Chapter 11

ငါ့ရဲ့ ဒုတိယအကြိမ် ခွင့်ယူတာမှာလည်း တစ်ခုခု ထပ်ဖြစ်ပြန်ပြီ!

လင်လင် ပြောပြတာက လုရှောင်ပေက အစပိုင်းမှာ လုပေချန်ရုံးခန်းထဲမှာ ရှိနေခဲ့တာတဲ့။ နောက်မှ သူမက ပြေးထွက်လာပြီး သူ့ဖေဖေလေး ဘယ်သွားလဲလို့ လင်လင်ကို မေးတာတဲ့။

လင်လင်က ငါ ပြန်လာတော့မှာဖြစ်ပြီး စိတ်ရှည်ရှည်နဲ့ စောင့်ဖို့ ပြောခဲ့တယ်တဲ့။

မမျှော်လင့်ဘဲ ခဏအကြာမှာပဲ သူ့ကို ရှာမတွေ့တော့ဘူးတဲ့!

ပေ့ပေ့က ငါ့ကို လိုက်ရှာဖို့ ထွက်သွားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ သူမ တွေး‌မိနေတယ်။

"စောင့်ကြည့်ကင်မရာတွေကို စစ်ပြီးပြီလား၊ ပေ့ပေ့ ကုမ္ပဏီကနေ ထွက်သွားတာကို အတည်ပြုပြီးပြီလား၊ သူ ဘယ်ဘက်ကို သွားတယ်ဆိုတာ ဆုံးဖြတ်နိုင်လား"

လင်လင် : "စောင့်ကြည့်ကင်မရာမှာ ပေ့ပေ့ ကုမ္ပဏီကနေ ထွက်သွားတာပဲ ပြတယ်၊ မစ္စတာလုက လူတွေ ခေါ်ပြီး အနီးအနားမှာ ရှာနေပြီ..."

ငါ စိုးရိမ်နေတဲ့ လင်လင်ကို စိတ်အေးအောင် လုပ်ပေးပြီး လုရှောင်ပေ ဘယ်သွားနိုင်လဲဆိုတာ ရှာဖို့ မြေပုံကို ဖွင့်လိုက်တယ်။

လုရှောင်ပေက ငါ ဘယ်သွားလဲ မသိဘူး၊ ဒါဆို သူ ငါ့ကို လိုက်ရှာဖို့ ပြေးထွက်သွားရင် ဘယ်သွားမှာလဲ။

ကလေးမလေးတစ်ယောက် လမ်းလျှောက်တာ သိပ်ဝေးသွားမှာ မဟုတ်ဘူး။ အနီးအနားမှာဆို အခုလောက်ဆို ရှာတွေ့ပြီ။

သူ ဘယ်သွားနိုင်တာလဲ။

သူ ကုမ္ပဏီကနေ ထွက်သွားပြီးမှ ပြန်လာတာ ဖြစ်နိုင်မလား။

ဒီလိုတွေးမိတော့ ငါ့ခန့်မှန်းချက်ကို စစ်ဆေးဖို့အတွက် ငါ ကုမ္ပဏီကို တန်းတန်းမတ်မတ် သွားပြီး စောင့်ကြည့်ကင်မရာတွေကို ပြန်ရှာလိုက်တယ်၊ လုရှောင်ပေ ကုမ္ပဏီကနေ ထွက်သွားတဲ့အချိန်ကစပြီးပေါ့။

တကယ်ပဲ သူ ထွက်သွားပြီး နာရီဝက်အကြာမှာ ကုမ္ပဏီကို ပြန်လာခဲ့တယ်။

အဲဒီတုန်းက ဧည့်ကြိုက ဧည့်သည်တွေနဲ့ အလုပ်ရှုပ်နေတာ။ ကလေးက အရပ်မမြင့်တော့ သူတို့ရဲ့ မျက်ကွယ်နေရာမှာ ဖြစ်နေတာမလို့ သတိမထားမိခဲ့ကြဘူး။

ဒီအချိန်မှာ သူက ဆယ်ထပ်က အစည်းအဝေးခန်းထဲမှာ ထိုင်နေတယ်!

ငါ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး လုပေချန်ကို မြန်မြန် ဖုန်းခေါ်တယ်။ 

"ပေ့ပေ့ကို ရှာတွေ့ပြီ၊ ကုမ္ပဏီထဲမှာ၊ မြန်မြန်ပြန်လာလိုက်ပါ"

ငါ လုံခြုံရေးတွေကို ကျေးဇူးတင်ပြီး ဆယ်ထပ်ကို တက်သွားတယ်၊ အစည်းအဝေးခန်းထဲ ဝင်သွားတယ်။

ငါ အစည်းအဝေးခန်းတံခါးကို ခေါက်တယ်။ 

"လူရှိလား၊ ဝင်လို့ရမလား"

ငါ စကားပြောပြီးတာနဲ့ အခန်းထဲကနေ ခြေသံတိုးတိုးလေး ကြားလိုက်ရတယ်။

တံခါးပွင့်လာတယ်၊ လုရှောင်ပေက ခေါင်းပြူထွက်လာတယ်။ ငါတစ်ယောက်တည်းမှန်း အတည်ပြုပြီးတာနဲ့ သူ ငါ့ကို အထဲ ဆွဲသွင်းလိုက်တယ်။

သူက နှုတ်ခမ်းဆူပြီး

"ဖေဖေလေး..."

ငါ သူ့ကို ပွေ့ချီလိုက်တယ်။ 

"ပေ့ပေ့၊ ဦးဦးကို အမှန်အတိုင်း ပြောပြ၊ ဘာဖြစ်တာလဲ၊ ဘာလို့ ဒီမှာ တစ်ယောက်တည်း ပုန်းနေတာလဲ"

လုရှောင်ပေက တုံ့ဆိုင်းနေတယ်။ ပြီးတော့ ငါ့ကို စိတ်မတိုအောင် လုပ်သလိုမျိုး ငါ့လည်ပင်းကို ဖက်လိုက်တယ်။

ငါ မျက်နှာထားတင်းတင်းနဲ့ 

"ချွဲတာ မရဘူး၊ လူကြီးတွေက လိမ်တဲ့ကလေးတွေကို မကြိုက်ဘူး"

လုရှောင်ပေ နောက်ဆုံးတော့ ပြောတယ်။ 

"ဦး‌လေးလုက ပေ့ပေ့ သူ့ကို ဖေဖေလို့ ခေါ်ချင်ရင် ဦးဦးစုန့်ကို ဖေဖေလေးလို့ ခေါ်ရမယ်တဲ့... ဒါဆို ပေ့ပေ့မှာ ဖေဖေနှစ်ယောက် ရှိသွားမှာ!"

တကယ်ပဲ လုပေချန်နဲ့ ပတ်သက်နေတာပဲ!

"ဘာလို့ ပေ့ပေ့က ဦးလေးကို ဖေဖေလို့ ခေါ်ချင်တာလဲ"

လုရှောင်ပေက နှုတ်ခမ်းဆူထားတုန်း။

"ဖေဖေနဲ့ မေမေ ကလေးအသစ်ယူတော့မယ်! ပေ့ပေ့ သူတို့ကို မကြိုက်တော့ဘူး! ပေ့ပေ့ ဖေဖေအသစ် ရှာချင်တယ်! ပေ့ပေ့က အိမ်မှာ တစ်ဦးတည်းသော ကလေးပဲ!"

ကလေးအသစ်လား။

"မေမေ ကလေးအသစ်ယူတော့မှာလား၊ ပေ့ပေ့က မောင်လေး ဒါမှမဟုတ် ညီမလေး မလိုချင်ဘူးလား"

လုရှောင်ပေက ခိုင်မာစွာ ခေါင်းညိတ်တယ်။ 

"မလိုချင်ဘူး! ပေပေက တစ်ဦးတည်းသော ကလေးပဲ ဖြစ်ချင်တယ်!"

ဒီ... တကယ်ပဲ ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ်ကြီးတဲ့ ကလေးပဲ။

နောက်ဆုံးတော့ ဒါက လုပေချန်ရဲ့ မိသားစုကိစ္စပဲ၊ ငါ ဘယ်လို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရမှန်း မသိဘူး။

ငါ တုံ့ဆိုင်းနေတုန်းမှာ လုပေချန် ရောက်လာတယ်။

လုရှောင်ပေက သူ့ကို မြင်တော့ ငါ့လက်ထဲကို ကျုံ့ဝင်လာတယ်။ ငါ နည်းနည်း ကြောင်တောင်တောင်ဖြစ်သွားတယ်။

"ပြန်မသွားချင်ဘူး! ဦးလေး၊ ဦးဦးစုန့်ကို ဖေဖေလေးလို့ ခေါ်ရင် ပြန်စရာမလိုဘူးလို့ ဦးလေး ပြောခဲ့တယ်! ပေ့ပေ့က ဦးလေးရဲ့ ကလေးပဲ ဖြစ်ချင်တာ!"

လုပေချန်က မျက်မှောင်ကြုတ်တယ်။ 

"လုရှောင်ပေ၊ ဒါက မင်း ပျောက်သွားရတဲ့ အကြောင်းပြချက် မဟုတ်ဘူး! ဆင်း!"

လုရှောင်ပေက ခေါင်းလှည့်လိုက်တယ်။ ငါ့ကို ပိုတင်းတင်းဖက်ပြီး လုပေချန်စကားကို နားထောင်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘူး။

အခြေအနေက တင်းမာနေတော့ ငါက ကြားဝင်ဖြေရှင်းပေးရတယ်။

"ပေ့ပေ့ ဦးဦးစုန့်လည်း နောင်မှာ ကိုယ်ပိုင်ကလေးတွေ ရှိလာမှာပဲလေ၊ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် အိမ်ပြန်ပါနော်"

"ဦးဦး ကလေးတွေကို လျှောက်ပြောနေတာ! ယောက်ျားလေးနှစ်ယောက် ကလေးမယူနိုင်ဘူး! ပေ့ပေ့က ဦးဦးရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော ကလေးပဲ!"

လုရှောင်ပေက ကလေးလူကြီးလေးလို ဟန်ဆောင်နေပြီး လှည့်စားတာကို လက်မခံဘူး။

ငါ မရယ်ဘဲ မနေနိုင်ဘူး။

"ဒါဆို ဦးဦးစုန့်က တခြားအဒေါ်တစ်ယောက်ကို ရှာပြီး ကလေးယူလို့ရတယ်..."

"ဇနီးလေး!"

ငါ မပြီးခင်မှာပဲ လုပေချန်က မျက်နှာမဲကြီးနဲ့ ငါ့စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်တယ်။

"ဇနီးလေး မင်း ဘယ်လိုလုပ် ပေ့ပေ့ရှေ့မှာ တခြားတစ်ယောက်နဲ့ ကလေးယူချင်တယ်လို့ ပြောရတာလဲ!"

~~~