Chapter 94(End)

👨‍❤️‍👨Chapter 94

End

ယန်ဆေးတက္ကသိုလ် ကျောင်းဖိုရမ်

ပင်မအဆောက်အဦ : [ငါတို့ကျောင်းရဲ့ နတ်ဘုရား အကြောင်း ပြောကြစို့....ရုပ်ရည်ရော အရည်အချင်းနဲ့ပါ ပြည့်စုံနေတာနော်...ဘာမှ ထပ်ပြောမနေတော့ဘူး... အရင်ဓါတ်ပုံ ရိုက်ထားလိုက်တယ်...]

နံပါတ်၁ : [သေစမ်း ဒီပုံက အံ့သြစရာကောင်းလိုက်တာ....လတ်ဆတ်တဲ့ အသားလေးလို့ ထင်နေတာ သေချာကြည့်မှ ပရော်ဖက်ဆာ ဝမ်ရုန်ချန်းကြီး ဖြစ်နေပါလားဟ....မစ္စတာဝမ်က ငယ်တုန်းက အရမ်းချောတာပဲ...]

နံပါတ်၂ : [ငါတော့ သေပြီ.... ငါ့ကိုယ်ငါ မုန်းလိုက်တာ...ငါ ပရော်ဖက်ဆာဝမ်ရဲ့ အတန်းကို ယူတုန်းက အဖိုးကြီးက ပြင်းထန်လွန်းတယ်လို့ တွေးနေခဲ့တာ...ဝူး...ဝူး...ဝူး... သူက အရမ်းချောတာပဲ...]

နံပါတ်၃ :[ ဒါပေမယ့်လည်း ပရော်ဖက်ဆာဝမ်က အခုထိ ကြည့်ကောင်းနေတုန်းပါပဲ...]

နံပါတ်၄ :[ဖွတ်...ငါတော့ ပို့စ်မှားဝင်ကြည့်မိတာပဲ...ကျောင်းမြက်ခင်းလေးအကြောင်း ပြောမယ်လို့ ထင်နေတာ...ဒီလို ဘော့စ်ကြီး ဖြစ်နေမယ် မထင်ခဲ့ဘူး....ငါ ကြောက်တယ်...]

နံပါတ်၅ :[ ပရော်ဖက်ဆာဝမ်က ကျောင်းမြက်ခင်းလေးထက် ပိုချောတယ်လို့ ထင်နေတာ ငါတစ်ယောက်တည်းလား...]

နံပါတ်၆ : [နတ်ဘုရားတွေ အကြောင်း ပြောမယ်ဆို ပရော်ဖက်ဆာယောင်ကို ဘယ်လိုလုပ် ချန်ထားခဲ့လို့ ဖြစ်မှာလဲ...[ဓါတ်ပုံ]]

နံပါတ်၇ : [မြက်ပင်ဆိုတာ အပင်တစ်ပင်ပါပဲ...ဘာလို့ အချိန်တွေက အရမ်း ရက်စက်ရတာလဲ...ပရော်ဖက်ဆာယောင်ရေ ခေါင်းပြောင်နေရင် ကျေးဇူးပြုပြီး နွေဦးပန်းစီးရီးကို သုံးပေးပါဗျို့...]

နံပါတ်၈ : [အပေါ်ထပ်ကလူပြောလို့ ငါ့မှာ သေမတတ် ရယ်လိုက်ရတာ...နွေဦးပန်းအကြောင်း ပြောမယ်ဆိုရင် မစ္စတာသွမ့်ကလည်း ယန်ဆေးတက္ကသိုလ်ကနေ ဘွဲ့ရခဲ့တာနော်...]

နံပါတ်၉ : [မစ္စတာသွမ့်အကြောင်း ပြောနေတာလား...ငါ့မှာ ပုံတွေ ရှိတယ် [ပုံ] [ပုံ]]

နံပါတ်၁၀ : [အရမ်းချောတာပဲ...ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ကျောင်းရဲ့ နာမည်ကြီး ကျောင်းသူကျောင်းသားဟောင်းစာရင်းထဲက ကျောင်းသားဓါတ်ပုံက ငါ့ကို အကြိမ်ကြိမ် သတ်နေတာ...မစ္စတာသွမ့်ရဲ့ နတ်ဘုရားလို ရုပ်ရည်ကို တကယ် ဦးညွတ်ပါတယ်...ငါ ငိုတော့မယ် ဝူးဝူးဝူး...]

နံပါတ် ၁၁ :[ အဲ့ဒီလောက်ထိ ချဲ့ကားပြောစရာ လိုလို့လား အပေါ်ထပ်ကလူရေ...ငါလည်း အကြိမ်ကြိမ် အသတ်ခံရတာပါပဲ...ဟီးဟီး..]

နံပါတ် ၁၂ : [ဟမ်...ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး လမ်းကြောင်းပြောင်းသွားတာလဲ...ဒီကျောင်းမှာ နတ်ဘုရားတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်...ဘာလို့ ထူးခြားတဲ့ မျိုးရိုးနာမည်ရှိတဲ့သူတွေကိုပဲ ပြောရမှာလဲ...အားးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး

တစ်ခွန်းပဲ ပြောမယ် အရမ်းချောတယ်ဟေ့..........]

နံပါတ် ၁၃ : [အပေါ်ထပ်ကလူပြောလို့ ငါ့မှာ ရယ်လိုက်ရတယ်...ဒါပေမယ့် မစ္စတာသွမ့်က တကယ့်ကို ချောတာနော်...သူ့ရဲ့ ဟိုပွဲမှာ ဆုယူတဲ့ ပုံကို အကြိုက်ဆုံးပဲ...ယင်က ယန်နဲ့ လက်ထပ်သွားတာ စိတ်မကောင်းစရာပဲ....]

နံပါတ် ၁၄ : [သူ့ဇနီးက ဘယ်သူလဲ ငါတကယ့်ကို သိချင်မိတယ်...ငါ အရမ်းပျော်လွန်းလို့ပါ...]

နံပါတ် ၁၅ :[ ဒီတိုက်က မစ္စတာသွမ့်ကိုပဲ ချီးကျူးတာ မဟုတ်ဘူးမို့လား...ငါတော့ စီနီယာစုန့်ချွေလည်း ကြည့်ကောင်းတယ်လို့ ထင်တယ်...[ဓါတ်ပုံ]]

နံပါတ် ၁၆ : [ဒေါက်တာစုန့်နဲ့ မစ္စတာသွမ့်က မိသားစုတစ်ခု ဖြစ်နေကြပြီ...ဒါပေမယ့် ဒေါက်တာစုန့်က ငယ်ပြီး နူးနူးညံ့ညံ့လေးနှင့် ချစ်ဖို့ကောင်းနေတုန်းပဲ...ငါ တကယ်ကို ပွတ်သပ်ပေးပစ်ချင်တယ်...]

နံပါတ် ၁၇ :[ အပေါ်ထပ်ကလူကို သေလောက်တဲ့အကြည့်နဲ့ သတိပေးလိုက်ပါမယ်...မစ္စတာသွမ့်နဲ့ ဒေါက်တာစုန့်တို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ချစ်ကြမှန်း ဘယ်သူမသိလို့လဲ...မစ္စတာသွမ့်က အရမ်းကာကွယ်ပေးတတ်တဲ့ ခင်ပွန်းလေ...ဒေါက်တာစုန့်ကို မစ္စတာသွမ့်တစ်ယောက်တည်းပဲ ထိနိုင်တယ်...]

နံပါတ် ၁၈ :[ ဒီမိသားစုက အရမ်း အားကျဖို့ကောင်းတာပဲ...သခင်လေးသွမ့်ရဲ့ မျက်နှာက ချောပေမယ့် သေချင်စရာ အမျိုးသားရေးရာ တီဗွီရဲ့ ရိုက်ချက်ကြောင့် သူ့မျက်နှာက လှလှလေး ထွက်မလာဘူး...]

နံပါတ် ၁၉ : [တစ်ချိန်လုံး သွမ့်ရှူးထုံအကြောင်း ပြောနေတာ ရပ်ပေးလို့ရမလား...သူက ယန်ဆေးတက္ကသိုလ်မှာ အတော်ဆုံး မို့လို့လား...]

နံပါတိ ၂၀ :[ ၁၉ထပ်ကလူ လာချဥ်မနေနဲ့....သူတို့အားလုံးက တကယ် တော်တဲ့သူတွေ....သူတို့လုပ်ခဲ့တာတွေသာ ပြောပြလိုက်ရင် နင်သေလောက်အောင် လန့်သွားလိမ့်မယ်...]

နံပါတ် ၂၁ : [ကြည့်ရတာ တစ်ခြားသူတွေမှာ ပြောပြစရာ မရှိတဲ့ပုံပဲ...ယန်ဆေးတက္ကသိုလ်ရဲ့ ဘယ်ပရော်ဖက်ဆာမဆို သူ့ကို ချိတ်လို့ရတယ်... ]

နံပါတ် ၂၂ :[ အမေရေ....၁၉ထပ်ကလူ သံပရာသီးကို ခြင်းလိုက် စားထားတာလား...သွမ့်ရှူးထုံက ဘယ်နှစ်နှစ် မို့လို့လဲ....အရည်အချင်းပြည့်မှီတဲ့ ပရော်ဖက်ဆာတွေနဲ့ ယှဥ်ရင်တော့ မြင့်တယ်လို့ ခံစားမိမှာပဲလေ...မဟုတ်ဘူးလား...]

နံပါတ် ၂၃ : [တော်ကြတော့ တော်ကြတော့...ဒါက နတ်ဘုရားရဲ့ အဆောက်အဦ မဟုတ်ဘူးလား...ငါက နတ်ဘုရားအဆင့် လူတော်တွေရဲ့ မျက်နှာကို လျက်ပြီး ကိုးကွယ်ချင်ယုံလေးပါ...နင်တို့ ရန်ဖြစ်မယ်ဆိုရင် အောက်ဆုံးကို သွားကြ...]

နံပါတ် ၂၄ :[ သွမ့်နတ်ဘုရားက ငါ အကြိုက်ဆုံးလူပဲ...ကျောင်းသားဟောင်း စာရင်းထဲက ပုံက ငါ့ရင်ကို အလှုပ်ခတ်ဆုံး ဖြစ်သွားတဲ့ တစ်ခုတည်းသော ဓါတ်ပုံပဲ....ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ အရည်အချင်းတွေကလည်း အရမ်းကောင်းတယ်...]

နံပါတ် ၂၅ :[ အားမရှိသလို လက်မြောက်လိုက်ပါတယ်....သွမ့်နတ်ဘုရားက အသက်ကြီးလာမှ ပိုကြည့်ကောင်းလာတယ်လို့ ထင်နေတာ ငါတစ်ယောက်တည်းလား...[ဓါတ်ပုံ]]

နံပါတ် ၂၆ :[ အား....အရမ်း ကျန်းမာတာပဲ...ဒါက ဟိုတလောက ပုံမို့လား...ဘယ်မှာ ရိုက်ခဲ့တာလဲ....သူက လေးဆယ်နားနီးနေပြီကို ဘာလို့ ကြည့်ကောင်းနေသေးရတာလဲ...လောကကြီးက မမျှတဘူး....]

နံပါတ် ၂၇ :[ ၂၆ထပ်ကို ပြန်ဖြေပေးမယ်....ငါ့နည်းပြနဲ့ ပညာရေး တွေ့ဆုံဆွေးနွေးပွဲတစ်ခုကို တက်ခွင့်ရခဲ့တာ...သွမ့်ကလည်း အဲ့ဒီမှာ ရှိနေတာလေ...အဲ့ဒါကြောင့် တိတ်တိတ်လေး ဓါတ်ပုံရိုက်ခဲ့တယ်...လူအစစ်က ဓါတ်ပုံထဲမှာထက် အဆတစ်ရာ ပိုကြည့်ကောင်းတယ်....တကယ့်ကို ထိပ်တန်းအဆင့်ပဲ...]

နံပါတ် ၂၈ :[ သူဘေးနားက အစ်မကြီးက ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိချင်နေတဲ့သူက ငါတစ်ယောက်တည်းလား....ခံစားချက်က ကောင်းနေသလိုပဲ....]

နံပါတ် ၂၉ :[ ဒီအစ်မကြီးကလည်း ယန်ဆေးတက္ကသိုလ်ကနေ ဘွဲ့ရခဲ့တဲ့သူလေ...ဒါပေမယ့် သူမက ဘွဲ့လွန်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲကို အောင်ခဲ့တယ်...နာမည်က ကျိုးလင်တဲ့ ...ပြီးတော့လည်း နွေဦးဆောင်းဦးသုတေသနဌာနက သုတေသနပညာရှင်တစ်ယောက်ပဲ....]

နံပါတ် ၃၀ : [၂၉ထပ်က ဘာယ်လိုလုပ်ပြီး အသေအချာ သိနေရတာလဲ...ဒါပေမယ့် သူတို့က နည်းနည်း လိုက်ဖက်နေသလို ခံစားရတယ်...ဟားဟားဟား...]

နံပါတ် ၃၁ :[ မန်ဒရင်းဘဲတွေကို သွားမရှုပ်နဲ့...ငါ အရင်တုန်းက သခင်လေးသွမ့်ရဲ့ အင်တာဗျူးကို ကြည့်ဖူးတယ်...အဲ့ဒီမှာ သူ့ရဲ့ နွေဦးဆောင်းဦးခန်းမက အရင်က ကိစ္စလေးတွေကို ပြောသွားတာ...ဒီသုတေသနပညာရှင်ကျိုးက နွေဦးဆောင်းဦးခန်းမမှာ တကယ် အလုပ်လုပ်ခဲ့ပေမယ့် နောက်ပိုင်း သွမ့်ရဲ့ စဥ်းစားနည်းတွေကို လိုက်မမှီနိုင်တော့လို့ နောက်ထပ်လေ့လာဖို့ ဘွဲ့လွန်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲကို ဖြေမယ်ဆိုပြီး နှုတ်ထွက်ခဲ့တာ...ပါရဂူဘွဲ့ရပြီးတော့ အခု နွေဦးဆောင်းဦးသုတေသနဌာနဆိုတဲ့ နွေဦးဆောင်းဦးဓါတ်ခွဲခန်းမှာ အလုပ်လျှောက်ခဲ့တယ်...]

နံပါတ် ၃၂ :[ ဝါး....စဥ်းစားတတ်လိုက်တာ...အစ်မကြီးက မိုက်တာပါလား....]

နံပါတ် ၃၃ : [ဒါသာ အချစ်မဟုတ်ရင်.... ]

နံပါတ် ၃၄ : [သူတို့တွေက သိပ္ပံသုတေသနလမ်းကြောင်းနောက်ကို လိုက်ကြရုံပါ....ဘာလို့ သူတို့က ချစ်တာ မချစ်တာ ရှိရမှာလဲ...သူတို့အားလုံးက လက်ထပ်ပြီးသားသူတွေ...အဲ့ဒါကြောင့် အဲ့ဒီလိုမျိုးတွေ မပြောတာ ကောင်းလိမ့်မယ်...]

နံပါတ် ၃၅ : [အထပ်ပေါင်းမနည်း တက်ပြီးတဲ့အချိန် ငါက တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ အထူးစပရှယ်တိုက်ကြီး ဖြစ်သွားသလိုပဲ...ပြောစရာတောင် မရှိတော့ဘူး...ဒါနဲ့ ဒီနတ်ဘုရားက ဘယ်သူလဲ...]

နံပါတ် ၃၆ : [၃၅ထပ်က တောက တက်လာတာလား... ငါတို့ရဲ့ ဆေးပညာသတင်းကို အာရုံမစိုက်မိဘူးလား...kettering ဆေးပညာဆုကိုရော သိလား...ငါကိုယ်တိုင် စစ်ကြည့်ရမလား မသိတော့ပါဘူး...]

နံပါတ် ၃၇ : [တကယ်တော့ ငါက တစ်ချိန်လုံး likeနှိပ်နေတာ...၂၆ထပ်က သိပ္ပံပညာရပ်ပိုင်း နာမည်ကြီးသူများဆိုတာ တွေ့လိုက်ရလို့ သွားကြည့်လိုက်တာ...ဘုရားရေ....အရမ်းလှတာပဲ...နင်တို့ xxမှာ ဆုရတဲ့သူတွေကို သွားကြည့်လို့ရတယ်...]

နံပါတ် ၃၈ :[ ငါ သွားကြည့်လိုက်တော့ ဒီတိုက်က ကျယ်မေ့တွေက မြှောက်ပြောနေတာ မဟုတ်ဘူးပဲ...ရုပ်ရည်ကို ကြည့်ပြီး အမှတ်ပေးရင်ကို အောင်နေပြီဆိုပေမယ့် ဒီဘော့စ်သွမ့်က တကယ့်ဘော့စ်အစစ်ကြီး ဖြစ်နေမယ်လို့ ထင်မထားခဲ့ဘူး...]

နံပါတ် ၃၉ : [မလောက်သေးရင် ဒီမှာ လင့်တွေ ရှိသေးတယ် [လင့်] [လင့်]]

နံပါတ် ၄၀:[ တစ်ချို့သူတွေ ချဥ်နေဖို့ မလိုပါဘူး...သူတို့က တကယ့်ကို အင်အားကြီးကြတာပါ...သူ့ရဲ့ သုတေသန အောင်မြင်မှု တစ်ခုစီတိုင်းက လက်ရာမြောက်တဲ့ အလုပ်တွေဆိုတာ ပြောနိုင်တယ်...အဲ့ဒီလို မခံစားမိသေးဘူးဆိုရင် အမျိုးသားရေးရာ သတင်းမှာ သွားကြည့်လို့ရတယ်နော်...နှစ်ပတ်လည် အမြင့်ဆုံး သိပ္ပံသုတေသနဆုရှင်က ဘယ်သူဆိုတာ ကြည့်တာနဲ့ တန်းသိတယ်...စာလုံးအဓိပ္ပါယ်ကနေ ရွှေရောင် အကြောင်းအရာကို မြင်နိုင်တယ်ဆိုတာမျိုးလေ...ဟုတ်တယ်မို့လား...]

နံပါတ် ၄၁ :[ ဟုတ်တယ်....သူများတွေက နိုင်ငံရဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေလို့ ဝန်ခံရမှာ ခက်နေတာလား...အသက်၂၅နှစ်မှာ သူက ဖုကျန်းကို တီထွင်ခဲ့တယ်....အဲ့ဒီနှစ်မှာပဲ သူက ယန်ဆေးတက္ကသိုလ်နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ကမ္ဘာထိပ်တန်း ခုခံအားစနစ်တိုးမြင့်စေတဲ့ ဆေးကို တီထွင်ခဲ့တယ်...အသက်သုံးဆယ်မှာ သူ့အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ပြီး ကင်ဆာတိုက်ထုတ်တဲ့ ဆေးကို တီထွင်ခဲ့တယ်....အသက်၃၇မှာ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ လူသားမျိုးနွယ် မျိုးရိုးဗီဇ သုတေသနမှာ ပါဝင်ခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းမှာ ရှိသေးတယ်...နွေဦးပန်းစီးရီးကတော့ ပြောမနေနဲ့တော့...နှစ်ပေါင်းများစွာကြာသွားတာတောင် နွေဦးပန်းက မပျောက်သွားသေးဘူး...သူတို့ရဲ့ အရည်အသွေးတွေကို အားလုံးက မှတ်မိနေကြတုန်းပဲ....]

နံပါတ် ၄၂ :[ သွမ့်ချွေ့က ပြန်ရောက်လာပြီ...တစ်တိုက်လုံး ပြောစရာစကားမဲ့အောင် လုပ်ပြီးတော့...]

နံပါတ် ၄၃ : [အဲ့ဒါ တကယ့်ကို ကြွားဝါနေတာ မဟုတ်ဘူးနော်...လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်တုန်းက သူက နွေဦးဆောင်းဦးဓါတ်ခွဲခန်းကို အမှီခိုကင်းကင်း တည်ထောင်ခဲ့ပြီးတော့ အဖွဲ့ဝင်တွေကလည်း တစ်ယောက်မှ ၃၀ကျော် မပါဘူး...အဲ့ဒီတုန်းက လူတော်တော်များများက အကောင်းမမြင်ခဲ့ကြပေမယ့် သူက နံပါတ်၁ ကင်ဆာတိုက်ထုတ်ဆေးကို လုပ်ခဲ့မယ်လို့ ဘယ်သူထင်ထားခဲ့မှာလဲ....အခုဆို နွေဦးဆောင်းဦးဓါတ်ခွဲခန်းက အမျိုးသားရေးရာ ပင်မသုတေသနဌာန ဖြစ်လာခဲ့ပြီ.. ]

နံပါတ် ၄၄ : [အမှန်လား အမှားလား...အခုမှ ကျောင်းကို

ရောက်ကာစ လူသစ်လေးက ဒီနာမည်ကြီးတွေကို မသိသေးဘူးရယ်...]

နံပါတ် ၄၅ :[ သေချာပေါက် အမှန်ပေါ့...အရင်တုန်းက သူ့အကြောင်းတွေကို သတင်းတွေမှာ ပြန်ရှာကြည့်လို့ရတယ်...အဲ့ဒီတုန်းကဆို သူ့ရုပ်ရည်က နာမည်ကြီးသွားသေးတာ...နောက်တော့ သူက သုတေသနမှာပဲ စိတ်မြုပ်ထားပြီးတော့ သိပ်ပြီး ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် မနေတော့လို့...]

နံပါတ် ၄၆ : [တစ်ခြား နတ်ဘုရားတွေအကြောင်း ပြောကြတာပေါ့....]

……

နံပါတ် ၂၂၃ : [ဘုရားရေ...ဒီတိုက်က ဘော့စ်ကြီးက ကျောင်းကို သင်ကြားပို့ချပေးဖို့ လာမယ်တဲ့...]

နံပါတ် ၂၂၄ : [ဘယ်တစ်ယောက်လဲ....ဘာသင်မှာလဲ...ဘယ်အချိန်လဲ...ဘယ်မှာလဲ...]

နံပါတ်၂၂၅ : [အပေါ်ထပ်ကလူက မေးသင့်တာအကုန် မေးပြီးသွားပြီဆိုတော့ ၂၂၃ထပ်ကလူ သေချာရှင်းပြပေးဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်...]

နံပါတ် ၂၂၆ : [ ဓါတ်ပုံ]

နံပါတ် ၂၂၇ : [ဒီပိုစတာက...ဒီနေ့မှ ပြန်တမ်းစာဘုတ်ပြားမှာ ကပ်ထားတာပဲ...ဒါပေမယ့် ငါ သေချာမကြည့်ခဲ့မိဘူး....နတ်ဘုရားလာမှာဆိုတော့ သွားရမယ်...]

နံပါတ် ၂၂၈ :[ အတူတူသွားကြမယ်...]

နံပါတ် ၂၂၉ : [သွားကြမယ် သွားကြမယ် သွားကြမယ်...]

ထိုပို့စ်က ချက်ချင်း ပွက်ပွက်ညံသွားပြီး လူတိုင်းက ထိုအကြောင်း ပြောနေကြသည်။ 

သောကြာနေ့ နေ့လည် သုံးနာရီတွင် ယန်ဆေးတက္ကသိုလ်၏ ခန်းမဆောင်၌ ထိုင်ခုံနေရာများ ပြည့်လျှံနေသည်။

ကျောင်းသားလူငယ်များက စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံရကာ အချင်းချင်း စုဖွဲ့၍ ဆွေးနွေးနေကြပြီး ဘော့စ်ကြီး ရောက်လာဖို့ စိတ်အားထက်သန်စွာ စောင့်မျှော်နေကြသည်။

အသက်လေးဆယ်နား နီးနေသည့် သွမ့်ရှူးထုံက ပိန်ပိန်ရှည်ရှည်နှင့် သူ့မျက်ခုံးတန်းများက မယုံနိုင်လောက်အောင် ချောမောနေသည်။ ကုန်လွန်ခဲ့သည့် နှစ်များက သူ့မျက်နှာထက် အရေးအကြောင်းများ မရှိစေခဲ့ပဲ ပိုပြီး ကျက်သရေရှိသည့်ပုံစံ ဖြစ်သွားလေသည်။

ကျောင်းက ခေါင်းဆောင်များနှင့် အတူပါလာသည့် သူက ခန်းမဆောင်ထဲ ဖြေးဖြေးချင်း လျှောက်လာသည်။

သူ ဝင်လာသည်နှင့် ရုတ်တရက် လက်ခုပ်သံများ ကျယ်လောင်စွာ ပေါ်ထွက်လာကာ ကျောင်းသားများက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ သြဘာပေးကြသည်။ လက်ခုပ်သံများက သူ စင်မြင့်ထက် ရောက်သွားသည်ထိ မရပ်နိုင်ကြသေးပေ။

သွမ့်ရှူးထုံက ရည်ရည်မွန်မွန် ပြုံးပြလိုက်ပြီး ရပ်ဖို့ လက်ပြလိုက်ရသည်။ ခန်းမဆောင်ကြီး တိတ်ဆိတ်သွားချိန် သူက စနောက်လိုက်သည် " လူတိုင်းက စိတ်အားထက်သန်နေကြတာဆိုတော့ ကျွန်တော့်ကိုယ်ကျွန်တော် စတားတစ်ယောက်လို့တောင် ထင်သွားတယ်...ဟားဟား..." 

ထိုစနောက်မှုက သူနှင့် ဂျူနီယာလေးများကြားက အကွာအဝေးခြားနေမှုကို ချက်ချင်း လျော့နည်းသွားစေပြီး တစ်ချို့က ပြန်တောင်ဖြေလာကြသည် " ဆရာက ကျွန်မတို့ ရင်ထဲက စတားတစ်ယောက်ပါ..."

ဤသည်က မမှားပေ။

ကြယ်ပွင့်ဆိုသည့် စကားလုံးက လှပသည်။ အမှောင်ယံညထဲဝယ် တောက်တောက်ပပ ကြယ်ပွင့်လေးများက လူများအား လိုရာလမ်းခရီးကို လမ်းညွှန်ပေးနိုင်သည်။

စီနီယာတစ်ယောက် အနေနှင့် သွမ့်ရှူးထုံက စတားဖြစ်ဖို့ ထိုက်တန်သည်။

သူက ပြုံးပြလိုက်သည် " ဒီက အတန်းဖော်လေးတွေ ကြင်နာပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်...ကိုယ့်အမြင်အရ ဒီနေရာမှာရှိကြတဲ့ လူတိုင်းက ကြယ်ပွင့်တွေပါပဲ...မင်းတို့က တက်သစ်စ ကြယ်ပွင့်လေးတွေပါ..." 

ကျောင်းသားများက ထပ်ပြီး ကျယ်ကျယ်လောင်လောင် သြဘာပေးကြပြန်သည်။

ပို့ချမှုက နှစ်နာရီကြာသွားပြီး ငါးနာရီလောက်တွင် ပြီးသွားသည်။ ထိုအချိန်အတွင်း သတင်းကြားကြ၍ ပို့ချမှု နားထောင်ဖို့ ကျောင်းသားများ ထပ်ပြီး ရောက်ရောက်လာကြသည်။ ထိုင်ခုံမရှိတော့၍ မတ်တပ်ရပ်ပြီး နားထောင်ရသည်။ စင်ပေါ်ကနေ ကြည့်လျှင် မည်းနက်နေ၍ လက်ဖျားခါရလောက်သည်။

သွမ့်ရှူးထုံ ထွက်သွားပြီးနောက် ကျောင်းသားများက စိတ်မကျေနပ်သေး၍ သူ၏ ပိန်ပိန်ရှည်ရှည် နောက်ကျောပြင်ကို တွန့်ဆုတ်တွန့်ဆုတ် ကြည့်နေကြသည်။

"ဘာလို့ အရမ်း ချောနေရတာလဲ..." တစ်ယောက်ယောက်က မနေနိုင်ပဲ ရေရွတ်မိသည်။

ဘေးနားက လူများကလည်း သံယောင်လိုက်လာကြသည်။

" ဒီမှာ ထိုင်ကြည့်နေလို့ ဘာထူးမှာလဲ...ခပ်ဝေးဝေးကနေ သူ့နောက်ကို လိုက်ပြီး သူ့နောက်ကျောကို ကြည့်ရရင် ပိုကောင်းမယ်...."

"အဓိပ္ပါယ်ရှိတယ်..."

ထို့ကြောင့် ကျောင်းသူတစ်စုက ခန်းမဆောင်ထဲမှ အမြန်ထွက်သွားကြချိန် သွမ့်ရှူးထုံ၏ အရိပ်ကို ရှာတွေ့သွား၍ ဖြတ်သွားဖြတ်လာ ဟန်ဆောင်လိုက်ရင်း နောက်ကလိုက်ခဲ့သည်။

ယန်ဆေးတက္ကသိုလ်တွင် အံ့သြဖွယ်ရာတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

ကျောင်းက ခေါင်းဆောင်များနှင့် သွမ့်ရှူးထုံက ရှေ့က လျှောက်နေပြီး ကျောင်းသူများက နောက်ကလိုက်လာသည်။

အရင်က မသိသည့်သူများကလည်း ဤပွဲကို မြင်လိုက်၍ အမြန်စုံစမ်းလာကြရာ သူတို့ရှေက လူက ဘော့စ်ကြီးမှန်း သိသွား၍ သူတိုလည်း အဖွဲ့ထဲ ပေါင်းလာကြသည်။

ဖန်များကို ဆွဲဆောင်နေမိသည့် အစ်ကိုကြီးသွမ့်က ကျောင်းခေါင်းဆောင်၏ ညစာဖိတ်ကြားချက်ကို ယဥ်ယဥ်ကျေးကျေး ငြင်းနေရသည်။

" ဆောရီးပါဗျာ...ကျွန်တော်က ချိန်းထားတာလေး ရှိနေလို့....ကျွန်တော် ကတိဖျက်လို့လည်း မရလို့ပါဗျာ..." သူ့စကားများက အတုအယောင်မပါသလို စစ်မှန်နေသည်။

ကျောင်းခေါင်းဆောင်ကလည်း သူအလုပ်များမှန်း သိနေ၍ မတိုက်တွန်းတော့ပဲ ကျောင်းပေါက်ဝထိ ပို့ပေးလာသည်။

ကျောင်းပေါက်ဝ အပြင်ဘက်တွင် ကားတစ်စီးက တိတ်တဆိတ် ရပ်ထားလေသည်။ ရင်းနှီးနေသည့် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုကြောင့် သွမ့်ရှူးထုံက ချက်ချင်း ပြုံးမိသွားသည်။

သူက ရပ်လိုက်ပြီး လှည့်ကြည့်လိုက်ကာ ကျောင်းခေါင်းဆောင်များကို တားလိုက်သည် " ဒီအထိဆို ရပါပြီဗျာ..." 

ကျောင်းခေါင်းဆောင်များက အလိုလို ရပ်မိသွားချိန် သူတို့ရှေ့က ကားတံခါးပွင့်လာပြီး အရပ်ရှည်ရှည် ရုပ်ချောချော အမျိုးသားတစ်ယောက် ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူတို့ကို မြင်သောအခါ သူက ယဥ်ယဥ်ကျေးကျေး ခေါင်းညိမ့်ပြလာပြီး သွမ့်ရှူးထုံဆီ အကြည့်ရောက်သွားချိန် ချက်ချင်း နူးညံ့မှုအပြည့် ဖြစ်သွားလေသည်။

သတင်းနောက်လိုက်ခဲ့ကြသည့် ကျောင်းသူအုပ်စုက နာမည်ကြီး မစ္စတာရှီကို မှတ်မိသွားကြချိန် အံ့သြသွားကြသည်။ သူတို့က ဒါရိုက်တာသွမ့်မှာ မစ္စတာရှီနှင့် ကောင်းကောင်းသိနေမှန်း မသိခဲ့ပေ။

သွမ့်ရှူးထုံက လူတိုင်းကို နှုတ်ဆက်ပြီးသွားချိန် ကားလေးထဲ ဝင်သွားလိုက်သည်။

ကားလေးက ယန်ဆေးတက္ကသိုလ်မှ ဖြေးညင်းစွာ မောင်းနှင်လာခဲ့ပြီး ရှုပ်ယှက်ခတ်နေသည့် ယဥ်ကြောထဲ ရောက်သွားရသည်။

သွမ့်ရှူးထုံက နှစ်နာရီလောက် စကားပြောလာခဲ့ရ၍ အနည်းငယ် အိပ်ချင်နေပြီး ထိုင်ခုံပေါ် မှီချလိုက်ရင်း ခေါင်းစောင်းကာ ရှီသွမ်းကို ပြုံးပြုံးလေး မေးလာသည် " ဘယ်အချိန်ကတည်းက ရောက်နေတာလဲ...." 

ရှီသွမ်းက ရှေ့ကိုသာ အာရုံစိုက်ထားပြီး သူ့မျက်နှာ နူးညံ့နေသည် " စောစောကမှ ရောက်တာ..." 

"ခင်ဗျား ဒီမနက်တုန်းက ဒီနေ့ခရီးစဥ်နဲ့ ပတ်သတ်ပြီး မေးခဲ့တာလေ...အဲ့ဒါကို စဥ်းစားထားပြီးပြီလား..."

ရှီသွမ်းက မျက်လွှာချလိုက်ရင်း ပြုံးပြလာသည်။

" ဒီနေ့ မင်္ဂလာနှစ်ပတ်လည်နေ့လေ...မင်းနဲ့ ထမင်းအတူတူစားချင်လို့....ရနိုင်မလား..."

သွမ့်ရှူးထုံက ပြုံးပြလိုက်ရင်း မျက်လုံးတွန့်ပြလိုက်သည်။

" ရတာပေါ့ဗျာ..."

👨‍❤️‍👨 end 

Extra ရှိပါဦးမယ်