Chapter 116 (End of Extra)

📽️ Chapter 116 ( Final )

💘End Of Text: လက်ထပ်ကြရအောင်💘 

နွေရာသီ၏အပူဆုံးအချိန်တွင်... 

ကြီးမားလှသော အစိမ်းရောင်ပိုက်ကွန်ကြီးက  ပူပြင်းလှသော နွေဥတုကို ပြန့်ကားသွားစေခဲ့သည်။ 

ဧည့်ခံသည့်အခန်းကို တည်ဆောက်ထားကာ ရိုးရှင်းစွာ အလှဆင်ထားခဲ့လေသည်။ 

ရန်ရှူက သူငယ်ချင်းများလာမည်ကို စောင့်နေရင်း သီချင်းတစ်ပုဒ် ဆိုနေခဲ့သည်။ 

စန့်ရှန်းက tabletမှ အချက်အလက်များကို ကြည့်နေရင်း မော့ကြည့်လိုက်ရာ ရန်ရှူက သူ့ရှေ့တွင် ရပ်နေပြီး ပျော်ရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။ 

"ရုတ်တရက်ကြီး ဒီသီချင်းစာသားကို ခံစားသွားရသလိုပဲ…" 

"ဘယ်သီချင်းစာသားလဲ…" 

"သူ့မျက်လုံးလေးက ကြေးဝါရောင် ခေါင်းလောင်းလေးတွေလို လင်းလက်နေပြီး လျှပ်စီးလေးတွေလို လိမ္မာပါးနပ်နေ…" 

စန့်ရှန်း သူ့ကိုကြည့်ကာ မနေနိုင်ဘဲ ရယ်ချလိုက်မိသည်။ 

ရန်ရှူ တစ်ခဏမျှ စိတ်မကျေမချမ်း ဖြစ်သွားလေသည်၊ 

"ငါ့ကို ဘာလာရယ်နေတာလဲ... ငါက ဥာဏ်မကောင်းလို့လား…" 

"ယုံကြည်ချက် အပြည့်ရှိတာ ကောင်းပါတယ်…" 

" မင်း… မင်းက ငါ ဉာဏ်မကောင်းဘူးဆိုတာကို မဟုတ်ဘူးလို့တောင် မငြင်းဘူးပဲ…"

" ကဲပါ လူတိုင်းရောက်လာကြမှာ... လမ်းမခွဲနဲ့နော် ကောင်းကောင်းနေ... ကိုယ့်ဘာသာကျမှ ဆိုးတော့…" 

"..."

ရန်ရှူ ထရပ်လိုက်ပြီး အပြင်ဘက်သို့ ထွက်သွားလေသည်။ 

ဤတစ်ကြိမ်၌ သူငယ်ချင်းများက နှစ်ယောက်စ သုံးယောက်စ ရောက်လာကြသည်။ 

တန့်ယိဟန်က အဝေးကြီးကတည်းက ပြောလာသည်။ "ဘောစ့်ရန်ရဲ့ ဒုတိယစီးပွားရေး ဖွင့်ပြီဆိုတော့ ငါတို့တွေ လာပူးပေါင်းကြရတော့မှာပေါ့…" 

လုယန်ရှင်းက ပန်းများ ကိုင်ထားရင်း ဘေးပတ်လည်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်ကာ ဆိုလိုက်သည်။

"ဒါက တဝက်တပျက်ပဲ ပြီးသေးတဲ့ထုတ်ကုန်ပဲ ရှိသေးတာ... ငါ့မှာ ဒုက္ခတွေ့နေပြီ... အဆောက်အဦးကို ပြီးသွားပြီထင်လို့ ဒေါက်ဖိနပ်နဲ့ လာခဲ့တာကိုနော်…" 

စုအန်းရီနှင့် အိုင်းမုန့်ထျန်းက မှန်တံခါးအပြင်ဘက်တွင် ဘေးချင်းကပ် ရပ်နေခဲ့ကြသည်။ ဟိုဟိုသည်သည် လှည့်ပတ်ကြည့်ပြီးနောက် သက်ပြင်းချလိုက်ကြလေသည်။ 

"တော်တော်လေး  ကြီးတာပဲနော်…" 

အိုင်းမုန့်ထျန်း: "ဒါက မဟုတ်သေးဘူး... အင်း...ရန်ရှူလောက်ကြီးမဲ့ ကုမ္ပဏီဆို ဘဝဆုံးမှာ မကြောက်ဘူးပဲ…" 

ဆွေ့ဟို့ယွီနှင့် ဟို့မော့က စန့်ရှန်းဘေးသို့ လျှောက်လာပြီး ဆွေ့ဟို့ယွီက ရန်ရှူထံသို့ ချဥ်းကပ်လာခဲ့သည်။

"ဒီမှာ ဘာလုပ်ကြမလို့လဲ…" 

စန့်ရှန်းက မကြာမီကမှ ဓါတ်ပုံများ ရိုက်ထားခဲ့သည်။ သူက မြေတစ်ကွက်ဝယ်ကာ ရန်ရှူကိုပေးရန် ရည်ရွယ်ထားသဖြင့် ရန်ရှူ့ထံတွင် နောက်ထပ် ပိုင်ဆိုင်မှုများ ရှိလာမည် ဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ဖျော်ဖြေရေးလောကမှ ထွက်လျှင်လည်း သူ့လက်အောက်၌ ကုမ္ပဏီတစ်ခု ရှိလာပေလိမ့်မည်။ 

ပြောရလျှင် ထိုမြေကွက်ကို ချစ်ရသူလေး ကစားရန်အတွက် ဝယ်ပေးထားခြင်း ဖြစ်ပြီး ရန်ရှူ ဘာကိုပဲလုပ်လုပ် သို့တည်းမဟုတ် ကုမ္ပဏီ ထောင်ချင်လျှင်လည်း အမြဲတစေ ထောက်ခံပေးနေမည်ပင်။ 

လူတိုင်းက ရန်ရှူ နောက်ထပ်ကုမ္ပဏီတစ်ခု မဟုတ်လျှင် နောက်ထပ် ရှော့ပင်းမောလ်တစ်ခု ဖွင့်လောက်သည်ဟု ခံစားခဲ့ကြသည်။ အဆုံးတွင် နေရာအနေအထားက အတော်လေး ကောင်းသည်ပင်။ 

ရန်ရှူက လက်ခါပြလာမည်ဟု မည်သူက မထင်ခဲ့ပေ။

"ဒီနေရာမှာ စောင့်ရှောက်ရေးစင်တာတစ်ခု ဖွင့်မလို့…" 

လူတိုင်း ကြက်သေသေသွားကြသည်။ 

နယ်ချဲ့တာကြီးက နည်းနည်းမကြီးလွန်းဘူးလားလို့... 

ရန်ရှူက အလွန် ဝံ့ကြွားနေပြီး သူ့ကိုယ်သူ ဥာဏ်ကြီးရှင်တစ်ယောက်အလား ဘောစ့်ကို မိတ်ဆက်ပေးလိုက်လေသည်။

"အခုဆို အန်တီစုလို ဆင်ဂယ်ခွေးလေးတွေ အများကြီး ရှိနေတာဆိုတော့... သက်ကြီးပိုင်းတစ်ကိုယ်တည်းသမားတွေအတွက် စောင့်ရှောက်ရေးစင်တာမှာနေဖို့ ရွက်လွှင့်မှုအသစ် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်... အခုကတည်းက အခန်းရွေးထားလို့ ရတယ်နော်... မင်းတို့ ကြိုက်တဲ့ပုံစံအတိုင်း အခန်းတွင်း အလှဆင်လို့လည်း ရတယ်…"

ယခုလက်ရှိတွင် အသက်အရွယ် မအိုမင်းသေးသည့်တိုင် ခြေကုပ်တစ်ခုရရှိရန် ရက်အနည်းငယ်မျှ လာရောက် အနားယူနိုင်သည်။ 

လူတစ်စုက တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသော်လည်း မည်သူမှ ပျော်ရွှင်မနေခဲ့ပေ။ 

ဟို့မော့မှာ ငိုကြီးချက်မ ဖြစ်သွားသည်။

"ဘယ်လို အငြိုးကြီးလဲ... ဘယ်လို အာဃာတတွေလဲ... ငါတို့တွေ အိုသွားရင်တောင် မင်းက လွှတ်ပေးဖို့ အစီအစဥ် မရှိဘူးပေါ့လေ…"

ဆွေ့ဟို့ယွီလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက်က အသက်ရှည်ပြီး အိုမင်းသွားကြမှာက ဟုတ်တယ်... ဒါပေမယ့် ငါတို့က မင်းတို့ ပြတ်လိုက်ဆက်လိုက် လုပ်နေတာကို တစ်သက်လုံး နားထောင်ပေးနေရမှာလား... ညလေးတစ်ညတောင် အေးအေးချမ်းချမ်း မနေရတော့ဘူးလား…" 

ရန်ရှူက အရှုံးမပေးသေးဘဲ ဆက်ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ငါက ထိပ်တန်း ဆေးပညာအစည်းအရုံးနဲ့ ချိတ်ဆက်ထားပြီး ဆရာဝန်တွေ ခေါ်မယ်... ရေကူးကန်၊ gym၊ ရေနွေးစိမ်ကန်၊ ရေချိုးခန်း၊ ဘူဖေး၊ စာအုပ်ဆိုင်တွေ၊ စတူဒီယိုတွေလည်း ပါမယ်... အလှအပတွေ လက်သည်းပြင်တာတွေလည်း လုပ်လို့ရပြီး မင်းတို့ကြိုက်တဲ့ အနုပညာရှင်တွေတိုင်းကို လာဖို့ဖိတ်ပြီး ဖျော်ဖြေပွဲကြီးတွေ ကျင်းပပေးမယ်လေ…" 

စုအန်းရီ အမှန်ပင် စိုးရိမ်လာသည်။

"ဒီလိုသာဆို နင်နဲ့ စန့်ရှန်းသာ မနေရင် ဒီနေရာက တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတာပဲ…" 

ရန်ရှူ: “…”

တန့်ယိဟန် ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့က မတူဘူး... နောက်ဆို ကလေးတွေ ရှိလာမှာ... လူတချို့က ငါတို့ကို စောင့်ရှောက်ပေးလိမ့်မယ်…" 

ရန်ရှူ သူတို့ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းကလေးတွေ ငါ့ဆီကနေ အမွေဆက်ခံဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်နော်... ငါက အသက်ရှင်ပြီး မင်းက ဒီမှာ လာနေပေးမယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ မြေးကို ဒီစောင့်ရှောက်ရေးစင်တာကို ဆက်ခံခိုင်းမယ်... မင်းက ဒီမှာ နေရုံပဲ နေရတာလား... မဟုတ်ဘူးလေ... မင်းရဲ့ ကလေးတွေ မြေးတွေရဲ့ အနာဂတ်အတွက် ကြိုးစားပေးနေတာ…" 

လုယန်ရှင်း ချက်ချင်းဆိုသလို လက်မြှောက်လာခဲ့သည်။ 

"ငါလာမယ်.. ငါ အနားယူပြီးရင် လာနေမယ်... အသေးစိတ်အစီအစဥ်ကိုပြ... အလင်းရောင်ကောင်းတဲ့ အခန်းလေး ရွေးချင်တယ်…" 

အိုင်းမုန့်ထျန်းက တစ်ခဏမျှ စိတ်ပူပန်သွားလေသည်။ 

"ရုတ်တရက်ကြီး သားရအောင် ယောကျ်ားတစ်ယောက်လောက် ရှာချင်မိသွားတယ်…" 

သူမ အဆုံးတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ထားလိုက်ပါတော့... ငါလည်း အခန်းရွေးထားမယ်... ငါ့အတွက် ထရိန်နာချောချောလေး ရှာပေးဖို့ သတိရ... လုရှန်းရှန်းကို ငါနဲ့ အတူနေပေးဖို့ ခေါ်ပေးနိုင်ရန် ပိုပျော်သွားမှာ," 

စန့်ရှန်းက အသေးစိတ်ပုံစံလေးများကို ကမ်းပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဗီဒီယို အစည်းအဝေး သွားတက်လိုက်ဦးမယ်…" 

တန့်ယိဟန် မနေနိုင်ဘဲ သက်ပြင်းချမိသည်။

"ငါတို့လည်း အရမ်းအလုပ်များနေတာ... ရှန်းကျွင့်ကျင်း လာမယ်လို့ မထင်ထားဘူး…" 

"သူ့စီးပွားရေးပါတနာက ကုန်းရှီအန်းလေ... ပတ်ပတ်လည်မှာ ချောင်းနေတဲ့ သူခိုးတွေ ရှိတော့ ငါလည်း အခုတလော အလုပ်များနေတယ်…"

ရန်ရှူ ပြန်ဖြေလိုက်ပြီးနောက် လူစုံတက်စုံဖြစ်နေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ ထို့နောက် အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"စောင့်ရှောက်ရေး စင်တာဖွင့်ဖို့ အသိအမှတ်ပြုလက်မှတ်ရထားကတည်းက ရှန်းကျွင့်ကျင်းက သရဲလိုမျိုး ဒီမှာရှိနေတုန်းပဲလေ... စကားမစပ် နည်းနည်းလောက် အကူအညီတောင်းစရာ ရှိတယ်…" 

သူတို့အားလုံး မော့ကြည့်လာကြသည်။ 

*****

ရန်ရှူက လတ်တလောတွင် စောင့်ရှောက်ရေး စင်တာကြောင့် အလုပ်များနေသဖြင့် ကောင်းချင်ထံမှ ဖုန်းရမှသာ ဖျော်ဖြေရေးကုမ္ပဏီကို သွားကြည့်ရန် သတိရသွားခဲ့သည်။ 

ကုမ္ပဏီထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ဝန်ထမ်းများအားလုံးက နှုတ်ဆက်လာခဲ့ကြသည်။ 

ကုမ္ပဏီကို လက်လွှဲယူပြီးကတည်းက ကောင်းချင်က ဟူရုံချီ၏နေရာကို ဝင်ယူလိုက်ပြီး ကုမ္ပဏီကို လမ်းကြောင်းမှန်ပေါ် ဆွဲခေါ်လာခဲ့သည်။ 

ကုမ္ပဏီတွင်း ဝန်ထမ်းများစွာကိုလည်း အချို့သော  အဆင့်များနှင့် အစားထိုးခဲ့ရာ ကျန်ရှိနေသူများက လူကောင်းများ ဖြစ်ကြသည်။ 

မည်သူ့လက်အောက်တွင် အလုပ်လုပ်နေကြမှန်း သိနေကြသဖြင့် သဘာဝကျကျပင် ခေါင်းဆောင်သစ်ကို လျင်မြန်စွာ လက်ခံပေးခဲ့ကြပြီး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုလည်း အားကောင်းသည်။ 

ယခုတွင် ကုမ္ပဏီက တစ်ဆင့်ချင်း ပိုကောင်းလာနေပြီး လူသစ်များကိုပင် နောက်ထပ်တစ်သုတ် စတင်ရွေးချယ်လာခဲ့လေပြီ။ 

ရန်ရှူ၏ ပထမဆုံးအသုတ်မှ လူသစ်များမှာ ကုချင်းနှင့် ကျန်းလင်ပင်။ 

ကုချင်းက ဒရာမာတစ်ခုတွင် တတိယမြောက်အမျိုးသားဇာတ်ကောင်နေရာ၌ သရုပ်ဆောင်နေလေသည်။ သူ၏ ထူးခြားလှသော ပုံပန်းသွင်ပြင်ကြောင့် အောင်မြင်မှုများလည်း တရိပ်ရိပ် တက်လာနေသည်။ လတ်တလောတွင် အိုင်ဒေါဒရာမာတစ်ခု၏ ဒုတိယအမျိုးသားဇာတ်ကောင်နေရာအတွက် လျာထားခံထားရလေသည်။  

ထပ်ပေါင်းရလျှင် ကုချင်းကိုယ်တိုင်က အဆိုနှင့်အက၌ အလွန်တော်သည်။ ကောင်းချင်ကလည်း သူ့အား ရသစုံရှိုး နှစ်ခုတွင် ပါဝင်နိုင်ရန် စီစဥ်ပေးထားပြီး နာမည်ကြီးများကိုလည်း သီချင်းကူရေးပေးရန် တောင်းဆိုထားသည်။ 

သူ့အနာဂတ်က အလားအလာကောင်းများ ရှိနေသည်။ 

ကျန်းလင်ဘက်တွင်မူ သူက မော်ဒယ်တစ်ယောက်အဖြစ် မွေးဖွားလာခြင်းပင်။ ထိုအရပ်အမောင်းနှင့် အသွင်အပြင်ကို ဖျော်ဖြေရေးလောကတွင် ရှားပါးလှသော ပုံစံမျိုးဟု သတ်မှတ်နိုင်ပေသည်။ 

စုအန်းရီ၏ အကူအညီကြောင့် ဖက်ရှင်ပိုင်းမှ အရင်းအမြစ်များက အတော်လေး ကောင်းလှကာ ရံဖန်ရံခါ လျှောက်လမ်းများတွင် လျှောက်ပေးခဲ့သည်။ ပထမဆုံးအလုပ်မှာ စစ်ပွဲအကြောင်း ရုပ်ရှင်ထုတ်လုပ်ရေးဖြစ်သည်။ သြူ လတ်တလောတွင် အတွေ့အကြုံယူရန် စစ်တပ်ထဲသို့ သွားနေခဲ့သည်။ 

အဆုံးသတ် တည်းဖြတ်ပြီးနောက် သူပါဝင်သည့် ဇာတ်ဝင်ခန်းက 6မိနစ်ထက် နည်းသွားသော်လည်း လူသစ်လေးတစ်ယောက်အတွက် အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခုပင်။  

သူ့ကျော်ကြားမှုက ကုချင်းလောက် မမြင့်မားသော်လည်း ပုံမှန်လေး တက်လာနေခဲ့သည်။ 

ရန်ရှူက ယနေ့ ကုမ္ပဏီသို့ရောက်လာခြင်းမှာ လူသစ်ရွေးချယ်ပွဲ၏ နောက်ဆုံးအဆင့်ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ကြည့်နိုင်ရန် ဖြစ်သည်။ 

ရန်ရှူက လက်ထဲတွင် အချက်အလက်များ ကိုင်ထားပြီး ဝင်လာသော လူငယ်လေးကိုကြည့်ကာ မနေနိုင်ဘဲ မျက်ခုံးပင့်မိသွားလေသည်။ 

ယခင်တစ်ခေါက်ကနှင့်မတူဘဲ သူစိတ်လှုပ်ရှားနေရကာ သေချာမရွေးချယ်နိုင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ဤတစ်ခေါက် ရွေးချယ်မှုက အကောင်းဆုံးထဲမှ တစ်ယောက်ပင်။ ဆိုရလျှင် သူ လူသစ်လေးများကို ခေါ်ရာ၌ အားထုတ်မှုတစ်ခုမှ မပြုခဲ့ကြောင်း လူတိုင်းတွေ့ခဲ့ကြလေရာ လူသစ်လေးများစွာကို ဆွဲဆောင်မိသွားခဲ့လေသည်။ 

ရန်ရှူမှာ ရွေးချယ်စရာများလေ ပို၍ သတိထားရလေ ဖြစ်သည်။ 

အဆုံးတွင် သူတို့က အသက်နှစ်ဆယ်အောက် မိန်းကလေး သုံးယောက်နှင့် ယောကျ်ားလေးနှစ်ယောက် စုစုပေါင်း ငါးယောက် ရွေးချယ်ခဲ့ကြလေသည်။ ရန်ရှူက သူတို့ရှေ့တွင်ရပ်ကာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အချို့အရာများ ရှင်းပြပြီးချိန်တွင် မိန်းကလေးတစ်ယောက်က ရုတ်တရက် ဆိုလာခဲ့သည်။

"ရှူရှူ... ကျွန်မက ကျောက်ရှင်းရွေ့ရဲ့ ညီမလေးပါ…"　　 

( T/N - ကျောက်ရှင်းရွေ့က ရန်ရှူ ကယ်ခဲ့တဲ့fangirlလေးပါ )

ရန်ရှူက ထိုလူကိုသိသဖြင့် ပြန်လာ၍ ပြောလိုက်သည်။ 

"သူ အမှိုက်ကောင်နဲ့ လမ်းခွဲပြီးသွားပြီလား... ထပ်ပြီး သတ်မသေတော့ဘူးမလား…" 

"အဲ့ဒီထက် ပိုကောင်းပါတယ်... ဒါပေမယ့် ကျွန်မက ကိုယ်တိုင် စာလေ့လာနေရတုန်းပဲ... ဘွဲ့လွန်စာမေးပွဲလည်း ဖြေချင်သေးတယ်လေ... သူကပြောတယ်... သူက စီနီယာမို့ ကျွန်မကို ကောင်းကောင်းလေ့ကျင့်ပေးမယ်တဲ့... ကျွန်မမှာလည်း အခြေခံတချို့ ရှိတာကြောင့် တိုးတက်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တာပါ…"

မိန်းကလေးက ပြောလိုက်ပြီးနောက် ရယ်မောလိုက်သည်။ 

မိန်းကလေးများ စတားနောက် လိုက်နေသည်ကိုသာ မကြည့်နှင့်။ ထိုသူတို့က ဤလောကအကြောင်း အသိဆုံးသူများပင်။ သူတို့သာ ကြိုးစားကြည့်လျှင် သူတို့ကိုယ်တိုင် ကြယ်ပွင့်အသစ်လေးတစ်ယောက်ကိုပင် ပျိုးထောင်ပေးနိုင်သည်။ 

သူမက ရွေးချယ်ပွဲမတိုင်မီ ထိုအကြောင်း မပြောခဲ့ရခြင်းမှာ ဘောစ့်က ရန်ရှူကို ကပ်ချင်နေသည်ဟု ထင်သွားမည်ကို စိုးရိမ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ 

ရွေးချယ်ခံရကြောင်း သေချာသည်နှင့် ထိုအကြောင်း ပြောခဲ့ရခြင်းမှာ ရန်ရှူ ကယ်ဆယ်ခဲ့သော ဖန်လေးတစ်ယောက်က ယခုတွင် ကောင်းမွန်စွာရှင်သန်နေပြီး စိတ်ခွန်အားများ တက်ကြွနေကြောင်း သိစေလို၍ ဖြစ်သည်။ 

ရန်ရှူ မျက်လုံးလေးများ ကွေးတက်လာသည်အထိ ပြုံးလိုက်သည်။

"ကောင်းလိုက်တာ…" 

*****

နောက်ထပ် ဇန်နဝါရီ 11ရက်နေ့ စန့်ရှန်း မွေးနေ့တွင်... 

ထိုမွေးနေ့အတွက် ရန်ရှူအချိန်အများစုကို ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။  

ကမ္ဘာအနှံ့မှ ပန်းအမျိုးအစားအားလုံးကို ရှာဖွေကာ ထိုပန်းများဖြင့် ပန်းပင်လယ်ကြီးလုပ်ကာ အဝေးထိ ကျဲချပေးထားခဲ့သည်။ 

‌

ကြည့်လိုက်လျှင် ပန်းများက ကောင်းကင်ကြီးနှင့် ထိစပ်သွားပုံရပြီး လှပသောပုံရိပ်လေး ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။ 

နေရာတိုင်းမှ ပန်းရနံ့များကို နှလုံးသားထဲထိ ထုံသင်းစေခဲ့လေသည်။ 

စန့်ရှန်း သိသွားမည့်အရေးမှ ကာကွယ်ရန် ရန်ရှူက သူငယ်ချင်းတစ်စုကိုသာ ဒုက္ခခံခိုင်းလိုက်ရသည်။ 

စန့်ရှန်း၏မွေးနေ့၌ အလွန်အေးသဖြင့် မြောက်ပိုင်းတွင် ထိုကဲ့သို့သော ပန်းပင်လယ်ကြီးကို မစီစဥ်နိုင်ရာ တောင်ပိုင်းကိုသာ သွားခဲ့ရသည်။ 

ဆွေ့ဟို့ယွီနှင့် စုအန်းရီတို့က ရန်ရှူအား ကျင်းပမည့်နေရာကို ရွေးချယ်ရန်နှင့် သင့်တော်သောအချိန်တွင် ကျင်းပမည့်နေရာနှင့် ဆက်သွယ်ရန်အတွက် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လာရောက်ကူညီပေးခဲ့ကြသည်။ 

အခြားသူများက ပန်းပညာရှင်နှင့် ခန်းမအပြင်အဆင်ကို ဆက်သွယ်ရန် ကူညီပေးခဲ့ကြသည်။ 

ဒီဇင်ဘာလသို့ နီးကပ်လာသည်နှင့် ရန်ရှူက ရှန်းကျွင့်ကျင်းကို လာဘ်ထိုးကာ စန့်ရှန်း၏ခရီးစဥ်ကို ထိုနေရာ၌ စီစဥ်ပေးခိုင်းလိုက်သည်။ ထိုမှသာ စန့်ရှန်းတစ်ယောက် မွေးနေ့ကို အချိန်မီရောက်လာမည် ဖြစ်သည်။ 

ရန်ရှူ  ရုပ်ရှင်အဖွဲ့ကို ဝင်ရောက်ကာ ကြိုတင်ပြောဆိုထားသဖြင့် စန့်ရှန်းကို သူ့မွေးနေ့၌ သွားတွေ့နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ 

ဇန်နဝါရီ 11ရက်နေ့တွင် ရန်ရှူတစ်ယောက် ပွဲခန်းမကို အတည်ပြုပြီး စီစဥ်ထားမှုများ ပြီးပြည့်စုံနေကြောင်း ခံစားလိုက်ရမှ စန့်ရှန်းထံ ပြောလိုက်သည်။ 

စန့်ရှန်းက နေ့ဘက်တွင် အစည်းအဝေးရှိပြီး ညနေပိုင်းမှ ပြီးဆုံးသွားသည်။ 

ရန်ရှူက စန့်ရှန်းအစည်းအဝေး လုပ်နေသည့်နေရာသို့ သွား၍ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ တစ်ခဏအကြာတွင် စန့်ရှန်းတစ်ယောက် ခွေးသုံးကောင်နှင့် လမ်းလျှောက်လာနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။ 

ရန်ရှူ ကြောင်အသွားကာ မေးလိုက်သည်။

"ဘာလို့ သူတို့ကိုပါ ခေါ်လာရတာလဲ…" 

စန့်ရှန်းက ခွေးများကို ဆွဲထားရင်း တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဒီနေရာမှာ လဝက်လောက်နေမှာဆိုတော့ သူတို့ကိုပါ ခေါ်လာတာ... ကိုယ့်မှာ ကိုယ်ပိုင်လေယာဥ် ရှိတော့ ကိုယ်လိုချင်တိုင်း စီစဥ်လို့ရတယ်လေ…" 

"ဒီနေ့လည်း သူတို့ကို ခေါ်သွားမှာလား…" 

"အင်း... မင်းကြိုမှာထားတဲ့ စားသောက်ဆိုင်ကိုတွေ့လိုက်တယ်... တိရိစ္ဆာန်တွေကိုပါ ခေါ်လာလို့ ရတယ်ဆိုလို့…" 

ရန်ရှူက ခွေးသုံးကောင်ကို ရွံရှာဟန်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူက အဆုံးတွင် သက်ပြင်းချ၍ ပြောလိုက်သည်။ 

"ကောင်းပြီလေ... သူတို့ရှိတာလည်း အဆင်ပြေပါတယ်…" 

စန့်ရှန်းက ရန်ရှူကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဘာလို့လဲ... အရမ်း ကြီးကျယ်ခမ်းနားနေလို့လား…" 

"ဒါပေါ့... သွားရအောင်... မင်းမွေးနေ့မရောက်ခင်က မင်းက ဇွန်ဘီလို ဖြစ်နေတာလေ... ဘာကိုမှလည်း မလုပ်နိုင်ဘူး... ဒီနေ့တော့ ငါ မင်းအတွက် အတိုးချပြီး ပျော်ရအောင် စီစဥ်ထားတယ်…" 

"အင်းပါ... ရိုးရာဓလေ့အတိုင်းလား…" 

ရန်ရှူက ပုံကြီးချဲ့ဟန်ဖြင့် လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။

"အရမ်းကို ကြီးကျယ်တာနော်... သေချာပေါက် ကမ္ဘာပေါ်မှာ တန်ဖိုးအရှိဆုံးပဲ…" 

"အိုး... ဒါဆိုလည်း တကယ်စိတ်ဝင်စားသွားပြီ…" 

"အရင်စားလိုက်ဦး…"

"ဒါဆို လက်ဆောင်က ဟင်းပွဲတွေ ပြီးမှလာမှာလား…" 

"..." ဥာဏ်ကောင်းတဲ့ လူတွေနဲ့ စကားပြောရတာ ဟာကွက်တွေ အပြည့်ပါလားနော်... 

ရန်ရှူနှင့် စန့်ရှန်းတို့က ခွေးသုံးကောင်နှင့်အတူ စားသောက်ဆိုင်ထဲသို့ ဝင်သွားကြပြီး စားသောက်ဆိုင်ထဲမှ စားပွဲထိုးလေးများက ခွေးများကို ကြည့်ပေးထားကြသည်။ 

"ဒရာမာအသစ်က ဘယ်လိုလဲ…"

စန့်ရှန်း မေးလိုက်သည်။ 

ရန်ရှူ၏ ဒရာမာကို မကြာသေးမီက ထုတ်လွှင့်ခဲ့သည်။ ကိန်းဂဏန်းများက မကောင်းလှသော်ငြား ဂုဏ်သတင်း မွှေးလှသည်။ 

ယျေဘုယျအားဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော ဒရာမာများမှာ ဂန္တဝင်အမျိုးအစားများ ဖြစ်ပြီး အိုင်ဒေါဒရာမာများလောက် နာမည်မကြီးပေ။ သို့သော်ငြား အချိန်အကြာကြီး အချစ်ခံရပေမည်။ 

ရန်ရှူကို အစပိုင်းကူးပြောင်းမှု၌ အောင်မြင်သည်ဟု သတ်မှတ်ရပေလိမ့်မည်။ 

ယင်းက မပေါ့ပါးလွန်းဘဲ ထိုကဲ့သို့သော ဒရာမာမျိုးက နောက်ပိုင်း တိုးတက်မှုများ၌ ပို၍ သင့်တော်သည်။ 

လတ်တလော ရိုက်ကူးနေသော ဒရာမာမှာ ဒရာမာအကြီးစားဖြစ်ပြီး အဓိကသရုပ်ဆောင်က ဇာတ်ဆောင်နေရာအဖြစ် သရုပ်ဆောင်ထားသည့် ထုတ်လုပ်မှုအကြီးစား ဒရာမာ ဖြစ်ပေသည်။  

"အရမ်းကောင်းတယ်... ငါက ဒရာမာကစားသမားဟောင်းကြီးပဲဟာ... ဒီလောက်ကတော့ အလွယ်လေး ကိုင်တွယ်နိုင်တယ်…"

ရန်ရှူ စားနေရင်း စန့်ရှန်းအား စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းကရော... ပရောဂျက်အသစ်လေ…" 

"မဆိုးပါဘူး... ကိုယ့်အဖေက အနားယူဖို့ တွေးနေပြီဆိုတော့ မကြာခင် အလုပ်ကို အမွေဆက်ခံရတော့မယ်…" 

"အငြိမ်းစားယူပြီးရင်တော့... ငါ သိလိုက်တာကလေ... ဦးလေးစန့်က တကယ်ကြီး လွတ်လပ်သွားတော့မှာပဲ…" 

"ကိုယ်ရော တွေးမိတယ်…" 

နှစ်ယောက်သားက စားသောက်ပြီးနောက် စားသောက်ဆိုင်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့ကြပြီး စားသောက်ဆိုင်၏ မနီးမဝေးတွင် ရန်ရှူ စီစဥ်ထားသော ခန်းမတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။ 

ရန်ရှူက ဂရုမထားချင်ယောင်ဆောင်ကာ ပြောလိုက်သည်။ 

"ဟိုနားသည်နား လမ်းလျှောက်ကြရအောင်…" 

"အင်း... ကောင်းသားပဲ... ခွေးကျောင်းထွက်ဖို့ အချိန်ကိုက်ပဲ…"

စန့်ရှန်းက ခွေးများကို ဆွဲလာခဲ့သည်။ 

နှစ်ယောက်သားက ဘေးချင်းယှဥ်လျက် ပန်းခြံထဲသို့ ဝင်လာခဲ့ကြပြီး တဖြည်းဖြည်းဖြင့် ပန်းပင်လယ်ကြီးဆီသို့ လျှောက်လာခဲ့ကြသည်။ 

စန့်ရှန်းက ပန်းပင်လယ်ကြီးကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း ပန်းများ၏ အဆုံးသတ်နေရာကို မတွေ့နိုင်ခဲ့ပေ။ အလင်းရောင်အောက်တွင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားနေပုံမှာ အိမ်မက်တစ်ခုအလားပင်။

သူ ရန်ရှူကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ 

ရန်ရှူက တည်ငြိမ်ချင်ယောင်ဆောင်နေလိုက်သည်။ 

ကံမကောင်းစွာဖြင့် နှစ်ယောက်ကြားမှ သဟဇာတလေးမှာ ရေရွတ်သံတစ်ခုကြောင့် ကျိုးပျက်သွားခဲ့လေသည်။

"ဘာလို့ ခွေးကိုပါ ခေါ်လာတာလဲ…" 

ရန်ရှူ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လူတစ်ယောက်က တံခါးဝက ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ဝေါ်ကီတော်ကီတစ်ခု တင်ထားခဲ့ပြီး ထိုအသံက ဝေါ်ကီကော်ကီမှ ထွက်လာခြင်း ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ 

ရန်ရှူ ဝေါ်ကီတော်ကီကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် စန့်ရှန်းအား ကြည့်လိုက်သည်။ 

စန့်ရှန်းက အဆုံးတွင် အော်ရယ်လာခဲ့သည်။

"လှတယ်…" 

အား.... ဝက်လိုအသင်းဖော်တွေ... 

နှစ်ယောက်သားက ပန်းပင်လယ်ကြီးထဲသို့ ခွေးများကိုပါ ခေါ်သွားခဲ့သဖြင့် ဟက်စကီခွေးလေးမှာ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားလာပုံရသည်။ သို့သော်လည်း စန့်ရှန်းက ခွေးကို ကျွမ်းကျွမ်းကျင်ကျင် ထိန်းထားလိုက်သည်။ 

ရန်ရှူ အဆုံးတွင် ထုတ်ပြောလိုက်သည်။

"ငါတစ်ခါမှ ပန်းမပေးခဲ့ဖူးဘူးလို့ ပြောလို့လေ... ဒီတစ်ခေါက် ဒါတွေအကုန်ပေးမယ်…" 

"အင်းပါ... ကြည့်ရတာ တကယ်တန်ဖိုးကြီးမဲ့ပုံပါပဲ…" 

"ဒါပေါ့…"

ရန်ရှူက ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားစွာဖြင့် ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ပြလိုက်သည်။ 

စန့်ရှန်းက သူ့ဘေးမှ ပန်းပင်လယ်ကြီးကို ကြည့်လိုက်ရာ နေရာတစ်ခုစီ၏ ဒီဇိုင်းက အထူးပြင်ဆင်ထားကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ အချို့သောပန်းများက ရှားပါးလှသဖြင့် ထို့အတွက် သူမည်မျှ စိတ်ထည့်ထားခဲ့ကြောင်း တွေ့နိုင်ပေသည်။ 

ကြည့်ရတာ ဒီဧရိယာထဲမှာ ပျောက်ဆုံးနေတဲ့အရာတွေကို ဒီအခိုက်အတန့်လေးအတွက် လုပ်ထားပေးပုံပဲ... 

ရန်ရှူက ပန်းများ ပေးလာသည်။ 

ထိုပန်းအားလုံးက တောတောင်ရေမြေအားလုံးမှ ပန်းများ ဖြစ်ကြသည်။ 

ဤတစ်ကြိမ်၌ ဟတ်စကီးလေးက ကြိုးမှလွတ်သွားပြီး ပန်းစည်းလေးထံ ပြေးသွားလေတော့သည်။ 

ရန်ရှူ ၎င်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ပျာယာခတ်သွားပြီး အမြန် ပြေးလိုက်သွားသည်။

"မပြေးနဲ့လို့... အား... ငါ့လက်စွပ် ပါသွားပြီ…" 

"လက်စွပ်" ဟူသည့် စကားလုံးကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ စန့်ရှန်း၏ နှလုံးသား တုန်ယင်သွားလေသည်။ 

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ရန်ရှူတစ်ယောက် ပန်းပင်လယ်ထဲတွင် ဟက်စကီးလေးနောက်သို့ လိုက်နေသည်ကိုသာ တွေ့ရပြီး ထို့နောက် ရန်ရှူတစ်ယောက် ထိုးဆင်းသွားကာ ခွေးကို ထိန်းလိုက်ပြီး ဘေးမှ လူများအား အကူအညီတောင်းလိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"လာကူကြပါဦး…" 

သူငယ်ချင်းများက ဟက်စကီးကို လာထိန်းကူပေးကြသည်။ 

ရန်ရှူက ခပ်ရှက်ရှက်ဖြင့် ထလိုက်ပြီး စန့်ရှန်းကို အမြန် လှမ်းကြည့်လိုက်ကာ ပန်းစည်းကို သွားယူလိုက်သည်။ ထိုမြင်ကွင်းမှာယခင်က ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည့်အတိုင်းပင်။

သူ စကားပြောရန် ပြင်စဥ်မှာပင် ဟက်စကီးက ဆွေ့ဟို့ယွီနှင့် ဟို့မော့တို့၏ လက်ထဲမှ လွတ်သွားပြီး ပြေးထွက်လာကာ ပန်းပင်လယ်ထဲတွင် ကမူးရှူးထိုး ပြေးလွှားနေလေသည်။ 

နှစ်ယောက်သားမှာ ဆက်ပြီးလိုက်ဖမ်းကြရပြန်လေသည်။ 

ကမောက်ကမ အခြေအနေထဲတွင် စန့်ရှန်းက ရန်ရှူကိုသာ ဆက်တိုက်ကြည့်နေခဲ့သော်လည်း ရန်ရှူမှာ ထိုနေရာမှ အမျိုးသမီးကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ့အား ကြည့်လာ၏။ သူက ပန်းစည်းကို ပွေ့ထားရင်း အော်ပြောလိုက်သည်။

"စန့်ရှန်း... လက်ထပ်ကြရအောင်... ဟုတ်ပြီလား…" 

ထိုအခိုက်တွင် စန့်ရှန်းမှာ ဘေးနားမှ ပန်းများမှာ သူ့အား အရိပ်များ လွှမ်းခြုံလာသည့်အလား ဆူညံသံများကလည်း သူနှင့် မသက်ဆိုင်သည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။ 

ပန်းစည်းကိုင်ထားသည့် ချစ်ရသူကိုသာ တွေ့မြင်နေရပြီး ပန်းစည်း၏အလယ်တွင် လက်စွပ်တစ်ကွင်း ရှိနေခဲ့သည်။ ထိုနေရာ၌ လက်စွပ်ရှိနေကြောင်း သူ မသိခဲ့ပေ။ 

လွန်ခဲ့သည့် ဆယ်နှစ်ကတည်းက ချစ်ခဲ့ရသည့် ပေါင်ပေ့လေးမှာ ယခုတွင် သူ့အား လက်ထပ်ခွင့်တောင်းနေလေပြီ။ 

ပေါင်ပေ့ရေ... မင်းက ကိုယ့်မွေးနေ့မှာ ကမ္ဘာပေါ်က တန်ဖိုးအရှိဆုံးအရာကို သေချာပေါက် ပေးခဲ့တာပါလား... 

ထို့ကြောင့် သူ ပြုံးကာ နူးညံ့စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ 

"ကောင်းပြီလေ…"

ရန်ရှူက ပန်းစည်းကို ကိုင်ထားရင်း ဤကမ္ဘာကြီးတွင် နောက်ထပ်နေတစ်စင်း ထွန်းလင်းလာသည့်အလား သာမန်ထက် ထူးကဲတောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ 

ထို့နောက် စန့်ရှန်းက လျှောက်လာခဲ့ပြီး ခေါင်းလေးကို ငုံ့ကာ ထိုအပြုံးလေးထက်သို့ အနမ်းပေးလိုက်လေသည်။ 

*****

အချို့လူများက ဂျစ်ဆောပဟေဠိ၏ အပိုင်းဆက်များအဖြစ် မွေးဖွားလာခဲ့ကြသည်။ 

ထိုသူတို့က ဤကမ္ဘာကြီးကို နားမလည်နိုင်သည့်အပြင် လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်အောင် မနေနိုင်ခဲ့ကြချေ။

သို့သော်ငြား ထိုသူတို့ကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ပေါင်းစပ်သွားစေနိုင်သည့် အခြားသော မွှေးရနံ့လေးများနှင့် ဆုံတွေ့နိုင်ပါသေးသည်။ 

ရန်ရှူနှင့်စန့်ရှန်းက ရေစက်ပါသူများ သို့မဟုတ် ကောင်းကင်ဘုံက တွဲဖက်ပေးထားသည့် လက်တွဲဖော်များ ဖြစ်နိုင်၏။ 

ထိုနှစ်နွေရာသီတွင် ကျောင်းထဲ၌ သူတို့ဆုံတွေ့ခဲ့သည်။ 

အချိန်များ လည်တ်ရင်း လည်ပတ်ရင်းဖြင့်... 

သူတို့အကြိမ်ကြိမ် လမ်းခွဲကြမည်ဖြစ်သော်ငြား အပြီးတိုင် ခွဲခွာကြမည်မဟုတ်ပေ။ 

အချင်းရန်ဖြစ်များကြသော်လည်း တစ်ချိန်လုံး ချစ်နေကြဆဲပင်။

သူတို့က မည်သို့ လုပ်ရမည်ကို မသိခဲ့ကြပေ။ တစ်ယောက်မရှိပါက တစ်ယောက်က ဘာလုပ်ရမည် မသိတော့ပေ။

"ဟိုင်း… ကိုယ့်နာမည် စန့်ရှန်းပါ... ကိုယ် မင်းကို သဘောကျတယ်…" 

"ငါလည်း အတူတူပါပဲ…"

💘 The End 💘

Translated By IQ Team 💕 

ဇာတ်လမ်းလေးကတော့ ဒီနေရာမှာပဲ အဆုံးသတ်သွားခဲ့ပါပြီရှင် အကြိမ်800လောက် တွဲလိုက်ပြတ်လိုက်လုပ်တဲ့ အတွဲလေးအကြောင်းကို အစကနေအဆုံးထိ ဖတ်ခဲ့ပေးကြတဲ့သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ချင်းစီကို IQ Team က ကျေးဇူးအထူးတင်ပါတယ်ရှင့်💙

နောက်ထပ်novelတွေမှာ ထပ်တွေ့ကြမယ်နော်💙