MM Story Teller

Chapter 219

Viewers 49k

💘Chapter 219

ရန်သူတစ်ထောင်ကိုအနာတရဖြစ်အောင်လုပ်ခြင်း

ရှန့်ကျားချီက မကြာခင်ပြန်လာပြီး ကျူးကောဖုန်းလည်းပါလာသည်။နှစ်ယောက်သား ရှန့်ကျားချီ၏ရုံးခန်းထဲကိုဝင်ပြီးနောက် တံခါးပိတ်လိုက်ကာအပြင်လောကကခိုးနားထောင်နေသောနားရွက်များ မကြားအောင်ကန့်သတ်လိုက်သည်။

သို့ပေမဲ့ တံခါးပိတ်သွားသည်နှင့် တစ်ဖက်က တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့သုံးယောက်ဥက္ကဋ္ဌရုံးခန်းထဲရောက်နေပြီးဘာတွေအကွက်ချနေမှန်းမသိကြောင်းကို သိသွားလေသည်။

ထိုအချိန် ကျိုးထုံဖမ်း၏ရုံးခန်းထဲ၌။

ကျိုးထုံဖမ်းက မနေ့ကအလုပ်ကိုပြန်ရောက်လာသည်။သူ ဆေးရုံပေါ်မှာ တစ်လကျော်ကျော်လောက်လှဲနေခဲ့ရသည်။ကျိုးထုံဖမ်းက ပြန်မလာချင်ပေမဲ့ ထောက်ပို့ဌာနမှာဖြစ်ခဲ့သည့်ကိစ္စက ကျိုးထုံဖမ်းကို မကောင်းသည့်ခံစားချက်တစ်ခုပေးနေသည်။တစ်ခုခုဖြစ်တော့မည်ဟု သူအမြဲခံစားနေရသဖြင့် အလျင်အမြန်ဆေးရုံကဆင်းပြီးကုမ္ပဏီကိုအပြေးလာကြည့်ခြင်းဖြစ်သည်။

သူကုမ္ပဏီမှာရှိမနေချိန်မှာ တခြားသူများကသူ့ကိုမည်သို့အကွက်ချကြံစည်နေသည်ကို မသိခဲ့ရပေ။သို့ပေမဲ့ သူကုမ္ပဏီကိုပြန်လာပြီးတာဝန်ယူလျှင် သူ့ကိုပစ်မှတ်ထားနေသူများက သိပ်ပြီးပေါ်တင်လုပ်ကြတော့မှာမဟုတ်ပေ။အနည်းဆုံး သူအချိန်ခြစ်ခြုပ်ယူပြီး လေ့လာကာ ပြန်တိုက်၍ရသည်။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ ရှန့်ကျားချီ၏ဘေးမှာသူထားထားသော သူလျှိုဆီကနေ ရှန့်ကျားချီက ဝေ့ချန်နှင့်ကျူးကောယွီကိုခေါ်ပြီးစကားပြောနေကြောင်းကြားလိုက်ရသည်။သူ ပိုပိုအဆင်မပြေဖြစ်လာပြီး သူ့ရင်ထဲမှာ ရက်ရက်စက်စက်လောင်ကျွမ်းနေသောမီးတစ်ခုရှိနေသလိုပင်ခံစားရပြီး သူ့ကိုဂနာမငြိမ်ဖြစ်စေသည်။

ချန်ယွင်ဇန်းက ကျိုးထုံဖမ်း၏ရုံးထိုင်ခုံမှာထိုင်ပြီး သူ့ရှေ့မှာ ကျိုးထုံဖမ်း အရှေ့လျှောက်လိုက်အနောက်လျှောက်လိုက်လုပ်နေသည်ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်နေကာ လက်ထဲကဖုန်းကိုလှည့်နေသည်။သူဘာတွေးနေလဲဆိုသည်ကား မသိရပေ။

ကျိုးထုံဖမ်းက ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန်လျှောက်နေပြီး ချန်ယွင်ဇန်း၏တည်ငြိမ်သောအကြည့်များနှင့် ဆုံသွားချိန်မှာ သူက သက်ပြင်းလေးလံစွာချပြီး ဆိုလေ၏။

"ကိစ္စအကြီးကြီးတစ်ခုဖြစ်တော့မယ်လို့ ဘာလို့ခံစားနေရပါလိမ့်"

"ဘာကိစ္စအကြီးကြီးဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

ချန်ယွင်ဇန်းက ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်သည်။

"ထောက်ပို့ဌာနက ဆူဆူပူပူဖြစ်တာက ခင်ဗျားဒီလောက်ကြောက်ချီးပါနေဖို့ထိုက်တန်လို့လား"

"လူကြီးမင်းချန် ရှန့်ကျားချီကိုမင်းနားမလည်ပါဘူး...သူရူးသွားရင် သူကဘာမဆိုလုပ်ပစ်နိုင်တယ်"

ကျိုးထုံဖမ်းကမျက်မှောင်ကြုပ်ကာစိတ်ပူနေပုံပေါ်၏။

"ကျွန်တော် စိတ်ပူတာက သူထောက်ပို့ဌာနခေါင်းဆောင်ရဲ့ကိစ္စကိုအသုံးချပြီး ကုမ္ပဏီရဲ့ခေါင်းဆောင်ပိုင်းကိုအိတ်သွန်ဖာမှောက်စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုစတင်လိုက်မှာကိုပဲ...လူကြီးမင်းချန် ကျွန်တော်တို့လူတွေ..."

ကျိုးထုံဖမ်းက တန့်သွားပြီး မသိစိတ်ဖြင့် တံတွေးမျိုချလိုက်ကာ အကြောင်းပြချက်တချို့ကြောင့် သူအနည်းငယ်ကြောက်လာသလို ခံစားလိုက်ရလေသည်။

"ကျွန်တော်တို့လူတွေက သိပ်မသန့်ရှင်းကြဘူးလေ"

သူတို့ထဲက မသန့်ရှင်းဆုံးက သူကျိုးထုံဖမ်းဖြစ်ပြီး ထို့ကြောင့် ရှန့်ကျားချီက အကျင့်ပျက်ခြစားမှုပပျောက်ရေးမီးကိုမွှေးလိုက်မည်ကို သူကြောက်နေခြင်းဖြစ်သည်။နိုင်ငံတော်က လက်ရှိအချိန်မှာ အကျင့်ပျင်ခြစားရေးကို ထိထိရောက်ရောက်နှိမ်နင်းနေသည်။ရှန့်ကျားချီက တကယ်ကြီးသက်သေများရှာတွေ့သွားလျှင် သူ့နောက်မှာချန်မိသားစုရှိလျှင်ပင် အချည်းနှီးဖြစ်ဖို့ကသေချာသလောက်ရှိသည်။

"ဘာတွေကြောက်နေတာလဲ"

ချန်ယွင်ဇန်းက သရော်လိုက်၏။

"ရှန့်ကျားချီက သန့်ရှင်းတယ်ဆိုရင်တောင် သူ့လက်အောက်ငယ်သားတွေကသန့်ရှင်းပါ့မလား...ဝေ့ချန်ကိုပဲကြည့်...ဝေ့ချန်ပါတနာရဲ့အကောင့်ထဲမှာ ဝင်ငွေသန်းသုံးဆယ်ကျော်ရှိတယ်...ကျွန်တော်စစ်ဆေးကြည့်လိုက်တော့ အဲဒီအချိန်တုန်းက ဝေ့ချန်ကုမ္ပဏီရဲ့လုပ်ငန်းတစ်ခုကို အနောက်တောင်စီရင်စုက ကုမ္ပဏီခွဲကိုလွှဲပေးလိုက်တဲ့အချိန်ပဲ...အနောက်တောင်စီရင်စုက ဘယ်လိုလုပ် အဲလောက်လုပ်ငန်းအကြီးကြီးကိုမျိုနိုင်မှာလဲ...အဲဒီထဲမှာတစ်ခုခုမရှိပါဘူးလို့ ခင်ဗျားယုံလား"

ကျိုးထုံဖမ်းက ချန်ယွင်ဇန်း၏စကားများကို စဥ်းစားကြည့်ပြီးနောက် မကြာမီဘဲချန်ယွင်ဇန်းဆိုလိုသည်ကိုနားလည်သွားသည်။သူ့မျက်ခုံးများက ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ ပျံ့တက်လာသည်။

"လူကြီးမင်းချန် မင်းဆိုလိုတာက..."

ချန်ယွင်ဇန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်ကိုအနည်းငယ်ပင့်ကာ အတော်လေးဉာဏ်များသော အပြုံးရေးရေးတစ်ခုပြသလိုက်၏။

ကျိုးထုံဖမ်းက သဘောပေါက်လေဟန်ဖြင့်ပြန်ပြုံးပြလိုက်သည်။ရှန့်ကျားချီက ထောက်ပို့ဌာနကို ဆင်ခြေအဖြစ်သုံးပြီးကုမ္ပဏီ၏ခေါင်းဆောင်ပိုင်းမှာအကျင့်ပျက်ခြစားမှုဖမ်းဆီးရေးလုပ်ချင်မှတော့ သူကျိုးထုံဖမ်းကလည်း ဤအခွင့်အရေးကိုအသုံးချပြီး ရှန့်ကျားချီ၏ညာလက်ရုံးကိုရှင်းပစ်နိုင်သည်။

ချန်ယွင်ဇန်းက လက်ထဲကဖုန်းကိုဆက်လှည့်နေသည်။ကျိုးထုံဖမ်း၏အမူအရာအပြောင်းအလဲကိုမျက်မြင်မြင်ပြီးနောက် နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းတစ်ဖက်က မသိမသာကော့တက်သွားသည်။သူဘာတွေးနေလဲကိုဆိုသည်ကိုရော ဘာရယ်နေလဲဆိုသည်ကိုပါဘယ်သူမှမသိပေ။

ကျိုးထုံဖမ်း ခန့်မှန်းထားသလိုပင် ရှန့်ကျားချီက ထောက်ပို့ဌာနကအကျင့်ပျက်ခြစားမှုကိုအခွင့်ကောင်းယူပြီး အခြေအနေကိုချဲ့ထွင်ကာခေါင်းဆောင်ပိုင်းကြားရှိအကျင့်ပျက်ခြစားမှုကိုထိထိရောက်ရောက်နှိမ်နင်းရန်ကြံစည်နေခြင်းဖြစ်သည်။

ဤတစ်ခေါက် ဝေ့ချန်နှင့်ကျူးကောဖုန်းက ထိုကိစ္စကြောင့် အခေါ်ခံရခြင်းဖြစ်သည်။သုံးယောက်သား တစ်မနက်ခင်းလုံး ရုံးခန်းထဲမှာ ထိုအကြောင်းကိုဆွေးနွေးခဲ့ကြသည်။နေ့လည်စာစားနားချိန်ရောက်ခါနီးမှာ ရှန့်ကျာချီက လက်ကိုဝှေယမ်းပြီးစကားဝိုင်းကိုအဆုံးသတ်လိုက်သည်။အရေးယူဆောင်ရွက်ရန်အစီအစဥ်ကို အကြမ်းအားဖြင့် သတ်မှတ်ပြီးပြီဖြစ်လေသည်။

အစောတုန်းက ရှန့်ကျားချီက ဖိုင်ကိုယူပြီး ကုမ္ပဏီ၏စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးဌာနကိုသွားခဲ့သည်။လျှောက်လွှာဖိုင်တချို့တင်သွင်းပြီးနောက် သူကစည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးဌာနကို စုံစမ်းစစ်ဆေးအဖွဲ့တစ်ခုဖွဲ့ပြီး ချန်ဖုန်းအုပ်စုကခြများကို အိတ်သွန်ဖာမှောက် ဆေးကြောသန့်စင်ခိုင်းရန် စီစဥ်ခဲ့သည်။

အနှီခြများထဲမှာ ရှန့်ကျားချီ၏အုပ်စုမှ လူများပါကောင်းပါနိုင်သည်၊သို့ပေမဲ့ ကျိုးထုံဖမ်းပြောသလိုပဲ ရှန့်ကျားချီကသူရူးသွပ်သွားချိန်မှာ ဘာမဆိုလုပ်နိုင်သည်။ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်း၏အကျိုးဆက်က ရန်သူတစ်ထောင်ကို အနာတရဖြစ်အောင်လုပ်ရင်း မိမိတပ်သားရှစ်ရာကို အနာတရဖြစ်စေခြင်းပဲ ဖြစ်ပေမဲ့ ရှန့်ကျားချီကဂရုမစိုက်ပေ။

ပထမအနေဖြင့် ယင်းကချန်ဖုန်းအုပ်စုကို ပုံစံအသစ်တစ်ခုပေးနိုင်သည်။ဒုတိယမှာ ဤကိစ္စအပြီးတွင် ပြန်လမ်းမဲ့သောလမ်းကိုရွေးရန်ပြင်နေကြသူများကိုဖြစ်စေ၊ရွေးချင်သလိုလိုဖြစ်နေကြသူများကိုဖြစ်စေ ထိုးနှက်ချက်အကြီးကြီးတစ်ခုပေးကာ ချန်ဖုန်းအုပ်စုအတွင်မှာ ကိုယ့်ကိုကိုယ်ကြွယ်ဝချမ်းသာအောင်လုပ်ရန်မဖြစ်နိုင်ကြောင်း ပြောပြရန်ဖြစ်သည်။

ဤတစ်ခေါက် ရှန့်ကျားချီတကယ်ရူးသွပ်သွားပြီဖြစ်သည်။

ရှန့်ကျားချီဆီ၏ အချက်ပြမှုအောက်မှာ စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးဌာန၏စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးက တိတ်တဆိတ် စတင်ခဲ့လေသည်။အကင်းပါးသောသူတချို့က ကောင်းကင်ကြီးစတင်ပြောင်းလဲနေပြီဖြစ်ကြောင်းသတိပြုမိနေကြပြီဖြစ်ကာ လူတိုင်းကစပြီး လိပ်ပြာမလုံဖြစ်လာကြသည်။နုံအသူများက ပေါ်တင်အမှားလုပ်နေကြဆဲဖြစ်ပြီး အထက်ကလူများက မမြင်နိုင်ဟုထင်နေကြသည်၊ဤအရာများက စကားဖြင့်ပြောစရာမလိုသောစည်းမျဥ်းများဟုသူတို့ထင်နေကြသည်။

သုံးရက်အကြာမှာပဲ ပထမဆုံးကျားက နှိမ်နင်းခြင်းခံလိုက်ရသည်။

ဤကျားက မတရားသောအားဖြင့်ရရှိထားသောအမြတ်များဖြင့် ဝဖီးနေသော လက်ထောက်အထွေထွေမန်နေဂျာကျန့်မှာလွဲ၍တခြားမဟုတ်ပါချေ။

စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးဌာန၏စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုအပြီးမှာ လက်ထောက်အထွေထွေမန်နေဂျာကျန့်လာဘ်စားထားသောငွေများက သန်းရာချီကြောင်းပေါ်ထွက်လာခဲ့လေသည်။လက်ထောက်အထွေထွေမန်မေဂျာကျန့်က လောင်းကစားရုံကိုလစဥ်သွားကြောင်းပင်တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။သူလောင်းကစားလုပ်တိုင်း ဘဏ္ဍာငွေသန်းဆယ်နှင့်ချီပေးချေခဲ့ပြီး အကြိမ်တိုင်းမှာ သူ၏လက်ထောက်အထွေထွေမန်နေဂျာကျန့်ဟူသည့်ကိုယ်ပိုင်အကောင့်ကိုပဲ တိုက်ရိုက်အသုံးပြုလေသည်။

ဘာလို့ လက်ထောက်အထွေထွေမန်နေဂျာကျန့်ကဒီလောက် ပေါ်တင်ကြီး အကျင့်ပျက်ခြစားတာလဲ...စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးကော်မတီက ဤမေးခွန်းကိုစဥ်းစားမိသည်မှာသဘာဝပဲဖြစ်သည်။အဖြေကတော့ အလွန်ကိုရိုးရှင်းလေသည်–လက်ထောက်အထွေထွေမန်နေဂျာကျန့်၏အထက်မှာ သူ့ကိုဖုံးပေးနေသည့် တစ်စုံတစ်ယောက် ရှိနေ၍ဖြစ်သည်။

ဤအဖြေထွက်လာသည်နှင့် စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးကော်မတီက ပေါ်ပေါ်ထင်ထင်မလုပ်တော့ဘဲ အရာရာ တိတ်တိတ်လေးပဲ စုံစမ်းစစ်ဆေးခဲ့ကြသည်။သူတို့ဤတစ်ခေါက်မှာကျားအကြီးကြီးတစ်ကောင်ကို မိလိမ့်မည်ဟု တွက်ဆထားပြီးနေကြပြီဖြစ်သည်။လက်ထောက်အထွေထွေမန်မေဂျာကျန့်ထက်ပိုမြင့်သောလူများကို လှုပ်သိပ်ရန်အတွက် စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးကော်မတီက ယင်အနည်းငယ်ကိုလည်း တစ်ဆက်တည်း ရိုက်ပြပြီး သူတို့ကလက်ရှိမှာ ယင်ရိုက်ရာမှာအာရုံစိုက်နေသည်ဟု အထင်မှားအောင်ဖန်တီးခဲ့သည်။

ချန်ဖုန်းအုပ်စု၏ စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးကော်မတီက ယင်ရိုက်ရင်းအလုပ်ရှုပ်နေကြပြီး ယင်းကချန်ဖုန်းအုပ်စုတစ်ခုလုံးကို ရုတ်ချည်းဆိုသလို ဗြောင်းဆန်သွားစေခဲ့သည်။သာမန်ဝန်ထမ်းများကအဆင်ပြေသည်၊သူတို့က ဤအရာများနှင့်ထိတွေ့ရန်အခွင့်အရေးမရှိပေ။သို့ပေမဲ့ ကုမ္ပဏီ၏ လက်ရှိအခြေအနေကိုမြင်ရချိန်မှာ သူတို့အနည်းငယ်ရှုပ်ထွေးသွားကြဆဲဖြစ်သည်။

ဘယ်လိုဖြစ်လို့ ရက်ပိုင်းလေးအတွင်းမှာ ကုမ္ပဏီတစ်ခုလုံး ပြောင်းလဲသွားတဲ့ပုံပေါ်နေတာလဲ...ယနေ့မှာဤလူက သူတို့၏အထက်လူကြီးဖြစ်နေသေးပေမဲ့ နောက်တစ်နေ့ရောက်၍အလုပ်လာသည့်အခါ ထိုသူကစည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးကော်မတီ၏ ဘာဆင်ခြေမှပေးခွင့်မပြုဘဲ ခေါ်ဆောင်သွားခြင်းခံရလေသည်။

သို့ပေမဲ့ မကြာမီဤသာမန်ဝန်ထမ်းများက အသိပြန်ဝင်လာကြသည်။အသိပြန်ဝင်လာပြီးနောက်သူတို့အလွန်ပျော်သွားကြသည်။လက်အောက်ငယ်သားတစ်ယောက်အနေဖြင့် ဘယ်သူမှ သူများကိုအခွင့်ကောင်းယူတတ်သော၊အထက်ဖားအောက်ဖိလုပ်တတ်သော၊သူတို့၏အောင်မြင်မှုအသီးအပွင့်များကိုခိုးယူတတ်သော အထက်လူကြီးကိုမကြိုက်ကြပေ။ထိုခြများတစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင်ခေါ်ဆောင်သွားခံရသည်ကိုကြည့်ပြီး သာမန်ဝန်ထမ်းများမှာ လက်ခုပ်ထတီးမိလုမတတ်ပင်။

သေချာပေသည်၊စိတ်လွှင့်နေကြသောဝန်ထမ်းတချို့မှာလည်း ကုမ္ပဏီ၏အကျင့်ပျက်ခြစားမှုတိုက်ဖျက်ရေး ကြိုးစားမှုအပေါ်ထားရှိသည့် ကုမ္ပဏီ၏လေးနက်မှုကိုမြင်ပြီး အသူရာချောက်ဆီလှမ်းနေသည့် သူတို့ခြေတစ်ဖက်ကို ပြန်ရုတ်သွားကြသည်။

ချန်ဖုန်းအုပ်စုတစ်ခုလုံး လက်ရှိအချိန်မှာ မျက်လူးဆံပြာဖြစ်နေကြသည်ဟုဆိုရပေမည်။သို့ပေမဲ့ ရှန့်ကျားချီက ဝေ့ချန်နှင့်ကျူးကောဖုန်းကို ဦးဆောင်ပြီး ကိုယ်တိုင် တာဝန်ယူဆောင်ရွက်နေကာ ချန်ယွင်ဇန်းကလည်း ဤအချိန်မှာသူ့အခန်းကဏ္ဍကနေပါဝင်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ချန်ယွင်ဇန်းက လုပ်ရည်ကိုင်ရည်လည်းအတော်ရှိသည်ဟု ဝန်ခံရပေမည်။သူ၏ဦးဆောင်မှုအောက်မှာ မားကတ်တင်းဌာနကလည်း စည်းစနစ်ကျနစွာလည်ပတ်နေခဲ့သည်။

ထိုလူလေးယောက်ကြောင့်၊ချန်ဖုန်းအုပ်စုက ဤအကြီးအကျယ်အကျင့်ပျက်ခြစားမှုပပျောက်ရေးလှုပ်ရှားမှုကြောင့် ဂနာမငြိမ်ဖြစ်နေသော်ငြား ကုမ္ပဏီ၏လည်ပတ်မှုက လုံးဝသက်ရောက်ခြင်းမခံရဘဲ ဆက်လက်တိုးတက်နေဆဲဖြစ်သည်။

တစ်နေ့ပြီးတစ်နေ့ကုန်ဆုံးလာလေလေ စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးကော်မတီက ပိုပိုအင်အားကြီးလာလေလေဖြစ်သည်။သို့သော်လည်း အကြီးဆုံးကျားလက်ထောက်အထွေထွေမန်နေဂျာကျန့်မှလွဲ၍ စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးကော်မတီက မထင်မရှားယင်ကောင်လေးများကိုပဲ ပစ်မှတ်ထားနေခဲ့သည်။သို့တိုင် ကျိုးထုံဖမ်းက စိတ်ပူနေဆဲကြောက်နေဆဲဖြစ်သည်။အကြောင်းမှာ လက်ထောက်အထွေထွေမန်နေဂျာကျန့်အတွက် ဖုံးဖိပေးနေသည့်လူက သူဖြစ်နေသောကြောင့်ဖြစ်၏။

ယခုအချိန်မှာ ကျိုးထုံဖမ်းကောင်းကောင်းပင်အိပ်မပျော်ပေ။အိပ်မက်ထဲမှာဆိုလျှင်အမြဲ စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးကော်မတီက သူ့အိမ်ထဲပြေးဝင်လာခြင်းကိုဖြစ်စေ၊ သူ့ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရန်အတွက် ရုံးခန်းထဲကနေခေါ်ဆောင်သွားခြင်းကိုဖြစ်စေ၊သူ့ကိုယ်သူ လက်ထိတ်တန်းလန်းနှင့် တရားရုံကဝက်ခြံထဲမှာရပ်နေပြီးတရားသူကြီး၏ကြားနာစစ်ဆေးမှုကိုခံယူနေသည်ကိုဖြစ်စေ မြင်မက်ရတတ်သည်။

သူက အလွန်အမင်းကိုကြောက်နေခဲ့သည်။ဤအတောအတွင်မှာ သူသွေးများတရိပ်ရိပ်တိုးနေခဲ့ပြီး ခေါင်းထဲမှာမိုက်ခနဲဖြစ်ဖြစ်သွားသည်မှာ တစ်ကြိမ်ထက်မကပေ။သို့သော်လည်း သူဆေးရုံးမသွားခဲ့ပေ။အကြောင်းမှာ သူဆေးရုံသွားလျှင် စဥ်းတီတုံးပေါ်ကအသားလိုဖြစ်သွားပြီးခုခံရန်အခွင့်အရေးမရလိုက်မည်ကိုသူကြောက်သည်။

ထိုနေ့မှာ ကျိုးထုံဖမ်းက သူ့ရုံးခန်းထဲမှာထိုင်နေပြီး ဂနာ မငြိမ်ဖြစ်ကလုံးလုံးလျားလျားထိန်းချုပ်မှုလွတ်သွားခဲ့သည်။သူဘာတွေးနေလဲသူ့ကိုယ်သူမသိပေ။သူကထိုင်ခုံကနေဗြုန်းခနဲထရပ်လိုက်ပြီး မားကတ်တင်းဌာနဆီ ခပ်သုတ်သုတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။သူကတံခါးပင်မခေါက်ဘဲချန်ယွင်ဇန်း၏ရုံးခန်းတံခါးကိုတိုက်ရိုက်တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။

ချန်ယွင်ဇန်းကတည်ငြိမ်အေးဆေးဟန်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ကျိုးထုံဖမ်းဝင်လာသည်ကိုမြင်ချိန်မှာ သူကရုံးခန်းထဲကဆိုဖာကိုလက်ညှိုးထိုးပြလိုက်ပြီး ယဥ်ယဥ်ကျေးကျေး ပြောလိုက်သည်။

"ဒုဥက္ကဋ္ဌကျိုး ရေးကြီးသုတ်ပြာနဲ့ ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ...ထိုင်ပါ...ကျွန်တော့်အတွင်းရေးမှူးကိုခင်ဗျားအတွက်ကော်ဖီပူပူတစ်ခွက်ဖျော်ခိုင်းလိုက်မယ်"

ကျိုးထုံဖမ်းက ချန်ယွင်ဇန်းနှင့်စကားပြောချင်၍လာခြင်းမဟုတ်ပါချေ။သူက ရုံးခန်းတံခါးကို ပိတ်ပြီး ချန်ယွင်ဇန်း၏စားပွဲဆီလျှောက်သွားလိုက်သည်။သူက ခခယယပြောလိုက်သည်။

"လူကြီးမင်းချန် ကျေးဇူးပြုပြီးကျွန်တော့်ကို ချန်လီရဲ့ယွမ်သုံးဆယ်ကျေယ်ငွေလွှဲအဝင်မှတ်တမ်းကိုပေးပါလားဗျာ...ကျွန်တော် ဝေ့ချန်ကိုစည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးဌာနသွားတိုင်လိုက်မယ်...သူတို့က ကျွန်တော့်ကိုဒီလောက်ထိဖိချင်နေမှတော့ ကျွန်တော်ကလည်းသူ့တိုကိုယဥ်ကျေးမနေတော့ဘူး"

ချန်ယွင်ဇန်းက မျက်ခုံးများကိုပွတ်သပ်ကာဆို၏။

"ဒုဥက္ကဋ္ဌကျိုး ဘာလို့ဒီလောက်လောနေရတာလဲ...ဒီကိစ္စကိုစောင့်ကြည့်ပါဦးလား...အလှည့်အပြောင်းတစ်ခုရှိချင်ရှိလာမှာပါ"

"လူကြီးမင်းချန်..."

ကျိုးထုံဖမ်းက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သောမျက်နှာနှင့်အော်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်မစောင့်နိုင်တော့ဘူး...ကျွန်တော်တကယ်မစောင့်နိုင်တော့ဘူး...ဝေ့ချန်ကိုအရင်ဝင်သွားခိုင်းတာက ကျွန်တော့်အတွက်အလှည့်အပြောင်းဖြစ်ဖို့အခွင့်အရေးပဲ... သက်သေကိုသာ ကျွန်တော့်ကိုပေးစမ်းပါ"

ချန်ယွင်ဇန်းက ခေါင်းတခါခါလုပ်နေပြီး နောက်ဆုံးမှာအံဆွဲထဲကUSB flash driveကိုထုတ်ပြီး ကျိုးထုံဖမ်းကိုကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ဒါက ငွေလွှဲမှတ်တမ်းပဲ...စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးကော်မတီကိုပေးလိုက်ပါ...သူတို့သေချာပေါက် စုံစမ်းစစ်ဆေးကြလိမ့်မယ်"

ကျိုးထုံဖမ်းက ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာပြုံးလိုက်ပြီး ခုနတုန်းကစိတ်ဒုက္ခနှင့်ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုများက ဤ္USB flash driveကြောင့်လေနှင့်အတူလွှင့်ပါသွားကြသည်။သူက ချန်ယွင်ဇန်း၏ရုံးခန်းထဲကလှည့်ပြန်သွားပြီး စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးကော်မတီရုံးခန်းဆီ တချိုးတည်းပြေးလေသည်။

ချန်ယွင်ဇန်းက ကျိုးထုံဖမ်း၏ကျောပြင်ကိုကြည့်ပြီး နောက်ဆုံးမှာ မထိန်းနိုင်ဘဲ ပြုံးလိုက်၏။ဤအပြုံးက သူနှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းများကအနည်းငယ်ကော့တက်နေပြီး သူ့မျက်လုံးများက အကြင်နာမဲ့မှုများ တလက်လက်ဖြာထွက်နေသည်။

ရေခွက်နှင့်အတူဝင်လာသောအတွင်းရေးမှူးမလေးက ချန်ယွင်ဇန်း၏အပြုံးကိုမြင်ပြီး ကျောရိုးတလျှောက်စိမ့်တက်သွားသည်။သူမလက်ချော်ပြီး ရေခွက်ကကြမ်းပြင်ပေါ်ကျကွဲသွားလေသည်။

အတွင်းရေးမှူးမလေးက အလျင်အမြန်ငုတ်တုပ်ထိုင်ပြီး ဖန်ကွဲစများကိုကောက်လိုက်သည်။ချန်ယွင်ဇန်းက သူမနားကိုရောက်လာပြီး နူးညံ့စွာမေးလေသည်။

"အဆင်ပြေရဲ့လား...ဘာလို့ဒီလောက် သတိမထားရတာလဲ"

"တောင်းပန်ပါတယ်ဒါရိုက်တာချန်...ကျွန်မမရည်ရွယ်ပါဘူး"

အတွင်းရေးမှူးမလေးကအမြန်တောင်းပန်လိုက်၏။

"လူအဆင်ပြေလို့တော်သေးတာပေါ့...လူတိုင်းက တစ်ခါတစ်လေ သတိလွတ်သွားတတ်ပါတယ်"

အတွင်းရေးမှူးမလေးက ဖန်ကွဲစများကိုရှင်းလင်းရင်း ချန်ယွင်ဇန်း၏ရည်မွန်တင့်တယ်သောဟန်ပန်ကိုသတိပြုမိလိုက်သည်။ခုနတုန်းက ယုတ်မာပက်စက်ပြီးအကြင်နာမဲ့သောအမူအရာက ဘယ်တုန်းကမှမဖြစ်ခဲ့သည့်အတိုင်းပင်။

ကျိုးထုံဖမ်း ချန်ယွင်ဇန်း၏ရုံးခန်းကနေထွက်သွားခါရှိသေး ထိပ်ဆုံးအထပ်ရှိရှန့်ကျားချီက ထိုသတင်းကိုလက်ခံရရှိလိုက်ပြီး ကျိုးထုံဖမ်းနှင့်ချန်ယွင်ဇန်းဘာတွေပြောခဲ့သည်ကိုပင်သိလိုက်ရလေသည်။

ရှန့်ကျားချီကိုထိုသတင်းပြောသည့်လူက ရှန့်ကျားချီ၏သူလျှိုမဟုတ်ပေ။ထို့ကြောင့် ထိုလူကအတွင်းပိုင်းဖုန်းကိုချသွားချိန်မှာရှန့်ကျားချီအတော်လေးရှုပ်ထွေးသွားသည်။သူ့ဆီကို သတင်းပေါက်ကြားအောင်လုပ်တာဘယ်သူလဲ...ဘာလို့သူ့ကိုမှလဲ...

မကြာမီ ရှန့်ကျားချီ အဖြေရှာတွေ့သွားသည်။

သူဆီကိုသတင်းပေါက်ကြားစေခဲ့သူက သူနှင့်ဝေ့ချန်ကြားမှာ စိတ်ဝမ်းကွဲမှုမျိုးစေ့ချပေးပြီး သံသယမျိုးစေ့ပျိုးချင်နေသည်။ထိုမှသာ သူကဝေ့ချန်ကို ယုံကြည်မှုကင်းမဲ့လာမှာဖြစ်သည်။

အတွင်းပိုင်းဇာတ်လမ်းကိုသိသည့် ရှန့်ကျားချီ၏အမြင်မှာ ချန်ယွင်ဇန်းနှင့်ကျိုးထုံဖမ်းသိထားသည့် ယွမ်သန်းသုံးဆယ်ကျော် အလွှဲအပြောင်းသတင်းက အင်မတန်ကို နုံအပြီးရယ်စရာကောင်းလွန်းသည်။

သူတို့၏အမြင်မှာ ချန်လီက အော်တစ်ဇင်ရောဂါသည်တစ်ယောက်၊အရူးတစ်ယောက်မျှသာဖြစ်ပုံရသည်။သူက မည်သို့ဝင်ငွေယွမ်သန်းသုံးဆယ်ကျော်ရှိပါမည်နည်း။ထို့ကြောင့်ချန်လီယွမ်သန်းသုံးဆယ်ကျော်ကထူးဆန်းသောနေရာမှလာသည်ဟုတွေးပစ်လိုက်ပြီး သဘာဝအတိုင်း ဝေ့ချန်ကိုငွေအလွဲသုံးစားလုပ်သည်ဟု သံသယဝင်သွားကြသည်။

ဒါပေမဲ့ ယွမ်သန်းသုံးဆယ်ကျော်ကချန်လီအတွက် တကယ်ပဲရှာဖို့ခက်ခဲတာလား...

ဟာသပင်။ချန်ယွင်ဇန်းနှင့်ကျိုးထုံဖမ်းသာ ချန်လီ၏ပန်းချီကားများက သူတို့အသိုင်းအဝိုင်းအတွင်းမှာ ယွမ်သန်းခုနစ်ဆယ်ရှစ်ဆယ်လောက်စျေးပေါက်သည်ကိုသိလျှင် ဒေါသထွက်လွန်း၍သွေးအန်ကြလိမ့်မည်လား။

ရှန့်ကျားချီက အပြုံးတစ်ပွင့်နှင့် တွေးလိုက်ပြီး ထိုသို့သောအဆုံးသတ်မျိုးကအလွန်စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသည်ဟုရုတ်တရတ်ခံစားလိုက်ရလေသည်။

သူ့ကိုသတင်းပေးသည့်လူကဘယ်သူလဲဆိုရန်အတွက်မူ ရှန့်ကျားချီ၏စိတ်ထဲမှာခန့်မှန်းချက်တစ်ခုရှိနေပြီဖြစ်သည်။ကျိုးထုံဖမ်းကလွဲ၍ တခြားမဖြစ်နိုင်ပေ။

<< >>

💘

Prev Next