Chapter 76

📽️ Chapter 76

အခြေအနေ : လမ်းခွဲခြင်း

နေ့လည်ပိုင်းတွင် မုန့်ရှင်းယာက နေ့လည်စာအတူစားရန် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ပြီး ယင်းက နည်းလမ်းကျကျ ကျေးဇူးသိတတ်ခြင်းဟု ဆိုရပေမည်။ 

သူမက လတ်တလောတွင် နလန်ပြန်ထူလာခဲ့ပြီး ရန်ရှူ ရုပ်ရှင်အဖွဲ့နှင့် မပူးပေါင်းမီ အတူတွေ့ပြီး စကားပြောကြရန် စီစဥ်ထားသည်။ 

နှစ်ယောက်လုံးက အနုပညာရှင်များ ဖြစ်ကြပြီး နှစ်ယောက်လုံးအကြောင်း သတင်းများကလည်း လတ်တလောတွင် အပြောများနေကြသည်။ ထို့ကြောင့် သဘာဝကျကျပင် ကြုံရာနေရာများသို့ မသွားနိုင်ကြသဖြင့် လုံခြုံရေးပိုမြင့်သည့် နေရာများကို ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။ 

ရန်ရှူ စားသောက်ဆိုင်သို့ ရောက်သောအခါ မုန့်ရှင်းယာက မှာပြီးသွားလေပြီ။ သူက မုန့်ရှင်းယာကို တွေ့ရသည့်အတွက် အတော်လေး ပျော်နေပြီး ပထမဆုံး ပြောသည့်စကားမှာ "ဝိတ်ကျသွားတယ်" ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ 

မုန့်ရှင်းယာက သူမ၏ မျက်နှာကို ကိုင်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဒီထက်ပိုသေးတယ်... ကျွန်မ တကယ် ပိန်ချုံးသွားတာ... အခုတော့ ပိုကောင်းလာပါပြီ... ဟိုတလောက တအား ပိန်သွားတာ... စားပြီးတာနဲ့ နေရခက်ပြီး ဘာမှမကျန်အောင် အန်မိတာပဲ... အာဟာရပျော်ရည်တွေ သွင်းပြီး အသက်ရှင်လာခဲ့တာလေ…" 

"အမှိုက်ကောင်တစ်ယောက်အတွက် အဲလိုဖြစ်ရတာ မထိုက်တန်ပါဘူး…"

"အဲဒီခွေးကောင်ကတော့ စိတ်မကောင်းစရာ ကိစ္စပဲ... သူနဲ့ အတူရှိတုန်းက သူကျွန်မကို ကောင်းကောင်းဆက်ဆံပေးတယ်လို့ ခံစားခဲ့ရတာလေ.... သူက ကျွန်မကို အနားလည်ဆုံးလူ ဖြစ်လောက်တယ်ပေါ့... ကမ္ဘာပေါ်မှာ အတွေးပေးဆုံးလူသားပါပေါ့...  သူ့ထက်ပိုကောင်းတဲ့သူကို မရှာနိုင်လောက်ဘူးလို့တောင် ထင်ခဲ့တာ…" 

"လမ်းခွဲတဲ့အခါမှပဲ သူ့ရဲ့ကြင်နာမှုတွေကို လူနှစ်ယောက်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေးနေတဲ့ အကြောင်း သိလိုက်ရတာပဲ... သူ့ရဲ့ တခြားကောင်မလေးနဲ့ လည်ဆွဲအတူတူတောင် ရလိုက်သေးတယ်... သိလိုက်ချင်းပဲ ဆွဲဖြုတ်လိုက်တာ လည်ပင်းမှာ သွေးခြေတောင် ဥသွားတယ်... အဲ့ဒီသွေးတွေက ကျွန်မဘယ်လောက် တုံးအခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ သက်သေပဲ…"

ရန်ရှူ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးနောက် ဒေါသထွက်လာရပြန်သည်။

"မကောင်းတဲ့သူနဲ့ တွေ့တဲ့အခါ နိုးထလိုက်ဖို့ပဲ လိုတယ်…" 

"အင်းပါ... အမှိုက်ကောင်တွေအကြောင်း မပြောနဲ့တော့... ကံဆိုးစေတယ်…"

"အင်း... ဘယ်တော့ အလုပ်စမှာလဲ…" 

"လက်တွေ့ကျတဲ့ပုံစံတွေမှာပဲ ပါဖြစ်တော့မယ်... ကျွန်မမှာ တခြား ကိစ္စတွေ မရှိရင်တောင် အိုင်ဒေါဒရာမာတွေမှာ ပါလို့ မကောင်းတော့ဘူးလေ... လက်တွေ့ကျတဲ့ အိမ်ထောင်ရေးဒရာမာတွေ၊ အမှိုက်ကောင်တွေနဲ့ တွေ့တာတွေ၊ ကြီးပြင်းလာပြီးမှ စပြီးခုခံ ကွာရှင်းတာတွေ၊ အထီးကျန်ပြီး ထိန်းချုပ်ထားစရာမလိုတာတွေပေါ့…" 

ရန်ရှူလည်း တွေးမိသည်။

"ငါလည်း ဒရာမာတစ်ခုမှာ ပါချင်နေတာ... ခုတလော တွေးကြည့်နေတုန်းပဲ... ယူနစ်ဒရာမာတစ်ခု လက်ခံထားတယ်... နောက်မှ ကြည့်တာပေါ့…" 

"ရုပ်ရှင်ကားတွေမှာ ပါဖို့ ကြိုးစားကြည့်ပါလား... အစ်ကို့ရဲ့ သရုပ်ဆောင် အရည်အချင်းက ကောင်းနေတာပဲ…" 

"အင်း... စဉ်းစားကြည့်လိုက်မယ်…"

*****

မုန့်ရှင်းယာနှင့် လမ်းခွဲပြီးနောက် ရန်ရှူတစ်ယောက် သန့်စင်ခန်းထဲသို့ တစ်ယောက်တည်း ဝင်သွားခဲ့သည်။ 

အချိန်ကိုက်ပင် အခြားလူတစ်ယောက်က သန့်စင်ခန်းထဲမှ ထွက်လာသဖြင့် နှစ်ယောက်သား ထိတ်တိုက်တွေ့သွားလေသည်။ 

ရန်ရှူက အစတွင် လစ်လျုရှုထားသော်လည်း ရုတ်တရက်ဆိုသလို တစ်ခုခု မှားနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ထိုလူကို ကြည့်လိုက်သည်။ 

ထိုလူက ရန်ရှူကို သတိထားမိသွားပုံရပြီး သူ့အား ပြုံး၍ နှုတ်ဆက်လာသည်။

"မစ္စတာရန်…" 

"သြော်.. ဟယ်လို…"

ထိုသူက လုယိယန်၏ သူငယ်ချင်းဖြစ်ကြောင်း ရန်ရှူ မှတ်မိသွားလေသည်။ 

သူတို့ ပထမဆုံး တွေ့ဆုံစဥ်က ဝတ်စုံပြည့် ဝတ်ထားသော်လည်း ယခုတွင် ထသွားထလာ အဝတ်များသာ ဝတ်ထားပြီး ဆံပင်များကိုလည်း ချထားသည်။ ယင်းက ထိုသူ့ကို ပို၍ မရင့်ကျက်သွားပုံ ပေါ်စေပြီး ကောလိပ်ကျောင်းသားတစ်ယောက်နှင့် မခြားနားတော့ပေ။ 

ရန်ရှူ ထိုသူ၏ လည်ဆွဲကို ထပ်ကြည့်လိုက်မိသည်။ ယင်းက စန့်ရှန်း ဝယ်ထားသည်နှင့် ပုံစံတစ်ခုတည်းပင်။ 

ရုတ်တရက်ဆိုသလို မုန့်ရှင်းယာ၏ စကားများကို သတိရသွားသဖြင့် တုန်တက်သွားမိလေသည်။ 

ထိုသူက သတိပြုမိပုံမရဘဲ သူ့အား နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် လက်သွားဆေးလေ၏။ 

ရန်ရှူက သန့်စင်ခန်းထဲသို့ ဝင်သွားလိုက်သည်။ 

သူပြန်ထွက်လာသောအခါ ထိုသူက ထွက်သွားနှင့်လေပြီ။ 

*****

ရန်ရှူက ချက်ချင်း အိမ်မပြန်သေးဘဲ စန့်ရှန်း၏ ကုမ္ပဏီသို့ သွားခဲ့သည်။ ရုံးခန်းထဲသို့ ဝင်သွားသောအခါ စန့်ရှန်းက စာရွက်စာတမ်းများ ကိုင်တွယ်နေခဲ့လေသည်။ ထို့နောက် မော့ကြည့်လာကာ မေးလေသည်။

"ဘယ်လိုဖြစ်လို့ ရောက်လာတာလဲ…" 

"ပျင်းလို့…"

"အင်း... ကိုယ့်ကို ခဏလောက်စောင့်…"

ရန်ရှူက အလျင်မလိုပေ။ သူက စန့်ရှန်းတစ်ယောက် တစ်ခဏလောက် အလုပ်ရှုပ်နေပြီးနောက် ရုံးခန်းထဲမှ ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်နေခဲ့သည်။ 

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် စန့်ရှန်း၏ ယကွန်ပြူတာသို့ သွားကာ လည်ဆွဲ၏ တရားဝင်ဝက်ဘ်ဆိုက်ကို ဖွင့်လိုက်ရာ အလိုအလျောက် လောခ့်အင်ဝင်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ယင်းကို နှိပ်ကြည့်လိုက်ရာ လည်ဆွဲ၏ ပို့ဆောင်မှုအခြေအနေကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ယင်းက ဤမနက်တွင် ရောက်ရှိထားပြီးသား ဖြစ်နေသည်။ 

သို့သော်ငြား ပို့ထားသည့် ကုမ္ပဏီလိပ်စာမှာ အခြားကုမ္ပဏီ၏ လိပ်စာဖြစ်နေပြီး လက်ခံသူက ကုန်းရှီအန်း ဖြစ်သည်။ 

ရန်ရှူက ကုန်းရှီအန်းအကြောင်း သတင်းများ ရှာလိုက်သော်ငြား ထိုသူအတွက် အထူးဝင်ရောက်မှုများ မရှိဘဲ ထိုနာမည်ကို ထုတ်ဖော်ထားသည့် အတင်းအဖျင်းအချို့ ရှိနေသည်။ 

ယခုအချိန်ထိ တစ်ကိုယ်တည်းသမား ဖြစ်နေဆဲ စီးပွားရေး အုပ်စုတစ်ခု၏ တစ်ဦးတည်းသောသား စသဖြင့်ပင်... 

လုယိယန်နှင့် ပတ်သက်သည့် သတင်းအချို့လည်း ရှိပြီး အားလုံးက အတူတူ ကြီးပြင်းလာခဲ့ကြသည့် ထိုသူနှစ်ယောက်အကြား သူငယ်ချင်းဆက်ဆံရေးအကြောင်းသာ ဖြစ်သည်။  

ရန်ရှူ: “…” 

ရန်ရှူက ဖုန်းကို အမြန် ထုတ်ကာ ရှန်းကျွင့်ကျင်းပို့လာသည့် ပုံကို ချဲ့ကြည့်လိုက်ရာ ယင်းက အမှန်ပင် ကုန်းရှီအန်း ဖြစ်နေခဲ့သည်။ 

လည်ဆွဲက သူ့အတွက်လား... 

ဟမ့် တော်တော် တော်တာပဲနော်... စန့်ရှန်း... 

ရန်ရှူက ဖုန်း ထုတ်ကာ စန့်ရှန်း၏ Wechatကို စာပို့လိုက်သည်။ 

[လမ်းခွဲကြမယ်]

ထို့နောက် စန့်ရှန်းကို ဘလော့လိုက်သည်။ 

အားလုံးပြီးသွားသောအခါ ဝက်ဘ်ဆိုက်ကို ပိတ်ကာ စန့်ရှန်း၏ ရုံးခန်းထဲမှ အမြန်ထွက်လာခဲ့သည်။ 

ရှန်းကျွင့်ကျင်းက ကော်ဖီတစ်ခွက်ဖြင့် ဝင်လာပြီး ရန်ရှူကို တွေ့သောအခါ အံ့သြနေဟန်ဖြင့် မေးလာသည်။

"ပြန်တော့မလို့လား... အခုမှ မင်းအတွက် ဖျော်လာပေးတာ…" 

"သွားပြီ မင်းရဲ့ နောက်ထပ်သူဌေးကတော်ကိုသာ တိုက်လိုက်တော့…" 

"ဟမ်…" 

ရန်ရှူက ရုံးခန်းထဲမှ ထွက်သွားပြီးနောက် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ပြန်ဆုတ်ကာ ရှန်းကျွင့်ကျင်းကို ဆူပူလိုက်သည်။

"ငါကတော့ ငါတို့က သူငယ်ချင်းဟောင်းတွေမို့ ခင်မင်စိတ်တော့ ရှိဦးမယ်ထင်ထားတာ... စန့်ရှန်းရဲ့ ဝန်ထမ်း ဖြစ်သွားတော့ စန့်ရှန်းဘက်ကို လုံးလုံး ပါသွားတော့တာပဲ... မင်းက သူ့ကို အားလုံး ကူဖုံးပေးထားတာ…" 

"ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ…"

ရှန်းကျွင့်ကျင်း ကြက်သေသေနေလေသည်။ 

"ကိုယ့်ဘာသာသိပေါ့…" 

"ဘာတွေ သိရမှာလဲ…"

ရှန်းကျွင့်ကျင်းတစ်ယောက် ခေါင်းရှုပ်သွားလေတော့သည်။ 

ရန်ရှူမှာ ဒေါသထွက်ရလွန်းသဖြင့် မျက်လုံးများပင် နီရဲလာနေပြီး အဆုံးတွင် စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ ထွက်သွားသည်။ 

ရှန်းကျွင့်ကျင်းက ကော်ဖီခွက်ကို ဘေးချကာ စန့်ရှန်းထံ အမြန်ဖုန်းခေါ်၍ အကျိုးအကြောင်း မေးလိုက်သည်။ 

ရန်ရှူ ကားထဲသို့ ရောက်သောအခါ မျက်ရည်များ ထိန်းမထားနိုင်တော့ပေ။ 

ရန်ရှူ အအတည်ပြုပြီးသွားပြီဖြစ်သည်။ 

ခွေးကောင် စန့်ရှန်းက လူနှစ်ယောက်ကို တပြိုင်နက်တည်း ချော့မြူနေတာပဲ... တစ်ယောက်က ငါ ... နောက်တစ်ယောက်က ကုန်းမျိုးရိုးနဲ့လူ... 

သူက အဲ့ဒီလူကို တွေ့ရဖို့ ကုမ္ပဏီကို ညနက်သန်းခေါင် ရောက်သွားပြီး လည်ဆွဲတောင် ဝယ်သွားပေးလိုက်သေးတယ်ပေါ့... 

ဒီနှစ်နှစ်ထဲ ငါ့ကို လာမတွေ့တာ အံ့သြစရာ မရှိတော့ဘူး... လက်စသတ်တော့ သူ့ဘဝမှာ နောက်ထပ် အထူးလူတစ်ယောက် ရှိနေပြီကိုး... 

သူက ကားထဲတွင် အကြာကြီး ထိုင်နေသော်လည်း စန့်ရှန်း ဖောက်ပြန်သည့်ကိစ္စကို မစဥ်းစားရဲပေ။ 

စန့်ရှန်းက သငါနဲ့တစ်ဘဝလုံး အတူ ရှိသွားပေးမှာလို့ သူတွေးနေခဲ့တာ... တကယ်ကျ အမှိုက်ကောင် ဖြစ်နေတာပဲ... 

ထို့ကြောင့် ဒေါသထွက်ထွက်နှင့် သူငယ်ချင်းအသိုင်းအဝိုင်းတွင် စာတင်လိုက်သည်: နောက်ဆုံးတော့လည်း ငါက တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်နေတုန်းပဲ... 

ချက်ချင်းဆိုသလို likeတစ်ခု ရလာသည်။ 

ရန်ရှူ၏ သူငယ်ချင်းများက သူ စန့်ရှန်းနှင့် ပြတ်သည့် အချိန်များတွင် ပေါ်မလာရဲကြဘဲ မမြင်ချင်ယောင် ဆောင်ကြလေ့ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် သူ နှိပ်ကြည့်လိုက်ရာ like ပေးထားသူက လျို့ရွှမ်း ဖြစ်နေသည်။  

ရန်ရှူ ယင်းကို မြင်လိုက်ရသည့် အခိုက် လျို့ရွှမ်းအား အမှန်ပင် ဆဲချင်မိသွားလေသည်။ 

အဆုံးတွင် ပြန်ထိန်းထားလိုက်ကာ ဖုန်းကို ပိတ်ထားလိုက်၏။ ထို့နောက် ကားဖြင့် မောင်းထွက်သွားခဲ့သည်။ 

တစ်ခဏမျှ တွေးပြီးနောက်တွင် အိမ်ပြန်ရမည့်အစား ပြန်ကွေ့ကာ မွေးရပ်မြေမှ အိမ်သို့ ပြန်သွားလိုက်၏။ 

ကားက တစ်နာရီလုံး မောင်းနှင်လာပြီးမှ ရပ်သွားလေသည်။ ကားထဲမှထွက်ကာ ဝင်လိုက်ပြီးနောက် အိမ်၏ လျှို့ဝှက်နံပါတ်ကို ရိုက်ထည့်လိုက်လေသည်။ 

တံခါးမှ ဝင်လာသောအခါ အိမ်အကူက သူ့ကို တွေ့လိုက်ရသည့်အတွက် အံ့အားသင့်သွားလေသည်။

"ဘာလို့ ပြန်လာတာလဲ…" 

"ဒီမှာ နှစ်ရက်လောက် နေမယ်…"

ပြောပြီးနောက် အပေါ်ထပ်သို့ တက်သွားသည်။ 

တစ်ခဏအကြာ သူ၏ အမှိုက်လိုအဖေက သူ့အခန်းထဲသို့ ဝင်လာပြီး အထဲကို ကြည့်၍ မေးလာသည်။

"ဘာလဲ... မင်းမှာ အဖေရင်း ရှိနေသေးတဲ့အကြောင်း သတိရသွားလို့လား... နေ့တိုင်း စန့်ကောင်လေးနဲ့ တွဲခုတ်နေကြတာ မဟုတ်ဘူးလား…"

ရန်ရှူက ချက်ချင်းဆိုသလို ပေါက်ကွဲသွားမည်ဟု မထင်မှတ်ထားပေ။

"သူ့အကြောင်း ထပ်ပြောရင် သားအဖဆက်ဆံရေးကို ဖြတ်လိုက်မှာနော်…" 

“…” အဖေရန်က ထပ်မပြောရဲတော့ပေ။

ဒီကလေးက စိတ်တိုနေတဲ့အခါဆို သူ့အဖေရင်းကိုပါ ကြိမ်းမောင်းတတ်သေးတာ...

အဖေရန်က ရန်ရှူ ရုတ်တရက် ပြန်ရောက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် သူသည်လည်း ခေါင်းကိုက်သွားရလေသည်။ 

ရန်ရှူက ရံဖန်ရံခါ သူ့ကို ပြန်လာကြည့်တတ်သော်လည်း ယခုတွင် ကြေကွဲနေသော မျက်နှာပေးလေးဖြင့် ရောက်ချလာခြင်း ဖြစ်နေသည်။ ဗျောက်အိုးလိုပင် မီးညှိလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် အဖေရန်မှာ ရန်ရှူထံမှ ဝေးဝေးသာ နေလိုတော့သည်။ 

ထိုကတည်းက အဖေရန်မှာ အောက်ထပ်သို့ ပြန်ဆင်းသွားပြီး သူ့ကို ရန်ထပ်မစတော့ပေ။ 

ညအချိန်တွင် ရန်ရှူက သရဲတစ်ကောင်လိုပုံစံဖြင့် အခန်းထဲမှ ထွက်လာပြီး ညစာစားပွဲတွင် ထိုင်ကာ အဖေဖြစ်သူကို ကြည့်လိုက်သည်။ 

ရန်ရှူ၏ မျက်လုံးများက ကြီးမားနေပြီးသား ဖြစ်သော်ငြား ယခုတွင် ယောင်ကိုင်းနေကာ အသားအရေကလည်း ဆိုးဝါးနေသဖြင့် ထိုအခိုက်တွင် အတော်လေး ကြောက်စရာကောင်းသွားစေခဲ့သည်။ 

သူက သူ့အဖေကို မမှိတ်မသုန် ကြည့်လိုက်သော်လည်း စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောခဲ့ပေ။ ထိုပုံက သူ့ကို 'လာမရှုပ်ရင်ကောင်းမယ်'ဟု ပြသနေခြင်းပင်။   

အဖေရန်က တစ်ခဏမျှ တွေးကြည့်ပြီးနောက် မီးဖိုချောင်ထဲသို့ဝင်ကာ လုပ်စရာ မရှိတော့ပါမှ အိမ်အကူကို ရန်ရှူအတွက် ညစာပြင်ပေးရန် ခိုင်းလိုက်သည်။ 

ရန်ရှူက တစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ ထိုင်စောင့်နေခဲ့သည်။ 

အဖေရန်၏ စကားလုံးများက အမြဲတမ်းလိုပင် နားဝင်မချိုလှပေ။

"မင်းရဲ့ ဖျတ်လတ်မှုက ဘယ်တော့မှ မပြောင်းလဲဘူးပဲ... ကလေးတုန်းကဆိုထတာနဲ့ စားပြီ... အခုလည်း အပစ်ခံလိုက်ရတာတောင် စားဖို့ သတိရတုန်း…" 

ရန်ရှူက အိမ်ပြန်လေ့မရှိသော်လည်း ယခုတွင် ဤပုံစံဖြင့် ပြန်လာပြီး စန့်ရှန်းအကြောင်းပြောသည်ကိုပင် ဒေါသထွက်လာသေးသည်။ အပစ်ခံရသည်မှလွဲ၍ အခြား ဖြစ်နိုင်ချေမရှိနိုင်တော့ပေ။ 

"သူနဲ့ လမ်းခွဲလိုက်ပြီ…"

ရန်ရှူက ချက်ချင်း ချေပလိုက်သည်။ 

"ငါပြောမယ်... ခြိုးခြံချွေတာနေရာကနေ သုံးဖြုန်းနိုင်ဖို့ လွယ်ပေမယ့် သုံးနေဖြုန်းနေရတာကနေ ခြိုးခြံချွေတာဖို့ မလွယ်ဘူး... မင်း စန့်အိမ်က ကောင်လေးကို ရထားမှတော့ နောက်ဆို သူလိုလူမျိုး ထပ်မတွေ့နိုင်တော့ဘူးလေ... မင်းအနေနဲ့ သူ့ကို သည်းခံသင့်တာနော်…" 

"အဖေဆိုရင်ရော ဖောက်ပြန်တာကို သည်းခံပေးမှာလား... သည်းခံနိုင်ရင် အမေနဲ့ ကွာရှင်းဖြစ်ဦးမှာလား…" 

“…” အဖေရန်က တစ်ခဏလောက် မချေပနိုင်တော့ပေ။ 

သားအဖနှစ်ယောက်လုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြလေသည်။ 

ရန်ရှူက အဆုံးတွင် ညစာ ရလာခဲ့ပြီး အဖေရန်က သူကောင်းကောင်းစားနေသည်ကို ကြည့်နေရင်း အခြားကိစ္စများကို မေးလာသည်။

"ဟို့မျိုးရိုးကောင်လေးကရော အခုထိ စင်ဂယ်ပဲလား…" 

ရန်ရှူ ထိုအကြောင်းကို ကြားသောအခါ ဒေါသထွက်လာလေသည်။

"မစိုးရိမ်နဲ့... ဟုတ်ပြီလား... အဲ့ဒီတုန်းက အဖေလုပ်ခဲ့တာတွေက အမှိုက်ဆန်တာကို မမှတ်မိတော့ဘူးလား... ဘယ်သူက အဖေ့ကို မမုန်းဘဲနေမှာလဲ... အခုရော ဟို့မော့အမေကို စဥ်းစားနေတုန်းလား... သူ့ကို မလိုက်နဲ့တော့ လူတွေ အဖေ့ကို အထင်သေးနေကြတာ အဖေ့သားဖြစ်ရတာ ကျွန်တော် ရှက်တယ်…" 

"သူ့ကို မလိုက်ပါဘူးဟ... ငါလည်း နည်းနည်းလောက် ချိန်းပြီးတော့ မထွက်လာတော့ပါဘူး... အခု ထပ်ပြီး စိတ်အနှောင့်အယှက်မပေးတော့ဘူး…" 

"ဒိတ်တွေက ဘယ်လောက်ကျန်နေသေးတာလဲ…" 

"ဟင်း... အကောင့်ပိတ်ခံထားရလို့ နောက်ထပ် ချိန်းဆိုမှု မလုပ်ဖြစ်တော့ဘူး…" 

ရန်ရှူ မျက်လုံးလှိမ့်ကာ တူများကို ပစ်လွှင့်လိုက်သည်။ 

အဖေရန်က အမြန် လက်ခါပြလိုက်သည်။

"ကိုယ့်ဘာသာ စားတော့... ဒီတိုင်းမေးကြည့်ရုံပါ…" 

"အဖေ လူကဖြင့် မြေကြီးထဲကို တစ်ပိုင်းဝင်နေပြီ... ဘာလို့ စိတ်အနှောင့်အယှက် ပေးနေရသေးတာလဲ... မိသားစုအခြေအနေကောင်းတဲ့သူတွေက အဖေ့လိုလူမျိုးကို သဘောမကျကြဘူး... အဖေ့ကို သဘောကျတာတွေကလည်း... " 

ရန်ရှူ ပြောလိုက်ပြီးနောက် ဖုန်းထဲတွင် ရှာဖွေနေလိုက်သည်။

"အဖေ့ကို အင်တာနက်ဆယ်လီလေးတွေနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးမယ်လေ... အဖေ့အနေနဲ့ အင်တာနက်ဆယ်လီလေးတွေကိုတော့ ထောက်ပံ့နိုင်ပါသေးတယ်... အဖေတို့အားလုံး လိုချင်တာကို ရသွားမှာပေါ့…" 

အဖေရန်က အလျင်အမြန် တားလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါပြီ... အဲ့အကြောင်း ထပ်မပြောနဲ့တော့…" 

"လူအိုကြီးက အထီးကျန်မှုကို တောင့်မခံနိုင်ရှာဘူး... ကျွန်တော်ကလည်း ကြည့်မနေနိုင်ဘူးလေ... အရုပ်ဝယ်ပေးမယ်လေ... အရေပြားအစစ်နဲ့ အရုပ်…" 

" ဟေ့ကောင် တော်တော့... မင်း…" 

ရန်ရှူ မပြောတော့ဘဲ ဆက်စားနေသော်ငြား အစားအသောက်၏ အရသာကိုပင် မသိတော့ပေ။ 

ရန်ရှူ စားပြီးသွား၍ ထတော့မည်အပြု အဖေရန်က မေးလာသည်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက် လုံးဝ ပြတ်သွားပြီလား…" 

"ဟုတ်တယ်... ဒီတစ်ခါတော့ လုံးဝ ပြတ်သွားပြီ…" 

"ဒါဆို... စန့်မိသားစု ငါ့ကို ပေးထားတဲ့ ငွေတွေက ပြန်ပေးရတော့မှာလား…"

အဖေရန်က ထိုအကြောင်းကို စဥ်းစားရင်း အတော်လေး စိတ်သောကရောက်နေလေသည်။ 

“…”

ရန်ရှူသည်လည်း ထိုမေးခွန်းကြောင့် တန့်သွားလေသည်။

📽️