MM Story Teller

Chapter 93

Viewers 11k

👨‍❤️‍👨Chapter 93

သွမ့်ရှူးထုံက ဟန်လင့်အိမ်ကို ရောက်သွားချိန် ဟန်လင်က သူ့ကိုယ်သူ သန့်ရှင်းရေး လုပ်ထားပြီးသား ဖြစ်နေသည်။

သို့သော်လည်း လက်စလက်နလေးများကို မြင်နေရသေးသည်။

သွမ့်ရှူးထုံက သူ့ကို စာနာသလို ကြည့်လိုက်သည် " ခင်ဗျား ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ..."

ဟန်လင်က နှုတ်ခမ်းများလည်း ပေါက်နေ၍ စကားပြောလိုက်တိုင်း နာလွန်း၍ တစ်ရှူးရှူးဖြစ်နေသည် " ငါ့ရဲ့ one night standကို မှတ်မိတယ်မို့လား..."

"မှတ်မိတယ်လေ...ခင်ဗျားပဲ သူ့ကို အထက်စီးဆန်လွန်းတယ် ပြောနေတာ..." သွမ့်ရှူးထုံက သူ့ကို ကားထဲ ခေါ်သွားပေးလိုက်သည်။

ဟန်လင်က ထိုင်ချလိုက်သည်နှင့် မျက်ရည်တို့ ပြည့်လာပြီး သွမ့်ရှူးထုံကို သနားစရာမျက်လုံးလေးများနှင့် ကြည့်လာသည် " မနေ့ညက ဘားမှာ သူနဲ့ တွေ့ခဲ့တယ်...သူက ငါ့ကို ဆွဲဆောင်ခဲ့တာကွ...ငါလည်း ထိန်းမထားနိုင်တော့တာနဲ့..."

" အဲ့ဒါနဲ့ပဲ ဒီလို ဖြစ်လာတယ်ပေါ့..." သွမ့်ရှူးထုံက သူ့နာဖူးသူ ရိုက်မိသည် " မသိပါဘူး.. ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက် ရန်များဖြစ်ခဲ့တာလားလို့..."

ဟန်လင်က သူ့ခုံသူ ရိုက်ချလိုက်ရင်း ချစ်ခြင်းမဲ့နေသည့် အကြည့်နှင့် ကြည့်လာသည် " ရန်ဖြစ်တာနဲ့ ဘာမှမကွာပါဘူး..."

" ဒါဖြင့် ဘာလို့ နေရာပြောင်းချင်ရတာလဲ..." သွမ့်ရှူးထုံက နားမလည်သလို မေးလာသည်။

ဟန်လင်က သက်ပြင်းချရင်း ပြောလာသည် " သူ ဒီနေ့ ပြန်သွားတုန်းက နောက်တစ်ကြိမ် လာဦးမယ် ပြောသွားတာ...ငါ အဲ့ဒီလို စိတ်ပျက်စရာအခြေအနေထဲ ထပ်မနေချင်တော့ဘူး..."

" သူနဲ့ ကောင်းကောင်း ပြောလို့ မရဘူးလား..."

ဟန်လင်က ခေါင်းခါပြရင်း အံတင်းတင်းကြိတ်ကာ ဆိုလာသည် " သူက ငါ့ကို ပြန်လက်စားချေနေတာ...."

သွမ့်ရှူးထုံက စိတ်လှုပ်ရှားသွား၍ စတီယာရင်ကိုပင် တစ်ခြားဘက် လှည့်မိမလို ဖြစ်သွားသည် " သူနဲ့ ရန်ငြှိုး ရှိလို့လား..."

"မရှိပါဘူး..." ဟန်လင်က သူ့ဆံပင်သူ ကုတ်ဖွလိုက်သည် " ထားလိုက်ပါတော့...ခဏလောက် ပုန်းနေတာ ကောင်းပါတယ်လေ..."

သူက ရုပ်ပြပြီး စားသည့် တက်သစ်စ အနုပညာရှင်တစ်ယောက်လို ဆက်ဆံခံရ၍ ပိုက်ဆံပေါက်ပြီး ရန်စခဲ့သည့်အကြောင်း သွမ့်ရှူးထုံကို ပြောပြဖို့ရာ ရှက်နေမိသည်။

ယခုက သူ့မိတ်ဆွေ၏ ဘဝနှင့် လုံခြုံရေး ဖြစ်နေ၍ သွမ့်ရှူးထုံက ဂရုမစိုက်ဘဲ နေမည်မဟုတ်ပေ။

သူက ဟန်လင့်ကို သူ့နာမည်ခံ အပန်းဖြေအိမ်ဆီ ခေါ်သွားပေးလိုက်သည် " ကျွန်တော်က ဒီမှာ သိပ်မနေဘူး...ခင်ဗျား နေလို့ရတယ်..."

ဟန်လင်က မျက်ရည်ဖြိုင်ဖြိုင် ကျနေသည် " မင်းက ငါ့ရဲ့ ကယ်တင်ရှင်ကြီးပါ....."

သွမ့်ရှူးထုံက တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချမိသည်။ ကြည့်ပါဦး ဘယ်လို တွန်းအားမျိုးမို့ ဒီလောက်ထိ ဖြစ်သွားစေရတာလဲ။

သို့သော်လည်း သူက တစ်ခြားသူ၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကို စပ်စုချင်စိတ်မရှိ၍ ဟန်လင့်ဆီ သော့ပေးထားခဲ့ပြီး မေးခွန်းထပ်မေးမနေတော့ပဲ ပြန်လာခဲ့သည်။

နောက်နှစ်တွင် သွမ့်ရှူးထုံက တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နှင့် အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ပြီး ပြဿနာကို ကျော်လွှားနိုင်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ယခင်က သူရှာတွေ့ခဲ့သည့် ပထမဆုံးသော့ချက်က သူ့အတွက် ပထမဆုံး တံခါးချပ်ဖွင့်ဖို့ ဖြစ်နေသည်။ လပေါင်းများစွာ အလုပ်ကြိုးစားပြီးနောက် သူက ပထမဆုံး အခက်အခဲကို ချိုးဖောက်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ နောက်တွင် အတားအဆီးများစွာ ရှိနေသေးသော်လည်း ဓါတ်ခွဲခန်းထဲတွင် အားပေးသံများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း နွေရာသီ အားလပ်ရက်က ရောက်လာ၍ ရှီယွိက တက္ကသိုလ်တက်ဖို့ လျှောက်ထားပြီးပြီ ဖြစ်သည်။ ရှီသွမ်းက နွေရာသီအားလပ်ရက်အတွင်း ကုမ္ပဏီကို ခေါ်သွားပြီး သင်ပေးဖို့ စီစဥ်ထားသော်လည်း အငြင်းခံလိုက်ရသည်။

အရွယ်ရောက်လာသည့် လူငယ်လေးက အခိုင်အမာ ပြောလာခဲ့သည် " ကျွန်တော် ကိုယ်ပိုင်စီးပွားရေး စလုပ်ချင်တယ်..."

သူ့မှာလည်း သူ့ကိုယ်ပိုင်မာနလေး ရှိပါသေးတယ်။ သူ့ဦးလေးက လုပ်နိုင်ရင် သူလည်း လုပ်နိုင်ရမယ်။

ရှီယွိ၏ ရွေးချယ်မှုဖြစ်၍ ရှီသွမ်းက ဘာပဲနေနေ ထောက်ပံ့ပေးမည် ဖြစ်သည်။ ရှီမိသားစုက သူ့အိပ်မက်ကို အကောင်အထည်ဖော်ပေးဖို့ အလုံအလောက် ပြည့်စုံနေပြီးသားဖြစ်သည်။

ရှီယွိက သူ့ကုမ္ပဏီလိုက်ပြီး မသင်ယူပဲ ကိုယ်တိုင် အချိန်ပိုင်းအလုပ်ရှာသည်။ ရှီမိသားစုနောက်ခံ မရှိလျှင် သူက သာမန်လူနှင့် မခြားပေ။

သာမန်လူများ၏ ဘဝနေထိုင်မှုပုံစံက လူငယ်လေး၏ စိတ်ကြီးဝင်နေသည့် အပြုအမူများကို တစ်ဖြည်းဖြည်း ဖြေဖျောက်ပေးသွားသည်။ သူက ကြံခိုင်ဖို့ သင်ယူမိလာရင်း သူ့ဦးလေးက ဆယ်ကျော်သက်အရွယ်က ရှီမိသားစုကို ထောက်ပံ့ခဲ့ရသည့်အတွက် ဘယ်လောက်ထိ ပင်ပန်းခဲ့ရမလဲ စဥ်းစားတတ်လာသည်။

တစ်နေ့တွင် သူက အလုပ်ပြီး၍ အိမ်ပြန်ရန်ပြင်လိုက်ချိန် သူ့ဘေးနားက လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်၏ အံ့သြတကြီး စကားသံကို ကြားလိုက်ရသည် "သောက်ကျိုးနည်း...မိုက်လိုက်တာ..."

ဘေးကလူများကလည်း ဝိုင်းလာကြသည် " ဘာဖြစ်တာလဲ..."

" အမျိုးသားရေးရာ တီဗွီကနေ သတင်းတက်လာတာ ငါတို့နိုင်ငံက ထုတ်တဲ့ ခုခံအားစနစ် တိုးမြင့်စေတဲ့ဆေးက စမ်းသပ်စစ်ဆေးတာ အောင်မြင်ပြီး မကြာခင် စျေးကွက်ကို ရောက်တော့မယ်တဲ့....အရေးအကြီးဆုံးအရာက ဒါက ကမ္ဘာ့ထိပ်တန်းအဆင့်တဲ့နော်...ဘယ်နိုင်ငံမှာမှ မရှိသေးဘူး...."

ခုခံအားစနစ် တိုးမြင့်ခြင်းဆိုသည့်အရာက လူထုနှင့် မရင်းနှီးသော်လည်း "ကမ္ဘာ့အဆင့်" ဆိုသည့် စာလုံးက လူတိုင်း နားလည်လွယ်သည်။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကမ္ဘာမှာ နံပါတ်၁မို့လား။ ဝမ်းသာရမှာလေ။

ရှီယွိက အံ့သြသွားရသည်။ သူမှတ်မိတာ မမှားရင် သွမ့်ကောကလည်း အရင်တုန်းက ပရောဂျက်မှာ ပါဖူးပါတယ်။ အဲ့ဒီ ခုခံအားစနစ် တိုးမြင့်တာ ဆိုတာပဲ။

သူက မေးလိုက်သည် " ဘယ်သူ ထုတ်တယ်လို့ ပါသေးလဲ..."

လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များက သေချာကြည့်လိုက်ကြပြီး ပြန်ဖြေလာသည် " ယန်ဆေးတက္ကသိုလ် သုတေသနဌာနနဲ့ နွေဦးဆောင်းဦးခန်းမတို့ ပေါင်းပြီး ထုတ်တာတဲ့...."

ရှီယွိ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ တွန့်ကွေးသွားပြီး မျက်လုံးများထက် ဂုဏ်ယူမှုတို့ ပေါ်လာသည် " ဒါတကယ့်ကို မိုက်တာပဲ..."

ကမ္ဘာထိပ်တန်းအဆင့်တဲ့...သွမ့်ကောက တကယ် တော်တာပဲ...

သူက သွမ့်ကောနှင့် ဦးလေးသွမ်းတို့နီးနီး ဖြစ်ချင်သည်။ သူတို့ကို အရှက်ရအောင် မလုပ်ချင်မိပေ။

အမျိုးသားရေးရာ တီဗွီက ထုတ်သည့် သတင်းကို တစ်နိုင်ငံလုံး ကြည့်ကြ၍ ညတွင်းချင်းပင် လူတိုင်းက ဟွားကော်၏ သိပ္ပံပညာရှင်များက တော်မှန်း သိလာကြသည်။

ထုတ်ပြန်ချက်က အခကြေးငွေ မယူပဲ ကြေညာပေး၍ ချီးကျူးချင်ရုံသက်သက် ကြော်ငြာပေးခြင်းဖြစ်ဖို့ များသည်။

နွေဦးဆောင်းဦးခန်းမ၏ အမာခံဖန်ဖြစ်သည့် ဖုန်ရန်က ကြည့်ရင်း ငိုမိသည်။

သူမက နွေဦးဆောင်းဦးခန်းမမှာ မူလ အရှုံးသမားဘဝကနေ တစ်ဖြေးဖြေး မြင့်တက်လာပုံ ပျောက်ကွယ်သွားရာမှ အောင်မြင်လာပုံ နယ်ပယ်တစ်ခုလုံး၏ အညစ်အထေးဘဝကနေ လက်ရှိ ချီးကျူးခံဘဝရောက်လာသည်ကို မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

ထို့ပြင် ထိုသို့ အောင်မြင်မှုကလည်း လူတစ်ယောက်နှင့် ကင်းကွာနေလို့ မဖြစ်ပေ။

သိပ္ပံသုတေသနပညာရှင်၏ ဖန်တစ်ယောက် ဖြစ်လာပြီးနောက် သူမက စိတ်လှုပ်ရှားလွန်း၍ ငိုမိသည်။

သွမ့်ရှူးထုံက ထိုသို့ ချီးကျူးခံရသည်ကို မတွေ့နိုင်သေးပေ။ သူက အပြင်လောက သတင်းများကို အာရုံမစိုက်နိုင်အားပေ။ သူက သူ့ပန်းတိုင်ဆီ ရောက်ဖို့ အလုပ်ကြိုးစားနေရသည်။

ဤသိပ္ပံသုတေသနက ငါးနှစ်တာအထိ ခရီးရောက်သွားပြီဖြစ်သည်။

ဓါတ်ခွဲခန်းထဲက လူတိုင်းက ရှည်လျားပြီး မီးခိုးတို့ကင်းမဲ့နေသော စစ်ပွဲထဲ ရောက်နေပြီး ထိုကာလအတွင်း သူတို့၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှု သွေးချွေးတို့က လက်ရှိစမ်းသပ်ချက် အစီရင်ခံစာ၏ အချက်အလက်များအဖြစ် ပြောင်းသွားသလို ခံစားမိသည်။ ထိုအချက်အလက်များက ရောင်နီမလာခင် ထွက်သည့် အလင်းတန်းလေးလိုသာ ရှိနေသေးသည်။ ဆူးခြုံများကို ကျော်ဖြတ်ပြီးသွားသည့်အတွက် မျက်လုံးထက် ဖြေသိမ့်နေသည့် အရိပ်ရောင်တို့ စွန်းထင်းနေသည်။

လူတိုင်းက ဒေါသထွက်ဟန် မပြရဲကြဘဲ သွမ့်ရှူးထုံကိုသာ ကြည့်နေမိကြသည်။

သွမ့်ရှူးထုံ၏ လက်များက အနည်းငယ် တုန်ယင်နေပြီး ရယ်လိုက်ချင်သော်လည်း မရယ်နိုင်ခဲ့ပေ။ လွန်ခဲ့သည့် ငါးနှစ်တာအတွင်း အမှောင်ယံထဲ စမ်းတဝါးဝါးသွားနေရ၍ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် တိုက်မိကုန်ကြသည့် ထိုအခါတုန်းက ခါးသက်မှုများက ရုတ်တရက် ရင်ထဲ ပေါ်လာ၍ နှုတ်ခမ်းတို့ တင်းတင်းစေ့ပြီး လှည့်ကြည့်လာသည်။

သူက ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီး ချောင်းဖွဖွ ဆိုးလိုက်ကာ တုန်ယင်နေသော လက်များကြောင့် စိတ်ထိန်း၍ အတည်ငြိမ်ဆုံး ပြောလိုက်ရသည် " ကျွန်တော်တို့ အောင်မြင်သွားခဲ့ပြီ..."

" အား...အဲ့ဒါ ကောင်းတာပေါ့..." သုတေသနသမားများက သူ့ဘေးနား ဝိုင်းလာကြပြီး လက်ခုပ်တီးပြီး အားပေးလာကြသည်။

သူ့ရှေ့က လူငယ်များ၏ မျက်နှာများကို ကြည့်လိုက်ရင်း သွမ့်ရှူးထုံမှာ အလိုလို ပြုံးမိသွားသည်။

လူတိုင်းက ဝမ်းသာပေးပြီးသွားကြချိန် သူက ခေါင်းမော့ပြီး ပြောလာသည် " စမ်းသပ်စစ်ဆေးချက်က မစရသေးလို့ လုံးဝ ပြီးသေးတာတော့ မဟုတ်သေးဘူးပေါ့..."

ဟန်လင်က လက်သီးဆုပ်လိုက်သည် "သေချာပေါက်ပဲ...."

စုန့်ချွေကလည်း သဘောတူဟန် ခေါင်းညိမ့်ပြလာသည်။

နွေဦးဆောင်းဦးဓါတ်ခွဲခန်းက ယခုဆို သူတို့နယ်ပယ်၌ တင်သစ်စ ကြယ်ပွင့်အဖြစ် သတ်မှတ်၍ရသည်။ လွန်ခဲ့သည့် ငါးနှစ်အတွင်း သုတေသနများ မထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ ခုခံအားစနစ် တိုးမြင့်သည့်အရာကို လျှော့တွက်လို့မရပေ။

ထို့ကြောင့် နွေဦးဆောင်းဦးခန်းမ၏ ဆေးအသစ် စမ်းသပ်စစ်ဆေးမှုကို အမြန် လျှောက်ထားနိုင်၍ ယန်ဆေးတက္ကသိုလ်က ဆရာကြီးများကို သတိပေးသလို ဖြစ်သွားသည်။

သဘောတူညီချက်အရ စမ်းသပ်စစ်ဆေးမှုကို ယန်ဆေးတက္ကသိုလ်၏ အဖွဲ့ဝင်ဆေးရုံက ဦးစီးဆောင်ရွက်မည်ဖြစ်ကာ ပရော်ဖက်ဆာယောင်ချင်းယွင်က ကြီးကြပ်မည်ဖြစ်သည်။

ကင်ဆာဆေးက မည်သည်ကို ပစ်မှတ်ထားမှန်း ဘယ်သူမှ မသိကြပေ။

သွမ့်ရှူးထုံက ဓါတ်ခွဲခန်းကလူများကို အားလပ်ရက်တိုတစ်ခု ပေးလိုက်ပြီး အိမ်ပြန်ရောက်သည်နှင့် အိပ်ပျော်သွားသည်။

သူက မျက်လုံးပွင့်လာသည့်အချိန် ကုတင်ဘေးတွင် တစ်ယောက်ယောက်က ရှိနေသည်။

သူနိုးလာသည်ကို မြင်သောအခါ ရှီသွမ်းက နူးနူးညံ့ညံ့ မေးလာသည် " ဗိုက်ဆာပြီလား..."

ပြောကြတာက အသက်သုံးဆယ်အရွယ် အမျိုးသားတွေက ဆွဲဆောင်မှုအရှိဆုံးတဲ့။ သွမ့်ရှူးထုံက ထိုစကား မှန်သည်ဟု ထင်မိသည်။ သူ့ရှေ့က တစ်ယောက်လည်း ငါးနှစ်အတွင်း ပိုပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိလာသလို ခံစားရသည်။

နှစ်ကာလများက သူ့မျက်နှာပေါ် အရေးအကြောင်း မတင်သွားကြပဲ ပိုပြီး တည်ငြိမ်မှုရှိသည့် နှစ်ချို့ဝိုင်လို မူးဝေသွားမည့် အရသာမျိုး ပေါင်းထည့်ပေးသွားသည်။

သွမ့်ရှူးထုံက နည်းနည်း ဗိုက်ဆာနေသော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်လေးကို ချိုးဖျက်မိဖို့ တွန့်ဆုတ်နေသည်။

သူက ကုတင်စွန်းကို ပုတ်လိုက်ရင်း ရှီသွမ်းကို ထိုင်ဖို့ အချက်ပြလိုက်သည်။

ရှီသွမ်းက သူ့ကြောင့် သူ့ဘေးနား လာထိုင်ချိန် သွမ့်ရှူးထုံက သူ့ပေါင်ပေါ် ခေါင်းရွှေ့လိုက်ကာ သူ၏ မေးရိုးစင်းစင်းလေးကို မော့ကြည့်၍ သူ့ခါးကို တင်းတင်း ဖက်ထားလိုက်သည်။ အဝတ်အစားဖုံးထားသည့်ထဲမှ အသံလေး ထွက်လာသည် " ရှီသွမ်း လက်ထပ်ကြရအောင်...."

သူက ရှီသွမ်းကို ငါးနှစ်စောင့်ရအောင် လုပ်မိသွား၍ ထိုအချိန်က တော်တော့်ကို လုံလောက်သွားပြီဖြစ်သည်။

ရှီသွမ်းက ဖြေးဖြေးချင်း ပြုံးပြလာသည်။ သူ့ရင်ဘတ်က ပဲ့တင်သံက သွမ့်ရှူးထုံ၏ နားထဲ ဝင်ရောက်လာ၍ သူခြေထောက်များ ချက်ချင်း ပျော့ခွေသွားရသည်။

ရှီသွမ်း ထိုသို့ ရယ်လိုက်တိုင်း သူက သေချာနေသည့် အဆုံးသတ်တစ်ခုကနေ မလွတ်မြောက်နိုင်တော့ပေ။

" ကိုယ်တို့ ဒီနှစ်ရက်အတွင်း လက်ထပ်မယ့်ကိစ္စကို ပြောကြတာပေါ့...."

သွမ့်ရှူးထုံက နားမလည်ဟန် ခေါင်းမော့ကြည့်လာသည် " ဘာလို့လဲ..."

ရှီသွမ်းက သားကောင်ကို ခုန်အုပ်တော့မည့် ခြင်္သေ့တစ်ကောင်လို ခေါင်းငုံ့လာရင်း ဘယ်ကနေ စပြီး စားရမလဲ စဥ်းစားနေသည်။

" ဘာလို့လဲဆိုတော့ အခုက အချိန်မရှိတော့လို့..."

" ကောင်းပြီလေ...."

တစ်စက္ကန့်လောက် အံ့သြသွားပြီးမှ သွမ့်ရှူးထုံက အစားခံရသည့် အဆုံးသတ်ကို အမြန် လက်ခံရတော့သည်။ ဘာပဲနေနေ သူလည်း အသားကျနေပါပြီလေ။

သွမ့်ရှူးထုံမွေးနေ့တွင် "သိပ္ပံပညာရပ်" ဂျာနယ်မှ စာတမ်းက နိုင်ငံတကာ အသားပိုပညာရပ် နယ်ပယ်တစ်ခုလုံးကို ပျာယာခတ်သွားအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

ကင်ဆာတိုက်ထုတ်တဲ့ ဆေးက တရုတ်ကတဲ့။ ပြီးတော့လည်း သုံးဆယ်မကျော်သေးတဲ့ လူငယ်အဖွဲ့ရဲ့ လက်ထဲမှာ ရှိနေတာတဲ့။

ပိုပြီး အံ့သြစရာကောင်းသည့် အရာက ထိုဆေးက လွန်ခဲ့သည့် ငါးနှစ်က စတင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်နေသည်။

သွမ့်ရှူးထုံနာမည်က ခဏတွင်း ပြည်တွင်းပြည်ပက ပညာရှင်များဆီ ရောက်သွားလေသည်။ သတင်းများတွင်လည်း ချီးကျူးကြောင်း ပြလာကြသည်။

သို့သော်လည်း စမ်းသပ်စစ်ဆေးချက်ကို မအောင်သေး၍ ပြည်တွင်းမီဒီယာက မှတ်ချက် မပေးကြသေးပေ။

သွမ့်ရှူးထုံက နေရာအမျိုးမျိုးမှ ဂုဏ်ပြုစကားသံများကို လက်ခံရရှိနေသော်လည်း မကြည့်အားသေးပေ။ သူက လက်ရှိတွင် ပင်လယ်၏ တစ်ခြားတစ်ဖက်သို့ ဦးတည်မောင်းနှင်နေသည့် လေယာဥ်ပေါ် လိုက်ပါနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှီသွမ်းက သူ့ကို အပန်းဖြေခေါ်သွားမည်ဟု ပြောပြီး လတ်တလော ခရီးစဥ်များကို ငြင်းထားသည်။

အပန်းဖြေခရီး တည်နေရာက ရှုခင်းလှလှလေးများရှိသည့် ကျွန်းတစ်ကျွန်း ဖြစ်ပြီး အားလပ်ရက် ခရီးထွက်ကြသူ များသည့် နာမည်ကြီး နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ပိုပြီး တန်သည့်အရာက ကျွန်းပေါ်တွင် ခရစ်ယာန်ဘုရားကျောင်း တစ်ခုလည်း ရှိနေသည်။

ဂျွန်လ၏ နေလုံးကြီးက ရွှေရောင်သဲသောင်ကမ်းခြေပေါ် ထွန်းလင်းနေပြီး အနိမ့်ပိုင်းနေရာမှ စင်ရော်များက ကောင်းကင်ပြာအောက်က လှပသည့် မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းကြီးပေါ် ပျံဝဲနေကြသည်။ ခပ်လှမ်းလှမ်းက ကြည့်လျှင် အဆုံးမရှိ ကျယ်ပြောသော ပင်လယ်ကြီးက ငြိမ်သက်နေ၍ မြင်ရသူတိုင်း စိတ်အေးချမ်းသာစေသည်။

ကျွန်းလေးက နေ့အချိန်တွင် ဆူညံနေပြီး ညအချိန်တွင် တိတ်ဆိတ်နေသည်။ သစ်ပင်မြင့်ကြီးများ၏ အရိပ်အောက်တွင် ဟိုတယ်မီးရောင်များက ပြန့်ကျဲနေသည်။

သွမ့်ရှူးထုံက ကြမ်းပြင်မှ မျက်နှာကြက်ထိ မြင့်သည့် ပြတင်းပေါက်များရှေ့ ရပ်လိုက်ရင်း ရှီသွမ်း၏ ပုခုံးပေါ် မှီထားလိုက်သည်။

" ခင်ဗျား ကုမ္ပဏီကို ရက်ကြာကြာ ပစ်ထားလို့ အဆင်ပြေပါ့မလား..."

နာဖူးပေါ် အနမ်းလေးတစ်ပွင့် ကျရောက်လာပြီး ရှီသွမ်းက နူးညံ့သည့် လေသံနှင့် တိုးတိုးပြောလာသည် " ကုမ္ပဏီက ကိုယ်ရှိမှ မဟုတ်ပါဘူး..."

သူမရှိလည်း ကုမ္ပဏီက ပုံမှန်လို လည်ပတ်နိုင်ပါသေးသည်။

သွမ့်ရှူးထုံက သူ့ခါးကို ဖက်လိုက်သည် " ကျွန်တော်တို့ ဘယ်အချိန် ပြန်ကြမှာလဲ..."

" မင်း ဘယ်အချိန် ပြန်ချင်လဲ..."

သွမ့်ရှူးထုံက နှုတ်ခမ်းကိုက်လိုက်ရင်း အတင့်ရဲစွာ သူ့ပေါင်ပေါ် တက်လိုက်ပြီး မျက်နှာချင်းဆိုင်၍ သူ့ပုခုံးပေါ် လက်တင်လိုက်သည် " ကျွန်တော် ပြန်တောင်မပြန်ချင်တော့ဘူး..."

ထိုသို့ လုပ်လိုက်လျှင် ပုံမှန်အချိန်ဆို ရှီသွမ်းက အလွှတ်ပေးမည် မဟုတ်သော်လည်း ယနေ့ညကျ မမြင်ချင်ယောင်ဆောင်နေသည်။

" ဘာဖြစ်လို့လဲ..." သွမ့်ရှူးထုံက ရုတ်တရက် သူ့ရုပ်သူ သံသယရှိလာသည်။

ရှီသွမ်းက သူ့ကို ထိန်းထားပေးလာပြီး ဖက်လိုက်သည်။

" မနက်ဖြန် ပြန်ရမှာမို့လို့ ဒီည အားတွေ ချွေတာထားလိုက်ဦး..."

နောက်တစ်နေ့မနက်တွင် သွမ့်ရှူးထုံက မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်နှင့် နေရိပ်ကျနေသည့် ပြင်သစ်စတိုင် ပြတင်းပေါက်များရှေ့ ရပ်နေသော ဝတ်စုံအပြည့်နှင့် ရှီသွမ်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။

" ကျွန်တော့်ကို ဘာလို့ မနှိုးလိုက်တာလဲ...အပြန်ခရီးက နောက်ကျနေရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ..." သူက ရေရွတ်လိုက်ရင်း ဆေးကြောဖို့ ထရပ်လိုက်သည်။

သူက ပုံမှန်အဝတ်အစား ဝတ်ဖို့ ပြင်လိုက်ချိန် ရှီသွမ်းက သူ့ကို အနောက်တိုင်းဝတ်စုံတစ်စုံ ပေးလာသည်။ အနီးကပ်ကြည့်မှ ရှီသွမ်းဝတ်ထားသည့် ဝတ်စုံနှင့် ပုံစံတူနေမှန်း သိလိုက်ရသည်။

ရှီသွမ်းရဲ့ အတွေးတွေကို နားမလည်ဘူးဆိုရင် နှစ်ပေါင်းများစွာ သူအလဟဿ နေခဲ့သလို ဖြစ်သွားမှာပေါ့။

သူက တမင်သက်သက် စနောက်လိုက်သည် " ဒီလို ဝတ်စုံပြည့်ဝတ်ဖို့က သက်တောင့်သက်တာ မရှိဘူး...ကျွန်တော် သာမန်အဝတ်အစားပဲ ဝတ်လိုက်တော့မယ်..."

ပြတင်းပေါက်က နေရောင်ခြည်က ရှီသွမ်း၏ မျက်နှာတစ်ဖက်ခြမ်းပေါ် ဖြာကျနေသည်။ ထိုလူ့မျက်ခုံးများက ပင်လယ်ကြီးလို နက်ရှိုင်းပြီး အထဲတွင် မမြင်ရသည့် နူးညံ့သိမ်မွေ့မှုတို့ အဆုံးမဲ့စွာ တည်ရှိနေသည်။

" အဝတ်အစားသာ ဝတ်ပြီး ကိုယ့်နောက်လိုက်ခဲ့ပါ..."

သွမ့်ရှူးထုံက သူ၏ နူးညံ့သည့် အမိန့်အောက် နစ်မျောသွားပြီး အနောက်တိုင်းဝတ်စုံကို အလိုလို လှဲမိသွားကာ လက်ချင်းချိတ်၍ ဘုရားကျောင်းဆီ သွားလိုက်ကြသည်။

ဂိုတစ် ဘုရားကျောင်းက ရှေးဟောင်းဗိသုကာလက်ရာရှိသည့် လှပသည့် ဘုရားကျောင်း ဖြစ်သည်။ ဘုရားကျောင်းရှေ့တွင် အထဲထိ ကော်ဇောနီကို ဖြန့်ခင်းထားလေသည်။

သွမ့်ရှူးထုံက အံ့သြသွားရသည် " ခင်ဗျား ဘယ်အချိန်က ပြင်ဆင်လိုက်တာလဲ..."

ရှီသွမ်းက စကားမဆိုပဲ ပြုံးပြလိုက်ကာ သူ့လက်ကို တင်းတင်းကိုင်၍ ခန်းမထဲသို့ ဖြေးဖြေးချင်း တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် လျှောက်သွားလိုက်သည်။

သူ ခန်းမထဲ ခြေလှမ်းလိုက်သည်နှင့် မီးရှူးမီးပန်းများ ဖောက်လာသည်။

သွမ့်ရှူးထုံက အလိုလို ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီး မျက်လုံးပိတ်ထားမိသည်။ သူ မျက်လုံးပြန်ဖွင့်လာသည့်အချိန် ခန်းမထဲတွင် မတ်တပ်ရပ်ပြီး လက်ခုပ်တီးပေးနေကြသည့် သူ့မိသားစုနှင့် မိတ်ဆွေများကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ကော်ဇောနီ၏ အဆုံးတွင် ဘုန်းတော်ကြီးက ကြင်နာပြီး ကြည်ညိုစရာကောင်းသော အပြုံးနှင့် ပြုံးပြနေလေသည်။

👨‍❤️‍👨

Prev Next