Chapter 76

💘Chapter 76 

အနမ်းပြီးဝောာ့အနမ်း

နွေရာသီ၏နေက ကြီးမားသော မီးပြင်းဖိုကဲ့သို့ ရဲရဲတောက်နေခဲ့သည်။ အခန်းတွင်းတွင် လေအေးပေးစက်ကို ဖွင့်ထားခဲ့သော်လည်း ၎င်းက နွေရာသီ၏ အပူနှင့် ခြောက်သွေ့နေသောလေတို့ကို ကြံ့ကြံ့မခံနိုင်ခဲ့ပေ။ 

ဤအချိန်၌ ဝေ့ချန်၏ ရင်ဘတ်ထဲမှ မရပ်မနားခုန်နေသော နှလုံးသားကိုတော့ ထည့်ပြောရန်ပင် မလိုတော့ပေ။

နေရောင်က အရောင်တင်ထားသော ရုံးခန်းကြမ်းပြင်တွင် နွေးထွေးသော အရောင်အဆင်းဖြင့် အရိပ်ထင်နေခဲ့ကာ လူတစ်ရပ်စာ ပြတင်းပေါက်ကို ဖြတ်ကျော်၍ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ ပေါင်းစပ်နေသော ပုံရိပ်နှစ်ခုက တစ်ခုနှင့်တစ်ခု မှီတွယ်နေခဲ့ကာ အချိန်က ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ သူတို့၏ နှုတ်ခမ်းများက စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် အနမ်းတွင် ပိတ်မိနေခဲ့သည်။

ချန်လီက လက်မအနည်းငယ်သာ ကွာဝေးသော ဝေ့ချန်၏ မျက်နှာကို ငေးကြည့်နေခဲ့သည်။ သူ့နှုတ်ခမ်းများ၏ နွေးထွေးမှုနှင့် ကြည်လင်နေမှုက ချန်လီ၏နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် စွဲကျန်နေခဲ့သည်။ သူက ကြက်သေသေနေခဲ့ကာ ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့သည်များအား နားလည်ရန် ကြိုးပမ်းနေ၏။ ဝေ့ချန်က ရုတ်တရက် သူ၏ လက်ကို‌ မြှောက်ကာ ချန်လီ၏ မျက်လုံးများကို ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။ အမှောင်ထုက ပတ်ရံသွားခဲ့ပြီး သူတို့၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်မှ အာရုံခံစားမှုကို ပို၍ပြင်းထန်စေလေသည်။

၎င်းက နူးညံ့၍ နွေးထွေးသည်။

ဝေ့ချန်က အင်တင်တင်ဖြင့် သူ၏ ခေါင်းကို မခွာလိုက်ခင်အထိ ထိုအနမ်းက ရာစုနှစ်တစ်ခုမျှ ကြာရှည်ခဲ့သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူက သူ၏ လက်ကို ဖြေလျော့လိုက်ပြီး သူ၏ နူးညံ့သောအကြည့်က ချန်လီ၏ ခံစားချက်များဖြင့် ပြည့်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် တွေ့ဆုံသွားသည်။ မည်သည့်စကားလုံးမျှ မပြောခဲ့သော်လည်း သူတို့၏ မျက်လုံးများက အားလုံးကို ဖော်ပြနေခဲ့သည်။

ချန်လီက သူ၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်မှ နွေးထွေးသော အထိအတွေ့ကို ခံစားမိနေဆဲဖြစ်ပြီး ဝေ့ချန်ကို ထပ်မံ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ ယခု ခံစားရသည်များကို စကားလုံးများဖြင့် မဖော်ပြနိုင်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ အကြည့်က မထိန်းချုပ်နိုင်စွာ ဝေ့ချန်၏ နှုတ်ခမ်းများပေါ်သို့ ကျရောက်နေခဲ့သည်။

"လီလီ..."

ဝေ့ချန်က သူ့ကို အလွန်ပျော့ပြောင်းစေခဲ့သောနာမည်ကို နက်ရှိုင်းသော ချစ်ခင်တွယ်တာမှု အပြည့်ဖြင့် ထပ်ကာတလဲလဲ ငြီးတွားလိုက်သည်။

ချန်လီ၏ အကြည့်က ဝေ့ချန်၏ နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများက စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုများဖြင့် ပြည့်နေခဲ့ကာ ၎င်းတို့ကို ထိမိလုနီးပါးပင်။ သူတို့၏ နှုတ်ခမ်းများ ထိတွေ့စဉ်က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က တရွရွဖြင့် တုန်ယင်နေခဲ့သည်ကို အဘယ်ကြောင့် ခံစားခဲ့ရသနည်း။

သူက ဤခံစားချက်ကို မနှစ်သက်ခဲ့သည် မဟုတ်ဘဲ ၎င်းကို သဘောကျနေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ချန်လီက ဝေ့ချန်နှင့်ဆိုလျှင် သူ၏ ပင်ကိုယ်စရိုက် အတိုင်းသာနေခဲ့ပြီး ယခုတကြိမ်ကလည်း ခြွင်းချက် မဟုတ်ခဲ့ပေ။ သူက သူတို့၏ နှုတ်ခမ်းများ ထိတွေ့နေသည့် ခံစားချက်ကို နှစ်သက်သောကြောင့်  သူက ထိန်းမထားခဲ့ပေ။

ချန်လီက သူ၏ လက်များကို ဝေ့ချန်၏ လည်ပင်း၌ ရစ်ပတ်ကာ ဝေ့ချန်၏ နှုတ်ခမ်းကိုရှာ၍ ၎င်းတို့ကိုဖိရန် သူ၏ ခေါင်းကို စောင်းလိုက်သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ချန်လီက အလွန် စိတ်အားထက်သန်နေခဲ့ရာ သူတို့၏ သွားများက တိုက်မိခဲ့ပြီး နာကျင်မှုက ရုတ်တရက် ရောယှက်လာခဲ့သည်။ 

သူက ဝေ့ချန်ကို နစ်နာသူကဲ့သို့ ကြည့်လိုက်သည်။

၎င်းက မကြာမီအချိန်ကပင် အလွန် သက်တောင့်သက်သာ ရှိနေခဲ့သော်လည်း သူကိုယ်တိုင် ပြုလုပ်သောအခါ အဘယ်ကြောင့် နာကျင်နေရသနည်း။

 ချန်လီ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ 

ဝေ့ချန်က ချန်လီ၏ အတွေးများကို အမြဲနားလည်နေခဲ့သူပီပီ သူ့နှလုံးသားက ကျေနပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နေခဲ့ကာ ဒုန်းစိုင်းနေခဲ့သည်။ လီလီက သူ၏ အနမ်းကို မနှစ်သက်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်သည့်အပြင် အမှန်တွင်တော့ သူက ၎င်းကို အလွန် နှစ်သက်နေခဲ့သည်။

"လီလီ...အဲ့လို နမ်းသင့်တာ မဟုတ်ဘူး..."

ဝေ့ချန်က နူးညံ့စွာဖြင့် တီးတိုးပြောနေခဲ့ကာ သူ၏ အသံက မဖော်ပြနိုင်သော အလိုလိုက်မှုများဖြင့်ပြည့်နေခဲ့သည်။

ချန်လီက စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုများဖြင့် ဝေ့ချန်ကို ကြည့်ကာ သင်ယူရန် စိတ်အားထက်သန်နေ၏။

ဝေ့ချန်၏ နှလုံးသားက နွေးထွေးသွားခဲ့ပြီး သူက ချန်လီ၏ နှုတ်ခမ်းများကို ထပ်မံ၍ ဖမ်းယူလိုက်သည်။

"ဒီလို နမ်းရတာ..."

ဝေ့ချန်က ပြောလိုက်ပြီး ချန်လီ၏ နှုတ်ခမ်းကို ညင်သာစွာ စုပ်ယူလိုက်သည်။

ချန်လီက ဝေ့ချန်၏ အပြုအမူများမှ အတွေ့အကြုံရသွားသည်။ အစပိုင်းတွင် သူက မတုန်မလှုပ်ဖြင့် ဝေ့ချန်ကို နမ်းခွင့်ပြုထားခဲ့သော်လည်း ချန်လီက လေ့လာမှုပိုင်း၌ အမြဲ ထူးချွန်ခဲ့သည်။ မကြာမီ သူက ဝေ့ချန်၏ ဦးဆောင်မှုနောက်သို့ လိုက်ကာ ဝေ့ချန်၏ နှုတ်ခမ်းများကို ပြန်လည်စုပ်ယူခဲ့သည်။

သူတို့၏ နှုတ်ခမ်းများက ရောယှက်နေခဲ့ပြီး ကလူသော ဆွဲဆောင်မှုများဖြင့် ပြည့်နေသော အသံများ ထွက်ပေါ်နေလေသည်။

ထိုအနမ်းက ချန်လီ၏ တုံ့ပြန်မှုကြောင့် အဆုံးမသတ်နိုင်တော့မည့်ပုံပေါ်၏။ သူတို့နှစ်ဦးလုံးက ဤရှုထောင့်၌ မည်သို့ အသက်ရှူရမည်ကို မသိခဲ့ခြင်းကြောင့်သာ မဟုတ်ခဲ့လျှင် သူတို့ ရပ်တန့်ကြတော့မည်မဟုတ်ပေ။

သူတို့ အသက်ရှူရန် ထပ်မံထိန်းမထားနိုင်တော့ဘဲ သူတို့၏ ရောယှက်နေသော နှုတ်ခမ်းများက ခွဲထွက်သွားခဲ့ကြသည်။

ဝေ့ချန်က သူ့နဖူးကို ချန်လီပေါ်သို့ မှီ၍ အနားယူခဲ့ပြီး သူတို့ နှစ်ဦးလုံး အသက်ကို ပြင်းစွာရှူရှိုက်လိုက်ကြသည်။

ချန်လီ၏ မျက်လုံးများက တောက်ပနေခဲ့ပြီး နက်ရှိုင်းသော အနမ်းထဲတွင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နစ်မြုပ်နေဆဲဖြစ်ကာ ၎င်း၏ ခံစားမှုကို နှစ်သက်နေခဲ့သည်။

"လီလီ...ကိုယ် မင်းကို နမ်းတဲ့အခါ မင်း သဘောကျလား..."

ဝေ့ချန်က ချန်လီ၏ မျက်လုံးများမှ အဖြေကို မြင်နိုင်ခဲ့သော်လည်း သိသိဖြင့်ပင် သူဆက်၍ မေးနေခဲ့သေးသည်။

ချန်လီက ရှက်ရွံ့မှုကို မသိဘဲ ခေါင်းညိတ်ပြလေသည်။ သူ သဘောကျသည်ဆိုလျှင် သဘောကျသည်ပင်။

"တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ...ကိုယ်လဲ သဘောကျတယ်..."

ဝေ့ချန်က ပြောလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများက အပြုံးများဖြင့် ပြည့်နေခဲ့သည်။ သူက ပြောပြီးသည်နှင့် ချန်လီ၏ နှုတ်ခမ်းများကို ထပ်မံ၍ နမ်းလိုက်ပြန်သည်။ ထိုနေ့ မနက်၌ ချန်လီနှင့် ဝေ့ချန်က နက်ရှိုင်း‌သော အနမ်းများကို ဖလှယ်ခဲ့ပြီး သူတို့၏ နှလုံးသားထဲမှ ပြင်းထန်သော ချစ်ခြင်းမေတ္တာများကို မြှုပ်နှံထားကာ အနမ်း၌ စိတ်အားထက်သန်စွာ စတင်သင်ယူသူများကဲ့သို့ပင်။

*

ကျုးကောဖုန်းက စိတ်ခံစားချက် ကောင်းနေခဲ့ပြီး သူ၏ လက်ထောက် ကောင်းရှန့်ကလည်း တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားမိခဲ့သည်။ အထွေထွေမန်နေဂျာ၏ ကောင်းမွန်သော စိတ်အခြေအနေက သုံးလတစ်ကြိမ်အစည်းအဝေး မနက်ခင်းမှ စတင်၍ ယခုထိတိုင်အောင် ကျန်ရှိနေသေးသည်။ ထိုအချိန်များအတွင်း သူ၏ အဖြူရောင်ဝတ်စုံက ဖောင်တိန်မှ မင်များဖြင့် စွန်းထင်းသွားခဲ့သော်လည်း သူက ဝတ်စုံကိုလဲရန် မစဉ်းစားခဲ့ဘဲ ဆက်လက်၍သာ ဝတ်ဆင်ခဲ့သည်။

"ရှောင်ကောင်း...နောက်ကျရင် မားကတ်တင်းဌာနကို သွားပြီးတော့ ဒါရိုက်တာဝေ့ကို ငါက သူ့အတွက် ဂုဏ်ပြုညစာစားပွဲတစ်ခု ကျင်းပပေးမယ်လို့ ပြောလိုက်...မားကတ်တင်းဌာနက လူတိုင်းကိုလည်း သူတို့ရဲ့ မိသားစုတွေကိုပါ ခေါ်ပြီး လာခဲ့လို့ ပြောလိုက်..."

ကျူးကောဖုန်းက သူ၏အသံကို မြှင့်ကာ ကောင်းရှန့်ကို ပြောလိုက်သည်။

"ပြီးရင် မင်း သွားပြီးတော့ ဘူဖေးစားသောက်ဆိုင်တစ်ခုကို ရှာပြီး ဒီနေ့အတွက် တစ်နေရာစာလုံးကို စာရင်းပေးထားလိုက်..."

"ကောင်းပါပြီ...ကျွန်တော် သိပြီ..."

ကောင်းရှန့်က ပြန်ပြောလိုက်ပြီး ဂုဏ်ပြုညစာစားပွဲကို စီစဉ်ရန် အလုပ်ရှုပ်နေတော့သည်။

ကျူးကောဖုန်းက ညစာစားပွဲအတွက် အစီအစဉ်များကို စုပြီးနောက် သူ၏ ဖုန်းကိုယူကာ နံပတ်တစ်ခုကို ခေါ်ဆိုလိုက်သည်။ ကျိုးထုံဖမ်းကို ခေါ်ဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒုဥက္ကဌကျိုး...ငါ မင်းဆီ လာလည်တာပါ..."

အရောင်းဌာန၏ ဒါရိုက်တာရှုက ကျိုးထုံဖမ်းထံသို့ အသည်းအသန် ခေါ်ဆိုနေသော ဖုန်းကို သတိမပြုမိသကဲ့သို့ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ ဒီမှာရှိတယ်..."

ကျိုးထုံဖမ်းက ဒါရိုက်တာရှုကို စောင်း၍ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ငါ ထွက်သွားပြီးတော့ အစည်းအဝေးက ဘယ်လို ဖြစ်သွားလဲ..."

"သိပ်တော့မကောင်းဘူး...ကျွန်တော်တို့ အကုန်လုံး လူစုကွဲသွားခဲ့တာ..."

ဒါရိုက်တာရှုက ပြန်ပြောခဲ့သည်။

ကျိုးထုံဖမ်းက အံ့အားသင့်မှုဖြင့် ခေါင်းညိတ်ခဲ့ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျူးကောဖုန်းက လက်ထောက်အထွေထွေမန်နေဂျာ ရာထူးကို ထပ်မပြောတော့ဘူးလား..."

"ဟင့်အင်း...သူ မပြောခဲ့ဘူး..."

ဒါရိုက်တာရှုက မှုန်ဝါးဝါးဖြင့် ခေါင်းခါပြလိုက်၏။

"လက်ထောက်အ‌‌ထွေထွေမန်နေဂျာ ဖြစ်လာဖို့က ဘုတ်အဖွဲ့ဒါရိုက်တာတွေရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်အတိုင်းပဲ...ကျူးကောဖုန်းမှာ အဆက်အသွယ်တွေ ရှိနေခဲ့ရင်တောင် သူက ဝေ့ချန်ကို လက်ထောက်အထွေထွေမန်နေဂျာဖြစ်ဖို့ မထောက်ခံနိုင်ဘူး...ခင်ဗျား အဲ့ဒါကို သဘောတူလား..."

ကျိုးထုံဖမ်းက ခေါင်းလဲမညိတ်သလို ခေါင်းလဲမခါခဲ့ပေ။ သူက ဆေးရုံကုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေခဲ့ပြီး အရောင်းဌာနဒါရိုက်တာက သူ့အတွက် ပန်းသီးကို အခွံခွာပေးနေခဲ့သည်။

"ခင်‌ဗျား ကုမ္ပဏီကို ဘယ်တော့ ပြန်လာမှာလဲ ဒုဥက္ကဌကျိုး..."

ဒါရိုက်တာရှုက ရှေ့သို့ကိုင်းကာ မေးခဲ့သည်။

"ငါ ပြန်ကောင်းတာနဲ့ ချက်ချင်း ပြန်လာခဲ့မယ်..."

ကျိုးထုံဖမ်းက သူ၏ ပါးစပ်ထဲမှ ပန်းသီးကို ဖြည်းညင်းစွာ ဝါးရင်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ဒါရိုက်တာရှုက စကားပြောခြင်းကို ရပ်လိုက်သည်။ အစည်းအဝေးတွင် ရှိသော လူတိုင်းက ကျိုးထုံဖမ်း အမှန်တကယ် မေ့မလဲကြောင်း သိရှိကြ၏။ သူက ကို့ရို့ကားရား အခြေအနေကို ရှောင်ရှားရန် မူးမေ့ဟန် ဆောင်ခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

အခြားစကားလုံးဖြင့် ပြောရလျှင် ကျိုးထုံဖမ်းက အမှန်တကယ် နေမကောင်းမဖြစ်ခဲ့ပေ။ ယခု သူ ပြန်ကောင်းသည်နှင့် ချက်ချင်း ပြန်လာမည်ဟု ပြောခြင်းက သူ  ပြန်လာမည်ဖြစ်သည်။သို့သော် ကျိုးထုံဖမ်းက ဘုတ်အစည်းအဝေးကို ရှောင်ရှားရန် နေမကောင်းဖြစ်နေသည်ဟူသော ဆင်ခြေကို အသုံးပြု၍ ရက်အနည်းငယ်လောက် ‌ဤနေရာတွင် နေမည် ဖြစ်သည်။

ဤသည်ကို သိရှိခဲ့ပြီး ဒါရိုက်တာရှုက သူ၏ နှလုံးသားမှ နာကျင်မှုကို ခံစားခဲ့ရသည်။ ၎င်းက ခံစားချက်မကောင်းခဲ့ပေ။

ထိုမနက် အစည်းအဝေးမှစ၍ ဒါရိုက်တာရှုက အရှက်တကွဲဖြစ်ရခြင်းမှအပ အနားမယူနိုင်ဘဲ သောကရောက်နေခဲ့သည်။ ပို၍‌ဆိုးသည်က လက်ထောက်အထွေထွေမန်နေဂျာက ကျူးကောဖုန်းအား အရောင်းဌာနနှင့် မားကတ်တင်းဌာန နှစ်ခုလုံး၏ တာဝန်ခံ ဖြစ်စေခဲ့သည်။

အကယ်၍ ဝေ့ချန်သာ လက်ထောက်အထွေထွေမန်နေဂျာ ဖြစ်လာခဲ့ပါက သူက ချက်ချင်း ဝေ့ချန်၏ လက်အောက်ငယ်သား ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ ထို့နောက် ဝေ့ချန်က ပြန်၍ လက်စားချေလိမ့်မည်လား။ ဤအချိန်၌ သူက ဝေ့ချန်ကို အတော်လေး စိတ်အနှောင့်အယှက် ပေးမိခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

မလွယ်ကူမှုကို ခံစားမိကာ ဒါရိုက်တာရှုက သတင်းအချို့ရရန် ဆေးရုံရှိ ကျိုးထုံဖမ်းထံသို့ သွားရောက်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ရလဒ်က သူမျှော်လင့်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်မနေခဲ့ပေ။ ကျိုးထုံဖမ်း၏ အမူအရာမှ သူက ဘုတ်အစည်းအဝေးကို တက်ရောက်ရန် အလိုမရှိသည့်ပုံပေါ်သည်။ အကယ်၍ ကျူးကောဖုန်းနှင့် ဘုတ်အဖွဲ့၏ဥက္ကဌက ဝေ့ချန်ကို လက်ထောက်အထွေထွေမန်နေဂျာအဖြစ် ထောက်ခံရန် အတင်းအကြပ် တိုက်တွန်းခဲ့ပါက အခြားဒါရိုက်တာများကလည်း သဘောတူလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ထိုအတွေးများဖြင့် ဒါရိုက်တာရှုက သူ၏ပါးစပ်ထဲမှ အနည်းငယ်ချဉ်လာကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အားနည်းမှုကို ခံစားခဲ့ရသည်။ သူက ကျိုးထုံဖမ်းကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒုဥက္ကဌကျိုး...ခင်ဗျား မကြာခင် ပြန်ကောင်းလာဖို့ ကျွန်တော် မျှော်လင့်ပါတယ်...ကုမ္ပဏီက ခင်ဗျားမရှိရင် ဘာမှမလုပ်နိုင်ဘူး..."

ကျိုးထုံဖမ်းက သူ၏ လက်ကို‌ ဝှေ့ယမ်း၍တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"ကုမ္ပဏီမှာ အရည်အချင်းရှိတဲ့ သူတွေ အများကြီးရှိတယ်...အဲ့မှာ ငါရှိရှိ မရှိရှိ အရေးမကြီးပါဘူး..."

ကျိုးထုံဖမ်းက ကုမ္ပဏီသို့ သွားရမည်ကို ရှောင်ရှားရန် နေမကောင်းခြင်းကို ဆင်ခြေအဖြစ် အသုံးပြုနေခဲ့ကြောင်း ဒါရိုက်တာရှုက ကောင်းစွာသိလေသည်။ သူသည်လည်း ဘုတ်အစည်းအဝေးကို မတက်ရောက်ချင်ခဲ့ပေ။

 ဒါရိုက်တာရှုက သောကရောက်နေခဲ့ကာ အကူအညီမဲ့မှုကို ခံစားခဲ့ရသည်။

သူက ဆေးရုံအခန်းမှ မထွက်ခွာမီ ကျိုးထုံဖမ်းကို စိုးရိမ်ကြောင်း စကားလုံးအနည်းငယ် ပြောခဲ့လိုက်သည်။ သူ၏ အမူအရာက ချဉ်စူးမှုများ၊ မှောင်မိုက်မှုများ နှင့် သံသယအနည်းငယ်ဖြင့် ရှုပ်ထွေးနေခဲ့သည်။ သူ၏ နှလုံးသားထဲမှ ခံစားချက်အမျိုးမျိုးကို ခံစားခဲ့ရသည်။

ဆေးရုံခန်းထဲတွင် ကျိုးထုံဖမ်းက ဒါရိုက်တာရှု၏ ထွက်ခွာသွားသော အသွင်အပြင်ကို ကြည့်နေခဲ့ကာ သူ၏နှုတ်ခမ်းက တွန့်သွားခဲ့သည်။

"ခင်ဗျားလည်း ဘုတ်အစည်းအဝေးကို တက်ရောက်မယ်လို့ ဘာလို့ သူ့ကို မပြောပြခဲ့တာလဲ...ဒုဥက္ကဌကျိုး..."

ကျိုးထုံဖမ်း၏ လက်ထောက်က အနီးအနားတွင် ရပ်နေခဲ့ကာ မေးခဲ့သည်။

ကျိုးထုံဖမ်းက ‌ပြုံး၍ ပြောခဲ့သည်။

"ယုန်တစ်ကောင်တောင်မှ ပူပင်သောကရောက်နေရင် ကိုက်လိမ့်မယ်...ခွေးတစ်ကောင်ဆိုရင်ရော ဘယ်လိုဖြစ်မလဲ...တချို့လူတွေက ဖိအားနည်းနည်း ပေးဖို့လိုတယ်..."

သူ၏ မျက်လုံးများက ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ကြွက်သားတို့က တဖြည်းဖြည်း တုန်ယင်နေခဲ့သည်။

ကျိုးထုံဖမ်း၏ စကားလုံးများက မည်သည်ကို ရည်ညွှန်းမှန်း သူ နားမလည်နိုင်ခဲ့သော်လည်း လက်ထောက်က ဘာကိုမျှမပြောခဲ့ပေ။

အဲ့ဒါက ဟဲခယ်ချမ်းလား...ဒါမှမဟုတ်ရင် အရောင်းဌာနရဲ့ဒါရိုက်တာလား...မဟုတ်ရင် သူလား...

"အရမ်းတွေးမနေနဲ့...ငါက မင်းကို တစ်ခုခု‌ပြောခဲ့ရင် ဖြစ်အောင်လုပ်မှာ...မင်း နားလည်လား..."

ကျိုးထုံဖမ်းက သူ့လက်အောက်ငယ်သား၏ စိတ်အတက်အကျကို အာရုံခံမိကာ သူ့ကို စိုက်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ဒုဥက္ကဌကျိုးကို သေချာပေါက် ယုံကြည်ပါတယ်..."

လက်ထောက်က အလျင်အမြန် ဖြေကြားခဲ့ပြီး ဘေးသို့ ခြေလှမ်းရွှေ့လိုက်ကာ ကျိူးထုံဖမ်းအတွက် နေရာချန်ပေးထားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်၌ စားပွဲပေါ်ရှိဖုန်းက ထပ်မံ မြည်လာပြန်သည်။ ကျူးကောဖုန်းထံမှ ဖြစ်သည်။ 

ကျိုးထုံဖမ်းက ဖုန်းမဖြေခဲ့ဘဲ တီဗွီကိုဖွင့်ကာ ထိုအချိန်၌ အကျော်ကြားဆုံးဖြစ်သော ရုပ်သံဇာတ်လမ်းတွဲထဲတွင် အာရုံစူးစိုက်ထားခဲ့သည်။

ကျူးကောဖုန်းက သူ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို ဖော်ပြချင်၍လား။ ဖုန်းမှ စိုးရိမ်ပြခြင်းက ဘာမျှမဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ သူက အမှန်တကယ် ဂရုစိုက်ပါက အစောပိုင်း၌ပင် ဆေးရုံသို့ လာခဲ့လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ ကျိုးထုံဖမ်းက ဆေးရုံကုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေရင်း သူ၏ အားနည်းသော အသွင်အပြင်ကို ကျူးကောဖုန်းကို ပြသရန် စိတ်မရှိခဲ့ပေ။

*

ထိုအချိန်၌ ကောင်းရှန့်က ဝေ့ချန်ထံသို့ ဂုဏ်ပြုညစာစားပွဲအကြောင်း သတင်းပို့ရန် သွားခဲ့ပြီး နေ့လည်ခင်းပင် ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဝေ့ချန်က စာချုပ်မြောက်မြားစွာကို လက်မှတ်ရေးထိုးနေခဲ့ပြီး ဘုတ်အဖွဲ့၏ ‌ဥက္ကဌက သူ၏ စွမ်းဆောင်ရည်များကို မြင်ခဲ့သောကြောင့် သူက အမှာစာလိုက်ခြင်း အလုပ်ကို ဝေ့ချန်ထံသို့ အပ်နှံခဲ့သည်။ ချန်လီထံမှ အားအင်ရရှိပြီးနောက် ဝေ့ချန်က အလုပ်များနေသော်လည်း ပင်ပန်းမှုမရှိခဲ့ပေ။

ကောင်းရှန့်က ဝေ့ချန်၏ ရုံးခန်းထဲသို့ ဝင်ခဲ့သောအခါ ဝေ့ချန်က အရေးပေါ်အစည်းအဝေးတစ်ခု၌ မားကတ်တင်းဌာန၏ ဝန်ထမ်းများကို ဦးဆောင်နေခဲ့ပြီး နောက်လှမ်းမည့်ခြေလှမ်းနှင့် အလုပ်တာဝန်ခွဲဝေခြင်းများ အကြောင်း ဆွေးနွေးနေခဲ့သည်။ ကောင်းရှန့်က ရုံးခန်းထဲတွင် ဝေ့ချန်ကို စောင့်နေရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ချန်လီက လတ်တလောတွင် ဝေ့ချန်၏ ရုံးခန်းထဲ၌ ရှိနေခဲ့သည်။ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ဝေ့ချန်နှင့်အတူ နောက်ကျသည်အထိ နေခဲ့ပြီးနောက် သူက ယခု ဆိုဖာပေါ်တွင် အိပ်ပျော်နေခဲ့၏။ သို့သော်လည်း ဝေ့ချန်က သူ၏ ဘေးတွင် မရှိသောကြောင့် သူက နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်မပျော်ခဲ့ပေ။ ရုံးခန်းတံခါးဖွင့်သံက သူ့ကို နိုးလာစေခဲ့သည်။

ချန်လီအတွက် ကောင်းရှန့်က လုံးဝ မရင်းနှီးသော လူတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ ကောင်းရှန့် ဝင်လာပြီးနောက် ချန်လီ၏ ကိုယ်က ချက်ချင်းကျုံ့သွားကာ သူ၏ မျက်လုံးများက သတိများဖြင့် ပြည့်နေခဲ့သည်။

ကောင်းရှန့်က ချန်လီ၏ အခြေအနေကို သတိပြုမိခဲ့သော်လည်း ဤသည်က သူ့အတွက် စိတ်ဝေဒနာရှိသူများနှင့် ဆက်ဆံရသည့် ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သည်။ သူ၏ တည်ရှိမှုကို သတိထားနေသော ချန်လီ၏ တုံ့ပြန်ချက်ကြောင့် ကောင်းရှန့်က သူ၏ မျက်နှာကို ထိမကြည့်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

သူက တကယ် ခက်ထန်ပြီး ခြိမ်းခြောက်တတ်တဲ့ပုံ ပေါက်နေလို့လား...

💘