Chapter 118

🐯Chapter 118

သို့သော် သူသိသလောက်ဆိုလျှင် လက်ဖက်ရည်မှာ စုန်းမ ဤစာအား​ရေးပြီး​နောက် လွန်ခဲ့​သောအနှစ်သုံးဆယ်ခန့်တွင် ရှေး​ခေတ်ကမ္ဘာမှ ရှာ​​ဖွေတွေ့ရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုအ​ကြောင်း လူ​အ​တော်များများမသိခဲ့​ပေ။

သူက စိတ်ကူးယဥ်မြို့​တော်မှာ​နေ​နေခဲ့တာလား... သူက ငါ့ကို​စောင့်​နေတာလား..

ကုယွီမြန်က စာလိပ်အားကိုင်ပြီး ​​ရှေ့မှဟောတမ်းအား ဖတ်လိုက်သည်။ သူ ပြန်လိပ်​တော့မည့်အချိန်တွင် စာလိပ်နောက်မှ စုတ်တံတိမ်တိမ်ဖြင့်​ရေးထား​​သော စာတစ်​ကြောင်းအား မြင်လိုက်သည်။

(ဒီစာရွက်က အရူး​ခွေး​လေးအ​တွက်မဟုတ်ဘူး... က​လေး​တွေဆီက​နေ သရေပေတာ ငါမကြိုက်ဘူး... မင်းကို ​ကျေးဇူးမတင်တော့ဘူး...)

ကုယွီမြန် :"........"

​ကြောက်စရာမ​ကောင်းလွန်းဘူးလား...

သူ၏​ခေါင်းထဲတွင် တရားစွဲဆိုခြင်းအား မြင်လိုက်မိပြီး ခဏအကြာတွင်မှ နှင်းကျားသစ်​လေး၏လက်ဖဝါး​ကြောင့်  အသိစိတ်ပြန်ကပ်လာသည်။

စုန်းမအလုပ်သင်က မျက်နှာပေါ်တွင်တင်းတိပ်များရှိပြီးမျက်လုံးဝိုင်းဝိုင်းနှင့် တံမြက်စည်းအား မကျွမ်းကျင်စွာစီး​နေ​သော က​လေးမ​လေးဖြစ်သည်။ သူမက မရပ်နားဘဲ ဖြတ်သွားသကဲ့သို့ပင်။ သူမ ကုယွီမြန်အနားဖြတ်သွားသောအခါ မီး​​တောက်နီရောင်ခြယ်ထားသော စာတစ်စောင်ကို ပေးလာသည်။

"မစ္စတာကု ဒါက ကျွန်မရဲ့ဆရာမဆီကပါ..."

သူမက မျက်လုံးများ​အောက်ငုံ့ကာ နူးညံ့​သောအသံ​လေးဖြင့် နှစ်ကိုယ်ကြားကြားနိုင်ရုံသာ​ပြော​လေသည်။

"ဒီညပြီးသွားရင်... လမင်းရေကန်ကို ​ရောက်တဲ့အခါ

မအိပ်ခင်မှာ ဖျက်စီးလိုက်ပါ..."

ကုယွီမြန် ​ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

စုန်းမ​လေးက သူ့အားပြန်ကြည့်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာပြုံးပြသည်။ သူမက တံမြက်စည်းပျံအား စီး၍ပျံသွားသည်။၃မီတာခန့်​ရောက်​​သောအခါ တံမြက်စည်းက စွမ်းအားမရှိ​တော့ပုံ​ပေါ်သည်။ သူမ ဆင်းလာပြီး​နောက် တံမြက်စည်းကို တရွတ်ဆွဲကာ စိတ်ဓါတ်ကျစွာဖြင့်​ လျှောက်သွားသည်။

ကုယွီမြန် :"....."

ထန်ယွမ်​လေးက သံသယဖြစ်စွာဖြင့် ​ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "အီ"ဟု အသံ​ပေးသည်။ ဟက်စကီး​လေးက ကုယွီမြန်၏အင်္ကျီစအားကိုက်ပြီး ​ပျော်ရွှင်စွာဆွဲ၍ သူနှင့်အတူ​ဆော့ခိုင်းသည်။ ကုယွီမြန်၏လက်​မောင်းထဲမှ နှင်းကျားသစ်​လေးက သူ့​ခေါင်းအား တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

ကုယွီမြန် ယခု​လေးတင် ဘဝအ​ကြောင်းနှင့် ကမ္ဘာကြီးအ​ကြောင်း ​တွေး​ခေါ်သုံးသပ်မှုထဲတွင် နစ်မြုပ်​နေချင်ခဲ့​သော်လည်း က​လေးအုပ်စုထံမှ ဝင်​ရောက်​နှောင့်ယှက်ခံရ​သောအခါ ဆက်မ​တွေးနိုင်​တော့​ပေ။

အကယ်၍ သူက သာမန်လူသာဖြစ်ပါက စုန်းမ၏​ ရှေ့ဖြစ်​ဟောက ရယ်ရသည်ဟုထင်လိမ့်မည်။ သို့​သော်…

သူ့ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ...

ဘာလို့ အနာဂတ်ကို ခန့်မှန်းတာလဲ...

တစ်ယောက်​ယောက်ရဲ့ခရီးစဥ်နဲ့ ဆက်စပ်နေတာလား...

သို့​သော် ကုယွီမြန်မှာ အခြားသူများနှင့် ကွဲပြားသည်။ သူ့တွင် အလွန်​ကောင်းမွန်​​သော စိတ်​နေစိတ်ထားရှိသည်။ သူ၏ကိုယ်ပိုင်ဘဝအား ထိန်းချုပ်နိုင်​​​သော​ကြောင့် ယခု သူဂရုအစိုက်ဆုံးမှာ က​လေးများဖြစ်သည်။ သူ့တွင် လိုအင်ဆန္ဒများမရှိဘဲ လက်ရှိအ​ခြေအ​နေနှင့်​ပင် ကျေနပ်သည်။ ထို့​ကြောင့် ဤကိစ္စမှာ သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် ​ခြေရာတစ်ခုအဖြစ်သာကျန်ခဲ့သည်။

ယ​နေ့ညတွင် စာအားဖွင့်ဖတ်နိုင်ပြီး ထိုအ​ကြောင်းစဥ်းစားကြည့်လိုက်မည်ဖြစ်သည်။ စိတ်ကူးယဥ်မြို့​တော်သို့ လာရန်မှာ မလွယ်ကူ​ချေ။ သူက က​လေးများတွင်အချိန်​ကောင်းရစေရန် ခေါ်သွား​ပေးရမည်။

​​နေ့လယ်ခင်းတွင် အဓိကမြို့ထဲ၌ မည်သူမှ မရှိ​ချေ။ ကုယွီမြန်က က​လေးများအား လမ်း​လျှောက်​ခေါ်သွား​ပေးသည်။​နေ့လယ်စာက အစာကြေလုနီးပါးဖြစ်​လောက်ပြီဟု ခံစားမိပြီး သူက ​ချောင်းထဲတွင်​စီးရန် ​လှေတစ်စင်းယူလာခဲ့သည်။ ဘယ်သွားရမည်ကို သူ မသိ​ချေ။

ပင်လယ်ဘက်ကို သွားရမလား... မဟုတ်ဘူး စိတ်ကူးယဥ်မြို့​တော်မှာ ပင်လယ်မရှိဘူး...

[ကျင်းလင် 15 :တစ်ခုခုလွတ်သွားသလိုခံစားရတယ်... စုန်းမ​လေးက မြန်မြန်ကိုတစ်ခုခု​ပြောသွားသလားလို့...]

[အသုံးပြုသူ 18675: တင်ဆက်သူ​ရေ ဘာဆက်လုပ်မှာလဲ...အာ ငါနည်းနည်းအိပ်ချင်​နေပြီ...]

[ပူတင်း​လေး :မြန်မြန် ချီထားတဲ့အခါ အိပ်​ပျော်ဖို့ ပိုလွယ်တယ်..."

​"​ကောင်းပြီ စိတ်ကူးယဥ်မြို့​တော်ရဲ့ ည​စျေးက ၆နာရီမှာ စမှာ..." 

ကုယွီမြန် အချိန်အားကြည့်ပြီး ​​မြေ​ခွေး​လေးကို ဖက်ထားလိုက်​သည်။

"မင်း အများကြီးအိပ်ပြီးပြီ ထပ်အိပ်ချင်​နေ​သေးလား..."

​မြေ​ခွေး​​လေးက အချိန်အ​တော်ကြာအိပ်​ပျော်​နေခဲ့ပြီး စိတ်ရှုပ်​ထွေးစွာဖြင့် "ကျီ"ဟု​​အော်လိုက်သည်။

ထန်ယွမ်​လေးက သူ့မျက်လုံးများကိုပွတ်ပြီး ​ဟက်စကီ​လေး၏​​ခေါင်းဘေး​တွင် သူ့​ခေါင်း​လေးအားထားကာ သမ်းလိုက်သည်။ ကုယွီမြန်က အသီးလက်ဖက်ရည်အား​ အပူပေးရန်  မီးဖို​​လေးကို သုံးလိုက်သည်။ ဘယ်ရီသီးအနံ့ခပ်​ဖျော့​ဖျော့နှင့် ​​ဆောင်းဦး​လေနှင့်အတူ​ ရောပါလာ​သော

လော်ရယ်ပင်အနံ့ကို နှာ​ခေါင်းထိပ်တွင်ရ​လေသည်။ ၎င်းက အိပ်ငိုက်ချင်စဖွယ် ​နေ့လယ်ခင်းတစ်ခုပင်။

ကုယွီမြန်ထံမှ အဖက်ခံထားရ​​သောအခါ သူတို့က သူ့လက်​မောင်းထဲတွင် လှဲ​နေနိုင်ပြီး ​ကောင်းကင်ပြာကြီးတစ်ခုလုံးအား ကြည့်နိုင်သည်။ ​နေ​​ရောင်ခြည်က နူးညံ့စွာကျဆင်းလာပြီး ​လေက သန့်ရှင်း​သောအနံ့နှင့် ပြည့်​နေသည်။

ကုယွီမြန်၏လက်​မောင်းထဲတွင် အိပ်ငိုက်ရသည်မှာ အလွန်သက်​သောင့်သက်သာရှိသည်။

ကုယွီမြန်က အသီးလက်ဖက်ရည်လုပ်ပြီး က​လေးများ၏ လက်က​လေးများကိုကိုင်ကာ လက်ဖက်ရည်ခွက် ကိုင်​​စေပြီး သူတို့၏ လက်ဖဝါးများအား​ နွေး​စေသည်။ အသီး​လက်ဖက်ရည်၏ အပူချိန်မှာ အ​နေ​​တော်ပင်။ လက်ဖက်ရည်ခွက်၏အပူချိန်ဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးအား ချက်ချင်း​​နွေးသွား​စေသည်။

သူတို့ကို အမွေးဖြီး​ပေးရန်အချိန်မရှိ​သော​ကြောင့် အပြင်ထွက်ကစား​သောအခါ က​လေးများ၏ ရှည်လျားထူထဲ​​သောအ​​မွေးများကို သူ၁ရက် ၂ရက်ခန့် မဖြီးသည့်အခါ အ​​​မွေးများထုံး၍ နာကျင်​စေလိမ့်မည်။

သူတို့အိပ်​​ပျော်သွားသည့်အခါ ကုယွီမြန် က​လေးများ၏အ​​​မွေးအားဖြီးရန် အခွင့်အ​ရေးတိုင်းကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ကုယွီမြန် သူ၏ဘီးက​​လေးကိုထုတ်ပြီး​ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့ အိပ်ချင်​နေရင်အိပ်လိုက်ပါ... ငါအမွေးတွေကိုဖြီး​​ပေးပြီး...ညစာစားခါနီးကျရင် နှိုးမယ်..."

[ဂျူနီယာ ဘီ : ဒီ​​နေ့ ငါအမွေးဖြီးပေးတာခံရမှာ​ပေါ့... တင်ဆက်သူဆီက အမွေးဖြီးပေးခံတာကြိုက်တယ် အ​ကောင်းဆုံးပဲ...ငါနိုးလာတဲ့အခါပြန်​တွေ့မယ်...]

[ဗီဗီယန် : +1 ​​ပျော်တယ်​...အားးးးဒီ​နေ့ကအ​ကောင်းဆုံး​နေ့ပဲ... ငါ့တစ်ဘဝလုံး မြန်မြန့်ကိုချစ်​နေမယ်...]

ယခုအခါ ကြည့်ရှုသူများက သန်း ၃၀၀ အောက် အနည်းငယ်သာ​လျော့ပြီး ​ကျော်ကြားမှုမှာ ဆက်လက်မြင့်တက်လာဆဲပင်။

ဖြီးသင်ခြင်း တစ်ခါမျှမပြုဖူးသည့် စိတ်ရှုပ်​ထွေး​နေ​သောကြည့်ရှုသူအသစ်များလည်းရှိ​သေးသည်။ သူတို့စိတ်ထဲ အမွေးဖြီးခံရမည်အား နာကျင်မည်ဟု ထင်နေသည်။ သို့​သော် စတူဒီယိုတစ်ခုလုံး၏​လေထုမှာ ​အေးချမ်း​​နေ​​သော​ကြောင့် ဆက်မကြည့်ဘဲ မ​နေနိုင်ခဲ့​ချေ။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကြည့်ရှုသူများက နှင်းကျားသစ်​လေး၏ရှု့​ထောင့်မှကြည့်ရှု​နေသည်။

ကုယွီမြန်က ​ပေါ့ပါးနူးညံ့​သောသစ်သားဘီးကျဲကို ကိုင်ကာ သင့်​တော်​သောအားဖြင့် ဖြီး​ပေးသည်။ ကုယွီမြန်၏ သန့်ရှင်း​သောရနံ့နှင့်  သူ့လက်​ချောင်းများ၏အပူချိန်မှာ ကူး​ပြောင်းလာသည်။

အသွားတုံးသစ်သားဘီးနှင့် ကုယွီမြန်၏လက်များက နူးညံ့​နွေး​ထွေးကာ ကုပ်ပိုးမှ​နောက်​ကျော၊ ဝမ်းဗိုက်မှအ​ရေပြားအထိ ​သွေး​ကြောအားလုံးတွင် ​အပူချိန်ဖြင့်ပြည့်​လာစေသည်။ သူတို့၏​​ ခြေလက်များနှင့် အရိုးများကို ​ပြေ​လျော့​စေသည်။

ဖြီးသင်ပြီး​နောက် သူတို့က ကုယွီမြန်၏ လက်​မောင်းထဲတွင် လှဲ၍အိပ်နိုင်သည်။ သူ၏တည်ငြိမ်​သောနှလုံးခုန်သံနှင့် စကား​ပြောသံများကြောင့် သူတို့၏နှလုံးသားတစ်ခုလုံးတွင် စိတ်​ကျေနပ်မှုများဖြင့် ပြည့်​နေ​စေသည်။

"ညကျရင် ည​စျေးနဲ့မီးပုံပွဲရှိတယ်... စိတ်ကူးယဥ်မြို့​တော်ရဲ့ ည​စျေးမှာ ထူးဆန်းတဲ့အရာ​တွေ အများကြီးရှိတယ်လို့

​ပြောကြတယ်... ယွမ်ယွမ်၊ ချိုးချိုးနဲ့အာ့အာတို့ ကြိုက်လိမ့်မယ်...ဆပ်ကပ်ပွဲနဲ့ ကဗျာရွတ်ပွဲ​​တွေလည်းရှိတယ်... ငါတို့နတ်သူငယ်​တောကိုအရင်သွားသင့်တယ်... ​ပြောရရင် အဲ့ဒီမှာ​​​ပျော်စရာ​တွေရှိလိမ့်မယ်..."

"ဒါ​ကြောင့် စိတ်မပူပါနဲ့...အိပ်လိုက်ကြ..."

၎င်းက လူများစွာ၏နှလုံးသားထဲတွင် ရှားပါးပြီးမေ့မရနိုင်​သော အ​တွေ့အကြုံတစ်ခုဖြစ်ခဲ့သည်။ ကုယွီမြန်၏အသံအား နား​ထောင်ရင်း အနာဂတ်အ​ကြောင်းစိတ်ကူးအားလုံးကို သူတို့၏ဦး​နှောက်ထဲတွင် ​ပုံကြမ်း​ရေးခြစ်မိသည်။

မပြီး​သေးဘူး... သူတို့က ​နေသာတဲ့ဒီ​ဆောင်းဦး​နေ့လယ်ခင်းမှာ ခဏအနားယူရုံပဲ...

နိုးလာ​သောအခါ သူတို့က ကုယွီမြန်ကို မြင်နိုင်ပြီး အာဟာရကြွယ်ဝ​​သော ညစာစားကာ ည​စျေးနှင့်ပွဲများ၊နတ်သူငယ်သစ်​တောကိုလည်း သွားမည်။ အနာဂတ်အားစိတ်ကူးကြည့်ရင်းဖြင့် သူတို့သမ်းဝေလိုက်သည်။

ကုယွီမြန်၏အသံမှာ အလွန်တိုးပြီးနူးညံ့ကာ ​ရေသံ၊​​ နေ့လယ်ခင်းကောင်းကင်အလင်း​ရောင်နှင့်​ ပေါင်းစပ်လိုက်​သောအခါ မည်သည့်စိတ်အ​နှောင့်ယှက်ကိုမှ မဖြစ်​စေ​ပေ။

လုံခြုံတည်ငြိမ်​သောကမ္ဘာမှ လှပ​သောအိပ်မက်ထဲသို့ ကူး​ပြောင်းသွားသည်။

နှင်းကျားသစ်​လေး၏နားရွက်များက ကုယွီမြန်၏လက်ဖဝါးအား စိတ်​ကျေနပ်ပျင်းရိစွာဖြင့် ပွတ်​နေသည်။ ထန်ယွမ်​လေးနှင့်ဟက်စကီး​လေးက ကုယွီမြန်၏ဒူး​ပေါ်တွင် အနားယူ​နေပြီး သူတို့၏အသက်ရှုသံ​လေးများပင် ထွက်​နေသည်။

[လက်ဖက်စိမ်းပူတင်း: တင်ဆက်သူက အရမ်းချိုမြိန်တာပဲ...ည​နေကျပြန်​တွေ့မယ်နော်...]

[အဲ့ဒီ​နေ့ရက်​တွေ :​ပျော်ရွှင်​နေလို့ မှတ်ချက်ပို့ဖို့ကိုအချိန်မရှိဘူး... လူတိုင်း မြန်မြန်ရဲ့ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကိုကြည့်သင့်တယ် ငါ့ရဲ့လက်​ဆောင်​တွေအားလုံးက မြန်မြန်နဲ့​သားပေါက်လေး​တွေအတွက်ပဲ... ငါမင်းကို တကယ်သဘောကျတယ်...]

[တရုတ်ပြည်​တောင်ဘက်ကကျားက ဘယ်​တော့မှချိန်းမ​တွေ့ဘူး: နိုးလာတဲ့အချိန်မှာ မြန််မြန်ရယ်၊ အရသာရှိတဲ့အစားအရာ​တွေရယ်၊ ပျော်စရာ​ကောင်းတဲ့အရာ​တွေရယ် ရှိနေမှာ ဒီထက်ပို​ ပျော်စရာ​ကောင်းတာ မရှိ​တော့ဘူး... ငါလည်းအိပ်မယ်...]

မှတ်ချက်မျက်နှာပြင်က ယခင်​​ကဲ့သို့ မများ​သော်လည်း အမျိုးမျိုး​​သော လက်​ဆောင်အထူးပြုလုပ်ချက်များမှာ မျက်စိကျိန်း​စေသည်။ ထို့ပြင် စုစု​ပေါင်းကြည့်ရှုသူအ​ရေအတွက်မှာ ပျံဝဲတက်လာသည်။ ကြည့်ရှု့သူ သန်း ၃၀၀ ကျော်က ​ကျော်ကြားမှုစာရင်းတွင် အဆင့်၁ဖြစ်ရုံသာမက

ဤတစ်ပတ်၏ စုစု​ပေါင်း​ကျော်ကြားမှုစာရင်းတွင်လည်း  ထိပ်ဆုံး၃​နေရာသို့​ ရောက်သွားသည်။

က​လေးများနိုးလာ​သောအခါ ည​နေ​​ရောက်လုနီးပါးပင်။

စိတ်ကူးယဥ်မြို့​တော်က ညတွင် အမျိုးမျိုး​သောပုံစံများရှိသည်။ မှင်စာများက မီးရောင်များဖြင့် တံခါးများကို 

ဖွင့်ကာ ကျယ်လောင်စွာ အော်ရင်း ညဈေးအတွက် ပြင်ဆင်ကြသည်။ လမ်းတစ်လမ်းလုံးတွင် လူပုလေးများ၏ ပန်းပဲကြိုသံ၊ သံထုရိုက်သံများဖြင့် ပြည့်နေသည်။ နတ်သမီးလေးများက မီးပုံးများကိုညလမ်းတစ်​လျှောက်သယ်​ဆောင်လာပြီး ​ရွှေ​နီရောင်သန်း​​သော ​နေဝင်ချိန်က 

​မြေ​ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲ​နေသည်။

၎င်းက ​ရေဆူပွက်​နေသည့် ဖိုတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။ ​နေ့အချိန်ထက်ပို၍ ပူပြီး ပို၍ဆူညံ့ကာ မီးရှူးမီးပန်းများဖြင့် ပြည့်​နေသည်။

ထန်ယွမ်​လေး ထထိုင်လိုက်​သောအခါ သူ့နားထဲတွင် ​ရေဆူပွက်သံနှင့် ​ပြင်းထန်​ပြီးမွှေးကြိုင်​သောရနံ့ကို ရလိုက်သည်။

ကုယွီမြန်က ချက်ပြုတ်​နေသည်။

အိုးထဲမှဆန်ကို ​ရွှေ​ရောင်သန်း၍ ​ပျော့လာသည်အထိ ချက်ပြုတ်ထားပြီး ဆန်များက ပြည့်ပြည့်တင်းတင်းနှင့် သန့်ရှင်းသည်။ ပုစွန်၊ ကြက်သားနှင့်​ ရွှေဝါ​ရောင်ကြက်ဥများမှာ ဆီပူထဲတွင် လိုက်ဖက်စွာတည်ရှိ​နေသည်။ လှီးထား​သော ကြက်သွန်နီ၊ ကြက်သွန်ဖြူနှင့် မျှစ်များက မီးထဲတွင် ​မွှေးကြိုင်ကာ တရှဲရှဲအသံများထွက်​နေသည်။

ကုယွီမြန်က ပင်လယ်စာထမင်း​ကြော်လုပ်​နေသည့်ပုံပေါ်သည်။ အရက်မီးဖို၏​ အခြားတစ်ဖက်တွင် ပင်လယ်စာစွပ်ပြုတ်ပူပူရှိသည်။ ထိုထဲတွင် ဖြူ​ဖွေး​သော ငါးအသားလွှာ၊ ပုဇွန်၊ ကဏန်းနှင့် ကမာတို့ရှိသည်။ ၎င်းတို့က ပျစ်ပြီး အ​ပေါ်တွင် ပူ​ဖောင်း​လေးများထ​​နေသည်။

ကုယွီမြန် ဇွန်းတစ်​ချောင်းအား ​ကောက်ယူလိုက်ပြီး ပထမဦးစွာ ဘရန်ဒီအနည်းငယ်အား ထည့်လိုက်သည်။ ထို့​​နောက် ပင်လယ်စာစွပ်ပြုတ်တစ်ဇွန်းအား ထမင်း​ကြော်ထဲသို့ထည့်လိုက်သည်။ ခပ်ပျစ်ပျစ်စွပ်ပြုတ်က ​ရွှေ​ရောင်ဆန်နှင့် 

ပရိုတင်းများဖြင့်​ ထုပ်ပိုးခံလိုက်ရသည်။ အရသာက ထမင်း​ကြော်၊ ပုဇွန်​နှင့်ကြက်ရင်ပုံထဲသို့ ချက်ချင်းအရည်​ပျော်သွားသည်။ မီးထဲတွင် အဖြူ​​ရောင်အ​ငွေ့များထွက်လာပြီး လူတို့၏နှာ​ခေါင်းဝသို့ တိုက်ရိုက်ဝင်သွားသည်။

ပန်ဒါ​လေးနှင့် လူများစွာက ချက်ချင်းနိုးလာပြီး​နောက် လိုက်မရှာဘဲ မ​နေနိုင်ခဲ့​ပေ။ နှင်းကျားသစ်​လေးနှင့် ဟက်စကီး​လေးတို့က ထန်ယွမ်​လေးထက်​စော၍ နိုးခဲ့သည်။ နှင်းကျားသစ်​လေးက ကုယွီမြန်၏ဘယ်ဘက်ပခုံး​ပေါ်တွင် မာနကြီးစွာ​နေခဲ့ပြီး ကုယွီမြန်အား ငုံ့ကြည့်​လိုက်သည်။

ဟက်စကီး​လေးက ပြုံးဖြဲဖြဲနှင့် အိုးကြိကြည့်​နေစဥ်တွင် ​မြေ​ခွေး​လေးက ကုယွီမြန်အားကူညီရန် ထလာသည်။

ပန်ဒါ​လေးက သူ့မျက်လုံးများကိုပွတ်ကာ သရေကျလာသည်။

"ဘာ​တွေဖြစ်​နေတာလဲ..."

[augbxjx:ဟမ် အဲဒါဘာ​တွေဘဲ...]

[​ကြောင်​လေးရဲ့​မြောင် : ငါနိုးလာပြီ အာ... မြန်မြန် မြန််မြန် ငါ့ကိုမလိမ်ဘူး...ငါနိုးလာတဲ့အခါ အရသာရှိတဲ့အစားအစာ​တွေ ရှိနေတာပဲ ဘုရားသခင်...အဲ့ဒါက အရမ်းမ​မွှေးဘူးလား...]

[​​ဟောသွန်း ဖက်ထုပ်​တွေကအိပ်ယာမထချင်ဘူး : ငါ အရသာရှိတဲ့အစားအစာ​တွေနဲ့ မြန်မြန် နှိုးတာခံရတာကို ကြိုက်တယ်...ရုတ်တရက်အိပ်ယာထလာပြီး​တော့ ချစ်မိသွားပြီ qAq ]

[​ရေ​မြေ​ခွေးပြာ :ထမင်း​ကြော်လား၊ ထမင်းအပြည့်နဲ့​မွှေးရနံ့ကိုကြည့်ပါဦး... အရံဟင်း​တွေကလည်း နူးညံ့ပြီးကြပ်ရွတယ်...ဘယ်ချိန်စားနိုင်မှာလဲဟင်...]

​နေ့လယ်ခင်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီး​နောက် ကုယွီမြန်က

က​လေးများအိပ်​နေ​စဉ် ​နေ့လယ်တွင် ထိုအရာများကို ပြင်ဆင်ခဲ့၍ ကြည့်ရှု့သူများက မမြင်လိုက်ရ​ပေ။ ယခုအခါ ကြည့်ရှုသူမှာ သန်း ၄၀၀ နီးပါးသို့ ​ရောက်​နေပြီဖြစ်ပြီး စက္ကန့်တိုင်းတွင် ကြည့်ရှုသူအသစ်​ပေါင်း သောင်းနှင့်ချီ၍ဝင်​နေသည်။

ထန်ယွမ်​လေးမှာ စိတ်ရှုပ်​ထွေး​နေဆဲပင်။ သူ၏မျက်ဝန်းစိုစို​လေးများအား ခတ်ကာ ကုယွီမြန်၏လက်ကိုကြည့်​နေပြီးနောက် ကုယွီမြန်ကိုတစ်ချင်ကြည့်ကာ အိုးထဲသို့ကြည့်လိုက်သည်။

"နိုးလာပြီလား..."

ကုယွီမြန် မ​နေနိုင်ဘဲ သူ၏မျက်လုံးများ​ ကွေးသွားကာ(ပြုံးလိုက်လို့ပါ) လက်ဆန့်၍ ​ကောင်က​လေး၏မျက်နှာ​​လေးအားဖျစ်ပြီး သစ်သီးလက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် ကမ်း​ပေး၍ သူ့အားနိုးနိုးကြားကြားဖြစ်​​စေရန်  ကူညီလိုက်သည်။

"မကြာခင် ညစာစားရ​တော့မယ်...မင်းကအချိန်ကိုက်ပဲ...

ငါ ချီဖုန်းကိတ်​လေးလည်းဖုတ်ထားတယ်... ညစာအတွက် ပင်လယ်စာထမင်း​ကြော်စားပြီး​ရင် စားလို့ရတယ်...ဒါဆို ငါတို့ ည​စျေးကိုသွားနိုင်ပြီ..."

[​မြေ​အောင်းရှဥ့် :အို့ အို့ အို့...မင်း စကားနား​​ထောင်မယ်... တင်ဆက်သူကို​မေးချင်တယ်... ဒီထမင်း​ကြော်က အရသာရှိတဲ့ပုံ​ပေါ်ပြီး အရင်တစ်ခါထမင်း​ကြော်ကလည်း အရသာရှိတယ်...ဒီ၂ခုက ဘာကွာတာလဲ...]

ကုယွီမြန် ​ခေါင်းညိတ်ပြီးရှင်းပြလိုက်သည်။

"ဒီတစ်ခါက ပင်လယ်စာနဲ့​ကြော်ထားတာ... သူက ​ရှေး​ခေတ်ကမ္ဘာရဲ့ အ​နောက်တိုင်းစတိုင်ပိုဆန်တယ်... အဓိကပါဝင်ပစ္စည်း​တွေက ပိုမြင်သာပြီး​တော့ အသွင်အပြင်ကို ဂရုစိုက်စရာမလိုဘူး... "

အ​နောက်တိုင်း ပင်လယ်စာထမင်း​ကြော်က ယခင်မှ ယန်ကျိုးထမင်း​ကြော်နှင့်ဆင်​သော်လည်း အရသာကွဲပြားသည်။ ထို့ပြင် ဤထမင်း​ကြော်ထဲတွင် ဘယ်ရီများပါသည်။ကုယွီမြန်က ဘယ်ရီအစာသွပ်ထား​သော ချီဖုန်းကိတ်အား ကြိုက်နှစ်သက်သည်။ က​လေးများအိပ်​ပျော်သွားသောအခါ သူက မီးဖို​ချောင်သုံးပစ္စည်းများအား ငှားရမ်းကာ ချီဖုန်းကိတ်ဖုတ်ခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် ပင်လယ်စာထမင်း​ကြော်က ပြီးလုနီးပါပင်။ ကုယွီမြန်က ငရုတ်သီးများကိုလှီးကာ ထည့်လိုက်ပြီး ​နောက်ဆုံးတွင် နှမ်းဖြူအနည်းငယ်ဖြူးလိုက်သည်။ ဘရန်ဒီအရသာနှင့် ပင်လယ်စာစွပ်ပြုတ်က ​ရွှေ​ရောင်ထမင်းထဲသို့ လုံးဝ​ပျော်ဝင်သွားသည်။ သူက အရသာရှိ​သောထမင်း​ကြော်အား ပန်းကန်ထဲသို့ထည့်လိုက်သည်။ ​နူးညံ့​ပျော့​ပျောင်း​​သောဆန်​စေ့များ၊ နူးအိ၍ ကြွပ်ရွ​သောပုစွန်နှင့်ကမာ၊ နူးညံ့​သောငါးအသားလွှာများက ​​မွှေးကြိုင်လတ်ဆတ်​​သောစွပ်ပြုတ်ထဲသို့ စုပ်ယူခံလိုက်ရသည်။

🐯🐯🐯