MM Story Teller

Chapter 191

Viewers 49k

💘Chapter 191

စူပါမားကတ်သို့သွားခြင်း

အစည်းအဝေးက ရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုများဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ်ပြီးမြောက်သွားပြီး သူနှင့်သူ၏အရည်အချင်းများကို သံသဝင်ခဲ့ကြသူများကိုလည်း ဝေ့ချန်က တိတ်ဆိတ်သွားစေခဲ့သည်။ သူ ကျဆုံးသည်ကို မြင်ချင်ကြသည့် ထိုလူများကို မျက်နှာတွင် မှင်သက်နေသည့် အမူအရာများ ကျန်ရစ်စေလိုက်၏။

သို့သော်လည်း ဒီတစ်ကြိမ်တော့ မည်သူကမှ မကျေမနပ်မဖြစ်ကြချေ။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့က ဝေ့ချန်၏ အရည်အချင်းများသာမက ကွန်ရက်ကျယ်ပြန့်သည့် အရည်အချင်များကိုလည်း မျက်ဝါးထင်ထင် တွေ့မြင်ခဲ့ရပြီးပြီဖြစ်၏။

ထို့ကြောင့် ဝေ့ချန်အပေါ် အမြင်အမျိုးမျိုး ရှိကြသည့်တိုင် အချိန်တစ်ခုအထိ သူနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရဲလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ “နွေဦးလေပြည်ညင်း” က ဝေ့ချန်၏ လက်ရှိ အောင်မြင်နေသည့် အခြေအနေကို ဖော်ပြရန် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ဝေ့ချန်ကို အင်အားကြီးလွန်းသည်ကို ထင်မှတ်စေသည့်အရာက သူ၏လက်ရှိ အောင်မြင်မှုများ မဟုတ်ဘဲ တည်ငြိမ်ပြီးနှိမ့်နှိမ့်ချချနေတတ်သည့် သူ၏အကျင့်စရိုက်ကြောင့်ဖြစ်သည်။

ထိုကဲ့သို့ ကြီးမားသည့်စီးပွားရေးသဘောတူညီချက်တွင် မည်သူတို့ပါဝင်နေပါစေ၊ သူတို့က အနည်းနှင့်အများတော့ ပါးစပ်မဖွာဘဲ မနေနိုင်ကြချေ။ သို့သော် ဝေ့ချန်ကတော့ ခြားနားသည်။ ရှန့်ကျားချီသာ ‌ဝေ့ချန်အား ဒီနေ့တွင် မပြောခိုင်းခဲ့ပါက ဤကိစ္စကို သူတို့ မည်သည့်အချိန်မှ သိရလိမ့်မည်နည်း။

ဝေ့ချန်ကို ဖိနှိပ်ပြီးကျော်တက်ရန်ကြိုးစားနေကြသည့် ကျိုးထုံဖမ်းနှင့် လီမင်ချန်းတို့ ဆေးရုံသို့ ရောက်သွားသည့်တိုင် ဝေ့ချန်၏မျက်နှာတွင် ကိုယ့်ကိုကိုယ် အားရကျေနပ်မှုတို့ ရှိမနေပေ။ ဘာမှ မဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အလား တည်ငြိမ်နေသည့် အမူအရာသာရှိနေပြီး မျက်လုံးများက ယခင်ကလိုပင် အေးစက်နေဆဲဖြစ်သည်။

ထိုကဲ့သို့ အပြုအမူများက သူ၏အလုပ်အရည်အချင်းများနှင့် ဆက်သွယ်ရေးကျယ်ပြန့်ခြင်းများထက် ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်း၏။

နှိမ့်နှိမ့်ချချ၊ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နှင့် ကိစ္စများကို တိတ်တဆိတ် အောင်မြင်မှုရရှိနေခြင်း။

ဝေ့ချန်က ရင်ဆိုင်ရလွယ်သည့်သူတစ်ယောက်မဟုတ်ချေ။

ကျိုးထုံဖမ်းက ဝေ့ချန်၏ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ခြင်းကို အကြိမ်များစွာခံခဲ့ရပြီး လူနာတင်ယာဥ်ဖြင့် နှစ်ခါပင် ခေါ်သွားခံခဲ့ရသည်။ ယခင်တစ်ခေါက်ကတော့ ပြင်းပြင်းထန်ထန်ဖျားနာသွားခဲ့ပြီး ဒီတစ်ခေါက်ကတော့...။ ဒေါသထွက်ခြင်းကြောင့် သတိလစ်သွားခဲ့ပြီး သတိပြန်လည်လာရန် ကူညီခဲ့ကြသည့်တိုင် သူ၏ကံကြမ္မာက ဝေဝါးနေသေး၏။

ထိုလူများ ဘာတွေးနေလဲ ဝေ့ချန်မသိချင်ပေ။ အစည်းအဝေးပြီးနောက် သူက သူ့ရုံးခန်းဆီသို့ တန်းသွားလိုက်သည်။

မက်စ်နှင့် သီးသန့်ကိုယ်စားလှယ်စာချုပ်က အစပင်ရှိသေးကာ သူရင်ဆိုင်ရန် အရာအများကြီးရှိနေသေးသည်။ အခြားသူများ သူ့အကြောင်း ဘာတွေးနေလဲ သူစိတ်မပူနိုင်ချေ။

မက်စ်နှင့် စာချုပ်ကြောင့် ချန်ဖုန်းအုပ်စုတစ်ခုလုံးက အလုပ်များသည့် အချိန်အပိုင်းအခြားသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ တရုတ်ဈေးကွက်တွင် မက်စ်၏ အရေးပါမှုကို သိကြသောကြောင့် အားလုံးမှာ အမှားသေးသေးလေးပင် မလုပ်ရဲကြချေ။

ဝေ့ချန်က နေ့လည်စာစားချိန်ကိုပင် မနားဘဲ လျင်မြန်စွာစား၍ အလုပ်ပြန်လုပ်လေသည်။

သို့သော်လည်း ဝေ့ချန်က အလုပ်ကို အချိန်ပိုမလုပ်သည့်စည်းမျဥ်းကိုတော့ လိုက်နာသည်။ ရုံးဆင်းသည့် အချိန်ရောက်သောအခါ သူလက်ခါပြန်လိုက်လျှင် ဈေးကွက်မြှင့်တင်ရေးဌာနတစ်ခုလုံး ရုံးဆင်းကြသည်။

ဒီနေ့ ချန်လီက စက်ဘီးစီး၍ ကျောင်းသွားကြောင်းသတိရသွားချိန်တွင် ဝေ့ချန်က မြေအောက်ကားပါကင်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။ သူက ပထမအလွှာသို့ ပြန်သွားကာ တက္ကစီစီး၍ Qတက္ကသိုလ်သို့ သွားရန်ပြင်လိုက်သည်။ ဝေ့ချန်၏ ခြေလှမ်းများက ချန်ဖုန်းအုပ်စု၏ အပေါက်ဝသို့ရောက်သွားသည့်အချိန်၌ အနီတောက်‌တောက် စပေါ့ကားတစ်စီးက သူ့အ‌ရှေ့တွင် ရပ်လာလေသည်။ ပြတင်းမှန်က အောက်သို့ ကျလာကာ လှပသည့် မျက်နှာလေးတစ်ခုပေါ်လာ၏။

သူမက လူ့အရင်းအမြစ်ဌာန၏ မန်နေဂျာ လီချူးဖြစ်သည်။

“ဒါရိုက်တာဝေ့...ဘယ်သွားမလို့လဲ...ကျွန်မ လိုက်ပို့ပေးမယ်လေ” လီချူးက အပြုံးလေးနှင့် ပြောလိုက်သည်။

ဝေ့ချန်က ခေါင်းခါ၍ ပြန်ပြောလိုက်သည်။ “ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မန်နေဂျာလီ...ဒါပေမယ့် ကျွန်တော် တက္ကစီပဲ စီးလိုက်ပါ့မယ်”

လီချူးက ဝေ့ချန်၏ ငြင်းဆန်မှုကို မအံ့ဩသွားချေ။ သူမက နေကာမျက်မှန်ကို နဖူးပေါ်သို့ တင်၍ စနောက်လိုက်သည်။

“ဒါရိုက်တာဝေ့...အဲ့လောက်ကြီး သတိထားနေဖို့မလိုပါဘူး...ကျွန်မရှင့်ကို စိတ်မဝင်စားတော့တာကြာပြီ...ဒီအတိုင်း ရှင်နဲ့ ဆွေးနွေးစရာရှိလို့”

“ကောင်းပြီ...ဒါဆို ဒီမှာပြောကြတာပေါ့” ဝေ့ချန်က လီချူးကို စနောက်ခွင့်ပြုလိုက်သော်လည်း အထင်လွဲမှားစေသည့် အခွင့်အရေးမျိုးတော့ မပေးလိုက်ချေ။

လီချူးက အနည်းငယ်နောင်တရသွားသည့် အမူအရာဖြင့် ပြောလာသည်။

“အဲ့လိုဆိုမှတော့ တိုတိုတုတ်တုတ်ပဲ ပြောလိုက်တော့မယ်” သူမနှလုံးသားထဲတွင်တော့ ဝေ့ချန်ကို ပို၍ အသိအမှတ်ပြုမိသွား၏။ ယခုခေတ်ကြီးတွင် သူတို့၏ပါတနာကို လေးစားသည့်သူများက တကယ်ကိုရှားလေသည်။

ဝေ့ချန်က ယဥ်ကျေးစွာဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

“ပြောပါ...မန်နေဂျာလီ”

“လီမင်ချန်းရဲ့ ညီမက ဘယ်သူလဲသိလား” လီချူးမေးလိုက်သော်လည်း ဝေ့ချန်မဖြေခင်မှာပင် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

“လီမင်ချန်းရဲ့ ညီမက ချန်မိသားစုရဲ့ ဒုတိယဇနီးပဲ”

“ဒုတိယ” ဆိုသည်က ချန်မိသားစု၏ လူငယ်မျိုးဆက်သစ်ကို ရည်ညွှန်းခြင်းမဟုတ်ဘဲ လက်ရှိ ချန်မိသားစုခေါင်းဆောင်၊ ချန်ရှစ်ရှန်၏ ဒုတိယသားနှင့် သက်ဆိုင်နေသည်ကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်သည်။ တစ်နည်းဆိုရလျှင် လီမင်ချန်းနှင့် ဂုဏ်သတင်းကြီးသည့် ချန်မိသားစုတို့က အိမ်ထောင်ရေးဖြင့် အဆက်အစပ်ရှိနေကြလေသည်။

ပို၍နက်နက်လေး တူးကြည့်လိုက်လျှင် လီမင်ချန်းနှင့် ကျိုးထုံဖမ်းတို့က ချန်မိသားစုကို ခစားကြသည်။ ထို့ကြောင့် ချန်ဖုန်းအုပ်စုအတွင်း အာဏာပြိုင်ဆိုင်မှုများအတွင်း အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့ ကွဲနေလေသည်။ တစ်ဖွဲ့က ချန်မိသားစု၏ ထောက်ပံ့ခြင်းခံရပြီး နောက်တစ်ဖွဲ့ကတော့ ရှန့်မိသားစု၏ ထောက်ပံ့ခြင်း ခံရသည်။ ချန်မိသားစုက ချန်ဖုန်းအုပ်စုတွင် ဆွေမျိုးအရင်းအချာမရှိသောကြောင့် ကုမ္ပဏီအတွင်း ရှန့်မိသားစု၏ လွှမ်းမိုးမှုက စဥ်းစားစရာပင်ဖြစ်သည်။

အတိုချုပ်ပြောရလျှင် လီချူး၏ ရည်ရွယ်ချက်က ဤအချက်အလက်ကို မျှဝေရန်သာဖြစ်ပြီး ဝေ့ချန်နှင့် ဆွေးနွေးချင်သည်မျိုးမရှိချေ။ ဝေ့ချန် လီချူး၏ ဆိုလိုရင်းကိုနားလည်လိုက်၏။ သူမက လီမင်ချန်းနှင့် ကျိုးထုံဖမ်းတို့ထံမှ လက်တုံ့ပြန်မှုများကို သတိပေးနေခြင်းသာဖြစ်သည်။ ချန်ဖုန်းအုပ်စုရှိ ထိုနှစ်ယောက်၏ အခြေခံအမြတ်များကို သွားထိမိပါက ချန်မိသားစုကို သွားထိသည်နှင့် အတူတူပင်။ ထိုအခြေအနေတွင် ချန်မိသားစုပါ ဝင်လာခဲ့လျှင် ဝေ့ချန် ခုခံရန်လွယ်တော့မည်မဟုတ်ချေ။

“သတိပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်” ဝေ့ချန်က လီချူး၏ စေတနာကို အသိအမှတ်ပြုလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ကိစ္စများစွာက သူ့အတွက် ရှင်းလင်းနေပြီးဖြစ်သည်။ ကုမ္ပဏီတွင် ဝေ့ချန် အဖွဲ့ရွေးသည့် အချိန်ကပင် ရှန့်ကျားချီက သူ့ကို သတိထားပေးခဲ့ပြီးဖြစ်၏။

ရှင်းရှင်းပြောရလျှင် ဝေ့ချန် ချန်ဖုန်းအုပ်စုသို့‌ ရောက်လာပြီး ရှန့်ကျားချီ၏ အဖွဲ့ကို ဝင်ခဲ့သည့် အကြောင်းအရင်းက ရှန့်ကျားချီ၏ လမ်းပြသင်ကြားပေးမှုကြောင့်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ပို၍ အရေးကြီးသည်က ချန်မိသားစုနှင့် ဖြေးဖြေးချင်း ဆက်ဆံရေးတည်ဆောက်ကာ ချန်မိသားစု၏ လွှမ်းမိုးမှုများကို ဖယ်ရှားပစ်ရန် လျှောက်လမ်းတစ်ခုလိုအပ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ချန်ဖုန်းအုပ်စုက ထိုလျှောက်လမ်းအဖြစ် ရှိနေ၏။

ချန်ဖုန်းအုပ်စုအတွင်း ချန်မိသားစု၏ လွှမ်းမိုးမှုက သိပ်အားမကြီးပေ။ တိတိကျကျပြောရလျှင် ကြောက်မက်ဖွယ်မကောင်းသာကြောင့်ပဲ လက်ရှိတွင် ဝေ့ချန် ခုခံနိုင်နေတာဖြစ်သည်။ ချန်မိသားစု၏ အာဏာအား ‌‌ဖြေးဖြေးချင်း ဖိနှိပ်ပြီး သူ့ကိုအာရုံမစိုက်စေခြင်းဖြင့် ဝေ့ချန်က အင်အားကြီးလာရန် အချိန်ယူရလိမ့်မည်။

ဤသို့ဖြင့် အရင်ဘဝ၌ ဝေ့မိသားစုအပေါ် ချန်မိသားစု၏ ပြင်းထန်သည့် ထိခိုက်မှုများကို ဝေ့ချန်တားဆီးနိုင်လိမ့်မည်။

ထိုအချက်အလက်များကို ကြားသည့်တိုင် ဝေ့ချန်က အံ့ဩမှုတစ်စုံတစ်ရာပြမလာသည်ကိုကြည့်ရင်း ဝေ့ချန်မှာ ကျိုးထုံဖမ်းနှင့် လီမင်ချန်းတို့အနောက်တွင် မည်သူရှိနေမှန်း သိပြီးသားဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူမ သဘောပေါက်လိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ...ရှင်သိနေမှတော့ ဂရုစိုက်နေပေါ့” လီချူးက ဝေ့ချန်ကို လက်ဝှေ့ယမ်းပြ၍ ထွက်ရန်ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ဝေ့ချန်က ရုတ်တရက်မေးလာလေသည်။

“မင်းက လီမင်ချန်းရဲ့သမီး ဟုတ်တယ်မလား”

သူတို့နှစ်ယောက်တွင် တူညီသည့်မျိုးရိုးနာမည်ရှိနေသောကြောင့်တင်မဟုတ်ဘဲ မျက်နှာအစိတ်အပိုင်းများလည်း တူသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သို့သော် လီချူးက လှောင်ပြုံးလေး ပြုံးလာ၏။ “ကျွန်မကလား”

ထိုသို့သာ ပြောပြီးနောက် သူမက ကားစက်နှိုး၍ မောင်းထွက်သွားတော့သည်။

သူမက လီမင်ချန်းရဲ့ သမီးလား...။ သွေးသားတော်စပ်မှုအရဆိုလျှင်တော့ ဟုတ်သည်။

ဝေ့ချန်ကလီချူးစကား၏ ဆိုလိုရင်းကို တွေးမနေလိုက်ချေ။ လူတိုင်းတွင် လျှို့ဝှက်ချက်များရှိပြီး အပြင်လူအတွက် ဘာမှမသက်ဆိုင်ပေ။

ထိုအချိန်တွင် ဝေ့ချန်ဘေးမှ တက္ကစီတစ်စီးဖြတ်သွားလေသည်။ သူက တားလိုက်ပြီး ဒရိုင်ဘာအား လိပ်စာပြောမည့်အချိန်တွင် ဖုန်းမှစာဝင်လာ၏။

၎င်းက ချန်လီဆီမှ စာဖြစ်သည်။

[အားချန်...ကျွန်တော်အိမ်ပြန်ရောက်နေပြီ...ကျွန်တော့်ကို Qတက္ကသိုလ်မှာ လာကြိုဖို့ မလိုတော့ဘူး]

“ကျေးဇူးပြုပြီး XXလမ်းကိုသွားပေးပါ” ဝေ့ချန်က ပြောတော့မည့် လိပ်စာကို ပြန်မျိုချလိုက်ပြီး သူ့အိမ်လိပ်စာကိုသာ ပေးလိုက်သည်။

...

တကယ်ကိုပင် ချန်လီက အိမ်ပြန်ရောက်ပြီဖြစ်သည်။

ချန်လီတွင် ဒီနေ့ နေ့လည်နှစ်ချိန်သာ အတန်းရှိခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုအတန်းနှစ်ခုပြီးနောက် အိမ်ပြန်သည့်အစား သူက ကျူးကောယွီ၏ စတူဒီယိုသို့ ပန်းချီဆွဲရန် သွားလိုက်သည်။

ကျူးကောယွီက နေ့လည်ဘက်တွင် အတန်းရှိသောကြောင့် စတူဒီယိုထဲတွင် ရှိမနေချေ။ ပန်းချီကားတစ်ချပ်ပြီးနောက် ချန်လီက ပစ္စည်းများကိုသိမ်း၍ အိမ်ပြန်ရန်ပြင်လိုက်သည်။ စက်ဘီးသွားထုတ်သည့် အချိန်တွင် တစ်ယောက်ယောက်က သူ့အနောက်မှ လိုက်လာကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ ချန်လီက လျင်မြန်စွာဖြင့် သူ့အနောက်ကို လိုက်လာသူမှာ လူနှစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။

သူတို့က သူ၏အတန်းဖော်များပင်။

ချန်လီက သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို ခန့်မှန်းမိသောကြောင့် စိတ်ညစ်ညူးနေသည့် အမူအရာများ မပြလိုက်ချေ။ စက်ဘီးကိုထုတ်၍ မနက်ကလိုပင် ချန်လီက အိမ်သို့ပြန်လာခဲ့သည်။ ‘

သူ့အနောက်မှ အတန်း‌ဖော်နှစ်‌ယောက်က အကွာအဝေးတစ်ခုခြားနေကာ ချန်လီက အိမ်အထိ လိုက်ကြည့်ပေးကြသည်။ ချန်လီက သူ့အိမ်ထဲသို့ ဝင်သွားသည်ကို ကြည့်ပြီးမှသာ သူတို့လည်း သူတို့လမ်းသို့ သွားကြလေသည်။

ချန်လီ အိမ်ပြန်ရောက်သည့်အခါ ဝေ့ချန်ရုံးဆင်းခါနီးပင်ဖြစ်နေ၏။ သူ့ကို Qတက္ကသိုလ်သို့ လာကြိုတတ်သည့် ဝေ့ချန်၏အကျင့်ကို သူသိသည်။ မနက်ကလိုပင် ဝေ့ချန်က သူ့အနောက်မှလိုက်လာကာ အိမ်သို့ အန္တရာယ်ကင်းကင်းနှင့် ပြန်ရောက်လာစောင့်ကြည့်ပေးလိမ့်မည်။ ဝေ့ချန်အား ခရီးမပိုစေရေန် ချန်လီ သူ့ကို စာပို့လိုက်၏။ သူစာပို့ပြီး နာရီဝက်လောက်ကြာသည့်အခါ အိမ်တံခါးဖွင့်သည့်အသံ ကြားလိုက်ရသည်။

ဝေ့ချန် ပြန်ရောက်လာပြီ...။

ထိုအချိန်တွင် ချန်လီက ကာတွန်းကားကြည့်နေခြင်းဖြစ်သည်။ သူက ဇာတ်လမ်းကိုစိတ်မဝင်စားသော်လည်း ကာတွန်းရုပ်များကို စိတ်ဝင်စားနေတာဖြစ်၏။ ကာတွန်းကားများမှာ တီဗီဇာတ်လမ်းများ၊ ရုပ်ရှင်များထက် ပို၍စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းသည်ဟု ခံစားရသည်။ အကြောင်းမှာ လူဖြစ်စေ၊ တိရစ္ဆာန်ဖြစ်စေ ဇာတ်ကောင်များတွင် သူအလွယ်တကူနားလည်နိုင်သည့် ရိုးရှင်းသော စိတ်များ ရှိနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

“အားချန်...ပြန်လာပြီလား” ချန်လီက အသံကြားသောအခါ တံခါးဆီသို့ သွား၍ ဝေ့ချန်ကို ကြိုလိုက်သည်။ သူတို့က အတူပြန်လာနေကျဖြစ်သောကြောင့် ဝေ့ချန်ကိုကြိုရန် ဤနေရာတွင် ရပ်နေခြင်းက သူ့ကို တမျိုးတမည် ခံစားရစေသည်။

ဝေ့ချန်က ဖိနပ်ပါးများကိုစီး၍ အိမ်ထဲသို့ ဝင်လာကာ ချန်လီကိုပွေ့ဖက်လိုက်ရင်း ပြင်းပြသည့် အနမ်းလေးတစ်ခု ‌‌ပေးလိုက်သည်။ “ဒီနေ့ ဘယ်လိုလဲ”

ချန်လီက လက်ချင်းတွဲ၍ ဖြေလိုက်သည်။ “ကောင်းပါတယ်”

နှစ်ယောက်စလုံးက မနက်တွင် ချန်လီအနောက်မှ ဝေ့ချန်တိတ်တဆိတ်လိုက်လာသည့် အကြောင်းကို မပြောလိုက်ကြချေ။ သူတို့ နှစ်‌ယောက်အကြားတွင် အချို့အရာများက မပြောဘဲထားတာ ပိုကောင်းသည်။

အိမ်နေရင်း အဝတ်အစားများလဲပြီးနောက် ဝေ့ချန်က မီးဖိုခန်းထဲသို့ သွားလိုက်သည်။ ရေခဲသေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်သည့်အခါ မနေ့ကထက်ပင် ပို၍ဖြည့်သိပ်ထားကြောင်း သူသတိထားမိ၏။ အချို့အရာများက ဒီနေ့မှ ဖြည့်ထားကြောင်း သိသာလှသည်။ သူခဏလောက် တွေဝေသွားပြီးနောက် တံခါးကိုကြည့်လိုက်သည့်အခါ ချန်လီ၏ အကြည့်များနှင့်ဆုံသွားလေသည်။

“လီလီ...ဒီနေ့ စူပါမားကတ်ကို သွားခဲ့တာလား” ဝေ့ချန် မေးလိုက်သည်။

ချန်လီ ခေါင်းညိတ်လာ၏။ “ဟုတ်တယ်...ကျွန်တော် ပြန်လာတော့ စူပါမားကတ်ကို ဖြတ်ရတယ်လေ...ဒီည ညစာကို ငါးခေါင်းဟင်းစပ်စပ်လေးစားချက်တာနဲ့ ဝင်ဝယ်လာခဲ့တာ” သူ့မျက်လုံးများက တောက်ပနေကာ ချီးကျူးခြင်းကို မျှော်လင့်နေ၏။

“ဒီနေ့ ကြိုးစားခဲ့တာပဲ...လီလီ...တော်လိုက်တာ” ဝေ့ချန် သူ့ကို ချီးမွမ်းလိုက်၏။ ချန်လီ၏ စကားများက ယခုတွင် ပေါ့ပါးနေ‌သော်လည်း စူပါမားကတ်ကိုဝင်သည့်အချိန်တွင်တော့ သူ့ကိုယ်သူ တော်တော်လေး တွန်းအားပေးထားရလိမ့်မည်။

ဒီတစ်ခေါက် ချန်လီကျောင်းမှပြန်သည့်အချိန်က စူပါးမားကတ်တွင် လူများသည့်အချိန်နှင့် တိုက်ဆိုင်လေသည်။ သတ္တိမွေးပြီး စူပါမားကတ်ထဲသို့ဝင်၍ သူလိုချင်တာဝယ်ခြင်းက ချန်လီအတွက် စမ်းသပ်ချက်တစ်ခုလိုပင်။ ထိုကဲ့သို့ ပျားပန်းခပ်နေသည့်ပတ်ဝန်းကျင်တွင် သူစိမ်းများနှင့် ပြောဆိုဆက်ဆံနိုင်စွမ်းအား စမ်းသပ်ချက်ဖြစ်၏။ ချန်လီက လူထူထပ်နေသည့် စူပါမားကတ်ထဲတွင် သူစိမ်းများနှင့် ပြောဆိုဆက်ဆံရာတွင် ဖြစ်လာသည့် ကြောက်ရွံ့ခြင်းများနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားများကို မည်သို့ဖိနှိပ်ခဲ့လဲ ဝေ့ချန်သိချင်မိသည်။

💘

Prev Next