Chapter 96

🌌Extra 11

ဥများ (အပိုင်း ၄)

မဟုတ်ဘူးလေ...ဒီလိုဆို မဖြစ်သေးဘူး...

ဤကဲ့သို့ ဆက်လုပ်နေခြင်းကို သူ လုံးဝလက်မခံနိုင်ပေ။

တိတ်ဆိတ်သောအခန်းထဲတွင် လုမော့က တပ်ခဲလှသည့် မျက်မှန်တစ်လက်ကို တပ်ထားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်နေ၏။ အလင်းမျက်နှာပြင်ကို ကြာမြင့်စွာ စိုက်ကြည့်ခြင်းက သူ့ကို စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေသည်။

အလင်းမျက်နှာပြင်တွင် ဆက်တိုက်ဖွင့်ထားသော ဗီဒီယိုများက မှန်ဘီလူးပေါ်တွင် ထင်ဟပ်နေသည်။

လုမော့၏အမူအရာက ပို၍လေးနက်လာသည်။ 

ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း ငါ ဘာတွေလုပ်ခဲ့မိတာလဲ...

သုံးနိုင်သည့်အပိုင်း တစ်ခုမျှ မရှိချေ။

ဗီဒီယိုထဲတွင် ငွေရောင်ဆံပင်နှင့် မျက်လုံးနီနီရှိသည့် အမျိုးသမီးဇာ့ဂ်က ညနေခင်း လေနုအေးနှင့်အတူ သူ့ဆံပင်ရှည်ရှည်များကို ဖြန့်ချထားပြီး ပြတင်းပေါက်တွင် ပျင်းရိငြီးငွေ့စွာ ထိုင်နေခဲ့၏။ နေရောင်က သူ့မျက်နှာကို နူးညံ့သော အသွင်အပြင်ဖြစ်နေစေ၏။

သူ့နောက်တွင် အမျိုးသားဇာ့ဂ်က သူ့ကို တိတ်တဆိတ် စိုက်ကြည့်နေသည်။

ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်နေသည့် လင်းက လုမော့၏ မျက်လုံးထဲတွင် ရှုခင်းတစ်ခုဖြစ်နေ၏။

၎င်းက လှပသောမြင်ကွင်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လုမော့၏ နှလုံးသားအောက်ခြေမှ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တုန်ခါနေ၏။

ထို့ကြောင့် သူ သဘာဝကျကျ ဆုံးဖြတ်ချက်ချခဲ့၏။ သူက သူ့ရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းကို ပန်းချီဆွဲစုတ်တံဖြင့် ဆွဲချင်ခဲ့၏။ 

မှန်ဘီလူးထဲတွင် လုမော့က လင်းကို ငေး၍ ပန်းချီဆွဲစက္ကူပေါ်တွင် သူ့ခံစားချက်များကို လွတ်လပ်စွာ ဖော်ကျူးနေ၏။

ပန်းချီဆွဲစက္ကူက အလွန်အမင်း သွေးရောင်တောက်လာသည်။ ၎င်းက အချစ်နှင့်မတူဘဲ ကျိန်စာတစ်ခုလိုပင်။ 

ဤသည်က လုမော့ ပစ္စည်းကောင်းများ(သူရိုက်ရမယ့် vlogဗီဒီယိုကောင်း)ကို အမြဲရှာမတွေ့ရသည့် အကြောင်းရင်းပင်။ ထိုနေရာတွင် တစ်ခုခုက အမြဲမှားနေပြီး လေထုတစ်ခုလုံး ပြိုလဲသွားကာ ကယ်တင်မရတော့သည့် အခြေအနေမျိုးကို ရံဖန်ရံခါရောက်သွားတတ်သည်။

( တင်စားပြောတာမျိုးထင်ပါတယ်E tranမှာကိုက အဲလိုရေးထားလို့ပါ )

ထို့ကြောင့် "အရေအတွက်အားဖြင့်အနိုင်ရ" ဟူသည့် နည်းလမ်းက လုံးဝကျရှုံးခဲ့သည်။

လုမော့ သူ့မျက်မှန်ကို တွန်းတင်လိုက်သောအခါ မှန်ဘီလူးမှ အလင်းတန်းတစ်ခု ရောက်ပြန်ဟပ်သည်။

ထိုအခြေအနေမျိုးတွင် သူက ကောင်းမွန်စွာ ပုံဖော်ထားသော မြင်ကွင်းများကို စဉ်းစားရပေမည်။ 

ငါ လိုချင်တဲ့ မြင်ကွင်းတွေကို သတိရှိရှိနဲ့ ဖန်တီးရမယ်လေ...

အဲ့လိုမဟုတ်လျှင် ဒီနှုန်းနဲ့ ရိုက်ကူးရေးပြီးရန် ဘယ်နှစ်နှစ်လောက်ကြာမယ်ဆိုတာ ဘယ်သူသိမှာလဲ…

အဲ့လိုဆိုရင် မောလ်နဲ့ အခြားသူတွေရဲ့ အလုပ်တွေ အပြီးသတ်သွားလိမ့်မယ်...

စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားလိုက်ပြီးနောက် လုမော့၏ ဦးနှောက်က လျင်မြန်စွာ အလုပ်လုပ်လာသည်။

လူတိုင်းသိကြသည့်အတိုင်း စာမေးပွဲတစ်ခုတွင် ခက်ခဲသောပြဿနာတစ်ခုကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါတွင် ပထမဆုံးလုပ်ရမည့်အချက်မှာ မေးခွန်းထုတ်သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို နားလည်ရန်ဖြစ်သည်။

တူညီသောနိယာမက ဘဝပြဿနာများနှင့် သက်ဆိုင်သည်။ မောလ်က ဤကမ္ဘာရှိ ဇာ့ဂ်မျိုးစိတ်များ_ပုံမှန်မဟုတ်သောဆက်ဆံရေးရှိသည့် ဇာ့ဂ်မျိုးစိတ်များကို နားလည်နိုင်စေရန် အတွက် သူ့ကို vlog ရိုက်ကူးရန် ဖိတ်ကြားလို၏။

ဒါကြောင့် ဒီလိုအပ်ချက်နဲ့ ကိုက်ညီမယ့် ပစ္စည်းက...

လုမော့က ကျေနပ်စွာဖြင့် လက်သီးကို ဆုပ်ထားလိုက်သည်။

 အဖြေတစ်ခုပဲ ရှိတယ်...

ထိုအဖြေမှာ လင်းကို လွတ်လပ်ပြီး ချောမောသောရုပ်ရည်၊ ယုံကြည်မှုနှင့် ခွန်အားများ ပြည့်နေသော ခေတ်သစ် အမျိုးသမီးဇာ့ဂ်ပုံရိပ်အဖြစ် ရိုက်ကူးရန်ဖြစ်သည်။

အာ...

ဤအရာက ရိုးရှင်းလွန်း၏။

အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ရိုက်ကူးနေစဉ်အတွင်း လင်းက မည်သည့်အရာကိုမှ လုပ်ရန် မလိုအပ်ဘဲ ရိုးရိုးသားသား ရိုက်ကူးမည်ဖြစ်ပြီး သူက အမျိုးသမီးဇာ့ဂ် ဖြစ်နေရုံဖြင့် လုံလောက်နေပြီဖြစ်၏။ 

လုမော့က အချိန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

အလင်းမျက်နှာပြင်တွင် လက်ရှိက နေ့လည် ငါးနာရီခွဲနေပြီဖြစ်ပြီး လင်းပြန်ရောက်သင့်ပြီဖြစ်သည်။

လင်းက အဘယ့်ကြောင့် အလုပ်လုပ်နေလည်းဆိုလျှင် ဇာ့ဂ်ကမ္ဘာ၏အမြင်က လူသားများနှင့် မတူသောကြောင့်ဟု ပြောနိုင်၏။ 

သူတို့ကကိုယ်ဝန်ရှိလာသော်လည်း ထိုကိစ္စက ဘာမှမဟုတ်သလိုပင် ပုံမှန်အတိုင်း အလုပ်လုပ်ကြ၏။

လုမော့ တံခါးဖွင့်ပြီး လှေကားထစ်မှ အောက်ကိုငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ အိမ်တော်ထိန်းက လင်းအတွက် တံခါးဖွင့်ပေးနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

လင်းက ဧည့်ခန်းထဲတွင် ရပ်နေပြီး သူ့လက်မောင်းတွင် ကုတ်အင်္ကျီအနက်ရောင်ကို တင်ထားသည်။ သပ်ရပ်သောရှပ်အင်္ကျီက သူ၏ ပျော့ပျောင်းသောပခုံးနှင့် နောက်ကျောကို လှပစွာ မီးမောင်းထိုးပြထားသည်။

လုမော့က စက်ရုပ်ကို အနီးကပ်ဆွဲယူ၍ လင်းအား ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ဖမ်းယူလိုက်၏။

မှန်ဘီလူးထဲတွင် လင်း၏ ဘေးဘက်ပုံရိပ်က လက်ရာမြောက်ပြီး တောက်ပနေသည်။ သူဘွတ်ဖိနပ်ကို ချွတ်ရန် ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ ငွေရောင်ဆံပင်များက သူ့လည်ပင်းမှ လျှောကျသွား၏။

သူက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖိနပ်တစ်ရံကို ၀တ်ဆင်လိုက်ပြီး အင်္ကျီကို အိမ်ထိန်းထံ ပေးအပ်ကာ ရှပ်အင်္ကျီ၏ အပေါ်ဆုံး ကြယ်သီးနှစ်လုံးကို ဖြုတ်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် သူက အလိုလို မော့ကြည့်လိုက်ရာ လုမော့နှင့် အကြည့်ချင်းဆုံသွား၏။

လုမော့က အေးခဲတောင့်တင်းသွားမှုကို မထိန်းနိုင်ခဲ့ချေ။

လင်း လုမော့ကိုကြည့်လိုက်သော ထိုခဏတွင် သူ့မျက်လုံးများထဲမှ ဂရုမစိုက်သောအမူအရာက ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လုမော့က ကြည်နူးမှုအပြည့်နှင့် တောက်ပနေသည့် အနီရောင် မျက်ဝန်းအိမ်များကို မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်လိုက်ရသည်။

ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး သူ့အတွက်သာ တောက်ပနေသကဲ့သို့ပင်။

၎င်းကို သူယခင်က သတိမထားမိချေ။ စနစ်နှင့် ငြင်းခုံရန် အမြဲအလုပ်ရှုပ်နေသောကြောင့် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပြီး လင်း၏စိတ်ထဲ သူအမြဲတမ်းနေရာရပြီးသားဟု မသိစိတ်မှ တွေးတောမိစေသည်။

(T/N - စနစ်နဲ့သူနဲ့ ငြင်းခုံကြရင် လင်းက သူ့ကိုအစတည်းက အရမ်းချစ်တာ ဘာညာဆိုပြီး အမြဲအာချောင်နေကျ‌ဆိုတော့ အာချောင်တာများသွားပြီး အဲဒါကို တကယ်လို့ထင်နေတာမျိုးပါ😆)

လုမော့က သူ့မျက်နှာကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အုပ်ထားသည်။ 

အာ...ဒါက အန္တရာယ်ရှိတယ်…

နေ့စဉ်နှင့်အမျှ သူ့အိမ်သူဘုရင်မက ပို၍ ချစ်စဖွယ်ကောင်းလာသည်ကို သူခံစားရသည်။ 

ငါ ဘာလုပ်သင့်လဲ...

ထုံးစံအတိုင်း အိမ်တော်ထိန်းက ညစာပြင်ဆင်ထား၍ လက်ရာမြောက်သော ဟင်းလျာများက လေထုကို စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော ရနံ့များဖြင့် ပြည့်စေသည်။

ညစာစားချိန်တွင် သူတို့စိတ်ဝင်စားသော ဇာတ်လမ်းများကို မကြာခဏ ဝေမျှလေ့ရှိသော်လည်း တစ်ခါတစ်ရံတွင် အိုးခွက်ပန်းကန်များ တချွင်ချွင်မြည်သံသာ ရှိနေတတ်၏။

ထိုသို့ဖြစ်ရခြင်းမှာ သူတို့တွင် မည်သည့်ပြောစရာစကားမှ မရှိခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ လေးလေးနက်နက် နားလည်မှုရှိနေသလို တိတ်ဆိတ်ခြင်းမျိုးပင်။

သူတို့ စကားမပြောဖြစ်သော်လည်း တစ်ယောက်၏ တည်ရှိမှုကို တစ်ယောက် ကျင့်သားရလာခြင်းပင်။

လေထုထဲတွင် သူတို့အတွေးများက ရည်ရွယ်ချက်မဲ့စွာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနှင့် သက်တောင့်သက်သာ ပျံ့လွင့်နေ၏။

ရံဖန်ရံခါတွင် သူတို့အကြည့်များက ဆုံသွားပြီး လင်းက ခေါင်းကို စောင်းကာ မျက်ခုံးအနည်းငယ်ပင့်၍ မေးတတ်သည်။

သခင်...မင်းဘာတွေတွေးနေတာလဲ...

ညစာစားပြီးသည်နှင့် သူတို့က ပျော့ပျောင်းသော ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်ကြပြီး ရီမုကို ရှာဖွေရန် ဆယ်မိနစ်ကျော် အချိန်ယူကြသည်။

နေ့တိုင်းတွင် လုမော့က ရီမုကို သင့်လျော်သောနေရာတွင် ထားရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

ဒါပေမယ့် တူညီတဲ့ မြင်ကွင်းက နောက်ရက်မှာ ပေါ်လာမှာပဲ...

လုမော့က ဆိုဖာရှေ့တွင် မျက်နှာသေနှင့်ရပ်၍ လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်လိုက်မည်။ 

"ရီမု ဘယ်မှာလဲ..."

လင်းက ဆိုဖာပေါ်တွင်ထိုင်ကာ အပြစ်ကင်းသောပုံပေါက်နေပြီး သူ့အမျိုးသားကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

 "ငါရှာပေမယ့် မတွေ့ဘူး..."

လုမော့က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။

 "တကယ်လား...ကိုယ် မင်းကို မယုံဘူး..."

ထို့နောက် ဆယ့်တစ်ကြိမ်မြောက်တွင် ကူရှင်၏ အပေါက်တွင် ထူးထူးခြားခြားပျောက်သွားသော ရီမုကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

လုမော့ တီဗွီကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ဇာ့ဂ်ပရိုဂရမ်များက အမြဲတမ်း ငြီးငွေ့ဖွယ်ကောင်းသော်လည်း မကြာသေးမီက စိတ်ဝင်စားစရာများ ရှိခဲ့သည်။

လုမော့ကဲ့သို့ ဆွဲဆောင်မှုရှိသည့်ကမ္ဘာကို တွေ့ကြုံခံစားဖူးသူတစ်ယောက်အတွက် ၎င်းက မယုံနိုင်လောက်အောင် ကလေးဆန်သော်လည်း လင်းက ၎င်းကို အမှန်တကယ် စိတ်အား ထက်သန်နေ၏။

လင်းက သူ ၎င်းအပေါ် မည်သို့ခံစားရသည်ကို တိတ်တိတ်လေး မေး၏။

လုမော့၏ အနည်းငယ် အစိမ်းရောင်သမ်းနေသည့် မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်ပြီး လင်း၏ ပါးစပ်က ကျီစယ်လိုသော အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးညွတ်သွားသည်။

လုမော့က သူ့လည်ချောင်းကိုရှင်းပြီး မှတ်ချက်ပြု၏။

“ဒီအစီအစဉ်က ကျွမ်းကျင်မှု မရှိဘူး...အဲဒါက စိတ်ခံစားမှု အကြောင်းတွေကြီးပဲ...”

လင်းက သူ့ကိုယ်သူ မထိန်းနိုင်ဘဲ ရယ်မောလိုက်သည်။

ယနေ့က စိတ်ပျက်အားငယ်စရာ နောက်တစ်နေ့ဖြစ်သော်လည်း တဖြည်းဖြည်းနှင့် လုမော့က ရှည်လျားသော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုများနှင့် ပြည့်နှက်နေသည့် ဇာ့ဂ်မျိုးနွယ်များ၏ အလှတရားကို ကျင့်သားရလာခဲ့ပြီး သူ့အတွက် ထူးခြားသည့် ပျော်ရွှင်မှုကိုပင် တွေ့ရှိခဲ့ရ၏။

ဥပမာအားဖြင့် ပြိုင်ပွဲဝင်များ၏ မျက်နှာအမူအရာကို အကဲဖြတ်ခြင်းပင်။ သူ့တွင် သူ့ကိုယ်ပိုင် အမှတ်ပေး သတ်မှတ်ချက်များပင် ရှိ၏။

“အဲ့တစ်ယောက်က မဖြစ်နိုင်ဘူး...စိတ်ခံစားမှုတွေက လုံလောက်တဲ့ ရင်းနှီးမြုပ်နှံမှု မရှိဘူး...”

လုမော့က လှောင်ပြောင်လိုက်၏။ 

"သူကကျ ခံစားချက် ကင်းမဲ့နေတယ်..."

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် လင်း၏ တုံ့ပြန်သံကို မကြားရတော့ပေ။ သာမာန်အားဖြင့် လင်း၏ အလေ့အထအရ သူက ရမှတ်များ တိကျမှုနှင့် ပတ်သက်၍ ဆွေးနွေးမှုတွင် ပါဝင်လေ့ရှိသော်လည်း ယနေ့တွင် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

လုမော့က ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လင်း အိပ်ပျော်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူ၏ သွယ်လျသော ခြေလက်များကို ဆန့်တန်း၍ လုမော့ပခုံးကို ‌ခေါင်းမှီကာ သူ၏ ရှည်လျားသော မျက်တောင်များက တီဗွီမှ အလင်းရောင်အောက်တွင် စက်ဝိုင်းပုံတစ်ပိုင်း အရိပ်တစ်ခု ကျရောက်နေသည်။ သူ့အသက်ရှုသံက တည်ငြိမ်ပြီး ငြိမ်သက်နေ၏။

လုမော့ စိတ်ပျက်အားငယ်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး စနစ်ကို စိတ်ထဲမှ တံခါးခေါက်လိုက်သည်။

[ကိုယ်ဝန်ဆောင်လမ်းညွှန်ထဲမှာ မပြောထားဘူးနော်... လင်း ကိုယ်ဝန်ရှိပြီးတည်းက ဘာလို့ ခဏခဏ အိပ်ပျော် သွားတာလဲဆိုတာ...]

၎င်းက မကြာခဏဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။

သူတို့ စကားပြောနေကြစဉ် လင်းက ရုတ်တရက် အိပ်သွားတတ်သည်။ ကိုယ်ဝန်ရှိပြီးနောက် အမျိုးသမီးဇာ့ဂ်တစ်‌ယောက်က ထိုသို့ပြုမူခြင်းမျိုး မည်သည့်အခါကမှ မကြုံဖူးကြပေ။

စနစ်လည်း အံ့ဩမိသည်။

[S အဆင့်ဇာ့ဂ်တွေက ပိုပြီးထူခြားတာကြောင့်များ ဖြစ်နိုင်မလား...]

လုမော့က ပြန်ဖြေ၏။

[S အဆင့်ဇာ့ဂ်တွေက ပိုကျန်းမာသင့်တာမလား...]

စနစ်- […]

လုမော့က လှောင်ပြောင်လိုက်၏။

 [ မင်းက ဘာများအသုံးဝင်လဲ...]

လုမော့၏ စိတ်ထဲမှ စနစ်က ဒေါသဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ဤကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ သဲလွန်စ မရှိခဲ့ပေ။ ၎င်းက လုမော့ကို ကျိန်ပြရန် အကြောင်းပြချက်ရှာမည်ဟု ကတိကဝတ်ပြုပြီး ကျယ်ပြောလှသော အချက်အလက်ပင်လယ်ထဲသို့ ခိုကိုးရာမဲ့ ခုန်ဆင်းသွားသည်။

လုမော့ အနည်းငယ် ရွှေ့လိုက်ပြီး လင်းကို အခန်းထဲသို့ ပြန်သယ်သွားရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေစဉ် သူ့ဘေးနားရှိ စက်ရုပ်ငယ်လေးက နူးညံ့သော "ကလစ်" အသံကို ပြုလုပ်ခဲ့၍ လုမော့လှုပ်ရှားမှုကို ရပ်တန့်သွားစေ၏။ 

- ခဏနေပါဦး...

ခဏလောက် စောင့်ပါဦး...

ချောမောတဲ့ လင်းကို ရိုက်ကူးဖို့က ငါ့ရဲ့မူရင်းရည်ရွယ်ချက် မဟုတ်ဘူးလား...

ဒါပေမယ့် လင်းက အခုချိန်မှာ လုံးဝကို မချောနေဘူးလေ...ခေတ်သစ်မှာ လွတ်လပ်တဲ့ အမျိုးသမီး ဇာ့ဂ်စံနမူနာအဖြစ် သူ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ...

လုမော့က အလွန်စိတ်ပျက်သွားသည်။ သူက လင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် လှုပ်ယမ်းကာ လင်း၏ အေးချမ်းစွာ အိပ်စက်ခြင်းကို အနှောင့်အယှက်ပေးလိုက်သည်။

လုမော့၏ ဇွဲလုံ့လကြောင့် လင်းက မျက်ခုံးပင့်ကာ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး မှုန်ဝါးသော မျက်လုံးများဖြင့် လုမော့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

အတင်းနိုးခံရခြင်းကြောင့် လင်းက ခေါင်းကြည်ရန် ကြိုးစားခဲ့ပြီး နဂိုအတိုင်း သူခေါင်းကြည်နေပြီဟု တွေးမိနေသော်လည်း သူ့အသံမှာ စေးကပ်နေပြီး သိသာထင်ရှားသော နှာသံဖြစ်နေကြောင်း သတိမထားမိပေ။

သူကြည့်ရသည်မှာ အလွန်သနားစရာ ကောင်း၏။

"ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ..." 

လုမော့: "..."

ဤအချိန်မှာ လင်း ခေါင်းကြည်နေမည်ဆိုလျှင် လုမော့၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ အလိုအလျောက် တွန့်ကွေးနေသည်ကို တွေ့ရလိမ့်မည်။

လုမော့က လက်သီးဆုပ်ထားပြီး ချောင်းဆိုးဟန်ဆောင်ကာ ပါးစပ်ကို ကာလိုက်၏။ သူ လက်ချလိုက်သောအခါတွင် သူ့အမူအရာက လေးနက်သွားပြန်သည်။

တင်းမာသောမျက်နှာဖြင့် သူ ပြောလိုက်၏။

 "အနည်းဆုံးတော့ အချိန်အခါကို စဉ်းစားကြည့်ပေါ့...မင်းဒီမှာ အိပ်ပျော်နေရင် ငါ့အတွက် တကယ်ဒုက္ခရောက်စေတယ်ဆိုတာ..."

လုမော့ သူ့လက်ကို လင်းဆီသို့ ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ လင်းက လုမော့၏ လက်မောင်းကိုမှီ၍ နောက်မှ လိုက်သွားသည်။ လုမော့၏တစ်ဝက်က သူ့ကို ပွေ့ဖက်ကာ အပေါ်ထပ်သို့ ပို့ဆောင်လိုက်သည်။

လုမော့က ရေရွတ်လိုက်၏။

"အဲဒါက ဇာ့ဂ်ဥတွေကြောင့်ပဲ..." 

လင်း: “အင်း...အင်း...”

သူ နားလည်လိုက်သလားဆိုသည်ကို မရှင်းပေ။

လုမော့က ခက်ခက်ခဲခဲဖြင့် အိပ်ခန်းတံခါးကိုဖွင့်ပြီး လင်းကို ကုတင်ပေါ်တင်လိုက်သည်။ သို့သော် စောနေသေးသည့်အတွက် လုမော့က လုံးဝ အိပ်မပျော်ချေ။

သူ မတ်တတ်ထရပ်ပြီး ထွက်သွားမည်ပြုလိုက်ချိန်တွင် သူ့အင်္ကျီလက်ကို အတင်းဆွဲကိုင်ခြင်း ခံလိုက်ရ၏။

လုမော့က ခေါင်းငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ လင်း၏လက်ချောင်းများက သူ့အင်္ကျီလက်ကို တင်းတင်း ကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး အိမ်မောကျနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

............

အာ...

ဘာလို့ ဒီလိုဆက်ဖြစ်နေတာလဲ...

လုမော့က စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ခေါင်းကုတ်လိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူ့ ရွေးချယ်စရာမရှိဘဲ သူ့အပေါ်ဝတ်အင်္ကျီကို ချွတ်လိုက်ရ၏။

လင်းက အိပ်နေစဉ်တွင် အင်္ကျီကို စောင်များထဲ ဆွဲယူကာ သူ့ကိုယ်သူ တစ်ဝက်တစ်ပျက် မြှုပ်နှံထားသည်။ သူ့မျက်နှာတစ်ဝက်ခန့်ကို စောင်များကြားတွင် ဝှက်ထားပြီး သေးငယ်သော အစိတ်အပိုင်းကိုသာ ဖော်ပြနေသည်။

လုမော့၏ နှလုံးသားထဲတွင် နူးညံ့သော အစက်အပြောက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

သူက ကုတင်အစွန်းတွင်ထိုင်ပြီး လင်းမျက်နှာပေါ်ရှိ ရှုပ်ပွနေသော ဆံပင်များကို ရှင်းရန် သူ့လက်ကို ဆန့်လိုက်သည်။

သူ့ထိတွေ့မှုကို ခံစားလိုက်ရသလို လင်းက သူ့မျက်နှာကို လုမော့လက်ထဲတွင် အလိုလို မြှုပ်လိုက်၏။

လုမော့: "..."

အာ...

ထားလိုက်ပါတော့...

ငါ vlog နဲ့ပတ်သက်ပြီး အကောင်းဆုံးကြိုးစားပြီးသွားပြီ...

ကိုယ့်ကိုကိုယ် အလွန်အကျွံ တွန်းအားမပေးသင့်ဘူး…

အခက်အခဲတွေနဲ့ ကြုံလာရပြီဆိုရင် အိပ်လိုက်တာက အကောင်းဆုံးပဲ...

လုမော့က သူ့ရင်ထဲတွင် ရစ်ဝဲနေသော အပြစ်ရှိစိတ်ကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် အားအင်မဲ့စွာ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

သူ့လွတ်နေသော လက်ဖြင့် ဆက်သွယ်ရေးစက်ကို ထုတ်ယူကာ မောလ်ဆီပေးပို့ရန် ကန့်သတ်ထားသည့် ပစ္စည်းအနည်းငယ်ကို အမြန်ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

မကြာမီ ဆက်သွယ်ရေးစက်မှ အသံမြည်လာသည်။

[မောလ်: မင်းရဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်...ဒီပစ္စည်းတွေကို ကောင်းကောင်း တည်းဖြတ်ပါ့မယ်...]

[လုမော့: ရပါတယ်...ပြဿနာတစ်ခုခုရှိမယ်ဆိုရင် ငါ့ကို ဆက်သွယ်လိုက်ပါ...]

[မောလ်: ကောင်းပြီ...ကျေးဇူးတင်ပါတယ်...]

ယခုအချိန်တွင် လုမော့က ဤဗီဒီယိုဖိုင်ကို ထုတ်လွှင့်ချိန်၌ မည်မျှ ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်သွားစေမည်ကို မသိခဲ့ပေ။

သူ့စိတ်ထဲတွင် ဖြူစင်သောအပြစ်ကို ခံစားမိသည်။

ဤကဲ့သို့သောပစ္စည်းများဖြင့် မောလ်က သေချာပေါက် စောဒကတက်လိမ့်မည်။ သို့သော် လုမော့ ၏ S အဆင့်အမျိုးသားဇာ့ဂ်အဖြစ် အထောက်အထား ပေးထားသောကြောင့် မောလ်က စကားများစွာ မပြောနိုင်ဘဲ သတ္တိရှိသော မျက်နှာဖြင့်သာ တည်းဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။

vlog ထုတ်လွှင့်ပြီးနောက်မှာပင် ဝေဖန်မှုများစွာဖြစ်နိုင်ချေရှိ၏။

ဟာ ဟား...

၎င်းက ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခုပင်။

-သို့သော် သူလျစ်လျူရှုထားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

ယခုအချိန်ကစပြီး ၎င်းက သူ့အတွက် စိုးရိမ်စရာမဟုတ်တော့ချေ။

ထိုအချိန်တွင် လုမော့ထံမှ ပစ္စည်းများကို လက်ခံရရှိခဲ့သော မောလ်က ၎င်းတို့အား စောင့်ကြည့်ရန် တစ်ညလုံး မအိပ်ခဲ့ပေ။

သူပိုကြည့်လေ စိတ်အားထက်သန်မှု ပိုရှိလာလေလေဖြစ်သည်။ အချိန်များ ကုန်လွန်သွားသည်ကိုပင် သူ လုံးဝ သတိမပြုမိပေ။ နောက်ဆုံးတွင် သူ မော့ကြည့်လိုက်ရာ မနက်လေးနာရီထိုးနေပြီဖြစ်သည်။

ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက် ကောင်းကင်က နံနက်ခင်း လေနုအေးနှင့်အတူ တဖြည်းဖြည်း တောက်ပလာ၏။

မောလ်က ပြတင်းပေါက်ကိုဖွင့်ကာ သမ်းဝေလိုက်ပြီး ပြုံး၍ တင်းမာနေသည့် သူ့ပါးပြင်များကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

တစ်ညလုံး မအိပ်ခဲ့သည့်အတွက် သူ့အသားအရေက ဖြူဖျော့နေသော်လည်း သူ့မျက်လုံးများက တောက်ပြောင်ပြီး အားအင်များအပြည့်နှင့်ပင်။

"ကောင်းပြီ...မြန်မြန်တည်းဖြတ်လိုက်ရအောင်..."

နေ့သစ်နေရောင်ခြည်က တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာပြီး ဆောင်းနေရောင်ခြည်နှင့်အတူ နွေးထွေးမှုကို ယူဆောင်လာသည်။

အရာအားလုံးက တဖြည်းဖြည်း ပိုကောင်းမွန်လာ၏။

..................................

စာရေးသူ၏မှတ်ချက်- နောက်အခန်းက ဖိုရမ်ပုံစံဖြစ်နိုင်ပါတယ်...ဒါကြောင့် မကြိုက်တဲ့သူတွေအတွက် သတိပေးတာပါ

🌌🌌🌌