MM Story Teller

Chapter 117

Viewers 18k

🐯Chapter 117

ယခုလေးတင် နေ့လယ်စာစားပြီးနောက် ကုယွီမြန်က အေးအေးလူလူ နေနေသည်။ ထန်ယွမ်နှင့်ဟက်စကီးလေးတို့လည်း ဗိုက်ပြည့်နေ၍ ယခုအခါတွင် သူတို့က တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လေတက်လာသည်။

ကုယွီမြန်က ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့် သူတို့၏ နောက်ကျောလေးများကိုကိုင်ပြီး အစာကြေစေသည့် အသီးလက်ဖက်ရည်အား တိုက်သည်။ မြေခွေးလေးက သူ့ကိုယ့်သူပြန်လည်တိုက်ခိုက် နေရပြီး မကြာမီတွင် သူ၏ခေါင်းလေးအားစောင်းကာ ကုယွီမြန်၏ဒူးပေါ်တွင် အိပ်ပျော်သွားသည်။

နှင်းကျားသစ်လေးက လွတ်လပ်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ကလေးသုံးလက်ပတ်ကွန်ပျူတာအား ဖွင့်ပြီး စိတ်ကျေနပ်ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ကြည့်နေလေသည်။ သူက ကုယွီမြန် သူ့အားကြည့်မနေနိုင်သည့် စက္ကန့်အနည်းငယ်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ သူ့အမြှီးလေးကိုခါပြီး မျက်နှာပြင်အား

စိတ်ကျေနပ်စွာကြည့်နေသည်။

ကုယွီမြန်က မြစ်ဘေးမှ စုန်းမကြီးနှင့်စကားပြောနေခဲ့သည်။ သူလှည့်ပြီး နှင်းကျားသစ်လေးအားကြည့်လိုက်သောအခါ နှင်းကျားလေးက သူ၏အမြှီးထိပ်လေးအား လှုပ်ယမ်းကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်လှဲနေပြီး လက်ပတ်ကွန်ပျူတာအား မျက်လုံးပြူးပြူးလေးဖြင့်ကြည့်၍ နှိပ်နေသည်။

ကုယွီမြန် : "......"

သူ အနည်းငယ်စိတ်ပျက်သွားသည်။

ဒီကောင်လေးက အချစ်မှာပျော်ဝင်နေတာလား... အွန်လိုင်းအချစ်အတွေ့အကြုံလား... ဘယ်ကောင်မလေးနဲ့လဲ...

သူ ကျောင်းမှာသိတဲ့ ကောင်မလေးတစ်ယောက်ယောက် ဖြစ်နိုင်တယ်...

"ထွမ်ထွမ် ဘာတွေရေးနေတာလဲ...ငါကြည့်လို့ရမလား..."

ကုယွီမြန် ကောင်ကလေးအား ချီလိုက်သည်။

နှင်းကျားသစ်လေးက ကုယွီမြန်၏ပါးကို လက်ဖဝါးဖြင့်တွန်းထားပြီး သူ၏လက်ပတ်ကွန်ပျူတာလေးအားကိုင်ကာ ဂရုတစိုက်ဖြင့် ပိတ်လိုက်သည်။

[အဆုံးမရှိ : ထွမ်ထွမ်ကသေချာပေါက် စောစောစီးစီးချစ်နေတာပဲ...ငါ့ညီမလေးက မူလတန်းကျောင်းမှာ သူဘယ်လိုချစ်မိသွားလဲဆိုတာ မိဘတွေကိုပြောမပြဘဲ နေခဲ့တာ… အခုကလေးတွေက လှည့်ပတ်ကစားတာမှာ အရမ်းတော်လာပြီ...]

[ausjhx : ငယ်ရွယ်ရတာကောင်းလိုက်တာ...]

[သစ်တော်ပန်းပွင့် အဖြူရောင်လေး : ငါလည်းထွမ်ထွမ်လိုဖြစ်ဖူးတယ်... ကျောင်းအားကစားတွေ့ဆုံပွဲမတိုင်ခင်က ငါသဘောကျတဲ့ကောင်လေးနဲ့ငါ့ပုံကို လက်ပတ်ကွန်ပျူတာနဲ့ လူတစ်ယောက်ကို တိတ်တိတ်လေး ရိုက်ခိုင်းသေးတယ်... ငါပြန်ရောက်တော့ ပုံထုတ်ပြီး နံရံမှာကပ်ထားခဲ့တာ... အဲ့ပုံကိုနေ့တိုင်းစိုက်ကြည့်နေခဲ့တာ...]

နှင်းကျားသစ်လေးက "တိတ်တိတ်လေးပုံရိုက်ပြီး ကြည့်နေခဲ့တာ" ဟူသော စာကြောင်းကို မြင်သွားခဲ့ပြီး ချက်ချင်းတိတ်ဆိတ်သွားသည်။

"ထွမ်ထွမ် မင်းစောစောစီးစီး ချစ်မိသွားရင်တောင် ကိစ္စမရှိပါဘူး..."

ကုယွီမြန်က နှင်းကျားသစ်လေး၏ လက်ဖဝါးလေးအား ဖျစ်ညှစ်လိုက်ပြီး သူ၏အမူအရာမှာ အနည်းငယ်ရှုပ်ထွေးနေသည်။

"ငါလည်း ငယ်ရာကကြီးလာတာပါ… ငါကအရမ်းခေတ်နောက်ကျတဲ့ မိဘတစ်ယောက်မဟုတ်ပါဘူး...]

ဒါပေမယ့် အရမ်းမမြန်လွန်းဘူးလား...

နှင်းကျားသစ်လေး နားရွက်များထောင်သွားသည်။

သူက ဒီလိုအတွေ့အကြုံရှိဖူးတာလား...

ချက်ချင်းပင် သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် ရှာလကာရည်အိုး

မှောက်သွားပြီး ချဥ်စုတ်စုတ်အနံ့က လေထဲတွင်ပြည့်လာသည်။

ကုယွီမြန် ချစ်ခဲ့မိတဲ့လူက ဘယ်သူလဲ...

"အစောပိုင်းအချစ်ရဲ့အောင်မြင်မှုက အရမ်းနိမ့်တယ်... မင်းတို့အဆုံးမှာ အတူမရှိနိုင်ခဲ့ရင်လည်း အရမ်းဝမ်းမနည်းနဲ့နော်..."

ကုယွီမြန် သူ့ကို နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

ထန်ယွမ်လေးက သူ့ဗိုက်အားထိကာ လက်မြှောက်ပြီး ထောက်ခံသည့် တအစ်အစ် အသံ၂ခု ပေးလာသည်။

နှင်းကျားသစ်လေး : "..."

ကုယွီမြန်ပြောချင်တာ ဒါလား...

နှင်းကျားသစ်လေးက ဖြေးညင်းစွာပြန်ထိုင်ပြီး ဂရုမစိုက်စွာ သမ်းလိုက်သည်။

အဲ့ဒါက စဥ်းစာစရာ စိတ်ပူစရာကိစ္စကိုမဟုတ်ဘူး... ကုယွီမြန်ကို ငါ့ဆီကနေ ဘယ်သူမှခေါ်မသွားနိုင်ဘူး...

အတူမရှိခဲ့ရင် ဟုတ်လား... ဖြစ်နိုင်ချေကိုမရှိတာ...

"ကောင်းပြီ...ငါတို့ဘယ်သွားသင့်လဲ..."

ကုယွီမြန် မြေပုံအားဖွင့်လိုက်သည်။

"မြို့ထဲမှာ လည်ပတ်လို့ရတဲ့နေရာတွေရှိတယ်... ဒါပေမယ့် မင်းတို့ အနားယူဖို့လိုသေးတယ်... ညစျေးရယ်၊ ညနေမှာ မီးပုံပွဲရယ်၊ နတ်သမီးမြေရယ် ရှိသေးတယ်မလား..."

ဟက်စကီးလေးက သူ့အမြီးလေးအား ခါယမ်းနေပြီး အိပ်နေသောမြေခွေးလေးမှာ ဟောက်နေသည်။

သန်း ၃၀၀ နီးပါးလူများက အိပ်မက်ကဲ့သို့နေ့တစ်နေ့အား မည်မျှပင်ကြာစေကာမူ အတူတကွဖြတ်သန်းကြမည်ဖြစ်သည်။

"ထွမ်ထွမ်…"

နှင်းကျားသစ်လေးက ကုယွီမြန်အား တစ်ခဏမျှကြည့်ပြီး သူ၏နားရွက်ထိပ်လေးက မသင်္ကာဖွယ် အနည်းငယ်နီနေသည်။ သူကမျက်လုံးအား မဖွင့်ခဲ့ပေ။

ကုယွီမြန် က နောက်ပိုင်းအချိန်များတွင်မှ ရှို့ဟန် အချိန်အတော်ကြာသိမ်းထားခဲ့သော ဒိုင်ယာရီအား ရှာတွေ့ခဲ့သည်။

ပထမဆုံးဒိုင်ယာရီကို သူတို့ စိတ်ကူးယဥ်မြို့တော်သို့သွားကစားသည့်နေ့တွင်ရေးထားခဲ့ပြီး ပုံတစ်ပုံပင် ပါသေးသည်။

ကုယွီမြန် ထိုပုံရိုက်ခြင်းအား လုံးဝမမှတ်မိခဲ့ချေ။ ဂရုတစိုက် စဥ်းစားပြီးနောက် ပုံက သစ်ပင်ကမ္ဘာထဲတွင် ဖြစ်နိုင်ပြီးပုံထဲမှ သူ့မျက်နှာမှာ ငေးကြောင်ကြောင်ဖြစ်နေပြီး ရှို့ဟန်က သူ့လက်ချောင်းများကို ကိုင်ထားသည်။

ပုံထဲတွင် ခပ်ချောချောနှင့် ပျင်းရိဟန်ရသည့်အမျိုးသားက သူ၏ပျော်ရွှင်နေသည့် အမူအရာအား ဖုံးကွယ်ရန်ကြိုးစားနေသည်။ သူက ကင်မရာအား စိတ်မရှည် မကျွမ်းကျင်စွာကြည့်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားနေသည့်ပုံပင်။ ကင်မရာခလုတ်မှိတ်မီ နောက်ဆုံးစက္ကန့်ပိုင်းတွင် သူကပြုံးရန် တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့ပြီး ကုယွီမြန်အား ငုံ့မကြည့်ဘဲမနေနိုင်ခဲ့ချေ။

အလင်းရောင်က ဝိုးတဝါးနှင့် နူးညံ့စွာကျရောက်နေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်၌ ခဲပြာရောင်မျက်လုံးများတွင် တသိမ့်သိမ့်ခုန်နေသောနှလုံးသားအား ရောင်ပြန်ဟပ်နေခဲ့ပြီး ၎င်းတို့အား ကင်မရာတွင်ဖမ်းမိခဲ့သည်။

ရှို့ဟန်က ဓါတ်ပုံရိုက်ခြင်း၊ မီဒီယာနှင့် သူကိုယ်တိုင်၏ပုံများချန်ထားရခြင်းကို မုန်းသော်လည်း ကုယွီမြန်၏တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုတွင်ပါဝင်ရန် ဆန္ဒရှိကာ ကုယွီမြန်နှင့်အတူ လျှို့ဝှက်စွာ ဓါတ်ပုံရိုက်ခဲ့ပြီ အချိန်အတော်ကြာကြည့်နေခဲ့သည်။

ပထမဆုံးနေ့၏ဒိုင်ယာရီမှာ ရေးပြီးပြန်ဖျက်ခဲ့၍ စာကြောင်း၂ကြောင်းသာ ချန်ထားခဲ့သည်။

(အပန်းဖြေဥယျာဥ်ကို သူနဲ့အတူ ပထမဆုံးသွားရတဲ့အတွက်ပျော်တယ် ပြီးတော့ ငါတို့နှစ်ယောက် ပထမဆုံးပုံအတူရိုက်ခဲ့တယ်)

(ငါသူ့ကို သဘောကျတယ်)

-----

နေ့လယ် တစ်နာရီအချိန်၌ လူသစ်ပြိုင်ပွဲအတွက် ဗ်ိုလ်လုပွဲစတင်သည်မှာ ၄နာရီရှိပြီဖြစ်သည်။

ကုယွီမြန်၏စတူဒီယိုက အကြွင်းမဲ့ကျော်ကြားမှုဖြင့် အဆင့်အချက်အလက်အားလုံးတွင် အကြွင်းမဲ့ ပထမနေရာအား ရရှိထားသည်။ ယခုအချိန်တွင် စတူဒီယို၏ အွန်လိုင်းကြည့်ရှု့သူအရေအတွက်မှာ သန်း၃၀၀သို့ လျင်မြန်စွာရောက်ရှိလာသည်။

နေ့လယ်စာမစားမီတွင် တစ်ရေးအိပ်ပြီးနောက် ကလေးများက အနည်းငယ်ပိုစားပြီး ယခုအချိန်တွင် ထပ်အိပ်ချင်နေကြသည်။ အထူးသဖြင့် မြေခွေးခွေးလေးပင်။ သူက မီးဖိုချောင်တွင်ကူညီပြီးနောက် ပင်ပန်းသွားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ကောင်ကလေးက ဘောလုံးလေးအဖြစ်ကွေးပြီး ကုယွီမြန်၏လက်မောင်းထဲတွင် အိပ်ပျော်နေသည်။

"လမ်းလျှောက်သွားကြစို့..."

ကုယွီမြန်က ထန်ယွမ်လေးနှင့်ဟက်စကီးလေး၏ ဗိုက်လေးများကိုထိကာ ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်ကူးယဥ်မြို့တော်ဆိုတာ ငါတို့မကြာခဏ လာလို့မရတဲ့နေရာပဲ...ပြီးတော့ ငါအရမ်းဗိုက်ပြည့်နေပေမယ့် ခဏလောက်တော့မအိပ်နိုင်သေးဘူး..."

မြေခွေးလေးက နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက်အိပ်ပျော်နေသည်။ သူ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက်အိပ်ပျော်သည်အား မြင်ရခဲပြီး ဟောက်ပင်ဟောက်နေသေးသည်။ သူ၏လက်ကလေးဖြင့် ကုယွီမြန်၏ အင်္ကျီအနားစအားကိုင်ထားပြီး အိပ်ရင်းလျှာသပ်နေသည်။ နေ့လယ်၌စားခဲ့သော နွေဦးပန်ကိတ်နှင့် ကြက်သားဆန်ပြုတ်အား ပြန်လည်သတိရနေခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။

ကြည့်ရှုသူများကလည်း ကုယွီမြန်ပြောသည်ကို လက်ခံကြသည်...

[မြန်မြန် အမျိုးသားလက်မှတ် :မင်းပြောတာနားထောင်မယ်...]

[သစ်တော်ပန်းပွင့်အဖြူရောင်လေး:စိတ်ကူးယဥ်မြို့တော်ရဲ့နေ့ပိုင်းက ညနေခင်းလောက် လူမစည်ဘူး ဒါပေမယ့် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်တယ်... လမ်းလျှောက်ဖို့အတွက် သင့်တော်တယ်...]

[နွေဦး..နွေ..ဆောင်းဦး..ဆောင်း : စိတ်ကူးယဥ်မြို့တော်က နေ့အချိန်မှာ ဘာလို့ အရမ်းတိတ်ဆိတ်တာလဲ...]

"စိတ်ကူးယဥ်မြို့တော်ရဲ့နေ့တွေက ညနေခင်းမှ တရားဝင်စတာ..."

ကုယွီမြန်က သူမလာမီမှ အကြမ်းဖျင်းသိထားမှုအား ရှင်းပြခဲ့သည်။

"မှင်စာတွေ၊ စုန်းမတွေနဲ့ နတ်သူငယ်တွေက နေ့အချိန်မှာနားပြီး ညကျမှထကြတာ... ညနေခင်းမှာ စျေးဆိုင်တွေ၊ ညစျေးနဲ့ ညပါတီတွေဖွင့်ပြီး တစ်ညလုံးနေကြတာ... မိုးသောက်တဲ့အခါ တစ်ခါပြန်ပြီး တိတ်ဆိတ်သွားတယ်..."

ထို့ကြောင့် စိတ်ကူးယဥ်မြို့တော်ကို "စိတ်ကူးယဥ်မြို့တော် ညမျှော်စင်"မှစတင်ရန် အကြံပြုထားခြင်းဖြစ်သည်။

ဘယ်ရီပွဲတော်က ကမ္ဘာ့သစ်ပင်နားမှကဲ့သို့ မသိသာမထင်ရှားတော့ပေ။ အဓိကမြို့တော် ဧရိယာသို့ဝင်သောအခါ ဆိုင်များ၊ လိုက်ကာများဖြင့် ပိတ်ထားသည့်အိမ်လေးများအားမြင်နိုင်သည်။ ပိုင်ရှင်က အိပ်မက်ထဲတွင်နစ်မြုပ်နေသည်မှာထင်ရှားပြီး ခရီးသွားလာသူများသာ လမ်းပေါ်တွင် လှည့်လည်သွားလာနေသည်။

ကုယွီမြန်က ဆိပ်ကမ်းတွင် သူတို့၏လှေအားကပ်ကာ အိပ်ပျော်နေသော မြေခွေးလေးကို လက်မောင်းထဲတွင် ချီပြီး ထန်ယွမ်လေး၏ကလေးတွန်းလှည်းအားတွန်းကာ ဟက်စကီးလေးအား အစာကြေစေရန် လမ်းလျှောက်ခိုင်းထားသည်။

ဟက်စကီးလေးက သူ၏ခေါင်းခါကာ လမ်းအစမှအဆုံးထိ စတင်၍ပြေးတော့သည်။ ထို့နောက် ပြန်လာကာ သူ၏ပါးစပ်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခုနှင့် ကုယွီမြန်အား ပတ်ပြေးလေသည်။ နှင်းကျားသစ်လေးက ကုယွီမြန်၏ ပခုံးပေါ်တွင် လှဲနေသည်။ မသိစိတ်မှ သူ့ခေါင်းအားရွှေ့ကာ ကုယွီမြန်၏ လည်ပင်ကို ပွတ်နေလေသည်။ ကုယွီမြန်က စိတ်ကူးယဥ်မြို့တော်၏ ငြိမ်းချမ်းမှုနှင့် ညဘက်စိတ်ကူးယဥ်မြို့တော်၏ဆူညံမှုတို့အား မကြိုက်နှစ်သက်ခြင်း မဖြစ်ခဲ့ချေ။

လမ်းမှာ အလွန်တိတ်ဆိတ်ကာ အမျိုးမျိုးသောဗိသုကာလက်ရာ အိမ်လေးများက စုဝေးနေပြီး တစ်အိမ်နှင့်တစ်အိမ်က နီးကပ်လှသည်။ အပင်များနှင့် အိုးစိုက်ပန်းပွင့်များက အကိုင်းအခက်များဆန့်၍ ဆောင်းဦးရာသီ၏ကောင်းမွန်သောရှင်သန်မှုအား ပြသနေသည်။

ကောင်းကင်ရထားက တဝေါဝေါမောင်းနေဆဲဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာ့သစ်ပင်၏ရွှေရောင်အရွက်များက လေနှင့်အတူ လွင့်ပျံလာသည်။ နတ်သားလေးတစ်ယောက်က သူ့တောင်ပံများကိုခေါက်ပြီး ပြတင်းပေါက်ပေါ်တွင်အိပ်နေသည်။ မှင်စာများ၏အိမ်က အနည်းငယ်ကြမ်းတမ်းပြီး လေထဲတွင် အရုပ်အလံများလွင့်နေသည်။ စုန်းမ အလုပ်သင်လေးက သူ၏တံမြက်စည်းကို စီးကာ ကုယွီမြန်အား စွဲလမ်းစွာဖြင့်

ပြန်မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

"အာ့အာရေ မပြေးနဲ့လေ..."

ကုယွီမြန် ထိုင်ချလိုက်ပြီး ဟက်စကီးလေး၏ မေးလေးအားကုတ်ပေးလိုက်သည်။

"စုန်းမတွေနဲ့ လူပုလေးတွေက ဒေါသထွက်တတ်တယ်လို့ပြောတယ်... သူတို့နဲ့ ရန်မဖြစ်ကြရအောင်...မင်းပါးစပ်ထဲက ဘာလဲ..."

နှင်းကျားသစ်လေးက သမ်းပြီး မြေခွေးလေးမှာ အိပ်ပျော်နေသည်။ ထန်ယွမ်လေးက ဟက်စကီးလေး၏ပါးစပ်ထဲမှ

အရာအားကြည့်ကာ လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။

"အီ"

မကြာမီတွင် ဟက်စကီးလေး၏အမြှီးက လျှပ်စစ်ပန်ကာတစ်ခုအဖြစ်ပြောင်းသွားပြီး သူ့ပါးစပ်ထဲမှအရာအား ကုယွီမြန်၏လက်ထဲသို့ ရတနာတစ်ခုသဖွယ် ထည့်ပေးလိုက်သည်။ ၎င်းက စုန်းမအဖွဲ့အစည်း၏မီးတောက်ဖြင့်

အိုဟောင်းသောစာလိပ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ရှေ့ဖြစ်ဟောတစ်ခုဖြစ်နိုင်သည်။

စာလိပ်မှာ အလွန်အိုဟောင်းနေပြီး ဟက်စကီးလေးထံမှ အကိုက်ခံရသောကြောင့် အပေါင်၂ပေါက်ရှိကာတစ်ဝက်ခန့်က သွားရည်များဖြင့် စိုရွှဲနေသည်။

အလွန်ရှုပ်ထွေးသော စိတ်အခြေအနေထဲမှ ကုယွီမြန် :"...."

ကုယွီမြန်နှင့် ပြောင်းပြန်ပင် မှတ်ချက်မျက်နှာပြင်၏လေထုမှာ အလွန်ပျော်ရွှင်နေသည်။

[ဟားဟားဟား..လူတိုင်း ထွက်လာပြီး မျက်နှာအမူအရာကိုစုကြ...]

( T/N - ဒီအချိန်မှာဖြစ်သွားတဲ့ မျက်နှာပုံစံကို memeအဖြစ်သုံးဖို့ ssရိုက်ခိုင်းတာမျိုးပါ )

[ဒီနေ့လည်း အာ့အာက တုံးအနေတုန်းပဲလား... ဟုတ်ပါတယ် သူတုံးအနေဆဲပါပဲ...သူ့ရဲ့အရှုပ်တွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့မြန်မြန်ကို သနားလိုက်တာ...ဒီစာကြောင်းက မြန်မြန်က ကြမ္မာဆိုးအလံတစ်ခုဖြစ်နေတယ်လို့ ညွှန်ပြနေပါတယ်...]

[စုန်းမတွေက စိတ်တိုတတ်တယ်လို့ပြောနေတုန်းရှိသေးတယ်... သူက စုန်းမရဲ့ပစ္စည်းတစ်ခုကို ကိုက်လာတယ် ဟားဟားဟား...အာ့အာအရူးလေး]

ကုယွီမြန်က အပေါက်ဖြင့် စာလိပ်အားကြည့်ကာ မည်သို့ပြင်ရမည်ဟု ကြိုးစား၍စဥ်းစားနေသည်။

စာလိပ်ပေါ်တွင်ရေးထားသည့်စာများအား တစ်ချက်ကြည့်မိလိုက်သည်။

{245 ဖေဖော်ဝါရီ ရှင်ရှင်းပြက္ခဒိန်၊ ဒီခေတ်နဲ့ မသက်ဆိုင်တဲ့ လှည့်လည်သွားလာနေတဲ့ ဝိညာဥ်တစ်ခုရှိလာလိမ့်မယ်၊ ငါ့အထင် သူက လက်ဖက်ရည်သောက်ရတာ ကြိုက်လိမ့်မယ်၊ ငါ့သူ့အတွက် စေလွန်လက်ဖက်ရည်နက် ပြင်ပေးပြီးတော့ ဆောင်းဦးမှာ သူရောက်လာမှာကိုစောင့်နေမယ်...}

ကုယွီမြန်၏ နှလုံးသားက ခုန်သွားရသည်။

နေဦး နေဦး နေဦး…

ဤနှစ်က 245 ရှင်ရှင်းပြက္ခဒိန်ဖြစ်သည်။ တာ့ခ်တွင်သူနိုးလာသည့် ပထမဆုံးနေ့မှာ ဖေဖော်ဝါရီလအစပိုင်းဖြစ်သည်။

ဤခေတ်နှင့်မသက်ဆိုင်သည့်ဝိညာဥ် ဆိုတာ ငါမဟုတ်ဘူးလား...

ဤနေရာက အပန်းဖြေဥယျာဥ်တစ်ခုသာဖြစ်ပြီး နည်းပညာ

ရှေ့ရောက်၍ ကမ္ဘာသစ်ပင်နတ်သမီးမြေတွင် သူ၏ဘဝအကြောင်းပြောနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်ဟု ထင်ခဲ့ပြီး မအံ့သြခဲ့ပေ။

ဘယ်သူမဆို စာလိပ်တစ်ခုကိုကောက်ပြီး မတူတဲ့အရာတွေကို တွေ့မြင်နိုင်တာလား...

နှင်းကျားသစ်လေးက စာလိပ်အား ဂရုမစိုက်စွာကြည့်ပြီး သူ့မျက်လုံးများက တစ်ခဏမျှရပ်တန့်သွားကာ ခဲပြာရောင်

မျက်လုံးများက မျဥ်းတစ်ကြောင်းအဖြစ်သို့ ကျဥ်းမြောင်းသွားသည်။

မကြာမီတွင် မှတ်ချက်မျက်နှာပြင်က ကုယွီမြန်၏ ထင်မြင်ချက်များအား ပျက်စီးသွားစေသည်။

[ကျား : တင်ဆက်သူက အန်တီဂျန်နီရဲ့စာရွက်ကို

ကောက်ယူမိတာပဲ အရေးမကြီးပါဘူး...အဲ့ဒါက လက်ရေးနဲ့ကူးထားတဲ့ စာလိပ်ဖြစ်လိမ့်မယ်...အဲ့ဒီလိုမျိုးတစ်ခုကို အင်တာနက်ပေါ်မှာ ကြယ်ဒင်္ဂါး တစ်ဒါဇင်လောက်နဲ့ဝယ်လို့ရတယ်...]

[စတိုရီ:အဲ့ဒီစာလိပ်တွေကို လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်၃၀လောက်က ရေးထားခဲ့တာ… ဒါပေမယ့် လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်၂၀လောက်က ဇာ့ဂ်တွေ ရှုံးနိမ့်သွားတယ်...]

[ငါကြက်သွန်ဖြူမကြိုက်ဘူး : ဒါဆို ဂျန်နီက ဘာလို့

စိတ်ကူးယဥ်မြို့တော်မှာနေနေတာလဲ...]

မှတ်ချက်မျက်နှာပြင်၏ အချက်အလက်များအရ

ဤစာလိပ်မှာ စိတ်ကူးယဥ်မြို့တော်၏ AIမှရေးထားခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ဂျန်နီဆိုသည့် သက်ရှိစုန်းမမှ ရေးထားခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။ ထို့ပြင် ဤစာလိပ်များမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာ ကျော်ကြားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က ၎င်းတို့အား အင်တာနက်ပေါ်တွင် ကြယ်ဒင်္ဂါးဒါဇင်အနည်းငယ်ဖြင့်ပင်ဝယ်နိုင်သည်။

ကြောက်စရာကောင်းတယ်မလား...

ကုယွီမြန်တွင် အရာအားလုံးအား ဖောက်ထွင်းမြင်နေရသည့် ခံစားချက်ရှိနေသည်။

ဤနှစ်က 245 ရှင်ရှင်းပြက္ခဒိန်ဖြစ်သည်။ သူကြယ်တာရာခေတ်သို့ရောက်သည်မှာ ဖေဖော်ဝါရီလတွင်ဖြစ်သည်။ ဆောင်းဦးအစောပိုင်းတွင် ကလေးများအား စိတ်ကူးယဥ်မြို့တော်သို့ ကစားရန်ခေါ်လာခဲ့သည်။ သူက လက်ဖက်ရည်အား အမှန်တကယ်နှစ်သက်သည်။

🐯🐯🐯

Prev Next