Volume 13 : လူမှုဘာသာရပ်များဌာန
Chapter 281 (ကဗျာဝင်္ကပါ ၀၅)
ဤလမ်းသည် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် မည်သည့်အကိုင်းအခက်မျှမရှိသော်လည်း မြင်ကွင်းကျယ်သောကြောင့် လမ်းက အတော်လေးရှည်သည်။
ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် 'အလင်းကဲ့သို့လျင်မြန်ခြင်း' ကိုဖွင့်ပြီး အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့လုံးက ငါးဆအရှိန်မြင့်လိုက်သောအခါ လမ်းလျှောက်ရုံဖြင့် နာရီဝက်ကျော်ကြာအောင် လမ်းလျှောက်ခဲ့ကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် စွမ်းရည်၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုက ပြီးဆုံးသွားကာ ချင်လုသည် ကျောက်ထုလွှာလှုပ်ရှားမှုကို တိုက်ရိုက်အသုံးပြုပြီး နောက်ပြန်လှည့်ကာ လမ်းရှိ ယခင်လမ်းဆုံကိုရောက်ရန် စက္ကန့်အနည်းငယ်သာ ကြာခဲ့သည်။
တုဖူ၏ 'နှုတ်ဆက်ခြင်းသုံးမျို'ကိုဖြေဆိုပြီးနောက် လမ်းဆုံလမ်းခွပေါ်လာခဲ့ကာ ညာဘက်က 'နယ်စပ်မြင်ကွင်း' ဖြစ်ပြီး ဘယ်ဘက်က 'ကျေးလက်မြင်ကွင်း' ဖြစ်သည်။ ညာဘက်ကို လျှောက်ရင် ထန်မင်းဆက်၏ ကျော်ကြားသော နယ်စပ်ကဗျာဆရာတွေနဲ့ တွေ့မှာဖြစ်ပြီး ဘယ်ဘက်ကို လျှောက်ရင် ကျေးလက်ကဗျာဆရာများကို ကိုယ်စားပြုသူများနှင့် သေချာပေါက် တွေ့လိမ့်မည်။
ခယ်ရှောင်ပင်း: "အဲဒါက ကျေးလက်မြင်ကွင်းဆိုရင် ထောင်ယွမ်မင်လည်း ရှိမှာလား။"
ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ခေါင်းညိတ်သည်။ "ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ဒါပေမယ့် ပထမတစ်ယောက်ကတော့ ဝမ်ဝေ လို့ ထင်တယ်။ တုဖူနဲ့ ဝမ်ဝေတို့က ကောင်းမွန်တဲ့ ဆက်ဆံရေးရှိတာကြောင့် တုဖူကနေ ခွဲထွက်သွားတဲ့ လမ်းဆုံမှာ သူ့သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ အရင်ဆုံလောက်တယ်။"
ယခင်က သူတို့ နယ်စပ်မြင်ကွင်းလမ်းကို လျှောက်သောအခါ တုဖူ၏ သူငယ်ချင်းများဖြစ်သော ကောင်းရှစ်နှင့် ချန်ရှန်းတို့ဖြင့် တွေ့ခဲ့သည်။ ဝမ်ချန်လင်နှင့် ဝမ်ကျစ်ဟွမ်တို့နှစ်ယောက်ကတော့ တုဖူနှင့် မရင်းနှီးကြဘူး။ ဘယ်ဘက်က အလားတူအခြေအနေမျိုးဆိုရင် ဝမ်ဝေကို ဦးစွာတွေ့ဆုံနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။
အားလုံးက ဘယ်ဘက်ကို အတူတူသွားကြသည်။ လမ်းလျှောက်ရင်း ချင်မြောင်က ပြောလိုက်သည်။ "ထောင်ယွမ်မင်က ကျေးလက်မြင်ကွင်းရဲ့ တည်ထောင်သူဖြစ်ပြီး အရှေ့ပိုင်း ကျင်းမင်းဆက်က ကဗျာဆရာဖြစ်ပြီး အခုအချိန်အထိ ငါတို့တွေ့ခဲ့ရတဲ့ ကဗျာဆရာအားလုံးက ထန်မင်းဆက်မှာ မွေးဖွားခဲ့သူတွေပဲ။ ဒါက 'ကဗျာဝင်္ကပါ'ဆိုတော့ ထန်ကဗျာတွေချည်းပဲ မဖြစ်နိုင်ဘူးမလား။ တခြားခေတ်က ကဗျာတွေရော စုန့်မင်းဆက်လည်း ပါနိုင်တယ်။"
ချင်လုက ထောက်ခံသည်။ "ဒါက အဓိပ္ပါယ်ရှိတယ်။ ထန်ကဗျာက အကျော်ကြားဆုံးဆိုပေမယ့် တခြားခေတ်က ကဗျာတွေကလည်း မတူကွဲပြားတဲ့ ဆွဲဆောင်မှုရှိတယ်။ လူမှုဘာသာရပ်များဌာနရဲ့ စာမေးပွဲမေးခွန်းတွေက သေချာပေါက် အရမ်းကျယ်ပြန့်မှာဖြစ်ပြီး ဒီသင်တန်းက ငါတို့ရဲ့အသိပညာဗသုဟုတကို စစ်ဆေးတာပဲ။"
လန်ယာရုန်က လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်။ "ငါက ထောင်ယွမ်မင်၊ ဝမ်ဝေ၊ မုန့်ဟောက်ရန်၊ ရှဲ့လင်ယွင့်၊ ရှဲ့ထျောင်တို့ကို သိတယ်၊ ကျေးလက်မြင်ကွင်းကို ကိုယ်စားပြုတဲ့ကဗျာဆရာတွေ ဘယ်လောက်များ ပေါ်လာမလဲမသိဘူး။"
ဒါကိုကြားတော့ ခယ်ရှောင်ပင်းက ရုတ်တရက်ပြောလိုက်သည်။ "စကားမစပ် လီပိုင်ရဲ့လမ်းဆုံမှာ ကြိုးကြာဝါမျှော်စင်ရှိတယ်မဟုတ်လား။ အဲဒီမှာ မုန့်ဟောက်ရန် ရှိကောင်းရှိနိုင်တယ်။ မုန့်ဟောက်ရန်က ကျေးလက်ကဗျာဆရာတစ်ယောက်ဆိုတော့ လမ်းနှစ်လမ်းရဲ့အဆုံးကို ထပ်ပြီးချိတ်ဆက်ထားမှာလား။"
ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ပြောလိုက်သည်။ "ကြိုးကြာဝါမျှော်စင်မှာ မုန့်ဟောက်ရန်နဲ့ တွေ့ဆုံတာက ငါ့ရဲ့ထင်မြင်ချက်တစ်ခုသာဖြစ်ပြီး သေချာပေါက် မှန်ကန်နေမှာမဟုတ်ဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် စူးစမ်းလေ့လာခြင်း 100% ရောက်ရင် ဝင်္ကပါဧရိယာအားလုံးကို သော့ဖွင့်ပြီး ငါတို့ သေချာပေါက် ထွက်ပေါ်ကိုတွေ့မှာဆိုတော့ ဒီလမ်းကို အရင်ဆုံးအပြီးသတ်ရမယ်။"
အသံကျသွားသည်နှင့် လူတိုင်း၏ရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ဒါက တောင်ပေါ်တောအုပ်ဖြစ်ကာ အကွေ့အကောက်များသော လမ်းများက ထင်းရှူးပင်များနှင့် ပြည့်နေသည်။ မနီးမဝေးတွင် ရေစီးသံနှင့် ကျေးငှက်သံများကြားနေရသည်။ ခုနက လူသူကင်းမဲ့ပြီး လူဆိတ်ညံနေသော နယ်စပ်နဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင် ဒီမှာ ကျေးလက်မြင်ကွင်းက သာယာပြီး လေကောင်းလေသန့်ရလို့ တောင်ပေါ်လမ်းလျှောက်ရင်း လူတွေကို စိတ်အေးလက်အေး ပျော်ရွှင်စေသည်။
လျှိုကျောက်ချင်းက အပြုံးဖြင့် ပြောသည်။ "ဒီမြင်ကွင်းက ဝမ်ဝေရဲ့ 'တောင်တွေပေါ်က ဆောင်းရာသီနေဝင်ဆည်းဆာ' ဖြစ်လောက်တယ်မလား။"
ရွှီယိရှန်းက သူ့ကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။ "စီနီယာအစ်ကို မှတ်မိတာလား။"
လျှိုကျောက်ချင်းက ချောင်းဟန့်လိုက်သည်။ "မိုးသစ်ရွာပြီးတဲ့နောက် တောင်တွေ ခေါင်းပွလာပြီး ဆောင်းရာသီ ရာသီဥတုက နှောင်းပိုင်းဟန်ပန်မှ ရောက်လာတယ်။ ထင်းရှူးပင်တွေကြားမှာ လရောင်တောက်ပြီး ကြည်လင်တဲ့ စမ်းရေတွေက ကျောက်တုံးတွေက အပေါ်ကို စီးဆင်းသွားတယ်။ ဝါးဆူညံသံတွေ ပြန်ထွက်လာပြီး အမျိုးသမီးတွေက လျှော်ဖွပ်ရာမှ ပြန်သွားကြပြီး တံငါလှေနိမ့်နိမ့်တွေက ကြာပန်းတွေကို လှုံ့ဆော်တယ်။"
ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ပြုံးလိုက်သည်။ "မှန်တယ်။"
လျှိုကျောက်ချင်းသည် မျက်ခုံးပင့်ကာ ရွှီယိရှန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ "တက္ကသိုလ်တက်ပြီးနောက် ငါ နေ့တိုင်း ရောဂါအမျိုးမျိုးကို ကုသနည်းတွေ မှတ်ခဲ့ရပြီး ကဗျာတွေကို ဆရာ့ဆီ ပြန်ပေးလိုက်ပေမယ့် ဒီကဗျာက မှတ်မိလွယ်တာကြောင့် မှတ်မိနေတာ ငါ့အတွက် မထူးဆန်းဘူးမလား။"
ရွှီယိရှန်းက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။ "အင်း၊ ဝမ်ဝေရဲ့ကဗျာတွေက အရမ်းမှတ်မိဖို့ လွယ်တယ်။ ကျွန်တော်လည်း တစ်ပုဒ်မှတ်မိတယ်။ တောင်တန်းတွေက အဝေးကနေ အရောင်ဖြာထွက်နေတယ်။ ဒါပေမယ့် နီးလာတဲ့အခါ မြစ်ရေက တိတ်ဆိတ်နေတယ်။ နွေဦးက ကုန်လွန်သွားပြီးနောက် ပန်းတွေက ဖူးဖွင့်နေဆဲဖြစ်ပြီး လူတွေလာတဲ့အခါ ငှက်တွေက မကြောက်ကြဘူး။"
သူတို့နှစ်ယောက် စကားပြောပြီးတာနဲ့ တောထဲမှာ လမ်းလျှောက်နေသည့် ကဗျာဆရာတစ်ယောက်က သူတို့ရှေ့မှာ ပေါ်လာသည်။ သူက အလွန်နားနားနေနေ ကြည့်နေ၏။ သူပေါ်လာသည်နှင့် အချက်ပြဘောက်စ်တွင် ရင်းနှီးသော သတိပေးချက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်—
ဇာတ်ကောင်အသစ်သော့ဖွင့်ခြင်း: ဝမ်ဝေ။
လောကသိနာမည် မော်ကျဲ။ ထန်မင်းဆက်၏ ထင်ရှားသော ကျေးလက်မြင်ကွင်း ကဗျာဆရာဖြစ်သည်။
ကျေးဇူးပြု၍ ဝမ်ဝေ၏ခြေလှမ်းအတိုင်းလိုက်၍ ဝင်္ကပါကို ဆက်လက်စူးစမ်းပါ။
စူးစမ်းလေ့လာခြင်း 35%။
ဝမ်ဝေသည် ရှေ့သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်သွားကာ ကောင်းကင်ကြီး ရုတ်တရက် မှောင်သွားပြီး တောက်ပသော လသည် ကောင်းကင်တွင် မြင့်မားစွာ ချိတ်ဆွဲနေကာ သူတို့ဘေးနားတွင် အချက်ပြဘောက်စ်က ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး 'တောင်ပေါ်က ဆောင်းရာသီနေဝင်ဆည်းဆာ'ဖြစ်နေသည်။ ဒီတစ်ခေါက် ခေါင်းစဉ်သာ ပေးထားပြီး လူတိုင်းက စာပိုဒ်အပြည့်အစုံကို ရွတ်ပြရမည်။
လူတိုင်းသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်ကာ စကားလုံးများကိုရှာဖွေရန် အဘိဓာန်ကို အမြန်ဖွင့်လိုက်သည်။
ပထမကဗျာကို ဖြည့်ပြီးသောအခါ အားလုံးက ဝမ်ဝေနောက်ကို လိုက်ကာ ရှေ့ကို ဆက်လျှောက်သွားကြသည်။ ပေါ်လာသည့် ဒုတိယကဗျာသည် 'ပန်းချီ' ဟူသော ခေါင်းစဉ်ကို အရိပ်အမြွက်မျှသာပေးကာ စာသားအပြည့်အစုံကို ဖြည့်စွက်ရန် ဖြေဆိုသူများကို တောင်းဆိုခဲ့သည်။
ရွှီယိရှန်းက ပြုံးပြီး လက်ဖျောက်တီးလိုက်သည်။ "တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ဒါက ငါအခုလေးတင် ရွတ်လိုက်တဲ့ကဗျာပဲ။"
ခယ်ရှောင်ပင်းက စနောက်လေသည်။ "စီနီယာအစ်ကိုလျှိုနဲ့ စီနီယာအစ်ကိုရွှီတို့က မေးခွန်းကို ခန့်မှန်းခဲ့ပြီး ကဗျာနှစ်ပုဒ်လုံးက တိုက်ရိုက်ကွက်တိကျခဲ့တယ်!"
လျှိုကျောက်ချင်းက ညည်းညူလိုက်သည်။ "ဒါက ဒီစာမေးပွဲမှာ အရိုးရှင်းဆုံးကဗျာပဲ။ ငါတို့နှစ်ယောက်က စာကြောင်းအနည်းငယ်သာ ဖတ်ရတယ်။ ငါတို့ မမြင်ဖူးတဲ့တစ်ခုခုပေါ်လာရင် ရှင်းဝမ်ကို အားကိုးပြီး လဲလျောင်းအနိုင်ယူလို့ရသေးတယ်။"
ဝမ်ဝေပြီးနောက် လူတိုင်းက ရှဲ့လင်ယွင့်နှင့်တွေ့ကြသည်။
ဇာတ်ကောင်အသစ်သော့ဖွင့်ခြင်း: ရှဲ့လင်ယွင့်။
လောကသိနာမည်မှာ ကုန်းရိ၊ နာမည်က လင်ယွင့် ဖြစ်ပြီး မြောက်ပိုင်းမင်းဆက်များနှင့် တောင်ပိုင်းမင်းဆက်များတွင် ထင်ရှားကျော်ကြားသော ကဗျာဆရာဖြစ်သည်။ ကျေးလက်ကဗျာ၏ အစပြုသူဖြစ်သည်။
ကျေးဇူးပြု၍ ရှဲ့လင်ယွင့်၏ခြေလှမ်းအတိုင်းလိုက်၍ ဝင်္ကပါကို ဆက်လက်စူးစမ်းပါ။
စူးစမ်းလေ့လာခြင်း 40%။
လျှိုကျောက်ချင်းက သူ့လက်များကို ဖြန့်လိုက်သည်။ "တွေ့လား၊ ရှဲ့လင်ယွင့်ကို ငါတကယ်မသိဘူး၊ သူ့ကဗျာတွေကို ငါမသိဘူး။"
ချင်မြောင်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။ "စီနီယာအစ်ကိုက မသိတာပုံမှန်ပါပဲ။ ကျွန်မတို့ဖတ်ဖူးတဲ့ စာပေဖတ်စာအုပ်တွေမှာ ရှဲ့လင်ယွင့်ရဲ့ လက်ရာတွေ မပါဝင်ပါဘူး။ သူက ကဗျာဆရာတင်မကဘဲ ဗုဒ္ဓဘာသာပညာရှင်နဲ့ ခရီးသွားလည်း ဖြစ်တာကြောင့်ပါတယ်။ သူ့ကဗျာတွေမှာ ဗုဒ္ဓဘာသာနဲ့ လောကုတ္တရာဆိုင်ရာ အစိတ်အပိုင်းတွေ အများကြီးပါဝင်ပြီး ဖတ်ရှုနားလည်ဖို့ မလွယ်ကူသလို ဆရာတွေက ရှင်းပြဖို့လည်း မလွယ်ကူဘူး။"
ခယ်ရှောင်ပင်းက ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ကြည့်ပြီး မျှော်လင့်ခြင်းဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ကျန်တဲ့သူတွေက ရှဲ့လင်ယွင့်ရဲ့ လက်ရာတွေနဲ့ တစ်ခါမှ မထိတွေ့ဖူးပေမယ့် ရှင်းဝမ်က တရုတ်ဘာသာစကားဌာနကဆိုတော့ သိလောက်မှာပေါ့။"
ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောသည်။ "သေချာတာပေါ့၊ ကျေးလက်ကဗျာနဲ့ နယ်စပ်ကဗျာနှစ်ခုစလုံးက အရမ်းထူးခြားတဲ့ကဗျာပုံစံတွေဖြစ်ပြီး သူတို့က ကဗျာလောကအတွက် အရေးပါတဲ့ အခန်းကဏ္ဍကနေ ပါဝင်နေတယ်။ ငါတို့ လူမှုဘာသာရပ်များဌာနက ပရော်ဖက်ဆာတချို့က ဒါတွေကို အထူးပြုပြီး ငါလည်း အများကြီးလေ့လာခဲ့တယ်။"
ရှဲ့လင်ယွင့်သည် ရှေ့သို့ ဆက်လက်ရွေ့လျားသွားပြီး 'ကန်ပေါ်မှာရေးပြီး ချောက်ကမ်းပါးကနေပြန်လာတယ်' ကဗျာတစ်ပုဒ်၏ ခေါင်းစဉ်က အချက်ပြဘောက်စ်တွင် ပေါ်လာသည်။
ကျောင်းသားများအားလုံး စိတ်ရှုပ်သွားပြီး ခယ်ရှောင်ပင်းက အသံတိုးတိုးဖြင့် ညည်းညူလိုက်သည်။ "ဒါက တကယ် နားလည်ရခက်တာပဲ၊ ဒီနာမည်ကိုတောင် ငါနားမလည်ဘူး!"
ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ပြုံးပြီးပြောသည်။ "တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် 'ရှေးစာပေသမိုင်း' နောက်ဆုံးစာမေးပွဲမှာ ငါတို့ ဒီကဗျာကို ဖြေဆိုခဲ့ရတယ်။" ကဗျာစာကြောင်း ရှစ်ကြောင်း ပေါ်လာတာကို သူတွေ့လိုက်ရပြီး အဲဒီထဲက စာကြောင်း 1၊ 3၊ 5၊ 7 က စကားလုံးများ ဖြည့်ထားပြီးသားဖြစ်သည်။
မနက်နှင့်ညက ရာသီဥတုပြောင်းလဲပြီး တောင်များနှင့်မြစ်များမှာ အလင်းရောင်တောက်ပနေတယ်။
……
ငါချိုင့်ဝှမ်းမှထွက်ခွာပြီး နေထီးဆောင်းနေကာ ငါလှေနဲ့ပြန်လာတော့ နေဝင်သွားပြီ။
……
ကြာပန်းအရွက်စိမ်းများနှင့် သက်ကယ်ပင်များက ယိမ်းထိုးနေကာ အနက်ရောင် ကျူပင်များနှင့် ကျူပင်ကြီးများက အရှေ့ကို ကိုင်းညွတ်နေတယ်။
……
စိုးရိမ်းခြင်းမရှိဘဲ မင်းက ကိစ္စတွေကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးလုပ်ပါ။ တင်းတိမ်ရောင့်ရဲကာ မင်းက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ရာကနေ ထွက်သွားမှာမဟုတ်ဘူး။
……
အလယ်တွင် ချန်လှပ်ထားသော အပိုင်းများကို ဖြေဆိုသူများကိုယ်တိုင် ဖြည့်သွင်းရန် လိုအပ်ပါသည်။
ရွှီယိရှန်းက လျှိုကျောက်ချင်းကို အကူအညီမဲ့စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ "လူမှုဘာသာရပ်များဌာနကို ရောက်လာတော့ စာမတတ်သလို ခံစားရလား။"
လျှိုကျောက်ချင်းက လေးနက်စွာ ထောက်ခံသည်။ "အင်း။ ငါ ဒီကဗျာရဲ့စကားလုံးတချို့ကို မသိဘူး!"
ခယ်ရှောင်ပင်းသည် ဖျင်းယင်းကိုရှာဖွေရန် အဘိဓာန်ကို အမြန်လှန်လိုက်သည်။ ရှဲ့လင်ယွင့်၏ကဗျာများကို အထက်တန်းကျောင်းသားများ ရွတ်ဆိုဖို့ မလိုအပ်ဘူးဆိုတာ ဘာကြောင့်လဲ သူသိလိုက်သည်။ သူတို့က တကယ်ကို နားလည်ရခက်သည်။
ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုးကာ ကွက်လပ်များကို လျင်မြန်စွာဖြည့်သွင်းခဲ့သည်။ "သူတို့ရဲ့အလင်းရောင်က ငါ့ကို ရှင်းလင်းစွာ ကြည်နူးမှုပေးစွမ်းပြီး အနီးက အိမ်ပြန်ဖို့ မေ့သွားတယ်။ ဆည်းဆာချိန် တောအုပ်များနှင့် တောင်ကြားများက ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ညနေခင်း မြူခိုးက တိမ်တိုက်များကို အရောင်ဆိုးလိုက်တယ်…
အားလုံးကို ဖြည့်သွင်းပြီးနောက် အချက်ပြဘောက်စ်ထဲတွင် ပျော့ပျောင်းသော အလင်းရောင်အကျိုးသက်ရောက်မှုဖြင့် အမှန်တကယ်လင်းလာပါသည်။ ရှဲ့လင်ယွင့်က ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ဆက်လက်ပြီး 'အကြီးအငယ်ရှဲ့'ဟုလည်းခေါ်သော ရှောင်ရှဲ့၊ ရှဲ့ထျောင်ပေါ်လာသည်။
ဇာတ်ကောင်အသစ်သော့ဖွင့်ခြင်း: ရှဲ့ထျောင်။
လောကသိနာမည် ရွှမ်ဟွေ့၊ နာမည်က ကောင်းကျိုင်းဖြစ်ပြီး ကျေးလက်ကဗျာ ကိုယ်စားပြုသူဖြစ်သည်။ သူသည် ရှဲ့လင်ယွင့်နှင့် တူညီသော မျိုးရိုးနာမည်ဖြစ်ပြီး 'ရှောင်ရှဲ့'ဟုခေါ်သည်။
ကျေးဇူးပြု၍ ရှဲ့ထျောင်၏ခြေလှမ်းအတိုင်းလိုက်၍ ဝင်္ကပါကို ဆက်လက်စူးစမ်းပါ။
စူးစမ်းလေ့လာခြင်း 40%။
ကျန်းဖျင်စစ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "အခုလေးတင် ရှဲ့လင်ယွင့်နဲ့ တွေ့တုန်းက စူးစမ်းလေ့လာခြင်း 40% ရှိတယ်။ ရှဲ့ထျောင်နဲ့တွေ့တော့ ဘာလို့မတိုးလာတာလဲ။"
ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ပြောလိုက်သည်။ "တရှဲ့နဲ့ ရှောင်ရှဲ့တို့နှစ်ယောက်ပေါင်းမှ 5% များလား။ ရှဲ့လင်ယွင့်က မေးခွန်းတစ်ခုပဲ မေးခဲ့တာ။"
ကျန်းဖျင်စစ်က ခေါင်းညိတ်သဘောတူခဲ့သည်။ "အင်း၊ ဒါဆို ရှဲ့ထျောင်လည်း မေးခွန်းတစ်ခုပဲ မေးလောက်တာကြောင့် ဒါကကျိုးကြောင်းဆီလျော်တယ်။"
ကျေးလက်ကဗျာကို အထူးပြုလေ့လာထားသော ယွဲ့ရှင်းဝမ်အတွက် ရှဲ့ထျောင်၏ 'တောင်သုံးတောင်မှ မြို့တော်နေဝင်ဆည်းဆာကို ကြည့်ခြင်း'ကဗျာက မခက်ခဲပါဘူး။
"ငါက အတားအဆီးမဲ့ကောင်းကင်ထဲကို မြင့်မြင့်ပျံသန်းပြီး အဲဒီအတိတ်နေ့ရက်က ကဗျာဆရာတွေလိုပါပဲ။ သူတို့အကြည့်ကို မြို့တော်ဆီ စူးစိုက်ထားပြီး အဝေးက အနိမ့်အမြင့်တွေကို ငါမြင်ရတယ်။ နေဝင်ချိန်ရဲ့ တောက်ပမှုမှာ ခေါင်မိုးတွေက အုတ်ပြားတွေဟာ တောင်ပံကဲ့သို့ အရောင်ဆိုးနေတဲ့ တိမ်တိုက်များက ပိုးထည်လို ပျံ့နှံ့နေတယ်…"
ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် ကွက်လပ်များအားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက် ဖြည့်သွင်းလိုက်ရာ အချက်ပြဘောက်စ်သည် ပျော့ပျောင်းသော အလင်းရောင်အကျိုးသက်ရောက်မှုဖြင့် တစ်ဖန် တုန်ခါသွားကာ စူးစမ်းလေ့လာခြင်းသည် 45% အထိ တိုးလာတာကြောင့် တရှဲ့နှင့် ရှောင်ရှဲ့တို့ပေါင်းမှ 5% စူးစမ်းလေ့လာခြင်းအဖြစ် ရေတွက်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။
အခုချိန်ထိ ကျေးလက်မြင်ကွင်း ကဗျာဆရာသုံးယောက်ရှိနေပြီ။
နောက်တစ်ယောက်က အကျော်ကြားဆုံး ကျေးလက်မြင်ကွင်းကဗျာဆရာများထဲမှ ထောင်ယွမ်မင်ကို လူတိုင်း တကယ်တွေ့လိုက်ရသည်။ ဒီတစ်ခေါက် စာမေးပွဲမေးခွန်းများက ရိုးရှင်းပါသည်။ ထောင်ယွမ်မင်၏ အကျော်ကြားဆုံး ကျေးလက်ကဗျာ 'ခြံဘေးက ဂန္ဓမာပင်များကို ကောက်ယူပြီး ငါ နန်ရှန်းကို အေးအေးဆေးဆေးမြင်ရတယ်။'ဖြစ်သည်။ လူတိုင်း အလွတ်ရလိမ့်မည်။ လူ 12 ယောက်သည် အတူတူ အလုပ်လုပ်ပြီး အဘိဓာန်ထဲက သက်ဆိုင်ရာ စကားလုံးများကို အမြန်လှန်ရှာကာ ဖြည့်လိုက်သည်။
ထောင်ယွမ်မင်တွင် နာမည်ကြီး 'မက်မွန်ပွင့်နွေဦး' လည်းရှိသည်။ ၎င်းက ကဗျာမဟုတ်သောကြောင့် ဤအချိန်၌ ဝင်္ကပါထဲ၌ မတွေ့ခဲ့ရပေ။
ယခင်က 'ရှဲ့'များကဲ့သို့ပင် ထောင်ယွမ်မင်သည် မေးခွန်းကိုဖြေဆိုပြီးနောက် စူးစမ်းလေ့လာခြင်းက မတိုးသေးဘဲ ဆိုလိုသည်မှာ သူ့နောက်တွင် ကဗျာဆရာတစ်ယောက်ရှိပြီး သူနှင့်အတူ စူးစမ်းလေ့လာခြင်းက 5% တန်ဖိုးရှိသည်။
လန်ယာရုန်က ပြောလိုက်သည်။ "စူးစမ်းလေ့လာခြင်းက ကဗျာဆရာရဲ့ ကျော်ကြားမှုနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူးလို့ ထင်ဪတယ်။ အဲဒါကို ဘယ်လိုတွက်ချက်ရမှန်းမသိဘူး။"
ခယ်ရှောင်ပင်းက ပြုံးလိုက်သည်။ "ဒီမေးခွန်းကို ကျွန်တော်ဖြေနိုင်တယ်! ဝင်္ကပါစူးစမ်းလေ့လာခြင်းက ကဗျာဆရာရဲ့ ကျော်ကြားမှု ဒါမှမဟုတ် ခေါင်းစဉ်အခက်အခဲနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူးလို့ ကျွန်တော်တွေ့ခဲ့တယ်။ အဲဒါက ကျွန်တော်တို့ သော့ဖွင့်တဲ့ ဝင်္ကပါအရွယ်အစားနဲ့သာ သက်ဆိုင်တယ်! နယ်စပ်ကဗျာဆရာတွေဘက်မှာ လူတစ်ယောက်ကိုတွေ့ပြီး သော့ဖွင့်တိုင်း 5% တိုးလာတာက ကဗျာဆရာတစ်ယောက်ကိုတွေ့ဖို့ နယ်စပ်က အရမ်းကြီးတာကြောင့်ပဲ၊ ကျွန်တော်တို့က အကြာကြီးလျှောက်လာရပြီး မြူတွေကို သော့ဖွင့်လိုက်တယ်။ ဒါပေမယ့် ကျေးလက်မြင်ကွင်းဘက်မှာ လမ်းတွေက အတော်လေးတိုတာကြောင့် ကဗျာဆရာနှစ်ယောက်ကို သော့ဖွင့်မှ စူးစမ်းလေ့လာခြင်း 5% တိုးလာတယ်။"
ရှင်းယန်က သူ့ကို ပြန်ကြည့်ကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။ "မင်း ဂိမ်းတွေ အများကြီးကစားတာကြောင့် ဝင်္ကပါတွေနဲ့ပတ်သက်ပြီး အတော်လေး ဗဟုသုတကြွယ်ဝတာပဲ။"
ခယ်ရှောင်ပင်းက ဂုဏ်ယူစွာကြည့်နေသည်။ "ဒါပဲလေ! ဖျင်စစ်ပြီးရင် ဒီနေရာမှာ ငါက ဝင်္ကပါတွေကို ကျွမ်းကျင်တဲ့ဒုတိယမြောက်လို့ ပြောရဲတယ်။"
"ခယ်ရှောင်ပင်းရဲ့ ထင်မြင်ချက်က မှန်တယ်။" ကျန်းဖျင်စစ်က မြေပုံကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး ပြောသည်။ "ကဗျာဆရာတစ်ယောက်က 5% စူးစမ်းလေ့လာခြင်းကို သော့ဖွင့်တာ မဟုတ်ဘဲ အရင်ကဗျာဆရာတွေရဲ့ 5% က တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုပါပဲ။ တကယ့် စူးစမ်းလေ့လာခြင်း တိုးလာတာက အကွာအဝေးနဲ့ ဧရိယာပေါ်မူတည်ပြီး တွက်ချက်တာပါ။ ငါ အခုလေးတင် တွက်ချက်လိုက်တာ တရှဲ့နဲ့ ရှောင်ရှဲ့တို့ကြားက အကွာအဝေးက တခြားသူတွေနဲ့ ထက်ဝက်လောက် ကွာတယ်။"
ယွဲ့ရှင်းဝမ်က စဉ်းစဉ်းစားစား တွေးလိုက်သည်။ "ဒါဆို ထောင်ယွမ်မင် အနီးမှာ တခြား ကဗျာဆရာတွေ ရှိဦးမှာလား။"
အသံကျသွားသည်နှင့် အားလုံးရင်းနှီးသော အချက်ပြဘောက်စ် ပေါ်လာတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ဇာတ်ကောင်အသစ်သော့ဖွင့်ခြင်း: မုန့်ဟောက်ရန်
လောကသိနာမည် ဟောက်ရန်၊ မုန့်ရှန်းရန် ဟု သိကြပြီး ထန်မင်းဆက်အတွင်း ကျော်ကြားသော ရှုခင်းနှင့် ကျေးလက်မြင်ကွင်း ကဗျာဆရာဖြစ်သည်။
ကျေးဇူးပြု၍ မုန့်ဟောက်ရန်၏ခြေလှမ်းအတိုင်း လိုက်၍ ဝင်္ကပါကို ဆက်လက်စူးစမ်းပါ။
စူးစမ်းလေ့လာခြင်း 50%။
TK Team
