Chapter 21

ဖေကျင်းယန့်က မထင်မှတ်ထားဘဲ စောစော ပြန်ရောက်လာတော့ ငါ သူ့ကို မေးလိုက်တယ်။ သူက ပြောတယ်။ 

"အွန်လိုင်းမှာ သတင်းတွေ တွေ့လို့ မင်းကို လာကြည့်တာ" 

ငါ ခဏလောက် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ မေးလိုက်တယ်။ 

"ငါ ဘယ်သူလဲဆိုတာ မင်းသိတယ် မဟုတ်လား" 

"အင်း" 

သူက မအံ့သြဘဲ ပြန်ဖြေတယ်။ ငါလည်း ဒါကို ခန့်မှန်းပြီးသားပါ။ ဘယ်သူမဆို အွန်လိုင်းမှာ ရှာကြည့်လို့ရတာပဲလေ။ 

ဖေကျင်းယန့်က ငါ့ကို မကြာခဏ တွေ့နေရပြီး ဗီဒီယိုတွေ ရိုက်တာ၊ တည်းဖြတ်တာပါ ကူညီပေးတယ်။ 

သူ ငါ့ နာမည်နဲ့ အရင်က ဘာလုပ်ခဲ့တယ်ဆိုတာ သိနေတော့ မထူးဆန်းပါဘူး။

ဘာဆက်ပြောရမှန်း မသိတော့ ငါ မေးလိုက်တယ်။

"ဒါတောင် မင်း ဒီလောက် ကပ်ချွဲတုန်းပဲလား" 

သူ ရယ်မောလိုက်တယ်။ 

"ကိုယ်က မင်းရဲ့သစ္စာရှိတဲ့ ခွေးလေးဆိုတာ မင်းလည်း သိရဲ့သားနဲ့" 

သူက ချမ်းသာတယ်။ သူလိုချင်တဲ့သူ ဘယ်သူ့ကိုမဆို ရနိုင်တယ်။ 

ဒါက ဆန်းသစ်မှုကြောင့်လား ဒါမှမဟုတ် သူ ငါ့လိုလူမျိုးနဲ့ တစ်ခါမှ မဆုံဖူးသေးလို့လား မသိဘူး။ 

ချစ်ခြင်းမေတ္တာဆိုတာ ဒီလို ထူးဆန်းတဲ့အရာပဲ။ မရှိဘူးလို့ ပြောရင် ရှိနေသလိုပဲ။ ရှိတယ်လို့ ပြောရင်လည်း မပြည့်စုံသလိုပဲ။ 

ဖေကျင်းယန့်က ငါ့ခေါင်းကို ပုတ်ပြီး ပြောတယ်။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကိုယ်တို့မှာ အချိန်အများကြီး ရှိပါတယ်"

~~~