထိုနေရာကို ထန်မော့နှင့် ဖူ၀မ်သော်အား လွှဲပေးခြင်းမှာ အလွန်သဘာ၀ကျလှသည်။ သို့သော် လီမြောင်မြောင်အကြာကြီးစောင့်နေပြီးလျက်နှင့်တောင် ထို၂ဦးထံမှ မည်သည့်စကားကိုမှမကြားခဲ့ရချေ။ သူမထန်မော့အား ထူးဆန်းစွာကြည့်လိုက်သော် ထန်မော့မှာ သူမကို ပြန်ကြည့်နေသည်အားတွေ့လိုက်ရလေသည်။ သူတို့၂ဦးမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အတော်ကြာစိုက်ကြည့်နေခဲ့ကြပြီးနောက် လီမြောင်မြောင်၏ မျက်လုံးများက မေးခွန်းတစ်ခုကိုမေးနေခဲ့သည်။

'ကျွန်မကခေါင်းဆောင်လား..'

ထန်မော့ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

လီမြောင်မြောင်: နေပါဦး ရှင်ပဲ ဂိမ်းထဲမ၀င်ခင်ကကျ ရှင်ပြောတာကို နားထောင်ရမယ်ဆို..

ထန်မော့:ဒါကြောင့်အခုမင်းကို ခေါင်းဆောင်လုပ်ခိုင်းနေတယ်လေ..

လီမြောင်မြောင်"..."

လီမြောင်မြောင်မှာ စိတ်မပါချေ။ ယခင်ကသူမမှာ ရွမ်၀မ်ရှုနှင့် ကျန်သူများနှင့်အတူ ဂိမ်းများကို လိုက်၀င်ရတာ သူမ၏ဦးနှောက်ကိုသုံးစရာမလိုခဲ့ချေ။ ရွမ်၀မ်ရှု လျန်ယွီကျန်းနှင့် ချီဟန်တို့ရှိပြီးသားမဟုတ်ပါလား။ ယခုသူမမှာထျန်းရွှမ်အဖွဲ့အစည်းပြင်ပမှ အခြားသူများနှင့် ပထမဆုံးပူးပေါင်းလုပ်ကိုင်ရရာတွင် သူမ၏ဦးနှောက်ကိုရောင်းစားရသည့်အဆင့်အထိကျသွားတော့သည်။

လီမြောင်မြောင်မှာ အတော်ကြာ စိတ်ဓါတ်ကျနေခဲ့လေသည်။ သို့သော်သူမခေါင်းမော့လိုက်သည်နှင့် အမူအရာမှာ ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားလျက် တည်ငြိမ်စွာဆိုလိုက်သည်။

"လူတိုင်းအနက်ရောင်မျှော်စင်ကြေညာမှုကိုကြားလိုက်တယ်မလား..ကျွန်မတို့က အခုလောလောဆယ် ရှိုးဒင်းဂါးစတီးတောအုပ်ထဲကိုရောက်နေတာ ဒီမှာဆက်နေနေလို့အသုံးမ၀င်ဘူး အပြင်ကိုထွက်သွားကြည့်ဖို့ကြိုးစားကြည့်ရမယ်"

အဆုံးတွင်တော့ သူမသည် ထျန်းရွှမ်အဖွဲ့အစည်း၏ အဓိကအဖွဲ့၀င်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ လီမြောင်မြောင်မှာ ငတုံးမဟုတ်ပဲ လူတိုင်းက သူမ၏စကားကို လက်ခံကြလေသည်။

တောအုပ်မှာ လရောင်နီကြောင့် မှိန်ဖျော့ဖျော့လင်းနေခဲ့သည်။ ထန်မော့နှင့် ဖူ၀မ်သော်က ဓါတ်မီးကိုယ်စီကိုထုတ်လျက် အသင်း၏အစွန်၂ဖက်တွင်ရပ်ရန်ပြင်လိုက်ကြသည်။ ဖူ၀မ်သော်က ရှေ့ဆုံးတွင် တိုက်ရိုက်ပင်ရပ်လိုက်သည်။ ထန်မော့က နောက်အစွန်ဆုံးကိုသွားရန်ပြင်လိုက်စဥ် လူတစ်ယောက်က သူ၏ရှေ့တွင် လာရပ်ခဲ့သည်။

"မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို နောက်မှနေခိုင်းလို့ ဘယ်လိုသင့်တော်ပါ့မလဲ"

ထန်မော့တန့်သွားခဲ့မိသည်။

"ကျွန်တော်ကယောကျာ်းပါ"

ဂရီဆီယာမှာ ခေါင်းကိုခါလိုက်သည်။

"လူကြီးလူကောင်းတစ်ယောက်ရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာတော့ လူတိုင်းက ဂရုစိုက်မှုကို လိုအပ်တဲ့ မိန်းကလေးပါပဲ"

ထန်မော့"..."

ထန်မော့သူ့ကို လျစ်လျူရှူလျက် အသင်း၏နောက်ဆုံးတွင် ရပ်လိုက်လေသည်။ ဂရီဆီယာမှာ ပြုံးလိုက်သော်လည်း သူ့ကိုတားမလာခဲ့ချေ။ ဤလူမှာ လေပေါနေရုံသာဖြစ်ကာ တကယ်တမ်းနောက်တွင်ရပ်ရန် စိတ်ကူးမရှိခဲ့။

ဖူ၀မ်သော် ဓါတ်မီးကိုဖွင့်လျက် လမ်းကိုရှာဖွေလိုက်သည်။ ထန်မော့မှာမူ နောက်ဆုံးတွင်ရပ်လျက် လူ၄ယောက်ကို အကဲခတ်နေခဲ့လေသည်။

ဖူ၀မ်သော်မှာ ပထမဆုံးဖြစ်ကာ ကျောက်ရှောင်ဖေးမှာ ဒုတိယဖြစ်ပြီး လီမြောင်မြောင်နှင့် ဂရီဆီယာတို့အစဥ်လိုက်ဖြစ်သည်။

ဖူ၀မ်သော်နှင့် လီမြောင်မြောင်မှလွဲလျှင် ကျန်နှစ်ဦးမှာ အထူးဆန်းဆုံးဖြစ်သည်။ ထန်မော့ထူးဆန်းသည်ဟု အခံစားရဆုံးမှာ ဂရီဆီယာဖြစ်သည်။

ထန်မော့သည် ဂျက်ကဲ့သို့ နိုင်ငံခြားသားကစားသမားများနှင့် ဆုံဖူးလေသည်။ ကမ္ဘာကြီးအွန်လိုင်းပေါ်တက်လာပြီးနောက် အနက်ရောင်မျှော်စင်သည် ဂိမ်းနယ်မြေများကို ခရိုင်များအဖြစ်ပိုင်းခြားလိုက်လေသည်။ ကစားသမားမှာ တရုတ်ပြည်ခရိုင်အတွင်းတည်ရှိနေသ၍ ၄င်းတို့မှာ တရုတ်ကစားသမားအဖြစ်သတ်မှတ်ခံရကာ တရုတ်ပြည်တွင်းဂိမ်းများကိုသာကြုံတွေ့ရမည်ဖြစ်သည်။ ထန်မော့ နိုင်ငံခြားသားကစားသမားတချို့နှင့်တွေ့ဖူးသည့်တိုင် ဤမျှမူမမှန်သော သူကိုမြင်ဖူးသည်က ပထမဆုံးပင်။

ဂရီဆီယာမှာ လီမြောင်မြောင်၏နောက်မှ အနက်ရောင်တောင်ဝှေးတစ်ခုဖြင့် ကျက်သရေရှိစွာ လျှောက်လာခဲ့သည်။ သူ၏လမ်းလျှောက်ပုံကိုယ်နေဟန်ထားမှာ အလွန်ချောမွေ့လှသည်။ သူ၏ဦးထုပ်အောက်မှ ရွှေရောင်ဆံခြည်မျှင်တချို့ကလည်း တစွန်းတစထိုးထွက်နေကြသည်။ ထိုလူသည် သွေးနီရောင် အနောက်တိုင်း၀တ်စုံ ဦးထုပ်အမြင့်တစ်လုံးနှင့် လယ်သာဘွတ်ဖိနပ်များကို၀တ်ဆင်ထားသည်။ သူသည်အခြားကစားသမား၄ယောက်ကြားထဲတွင် အလွန်ထင်းထွက်လွန်းနေခဲ့လေသည်။

သို့တိုင်အောင် ထန်မော့မှာ ထိုသို့လူမျိုးများကို မမြင်ဖူးခဲ့သည်တော့မဟုတ်ချေ။ ကမ္ဘာကြီးအွန်လိုင်းပေါ်တက်လာပြီးနောက် လူသားများမှာ ရက်စက်သော အနက်ရောင်မျှော်စင်ဂိမ်းများကြောင့် အတင်းအကြပ်ပြောင်းလဲခဲ့ရသည်။ လူသားစားသော စိတ္တဇကစားသမားများပင်ရှိလေရာ ဤကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော ၀တ်ပုံစားပုံက လက်မခံနိုင်စရာမဟုတ်ချေ။ သို့တိုင်အောင် ဤကဲ့သို့၀တ်စားပြီး အနက်ရောင်မျှော်စင်ဂိမ်းတွင် ပါ၀င်ခြင်းက...

ထန်မော့မှာ ထိုလူ၏ ဦးထုပ်နှင့် တောင်ဝှေးကို ဂရုတစိုက်ကြည့်လိုက်မိသည်။

၄င်းမှာ ဖြစ်နိုင်ချေ၂ခုရှိသည်။ ပထမတစ်ခုမှာ ဤလူက cosplay(နှစ်သက်ရာဇာတ်ကောင်အတိုင်း လိုက်၍၀တ်စားခြင်း) လုပ်ရသည်ကို ကြိုက်သူဖြစ်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏အပြုအမူနှင့် ပြောဆိုပုံတို့မှာ ထူးဆန်းနေခြင်းဖြစ်သည်။ ဒုတိယဖြစ်နိုင်ချေမှာမူ ဤသည်မှာ သူ၏ရုပ်ဖျက်ခြင်းနည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်နိုင်သည်။ မည်သည့်အခြေအနေမျိုးတွင် လူတစ်ယောက်မှာ ဤကဲ့သို့ ၀တ်စားပြီး ဟန်ဆောင်ရန် လိုအပ်မည်နည်း...သူ၀တ်ဆင်ထားသော အ၀တ်အစားများနှင့် ဦးထုပ်မှာ တိုက်ခိုက်ရန်မသင့်တော်ချေ။ သို့တိုင်အောင် ထိုပုံစံနှင့် အနက်ရောင်မျှော်စင်ဂိမ်းထဲသို့ ၀င်လာနိုင်သည်ဆိုလျှင် ..

၄င်းမှာ သူ၏အကူပစ္စည်းများဖြစ်နိုင်လေသည်။

ထန်မော့ဂရီဆီယာအား တည်ငြိမ်သော အမူအယာဖြင့်ကြည့်နေခဲ့လေသည်။

လူ၅ယောက် စတီးတောအုပ်ထဲ ၁နာရီကြာလှည့်ပတ်သွားနေခဲ့ကြသော်လည်း ထွက်လမ်းကိုရှာမတွေ့ခဲ့ချေ။

အချိန်များကုန်လွန်သွားပြီးနောက် ကျောက်ရှောင်ဖေးက အဆုံးတွင်ပြောလာခဲ့သည်။

"အလုပ်မဖြစ်ဘူး စတီးတောအုပ်ကအပင်တွေကအတူတူပဲ မှောင်လည်းမှောင်နေတော့ အမှတ်အသားလုပ်ဖို့လည်းမလွယ်ဘူး..ဒီတောအုပ်ဘယ်လောက်ကျယ်လဲ ကျွန်မတို့ဘယ်သူမှမသိသလို အနက်ရောင်မျှော်စင်ကလည်း သဲလွန်စပေးမထားဘူး ကျွန်မတို့လူချင်းခွဲမှရမယ် မဟုတ်ရင်အချိန်ပဲဖြုန်းရာကျမှာ"

🌍

Prev Next