Ch 13

🌚Chapter 13

ရှီရွေ့က အနုပညာလောကထဲ ကျင်လည်ခဲ့သည်မှာ ကြာလှနေပြီပင်။ ဤရှိုးများ၏အခြေခံလိုအပ်ချက်ကို သူမ သိပေသည်။ romanceရှိုးတစ်ခုတွင် အဓိကကျသည့်အရာက အထင်အမြင်ကောင်းတစ်ခုရှိရန် ဖြစ်၏။

ပိုင်လင်းက မီးထဲသို့လောင်စာလောင်းမထည့်လိုက်လျှင် အဆင်ပြေနေလိမ့်မည်ပင်။ ယခုမူ ထိုစကားများထွက်လာခဲ့ရာ ညစာကိုမစောင့်မျှော်နေသည့်သူများပင် ယင်းကိုစတင်စောင့်မျှော်လာကြတော့သည်။

ရှီရွေ့က သူမလက်သီးကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်လိုက်သည်။ သူမ၏အနီရောင်လက်သည်းများက လက်ဖဝါးထဲသို့ အနည်းငယ်နစ်ဝင်သွားခဲ့သည်။

ယို့မြန့်...ငါ့အတွက် မင်းတိုက်ခိုက်ရမယ်...

-------------

ကင်မရာက ကမ်းခြေတွင် ရပ်နေကြသည့် Guestခြောက်ယောက်၏ချောမောခံ့ညားသည့်အခိုက်အတန့်ကို ဖမ်းယူရိုက်ကူးလိုက်ပြီးနောက် ဝန်ထမ်းတစ်ယောက် ဟုန်ရှန်း၏နံဘေးသို့ ခြေလှမ်းသွက်သွက်ဖြင့် ပြေးသွားကာ အနက်ရောင်Goproကင်မရာကို ကမ်းပေးလိုက်ပြီး တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။

"နောက်ဆုံးအုပ်စု ပြန်လာကြပြီ..."

ဝန်ထမ်းပြောပြီးသည်နှင့် "ကာရံညီသော နှလုံးခုန်သံ"ရှိုး၏တံဆိပ်နှင့် အနက်ရောင်စီးပွားရေးသုံး ကားတစ်စီးက အဖြူရောင်နူးညံ့နေသည့်သဲသောင်ပြင်ထက် မောင်းလာခဲ့သည်။

ယို့မြန့်က ကားထဲတွင်ထိုင်နေပြီး သူ့ထိုင်ခုံခါးပတ်ကို ဖြုတ်လိုက်သည်။ အေးမြနေသည့် ပူရှိန်းအနံ့များက သူ့ပတ်ပတ်လည်တွင် စွဲကျန်နေခဲ့သည်။

ဖေးဟွိုက်ကျီးက သူ့လက်ထဲတွင် သကြားလုံးတစ်ဘူးကို ကိုင်ထားခဲ့သည်။ ထိုအခိုက် အကယ်၍ ဤအနံအသက်မျိုး ရေမွှေးသာရှိခဲ့ပါက သူ လက်မခံနိုင်ဖြစ်လိမ့်မည်မဟုတ်ဟု ရုတ်တရက်ကြီး သူခံစားလိုက်ရသည်။

စံအိမ်၏ဤဘက်ခြမ်းရှိ Guestခြောက်ယောက်က ရှိုးကဝန်ထမ်းပြောသည့်အချိန်နှင့် ထပ်တူညီလုနီးပါးအချိန်တွင် ယို့မြန့်နှင့်ဖေးဟွိုက်ကျီးတို့ နောက်ဆုံး၌ ပြန်ရောက်လာခဲ့ကြကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

ဗိုက်မဆာသည့်လူတိုင်းပင် တမဟုတ်ချင်း ဆာလောင်လာခဲ့ကြသည်။

"သူတို့နောက်ဆုံးတော့ ပြန်လာကြပြီ..."

ဟို့ရန်ကျီးက သူ့ဗိုက်ကိုကိုင်ပြီး ကူကယ်ရာမဲ့စွာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။

"ထင်းအများကြီးခွဲပြီးတော့ ဗိုက်ကတကယ်ကြီးဆာနေပြီပဲ...အခုတော့ အစားသောက်ကောင်းကောင်းလေးတစ်နပ်ပဲ စားချင်တော့တယ်..."

ယွင်ကွမ်းချင်၏မျက်လုံးများက သိပ်မဝေးသည့်နေရာရှိ ကားထဲမှထွက်လာကြသည့် လူနှစ်ယောက်ပေါ်ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

လူနှစ်ယောက်က အလွန်လေးလံပုံပေါ်သည့် စျေးဝယ်အိတ်ကြီးများကို ကားနောက်ခန်းထဲမှ ထုတ်လိုက်သည်ကို သူမြင်လိုက်ရသည်။

ယွင်ကွမ်းချင်၏မျက်လုံးများက တဖြည်းဖြည်းမည်းမှောင်လာခဲ့သည်။ အချိန်ကြာမြင့်စွာ ပျောက်ဆုံးနေခဲ့သော တုန်ယင်လှုပ်ရှားနေသည့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုက သူ့ခေါင်းထဲတွင် တဖြည်းဖြည်းဖြင့် မြင့်တက်လာခဲ့လေသည်။

"ယို့မြန့်..."

ကွမ်ထုံက အော်ပြီး နှုတ်ဆက်လိုက်၏။ ရှန်းနန်ရှောင်က နောက်မှအနီးကပ်ကာ လိုက်လာခဲ့သည်။

ကွမ်ထုံက ယို့မြန့်၏နံဘေးသို့ ခြေလှမ်းစိတ်စိတ်သွက်သွက်ဖြင့် ပြေးသွားလိုက်ပြီး စိတ်သက်သာရာရစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"အချစ်ကလေး...မင်းနောက်ဆုံးတော့ ပြန်လာပြီပေါ့လေ...ဝန်ထမ်းတွေရဲ့နှလုံးသားက အရမ်းမည်းနက်နေတာပဲ...ဒါက ဘယ်လိုromanceရှိုးမျိုးလဲဟ..."

"ငါတို့ တစ်နေ့လည်ခင်းလုံး ဘာတွေလုပ်ခဲ့ရလဲဆိုတာ မင်းသိမှာတောင်မဟုတ်ဘူး..."

ကွမ်ထုံက ဆူညံနေသည့်ငှက်ကလေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ စကားများပြောလျက် ယို့မြန့်၏နောက်သို့လိုက်လာခဲ့သည်။

ယို့မြန့်က လက်မြှောက်ပြီး ကွမ်ထုံ၏ပန်းရောင်ဆံပင်ထိပ်လေးကို ထိလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

ယို့မြန့်၏အသံက အေးစက်သော်ငြား နူးညံ့နေခဲ့သည်။ သူ၏လှပသည့်မျက်ဝန်းလေးများက အနည်းငယ်ကွေးညွတ်သွားပြီး ကွမ်ထုံက ချက်ချင်းလက်ငင်းပင် ပါးစပ်ပိတ်သွားသည်။

ဖာ့ခ်..

ကွမ်ထုံ မျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီး သူ့နားရွက်များက နီရဲတွတ်လာခဲ့သည်။ နီရဲနေမှုက တဖြည်းဖြည်းဖြင့် သူ့မျက်နှာဘေးဘက်ထိပါ ပျံ့လာခဲ့တော့သည်။

ယို့မြန့်၏လက်ထဲရှိ စျေးဝယ်အိတ်ကို ဖေးဟွိုက်ကျီးက ဆွဲယူလိုက်သည်။

အမျိုးသားတွင် ကျယ်ပြန့်သည့်ပခုံးများနှင့် ခြေတံရှည်များရှိပေသည်။ ယခုလေးပင် လေးလံသည်ဟု ထင်ရသည့် အိတ်များကို ဖေးဟွိုက်ကျီး၏လက်များက အလွန်ပေါ့ပါးလွယ်ကူစွာပင် သယ်သွားခဲ့လေ၏။

ဖေးဟွိုက်ကျီးက ကွမ်ထုံကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဘာမပြောညာမပြောဖြင့် ဗြုန်းစားကြီး မေးလိုက်သည်။

"အစာကိုခုန်အုပ်တော့မဲ့ ဗိုက်ဆာနေတဲ့ဝံပုလွေလား..."

ယို့မြန့်ကြောင့်ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ရှက်ရွံ့နေမှုများက ချက်ချင်းဆိုသလို ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကွမ်ထုံ၏မျက်ဝန်းများ ပြူးကျယ်သွားကြသည်။

"ခင်ဗျား အဲ့လိုမျက်ခုံးထူထူ မျက်လုံးကြီးကြီးနဲ့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီးဟာသလုပ်နိုင်ရတာတုန်း..."

ဖေးဟွိုက်ကျီးက အမူအရာမပြောင်းသွားဘဲ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

ကွမ်ထုံ : "..."

ယို့မြန့်က ကားနောက်ခန်းကိုပိတ်ပြီး ကားသော့ကို ဝန်ထမ်းထံ ပြန်ပေးလိုက်သည်။ ယင်းကိုကြားလိုက်ရာ ဖေးဟွိုက်ကျီး၏နောက်မှနေ မရယ်ဘဲမနေနိုင်တော့ချေ။

ကွမ်ထုံ၏နားရွက်များက ထပ်ပြီးနီရဲသွားပြန်သည်။ ရှန်းနန်ရှောင်က ကြော့ရှင်းရည်မွန်ဟန် အမူအရာဖြင့်ပင် ရှိနေဆဲပင်ဖြစ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့ပါဝင်ပစ္စည်းတွေ ဝယ်မလာနိုင်မှာကို ငါစိတ်ပူနေခဲ့တာ..."

ရန်ထင်းရွှမ်က အလျင်အမြန် လာပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့ဒီမှာ ဘာရပ်လုပ်နေကြတာလဲ...အရင်သွားကြစို့..."

ရန်ထင်းရွှမ်က ယို့မြန့်ကို စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာအောင် စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူတစ်စုံတစ်ခုကို မေးချင်သော်ငြား ယို့မြန့်က သူ့ကိုတည့်တည့်ပင် ဖြတ်ကျော်သွားကာ စီစဉ်ထားသည့်နေရာသို့ လျှောက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ရန်ထင်းရွှမ် ယို့မြန့်၏နောက်ကျောကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ 

ဘယ်အချိန်ကတည်းက ယို့မြန့်ကို သူစပြီးကြည့်နေမိခဲ့တာလဲ...

ဖေးဟွိုက်ကျီးက စားပွဲထံ သူ့ခြေတံရှည်များဖြင့် ခြေလှမ်းအနည်းငယ်ဖြင့် လျှောက်သွားလိုက်ပြီး စျေးဝယ်ခဲ့သည့်အိတ်များကို တင်လိုက်သည်။ 'ဘန်း'ဟု မြည်သွားသံက အိတ်တွင်းတွင် လေးလံသည့်အရာများ ပါဝင်နေသကဲ့သို့ပင်။

ပါဝင်ပစ္စည်းများ အများအပြားဝယ်လာသည်ကို မြင်ပြီး ပိုင်လင်းက သူ့နှလုံးသားထဲတွင် မပျော်ရွှင်သွားသော်ငြား မဖော်ပြလိုက်ချေ။ သူက ကုန်းကြည့်ကာသာ မေးလိုက်သည်။

"ဘာအရသာရှိတာတွေ ဝယ်လာခဲ့လဲ ကြည့်ရအောင်လေ..."

ယို့မြန့်က သူ့အချိန်ကို ပိုင်လင်းထံအာရုံစိုက်ပေးပြီး ဖြုန်းမနေချင်ပါချေ။ သူက စျေးဝယ်အိတ်တစ်အိတ်ကို ဖြဲလိုက်ပြီး ရန်ထင်းရွှမ်ထံ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပြောလိုက်သည်။

"ပြင်သစ်စာကတော့ မဖြစ်နိုင်လောက်ဘူး...ရှိုးကပေးတဲ့ပိုက်ဆံနဲ့ဆို မဖြစ်နိုင်ဘူး..."

လေထုက တဖြည်းဖြည်း အေးခဲသွားပြီး ကွမ်ထုံ၏နှလုံးက လည်ပင်းသို့ မြှောက်တက်သွားခဲ့သည်။

ယနေ့ည၏စားဖိုမှုးတစ်ယောက်အနေဖြင့် ရန်ထင်းရွှမ်က လူကြီးလူကောင်းဆန်သည့် အပြုံးတစ်ပွင့်ကို ပြုံးပြလိုက်သည်။ သူက လက်ကိုနောက်ကျောမှာထားကာ ပြောလိုက်သည်။

"အဆင်ပြေပါတယ်..."

ပိုင်လင်းက သူ့အပြုံးကို မထိန်းလိုက်နိုင်လုနီးနီးပင်။ သူက အသံရှည်ဆွဲလိုက်ပြီး နောင်တရဟန် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဒါဆိုလည်း..စားကြ...."

ပိုင်လင်းပြောပြီးသည်အထိ မစောင့်တော့ဘဲ ယို့မြန့်က စျေးဝယ်အိတ်ထဲမှ ပါဝင်ပစ္စည်းတစ်ခုပြီး တစ်ခုကို ထုတ်လိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ရှန်းကောက အီတလီအစားအစာချက်တာ အရမ်းကောင်းတာကို ကျွန်တော်မှတ်မိတယ်...အစ်ကို အချက်အပြုတ်အုပ်စုထဲမှာ ရှိနေတာ အသင့်ဖြစ်သွားတာပဲ..."

ရှန်းနန်ရှောင်က စားပွဲပေါ်ရှိ အနက်ရောင် သံလွင်သီးများ၊ ဒိန်ခဲပျော့၊ ဆလတ်ရွက်၊ ကမာကောင်များနှင့် ခရမ်းချဉ်သီးများကို ဖုံးကွယ်မထားနိုင်သည့် အံ့အားသင့်မှုများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

သူက အလျင်အမြန်ပင် စားပွဲထံတိုးကပ်သွားလိုက်ပြီး စစ္စလီကျွန်းဖြစ်အရောင်ရင့် ဝိုင်အချိုတစ်ပုလင်းကို ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ယို့မြန့်ကို လုံးဝရှော့ခ်ရထိတ်လန့်နေသည့်အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"အိုးမိုင်ဂေါ့...မင်း ဒါကိုတောင်ဝယ်ခဲ့တာလား..."

လူတိုင်း၏မျက်နှာများက ဖုံးကွယ်မရသည့် အံ့ဩမှုများ ပေါ်လွင်နေခဲ့သည်။ သူတို့ပွဲကျင်းပရာနေရာ အပြင်ဘက်ရှိ ရှိုးဝန်ထမ်းပင် ဤမမျှော်လင့်ထားသည့်ရလဒ်ကို ပြူးကျယ်နေသည့်မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေခဲ့သည်။

ကင်မရာထဲတွင် ယို့မြန့်က အရေးမစိုက်ဟန် ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။ ပင်လယ်လေပြေညှင်းလေးက သူ့နံဖူးထက်ရှိဆံပင်ကို ဖြတ်တိုက်သွားပြီး သစ်အယ်သီးရောင် ဆံပင်ခွေခွေလေးများက တောက်ပနေသည့်သူ့မျက်ဝန်းများရှေ့ ယိမ်းနွဲ့သွားခဲ့သည်။

နေဝင်ဆည်းဆာရောင်အောက်တွင် ယို့မြန့်ကပြုံးလိုက်ပြီး အဆင့်အတန်းရှိပြီး လှပသည့်အီတလီစကားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"Buona Fortuna..."

 (T/N- it means 'good luck')

ဟုန်ရှန်း လုံးဝ အံ့သြသွားသည်။ သူက ဝယ်ယူရေးအဖွဲ့ထံမှ GoPro ရရှိသည့် ဝန်ထမ်းအား ဗီဒီယိုအတွင်းမှ အကြောင်းအရာကို တင်ပို့ရန် ချက်ချင်းတောင်းဆိုခဲ့သည်။

ရှိုးမှ ဝန်ထမ်းများမှ ပေးသော ယွမ်ငါးရာက ကိစ္စများကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ အခက်မတွေ့စေပေ။ ရန်ထင်းရွှမ်က ဤမျှ အဆင့်မြင့်သော ပါဝင်ပစ္စည်းများကို သူ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ရေးမှတ်ရန် သူတို့က မမျှော်လင့်ထားပေ။

သို့သော် ယို့မြန့်က ဤအကျပ်အတည်းကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ဖြေရှင်းရန် မတူညီသော နည်းလမ်းကို အမှန်တကယ် တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ကင်မရာနောက်တွင် ရပ်နေလျက် ဟုန်ရှန်းက စူပါမားကတ်တွင် ယို့မြန်နှင့် ဖေးဟွိုက်ကျီးတို့၏ ရိုက်ကူးရေးကို အမြန်ကြည့်လိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ယို့မြန့်က ဖေးဟွိုက်ကျီးကို မာကြောသော mint သကြားလုံးတစ်ဗူးဖြင့် ကျီစယ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူ မရယ်ဘဲ မနေနိုင်ပေ။

ဒါက တကယ် ပျော်စရာကောင်းတယ်...

ဖေးဟွိုက်ကျီး၏ မကျေမနပ်ဖြစ်နေသော တစ်ဖက်ခြမ်းကို တွေ့ရခဲသည်။ ဟုန်ရှန်းက သူ့ပျော်ရွှင်မှုကို မထိန်းနိုင်ပေ။

ဟုန်ရှန်းက ​​ဗီဒီယိုထဲမှ အပိုင်းတိုင်းကို ဂရုတစိုက် စောင့်ကြည့်လိုက်သည်။ ယို့မြန်နှင့် ဖေးဟွိုက်ကျီးတို့က ရှိုးတွင် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပါဝင်လာသောအခါ ၎င်းတို့ ဖန်တီးထားသော ဟော်မုန်းဓာတ် ဆန့်ကျင်မှုက ထိုအချိန်တွင် အိမ်မှ အခြားဧည့်သည်များကဲ့သို့ မဟုတ်ကြောင်း သူ ဝန်ခံရမည်ပင်။

သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက သာယာပြီး ပျော်စရာကောင်းတယ်...

သူတို့၏ အပြန်အလှန် တုံ့ပြန်မှုကို မြင်ရသည့်အခါ လူများကို ပြုံးစေသည်။

ဖေးဟွိုက်ကျီးက အေးစက်စွာ ပြောဆိုနေ‌သော်လည်း ယို့မြန့်က သူ့ကို မကြောက်ပေ။ ဖေးဟွိုက်ကျီးအား GoPro ကို တောက်လျှောက် ကိုင်ထားစေသောကြောင့် သူက အလွန်သက်တောင့်သက်သာရှိနေခဲ့သည်။

ဟုန်ရှန်းက သူ့မျက်နှာကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး ဖေးဟွိုက်ကျီးနှင့် နောက်တစ်ကြိမ် စကားပြောရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။

ဒီလိုကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ မြင်ကွင်းတွေကို လုံးဝမဖြုန်းတီးချင်ဘူး...

---

ကမ်းခြေမှ စားသောက်ဆိုင်တွင်...

ဖေးဟွိုက်ကျီးက ယို့မြန့်ကို ကြည့်ပြီး မေးသည်။

"မင်း အီတလီဟင်းလျာတွေကို သိတာလား..."

ယို့မြန့်က အိမ်ကွင်းကို ရှန်းနန်ရှောင်အား လွှဲပြောင်းပေးပြီး နောက်ပြန်ဆုတ်သွားသည်။ သူက ထိုအကြောင်းအရာကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကျော်ဖြတ်ခဲ့သည်။

"ကျွန်တော် အဖြူအမည်း မာဖီးယား ရုပ်ရှင်တွေ နည်းနည်း ကြည့်ဖူးတယ်...ခင်ဗျားကို ကျွန်တော် ကြွားခဲ့လို့လား..."

ဖေးဟွိုက်ကျီးက မယုံကြည်နိုင်စွာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ရှန်းနန်ရှောင်က ရိုးရှင်းပြီး ရှင်းလင်းနေသော ဟင်းချက်ကောင်တာနောက်တွင် ရပ်နေသည်။ သူက စတိတ်ခ် ထုပ်ပိုးထားသော ဘူးကို လက်တစ်ဖက်နှင့် ဖယ်လိုက်ပြီး ရန်ထင်းရွှမ်ကို တောင်းပန်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ရန်ထင်းရွှမ်ရဲ့ စားဖိုမှူးအထောက်အထားကို ကျွန်တော်က ခိုးယူလိုက်မိပုံရတယ်..."

သူက ယို့မြန့်ကို ပြောလိုက်သည်။

"မင်းငါ့ကို အရိုးနှပ်ဟင်း လုပ်စေချင်လို့ စတိတ်ခ် ဝယ်ခဲ့တာလား..."

ယို့မြန့်က ပြောသည်။

"ရှန်းကော...မင်းက စားဖိုမှူးပါ...မင်းမှာ နောက်ဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်ချပိုင်ခွင့် ရှိတယ်..."

ယို့မြန့်၏ စကားသံ ထွက်လာသည်နှင့် ဖေးဟွိုက်ကျီးက အနောက်မှ ငြင်သာစွာ ပြောသည်။

"အီတလီမာဖီးယားမာဖီးယားရုပ်ရှင်ထဲမှာ အမဲအရိုးနှပ်ဟင်း ပါလို့လား..."

ယို့မြန့်: "....."

ရှန်းနန်ရှောင်က သူ့နှုတ်ခမ်းများကို စုဝိုင်းလိုက်ပြီး ပျော်ရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး..."

ယို့မြန့်: "..."

ယို့မြန့်က လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး သူ့နှာခေါင်းထိပ်ကို ထိလိုက်သည်။ သူက ဟင်းချက်ကောင်တာမှ အလျင်အမြန် အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။

မကြာသေးမီက စိတ်ကူး မျိုးစုံရလာသည့် ပိုင်လင်းက တစ်စုံတစ်ယောက်ထံမှ လည်ပင်းညှစ်ခံထားရပုံပေါ်သည်။ သူက စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောနိုင်တော့ဘဲ မျက်နှာနီရဲလာသည်။ သူက ရှက်ရွံ့ပြီး စိတ်ကျဉ်းကျပ်သွားပုံပေါ်သည်။

ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ...ရှိုးက ပေးတဲ့ ငွေက မလုံလောက်ပဲနဲ့ ယို့မြန့်က ပါဝင်ပစ္စည်းအများကြီးကို ဘယ်လိုလုပ် ဝယ်ယူနိုင်ခဲ့တာလဲ...

ထို့နောက် ပိုင်လင်းက အက်ရှသောအသံဖြင့် အပြုံးအတုဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"မင်း ငါတို့ကို ကျီစယ်နေတာ ဖြစ်ရမယ်...ဘတ်ဂျက်မလုံလောက်ပဲနဲ့ မင်းက ဒီလောက် ပစ္စည်းအများကြီး ဘယ်လိုလုပ် ဝယ်နိုင်မှာလဲ..."

လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများက ယို့မြန့်ထံသို့ တစ်ဖန် ပြောင်းသွားသည်။

ယို့မြန့်က ပြန်မဖြေသည်ကို မြင်လျှင် ပိုင်လင်းက သူ မှန်ကန်စွာ မှန်းဆနိုင်ခဲ့သည်ဟု ထင်လိုက်ကာ ကမန်းကတန်း မေးလိုက်သည်။

"ရှိုးက မင်းကို ပိုက်ဆံ ဘယ်လောက် ပေးတာလဲ..."

ယို့မြန့်က မျက်လုံးကို လှိမ့်လိုက်ပြီး ပိုင်လင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ အကြည့်များက အေးစက်နေကာ နွေးထွေးမှုမရှိပေ။ ယို့မြန့်ထံမှ အကြည့်ခံရသည့် လူတိုင်းက သူ့ရှေ့တွင် ခုန်ပေါက်နေသည့် လူရွှင်တော် ဖြစ်သွားပုံပေါ်သည်။

သို့သော်လည်း  ပိုင်လင်းက စိတ်မရှိပေ။   သူက ယို့မြန့်ကို ခေါင်းမာစွာ စိုက်ကြည့်နေသေးသည်။ ယို့မြန့်က ဘာကိုမှ မပြောသောကြောင့် သူက ဖေးဟွိုက်ကျီးထံသို့ သွားလိုက်သည်။

"ဥက္ကဌဖေး...ခင်‌ဗျားနဲ့ ယို့မြန့်က အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ထဲပဲ...ဘတ်ဂျက်က ဘယ်လောက်ဆိုတာ ခင်ဗျား သိသင့်တယ် မဟုတ်လား..."

ပိုင်လင်း၏ မရပ်မနားမေးနေသော မေးခွန်းက အမိအရ ရိုက်ကူးခံထားရသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် သူက ဂရုမစိုက်ပေ။

ဖေးဟွိုက်ကျီးက ကွေ့ဝိုက်မနေဘဲ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

"ငါးရာ..."

ထိုနေရာ၌ ပင့်သက် ရှူရှိုက်သံများ ကြားလိုက်ရသည်။

"ငါးရာ...ဒီပစ္စည်းတွေကို ယွမ်ငါးရာနဲ့ ဝယ်ခဲ့တာလား..."

ရှန်းနန်ရှောင်၏ မျက်လုံးများက မယုံကြည်နိုင်စွာ ပြူးကျယ်သွားသည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ..."

ဖေးဟွိုက်ကျီးက ဟင်းချက်စားပွဲကို စောင်းကြည့်လိုက်သည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ ဘာမှမရှိပါဘူး...ပါဝင်ပစ္စည်းတွေ အကုန်လုံးကို ဒီမှာ တင်ထားတယ်လေ..."

ဖေးဟွိုက်ကျီး၏ မေးခွန်းများကိုဖြေခြင်း အတွက် စိတ်ရှည်သည်းခံမှုမှာ ကုန်ဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သောကြောင့် သူ့မျက်နှာက ယခင်အတိုင်း ပြန်၍ အေးစက်သွားသည်။

ကွမ်ထုံကသာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ချီးမွမ်းခဲ့သည်။

"ချီးပဲ၊ မြန့်မြန့်...မင်း အရမ်း တော်တာပဲ!..."

ယို့မြန့်က ကွမ်ထုံကို ကူကယ်ရာမဲ့သည့် အပြုံးဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ကွမ်ထုံက သူ့ပါးစပ်ကို ဖုံးအုပ်ထားပြီး ရှိုး၏ ကင်မရာကို သနားစဖွယ်ကောင်းစွာ ကြည့်နေသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။

ကွမ်ထုံ၏ လက်ချောင်းများက ကတ်ကြေးပုံသဏ္ဍာန်ရှိနေကာ သူက ပြောလိုက်သည်။

"ဒါကို ဖြတ်ထုတ်လိုက်...ဖြတ်ထုတ်လိုက်..."(သူဆဲလိုက်လို့ 🤣)

---

ရန်ထင်းရွှမ်က ဟင်းချက်ကောင်တာဘေးတွင် ရပ်ကာ ငြိမ်သက်စွာ နားထောင်နေသည်။ သူက ရုတ်တရက် ဤနေရာတွင် သူ၏ နေရာပျောက်ဆုံးနေကြောင်းကို သိရှိလိုက်သည်။

ကွမ်ထုံက ယို့မြန့်နှင့် စကားစမြည်ပြောနေသည်။ စကားပြောနေလျက်ဖြင့် ပန်းကန်ဆေးခြင်းကို ကူညီပေးရန် သူက ရှန်းနန်ရှောင်၏ ဘေးတွင် ရပ်လိုက်သည်။

ဟင်းချက်ခြင်းကို တာဝန်ယူရသည့် ကြီးလေးသော တာဝန်က ရှန်းနန်ရှောင်၏ ပခုံးပေါ်သို့ ကျ‌ရောက်သွားလေပြီ။

ရန်ထင်းရွှမ်က အီတလီဟင်းလျာများနှင့် ပတ်သက်၍ အနည်းငယ်သာ သိကြောင်း ဝန်ခံခဲ့သည်။ သူက ဟင်းချက်ခြင်းတွင် အနှောင့်အယှက်မဖြစ်စေရန်   ဘေးတွင်သာ ရပ်နေနိုင်ပြီး ရှက်စရာကောင်းသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ရန်ထင်းရွှမ်က အနက်ရောင်မှိုအချို့ပါရှိသော ပန်းကန်တစ်လုံးနှင့် ဘေစင်ရှိရာသို့ လျှောက်သွားသည်။ သို့သော်လည်း သူက စားပွဲနားတွင် ထိုင်နေသော ယို့မြန့်နှင့် ဖေးဟွိုက်ကျီးတို့ကို မကြာခဏ လှည့်ကြည့်မိသည်။  

သူတို့နှစ်ယောက်က ဘယ်တုန်းက ဒီလောက် ရင်းနှီးသွားကြတာလဲ...

ရန်ထင်းရွှမ်က ဤရှိုးတွင် ယို့မြန့် သူ့ကို တွေ့သည့်အခါ ဖြစ်လာမည့် တုံ့ပြန်မှုကို အလိုလို ကြိုတင်မှန်းဆထားပြီး ဖြစ်သည်။  

၎င်းက ယခင်ကကဲ့သို့ ရှုပ်ထွေးမှုနှင့် ဇဝေဇဝါဖြစ်ခြင်း ဖြစ်နိုင်ပြီး သူ့ကို ထပ်မံစကားပြောရန် ရန်ထင်းရွှမ်ကို ကြိုးစားတောင်းပန်ခြင်း ဖြစ်နိုင်ကာ မဟုတ်လျှင်လည်း အလွန်အမင်း စဉ်းစားနေခြင်းမျိုး ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။

ယို့မြန့်က ပြိုလဲပြီး သူ့ကို မေးခွန်းထုတ်သည်မှာလည်း ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည်။

နောက်ဆုံးတစ်ခုမှာ အဆိုးဆုံး ဖြစ်သည်။ ပထမအခြေအနေနှစ်ခုကို ရန်ထင်းရွှမ်က ဤနှစ်များအတွင်း ကျွမ်းကျင်စွာ ကိုင်တွယ်ခဲ့သည်။

🌚🌚