MM Story Teller

Chapter 86

Viewers 11k

Chapters 90

👨‍❤️‍👨Chapter 86

ဝေ့ပေါ်တွင် သူ့သားအကြောင်း သတင်းကို တွေ့ပြီးနောက် သွမ့်ရှန်ယဲ့က ဝေ့ပေါ်ကို စပြီး အာရုံစိုက်လာသည်။

သူက လုရှီ၏ ဖရဲသီးကို စားမိသွားသောအခါ သွမ့်ရှန်ယဲ့က မေ့လဲမတတ်ဖြစ်သွားရသည်။

အင်တာနက်ပေါ်က လူတွေက သူတို့ပြောခဲ့တာတွေအတွက် တာဝန်မယူကြဘူးလား။ သူ့သားနဲ့ လုမိသားစုက ကောင်လေးနဲ့တဲ့။ ဟာသပဲ။

သို့သော်လည်း ဓါတ်ပုံထဲတွင် သူ့သားက အမှန်ပင် လုရှီနှင့် နီးကပ်နေသည်။ သူက သားဖြစ်သူကို ယုံသော်လည်း လုရှီကို မယုံပေ။

သိချင်စိတ်တို့ကြောင့် သွမ့်ရှူးထုံကို ဖုန်းခေါ်လိုက်သည် " မင်း လုရှီပြတဲ့ပစ္စည်းကို ဘယ်သူ့ကို ပေးမလို့လဲ..."

သွမ့်ရှူးထုံ "...ရှီသွမ်း..."

သွမ့်ရှန်ယဲ့က ခေါင်းညိမ့်လိုက်သည် " လုမိသားစုက ကောင်လေးက အဲ့ဒီအသက်အရွယ်ရောက်နေတာတောင် လက်မထပ်သေးဘူး....မင်း ဂရုစိုက်သင့်တယ်....မင်းက ရှီသွမ်းနဲ့တွဲဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားပြီးပြီဆိုရင် သူ့ကို စိတ်မပျက်စေနဲ့..."

သွမ့်ရှူးထုံ "...." လုရှီက သုံးဆယ်စွန်းရုံပဲ ရှိပါသေးတယ်။ အဲ့ဒါကြောင့် အရမ်း အသက်မကြီးသေးပါဘူး။

" ဟုတ်ကဲ့...ကျေးဇူးပါ အဖေ..."

သူက သူ့အဖေ၏ ဆိုလိုရင်းကို ကောင်းကောင်းနားလည်သည်။

ဖုန်းချလိုက်ပြီးနောက် သွမ့်ရှူးထုံက ရှီသွမ်း သဝန်မတိုရသည့် အကြောင်းရင်းကို နားလည်သွားခဲ့သည်။ ရှီသွမ်း၏ အမြင်စူးရှမှုနှင့် အင်တာနက်ပေါ်က သတင်းများနှင့်ဆို သူသေချာပေါက် သူ့ရည်ရွယ်ချက်ကို ခန့်မှန်းမိနိုင်လိမ့်မည်။

အိုက်ယား....ဒါတွေအားလုံးက သူ့အစီအစဥ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်တဲ့ ပါပါရာဇီတွေရဲ့ အမှားပဲ။

ထိုအချိန် လုရှီက ဝီချတ်ကနေ မက်ဆေ့ချ် ပို့လာသည် : [ဆောရီးပါကွာ....ကိုယ် အာရုံမစိုက်မိခဲ့ဘူး။]

သွမ့်ရှူးထုံ : [ရပါတယ်ဗျာ။ ဒါက ပါပါရာဇီတွေရဲ့ အမှားပဲကို။]

ရှီသွမ်း၏ မွေးနေ့မတိုင်ခင် ရက်နည်းနည်းလိုသေး၍ သူ့မှာ ပြင်ဆင်ဖို့ အချိန်အလုံအလောက် ရှိသည်။ ရှီသွမ်းက သူ့လက်ဆောင်ကို ခန့်မှန်းမိသွားလျှင်ပင် သူက အခြားအံ့သြစရာများကို ဖန်တီးလို့ရနိုင်သေးသည်။

နွေဦးဆောင်းဦး ဓါတ်ခွဲခန်းက အပြီးသတ်နိုင်သွားခဲ့ပြီး ထောက်ခံချက် ရခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သွမ့်ရှူးထုံက ဤရက်များအတွင်း ပရောဂျက်အသစ်အတွက် ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်နေပြီး နည်းပညာရှင်အချို့ကို ခန့်ဖို့ စီစဥ်နေသည်။

ဝန်ထမ်းခန့်ဖို့ ရည်ရွယ်စဥ်က သူက လူများများ လာမလျှောက်လောက်ဟု ခန့်မှန်းထားခဲ့သော်လည်း ထင်မထားစွာ လူနည်းနည်းများနေပြီး အများစုက နှစ်ဆယ်ကျော် လူငယ်များ ဖြစ်သည်။

ဟန်လင်က သူဘေးတွင် ထိုင်နေရင်း အလုပ်လျှောက်သည့်သူ မလာခင် စနောက်လာသည် " မနှစ်က ကျွန်တော်လည်း အလုပ်လာလျှောက်တဲ့သူ ဖြစ်ခဲ့တာ...အခုတော့ ကျွန်တော်က သူများကို ပြန်ပြီး အင်တာဗျူးနေနိုင်ပြီ..."

သူ့မှာ သွမ့်ရှူးထုံနှင့် ပတ်သတ်ပြီး စားစရာလေးတစ်ခု ရှိနေတယ်။ ချိုချိုမွှေးမွှေး ဖရဲသီးလေးပေါ့။

သူက သွမ့်ရှူးထုံကို hot searchလူသားဟု ထင်မိသည်။ အခြားသူများက hot search ရောက်ဖို့ ငွေကုန်ခံနေရချိန် သူက ကံကောင်းလွန်းလှသည်။ သူက တစ်နှစ်တည်းမှာပင် hot search ကို အကြိမ်ပေါင်းမနည်း ရောက်ခဲ့လေသည်။

သွမ့်ရှူးထုံက သူ့ကို ပြန်ချီးကျူးပေးလိုက်သည်

" ခင်ဗျားကိုလည်း အခု အနုပညာရှင်တစ်ယောက်လို့တောင် ခေါ်ရတော့မှာပဲ....ဝေ့ပေါ်မှာ ဖန်တွေ ရနေပြီလေ...."

ယန်မြို့တော် နေ့စဥ်သတင်းက ဗီဒီယိုတွင် ၁၅စက္ကန့်က ကောင်လေးများက သွမ့်ရှူးထုံတစ်ယောက်တည်းကို မရည်ရွယ်ပေ။ ဟန်လင်ကလည်း သူ့မျက်နှာလေးနှင့် ဖန်များကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

" ကျွန်တော်ကတော့ စားသောက်နေထိုင်ဖို့ ဖန်တွေကို မမှီခိုရပါဘူးဗျာ..." ဟန်လင်က ခေါင်းခါပြရင်း ရယ်ပြလာသည်။

သွမ့်ရှူးထုံ " ကျွန်တော်ပြောချင်တာက အလုပ်လာလျှောက်တဲ့သူတွေကလည်း ခင်ဗျားကြောင့် လာတာ ဖြစ်နိုင်တယ်နော်...ဒါကြောင့် အနာဂတ်မှာ ကောင်းကောင်း ဂရုစိုက်ပေးသင့်တယ်..."

ဟန်လင် " ဘော့စ်ကျတော့ရော ဘာလို့ မပြောလဲ..."

သွမ့်ရှူးထုံက ပြုံးပြလာသည် " တကယ်ကျ ကျွန်တော့်မှာ မိသားစု ရှိတယ်လေ...."

ဟန်လင် "...." ဆောရီးပါ....သူ အပြစ်ပြုမိသွားပြီ။

သူက အသားမစားရသည်မှာ တော်တော့်ကို ကြာပြီဖြစ်၍ ဤအတိုင်းဆို သူ နေမကောင်းဖြစ်လိမ့်မည်။

အင်တာဗျူးပြီးနောက် နွေဦးဆောင်းဦး ဓါတ်ခွဲခန်းက သုတေသနပညာရှင်များစွာကို ခန့်ခဲသည်။

အရာအားလုံးက အဆင်သင့်ဖြစ်နေသည်။

သွမ့်ရှူးထုံက အဖွဲ့အတွက် တာဝန်ပေးရန်ပြင်လိုက်ချိန် စုန့်ချွေဆီမှ ဖုန်းဝင်လာခဲ့သည်။

" ရှူးထုံ...ငါတွေ့လိုက်တာ နွေဦးဆောင်းဦး ဓါတ်ခွဲခန်းက လူသစ်ခေါ်နေတယ်ဆိုလို့..."

သွမ့်ရှူးထုံက ဟန်လင့်ကို ယန်ဆေးတက္ကသိုလ် သုတေသနအဖွဲ့ဆီ ခေါ်မသွားခင်ကတည်းက စုန့်ချွေနှင့် ဆက်ဆံရေးကောင်း၍ စုန့်ချွေ ရုတ်တရက် ဖုန်းခေါ်လာသည်က စကားနည်းနည်းပြောရန်သာ မဟုတ်လောက်ပေ။

သွမ့်ရှူးထုံ၏ ရင်က တစ်လှပ်လှပ်ခုန်လာရင်း မျက်ခုံးပင့်ကာ စနောက်ချင်ယောင်ဆောင်လိုက်သည် " အဲ့ဒါ ဘာဖြစ်လို့လဲ...မင်း လာပြီး ကူချင်တယ်လို့တော့ မပြောနဲ့နော်..."

စုန့်ချွေက ရယ်လိုက်သည် " ဒါဆိုရင် ငါ အလုပ်လျှောက်ဖို့ စံနှုန်းမှီရဲ့လား..."

" မင်းလာရင် ငါက ကြိုဆိုတာပေါ့...ဒါပေမယ့်မင်းက ယန်ဆေးတက္ကသိုလ် သုတေသနအဖွဲ့မှာပဲ နေမလို့ လုပ်ထားတာ မဟုတ်ဘူးလား..."

ကင်ဆာဆဲလ် ကုထုံး၏ ထုတ်လုပ်မှုအတွင်း စုန့်ချွေက ပါရဂူဘွဲ့ရထားပြီးပြီ ဖြစ်သည်။ သွမ့်ရှူးထုံက မူလက စုန့်ချွေ ပရော်ဖက်ဆာဝမ်ရုန်ချန်းနှင့် အတူနေမည်ဟု ထင်ထားခဲ့သည်။

ဤဖုန်းခေါ်ဆိုမှုက သူထင်ထားသည်ထက် တော်တော်လေး ကျော်လွန်သွားပြီဖြစ်သည်။

စုန့်ချွေက ပြုံးလိုက်ရင်း စကားဆိုလာသည် " ဒီကိစ္စကို ငါ့ဆရာနဲ့ ပရော်ဖက်ဆာယောင်ဆီ ပြောပြခဲ့တယ်....သူတို့အားလုံး ငါမင်းဆီ လာမှာကို သဘောတူခဲ့ကြတယ်..."

ဆရာ တစ်ခါက ပြောဖူးသည်။ သွမ့်ရှူးထုံ ဦးဆောင်သည့် လူငယ်အဖွဲ့က စိတ်ကူးဥာဏ် ထက်သန်ပြီး တက်ကြွကြသည် ဟူ၍။ သူသာ ထိုအဖွဲ့ထဲ ဝင်လိုက်လျှင် ပိုပြီး သင်ယူနိုင်မှာဖြစ်ပြီး လေ့ကျင့်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

စုန့်ချွေ ကိုယ်တိုင်ကလည်း ထိုသို့ စဥ်းစားမိသည်။ သူက သွမ့်ရှူးထုံနှင့် စာအကြောင်း ဆွေးနွေးသည့်အချိန်တိုင်း မိုးစက်များလို ခံစားမိပြီး သူ့အတွက် မလွယ်ကူသည့် နေရာများက ရှင်းလင်းသွားသလို ခံစားရသည်။

သို့သော်လည်း သွမ့်ရှူးထုံမျက်လုံးထဲတွင် သူကလည်း လေးစားဖို့ ထိုက်တန်သည့်သူ တစ်ယောက်ဖြစ်နေမှန်း သူ မသိခဲ့ပေ။

နှစ်ယောက်က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အထင်ကြီးကြသူများဖြစ်နေကြသည်။

ဖုန်းဖြေနေရင်း သွမ့်ရှူးထုံ၏ မျက်နှာက အပျော်တို့ ပြည့်နေ၍ ဟန်လင်က မနေနိုင်ပဲ မေးမိသည် " သတင်းကောင်း ရှိလို့လား..."

သွမ့်ရှူးထုံက ခေါင်းညိမ့်ပြသည် " စုန့်ချွေက ကျွန်တော်တို့ဆီ လာချင်တာတဲ့...."

" တကယ်လား..." ဟန်လင်က သိသိသာသာကို ပျော်သွားရသည် " သူလာရင် ကောင်းတာပေါ့ ..."

သုံးယောက်လုံးက အချိန်မဆွဲတတ်သည့်သူများ ဖြစ်၍ စုန့်ချွေက မကြာခင် စာချုပ်တွင် လက်မှတ်ထိုးဖို့ ရောက်လာသည်။

ဟန်လင်က အပြုံးလေးနှင့် အကြံပေးလိုက်သည် " ကျွန်တော်တို့ ထပ်ပြီး ပူးပေါင်းမိတာကို ဂုဏ်ပြုဖို့ ဒီည ညစာ အတူတူစားကြရင်ရော...ကျွန်တော် ဒကာခံမယ်လေ..."

တစ်ယောက်ယောက် ကျွေးမည့်အကြောင်း ပြောလာ၍ သွမ့်ရှူးထုံနှင့် စုန့်ချွေတို့ကလည်း ငြင်းမနေတော့ပေ။

သူတို့နှစ်ယောက်နှင့်ယှဥ်လျှင် ဟန်လင့်စရိုက်က ပိုပြီး သက်တောင့်သက်တာ ရှိသည်။ သူက စားလိုက်သောက်လိုက်နှင့် ဇိမ်ယူနေ၏။

သွမ့်ရှူးထုံက အများကြီး မသောက်တတ်သလို သောက်လည်း မသောက်ရဲပေ။ စုန့်ချွေကဖြင့် ဘယ်လိုသောက်ရမလဲ ဆိုသည်ကိုပင် မသိသည့်သူ ဖြစ်နေသည်။

နှစ်ယောက်သား ဘယ်တစ်ခွက် ညာတစ်ခွက် သောက်နေသည့် ဟန်လင်ကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူ့ကို ဖျောင်းဖျရင်တောင် အသုံးဝင်မည်မဟုတ်ပေ။

သွမ့်ရှူးထုံနှင့် စုန့်ချွေတို့က အချင်းချင်းကြည့်လိုက်မိသည် " သူ့စိတ်ထဲ တစ်ခုခုရှိနေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်..."

စုန့်ချွေက ဟန်လင့်ပုခုံးကို ပုတ်ပေးလိုက်သည် " အများကြီးသောက်တာ မကောင်းဘူးနော်..."

ဝိုင်အချို့ သောက်ပြီးနောက် ဟန်လင့်မျက်လုံးများက နီရဲနေပြီဖြစ်ပြီး မြေခွေးလို မျက်လုံးများက အနည်းငယ် အခိုးဝေနေသည်။ သူက သက်ပြင်းချရင်း ပြောလာသည် " မင်းတို့ နားမလည်ပါဘူး..."

ကောင်လေး မရှိတဲ့ နေရက်တွေက သူ့ကို ငိုချင်အောင်လုပ်နေတာပဲ။

သွမ့်ရှူးထုံက ထရပ်လိုက်ရင်း သူ့ကိုဆွဲခေါ်လိုက်သည် " ဟုတ်ပြီ...ကျွန်တော်တို့က နားမလည်ကြဘူး...အခု ပြန်ဖို့ အချိန်ကျပြီ..."

ဟန်လင်က နာနာခံခံနှင့် သူ့ခွန်အားအတိုင်း မတ်တတ်ရပ်လာသည် " အိုကေ...ငါ အရင်ဆုံး သန့်စင်ခန်း သွားလိုက်ဦးမယ်..."

" ခင်ဗျားနဲ့ လိုက်ခဲ့ပေးမယ်လေ..."

ဟန်လင်က လက်ယမ်းပြလိုက်သည် "မလိုဘူး...ငါ့ဘာသာ သွားလိုက်မယ်..." သူက ပြောလိုက်ပြီး သွမ့်ရှူးထုံ၏ လက်ကို ဖယ်လိုက်ကာ သန့်စင်ခန်းဆီ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ဟန်လင်က ထောင့်ကို ကွေ့လိုက်ပြီး သန့်စင်ခန်းဆီ ဦးတည်လိုက်ချိန် လူတစ်ယောက်က ရုတ်တရက် သူ့ဆီ လျှောက်လာသည်။ မူးနေသည့် ဟန်လင်က ရှောင်ချိန်မရ၍ သူ့ကို ဝင်တိုက်မိသည်။

ထိုလူက ဟန်လင် ဝင်တိုက်လာမည်ကို မမျှော်လင့်ထားဟန် အမြန် လက်ဆန့်ပြီး တွန်းလာပြီး သူ့မျက်လုံးထက် မနှစ်မြို့သလို အရိပ်အရောင်များ ရှိနေသည်။

ဟန်လင်က မြေကြီးပေါ် ဘုတ်ခနဲ လဲကျသွား၍ မကြည်လင်သည့် စိတ်က မီးညှိခံလိုက်ရသလို မြေခွေးလို မျက်လုံးများက ပြူးကျယ်သွားတော့သည် " ဘာလို့ တွန်းတာလဲကွ..."

ထိုလူက မတူသလိုမတန်သလိုနှင့် သူထိလိုက်သည့်နေရာကို ခါပစ်လိုက်သည် " အမြင့်ကို တက်ချင်တဲ့ အနုပညာရှင်ပေါက်စတွေကို မြင်ဖူးသားပဲ...မင်းလို ကပျက်ကချော် နည်းလမ်းတွေကို သုံးတဲ့သူတော့ ရှားတယ်..."

စောစောက ဝိုင်ပါတီတွင် လောကဝတ်ပြုချင်ကြသည့် အနုပညာရှင်ပေါက်စများ ရှိနေသည်။ ထိုသို့မဟုတ်လျှင် သူက ဆင်ခြေရှာပြီး သန့်စင်ခန်းသို့ နားအေးအောင် သွားလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် ဤလူက စောစောက လူများထက် ပိုလှသည်။

သူက ဟန်လင့်မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်ရင်း မျက်နှာသေနှင့် သူ့ဘေးက လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ဟန်လင် "...."

သေစမ်း...ဒီ အထက်စီးဆန်တဲ့ကောင်ကတော့...

ထိုလူ့ခြေထောက်က သူ့ရှေ့က ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် ဟန်လင်က ဒေါသထွက်လာရင်း သူ့ခြေထောက်ကို လှမ်းဆွဲထားကာ မသွားအောင် တားလိုက်သည်။

" လွှတ်လိုက်..." ထိုလူ့အသံက ၈ဒီဂရီလောက်ပိုပြီး အေးစက်သွားသည်။

ဟန်လင်က မတ်တပ်ရပ်လိုက်ရင်း မျက်လုံးတို့ မှေးကျဥ်းကာ လှောင်ရယ်လိုက်သည်။

" ဘာလို့ ကိုယ့်ကို မြင့်တယ်လို့ ထင်နေရတာလဲ....ရှင်းအောင် ပြောလိုက်မယ်...ခင်ဗျားက အဝတ်အစားဝတ်ထားတဲ့ ခွေးနဲ့တူတယ်...ကဲ ဘယ်လိုပြောမလဲ..."

ထိုလူ့အကြည့်က အရက်နံ့စွန်းထင်းနေသည့် သူ့မျက်နှာပေါ် ဝေ့ဝဲသွားပြီး စိတ်ထဲကနေ ပြောလိုက်သည် : မီးမရှိပဲ ဒီလိုဖြစ်လာတာ စိတ်မကောင်းစရာပဲ။

" မင်း ကုမ္ပဏီနဲ့ စာချုပ်ချုပ်ခဲ့တာလား..."

ဟန်လင်က နည်းနည်း မူးနေသော်လည်း သူ့ဦးနှောက်က အကောင်းတိုင်းရှိနေသေးသည်။ ဤလူက အထင်မှားနေသေးမှန်း သိလိုက်ချိန် ဒေါသထွက်စွာ ချက်ချင်း ရယ်လိုက်ပြီး လက်လွတ်စပယ် ပြောလိုက်သည် " ကျွန်တော် လက်မှတ်မထိုးခဲ့ဘူး...ခင်ဗျားကမှ လက်မှတ်ထိုးချင်နေတာလား..."

ပြောရင်း အနားကို မှီလိုက်သည်။

ထိုလူက နောက်သို့ တစ်လှမ်းဆုတ်လိုက်ရင်း အေးစက်စက် ပြောလာသည် " မင်း စာချုပ်မှာ လက်မှတ်ထိုးချင်တယ်ဆိုရင် ကုမ္ပဏီကိုသွားပြီး အင်တာဗျူးသွားဖြေ...အင်အားရချင်ရင် ဒီနည်းလမ်းမသုံးနဲ့..."

ဟန်လင်က ပြုံးပြုံး ပြုံးပြုံးနှင့် အနားကပ်လာပြီး လက်ဆန့်ကာ ထိုလူ့ကို နံရံဆီ တွန်းလိုက်သည်။ အရက်နံ့က ထိုလူ၏ နားစည်ထဲ ဝင်ရောက်သွားသည် " ဘာနည်းလမ်းလဲ..."

ထိုလူက မျက်မှောင်ကြုပ်လိုက်ပြီး တွန်းရန်ပြင်လိုက်သော်လည်း နောက်တစ်စက္ကန့်အတွင်း တောင့်ခဲသွားရသည်။

ဟန်လင်က သူ့ကို ခပ်ပြင်းပြင်း ကိုက်လိုက်ပြီး သူ ကြောင်သွားသည့်အချိန် မျက်လုံးမှိတ်ပြလိုက်ရင်း သူ့လည်စည်းကို တင်းတင်းဆွဲလိုက်ကာ နှုတ်ခမ်းကော့ပြလိုက်သည် " ဒါလား..."

ထိုလူ "...."

အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ရင်း သူက တစ်ပတ်လှည့်ကာ သူ့ကို နံရံကြားထဲ ထောက်ထားလိုက်ပြီး ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။

သီးသန့်ခန်းထဲတွင် အချိန်အတော်ကြာသည်ထိ စောင့်နေသည့် သွမ့်ရှူးထုံက နောက်ဆုံး ဟန်လင့်ကို ဖုန်းခေါ်ဖို့ သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။ သူက ပထမဆုံးအကြိမ် နှိပ်လိုက်သော်လည်း ဒုတိယအကြိမ်မှ ကိုင်လာသည်။

ဟန်လင့်အသံက တော်တော်လေး ထူးဆန်းနေပြီး သူ့ဘက်က မသဲမကွဲသာ ကြားနေရသည် " ငါ...တောင်းပန်ပါတယ်...ငါ အခု အမြန်လို...နေလို့...ငါ့မှာ...အချိန်.. မရခဲ့ဘူး...မင်းတို့ အရင်ပြန်နှင့်လိုက်ကြ...ငါ့ကို လွှတ်ထား ...ပေး..."

သွမ့်ရှူးထုံ "...."

ဖုန်းဆက်တာ စုန့်ချွေမဟုတ်လို့ တော်သေးတယ်။ မဟုတ်ရင် ရှက်လွန်းလို့ သူသေသွားလိမ့်မယ်။

သူက ဖုန်းချလိုက်ပြီး စုန့်ချွေကို ပြောလိုက်သည် " ဟန်လင်က အမြန်လိုလို့ သွားပြီ..."

သူ ပထမဆုံးအကြိမ် ဟန်လင်နှင့် တွေ့ခဲ့သည့်အချိန်ကို စဥ်းစားမိသွားချိန် သွမ့်ရှူးထုံက ရယ်လိုက်မိသည်။ ဟန်လင်က ဒီည လူမှန်နဲ့ တွေ့သွားပြီထင်တယ်။

ဂုဏ်ပြုပါတယ်။

နောက်တစ်နေ့ မနက်တွင် ဟန်လင်က အလုပ်မလာပေ။ သွမ့်ရှူးထုံက သိနေ၍ ဖုန်းမဆက်လိုက်သော်လည်း သူ၏ နေ့တစ်ဝက်စာ လခကို ဖြတ်မည်ဟု တိတ်တိတ်လေး တွေးထားလိုက်သည်။

သူက မနက်ပိုင်းတွင် ကောင်းကောင်း နားနေလောက်သည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း နေ့လည်ပိုင်းတွင် ဟန်လင့်ဆီက ဖုန်းဝင်လာပြီး သူ့အသံက အက်ကွဲနေသော်ငြား ကျေနပ်နေပုံရသည် " ဆောရီး...ငါ အဖျားနည်းနည်း ရှိနေလို့ ဒီနေ့ ခွင့်ယူဦးမယ်..."

သွမ့်ရှူးထုံ "...ခင်ဗျား ဆေးသောက်ပြီးပြီလား..."

" သောက်ပြီးပြီ..."

" ခင်ဗျား အဖျားပျောက်အောင် လုပ်ပြီး ကောင်းကောင်း နားလို့ရပါတယ်..."

ဖုန်းချသွားပြီးနောက် သွမ့်ရှူးထုံက ဖုန်းကို ညှစ်လိုက်ရင်း အရိုင်းဆန်စွာ တွေးမိသည် : သူနဲ့ရှီသွမ်းလည်း အနာဂတ်မှာဆို အဲ့လို ဖျားသွားလောက်လား။ အဖျားပျောက်ဆေး ကြိုဆောင်ထားရမလား။

နေ့ရက်များက တိတ်တိတ်လေး ကုန်ဆုံးလာပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ရှီသွမ်းမွေးနေ့မတိုင်ခင်ရက်သို့ ရောက်လာသည်။

အလုပ်သိမ်းပြီးနောက် သုတေသနဝန်ထမ်းများအားလုံး ဓါတ်ခွဲခန်းမှ ထွက်သွားချိန် သွမ့်ရှူးထုံက ရှီသွမ်းကို ဝီချတ်ကနေ စာပို့လိုက်သည် : [ခင်ဗျား အလုပ်ဆင်းပြီလား။ ]

ရှီသွမ်းက စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်း ပြန်ဖြေလာသည် : အင်း...မင်း ဘယ်မှာလဲ...

သွမ့်ရှူးထုံ :[ ဓါတ်ခွဲခန်းမှာ...ကားက ဘရိတ်ပျက်သွားလို့...လာကြိုပေးဦး [အာဘွား] [အာဘွား] ]

ရှီသွမ်း :[ ကောင်းပြီ။]

ဖုန်းချပြီးသည်နှင့် သွမ့်ရှူးထုံက ဖန်ပုလင်းလေးကို စမ်းသပ်စားပွဲပေါ်က ဆိုဒီယမ် ဆီလီကိတ် အရည်လေးနှင့် ဖြည့်လိုက်ရာ အစိမ်းရောင် သဲတစ်ထပ်နှင့် ပုလင်းအောက်ခြေကို ဖြူးလိုက်ပြီး သတ္တုဆားများ ထပ်ထည့်လိုက်သည်၊

သူက အကြိမ်ပေါင်းများစွာ စမ်းသပ်မှု လုပ်လာ၍ အကောင်းဆုံးရလဒ်ရဖို့ ဘယ်လိုလုပ်မလဲ သိလေသည်။

ရှီသွမ်းက ကိုယ်တိုင် ကားမောင်းလာပြီး မြေကြီးပေါ်က ရွှေရောင်ဂင်ဂိုရွက်လေးများထက် ခြေနင်းလိုက်ကာ ဓါတ်ခွဲခန်းထဲ ဖြေးဖြေးချင်း လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ဓာတ်ခွဲခန်း၏ ဘယ်နှင့်ညာ မီးပွင့်များက မထွန်းထားပဲ အဆုံးမှ မီးရောင်နည်းနည်းရှိနေ၍ တိတ်ဆိတ်ပြီး ဆန်းကြယ်နေသည်။

သူက အစွန်ဆုံးက ဓါတ်ခွဲခန်းရှေ့ ရပ်လိုက်ပြီး တံခါးလက်ကိုင်ကို ဖိရန် လက်ဆန့်လိုက်သည်။

တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်ပြီး မြင်ရသည့် မလှမ်းမကမ်းနေရာတွင် အဖြူရောင် ဓါတ်ခွဲခန်းကုတ်အင်္ကျီ ဝတ်ထားသည့် လူငယ်လေးက စမ်းသပ်စားပွဲရှေ့ ရပ်နေလေသည်။

တံခါးဖွင့်သံ ကြားလိုက်၍ သွမ့်ရှူးထုံက အပြုံးလေးနှင့် လှည့်ကြည့်လာသည်။

တစ်ယောက်နှင့် တစ်ယောက် စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာသည်ထိ စိုက်ကြည့်နေကြပြီးနောက် ရှီသွမ်းက ခြေလှမ်းကျယ်ကြီးများ လှမ်းလာရင်း သွမ့်ရှူးထုံကို ပွေ့ဖက်မည်အပြု အငြင်းခံလိုက်ရသည်။

သူ့မျက်နှာက သိသိသာသာကို လမ်းပျောက်သွားသလို ဖြစ်သွားသည်။

သွမ့်ရှူးထုံက ဓါတ်ခွဲခန်းစားပွဲကို မှီလိုက်ရင်း ပြုံးပြလာသည် " အရင်ဆုံး မျက်လုံး မှိတ်ထား..."

ရှီသွမ်းက သူပြောသည့်အတိုင်း မျက်လုံးပိတ်လိုက်၍ သူ၏ မျက်တောင်ထူစိပ်စိပ်များက အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားလေသည်။

အမှန်က သူက စုံတွဲလက်စွပ်ကို မှာထားပြီး အချိန်ကောင်းစောင့်၍ သွမ့်ရှူးထုံအား သူ့စိတ်ကို ပြရန် စီစဥ်ထားခဲ့သော်လည်း လူငယ်လေးကလည်း သူနှင့် စိတ်ကူးတူနေလိမ့်မည်ဟု ထင်မထားခဲ့ပေ။

ဘယ်သူ အရင်လုပ်လုပ် ကိစ္စမရှိပေ။ အဓိကအချက်က လုပ်ချင်သည့်စိတ်ကသာ အရေးကြီးသည်။

သွမ့်ရှူးထုံက ဖန်ပုလင်းလေးကို ယူလိုက်ပြီး ရှီသွမ်းရှေ့ ထားလိုက်သည် "ရပြီ..."

ရှီသွမ်းက ချက်ချင်း မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ သူမြင်လိုက်ရသည့်အရာက တွေးထားသလို လက်စွပ် မဟုတ်ပဲ ဖန်ပုလင်း သေးသေးလေး ဖြစ်နေသည်။

ဖန်ပုလင်းထဲတွင် အစိမ်းရောင် မြက်ခင်းပြင်ကို အောက်ခံ လုပ်ထားပြီး တောအုပ်လေးကို စိုက်ပျိုးထားကာ လိမ္မော်ရောင် မီးတောက် အပြာရောင် ကောင်းကင်နှင့် စိတ်ကူးယဥ်နေရာလေးလို ခရမ်းရောင်ပါ ထည့်ပေးထား၍ ရေထဲက ရောင်စုံပန်းဥယျာဥ်လေးနှင့် တူနေသည်။

ဥယျာဥ်လေးထဲဝယ် လေးရာသီလုံး ပန်းများ ပွင့်လန်းနေသည်။

နွေဦးတွင် ဥယျာဥ်လေးက ပန်းတို့ ပြည့်နေပြီး အလှအတွက် ယှဥ်ပြိုင်နေကြကာ နွေရာသီရောက်သည့်ချိန် အရိပ်အမိုးအပြည့် ပေးစွမ်းနေသည်။

" ကျွန်တော် ငယ်ငယ်တုန်းက ကိုယ်ပိုင် ဥယျာဥ်လေးတစ်ခု လိုချင်ခဲ့တာ..အဲ့ဒီဥယျာဥ်ထဲမှာ ငိုချင်တဲ့အချိန် ငိုမယ်...ရယ်ချင်တဲ့အခါ ရယ်မယ်...စကားပြောချင်တဲ့အခါ ပြောမယ်...ဘယ်သူ့မှ စိုးရိမ်နေစရာ မလိုတော့ဘူး..." သွမ့်ရှူးထုံက ပြုံးပြလိုက်သည် " ကျွန်တော်က အနုပညာဆန်ဆန် သိပ်မနားမလည်တော့ အကြမ်းထည်ပဲ ထွက်လာတယ်... "

သူက ရှီသွမ်း သူ့ကိုယ်သူ ဖိအားသိပ်မထားစေဖို့ အရာအားလုံးကို တစ်ယောက်တည်း မခံစားစေဖို့ သဘောကျသည့် အရာနှင့် လိုချင်သည့်အရာကို စိတ်ထဲသာ မထားစေဖို့ မျှော်လင့်ရင်း ရှီသွမ်းဆီ ပေးလိုက်သည်။

ဤသည်က သိပ္ပံကျောင်းသားများအတွက် နည်းနည်း ရိုမန့်ဆန်နေသည်။

လူငယ်လေး၏ မျက်လုံးများက တောက်ပနေပြီး ဖန်ပုလင်းထဲက ရောင်စုံပန်းခင်းလေးက သူ့မျက်လုံးထက် ရောင်ပြန်ဟပ်နေ၍ သိမ်းထားချင်လောက်အောင် လှပနေသည်။

ရှီသွမ်းက သေသေချာချာ ယူထားလိုက်ပြီး သူ့ရင်ထဲ အချစ်စိတ်တို့ ပြည့်လာ၍ အလိုလို နှုတ်ခမ်းကော့တက်သွားသည်။ သူက တစ်ခဏကြာသည်ထိ စကားလုံးထောင်ပေါင်းမက မဖော်ပြနိုင်သလို ဖြစ်သွား၍ လေသံသြရှရှနှင့်သာ ပြောနိုင်တော့သည် " ဒါလေးက အရမ်းလှတယ်...လုံးဝ ရိုးမနေပါဘူး..."

မုန်တိုင်းပြီးမှ သက်တန့်ပေါ်လာသလို လှပခမ်းနားလှလေသည်။

👨‍❤️‍👨

Prev Next