MM Story Teller

Chapter 85

Viewers 9k

👻Chapter 85

ဖေးယွီမှာ ဤမြေပုံများထဲ၌ ပိတ်ခံထားရရန်ဖြစ်နိုင်ချေမြင့်သည်။ သူတို့ဤမြေပုံများကို တူးရပေမည်။

ယဲ့ကျင်းကျီ ထိုမြေပုံများကိုမတူးခင်၌ အဆောင်ကိုထုတ်ယူလျက် မန္တာန်ကိုရွတ်ဆိုလိုက်လေသည်။ ထို့နောက် ထိုအဆောင်စက္ကူအား လေထဲသို့ပစ်ထုတ်လိုက်သည်။ ထိုအဆောင်စက္ကူမှာ အလင်းတန်းများအဖြစ်ပြောင်းလဲသွားလျက် မြေစာပုံ၂၃ပုံထံဖြာကျသွားသည်။ ထိုအလင်းတန်းများမှာ ကြယ်ပွင့်များနှယ် မြေစာပုံများထံတိုး၀င်သွားခဲ့ကြလေသည်။

မိန်းမငယ်လေးမှာ ရှော့ခ်ရလျက်ရေရွတ်လာခဲ့သည်။

"ထျန်းကန်းခွင့်လွှတ်မှုကိုတောင်းခံတဲ့ မန္တာန်"

ရှီကျား သူမကိုလှည့်ကြည့်လိုက်မိသည်။ မိန်းမငယ်လေးမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဆိုလာခဲ့သည်။

"ငရဲဘုရင်ယဲ့က ဒီလိုစွမ်းတဲ့ မန္တာန်ကိုသိတာပဲ..တကယ်စွမ်းချက်ပဲ...ဒါကထျန်းကန်ခွင့်လွှတ်မှုကိုတောင်းခံတဲ့မန္တာန်..သရဲတစ်ရာအတွက် လင်းရှောင်ဆီ သူတို့ပြန်လည်၀င်စားတာမြန်အောင် တစ်ချက်တည်းနဲ့တောင်းဆိုမှုလုပ်ပေးလို့ရတယ်..သေပြီးတဲ့သူတွေသာ ၀ိညာဥ်၀ါးမြိုမခံရသေးဘူးဆိုရင် ငရဲဘုရင်ယဲ့ဆီက ဒီလိုအကျိုးခံစားခွင့်ကိုရဦးမှာ...ဒီတော့သူတို့အုတ်ဂူကိုလည်း လိုလိုချင်ချင်နဲ့တူးခွင့်ပေးလိမ့်မယ်.."

ထိုမန္တာန်၏အလင်းရောင်ကြောင့်ပင် ယွမ်ကျားရွာသားများမှာ သူတို့ရှိနေသည်ကို သတိထားမိသွားခဲ့လေသည်။

ထိုရွာသားများမှာ သူတို့၏အိမ်များထံမှ နာကျင်စွာတွားထွက်လာလျက် ထိုရွှေရောင်အလင်းမှာ မည်သည့်အရာဖြစ်သည်ကို လာကြည့်ခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် မြေစာပုံများရှေ့တွင်ရပ်နေသည့်လူ၃ယောက်ကိုမြင်လျှင် ထိုရွာသားများမှာ တုန်လှုပ်သွားခဲ့ကြလေသည်။ ဆံပင်ဖြူများနှင့် လူအိုကြီးမှာလည်း ယဲ့ကျင်းကျီ၏ စိတ်လောင်ကျွမ်းမီးတောက်မန္တာန်၏သက်ရောက်မှုကို ခံစားနေရသည်။ ထိုမီးတောက်၏အပူချိန်ကြောင့် တခြားရွာသားများလိုပင် အ၀တ်များပင်မကပ်နိုင်တော့ချေ။ ထိုလောင်ကျွမ်းနေသောအပုချိန်မှ သက်သာရာရစေရန်အလို့ငှာ ရေထဲတွင်စိမ်နေခဲ့ကြသည့်အလား သူတို့တကိုယ်လုံးမှာ စိုရွှဲနေခဲ့လေသည်။

ရှီကျားနှင့်ကျန်သူများကို ရုတ်ချည်းမြင်လိုက်ရလျှင် လူအိုကြီး၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးထွက်လာခဲ့လေသည်။ ရွာ၏ကျောထောက်နောက်ခံကြီးသဖွယ် ဟိတ်ဟန်မျိုးလည်း မကျန်ရှိတော့ချေ။ သူ့တွင်အ၀တ်များကောက်စွပ်ရန်ပင်အချိန်မရှိခဲ့။ ကိုယ်လုံးတီးနှင့်ပင် နာကျင်စွာအော်ဟစ်လျက် ပြေးထွက်လာခဲ့သည်။

"မင်းတို့တွေဒီကိုဘယ်လိုရောက်နေတာလဲ...ဘာလုပ်နေကြတာလဲ..ငါတို့ရွာရဲ့သင်္ချိုင်းမြေမှာ ရပ်ပြီးတော့ဘာလုပ်ကြမလို့လဲ"

ထူးဆန်းသည့်အရာမှာ ထိုရွာသားများမှာ မီးလောင်ကျွမ်းမှုဒဏ်ကြောင့် သေလုမျောပါးနာကျင်နေရမှန်း သိသာပါသော်လည်း လူအိုကြီး၏စကားကိုကြားသည်နှင့် နာကျင်နေသည့်ကြားမှ ကုန်းရုန်းထလာကြခြင်းပင်။ သူတို့သည်နာကျင်မှုကြောင့် အော်ဟစ်ငိုကြွေးနေရသည့်တိုင် ပေါက်ပြားများ တူရွင်းများကိုဆွဲလျက် ရှီကျားထံပြေးလာနေကြသေးသည်။

မိန်းမငယ်လေးမှာ ယွမ်ကျားရွာသို့ တစ်ခါမှမရောက်ဖူးခဲ့ချေ။ အစောပ်ိုင်းကပင် သူမမှာ လီကျားရွာမှအခေါင်းထဲတွင် အပိတ်ခံထားရလေသည်။ ထိုကိုယ်လုံးတီးနှင့် လူတစ်စုမှာ သူမထံရူးသွပ်စွာပြေးလာနေသည်ကိုမြင်သော် သူမမှာထိတ်လန့်ကြောင့် နောက်သို့ဆုတ်လိုက်မိလေသည်။ သူမ ထိုလူများကို မျက်နှာချင်းမဆိုင်ရဲချေ။

ရှီကျား ထိုရွာသားတစ်သိုက်ကို အေးစက်စွာစိုက်ကြည့်နေခဲ့လေသည်။ သို့သော် ထိုရွာသားများမှာ သူ့အား တစ်ခွန်းမျှဆိုရန် အခွင့်အရေးမပေးခဲ့ချေ။ အသက်၅၀အရွယ်မိန်းမကြီးမှာ သူမ၏ပေါက်ပြားကိုမြှောက်လျက် သူ၏ကိုယ်ကိုရိုက်ချလာခဲ့လေသည်။

ရှီကျားမှာ ဘေးသို့အလျှင်အမြန်လျှောက်လျက် တုန့်ပြန်ရန်ပြင်လိုက်လေသည်။ သို့သော် ရုတ်ချည်း ၀ူရှန်းချင်းလီမှာ၀ှစ်ခနဲထွက်လာခဲ့ပြီး ထိုမိန်းမကြီးအား လွင့်ထွက်သွားစေခဲ့လေသည်။

၀ူရှန်းချင်းလီမှာ အလွန်အမင်းပေါက်ကွဲနေလျက် ထိုရွာသားများကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက်တိုက်ခိုက်တော့သည်။

ယဲ့ကျင်းကျီက အလင်းရိပ်တစ်ခုနှယ်ရှေ့သို့တက်သွားလျက် ၀ူရှန်းချင်းလီအား သူ၏လက်ဖ၀ါးဖြင့်ရိုက်ချလိုက်သည်။ ရှစ်ထောင့်အံစာတုံးလေးမှာ လျင်မြန်စွာလည်ပတ်သွားခဲ့ပြန်သည်။ ယဲ့ကျင်းကျီမှာ အံစာတုံးလေး၏ မျက်နှာပြင်တစ်ခုအား လက်ညှိုးဖြင့်ထိလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ မျက်စိကျိန်းဖွယ်တောက်ပသော အလင်းရောင်တစ်ခုအား အံစာတုံးထဲမှဆွဲထုတ်လျက် မန္တာန်ကိုရွတ်ဖတ်လိုက်လေသည်။

"အရှေ့အရပ်ရဲ့ ခမ်းနားလှတဲ့ အဇူယာနန်းတော်..အဆုံးမဲ့မှုထဲမှာနစ်မြုပ်စေ...သွား..!"

ရွှေရောင်အလင်းမှာ သူ၏လက်မှပြေးထွက်သွားလျက် ရွှေရောင်ဓါး၃ချောင်းအဖြစ်ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေသည်။ ထက်မြသောဓါး၃ချောင်းမှာ မြေကြီးပေါ်တွင် သုံးမြှောင့်အနေအထားနှင့် စိုက်၀င်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် တြိဂံအရံအတားအဆီးတစ်ခုဖြစ်ပေါ်စေလျက် အပြင်ဘက်မှ ရူးသွပ်ကာ သွေးဆာနေသော ရွာသားများကိုတားဆီးထားခဲ့လေသည်။

ရွာသားများမှာ ယဲ့ကျင်းကျီမှ ယခင်ကမှော်အစွမ်းထုတ်သုံးသည်ကို မြင်ဖူးခဲ့ပြီး ချက်ချင်းလှည့်ကာပြေးခဲ့ကြသည်။ သို့သော်ဤတစ်ကြိမ်တွင် ယဲ့ကျင်းကျီမှာ အတားအဆီးအစီအရင်တစ်ခုကိုချခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း ထိုရွာသားများမှာ ထွက်မပြေးခဲ့ကြချေ။

စိတ်လောင်ကျွမ်းမီးတောက်ထံမှ ပြင်းထန်စွာနာကျင်မှုကိုခံစားနေရသည့်တိုင် ရွာသားများမှာ သူတို့၏ ပေါက်ပြားများ တူရွင်းများကို မလွှတ်တမ်းဆုပ်ကိုင်ထားကြဆဲပင်။ သူတို့ကထွက်သွားရန်ငြင်းဆန်ပြီး အတားအဆီးကို ထုရိုက်ကာဖျက်ဆီးရန်ကြိုးစားကြတော့သည်။

ယဲ့ကျင်းကျီကတည်ငြိမ်စွာဆိုခဲ့သည်။

"ကိုယ်တို့ကို ဒီအခေါင်းတွေကိုမထိစေချင်တော့သူတို့စိတ်တွေကပိုပြီးတော့တောင် ကြမ်းတမ်းရှုပ်ထွေးလာသလိုပဲ"

ရွာသားများမှာ ယဲ့ကျင်းကျီ၏ အတားအဆီးအား တူရွင်းများ ပေါက်ပြားများနှင့်အရူးတပိုင်းထုရိုက်နေခဲ့ကြလေသည်။

ရှီကျားစိုက်ကြည့်နေပြီးမှ ရုတ်ချည်းတွေးမိသွားခဲ့လေသည်။

"ဆရာယဲ့ ဒီအခေါင်းတွေကိုအမြန်တူးကြည့်ရအောင် တစ်ခုခုထူးဆန်းနေတာသေချာတယ်"

သူတို့သည်ယွမ်လောင်ကျား၏အခေါင်းကိုတစ်ခါတူးဖူးပြီးဖြစ်လေရာ ဤတစ်ခေါက်တွင် ထိုလူ၏မြေစာပုံကိုမထိခဲ့ကြချေ။ ယဲ့ကျင်းကျီမှာ သူ၏လက်ဖ၀ါးကိုလှန်လိုက်သည်နှင့် ယွမ်မျိုးရိုးအမည်နှင့် မြေစာပုံတစ်ခုမှာ ပွင့်ထွက်သွားလျက် အတွင်းမှ ရေခဲတမျှအေးစက်သော အခေါင်းကထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

ဆံပင်ဖြူတို့နှင့်လူအိုကြီးမှာ နာနာကျင်ကျင်နှင့် အော်ဟစ်လာခဲ့သည်။

"မင်းတို့ဘာများလုပ်ချင်နေကြတာလဲ..မင်းတို့နဲဘာဆိုင်လို့လဲ..."

ရှီကျားမှာ ထိုလူအိုကြီးအား အေးစက်စွာစိုက်ကြည့်လျက်ပြန်မေးလိုက်လေသည်။

"ဒီသင်္ချိုင်းမြေပုံတွေနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဘာမှမှားမနေဘူးလို့ ခင်များပြောရဲလား"

ထိုလူအိုကြိးမှာ သူ၏စကားကိုနားလည်မလည်မသိလေရာ ရှီကျားလည်းဆက်၍ဂရုစိုက်မနေတော့ချေ။

ရွာသားများက ပေါက်ပြားများ တူရွင်းများ တံစဥ်များနှင့် အတားအဆီးကိုရိုက်နှက်နေကြဆဲပင်။

ယဲ့ကျင်းကျီမှာ လက်ချောင်းကိုအသာလှုပ်လိုက်သည်နှင့် အခေါင်း၏အဖုံးမှာ အခက်အခဲမရှိပဲ ပွင့်ဟသွားလျက် အတွင်းမှ ပုပ်နေပြီဖြစ်သော အလောင်းကထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။ ဂျူနီယာညီမလေး၀မ်မှာ ထိုမြင်ကွင်းကိုတွေ့သည်နှင့် ပျို့တက်လာပြီးနောက်ကိုလှည့်ကာ လေများကိုအန်ထုတ်လိုက်တော့သည်။ ရှီကျားမှာ ယဲ့ကျင်းကျီကိုမျက်နှာချင်းဆိုင်လျက် တည်ငြိမ်စွာကြည့်လိုက်လေသည်။ ထိုသင်္ချိုင်းမြေစာပုံအား မူလအနေအထားအတိုင်း ပြန်လည်ပြုပြင်ပြီးနောက် နောက်ထပ်မြေစာပုံတစ်ခုထံလျှောက်သွားလိုက်လေသည်။

"မင်းတို့တွေ ငါတို့ယွမ်ကျားရွာရဲ့ သင်္ချိုင်းကိုတူးနေတာ"

"သတ်မယ် သတ်မယ် အားလုံးကိုသတ်ပစ်မယ်"

ရှီကျားမှာ ထိုရွာသားများ၏ ဒေသရိယလေသံကိုနားမလည်ပါချေ။ သို့သော်သူတို၏လေသံထဲမှ အမုန်းတရားနှင့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များကအတားအဆီးကိုဖြတ်လျက်၀င်လာကာ ကြားနေရလေသည်။ ရှီကျားမှာ ထိုနိမ့်ကျသောလူများကိုတစ်ချက်လေးမျှတောင်လှည့်ကြည့်ရန် ရွံ့ရှာမိလေသည်။ ဂျူနီယာညီမငယ်၀မ်မှာ တဖက်နားတွင် လေများကိုအန်ထုတ်နေခဲ့သည်။ မိန်းမငယ်လေးမှာ သူမ၏ဂိုဏ်းမှ အတွေ့အကြုံရှာဖွေရန် ထွက်လာရုံမျှသာရှိသေးရာ ဤသို့ဆိုးရွားသော သွေးသံတရွှဲရွှဲအလောင်းပုပ်များကို မကြည့်နိုင်သေးချေ။

ရှီကျားနှင့် ယဲ့ကျင်းကျီမှာ မြေစာပုံတစ်ခုချင်းစီကို ဖော်ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။

သူတို့သည် မြေစာပုံ၇ခုကိုဘဆက်တိုက်ဆိုသလို တူးဖော်နေခဲ့ကြလေသည်။ ထိုအခေါင်းများထဲမှ အလောင်းများမှာ မည်သည့်အရာမှထူးဆန်းနေခြင်းမရှိခဲ့ချေ။ အများစုမှာ လီကျားရွာမှ အလောင်းများလိုပင် သူတို့တစ်ကိုယ်လုံးတွင် မည်သည့်ယင်စွမ်းအင်မှရှိမနေခဲ့။ အကယ်၍သူတို့မှာ ပြန်လည်မ၀င်စားရသေးပါလျှင် မကောင်းဆိုး၀ါးထံမှ ၀ါးမြိုခံရကာ ၀ိဥာဥ်ပြိုကွဲသွားခြင်းသာဖြစ်လိမ့်မည်။

၈ခုမြောက်မြေစာပုံထံအရောက်တွင် ရှီကျားမှာ အံ့အားသင့်လျက် ဆိုလိုက်လေသည်။

"ဒီမှာ နာမည်မရှိဘူးလား"

ထိုမြေစာပုံ၏ ကျောက်တိုင်ပေါ်တွင်မည်သည့်အမည်မျှရှိမနေပဲ ရှင်းလင်းနေခဲ့သည်။

ယဲ့ကျင်းကျီမှာ ထိုအမည်မဲ့မြေစာပုံကိုကြည့်လျက် လျှောက်လာခဲ့လေသည်။ လက်ဖ၀ါးတစ်ချက်ဖြင့်ပင် မြေကြီးများကိုဖွာထွက်သွားစေလျက် အတွင်းမှ အခေါင်းကိုထွက်ပေါ်လာစေသည်။ အပြင်မှ၀န်းရံနေကြသော ရွာသားများ၏ထုရိုက်နေမှုမှာ ပို၍ ပြင်းထန်လာ၏။ သူတို့၏ကိုယ်ပေါ်မှ စိတ်လောင်ကျွမ်းမီးတောက်၏ သက်ရောက်မှုမှာ ပျက်ပြယ်သွားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ လက်ရှိတွင် သူတို့သည် ဒေါသတကြီးအော်ဟစ်လျက် အားကုန်သုံးလျက် အတားအဆီးကိုဖြိုဖျက်ရန်ကြိုးစားနေခဲ့ကြလေသည်။ သူတို့၏ခွန်အားမှာ ၂ဆတိုးလာခဲ့ပြီး ကျိန်ဆဲငံများမှာလည်း ပို၍ကျယ်လောင်လာခဲ့သည်။

ရှီကျားနှင့် ယဲ့ကျင်းကျီမှာ ထိုအမည်မဲ့မြေစာပုံထံလျှောက်သွားလိုက်သည်နှင့် သူတို့၏ရန်လိုမှုများမှာ ပို၍ထိုးတက်လာသည့်အလားပင်။ အမုန်းတရားမျာူမှာ ထိုသွေးနီရောင်မျက်လုံးများထံမှ လျှံထွက်လျက် သူတို့အား အပိုင်းပိုင်းဆုတ်ဖြဲပစ်ရန် မစောင့်နိုင်တော့သည့်အလား။

ရှီကျားမှာ သူ၏ရင်ထဲကမူမမှန်မှုကိုခံစားလိုက်ရလေသည်။ သူနှင့်ယဲ့ကျင်းကျီ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်လျက် တူညီသောအတွေးတစ်ခုပေါက်ဖွားလာခဲ့ကြသည်။

ဖေးယွီကဒီထဲမှာ ရှိနေနိုင်တယ်..

အချိန်ဆွဲမနေတော့ပဲ ယဲ့ကျင်းကျီမှာ ထိုမြေတွင်းထဲချက်ချင်းခုန်ချလိုက်တော့သည်။ ယဲ့ကျင်းကျီ၏ လေးလံသော အကြည့်များမှာ အခေါင်းအားစိုက်ကြည့်နေခဲ့လေသည်။ ရှီကျားသည်လည်း မြေတွင်း၏ဘေးသို့လျှောက်လာလျက်အခိုင်အမာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ရွာသားများ၏အော်သံများ ကျိန်ဆဲသံများအကြားတွင် ယဲ့ကျင်းကျီမှာ ထိုအခေါင်း၏အဖုံးကိုတွန်းဖွင့်လိုက်လေတော့သည်။

အခေါငိးအတွင်းမှအရာကိုမြင်လိုက်ရလျှင် ရှီကျား၏မျက်လုံးများ ဖြည်းညှင်းစွာပြူးကျယ်သွားခဲ့လေသည်။ ထိုအခေါင်းအဖုံးပွင့်လာသည်နှင့် သူ၏မျက်လုံးထဲမှ မျှော်လင့်ချက်များမှာ မှေးမှိန်သွားလျက် ထိုအစား တုန်လှုပ်ရှော့ခ်ရဖွယ် မယုံကြည်နိုင်မှုတို့နှင့်ပြည့်နှက်သွားခဲ့လေသည်။

သူ၏တကိုယ်လုံးတုန်လှုပ်နေခြင်းမရပ်တန့်နိုင်ခဲ့ချေ။ ရှီကျားမှာရုတ်ချည်းထရပ်လျက် ထိုရွာသားများထံလျှောက်သွားကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်မိသည်။

"ခင်များတို့ သောက်ရူးလား..ဟမ် ရူးနေကြတာလား..အဲဒီမိန်းကလေးကိုအရှင်လတ်လတ်အခေါင်းထဲထည့်ပြီးမြှုပ်လိုက်ကြတာလား..သူ့ကိုအရှင်လတ်လတ်မြေမြှုပ်သတ်လိုက်ကြတာပဲ"

ရှီကျား၏နောက်တွင် အေးစက်စက်လရောင်မှာ အခေါင်းထဲသို့ ဖြာကျလျက် ပုပ်လုနီးပါးရုပ်အလောင်းတစ်ခုကိုဖော်ပြနေခဲ့သည်။

ဤအလောင်းသေသွားသည်က ၁၀ရက်လောက်မျှသာရှိသေးလောက်သည်။ သူမ၏ကိုယ်မှ အပြည့်အ၀မပုပ်သေးချေ။ မျက်လုံး၂လုံးမှာပွင့်ဟလျက် ကောင်းကင်ကိုစိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ လက်၂ဖက်လုံးမှာ ချိတ်ကောက်များနှယ် သူမ၏ရင်ဘတ်ပေါ်တွင်နေရာယူလျက် သူမ၏လက်၁၀ချောင်းမှာ စတင်ပုပ်နေခဲ့ပြီဖြစ်ကာ လက်သည်းခွံများတွဲလျက်ရှိမနေတော့ချေ။ ထိုလက်သည်းခွံများက အခေါင်းဘေးဘက်သို့ကွာကျနေခဲ့သည်။ ဤမိန်းကလေး၏ပြူးကျယ်သောမျက်လုံးများမှာ ကောင်းကင်ကိုအကြောင်သားစိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ လွန်ခဲ့သော၁၀ရက်ခန့်တွင်မူ သူမမှာ အေးစက်စက်အခေါင်း၏အဖုံးကိုသာစိုက်ကြည့်နေခဲ့ရလိမ့်မည်။ သူမမှာ အခေါင်း၏အဖုံးကိုအနည်းငယ်သော်မျှ အပေါက်ဖောက်နိုင်ရန် သူမ၏လက်သည်းများနှင့် အသည်းအသန်ကုတ်ခြစ်နေခဲ့ရလိမ့်မည်။ သူမ၏လက်သည်းများကွာကျသွားသော်လည်း အပေါ်မှလေးလံသော မြေကြီးများဖို့ထားခြင်းကြောင့် အခေါင်းအဖုံးမှာ အနည်းငယ်မျှပင် ရွေ့သွားခဲ့လိမ့်မည်မဟုတ်ချေ။ သူမမှာ အခေါင်းအဖုံးကို လက်မခံနိုင်စွာစိုက်ကြည့်လျက် အရှင်လတ်လတ်မြေမြှုပ်ခံရကာသေဆုံးသွားခဲ့လေသည်။

မြေစာပုံ၈ပုံလုံးကိုတူးဖွင့်ပြီးနောက်တွင် ရွာသားများမှာ အတားအဆီးအား သူတို့၏ပေါက်ပြားများနှင့် ထုရိုက်မနေကြတော့ချေ။ ထိုအစားရှီကျားနှင့်ကျန်သူများကိုသာ စူးရှစွာစိုက်ကြည့်နေခဲ့ကြလေသည်။ ရှီကျား၏မေးခွန်းကိုကြားပါသော်လည်း ၄င်းတို့၏မျက်နှာပေါ်တွင် အပြစ်မကင်းမှု နောင်တရမှုအနည်းငယ်မျှမရှိပဲ အမုန်းတရားနှင့်ရန်လိုမှုများသာရှိနေခဲ့သည်။ ရှီကျားမှာ ထိုအတားအဆီးအပြင်သို့ထွက်လာသည်နှင့် ရှီကျားကိုလည်း ထိုအခေါင်းထဲသို့အတင်းထိုးထည့်လျက် အရှင်လတ်လတ်မြှုပ်ပစ်ချင်သည့်အလားပင်။

ထိုမူမမှန်စွာရုန့်ရင်းကြမ်းတမ်းသောလူများကိုကြည့်လျက် ရှီကျား၏မျက်လုံးတို့ တဖြည်းဖြည်းနက်မှောင်သွားခဲ့သည်။ သူသည်အသက်ကိုပြင်းပြင်းတစ်ချက်ရှူသွင်းလျက် ပြန်လည်ရှူသွင်းလိုက်လေသည်။ သူ၏ရင််ထဲမှ ဒေါသကိုဖြေလျော့ပြီးနောက် နောက်သို့ပြန်လှည့်သွားခဲ့သည်။

"ဆရာယဲ့..ကျွန်တော်တို့ဆက်လုပ်မှရမယ်"

ယဲ့ကျင်းကျီမှာ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မှော်အစွမ်းကိုမသုံးခဲ့ချေ။ သူသည်သူဖွင့်ခဲ့သော အခေါင်း၏အဖုံးကို ကိုယ်တိုင်ပြန်ပိတ်ပေးလျက် မြေစာကိုပါပြန်လည်ဖုံးပေးလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် သူတို့၂ဦးသားမှာ ကျန်မြေစာပုံထံ အတူလျှောက်သွားလိုက်ကြသည်။

ထိုမြေစာပုံကိုတူးလျက် အခေါင်းကိုဖွင့်ကြည့်လိုက်ကြသ်ည်။

အတွင်း၌ နောက်ထပ် ၁၈နှစ် ၁၉နှစ်အရွယ်မိန်းကလေးတစ်ဦးရှိနေပြန်သည်။ သူမ၏လက်သည်းများမှာလည်း ကျိုးပဲ့နေခဲ့ကာ ပထမအလောင်းလောက် မပုပ်သေးချေ။ သူမ၏မျက်လုံးများထဲတွင် နူးညံ့လှပမှုတချို့ကိုမြင်နိုင်ဆဲဖြစ်သည်။ ယောင်ကိုင်းနေသောမျက်နှာတွင် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုနှင့် အကူအညီမဲ့မှုတို့ထင်ဟပ်နေခဲ့သည်။

၁၀ခုမြောက်အခေါင်း ၁၁ခုမြောက်အခေါင်း ၁၂ခုမြောက်အခေါင်း...

၂၂ခုမြောက်အခေါင်းသို့ရောက်သည့်အထိ မြေစာပုံကျောက်တိုင်များမှာ အမည်များကင်းမဲ့နေခဲ့သည်။ မိန်းကလေးအများစုမှာ အလွန်ငယ်ရွယ်နေကြဆဲပင်။ သူတို့မှာ အခေါင်းထဲတွင်ထည့်ပိတ်လျက် အရှင်လတ်လတ်မြှုပ်နှံခံရပြီး အကူအညီမဲ့စွာသေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။

ရှီကျားမှာ စတင်သည်မှပင်ခံစားလာရသည့်ဒေါသများမှာ ကြီးထွားလာလွန်း၍ တဖြည်းဖြည်းထုံကျင်လာခဲ့သည်။

ဤမိန်းကလေးများမှာ အဘယ်ကြောင့် အခေါင်းများထဲပိတ်ကာ ထည့်မြှုပ်ခံထားရသည်ကိုမသိသော်လည်း ဤရွာသားများမှာ သူထင်ထားသလောက်မရိုးရှင်းနိုင်မှန်းသော သိပြီးဖြစ်သည်။

လူအိုကြီးမှာ ဤ၂လအတွင်း သူတို့ယွမ်ကျားရွာမှ ၂၃ယောက်သေဆုံးသွားခဲ့သည်ဟု ဆိုခဲ့သည်။

ထိုအထဲတွင် ယွမ်မျိုးရိုးအမည်နှင့် ယောကျာ်း၇ယောက်၏ မြေစာပုံများရှိသည်။

ကျန်သည်တို့က မိန်းမငယ်လေးများကို အရှင်လတ်လတ်မြှုပ်နှံထားသော အမည်မဲ့မြေစာပုံများဖြစ်လေသည်။

ယဲ့ကျင်းကျီနှင့်ရှီကျားမှာ ထိုအခေါင်း၂၂ခု၏အဖုံးများကို အတူတကွပြန်လည်ဖုံးပိတ်လိုက်ကြလေသည်။ ထို့နောက် ၂၃ခုမြောက်မြေစာပုံထံလျှောက်သွားလိုက်ကြသည်။ ဤသည်မှာလည်း အမည်မပါရှိသော မြေစာပုံတစ်ခုဖြစ်လေသည်။ သူတို့၏နောတွင် ဆံပင်ဖြူနှင့် လူအိုကြီးမှ သူတို့၏ကျောပြင်အား ဖောက်ထွက်မတက်စိုက်ကြည့်နေခဲ့လေသည်။ ရွာသားများမှာမူ ထိုလူကြီးနောက်တွင် တူရွင်းများပေါက်ပြားများကိုယ်စီကိုင်၍ရပ်နေကြဆဲပင်။

ထိုရွာသားများမှာ ထိုအတားအဆီးထဲမှ လူ၃ယောက်အား ဆန္ဒရှိသလိုသတ်၍မရနိုင်ကြောင်း မသိပုံရသည်။ သူတို့၏သွေးဆာနေသောအကြည့်များထဲတွင် ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုတည်းသာရှိနေခဲ့သည်။ ၄င်းမှာ သူတို့ထွက်လာသ၍ ကျိန်းသေပေါက်သတ်ပစ်မည်ဟုပင်။

ယဲ့ကျင်းကျီမှာ ထိုအခေါင်းပေါ်မှ မြေများကိုဖယ်ထုတ်လျက် တွင်းထဲသို့ခုန်ဆင်းလိုက်လေသည်။ ရှီကျားမှာ နောက်ထပ်အရှင်လတ်လတ်မြှုပ်ခံထားရသော မိန်းကလေးအလောင်းကိုတွေ့ရရန် အသင့်ပြင်ထားပြီးဖြစ်သည်။ သို့သော်ထိုအခေါင်းအဖုံးကိုဖွင့်လိုက်စဥ်မှာပင် ယောကျာ်းသံတစ်ခုကိုကြားလိုက်ရလေသည်။

"မကောင်းဆိုး၀ါး အညံ့ခံလိုက်စမ်း"

ယဲ့ကျင်းကျီမှာ ဘေးသို့စောင်း၍ရှောင်လိုက်သော် အ၀ါရောင် စက္ကူအဆောင်မှာ သူ၏ဆံစများကိုထိခတ်လျက် ချော်ထွက်သွားခဲ့လေသည်။ ဖေးယွီမှာ ထိုမြေတွင်းထဲမှ ခုန်တက်လာသည်အား ရှီကျားကမျက်လုံးပြူးတို့ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေမိလေသည်။ သူ၏ဂျူနီယာညီမနှင့် ကွာခြားခြင်းမဲ့စွာ မက်မွန်သစ်သားဓါးကိုကိုင်လျက် ယဲ့ကျင်းကျီထံသို့ပြေး၀င်လာခဲ့လေသည်။

ဆရာယဲ့မှာ လက်ချောင်း၂ချောင်းဖြင့်ပင် အင်အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုပဲ ထိုဓါးကိုဖမ်းယူလိုက်လေသည်။

ဖေးယွီမှာ ချက်ချင်းကြောင်အသွားခဲ့သည်။ သူခေါင်းကိုမော့ပြီးကြည့်လိုက်ပြီးနောက် တကိုယ်လုံးတုန်လှုပ်လျက် ဖြတ်ခနဲအခေါင်းထဲပြန်ခုန်၀င်သွားခဲ့လေသည်။ သူကပါးစပ်ကပင်ရေရွတ်နေခဲ့သေးသည်။

"ငရဲဘုရင်ယဲ့လား ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..မဖြစ်နိုင်တာ..လုံး၀မဖြစ်နိုင်ဘူး"

ရှီကျား"....."

👻

Prev Next