Chapter 53

🫶Chapter 53

နောက်တစ်နေ့မနက်တွင် နေရောင်မှာ အခန်းတွင်းသို့ဖြာကျလာသည်။

နိုးလာသည်နှင့် နျန်ယွီယီ၏အကြည့်မှာ ချက်ချင်းဆိုသလို ခုတင်ပေါ်တွင်ထိုင်နေသည့် ဖန်ကျုံးချွမ်းနှင့်ဆုံသွားခဲ့သည်။

အကြောဆန့်လိုက်ပြီးနောက် ထထိုင်ကာ နျန်ယွီယီမေးလိုက်သည် “ ဘာလို့ကျွန်တော့်ကိုထိုင်ကြည့်နေတာလဲ…”

“ ကိုယ့်ကောင်လေးကိုယ်ထိုင်ကြည့်လို့မရဘူးလား…” ဖန်ကျုံးချွမ်းမှ အေးအေးလူလူပင်ပြန်ဖြေလာသည် “ အပျင်းလေး မနက်စာစားရမဲ့အချိန်ရောက်ပြီနော်…”

“ ကျွန်တော်ကငပျင်းမဟုတ်ပါဘူးနော်…” နျန်ယွီယီ အိပ်ရာထဲမှခုန်ထကာ အသက်ရှုရှိုက်ရင်း ရေရွတ်နေပြီး ဖန်ကျုံးချွမ်း၏ရယ်သံနှင့်အတူ ကိုယ်လက်သန့်စင်ရန် ရေချိုးခန်းတွင်းသို့ ဝင်သွားလိုက်လေသည်။

စက်တင်ဘာလလယ်မှာ ဟိုင်မြို့တော်၏ ဇီးသီးများရင့်မှည့်စေသော မိုးရွာသွန်းဖြိုးသည့်အချိန်ကာလဖြစ်သည်။

အဆက်မပြတ် ရက်ပေါင်းများစွာရွာသွန်းနေသောမိုးကြောင့် နျန်ယွီယီ ကျိုးယန်ဧကရာဇ်၏ဇာတ်ညွှန်းဖတ်သည်မှလွဲ၍ မကြာခဏဆိုသလို လသာဆောင် သို့မဟုတ် ဧည့်ခန်းထဲမှဆိုဖာပေါ်တွင်ထိုင်ကာ ဖန်ကျုံးချွမ်းနှင့် စကားစမြည်ပြောနေတတ်သည်။

အဆုံး၌ စက်တင်ဘာလလယ်အချိန်တွင် သူငယ်ချင်းဟောင်းများရှိုးမှာ တရားဝင်ပွဲဦးထွက်ပြီဖြစ်သည်။

ပထမဆုံးအပိုင်း၊ အစမ်းထုတ်လွှင့်မှု၊ ကနဦးအပြန်အလှန်ဆက်သွယ်ပြောဆိုခြင်းများနှင့် ကြယ်ပွင့်ဧည့်သည်တော်ငါးဦးရောက်လာခြင်းများကို ရိုက်ကူးပြသထားခဲ့သည်။

ထုတ်လွှင့်မည့်ပထမဆုံးရက်တွင် ကျိုးအာ့ဟယ်မှ သစ်သီးများယူဆောင်၍ နျန်ယွီယီထံ သူ၏ပထမဆုံးရသစုံရှိုးပါဝင်မှုကို အတူတူကြည့်ကြရန်ရောက်လာသည်။

နျန်ယွီယီသည်လည်း သွားရည်စာတစ်ဗန်းပြင်ပေးထားခဲ့ပြီး အိမ်တွင်းရုပ်ရှင်ရုံလေးတွင်ထိုင်ကာ မီးများမှိတ်၍ အတူကြည့်ခဲ့ကြသည်။

ပြောင်းဖူးပေါက်ပေါက်နှင့် ဆိုဒါများစီတန်းကာ သူတို့ ပြသနေသောအပိုင်းတွင်သာ အာရုံစိုက်လိုက်ကြသည်။

သူကိုယ်တိုင်ယူဆောင်လာသည့် ဘဲတောင်ပံကိုဝါးလျက် ကျိုးအာ့ဟယ် စက္ကန့်ရေတွက်နေသည်။

“ လာပြီ လာပြီ စနေပြီ…” တုန့်ဆိုင်းတုန့်ဆိုင်းဖြင့် ဘဲတောင်ပံကို လက်စသတ်လိုက်ပြီးနောက် ကျိုးအာ့ဟယ် လက်သုတ်ပဝါတစ်ထည်ယူ၍ လက်သုတ်ကာ ပူးပေါင်းပါဝင်သည့်အနေဖြင့် မတ်မတ်ထိုင်လိုက်သည်။

“ ဘဲတောင်ပံတွေဘယ်ရောက်သွားတာလဲ…အစ်ကိုအပြောင်ရှင်းလိုက်ပြီလား…” နျန်ယွီယီ အိတ်ထဲသို့အချိန်အတော်ကြာလှန်လှောရှာလိုက်ပြီးနောက် ဗလာဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“ မင်းဘေးမှာ မဖွင့်ရသေးတဲ့ အိတ်တစ်လုံးရှိပါတယ်နော်…” ကျိုးအာ့ဟယ်၏မျက်လုံးများမှာ ဖန်သားပြင်ပေါ်တွင်သာ ကော်လိုကပ်နေခဲ့သည်။

“ အရမ်းဆန္ဒမစောပါနဲ့ဦး… သူတို့က အစ်ကိုလျိူ အစ်ကိုလောနဲ့ အစ်မကျွမ်းတို့ကိုအရင်ပြမှာလေ… အစ်ကိုကျိုးကသူတို့နောက်ကလိုက်လာမှာပေါ့… အကုန်ပြီးမှသာ ကျွန်တော့်ကိုပြမှာ…” နျန်ယွီယီ ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် အိတ်အသစ်ကိုဖွင့်ဖောက်လိုက်သည် “ ဘဲတောင်ပံတွေက ဘယ်တံဆိပ်ကလဲ… အတော်လေးစပ်တာပဲ…”

“ စပ်ရင်လျော့စားပေါ့ကွာ… မကြာခင် မင်းရိုက်ကူးရေးပြန်သွားရမှာနော်… ဝက်ခြံပေါက်နေမှာမလိုချင်ဘူးမလား…” ကျိုးအာ့ဟယ် စိုးရိမ်နေဟန်ဖြင့် သတိပေးလိုက်သည်။

“ ကျွန်တော်က ကိုယ့်ကိုကိုယ် ကန့်သတ်ချက်ထားပါတယ်နော်…” နျန်ယွီယီ သူ၏အသားအရည်ကိုထိန်းသိမ်းထားရန်မှာ အရေး‌ကြီးကြောင်း သတိပြုမိပြီးဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ဖန်သားပြင်ပေါ်သို့ကြည့်ကာ အာရုံလွဲသွားခဲ့သည် “ ဟေးး အစ်ကိုလျိူရဲ့ကလေးက အရမ်းချစ်ဖို့ကောင်းတာပဲ…”

ကျိုးအာ့ဟယ်မှ ထပ်ပေါင်းထည့်လာသည် “ လျိူထျန်းချမ်က သူ့က‌လေးကို အရင်ကလည်း ရသစုံရှိုးတစ်ခုမှ ထုတ်ပြဖူးတယ်လေ… အဲ့တုန်းကဆိုရင် လိုင်းပေါ်မှာ တော်တော်ဟော့သွားသေးတယ်…”

နျန်ယွီယီ ကြောင်ရှာနေသည့် အပိုင်းတိုလေးကိုပြလာချိန်၌ ကျိုးအာ့ဟယ်မှ ထျန်ထျန့်ကို စိတ်အားထက်သန်စွာပုတ်ကာ ပြောလာသည် “ ထျန်ထျန် ကြည့်စမ်းပါဦး မင်းကိုယ်မင်းကော မှတ်မိသေးရဲ့လား…”

ထျန်ထျန်မှာမူ အနောက်သို့ပြန်လှည့်ကာ နျန်ယွီယီပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး ထူးဆန်းသောဦးလေးကြီးဖြစ်သည့် ကျိုးအာ့ဟယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရန်စိတ်မပါသည့်ပုံပေါ်သည်။

နျန်ယွီယီ ဟက်ဟက်ပက်ပက်ရယ်လျက် ထျန်ထျန်ကိုဖက်ကာ ချီးကျူးလိုက်သည် “ လုပ်တာကောင်းတယ်…”

တစ်နာရီကြာအစမ်းပြသမှုကို ကြည့်ရှုပြီးနောက် နျန်ယွီယီ ဆိုဖာပေါ်တွင်လဲကာ အိပ်ငိုက်နေလေသည်။

ထျန်ထျန်မှာမူ နျန်ယွီယီ၏ပေါင်ပေါ်တွင်ပင် ခွေအိပ်နေနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။

အိပ်ချင်မူးတူးဖြစ်နေသည့် ကျိုးအာ့ဟယ်မှ အကြံပေးလာသည် “ ဘာလို့အခန်းထဲပြန်မအိပ်တာလဲ… ဒီမှာက အတော်လေးအေးတာကို..”

“ သွားအိပ်မှာပါ…” နျန်ယွီယီ ခွေအိပ်နေသည့်ထျန်ထျန် မနိုးသွားစေရန် အသာအယာပွေ့ချီပြီး ခြေဖျားထောက်သွား၍ ကြောင်အခန်းထဲသို့ သွားချပေးလိုက်သည်။

“ ဘေးကပ်လျက်က ဧည့်သည်အိပ်ခန်းက အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီနော်… အစ်ကိုအဲ့သည့်ကိုသွားပြီး ကိုယ်လက်သန့်စင်လို့ရတယ်…” ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် နျန်ယွီယီ အိမ်တွင်းရုပ်ရှင်ရုံလေးမှ ထွက်လာလိုက်သည်။ ရုတ်တရက်ဆိုသလို သူ မအိပ်ချင်လာတော့သဖြင့် ထပ်ပေါင်းပြောလိုက်လေသည် “ ကောင်းသောညပါ…”

“ အင်းး ငါအရင်အိပ်ရာဝင်တော့မယ်…”

ကျိုးအာ့ဟယ် ဧည့်သည်အခန်းတွင်း ဝင်သွားသည်ကိုကြည့်ပြီးနောက် နျန်ယွီယီ မီးဖိုချောင်စီသို့ဆင်းလာလိုက်သည်။ ထို့နောက် အိမ်အကူပြင်ပေးထားသည့် စွပ်ပြုတ်ကို အပူခံဘူးထဲသို့ထည့်ကာ ဘေးအိမ်ဆီသို့ တိတ်တခိုးထွက်လာခဲ့လိုက်သည်။

အပြင်သို့ရောက်ချိန်မှသာ ကျိုးအာ့ဟယ် သူ၏ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်အပြုအမူကို ဖမ်းမိနိုင်မည် မဟုတ်သောကြောင့် နျန်ယွီယီ တံခါးကိုရဲရဲတင်းတင်းပိတ်ရဲခဲ့သည်။

သူ၏ကိုယ်ပိုင်အတွေးကြောင့် နျန်ယွီယီ ကျောရိုးထဲတွင်ပင် စိမ့်တက်သွားရလေသည်။

ဘာကိုခိုးကြောင်ခိုးဝှက်လုပ်ရမှာလဲ…

ကိုယ့်ကောင်လေးကိုယ်သွားတွေ့တာက လုံးဝကို တရားဝင်အပြုအမူပဲလေနော့…

ခါးမတ်မတ်ထားကာ နျန်ယွီယီ သူ၏ချစ်ခြင်းအပြည့်ဖြင့် ချက်ထားပေးသော စွပ်ပြုတ်အပြည့်နှင့် အပူခံဘူးကိုကိုင်လျက် ဘေးအိမ်ဗီလာတံခါးကိုခေါက်လိုက်သည်။

“ ပြီးသွားပြီလား…” ဖန်ကျုံးချွမ်း အပူခံဘူးကိုလှမ်းယူကာ နျန်ယွီယီကို သူ၏ရင်ခွင်ထဲတွင် ပွေ့ဖက်ထားလိုက်သည် “ နောက်တစ်ခါထွက်လာရင် အပေါ်ထပ်ဝတ်လာဖို့ သတိရနော်…”

“ လမ်းတိုလေးဟာကို ကျွန်တော်အအေးမမိနိုင်ပါဘူး…” နျန်ယွီယီ ဖန်ကျုံးချွမ်း၏လက်ကိုယူကာ မေးလိုက်သည် “ အစ်ကိုကော အလုပ်တွေပြီးသွားပြီလား…”

“ အင်း စွပ်ပြုတ်အတူတူသောက်ကြတာပေ့ါ…”

ဖန်ကျုံးချွမ်းမှ မီးဖိုချောင်ထဲတွင် စွပ်ပြုတ်ကိုပန်းကန်နှစ်လုံးစာခွဲပေးခဲ့ပြီး သူတို့နှစ်ဦးနီးကပ်စွာထိုင်ကာ ကုန်သွားသည်အထိ အတူတူမျှဝေသောက်လိုက်ကြသည်။

စွပ်ပြုတ်ကုန်သွားပြီးနောက် နျန်ယွီယီ ဖန်ကျုံးချွမ်း၏ပုခုံးပေါ်မှီလျက် သမ်းဝေနေသည် “ ခဏနေရင်တော့ အိမ်ပြန်ကိုပြန်ရလိမ့်မယ်…”

ဖန်ကျုံးချွမ်းမှ မေးခွန်းထုတ်သည့်အကြည့်ဖြင့် မေးလာသည် “ တကယ်ကြီးပြန်ဖို့လိုတာလား…”

ပင်ပန်းမှုကြောင့်ကျလာသော မျက်လုံးထောင့်မှ မျက်ရည်စက်တစ်စက်နှင့်အတူ ထပ်မံ၍ သမ်းဝေခြင်းကို မဖိနှိပ်နိုင်တော့သည့် နျန်ယွီယီမှ ပြန်ဖြေလိုက်သည် “ အင်းးးးးး အစ်ကိုကျိုးက အိမ်မှာလေ… ကျွန်တော်သာ ဒီညသည်မှာနေလိုက်ရင် မနက်ကြ သူသိသွားလိမ့်မယ်…”

“ ကျိုးအာ့ဟယ်သိသွားတော့ကော ပြဿနာရှိလို့လား…” ဖန်ကျုံးချွမ်း နျန်ယွီယီဖက်သို့လှည့်ကာ သူ၏လက်ချောင်းထိပ်လေးများကို တို့ထိကြည့်နေသည် 

“ ကောင်ဆိုးလေးကတော့ မသိရင်ကိုယ်တို့ကခိုးတွဲနေသလိုပဲ…”

“ အမ်းးး…” ထိုစကားများကို ထပ်မံကြားလိုက်ရခြင်းကြောင့် နျန်ယွီယီ တွန့်ခနဲဖြစ်သွားရသည်

 “ အစ်ကိုကျိုးသာသိသွားရင်တော့ သူမဟုတ်တဲ့ဟာတွေ တသီတန်းကြီးပွားတော့မှာလေ…”

“ တကယ်ကြီးလား…”

“ တကယ်ပြောတာ ကျွန်တော့်ကိုယုံ…”

“ လူလိမ်လေး…” ဖန်ကျုံးချွမ်း နျန်ယွီယီ၏နဖူးကို တချက်ဖွဖွတောက်လိုက်သည် 

“ မသွားခင်အပေါ်ထပ်သေချာဝတ်သွားဦး…”

“ ဟုတ်ပါပြီ ချစ်သူကြီးရေ…”

နာရီဝက်ကြာပြီးနောက် ဖန်ကျုံးချွမ်း နျန်ယွီယီ၏ ပုခုံးပေါ်သို့ အပေါ်ဝတ်တစ်ထည်လွှမ်းခြုံပေးလိုက်ပြီး လက်မောင်းများကြားတွင်ဖက်လျက် တံခါးဝသို့လိုက်ပို့ပေးခဲ့သည်။

ဗီလာနှစ်ခုအကြား မီတာငါးဆယ်မျှသာကွာခြားသည့်တိုင် အဘယ့်ကြောင့် ဝင်တိုင်းထွက်တိုင်းတွင် ဤကဲ့သို့ကျကျနနပြန်ပို့ရသည်နည်းကိုဖြင့် နျန်ယွီယီနားမလည်နိုင်ပေ။

ဖန်ကျုံးချွမ်းထံ နှုတ်ဆက်စကားဆိုပြီးနောက် နျန်ယွီယီ ပြန်လှည့်ကာ အိမ်သို့ပြန်လာလိုက်သည်။

ဧည့်ခန်းမီးကိုဖွင့်လိုက်သည်နှင့် ကျိုးအာ့ဟယ်က ဆိုဖာပေါ်တွင် အမှုမထားသည့်ပုံဖြင့်ထိုင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“ ဖန်ကျုံးချွမ်းအိမ်ကိုသွားခဲ့တာလား…” ကျိုးအာ့ဟယ်မှ မျက်နှာသေဖြင့်မေးလာသည် 

“ မင်းတို့နှစ်ယောက် အခုအတူရှိနေကြပြီလား… ဘယ်တုန်းထဲကလဲ…ပြီးတော့ မင်းငါ့ကိုဖုံးကွယ်ထားတာလား…”

အိုးး သေပါတော့…

မျက်ရည်ကျလုဆဲဆဲအခြေအနေတွင် နျန်ယွီယီ တံခါးကိုတင်းကြပ်စွာဆုပ်ကိုင်လျက် အခြေအနေကိုလှည့်စားနိုင်ရန် မျှော်လင့်ချက်လေးဖြင့် သနားစဖွယ်အမူအရာကတ်ကိုထုတ်လာလိုက်သည်။

နျန်ယွီယီနှင့်သိလာသည်မှာ အချိန်အတန်ကြာပြီဖြစ်သောကြောင့် ကျိုးအာ့ဟယ် သူ၏လှည့်ကွက်များနှင့် ရင်းနှီးနေပြီးဖြစ်သည်။

“ အကုန်ထုတ်ပြောချည်… မကုန်လို့ကတော့ သည်ကနေ့ည အိပ်ဖို့မစဉ်းစားနဲ့တော့…”

“....”

နျန်ယွီယီ တံခါးကိုကိုင်ထားရာမှ လက်လွှတ်လိုက်သည် “ အင်းပါ အင်းပါ အရင်ဆုံးရေလေးပေးသောက်ပါဦး… ပြီးရင် အစ်ကို့ကိုအကုန်ပြောပြပါ့မယ်…”

နာရီဝက်ခန့်အကြာတွင် အဖြစ်အပျက်များစွာကို မရပ်မနားစီတန်းရှင်းပြလိုက်ရပြီးနောက် နျန်ယွီယီ လည်ချောင်းအေးသွားရန် ရေအငုံအနည်းငယ်သောက်လိုက်ရသည်။

အနည်းငယ်မကျေမနပ်ဟန်ကို တပ်ဆင်လျက် ကျိုးအာ့ဟယ်မှ ဖုန်းကိုဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

“ သောက်ချီးးး ကျွန်တော့်အစ်ကိုကိုသွားပြောမှာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား…. သွားပြောတော့မလို့လား…” ကျိုးအာ့ဟယ်၏ ဖုန်းထုတ်ယူလာခြင်းကြောင့် နျန်ယွီယီ ထိတ်လန့်သွားရသည်။

“ ငါ ရင်းကျင်းနဲ့ဆွေးနွေးဖို့လိုတယ်… မင်းတို့နှစ်ယောက် တရားဝင်ချပြတော့မယ်ဆိုရင်လည်း လိုလိုမယ်မယ်ကြိုပြင်ထားလို့ရအောင်ပေ့ါ…” ပုံမှန်တွင်နာခံတတ်သည့် အနှီကလေးငယ်ကို အဘယ့်ကြောင့် အားကုန်သုံး၍ ကိုင်တွယ်ရသည်နည်းဟု ကျိုးအာ့ဟယ်တွေးနေမိသည်။

တကယ်ကို စိတ်ပင်ပန်းတာပဲ… ပြီးတော့ လူလည်းပင်ပန်းတယ်…

သူ၏အချစ်ရေးကြောင့် ပီအာဌာနတွင် သိသာထင်ရှားသော ပြဿနာများဖြစ်လာစေနိုင်ကြောင်း နျန်ယွီယီ သတိပြုမိခဲ့သည် “ ကျွန်တော်လစာတိုးပေးရမလား… ကျွန်တော့်အကောင့်ထဲကနေလည်း ပေးချေလို့ရတယ်လေ…”

“ မလိုဘူး ငါမင်းအစ်ကိုစီကနေ ပိုက်ဆံယူရတာကိုပဲ ပိုပျော်တယ်…” ကျိုးအာ့ဟယ် ပျင်းတိပျင်းရွဲ့ဖြင့် အကြောဆန့်လိုက်သည်

 “ ငါ ဒီကိစ္စကို ရင်းကျင်းနဲ့ဆွေးနွေးလိုက်ဦးမယ်… မင်းလည်းသွားနားသင့်ပြီ…”

“ အင်းးး..” နျန်ယွီယီ ကုတ်အင်္ကျီပြန်ဝတ်လိုက်ပြီး တံခါးကိုဖွင့်ကာ အိမ်ရှေ့သို့ဦးတည်လိုက်သည်။

“ ခဏလေး မင်းဘယ်သွားမလို့လဲ…” ကျိုးအာ့ဟယ် ကြောင်သွားရသည်။

“ အစ်ကိုက အစ်ကို့ကောင်လေးနဲ့ဖုန်းပြောပြီး အိပ်မယ့်အချိန် ကျွန်တော်လည်း ကျွန်တော့်ကောင်လေးကိုသွားတွေ့မလို့လေ…” နျန်ယွီယီ ရှက်ပြုံးလေးပြုံးပြလိုက်သည်

 “ ကောင်းသောညပါ..”

နျန်ယွီယီ၏ပြန်ထွက်သွားသော ပုံရိပ်ကိုကြည့်ကာ ကျိုးအာ့ဟယ်တစ်ယောက် ရှုပ်ထွေးသောအမူအရာဖြင့် စကားမပြောနိုင်ဘဲ ဆွံ့အနေတော့သည်။

****

အစပိုင်းတွင် အဓိကအဖွဲ့ဝင်နှစ်ယောက်ထွက်သွားခြင်းကြောင့် အချို့သောပရိသတ်များမှာ သူငယ်ချင်းဟောင်းများရှိုး၏ ယခုရာသီကို များစွာစိတ်ဝင်စားခြင်းမရှိကြချေ။

သို့သော်လည်း ရှဲ့ယီကျိုး၏ မြင်သာထင်သာရှိသည့် ပရိသတ်အုပ်စုကြောင့် ကြည့်ရှုသူလစ်ဟာနေခြင်းကို ယာယီဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း အစမ်းပြသခြင်းအပိုင်းထုတ်လွှင့်ပြီးသည်နှင့် တစ်ခါသာစမ်းကြည့်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်ထားကြသော မူရင်းရသစုံရှိုးပရိသတ်များသည်ပင် နျန်ယွီယီကြောင့် လုံးလုံးလျားလျားဖမ်းစားခံလိုက်ရလေသည်။

[ သောက်ကျိုးနည်း တစ်နာရီလေးအတွင်းမှာ ငါ့မုန့်ဗီဒိုထဲက မုန့်တွေအကုန်အပြောင်ရှင်းမိသွားတာပဲ ]

[ ငါ နာနာကျင်ကျင်နဲ့ အရင်တစ်ပတ်က သုံးပေါင်ကျအောင်ချထားရတာ…. ကြည့်ရတာ သည်နေ့တော့အကုန်ပြန်တက်တော့မယ့်ပုံပဲ (သွေးအန်နေသည့် JPG) ]

[ ကြည့်ရတာတန်တဲ့ ရှိုးတစ်ခုကတော့ ပြန်ရောက်လာခဲ့ပြီ…ပြီးတော့ အသစ်ထည့်ထားတဲ့ ပုံမှန်ဧည့်သည်က အတော်ကောင်းတဲ့ ဟင်းချက်စကေးရှိပုံပဲ… သူတို့လုပ်သမျှအကုန် စားချင်စရာကောင်းနေတာ ]

[ ဟုတ်တယ်နော်… အရင်ရာသီတုန်းကဆို ဟင်းတွေကပုံမှန်အရသာပေါက်နေတယ်‌ဆိုတဲ့ မန့်တွေပဲရခဲ့တာမလား…သည်ရာသီကတော့ မိုက်မဲ့ပုံပဲ ]

[ ငါတို့ရဲ့ ပရော်ဖက်ဆာကျွမ်းဘယ်လောက်စားလဲဆိုတာပဲ ကြည့်ပါလား…သူ ဝိတ်ချနေရတယ်ဆိုတာ မှတ်မိဦးမလားတော့ ငါသိချင်မိသား ]

[ ရှိုးကြည့်ရင်းနဲ့ KFCစားနေရတာ ဘယ်လောက်မိုက်လဲ… ပြီးတော့ ကျိုးကလည်း အရင်လိုပဲ ခန့်ညားနေတာပဲနော် ]

[ ရှစ်ချင်တဲ့ပရိသတ်တွေကတော့ သူတို့ရဲ့အချိုလေးတွေ ထပ်ရလိုက်တာပဲ…ဒီအတွဲလေးက အရမ်းချစ်ဖို့ကောင်းနေတာ အားးးး ]

[ အပေါ်ထပ်ကလူရေ ကျေးဇူးပြုပြီး နင့်လမ်းနဲ့နင်နေပေးလို့ရမလားဟင်… ကိုယ့်ဖန်ဒမ်းနဲ့ကိုယ်နေဆိုတာက ကိုယ့်ဘာသာပဲ ကိုယ်ပျော်တာကိုသိမ်းထားခိုင်းတာနော်… တစ်လောကလုံးကို လိုက်ပြခိုင်းနေတာမဟုတ်ဘူး ]

[ ငါက ဦးဆောင်တဲ့သူနဲ့ အသစ်ကလေးရဲ့ပုံစံကို ပျော်ပျော်ကြီးကြည့်နေမိတာလေ…လိုက်ရှစ်နေတဲ့မန့်တွေကို မတွေ့ခင်အထိပေါ့…အခန်းကိုမဖတ်တဲ့သူကတော့ အမြဲတစ်ယောက်မဟုတ် တစ်ယောက်ရှိကိုရှိတာနော် ]

[ ငါတို့ရှစ်ပါတွေလည်း ပစ္စည်းတွေဝယ်ပါတယ်နော်…အိုကေလား… ပြီးတော့ ငါတို့ကို ဝေ့ပေါ်မှာ ရေးခွင့်မပြုနိုင်ဘူးပေါ့လေ… ဘာလဲ နင်တို့ကဝေ့ပေါ်ကို အပိုင်ဝယ်ထားနေလို့လား ]

[ ဖြတ်သွားဖြတ်လာလေးကတော့ သည်အတိုင်းပေါက်ပေါက်ပဲဝါးနေလိုက်ပါတယ်… တစ်ယောက်ချင်းအားပေးတဲ့ဖန်တွေနဲ့ ရှစ်ပါအုပ်စုကတော့ အမြဲအချင်းချင်းထိပ်တိုက်တွေ့နေကြတာပဲနော် ]

[ အငယ်ဆုံးရုပ်ချောချောကောင်လေးက ဒီလောက်ချက်တတ်လိမ့်မယ်လို့ ငါထင်တောင်မထင်ထားဘူး…သူ့ကိုဒီအတိုင်း နောက်ထပ်သူဌေးသားတစ်ယောက်လိုပဲ အမြဲထင်နေမိတာ…ရှဲ့ယီကျိုး ဖန်ကျုံးချွမ်းတို့နဲ့ ထမင်းအတူစားခွင့်ရပြီး သူတို့ကိုချက်တောင်ကျွေးလိုက်သေးတာလား…ကောင်လေးရဲ့ အနာဂတ်ဇနီးသည်ကတော့ တအားကံကောင်းတာပဲဟယ် QAQ ]

[ နင့်ကတော့ငါ့ကို အန်ချင်လာအောင်လုပ်နေတာပဲ.. ဟီးဟီးး သူဌေးသားတွေ ဘာတွေလုပ်မနေနဲ့ ဟိုကတော့ ဒီအတိုင်းမိဘမဲ့ကလေးတစ်ယောက်ပဲနော်…မိဘတွေကတောင် သူ့ကိုပစ်သွားတာကို ရှဲ့ယီကျိုးနဲ့ဖန်ကျုံးချွမ်းတို့နဲ့ အခင်ဆုံးသူငယ်ချင်းလုပ်နိုင်မယ်လို့ နင်ထင်နေတာလား… ဒီအတိုင်း သူတို့ရဲ့အဖွဲ့လိုက်လုပ်ဆောင်မှုထဲက ကစားစရာလေးပဲနေမှာပေါ့ ]

🫶