MM Story Teller

Chapter 1

Viewers 2k

🧶 Chapter 1

ခင်ဗျားကို ကြိုက်လာတာကြာပြီ

တောက်လောင်နေသည့်နေလုံးအောက်တွင် အနက်ရောင်ပုံရိပ်တစ်ခုက အဖြူရောင်နှင်းလွင်ပြင်ကြီးအပေါ် ဖြတ်ပျံသွား၏။

“ဝှီး”

အမျိုးသားတစ်ဦးက ထောင့်စွန်းကိုအားပြုကာ လှည့်လိုက်ပြီး လေထဲသို့ တိုက်ရိုက်ခုန်တက်သွားကာ ပလက်ဖောင်းကို ဖျတ်ခနဲ ကျော်တက်သွား၏။ သူ၏ စိတ်ကြိုက်မှာယူထားသည့် ဖြူနက်နှင်းလျှောစီးဘုတ်ပြား၏ အနောက်ဘက်တွင် "BURTON" ဟူသောစာသား ရေးထိုးထား၏။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ၅၄၀ဒီဂရီ လည့်ထွက်သွားပြီး အနောက်ဘက်ထောင့်စွန်းကိုသုံးလျက် ချောမွေ့သည့် "J turn"နှင့်အတူ အတိမ်းအစောင်းမရှိ သက်ဆင်းလိုက်သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်လေးတွင် အဖြူရောင်နှင်းမှုန်များက ဖြန့်ကြဲခံလိုက်ရသလို လွင့်ပျံသွားကြ၏။

ဖြတ်သွားဖြတ်လာ နှင်းလျှောစီးဖော်တစ်ဦးက လေချွန်လျက် သြဘာပေးသွားခဲ့သည်။

ရွှီကျိ၏ရင်ဘတ်မှာ မသိမသာနိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေသည်။ သူက သူ၏နှင်းလျှောစီးမျက်မှန်ကို ဆွဲချလိုက်ရာ သုံးဖက်မြင် အရိုးတည်ဆောက်ပုံနှင့်အတူ အချိုးကျပြေပြစ်သည့် အသွင်အပြင်တို့ဖြင့် ခံ့ညားသည့်မျက်နှာလေး ပေါ်ထွက်လာလေ၏။

သူ၏စိတ်နေစိတ်ထားမှာ သူ့နံဘေးရှိ နှင်းနှင့်ရေခဲတို့ကဲ့သို့ အေးစက်ငြိမ်သက်နေလေရာ လူအများကို ချဥ်းကပ်ရမလွယ်ကူသည့် ခံစားချက်မျိုး ပေးစွမ်းနေ၏။

သေချာအနီးကပ် ကြည့်လျှင်မူ သူ့နှာတံထက်၌ အနက်ရောင်မှဲ့လေးတစ်လုံး ရှိနေ၏။ ယာဥ်တားအတုံးများပေါ်၌ ထိုင်နေသည့် နှင်းလျှောစီးသူ သုံးလေးဦးခန့်ရှိနေသည်။ သူတို့က မညည်းညူဘဲ မနေနိုင်ကြတော့ချေ။

"ဒါက ကိုယ်ကျွမ်းကျင်ကြောင်း ထုတ်ကြွားတယ်လို့ခေါ်တယ်၊ ငါတို့ကတော့ အကောင်းဆုံးလုပ်တာတောင် မျောက်တွေလိုပဲ"

ရွှီကျိတစ်ယောက် စိတ်ရှုပ်သွားပြီး လူသူကင်းမဲ့သောနေရာအထိ လျှောစီးသွားလိုက်သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် သူ့အိတ်ထဲမှ ဖုန်းမြည်သံ ထွက်လာပြီး ရွှီကျိ၏ဒေါသကို လောင်စာထည့်လိုက်သလို ပိုဆိုးသွားစေခဲ့သည်။ ခေါ်ဆိုသူကိုမြင်သည်နှင့် သူက ဖုန်းမကိုင်ဘဲ ချပစ်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း သူ ဖုန်းကိုအဝေးတွင်ထားလိုက်သည်နှင့် ဖုန်းက ထပ်မြည်လာပြန်၏။

ရွှီကျိက အဖြူရောင်အငွေ့များကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး ဖုန်းဖြေဆိုသည့်ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်သည်။

သူဖုန်းကိုင်လျှင်ကိုင်ခြင်း စွပ်စွဲသည့်စကားလုံးများနှင့် ပစ်ပေါက်ခံလိုက်ရသည်။

"မင်း ဘယ်တွေကိုလျှောက်ပြီး သဝေထိုးနေတာလဲ… လက်ထပ်ပြီးကတည်းက ဇနီးကို အိမ်မှာတစ်ယောက်တည်းပစ်ထားတယ်… မင်းကိုယ်မင်း ပြန်ပြီးတော့လည်းဆန်းစစ်ကြည့်ဦး အိမ်မပြန်တာ ဘယ်နှရက်ရှိနေပြီလဲ…"

ရွှီကျိက တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

" လက်ထပ်ချင်တာက ကျွန်တော်မဟုတ်ဘူးလေ…"

"ဒါဆို မင်းက သတို့သားမဟုတ်လို့လား… လက်ထပ်စာချုပ်ပေါ်ကနာမည်က မင်းနာမည်မဟုတ်လို့လား…"

ရွှီကျိက အမူအရာမဲ့စွာဖြင့် ဖုန်းချလိုက်ကာ အသံတိတ်modeသို့ ပြောင်းထားလိုက်သည်။

နှင်းလျှောစီးအပန်းဖြေစခန်းကို ရှုခင်းသာအား ဖြတ်လျက် ဖြူဖွေးနေသောနှင်းထုများ ဖုံးလွှမ်းနေသည့် ထင်းရှူးတောင်တို့က ပတ်လည်ဝိုင်းနေသည်။ လျှောစီးနေရင်း လျှောစောက်ပေါ်မှ ငုံ့ကြည့်လိုက်လျှင် မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းထက်ရှိ မြင့်မားလှသော တောင်တန်းကြီးက စောင့်ကြည့်နေသလို ထင်ရသည်။ ပူပြင်းသောနေရောင်က အုံ့ဆိုင်းနေသည့် တိမ်တို့အားဖြတ်သန်းလျက် အပြာရောင်ကောင်းကင်တစ်ခွင်ကိုဖြန့်ကျက်ကာ သွန်းလောင်းလျက်ရှိသည်။ ယင်းက ကြီးကျယ်ခမ်းနားကာ အသက်ရှူမှားလောက်စရာကောင်းသည်။

ရှစ်ကြိမ်မြောက် ပြုတ်ကျပြီးနောက် ရွှီကျိက ကျိန်ဆဲလိုက်ရင်း မှောက်လျက်လဲကျသွားကာ ဘေးတိုက်လဲလျောင်းလိုက်သည်။ သူ့မြှီးညောင့်ရိုးမှာ အောင့်မျက်သွားပြီး မထချင်တော့ပေ။

နှင်းမှုန်တို့က သူ့မျက်တောင်များအပေါ် တင်ကျန်နေပြီး သူမျက်တောင်ခတ်လိုက်ချိန်တွင် ပြုတ်ကျသွားကြသည်။

သူ့တွင် ထပ်မံနှင်းလျှောစီးလိုစိတ် မရှိတော့ပေ။ စောစောက ပြုတ်ကျသွားသည်မှာ အနည်းငယ်ကြမ်းတမ်းသည်။ အတန်ကြာအောင်နားပြီးနောက် သူ့ပစ္စည်းများကိုသိမ်းကာ ထွက်သွားလေသည်။

သူ့ဖခင်က ဖုန်းဆက်လာသော်ငြား သူ့အနေဖြင့် အခြားတစ်ယောက်ရှိနေသည့်အိမ်သို့ ပြန်သွားလိုစိတ်ရှိမနေပေ။အတိအကျဆိုရလျှင် ထိုတစ်စုံတစ်ယောက်မှာ အိမ်ထောင်စုစာရင်းထဲတွင် တရားဝင်ထည့်ထားပြီးဖြစ်သည့် သူ၏တရားဝင်ဇနီးဖြစ်၏။

ခရီးတစ်ဝက်မျှမောင်းပြီးသည့်အခါ ရွှီကျိရှေ့၌ပေါ်လာသည်မှာ မကြာသေးသော တစ်စုံတစ်ယောက်ထံမှ ဖုန်းဝင်လာ၏။ တစ်ဖက်မှအသံမှာ နူးညံ့ညင်သာပြီး ရေစီးနှယ် ချောမွေ့ကြည်လင်၍နေသည်။

"ခင်ဗျား ဒီည ညစာပြန်စားမှာလား…"

ရွှီကျိက ရှေ့တည့်တည့်သို့သာကြည့်ရင်း လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဘလူးတုနားကြပ်ကို ဖိလိုက်၏။ သူက အတက်အကျမရှိသောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မစားဘူး…"

တစ်ဖက်မှ သူ့အား အတင်းအကြပ်တိုက်တွန်းလာခြင်းမျိုးမရှိသော်ငြား အနည်းငယ်မကျေနပ်မှုတို့စွက်နေသည့်အသံဖြင့် ပြန်ပြောလာ၏။

"ကောင်းပါပြီ၊ ဒါဆိုလည်း ဂရုစိုက်ပါ…"

ရွှီကျိက တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ဖုန်းချလိုက်သည်။

သူ့မိဘများ၏ ချုပ်ချယ်မှုကြောင့် ရွှီကျိမှာ တာဝန်မဲ့ပြီး မရင့်ကျက်သူပမာ ကလန်ကဆန်လုပ်တတ်၏။ ယခု သူက အသက်၂၆နှစ်ရှိပြီဖြစ်သော်လည်း အတည်တကျမဖြစ်သေးသလို ဘာကိုမှ အလေးအနက်မထားဘဲ နှင်းလျှောစီးခြင်း ၊ လျှောက်ပတ်ကစားခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်နေဆဲဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူ့မိဘများက ပြောသည်။

"မင်းကိုယ်တိုင် တစ်ယောက်ယောက်မရှာဘူးဆိုရင် ငါတို့ မင်းအတွက် ရှာပေးမယ်…"

ထိုနေ့ကအလွန် ရုတ်တရက် ဆန်လွန်းသည်။

ရွှီကျိတစ်ယောက် သူအိမ်ထဲသို့ ခြေလှမ်းချလိုက်သည်နှင့် ဆိုဖာပေါ်တွင် သူ့အား ကျောပေးပေးလျက် ထိုင်နေသော လူစိမ်းသုံးဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူကလည်း ချက်ချင်းပင် သူ့ခြေလှမ်းတို့ကို ဆန့်ကျင်ဘက်သို့ ဦးတည်လိုက်၏ ။ ကံဆိုးစွာဖြင့် အိမ်တော်ထိန်းမှာ သူ့မိဘများ၏ မှာကြားချက်အတိုင်း တံခါးကို အပြုံးလေးတစ်ခုဖြင့် ပိတ်ဆို့ထားခဲ့သည်။

ရွှီချန်းယွဲ့က လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောလာ၏ ။

"ရွှီကျိ ဒီကိုလာထိုင်…"

ရွှီကျိက မလှုပ်ရှားခဲ့ပေ ။

ရွှီချန်းယွဲ့တစ်ယောက် အရှက်ရသွားကာ ချန်လျန့်က သူတို့၏သားဖြစ်သူကို အမြန်ခေါ်လိုက်သည်။

“လာထိုင်လေ...”

ရွှီကျိကလည်း တုပ်တုပ်မျှမလှုပ်ပေ။ သူက မျက်လွှာချလျက် မတ်မတ်ရပ်နေရင်း သဘောမတူကြောင်းအခိုင်အမာဖော်ပြထား၏။

ရွှီဖေဖေနှင့် မေမေမှာ သူတို့၏သားကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ဖူးရာ မျက်နှာများမည်းလျက် အသိပေးရုံသာရှိတော့သည်။

"ငါတို့တွေ လိမိသားစုနဲ့ လက်ထပ်ပေါင်းစည်းကြမယ်… ဒီနေ့ငါတို့က မင်းတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ လက်ထပ်ပွဲအတွက် ဆွေးနွေးကြမှာ…"

မင်းတို့နှစ်ယောက်…

ရွှီကျိတွင် လိမိသားစုအပေါ် ထင်မြင်ချက်တစ်ခုရှိ၏။ လွန်ခဲ့သောလက သူတို့ကုမ္ပဏီ အကြွေးထဲမြုပ်သွားပြီး ပမာဏများစွာ ပြန်ပေးရန်လိုအပ်ခဲ့သည်။ ချေးငွေယူလျှင်လည်း ယိုပေါက်ကြီးကို ပြန်ဖြည့်ဖို့ရာ မလောက်နိုင်ပေ။ သူက မျက်လွှာပင့်ကာ တိတ်တဆိတ်ထိုင်နေသည့် မိန်းကလေးကို ကြည့်လိုက်၏။

အစကတည်းက လိမိသားစုမှ အကြီးအကဲနှစ်ဦးမှာ သူ့ထံခေါင်းလှည့်ကာ ပြုံးပြခဲ့ကြသော်လည်း အမျိုးသမီးကမူ သူ့ကိုဆက်လက်၍သာ ကျောပေးထားသည်။

သူမတွင် ရှည်လျားပြီးချောမွေ့နေသော အနက်ရောင်ဆံပင်တို့ရှိပြီး ပုခုံးထက်တွင် ဖြာကျနေကာ ဆံပင်ဖျားတို့က အနည်းငယ်ကောက်ကွေးနေ၏။ သူမကို အနောက်ဘက်မှကြည့်လျှင် အလွန်ကြည့်ကောင်း၏။

ရွှီကျိက အကြည့်လွှဲကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် လက်မထပ်ဘူး…"

မည်သူကမှ သူတို့တစ်ဘဝစာအချစ်ရေးကို အခြားသူများက ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ဆုံးဖြတ်ပေးသည်ကို သဘောကျမည်မဟုတ်ချေ။ အထူးသဖြင့် တစ်ဖက်လူက လူစိမ်းတစ်ဦးဖြစ်နေလျှင်ပင်။ ရွှီကျိလည်း ယင်းကိုမုန်း၏။

သူက မည်သို့သော ကိစ္စမျိုးတွင်မဆို အတင်းလုပ်ယူရသည်ကိုမုန်းသည်။

နှစ်ဖက်မိဘများက ထပ်မံ၍ စတင်စကားပြောကြပြန်သည်။

ရွှီကျိက လုံးဝနားထောင်မနေပေ။ သူ့မျက်ခုံးတို့က သူစိတ်မရှည်တော့ကြောင်းကို အပြည့်အဝဖော်ပြထား၏။

သူတို့ စကားပြောပြီးသည့်အခါ သူက ပြောလိုက်ပြန်၏။

"လက်မထပ်ဘူးနော်"

မျက်စိပါသူတိုင်း သူ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်နေသည်ကို မြင်နိုင်လိမ့်မည်။

တစ်လျှောက်လုံး အမျိုးသမီးမှာ ဆံပင်တစ်မျှင်လေးပင် မလှုပ်ရှားလာသဖြင့် ရွှီကျိမှာ အိပ်ပျော်နေသလားဟု သို့မဟုတ် သူမသည်လည်း သူကဲ့သို့ပင် ဖိအားပေးခံရသလားဟူ၍ သံသယဝင်မိသွားရ၏။

ထိုသို့တွေးမိပြီးနောက် ရွှီကျိက ဆိုဖာအရှေ့မှ လျှောက်သွားလိုက်ကာ ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။ တစ်ဖက်လူ၏မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူကဲ့သို့သော ရုပ်ဝါဒီသမားပင်လျှင် မိန်းမောသွားရသည်။ သူ့စိတ်ထဲတွင် စကားသုံးလုံး ပေါ်လာ၏။

အသက်ရှူမှားလောက်စရာ အလှလေး…

တစ်ဖက်လူမှာ အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သူက အလွန်ပင် ခမ်းခမ်းနားနား လှပလွန်းလှသည်။ သူ့တွင် မျက်ခုံးထူထူနှင့် မျက်ဝန်းလှလှများရှိပြီး ဖြူဖျော့ဖျော့နှုတ်ခမ်းတို့ရှိ၏။ သူ့မျက်လုံးထောင့်စွန်းလေးက အပေါ်သို့ မသိမသာ ကော့တက်နေပြီး သူသာ တစ်ယောက်ယောက်ကိုကြည့်လိုက်လျှင် အားလုံးက ချက်ချင်း မိန်းမောသွားကြလိမ့်ပေမည်။ ရွှီကျိက ရုတ်တရက်ကြီး သူ့ထံရောက်လာလိမ့်မည်ဟု မတွေးထားမိသဖြင့် အမျိုးသားမှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ ထို့နောက် သူက အလျင်အမြန် ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီး တုံ့ဆိုင်းစွာဖြင့် ဆိုလာ၏။

"ဟယ်လို ကျွန်တော့်နာမည်က လိထျင်းပါ"

"ဟားဟားဟား လိထျင်းက နည်းနည်းရှက်တတ်တယ်"

လိမေမေက သူမသား၏ အပြုအမူကိုတွေ့ပြီး မကျေမနပ်ဖြစ်သွား၏။ သူမက လိထျင်း၏ နောက်ကျောကို အသာဆိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မင်းဘာလို့ မင်းကိုယ်မင်းပြန်ပြီးတော့ မိတ်မဆက်တာလဲ... လိ..."

ကံဆိုးစွာဖြင့် ရွှီကျိက အလှအပထောင်ခြောက်တွင် အမိခံသွားရမည့်လူ မဟုတ်ပေ။ ရိုးရိုးသားသားဆိုရလျှင် ယခုလေးတင် ပြောလိုက်သည့် အမျိုးသား၏အမည်ကိုပင် သူ သေချာမကြားလိုက်ပေ။

"မလိုပါဘူး…"

သူက အမျိုးသား၏ခေါင်းထိပ်ကိုကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"မင်း လက်ထပ်ချင်လား…"

အမျိုးသားဘေးရှိ မိဘများက သူ့ကို သူတို့ကိုယ်တိုင် လက်ထပ်ရမည့်အတိုင်း ပိုမိုစိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။ သူတို့မှာ စက္ကန့်ပိုင်းလေးသာ ပျော်လိုက်ရပြီး ရွှီကျိကအတက်အကျမရှိသောအသံဖြင့် ပြောလာသည်ကို ကြားလိုက်ကြရသည်။

"တကယ်လို့ မင်းမလုပ်ချင်ဘူးဆိုရင် ငါ သူတို့ကို ထွက်သွားအောင်လုပ်လိုက်မယ်…"

ရွှီချန်းယွဲ့ ဒေါသပေါက်ကွဲတော့သည်။

"ကိုယ့်ထက်အကြီးတွေကို ဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုပြောရဲရတာလဲကွ…"

နောက်ဆုံးတွင် လိထျင်းတစ်ယောက် လှုပ်ရှားလာသည်။သူက ခေါင်းကို ဖြေးဖြေးချင်း မော့လိုက်ရာ သူပုခုံးပေါ်ရှိ အနက်ရောင်ဆံနွယ်များက အသာအယာ လှုပ်ရှားသွားပြီး ယင်းက အရှက်ကြီးသော မိန်းမငယ်လေးမှ အမျိုးသားဖြစ်သူကို ရှက်ရွံ့စွာ ကြည့်နေသည်နှင့် တူညီသွားစေသည်။ သူက အပြုံးသေးသေးလေးတစ်ခုကို လှစ်ဟပြလိုက်ရာ သူ၏ မျက်ခုံးနည်းမျက်လုံးတို့က ကော့ညွတ်သွားကြ၏။ သူ၏ နူးညံ့သောမျက်နှာလေးမှာ သွေးကြောနုနုတို့ ယှက်ဖြာနေ၏။

အလှလေးက အလွန်သာယာသည့်အသံလေးဖြင့် ဆိုလာသည်။

"လက်ထပ်ချင်ပါတယ် ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို သဘောကျနေတာ ကြာပြီ…"

ထိုစကားလုံးတို့က မည်သို့သောရင်ခုန်ခြင်းမျိုးကိုမှ မခံစားရစေဘဲ ဝန်ခံချက်ကို ကြားလိုက်ရသည့်ရွှီကျိကို စိတ်မရှည်ပုံသာ ပေါက်သွားစေခဲ့စေ၏။

"အိုးဟုတ်သားပဲ အဲဒါအမှန်ပဲ…"

အဖေလိက မျက်နှာပေါ်တွင် အရေးအကြောင်းများပေါ်လာသည်အထိ ပြုံးလိုက်သည်။

“အစကတော့ ငါတို့မှာ မင်းတို့ကိုလက်ထပ်ပေးမဲ့အတွေးမျိုးမရှိဘူး… လိထျင်းက ငါ့ဆီကိုလာပြီး ရွှီမိသားစုက ကလေးနဲ့ အတူရှိချင်တယ်လို့ အရင်ပြောလာတာလေ… သူပြောပုံကိုက မင်းကို ဟိုးအရင်အကြာကြီးကတည်းက ကြိုက်နေသလိုပဲ…"

ရွှီကျိ၏မျက်ဝန်းတို့က ကျဥ်းမြောင်းသွားပြီး သူ့အမူအရာက ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

🧶🧶🧶