MM Story Teller

Chapter 218

Viewers 49k

💘Chapter 218

သူက လူကယ်ခဲ့တယ်

ညကတဖြည်းဖြည်းနက်လာသည်။ချန်လီအဆင်ပြေကြောင်းအတည်ပြုပြီးနောက် ဧည့်သည်အဖွဲ့က နှုတ်ဆက်ပြီးပြန်သွားကြသည်။

ဘီစကစ်လေးက ချန်လီ သူ့ကိုပေးသောပုံကို ရတနာတစ်ပါးလိုသတ်မှတ်ထားလေသည်။မပြန်ခင်မှာ သူကချန်လီကို တွန့်ဆုတ်တွန့်ဆုတ်ဖြင့် နှုတ်ဆက်ပြီး နောက်တစ်ခေါက်လာလည်ဦးမည်ဟု ပြောသွားသည်။

ကျန်းယဲ့က ပြန်ရန်အစီအစဥ်မရှိသေးပေ။တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ရှန်ဟိုင်းဇုန်Aကပရောဂျက်အတွက် ဝေ့ချန်နှင့်ဆွေးနွေးစရာတချို့ရှိနေသည်။ညစာစားပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးက ဗီဒီယိုကောဖွင့်ပြီး အဝေးကရှန်ဟိုင်းရှိဝေ့ယန်နှင့် အွန်လိုင်းအစည်းအဝေးတစ်ခုကျင်းပခဲ့ကြသည်။

လန်ရှီးဖျင်က ကျန်းယဲ့နှင့်အတူတူလာခြင်းဖြစ်သည်။ကျန်းယဲ့က မပြန်သဖြင့်လန်ရှီးဖျင်လည်း သဘာဝအတိုင်းဆက်နေပြီး ကျန်းယဲ့ကိုစောင့်နေရတော့သည်။

ဧည့်ခန်းကို ကျန်းယဲ့နှင့်ဝေ့ချန်ကအစည်းအဝေးအတွက်သိမ်းပိုက်ထားသည်။ချန်လီက ၎င်းတို့ကိုတစ်ချက်ကြည့်ပြီး လန်ရှီးဖျင်ကို သူ့စတူဒီယိုထဲဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

ဝေ့ချန်က ကျန်းယဲ့နှင့်ဝေ့ယန်ကြားက စကားဝိုင်းကိုနားထောင်နေသော်လည်း ချန်လီကိုအာရုံစိုက်ထားဆဲဖြစ်သည်။ချန်လီက အကြိမ်ရေ အနည်းငယ်ပဲတွေ့ဖူးသည့်လူတစ်ယောက်ကို အမှန်တကယ်ပင် သူ့စတူဒီယိုထဲသို့ဖိတ်ခေါ်သွားသည်ကိုမြင်လျှင် ဝေ့ချန် အနည်းငယ်အံ့ဩသွား၏။

သိရမည်က သူနှင့်ဘီစကစ်လေးကလွဲ၍ တခြားမည်သူမှချန်လီ၏စတူဒီယိုထဲကို သာမန်ကာလျှံကာမဝင်နိုင်ပေ။

ဝေ့ချန်က စိတ်ထဲမှာအနည်းငယ်အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း အပေါ်ယံမှာမူ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ကာ ဇုန်Aပရောဂျက်ကို ဝင်ဆွေးနွေးလိုက်သည်။

မျှော်လင့်ထားသလိုပဲ ဝေ့ချန်၏အကဲဖြတ်မှုက မှန်ကန်ခဲ့သည်။ဝေ့ယန်က လုပ်ရည်ကိုင်ရည်ရှိသောလူဖြစ်သည်။ထို့အပြင်သူကနှစ်ပေါင်းများစွာ နိုင်ငံပေါင်းစုံကိုခရီးပတ်သွားခဲ့သဖြင့် သူ၏အမြင်က ကျယ်ပြန့်ပြီး ယင်းကဤပရောဂျက်မှာ ထင်ဟပ်နေပေသည်။

ပရောဂျက်က ပုံစံတကျဆက်လက်တိုးတက်နေသည်။သဘာဝအတိုင်းပင် ဤကာလအတောအတွင်းမှာ ပြဿနာများကြုံတွေ့ခဲ့ရသော်လည်း ဝေ့ယန်ကအားလုံကိုဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့သည်။ထို့ကြောင့် သူက ဝေ့ချန်နှင့်ကျန်းယဲ့ကိုပြောပြစရာလိုသည်ဟုမခံစားခဲ့ရပါချေ။

ပရောဂျက်တိုးတက်မှုကို အကြိမ်ရေအနည်းငယ်စောင့်ကြည့်ခဲ့ပြီး သူဝင်စွက်ဖက်၍မရသည်ကိုသိသွားပြီးနောကိ အဘိုးဝေ့က တဖြည်းဖြည်း လက်လျှော့သွားပြီး ဇုန်Aပရောဂျက်ဆောက်လုပ်ရေးကို ဝင်စွက်ဖက်ခြင်းမပြုတော့ဘဲ ဝေ့ယန်ဆီမှာပဲ အာဏာအပြည့်အဝ လွှဲအပ်ထားလိုက်သည်။

ချန်မိသားစုကလည်းရိုးသားမနေချေ။သူတို့က ကိစ္စများစွာကိုခိုးကြောင့်ခိုးဝှက်လုပ်ခဲ့ကြပေမဲ့ သူတို့အားလုံး ဝေ့ယန်၏တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ကဖျက်ကယက်လုပ်ခြင်းကိုခံခဲ့ရသည်။

ဝေ့ယန်က သူ၏အရည်အချင်းကို သုံးပြီး ဝေ့ချန်ကို သူ့အားယုံကြည်ခြင်းကမှန်ကန်သောဆုံးဖြတ်ချက်ဖြစ်ကြောင်းပြောပြခဲ့သည်။

အစည်းအဝေးတိုလေးက နာရီဝက်သာကြာခဲ့သည်။ကျန်းယဲ့ကဝေ့ချန်ကို ယုံကြည်သဖြင့် ဝေ့ချန်ရွေးချယ်ထားသည့်လူကိုလည်း ယုံကြည်လေသည်။လက်ရှိရလဒ်များကိုမြင်ပြီးနောက် ကျန်းယဲ့ သိပ်ပြီး အံ့ဩမသွားခဲ့ပေ။

နာရီဝက်အကြာမှာ အွန်လိုင်းအစည်းအဝေးက အဆုံးသတ်သွားသဖြင့် ကျန်းယဲ့ကလည်းထရပ်ကာ နှုတ်ဆက်စကားပြောလိုက်သည်။

"ရှီးဖျင် ပြန်ကြမယ်"

ကျန်းယဲ့က စတူဒီယိုထဲကိုလှမ်းခေါ်လိုက်ပြီး မကြာမီလန်ရှီးဖျင်က စတူဒီယိုထဲက ထွက်လာသည်။

ထိုထဲမှာ လန်ရှီးဖျင်နှင့်ချန်လီတို့ ဘာအကြောင်းများပြောခဲ့ကြသည်မသိပေ။သူတို့ထွက်လာချိန်မှာ နှစ်ယောက်လုံး မျက်ခုံးများ ကွေးညွတ်နေအောင်ပြုံးနေကြသည်။

ဝေ့ချန်က ချန်လီကိုနားလည်သည်။ဤအချိန်မှာ ချန်လီ စိတ်အေးလက်အေးရှိနေပြီး သတိချပ်မထားမှန်းသူခံစားရနိုင်လေသည်။

လန်ရှီးဖျင်နှင့် ကျန်းယဲ့ကို တည်ငြိမ်စွာ တံခါးဝအထိ လိုက်ပိုပေးပြီးနောက် ချန်လီက လန်ရှီးဖျင်ကိုတာ့တာ့ပြလိုက်သည်။

တံခါးပိတ်ပြီးနောက် ဝေ့ချန်ကချန်လီကို ကြည့်လိုက်သည်။သူ့မျက်လုံးများ သူကိုယ်တိုင်ပင်သတိမပြုမိသောဝမ်းနည်းမှုများရှိနေသည်။

"လီလီ သူကသိပ်ကောင်းတာလား"

ဝေ့ချန် ခြိမ်းခြောက်ခံရသလိုမခံစားရပါချေ။သူ၏လီလီ စာရွက်ပြောင်တစ်ရွက်နှင့်တူပြီး လောကကြီး၏ရှုပ်ထွေးမှုများကြောင့် သက်ရောက်ခံရခြင်းမရှိပေ။သူကြိုက်သည်၊မကြိုက်သည်များကိုက တည့်တိုးဆန်ပြီး ပွင့်လင်းမြင်သာသည်။ထို့ကြောင့် သူ၏လီလီက ဤလန်ရှီးဖျင်ဟုခေါ်သည့်လူငယ်ကို သဘောကျမှန်းသူတန်းခန့်မှန်းနိုင်လေသည်။သို့ပေမဲ့ ချန်လီ၏စရိုက်အရ လန်ရှီးဖျင်အပေါ်ချန်လီ၏နှစ်သက်မှုက ချန်လီ ကျူးကောယွီနှင့်ဘီစကစ်လေးတို့ကိုသဘောကျသလိုမျိုး သာမန်ရိုးရိုးဖြစ်သည်ကိုလည်း ဝေ့ချန်ပြောနိုင်၏။

ဤလန်ရှီးဖျင်ဟူသောလူငယ်က ချန်လီ၏ယုံကြည်မှုကိုဤမျှမြန်မြန်ရသွားပြီး ချန်လီကိုသတိလျော့ချအောင် လုပ်နိုင်သည့်အတွက်သာ ဝေ့ချန်အနည်းငယ်အံ့အားသင့်နေခြင်းဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်ဝေ့ချန်အနည်းငယ်သဝန်တိုနေသည်။

ချန်လီက ဝေ့ချန်၏မသိမသာချဥ်စူးနေသောလေသံကို သတိမထားမိပေ။သူကမျက်လုံးများကွေးနေအောင်ပြုံးရင်းခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။လန်ရှီးဖျင်နှင့်စကားပြောချိန်မှာချန်လီ ဖိအားကိုမခံစားရသလို ကြောက်ရွံ့မှုကိုလည်းမခံစားခဲ့ရဘဲ တစ်ကိုယ်လုံး အလွန်ကိုမှ သက်တောင့်သက်သာရှိနေခဲ့သည်။

"ဘာလို့လဲ"

ဝေ့ချန်ကမေးလိုက်ပြီး သူ့လေသံက ပို၍ချဥ်စူးလာသည်။

ချန်လီက မဆိုင်းမတွဖြေလိုက်သည်။

"သူက တစ်စုံတစ်ယောက်ကိုကယ်တင်ခဲ့လို့"

ဤအဖြေကိုဝေ့ချန်မမျှော်လင့်ထားပေ။သို့ပေမဲ့ ဤအဖြေကြောင့် ဟိုးလွန်ခဲ့သောအတိတ်က ဝေ့ဝါးနေပြီဖြစ်သောမှတ်ဉာဏ်တစ်ခုက ဝေ့ချန်၏စိတ်ထဲမှာပြန်ပေါ်လာသည်။

မနှစ်က အောက်တို့ဘာလောက်မှာ ဝေ့ချန်နှင့်ချန်လီ စူပါမားကတ်ကိုသွားရင်း ရန်ပွဲတစ်ခုနှင့်တွေ့ခဲ့သည်။လူအိုကြီးတစ်ယောက်က ဒေါသကြောင့်ဖြစ်မည်၊သူတို့ရှေ့မှာမေ့လဲသွားခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးမှာ လူငယ်လေးတစ်ယောက်က သူ့ကိုကယ်တင်ခဲ့လေသည်။

ယခုပြန်စဥ်းစားကြည့်သောအခါ ထိုလူအိုကြီးကိုကယ်တင်ခဲ့သောလူငယ်လေးက လန်ရှီးဖျင်ပါပင်။

ဤသည်ကိုအမှတ်ရပြီး ချန်လီက လန်ရှီးဖျင်ကို ဘာကြောင့် ဤမျှမြန်မြန်ဆန်ဆန်လက်ခံခဲ့သည်ကို ဝေ့ချန်နားလည်သွားသည်။မှန်ပေသည်၊ချန်လီနှင့်လန်ရှီးဖျင်က သဘာဝနှီးနွယ်မှုရှိနေသည်ကို ဝေ့ချန်ဝန်ခံရပေမည်။မဟုတ်လျှင် ဤမျှလွယ်ကူလျင်မြန်စွာစကားဖောင်ဖွဲ့နိုင်ကြမည်မဟုတ်ပေ။ထို့အပြင် ချန်လီမှာ လန်ရှီးဖျင်အတွက် ကြင်နာပြီးအန္တရာယ်မရှိဟူသည့်တင်ကူးမှန်းဆထားသောထင်မြင်ချက်ရှိနေသည်။

မှန်သည်၊ယနေ့ခေတ်လူ့အသိုင်းအဝိုင်းမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က ကယ်တင်ရန်လိုအပ်နေသောလူကို ဘာတော်စပ်မှုမှမရှိဘဲ ခိုင်းစရာမလိုဘဲကုသပေးလျှင် ထိုလူက အခြေအခံအားဖြင့်ကြင်နာတတ်၍ပင်။သိရမည်က ထိုအချိန်တုန်းက လန်ရှီးဖျင်က တက္ကသိုလ်ရောက်ခါစ လူသစ်လေးတစ်ယောက်မျှသာဖြစ်၏။ဆရာဝန်တစ်ယောက်၏တာဝန်တွေဘာတွေပြောမနေနှင့်။ထိုစဥ်က လန်ရှီးဖျင်းကဆရာဝန်ပင်မဖြစ်သေးပေ။

နောက်တစ်ခုက ဝေ့ချန် ယခုနတုန်းက လန်ရှီးဖျင်ကိုလေ့လာကြည့်လိုက်သည်။ဤလူငယ်လေး၏အပြုံးက အလွယ်တကူကူးစက်နိုင်ပြီး နေရောင်ခြည်အတိပြီးနေသည်။ရှေ့မှာ ဘာအခက်အခဲများပင်ရှိပါစေ သူ့အပြုံးနှင့် အလွယ်တကူကျော်လွှားလိုက်နိုင်သည့်အတိုင်းဖြစ်လေသည်။

ပြီးလျှင် ချန်လီ၏ကမ္ဘာက ထိုသို့သောအပြုံးတစ်ပွင့်ကိုပဲလိုအပ်နေခြင်းဖြစ်သည်။နေရောင်ခြည်လိုဖြာနေပြီး ချန်လီကို မသိမသာလွှမ်းမိုးနိုင်သောအပြုံးပါပေ။

အထက်ပါအချက်များကိုပေါင်းလိုက်သည့်အခါ ချန်လီက လန်ရှီးဖျင်၏ချဥ်းကပ်မှုကို ဤမျှလျင်မြန်စွာလက်ခံသွားပြီး လန်ရှီးဖျင်နှင့်အလွယ်တကူစကားဖောင်ဖွဲ့နိုင်သွားသည်။ဤသည်ကိုစဥ်းစားပြီး ဝေ့ချန်၏ရင်ထဲရှိ ချဥ်စူးစူးခံစားချက်က ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။သူ့မှာ ချန်လီနှင့်ပတ်သတ်ပြီး ပြင်းထန်သောပိုင်စိုးလိုစိတ်ရှိသည်မှာ မှန်သော်လည်း ချန်လီသူငယ်ချင်းဖွဲ့သည်ကို တားမည်မဟုတ်သလို ချန်လီ အချစ်အပြင် တခြားခံစားချက်များဖြစ်သည့် ကျူးကောယွီချန်လီဆီယူဆောင်လာသည့် ဆရာတပည့်မေတ္တာနှင့်သားအဖမေတ္တာလိုမျိုး ခံစားချက်များကိုတွေ့ကြုံခံစားသည်အား တားမည်မဟုတ်ပေ။ထို့သို့ဆိုလျှင် အနှီလန်ရှီးဖျင်က ချန်လီဆီကို သူငယ်ချင်းဆက်ဆံရေးကိုယူဆောင်လာလောက်သည်။

သူ့လီလီ၏ဘဝမှာ သူဝေ့ချန်ပဲရှိမနေသင့်ဘဲ တခြားသူများလည်းရှိနေသင့်သည်။ထိုမှသာလီလီ၏မည်းမှောင်နေသောဘဝကြီးက တဖြည်းဖြည်းနှင့် တခြားအရောင်များဖြင့်ပါ ပြည့်လာပြီး အရောင်အသွေးစုံကာ လှပ၍လာမှာဖြစ်သည်။

ဝေ့ချန်က ချန်လီ၏ခေါင်းလေးကိုလှမ်းပွတ်လိုက်ပြီး နူးညံ့စွာ ပြောလိုက်၏။

"သူ့ကို သဘောကျရင် နောက်ကျသူ့ဆီသွားလို့ရတယ်...သူကလည်းQတက္ကသိုလ်ကကျောင်းသားပဲ"

ချန်လီက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အတော်လေး အခါနှောင်းခါမှဆိုလာလေသည်။

"အားချန် ခုနကသဝန်တိုနေတာလား"

ဝေ့ချန်က မဖြေလျှင် ချန်လီကစိတ်ဝင်စားစရာတစ်ခုကိုရှာတွေ့သွားသည့်အတိုင်း ကျေနပ်လောက်သည့်အဖြေကိုမရမချင်းလက်မလျော့မည့်ဟန်ဖြင့်ဆက်မေးနေလေသည်။ဝေ့ချန်က ချန်လီ၏နှုတ်ခမ်းများကိုသူ့နှုတ်ခမ်းများဖြင့် တိုက်ရိုက် ချိတ်ပိတ်လိုက်ပြီး ချန်လီကို ဒီနေ့ဘာနေ့လဲဆိုသည်ကိုမေ့သွားစေမည့် ပြင်းရှရှအနမ်းတစ်ပွင့်ကိုပေးလိုက်သည်။

ထင်သည့်အတိုင်းပင်၊နမ်းပြီးသွားသည့်နောက်မှာ ချန်လီကဝေ့ချန်ကို သဝန်တိုနေတာလားဟုမမေးတော့ဘဲ ဝေ့ချန်၏အနမ်းကြောင့်နီရဲသွားသည့်သူ့နှုတ်ခမ်းများကိုထိ၍ ယခုလိုသာ ဆိုလေသည်။

"မုတ်ဆိတ်မွှေးငုတ်စိတွေက အရမ်းစူးတယ်"

မနေ့ညက သူမအိပ်ခဲ့ပေ။ချန်လီကိုရှာတွေ့ပြီးသည်နောက်မှာလည်း သူပြင်းထန်သောလေ့ကျင့်ခန်းတစ်ခုကိုလုပ်ခဲ့ရသည်။ဤအချိန်မှာ ထွက်လာသည့်မုတ်ဆိတ်ငုတ်တိုများကို မရိတ်ရသေးဖြင့် ဝေ့ချန်ကို ရင့်ကျက်ပြီးလောကဓံရည်ဝနေသောခံစားချက်တစ်ခု ထပ်ဖြည့်ပေးထားသည်။တချိန်တည်းမှာပဲ နမ်းနေသည့်အချိန်မှာလည်း ချန်လီဆီကို အနည်းငယ်ယားယံသောခံစားချက်ကိုယူဆောင်လာပေးလေသည်။

"ကိုယ့်ကို မုတ်ဆိတ်ရိတ်ပေးလေ"

ဝေ့ချန်က သာမန်ကာလျှံကာပြောလိုက်သည်။

ချန်လီကခေါင်းညိတ်ကာ သဘောတူလိုက်သည်။

"အိုကေလေ"

သူ့မျက်လုံးများကတလက်လက်တောက်ပနေသည်။

ချန်လီကာ အမွှေးအမျှင်နည်းပြီးတစ်ကိုယ်လုံးမှာမမြင်ရသလောက်ဖြစ်လေသည်။ဆံပင်မွှေးကလွဲ၍သူ့မှာအမွှေးသိပ်မရှိပါချေ။ထို့ကြောင့် မုတ်ဆိတ်မွှေးဆိုသည့်က ချန်လီအတွက်ရှားပါးသည့်အရာတစ်ခုဖြစ်သည်။သူဝေ့ချန်၏မုတ်ဆိတ်မွှေးကို အငမ်းမရလိုချင်နေသည်မှာကြာပြီဖြစ်ပြီး ဝေ့ချန်ကိုမုတ်ဆိတ်ရိတ်ပေးသည့်ခံစားချက်ကိုခံစားကြည့်ချင်နေခဲ့သည်။

သို့ရာတွင် ချန်လီ၏လက်များက ပန်းချီဆွဲရာမှာကျွမ်းကျင်သော်လည်း မုတ်ဆိတ်ရိတ်သည်နှင့်က မဆိုင်ရေးချမဆိုင်ပါချေ။သင်တုန်းဓားထိလိုက်သည်နှင့် ဝေ့ချန်၏မေးစေ့ဓားရှသွားတော့သည်။ချန်လီကအရပ်မြန်၍တော်သေးသည်၊မဟုတ်လျှင် ရှရာက ပိုပြီးကြီးသွားလောက်သည်။

ဝေ့ချန်၏မေးစေ့မှာ သွေးနီနီများစိမ့်ထွက်နေသည်ကိုမြင်လျှင် ချန်လီက အလျင်အမြန်ပဲသူ့လက်ကိုရုတ်လိုက်ပြီး ဝေ့ချန်ကိုတောင်းတောင်းပန်ပန်ကြည့်လိုက်သည်။

"အားချန် ငါ..."

ဝေ့ချန်က လက်ခါလိုက်၏။

"ရတယ် လီလီ...ဆက်ရိတ်"

သူ့မေးစေ့ပေါ်မှာ ပြတ်ရှရာတစ်ခုရှိနေသော်လည်း ဝေ့ချန်ကချန်လီကို ယုံကြည်မှုများစွာနှင့်ကြည့်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူ့မုတ်ဆိတ်ကိုဆက်ရိတ်ခွင့်ပြုလေသည်။

ချန်လီက ခဏလောက် တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် ဝေ့ချန်၏အကြည့်ကြောင့် အားတက်သွားပြီး လက်မြှောက်ကာ ဝေ့ချန်၏မုတ်ဆိတ်ကိုဆက်ရိတ်လေသည်။ဤတစ်ခေါက်မှာ သူပို၍ပင်သတိထားခဲ့သည်။သို့ပေမဲ့ မကြာမီ ချန်လီ ပန်းချီဆွဲသည့်ခံစားချက်ကိုတွေ့ရှိသွားခဲ့ပြီး မုတ်ဆိတ်ကိုပို၍မြန်မြန်ရိတ်ခဲ့သည်။နောက်ပိုင်းမှာ သူကသင်တုန်းဓားကိုသုံးပြီး အဖြူရောင်နှင်းဆီတစ်ပွင့်ဆွဲလိုက်သည်။

မှန်ထဲက သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် ပွင့်လန်းလာသည့်ပန်းကိုကြည့်ပြီး ဝေ့ချန်တစ်ယောက်အပြုံးများဝေနေသည်။သူ့မျက်လုံးနှင့်မျက်ခုံးများကြားမှာ အသက်ဝင်မှုများ များစွာပိုတိုးလာသည်။

"လီလီ ဒီပန်းရဲ့အဓိပ္ပါယ်ကဘာလဲ"

ဝေ့ချန်ကမေးလိုက်သည်။

အမှန်တွင် ယင်းကအဓိပ္ပါယ်များများစားစားမရှိပါချေ။သည်အတိုင်း သာမန်ကာလျှံကာလုပ်လိုက်ခြင်းသာဖြစ်၏။ချန်လီ သူ့စိတ်ထဲမှာထိုသို့တွေးလိုက်ပေမဲ့ နှုတ်ကနေမထွက်မိအောင် ထိန်းထားလိုက်ဆဲဖြစ်သည်။

"အလှလေးအတွက်ပန်း"

"ကိုယ်က အလှလေးလားပန်းလား"

ဝေ့ချန်က အလျှော့မပေးဘဲ ဇွဲကောင်းနေသည်။

ချန်လီက မှင်သေသေဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"အလှလေး"

ဝေ့ချန် သူ့အပြုံးကိုမထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ချန်လီ၏နှုတ်ခမ်းများကိုငုံ့နမ်းလိုက်သဖြင့် နှစ်ယောက်စလုံး၏မျက်နှာမှာအမြုတ်များပေပွသွားတော့လေသည်။

သူတို့ ရေချိုးခန်းထဲမှာ အချိန်အတော်ကြာဆော့ကစားနေပြီးမှ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။ဝေ့ချန်၏မုတ်ဆိတ်များက ယခုအချိန်မှာပြောင်နေအောင်ရိတ်ပြီးသွားပြီဖြစ်ကာ ရင့်ကျက်ပြီးအတွေ့အကြုံရှိသောပုံစံမှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီးသူ၏နဂိုအေးစက်ပြီးတည်ငြိမ်သောပုံစံကိုပြန်ရောက်သွားခဲ့သည်။

သို့ရာတွင် ထိုသူ့မေးစေ့ပေါ်ကဒဏ်ရာက ကာတွန်းပုံပလာစတာကပ်ထားခြင်းခံရပြီး အနှီချောမောခက်ထန်သောမျက်နှာပေါ်မှာ အတော်လေးမလိုက်မဖက်ဖြစ်နေသည်။ထိုကာတွန်းပုံပလာစတာက ချန်လီဝယ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး သူအခုတလောကြည့်နေသော ကာတွန်းဇာတ်လမ်းတွဲထဲမှဇာတ်ကောင်များကိုအသားပေးထားသည်။ဤသည်က အရင်တစ်ခေါက်ဝေ့ချန်နှင့် ဆေးဆိုင်သွားပြီး အားလပ်ရက်အပျော်ခရီးအတွက် ကွန်ဒုံးများထွက်ဝယ်စဥ်က တစ်ပါတည်းချန်လီဝယ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ကောင်တာကစာရေးမက ချစ်စရာကောင်းသောအနာကပ်ပလာစတာတစ်ဘူးနှင့် Spicy hot Ultra-thinကွန်ဒုံးတစ်ဘူးကို အတူတူတင်လာသည်ကိုမြင်လျှင် ဝေ့ချန်နှင့်ချန်လီကို အံ့ဩတကြီးမော့ကြည့်လာသည်။

Spicy hot Ultra-thinကွန်ဒုံးများကို သူတို့နှစ်ယောက် အတူတူသုံးခဲ့ကြသော်လည်း အနှီကာတွန်းပုံပလာစတာတစ်ဘူးက သူ့မျက်နှာပေါ်မှာအဆုံးသတ်သွားလိမ့်မည်ဟု ဝေ့ချန်မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

နောက်တစ်နေ့မှာ ဝေ့ချန်မျက်နှာသစ်ပြီးနောက် ချန်လီက ဂရုတစိုက်နှင့်ဝေ့ချန်အတွက် ပလာစတာလဲပေးလေသည်။ဤတစ်ခေါက်မှာပလာစတာကကာတွန်းထဲကအမျိုးသမီးဇာတ်ကောင်ပုံနှင့်ဖြစ်ကာ စိတ်ကူးယဥ်ဆန်သောအမျိုးသမီးဇာတ်ကောင်ဖြစ်သဖြင့် ပလာစတာကပန်းရောင်ဖြစ်၏။

ဝေ့ချန်က ပလာစတာကိုမခွာပဲ ပန်းရောင်ပလာစတာနှင့်ပဲအလုပ်ကိုသွားလေသည်။

ထို့ကြောင့် ချန်ဖုန်းအုပ်စုကဝန်ထမ်းများ သူတို့၏အမြော်အမြင်ရှိပြီးခက်ထန်သောလက်ထောက်အထွေထွေမန်နေဂျာဝေ့ကိုမြင်ရချိန်မှာ အကုန်လုံး အနည်းငယ်ကြောင်တောင်တောင်ဖြစ်ကုန်ကြသည်။သူတို့ ကောင်းကောင်းမနိုးသေးလို့ မျက်လုံးတွေများဝါးနေတာလား...မဟုတ်ရင် ဘယ်လိုလုပ် လက်ထောက်အထွေထွေမန်နေဂျာဝေ့ရဲ့မျက်နှာပေါ်မှာ ပန်းရောင်စတာပလာကိုမြင်မှာလဲ...ပြီးတော့ အပေါ်က ကာရိုက်တာကလည်း ကာတွန်းအလှလေးရဲ့ချီဘီဗားရှင်း...

ဝေ့ချန်က ထိုတအံ့တဩအကြည့်များကိုလျစ်လျူရှုထားပြီး ဘယ်ဘေးဘီမှမကြည့်ဘဲ သူ့ရုံးခန်းဆီပဲ တန်းတန်းမတ်မတ်သွားလေသည်။

သူ ထိုင်ခုံမှာ ဖင်ပူအောင်မထိုင်ရသေးမှာ ဥက္ကဋ္ဌရှန့်ကျားချီက အတွင်းပိုင်းဖုန်းလိုင်းဖြင့် ဖုန်းခေါ်ပြီး ဝေ့ချန်ကို တစ်စုံတစ်ခုဆွေးနွေးစရာရှိ၍အပေါ်ထပ်ကိုတက်လာရန်ပြော၏။

ဝေ့ချန် အပေါ်ဆုံးအထပ်က ဥက္ကဋ္ဌရုံသခန်းကိုရောက်ချိန်မှာပဲ ရှန့်ကျားချီက ဖိုင်တစ်ထပ်ဖြင့်ရုံးခန်းထဲကထွက်လာသည်။ဝေ့ချန်ကိုမြင်ချိန်မှာ သူကပြောလိုက်၏။

"ရုံးခန်းထဲမှာခဏလောက်စောင့်နေဦး...ငါသွား....."

ထိုနေရာအရောက်မှာပဲ ရှန့်ကျားချီ ဝေ့ချန်၏မျက်နှာပေါ်ကပန်းရောင်ပလာစတာကိုမြင်သွားလေသည်။တခြားဝန်ထမ်းများကမရယ်ရဲကြပေမဲ့ ရှန့်ကျားချီက ကြောက်စရာဘာတစ်ခုမှမရှိပေ။သူက ဝေ့ချန်၏ရှေ့မှာပဲ တိုက်ရိုက်ရယ်ချလိုက်သည်။

"ဟားဟားဟား ဝေ့ချန် မင်းမေးစေ့က....."　

"မုတ်ဆိတ်ရိတ်ရင်းမတော်တဆဓားရှသွားတာ"

ဝေ့ချန်က တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နှင့် ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ငါဆိုလိုချင်တာက မင်းဘယ်လိုများ ဒီလိုပလာစတာမျိုးကိုကပ်နိုင်ရတာလဲ"

ရှန့်ကျားချီက ဆက်ရယ်နေသည်။　

ဝေ့ချန်က တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။

"ဘာလဲ...ပြဿနာရှိလို့လား"　

ရှန့်ကျားချီက ချက်ချင်းခေါင်းခါလိုက်ပြီး စိတ်ရင်းဖြင့်ချီးကျူးလိုက်သည်။

"အရမ်းချစ်စရာကောင်းတယ်...အရမ်း...မင်းနဲ့လိုက်တယ်"

စကား၏ပထမတစ်ဝက်က အမှန်တရားဖြစ်သော်လည်း ဒုတိယတစ်ဝက်မှာ ဆန္ဒကိုဆန့်ကျင်၍ပြောခြင်းဖြစ်ကြောင်း ရှန့်ကျားချီဝန်ခံပါသည်။ 　

ဝေ့ချန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ရှန့်ကျားချီ၏ချီးမွှမ်းစကားကိုလက်ခံလိုက်ကာ ပြောလေသည်။

"ဥက္ကဋ္ဌရှန့် တစ်ခုခုပြောစရာရှိလို့လား"

ထိုမှသာ ရှန့်ကျားချီ အလုပ်ကိစ္စကိုအမှတ်ရသွားသည်။

"မင်းအရင်ဝင်ပြီးစောင့်နေ...ငါပြီးရင် မင်းနဲ့ထောက်ပို့ဌာနအကြောင်းပြောစရာရှိတယ်"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရှန့်ကျားချီက ဖိုင်တစ်ထပ်နှင့်အတူ ဓာတ်လှေကားဆီဦးတည်သွားလေသည်။ဝေ့ချန်က ရုံးခန်းထဲဝင်ပြီး ရုံးခန်းထဲက သားရေဆိုဖာပေါ်မှာထိုင်ကာ စောင့်နေလိုက်သည်။

<< >>

💘

Prev Next