Chapter 172

💘Chapter 172 

တိုက်ဆိုင်မှုပေါ် တိုက်ဆိုင်မှုထပ်ဆင့်ခြင်း

ညက ပို၍ မှောင်လာ၏။ အလုပ်ရှုပ်သည့်တစ်နေ့တာကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် အားလုံးပင်ပန်းနေကြပြီဖြစ်သည်။ ညစာစားပြီးနောက် မည်သူကမှ ရှုခင်းကြည့်ရန် စိတ်မပါကြတော့ချေ။ သူတို့က အနားယူပြီး အားဖြည့်ကာ လာမည့် ပိတ်ရက်နှစ်ရက်အတွက် အသင့်ပြင်နေကြလေသည်။

ချန်လီလည်း အနည်းငယ်ပင်ပန်းနေ၏။ ညစာစားပြီးနောက် ချန်လီနှင့် ဝေ့ချန်နှစ်ယောက်စလုံးက လမ်းလျှောက်ထွက်ရန်ဆိုသည့် ဝေ့ဟွား၏ အကြံပြုချက်ကို ငြင်းဆိုလိုက်ကြသည်။ ထိုအစား သူတို့က ဟိုတယ်ဝန်းအတွင်း လှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ အဆာပြေဝင်စားကြပြီးနောက် အခန်းဆီသို့ ပြန်လာကြ၏။ 

ညက လျင်မြန်စွာနှင့် ကုန်ဆုံးသွားပြီး မကြာခင်တွင် အရုဏ်တက်သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။ ဟိုတယ်က မနက်စာ ကျွေး၏။ တစ်ညတာ အနားယူအားဖြည့်ပြီးနောက် ငယ်ရွယ်ပြီးတက်ကြွနေသည့် လူငယ်များမှာ လှောင်အိမ်ထဲမှ လွှတ်လိုက်သည့် ကျားများကဲ့သို့ပင်။ သူတို့က မနက်စာစားပြီးသည်နှင့် အပန်းဖြေလှုပ်ရှားမှု အမျိုးမျိုးကို လုပ်ကြတော့သည်။ 

၎င်းက အုပ်စုလိုက်လည်ပတ်ခြင်းဖြစ်သော်လည်း အတန်းကော်မတီက ညနေပိုင်း သဘောတူထားသည့်အချိန်မီ ပြန်ရောက်လာသရွေ့ လူတိုင်း၏ လွတ်လပ်ခွင့်ကို အလွန်အကျွံကန့်သတ်မထားရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။ 

မနက်စာစားပြီးနောက် ကျောင်းသားအယောက်သုံးဆယ်တို့မှာ လူစုခွဲလိုက်ကြသည်။ အချို့မှာ ပုံကြမ်းစာအုပ်ကိုကိုင်၍ တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် ပုံဆွဲရန်အတွက် ရှေးဟောင်းမြို့တွင်းရှိ ဆိတ်ငြိမ်သော နေရာများကို ရှာဖွေကြသည်။ အပန်းဖြေခြင်းကို တောင့်တနေကြသည့် အခြားသူများကတော့ သူတို့၏ နေ့စဥ် လုပ်ငန်းများမှ ကင်းလွတ်ကာ လွတ်လွတ်လပ်လပ်သွားလာနေကြသည်။ 

ခရီးသွားရာသီ၏ ကျဆင်းချိန်ဖြစ်သောကြောင့် အထွတ်အထိပ်အချိန်ကဲ့သို့ စည်ကားခြင်းမရှိချေ။ Wမြို့၏ ရှေးကျသည့် ဆွဲဆောင်မှုမှာ ကွန်ရက်သဖွယ်ယှက်ဖြာနေသည့် မြစ်ချောင်းများ၊ လှေကားသုံးထစ်ရှိ တံတားများနှင့် လှေကားဆယ်ထစ်ရှိ အဆောင်များနှင့် အတူပေါ်လွင်နေ၏။ ထိုမြင်ကွင်းတွင် နစ်မျောနေရင်း စိတ်ရောကိုယ်ပါ အေးမြလန်းဆန်းနိုင်သည်။ 

လျင်မြန်နေသော ခြေသံများက စမ်းချောင်းကဲ့သို့ ဖြေးညင်းစွာ စီးဆင်းနေသကဲ့သို့ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နှင့် ရွေ့လျားနေကြသည်။

ကောင်းမွန်သည့်အချိန်များကိုဖြတ်သန်းရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့ကြသည့် ကျောင်းသားများက မြို့ထဲရှိ လမ်းနှစ်လမ်းလောက်ကို လျှောက်ပြီးနောက် တီထွင်ဖန်တီးဉာဏ်များ ကွန့်မြူးလာကြောင်း သတိထားမိကြသည်။ အကြံဉာဏ်များက စမ်းချောင်းကဲ့သို့ စီးဆင်းလာသောကြောင့် တစ်ချက်မှ အလွတ်မခံဘဲ ကွန့်မြူးလာသမျှကို ဖန်တီးရန် စိတ်အားထက်သန်လာကြတော့သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့က ဟိုတယ်ဆီသို့ ပြန်၍ ပုံကြမ်းစာအုပ်များကိုယူကာ ရှေးဟောင်းမြို့ကို ဆက်လက်စူးစမ်းကြသည်။ 

မနေ့ညက စောစောအိပ်ရာဝင်ခဲ့သောကြောင့် ချန်လီက ဒီညလည်းအိပ်ရာစောစောဝင်လိုက်သည်။ နွေဦးအစောပိုင်းက ရှေးဟောင်းမြို့ထဲတွင် မြူထူထပ်မှုများကို ဖြစ်စေ၏။ ပြတင်းပေါ်ကတွင် မြူခိုးများ ကပ်ငြိနေကြသည်။ ပြတင်းပေါက်တွင်ရပ်နေရင်း ချန်လီက မြူခိုးရိုက်နေသည့် ပြတင်းပေါက်မှန်တွင် ပြုံးနေသည့် မျက်နှာ‌လေးကို ဆွဲလိုက်သည်။ 

ဝေ့ချန်က ချန်လီကို အနောက်မှ ဖက်လိုက်ကာ ချန်လီ၏ ပခုံးပေါ်တွင် မေးတင်ထားလိုက်သည်။ ဝေ့ချန်၏အသံက ယခုမှနိုးလာသောကြောင့် အနည်းငယ်အက်ရှနေ၏။ “မောနင်းပါ...လီလီ” ၎င်းမှာဆွဲဆောင်မှုရှိသည့် အသံမျိုးဖြစ်နေသည်။

“မောနင်း...အားချန်” ချန်လီ ပြန်တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး လက်ချောင်းဖြင့် ပြတင်းပေါက်မှန်တွင် မျက်နှာလေး ဆက်ဆွဲနေလိုက်သည်။ လက်ချောင်းရွေ့ရာသို့ မြူခိုးများက စုဝေးသွားကြပြီး ရေစက်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ မှန်ပေါ်မှ လျှောဆင်းသွားကြသည်။ 

ဤမနက်ခင်းက တကယ်ကို ရင်ထဲနွေးစေသည်ပင်။ 

မနက်စာစားပြီးနောက် ချန်လီက ပုံကြမ်းစာအုပ်ကိုယူ၍ ဝေ့ချန်၏လက်ကိုကိုင်ကာ ထွက်လာခဲ့လိုက်သည်။ ရှေးဟောင်းမြို့တော်၏ အလှများက ချန်လီ၏ အကြည့်များကို ဆွဲဆောင်လိုက်၏။ သူက ပြီးပြည့်စုံသည့် နေရာကိုရှာဖွေနေရင်း တံတားပေါ်တွင်ရပ်လိုက်သည်။ 

အဆောက်အဦးနှစ်ခုကြားမှ ဖြာကျနေသော နေထွက်လာသည့် အရှေ့ဘက်ကို မျက်နှာမူပြီး ရေပေါ်တွင် စွဲမက်ဖွယ်ရာ ပုံရိပ်ယောင်ထင်ဟပ်နေလေသည်။ 

ပုံကြမ်းစာအုပ်ကိုအသင့်ပြင်လိုက်ပြီးနောက် ချန်လီက ပစ္စည်းများကို ထုတ်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူက ပစ္စည်းများကို စိုက်ကြည့်လိုက်၏။

မသင့်တော်ပေ။ အရောင်အသွေးစုံလင်နေသည့် ပစ္စည်းများက ဤမြင်ကွင်းနှင့် မသင့်တော်ပေ။ မင်ဖြင့် ရေးဆွဲခြင်းကသာ အသင့်တော်ဆုံးဖြစ်လိမ့်မည်။ အဖြူရောင်နှင့် အနက်ရောင်တို့ ပေါင်းစပ်မှုက ရှုခင်းတစ်ခုကို ရေးဆွဲရန် အပြီးပြည့်စုံဆုံးဖြစ်၏။

အဆုံးတွင်တော့ ချန်လီက မင်ဖြင့်ဆွဲရန်သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ 

ပန်းချီနောက်ခံအပြားက စိတ်ကြိုက်မှာယူထားခြင်းဖြစ်၏။ ဒေါင်လိုက်ဖြစ်စေ၊ အလျားလိုက်ဖြစ်စေ‌ ထားနိုင်ပြီး အပြားလိုက်ချထားလျှင်လည်း စားပွဲအဖြစ် အသုံးချနိုင်သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ချန်လီက အိမ်ရှိစတူဒီယိုမှာပဲ မင်ဖြင့် ရေးဆွဲတာဖြစ်သည်။ ပန်းချီနောက်ခံအပြားကို ဖွင့်လိုက်ပြီးနောက် ချန်လီသုံးနေသည့် မင်က ကြိုတင်လုပ်ထားခြင်းမျိုးမဟုတ်မှန်း ‌ဝေ့ချန်သိလိုက်သည်။ ထိုမင်များက မင်တုံးကိုသွေးမှ ရခြင်းဖြစ်၏။ ထိုမင်ကလည်း လတ်လတ်ဆတ်ဆတ်သွေးရသည်ပင်။ 

မင်တုံးက သာလွန်သည့် အရည်အသွေးရှိသည်။ ချန်လီပြောစကားအရ ၎င်းက သူ့ဆရာအသစ်ပေးသည့် လက်ဆောင်ဖြစ်သည်။ ဝေ့ချန်က မင်တုံးများအကြောင်းနားမလည်သော်လည်း ကိုင်ထားရုံနှင့်တင် မင်၏ လတ်ဆတ်သည့် ရနံ့ကို ခံစားနိုင်သည်။ ထင်ရှားသည့် တန်ဖိုးတစ်ခုရှိသည်မှာ သံသယဝင်စရာမရှိချေ။ 

ရက်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် ဝေ့ချန်က မင်ဘယ်လိုသွေးရမလဲ သင်ယူခဲ့၏။ ယခုတွင်တော့ သူက သဘာဝကျစွာဖြင့် ချန်လီအတွက် မင်သွေးပေးရန် ပြင်လိုက်သည်။ ချန်လီက ဝေ့ချန်ကိုကြည့်ရင်း နှုတ်ခမ်းများက တွန့်ကွေးသွားကာ ဖျော့တော့သည့် အပြုံးလေးက မျက်နှာ‌ပေါ်တွင် ပေါ်လာလေသည်။ 

အာရုံစိုက်နေသည့် အကြည့်များနှင့်အတူ ချန်လီက စုတ်တံကိုကိုင်လိုက်ကာ စတင်ဆွဲလိုက်သည်။ ပန်းချီမဆွဲခင်က သူ၏ အပြုအမူများက ကြောက်ရွံ့နေသည့်ပုံပေါ်သော်လည်း ပန်းချီဆွဲရာတွင် နစ်မြုပ်သွားသည်နှင့် သူ၏ အပြုအမူတစ်ခုလုံးက ပြောင်းလဲသွားကာ ပန်းချီနှင့်စိတ် တစ်ထပ်တည်း ကျနေတော့သည်။ 

လက်ရှိတွင် သူက တရုတ်ရိုးရာ မင်ဖြင့် ရေးဆွဲခြင်းအား စတင်နေပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ သိမ်မွေ့နူးညံ့သည့် အလှအပများဖြင့် ချန်လီက မြူခိုးထဲတွင် ဖုံးလွှမ်းခြင်းခံနေရသည့် ဥယျာဥ်ထဲမှ ဥယျာဥ်မှူးတစ်ဦးနှင့် တူနေသည်။ 

ပုံကြမ်း သို့မဟုတ် ဆီဆေးဖြင့်ရေးဆွဲခြင်းပဲဖြစ်နေပါစေ၊ လမ်းပေါ်ရှိလူများက ရေးဆွဲနေခြင်းကိုကြည့်ရန် ရုတ်တရက် ရပ်သွားကြလိမ့်မည်။ မင်သွေးခြင်းနှင့် ရေးဆွဲနေသည့် ဖြစ်စဥ်နှစ်ခုလုံးက ထူးထူးခြားခြား လှပနေကာ ကြည့်ရှုသူများ၏ အကြည့်များကို ဆွဲဆောင်နေတော့သည်။ 

ချန်လီ့လက်ရာ၏ ဆွဲဆောင်မှုကြောင့် လူတော်တော်များများက ရပ်တန့်သွားကြသည်။ မင်က စက္ကူနှင့် ထိတွေ့ပြီး ပျံ့နှံ့သွားကာ အနက်ရောင်အစက်အပြောက်များဖြစ်လာပြီး ချန်လီ၏ ဆွဲချက်များအောက်တွင် အနက်ရောင်က တဖြည်းဖြည်း ပုံသဏ္ဌာန်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ ဝေးလံသည့် တောင်တန်းများက နေထွက်လာခြင်းကို နောက်ခံထားကြပြီး ခေါင်မိုးများက တစ်ခုနှင့်တစ်ခု နီးကပ်စွာ ရှိနေကြသည်။ တည်ငြိမ်နေသည့်ရေက တောက်ပနေသည့် ရောင်ခြည်များကို ရောင်ပြန်ဟပ်နေကာ စက္ကူပေါ်တွင် ပြီးပြည့်စုံသည့် မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ 

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် နာရီဝက်ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။ ချန်လီ၏ ပန်းချီဆွဲပြီးသွားကာ စက္ကူကို စောင်းလိုက်၏။ သူ၏ လက်ရေးအလှပညာက သိပ်မလှသော်လည်း သေချာတော့ တုပ၍ ရေးနိုင်၏။ ဝေ့ချန်က ရှေ့သို့ တိုး၍ ကြည့်လိုက်သည်။ လက်ရေးက သူ၏ စုတ်တံဆွဲချက်များနှင့် တူနေသည်မဟုတ်လား...။ ချန်လီက လွန်ခဲ့သည့် ညအနည်းငယ်တွင် တစ်ကြိမ်သာ တွေ့မြင်ခဲ့ရသော်လည်း မှတ်မိနေသေးသည်။ 

သေချာသည်ကတော့ ဝေ့ချန် အံ့ဩမသွားချေ။ သူ့လီလီက တကယ်ကို တော်သည်လေ။ ၎င်းက သူ့ကို မှင်သက်စေလိမ့်မည်မဟုတ်ချေ။

ချန်လီက သူ့နာမည်ကို လက်မှတ်ထိုးပြီးသည်နှင့် ပန်းချီကားမှာ ပြီးပြည့်စုံစွာဖြင့် ပြီးမြောက်သွားတော့သည်။ 

ချန်လီက စုတ်တံကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်လိုက်ချိန်တွင် ဘေးမှ လက်ခုပ်သံများက ကျယ်လောင်စွာ ထွက်လာခဲ့သည်။ ထိုအခါမှသာ သူက လူအများကြီး၏ ဝိုင်းအုံခြင်းခံနေရသည်ကို သတိထားမိသွားတော့သည်။ ၎င်းက သူ့ကို မသက်မသာဖြစ်စေသော်လည်း ဝေ့ချန်၏ ကျယ်ပြန့်ပြီး လုံခြုံစေသည့် လက်ထဲသို့ တိုးဝင်သွားချိန်၌ သူတည်ငြိမ်သွားခဲ့သည်။ 

လက်ခုပ်သံများက ခဏကြာပြီး‌နောက် တိတ်သွားကြသည်။ တကယ်တမ်းတွင် လူအုပ်ထဲတွင် ပန်းချီကို နားမလည်သည့် လူများစွာ ပါ၏။ သို့သော်ငြား သူတို့အရှေ့ရှိ ပန်းချီကားကိုကြည့်ရင်း အကန့်အသတ်မဲ့နေသည့် စိတ်ကူးစိတ်သန်းများနှင့် လှပသည့်မြင်ကွင်းကို ခံစားရလေသည်။ 

သတ္တိမွေးပြီးနောက် ချန်လီက ပတ်ပတ်လည်ရှိလူများကို ကြည့်လိုက်ကာ ခေါင်းညိတ်ပြ၍ သူတို့ကို အားပေးမှုများကို အသိအမှတ်ပြုလိုက်သည်။ အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့နေသော်လည်း အခြားလူများ၏ မျက်လုံးထဲတွင် သူက ရှက်ရွံ့နေသည်ဟူ၍သာမြင်သည်။ 

ကြည့်ရှုသူများထဲတွင် အချို့မှာ ချန်လီ၏ အတန်းဖော်များဖြစ်ကြသည်။ ယခုက ချန်လီ၏ မင်ဖြင့် ရေးဆွဲခြင်းအား ပထမဆုံးမြင်ဖူးခြင်းဖြစ်ပြီး ဤကဲ့သို့ ထူးခြားသည့် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ဖြစ်ခဲ့သည်။

တကယ်ကိုပင် နှိုင်းယှဥ်လိုက်ခြင်းက ပြင်းထန်သည့်အကဲဖြတ်မှုမျိုးဖြစ်နိုင်သည်။ ကိုယ့်ကိုကိုယ် အခြားသူနှင့် နှိုင်းယှဥ်ခြင်းက စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများကို ဖြစ်စေနိုင်၏။ သူတို့က သူတို့၏ လက်ရာများကို ကြည့်လိုက်၊ ချန်လီ၏ ပန်းချီကားကိုကြည့်လိုက်နှင့် လုပ်နေမိကြသည်။ ကွာခြားချက်က မငြင်းနိုင်စရာပင်။ ချန်လီ၏ လက်ရာက တကယ်ကို သာလွန်လွန်းသည်။ 

သို့သော်လည်း သူတို့က အနားသို့ ချဥ်းကပ်လာပြီး သူ့ကို မနှောင့်ယှက်ကြဘဲ လူအုပ်ကြီးနှင့်အတူ ထွက်သွားလိုက်ကြသည်။ 

ချန်လီက ဆက်ဆွဲရန် စိတ်ကူးမရှိတော့ချေ။ ပစ္စည်းများကို စတင် သိမ်းလိုက်၏။ လူအုပ်ကြီးက ပါးသွားပြီဖြစ်သော်လည်း လူတစ်ယောက်ကတော့ မနီးမဝေးတွင် ရပ်နေကာ ချန်လီ၏ မင်ရေးပန်းချီ၏ ဆွဲဆောင်ခြင်းခံနေရလေသည်။

နွေဦးလေပြည်လေး၏ ညင်သာသည့် ထိတွေ့မှုအောက်တွင် မင်က စက္ကူပေါ်၌ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ခြောက်သွေ့လာသည်။ ဝေ့ချန်က ပန်းချီကားကို သိမ်းရန်ပြင်လိုက်၏။ ပန်းချီကားကို ကြည့်နေသည့်လူက ထိုအချင်းအရာကိုမြင်ပြီး လျင်မြန်စွာ ပြောလာသည်။

 “ကျေးဇူးပြုပြီး နေပါဦး” စကားလုံးများက မန်ဒရင်းဖြစ်သော်လည်း နိုင်ငံခြားသား အသံလေးရောနှောနေ၏။ မန်ဒရင်းစကားပြောနေမှန်းတောင် သေချာ မခန့်မှန်းနိုင်ချေ။ 

ဝေ့ချန်နှင့် ချန်လီတို့၏ အာရုံများက ထိုလူအပေါ်သို့ ကျရောက်သွား၏။ ဝေ့ချန်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်ရင်း တိုက်ဆိုင်မှုပဲလားဟု မေးခွန်းထုတ်လိုက်မိသည်။

 ထိုပုဂ္ဂိုလ်က မက်စ်၏ဥက္ကဌ ဖင်ဂယ်လ်မော်ရေးဖြစ်၏။ 

သူမည်သူမှန်း မှတ်မိသော်လည်း ဝေ့ချန်က သူ့ဆီသို့ မသွားလိုက်ချေ။ သူက ပန်းချီကားကိုသာ ဆက်သိမ်းနေလိုက်သည်။ 

မစ္စတာမော်‌ရေးက ချဥ်းကပ်လာကာ မေးမြန်းလာပြီး အသံကလေးလေးစားစားရှိနေ၏။ 

“ဒီပန်းချီကားကို ရောင်းနိုင်မလား...ဘယ်ဈေးဖြစ်ဖြစ် ပေးပါ့မယ်” သူက မန်ဒရင်းစကားပြောနေသော်လည်း အသံက လေးလံနေကာ တရုတ်သို့ တစ်ခါမှမလာဖူးသည့် နိုင်ငံခြားသားတစ်ယောက်အတွက် အထင်ကြီးစရာတော့ ‌ကောင်း၏။

“တောင်းပန်ပါတယ်...ကျွန်တော်တို့ ပန်းချီကားက ရောင်းဖို့ မဟုတ်ပါဘူး...” ဝေ့ချန် ပြန်ပြောလိုက်သည်။ သူ ပန်းချီကားကို လွယ်လွယ်ကူကူနှင့် မပေးလိုက်နိုင်ချေ။ အကြောင်းမှာ ဤလူက မက်စ်၏ ဥက္ကဌဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။ 

ထိုစကားကိုကြားပြီးနောက် မစ္စတာမော်ရေး၏ မျှော်လင့်ချက်ပြည့်နေသည့် အမူအရာများမှာ အနည်းငယ် မှေးမှိန်သွား၏။ သို့သော်လည်း သူက ချန်လီကို ကြည့်၍ မေးလာသည်။

 “လူကြီးမင်းစွန်းရော့ချန်ကိုများ သိပါသလား” စွန်းရော့ချန်က သူအကြိုက်ဆုံး ပန်းချီဆရာဖြစ်ပြီး သူ၏မင်ရေးပန်းချီများက မစ္စတာမော်ရေး မြင်ဖူးသမျှထဲတွင် ဆွဲဆောင်မှုအရှိဆုံးဖြစ်၏။ ယခုလေးတင် ဤလူငယ်လေး ဖန်တီးလိုက်သည့် ပန်းချီကားက စွန်းရော့ချန်၏ လက်ရာနှင့် ခပ်ဆင်ဆင်ရှိသည်။ 

ဝေ့ချန်က စွန်းရော့ချန်ကို သိ၏။ မစ္စတာမော်ရေးက သူ့အကြောင်းပြောလာသည်ကို ဝေ့ချန် အံ့ဩမိသွားသည်။ ချန်လီ၏ ပန်းချီကားက စွန်းရော့ချန်နှင့် တူသယောင်ရှိသောကြောင့် ချန်လီနှင့် စွန်းရော့ချန်ကြားတွင် ဆက်ဆံရေးတစ်ခုခုရှိလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်မိသွားစေခြင်းဖြစ်လိမ့်မည်။ 

ဝေ့ချန်ကသိ‌သော်လည်း ဘာမှမပြောဘဲ ချန်လီ့အပေါ်သာ အပ်ထားလိုက်သည်။ 

ချန်လီက ခေါင်းခါ၍ သူမသိကြောင်း ‌ဖော်ပြလာ၏။ စွန်းရော့ချန်က မည်သူမှန်း သူတကယ်ကို မသိချေ။ ကျူးကောယွီရော၊ သူ၏ ဆရာအသစ်ရောက ထိုအမည်ကို မပြောခဲ့ဖူးချေ။ သူ၏ဆရာအသစ်က တရုတ်ရိုးရာပန်းချီတွင် အရည်အချင်းမြင့်သည်ကိုသာ သိသည်။ 

မစ္စတာမော်ရေး၏ အမူအရာများက စိတ်ပျက်မှုများကိုဖော်ပြလာကာ ချန်လီကို လူကြီးလူကောင်းဆန်ဆန် ခေါင်းညိတ်ပြ၍ လုပ်ငန်းကတ်လေးထုတ်ပေးလာသည်။ “နှောင့်ယှက်မိတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်...ဒါက ကျူပ်ရဲ့ ကတ်ပါ...အနာဂတ်မှာ ပန်းချီကားရောင်းဖို့ စိတ်ကူးရှိလာခဲ့ရင် ကျုပ်ကို အသိပေးပေးပါဦး...” 

ချန်လီက ဝေ့ချန်ကိုကြည့်လိုက်၏။ ဝေ့ချန်က ခွင့်ပြုသည့်အနေနှင့် ခေါင်းညိတ်ပြလာသည်။ ထိုအခါမှသာ ချန်လီက ကတ်ကိုယူလိုက်သည်။ ထိလိုက်ချိန်တွင် လက်ချောင်းများက ဓာတ်လိုက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရသောကြောင့် ချက်ချင်း လက်ကိုပြန်ရုတ်လိုက်သည်။ 

ချန်လီက သူ့ကတ်ကို လက်ခံလိုက်ကြောင်းမြင်သည့်အခါ မစ္စတာမော်ရေး ပျော်ရွှင်သွား၏။

ချန်လီက ကတ်ကို ဝေ့ချန်ဆီပေးလိုက်၏။ သို့သော် ဝေ့ချန်က ငြင်းဆိုလာသည်။ “လီလီပဲသိမ်းထားလိုက်ပါ”

ချန်လီက လုပ်ငန်းကတ်ကိုသိမ်းလိုက်ပြီး ဝေ့ချန်နှင့်အတူ ပစ္စည်းများကိုသိမ်း၍ တံတားမှ ထွက်လာလိုက်သည်။ 

တံတားမှ ထွက်လာပြီးနောက် မစ္စတာမော်ရေးက လိုချင်သည့် ပန်းချီကားကိုမရသောကြောင့် စိတ်ပျက်နေရာ ရှုခင်းကြည့်ရန်ပင် စိတ်မပါတော့ချေ။ သူက ဟိုတယ်သို့ ပြန်လိုက်၏။

ဟိုတယ်အခန်းထဲတွင် ဧည့်သည်များ အပျင်းပြေဖတ်ရန် မဂ္ဂဇင်းများ ထားပေးထား၏။ မစ္စတာမော်ရေးက ကြုံရာတစ်စောင်ကို ကောက်ယူလိုက်၏။ ၎င်းက လွန်ခဲ့သည့် လများစွာက စီးပွားရေးမဂ္ဂဇင်းဖြစ်နေသည်။ သူ့အကြည့်များက မျက်နှာဖုံးအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားကာ ပါဝင်ထားသည့်လူက ရင်းနှီးနေကြောင်း သတိထားမိသွား၏။ ခဏလောက်စဥ်းစားပြီးနောက် ဤလူမှာ ဝေ့ချန်ဖြစ်ပြီး ယခုလေးတင် တံတားပေါ်၌ မင်သွေးနေသည့် မစ္စတာစွန်းရော့ချန်၏ တပည့်ဟု ထင်ရသည့် လူငယ်လေးဖြစ်ကြောင်း မှတ်မိသွားသည်။ 

စိတ်ထဲ မှဆုံးဖြတ်ချက်နှင့်အတူ မစ္စတာမော်ရေး မဂ္ဂဇင်းကိုလှန်လိုက်လေသည်။ ဝေ့ချန်၏ အင်တာဗျူးဆီသို့ ရောက်သောအခါ မနေနိုင်ဘဲ ဝေ့ချန်စကားများကို ဆွဲဆောင်ခြင်းခံလိုက်ရ၏။ သူ ထိုစကားများကို လေးလေးနက်နက် ‌ထောက်ခံမိသည်။ ဤလူငယ်လေးက ပုံကြီးချဲ့မြင်ခြင်းနှင့် အနာဂတ်‌ဈေးကွက်နှစ်ခုလုံးအတွက် စိတ်အားထက်သန်မှုနှင့် ပင်ကိုအသိဉာဏ်ရှိရာ သူ့ကို ထူးထူးခြားခြား အောင်မြင်သူတစ်ဦးဖြစ်စေခဲ့သည်ပင်။

နောက်ဆုံးတွင် မစ္စတာမော်ရေး၏ အာရုံများက ဝေ့ချန်၏ခေါင်းစဥ်ဆီသို့ ရောက်ရှိသွား၏။ “ချန်ဖုန်းအုပ်စု၏ ဈေးကွက်မြှင့်တင်ရေးဒါရိုက်တာ” သူ့လက်ချောင်းများက ထိုစကားလုံးများကို အကြိမ်အနည်းငယ်လောက် ထိခေါက်လိုက်၏။ သူ့အတွက် ပူးပေါင်းကြံစည်ထားသည့် သီအိုရီကို နားလည်နေသည်က မထူးဆန်းပေ။ အရာအားလုံးက သေချာစီစဥ်ထားသကဲ့သို့ သဘာဝကျကျဖြစ်နေလေသည်။

💘