Chapter 10

ငါ တုန်သွားပြီး နှုတ်ခမ်းအောက်ပိုင်းကို ကိုက်ထားရင်း စကားမပြောရဲဘူး။ 

နောက်တစ်စက္ကန့်မှာ ပေ့ကျစ်လင်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ကျွန်တော့်ကို ပွေ့ချီလိုက်တယ်။ 

လေပေါ်မြောက်သွားတဲ့ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ကျွန်တော် သူ့ကို တင်းတင်းဖက်တွယ်ထားမိတယ်။

"ကော ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ကို ပြန်ချပေးပါဦးလား" 

ဖေကျစ်လင်က နားမကြားသလိုပဲ။

ငါက သယ်သွားပြီး ငါ ခုတင်အလယ်မှာ ထိုင်လျက်ဖြစ်တော့မှ ချီတာ ရပ်လိုက်တယ်။

ငါ ထဖို့ ရုန်းကန်လိုက်ပေမယ့် ဖေကျစ်လင်က ငါ့ကို အတင်းလှည့်လိုက်တယ်။ သူ့ဒူးက ငါ့ပေါင်တွေကို ချုပ်ထားတာကြောင့် နည်းနည်းလေးတောင် လှုပ်လို့မရဘူး။ 

သူ့လက်တွေက ပိုလို့တောင် ဆိုးသေးတယ်။ ငါ့လက်ကောက်ဝတ် နှစ်ဖက်လုံးကို စုကိုင်ထားတယ်။

ပူနွေးတဲ့အသက်ရှူသံက ငါ့နားနားက နည်းနည်းရှည်တဲ့ ဆံပင်တွေကို လွင့်သွားစေတယ်။ 

"ပေါင်ပေ့၊ မင်း အကုန် သိပါတယ်"

"ပြေးဖို့ မကြံနဲ့" 

ငါ တကယ်ကို ကြောက်သွားတယ်။

"ကျစ်လင်‌ကော တောင်းပန်ပါတယ်၊ ငါ တမင်လုပ်ခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး"

သူ့ချုပ်နှောင်မှုကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ ကြိုးစားတော့ ငါ့ဆီကို ပြန်ရောက်လာတာက တိတ်ဆိတ်ရာကနေ "ကလစ်" ဆိုတဲ့ အသံပဲ။ 

ငါ့ခြေချင်းဝတ်ပေါ်က အေးစက်တဲ့ အထိအတွေ့က ငါ့ကို တုန်သွားစေတယ်။ 

ငါ လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ခုတင်အောက်ကနေ ထွက်လာတဲ့ သံကြိုးက ငါ့ကို အပြည့်အဝ ချုပ်နှောင်ထားပြီး ဒီနေရာထဲမှာ လုံးဝပိတ်လှောင်ထားတယ်။ 

ဖေကျစ်လင်က ငါ့ကို ချုပ်ထားခဲ့တာပဲ။ သူ ရူးသွားတာလား။ 

ငါ့အသက်ရှူနှုန်းက ပိုမြန်လာတယ်။ ဒီစာအတွက် သူ ဝမ်ကျားကျားလို ငါ့ကို အပြစ်ပေးတော့မလား။ 

ဒီနှစ်တွေ အတောအတွင်းက ညီအစ်ကိုသံယောဇဥ်တွေက ဇာတ်လိုက်ယောက်ျားလေးနဲ့ ဇာတ်လိုက်မလေးကြားက ကံကြမ္မာပါ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကြောင့် လွှမ်းမိုးသွားပြီလား။ 

သူ ငါ့ကို အရင်က မျှော်လင့်ချက်ပေးခဲ့တာ အခု ငါ့ကို စိတ်ပျက်အားငယ်စေဖို့ သပ်သပ်ပဲလား။

ငါ အသည်းအသန် ရုန်းကန်လိုက်ပေမဲ့ ငါတို့ရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာတည်ဆောက်ပုံက အရမ်းကွာခြားတယ်။ ငါ ဖေကျစ်လင်နဲ့ လုံးဝ မယှဥ်နိုင်ဘူး။ 

နောက်ဆုံးတော့ ကျွန်တော် အရှုံးပေးလိုက်ပြီး သူ့ကို အော်ပြောလိုက်တယ်။ 

"ငါ ဝမ်ကျားကျားဆီကို ရည်းစားစာ မပို့ပေးခဲ့လို့၊ မင်းတို့ နှစ်ယောက် လွဲသွားလို့ ဒီလို ဆက်ဆံတာလား"

"ငါ မှားမှန်းသိပါတယ်၊ ငါတောင်းပန်ပြီး ပြန်ပြင်လို့ရတယ်လေ၊ ငါ့ကို ဒီလိုမဆက်ဆံပါနဲ့လား"

ငါ သူ့ကို တောင်းပန်နေတာပေမယ့် ဘာတုံ့ပြန်မှုမှ မရခဲ့ဘူး။

ဒါပေမယ့်လည်း ငါ့ကို ချုပ်နှောင်ထားတဲ့ အင်အားက တဖြည်းဖြည်း လျော့ရဲလာတယ်။

ငါ မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ဖေကျစ်လင်ကို မော့ကြည့်လိုက်တယ်။ သူ့နှုတ်ခမ်းတွေ နည်းနည်းပွင့်နေပြီး သူ့မျက်နှာက အံ့အားသင့်မှုအပြည့်ပဲ။

~~~