Chapter : 33 ( မီး မိန်းကလေး [8] )
ဟိုင်ရိ စပ်စုနေ၏။
''ဘယ်လိုအကူအညီမျိုးလဲ''
''မစ်ရှင်တစ်ခု ပြီးမြောက်တာ''
ရှန့်ချန့်ယန်က ပြောသည်။
''တချို့က ပိုခက်တယ်''
ဟိုင်ရိ : ''မင်း သူတို့ကို အဲဒီလို ကိစ္စမျိုးတောင် ကူညီနိုင်တာလား''
ရှန့်ချန့်ယန်က သူ့အား လှမ်းကြည့်သော အကြည့်တွင် အခြားအဓိပ္ပာယ် အချို့ ပါဝင်နေပုံရသည်။ သူက သူ၏တူများကို ခေါက်လိုက်သော်လည်း တိတ်ဆိတ်နေ၏။
ဟိုင်ရိ : ?
ဆံပင်ဝါလည်း ခေါင်းခါရင်း ရယ်လိုက်သည်။
ဟိုင်ရိ : ????
ဆံပင်ဝါက နူးညံ့စွာ ပြောလိုက်၏။
''ခင်ဗျား နားလည်လာလိမ့်မယ်''
ဟိုင်ရိ : ''အတိအကျ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ''
သို့သော် ဆံပင်ဝါက အကြောင်းအရာကို ပြောင်းလိုက်သည်။
''ခင်ဗျားရဲ့ WeChat ကနေ အခုလေးတင် အသံကြားလိုက်တယ်''
ဟိုင်ရိက ၎င်းကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်၏။
''ဟုတ်လား''
သူက သူ၏ဖုန်းကို လှမ်းယူရန် လှည့်လိုက်သည်။
ဆံပင်ဝါ : ''ခင်ဗျားရဲ့ အဆောက်အအုံမန်နေဂျာပဲ၊ သူ ဘာလို့ ခင်ဗျားကို ရှာတာလဲ''
ဟိုင်ရိသည် အဆောက်အအုံမန်နေဂျာ ဟူသည် မည်သူ့ကို ရည်ညွှန်းမှန်း ချက်ချင်းပင် နားလည်လိုက်၏။ စိတ်ထဲတွင် ဤဖော်ပြချက်သည် အတော်လေး ကောင်းသည်ဟု သူ တွေးလိုက်သည်။ သူ၏ဖုန်းကို ကောက်ယူရင်း သူက ပေါ့ပေါ့ဆဆ ပြောလိုက်၏။
''သူ ငါ့ကို လိုချင်ပုံရတယ်''
ဆံပင်ဝါ : ?!
ဟိုင်ရိ WeChat ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ ကြွက်သားကြီးကြီးနှင့်လူ၏ မက်ဆေ့ခ်ျကို တွေ့လိုက်သည်။
''အိပ်ရာ မထသေးဘူးလား၊ ပျင်းတဲ့ ကြောင်လေး"
ဟိုင်ရိ၏ အရေပြားပေါ်တွင် ကြက်သီးမွှေးညှင်းများထလာ၏။
ဟိုင်ရိသည် ဆံပင်ဝါကို သူ့ဖုန်းမျက်နှာပြင်ပြလိုက်သည်။
''မင်း မမြင်ဘူးလား''
ဆံပင်ဝါ : ''ကျွန်တော် မြင်ပါတယ်''
ရှန့်ချန့်ယန် မျက်ခွံများပင့်ကာ သူတို့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
''ဘာဖြစ်တာလဲ''
ဆံပင်ဝါက ရှန့်ချန့်ယန်ကို ကြည့်လိုက်၏။
''အာ..ယန်ကော၊ အဆောက်အအုံမန်နေဂျာက ဟိုင်ကောကို လိုချင်တာတဲ့၊ ခင်ဗျား သိလား၊ ီးပဲ၊ အဆောက်အအုံမန်နေဂျာက ဂေးလား.. သောက်ကျိုးနည်း ဘာလို့ ဟိုင်ကောလဲ''
ဟိုင်ရိက သူ့ဖုန်းကို ပြန်ဆွဲယူပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။
''ငါလည်း ဂေးပဲ''
ဆံပင်ဝါ : ....
ဟိုင်ရိ ဘယ်ကိုသွားသွား သူသည် ဂေးဖြစ်ကြောင်း ဘယ်တော့မှ မဖုံးကွယ်ခဲ့ပေ။ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက် ရသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် ထုတ်ဖော်ပြောပြတတ်သည်။ သူ၏ဘဝတစ်လျှောက်လုံးတွင် အကြိမ် ရှစ်ရာခန့် ထုတ်ဖော်ပြောပြခဲ့ပြီးပြီဖြစ်၏။ သူသည် သူ၏လိင်စိတ်ခံယူချက်ကို ကောင်းစွာသိရှိသည်။ သူထုတ်ဖော်ပြောပြခဲ့သော လူများသည် ကမ္ဘာတစ်ပတ် နှစ်ခါပတ်၍ စက်ဝိုင်းများ ဖန်တီးနိုင်ပေလိမ့်မည်။ သူ၏မူလသဘောတရားမှာ နာခံမှုရှိသော 0 ဖြစ်ခြင်းပင်။
အစားအသောက်ထဲ မျက်နှာအပ်လျက် ရှန့်ချန့်ယန်က ဆံပင်ဝါကို ပြောလိုက်၏။
''မင်း ရွာက တာဇံတွေလို မနေလို့မရဘူးလား''
''ကျွန်တော်က ရွာက တာဇံပါ''
ဆံပင်ဝါက ချက်ချင်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။
''အာ.. ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကျွန်တော့်အဆင့်အထိ နှိမ့်မချပါနဲ့၊ ကျွန်တော်က ရွာက တာဇံသက်သက်ပါပဲ''
ဟိုင်ရိ : ''ပြဿနာမရှိဘူး၊ ငါသိတယ်''
ဆံပင်ဝါ : ''အဲဒီလိုဖြစ်ဖို့လည်း မလိုပါဘူး''
ဟိုင်ရိ ရယ်လိုက်ပြီး ထိုခဏတာ ရှက်စရာကောင်းသော ကာလလေး ပြီးဆုံးသွားသည်။
လက်ရှိခေတ်သည် တိုးတက်ပြောင်းလဲနေ၏။ လူများစွာ၏ လိင်တူချစ်ခြင်းအပေါ် အမြင်များသည် ပြောင်းလဲခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ဟိုင်ရိသည် လူတိုင်း လိင်တူချစ်ခြင်းကို ကောင်းစွာ မလက်ခံသေးသည့် အချိန်ကတည်းက ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခဲ့၏။ လူများလက်ခံရန် အချိန်ယူရသည်မှာ တဖြည်းဖြည်း တိုတောင်းလာပြီး သူတို့၏ တုံ့ပြန်မှုများလည်း ပြင်းထန်မှု လျော့နည်းလာသည်ဟု သူခံစားရသည်။
ဟိုင်ရိ : ''စိတ်လျှော့ပါ၊ ဂေးဖြစ်တာနဲ့ လူတိုင်းကို ကြိုက်မယ်လို့ မဆိုလိုပါဘူး''
ဆံပင်ဝါ : ''အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ၊ ဒါ သူ့ကိစ္စ''
''အဆောက်အအုံမန်နေဂျာက သူ ဘယ်သူလဲလို့ ထင်နေတာလဲ၊ ခင်ဗျားလိုချင်ရင် ယန်ကောလို လူမျိုးကို ရှာမှာ မဟုတ်ဘူးလား၊ ယန်ကော၊ ခင်ဗျားဘယ်လိုပြောမလဲ''
ဟိုင်ရိ : ....
ရှန့်ချန့်ယန် : ''မင်း တကယ် စကားပြောတတ်တာပဲ''
ဆံပင်ဝါ : ''ဟုတ်တာပေါ့! အမှန်တရား မဟုတ်ဘူးလား''
''ဟုတ်တယ်"
ရှန့်ချန့်ယန်က ပြောလိုက်၏။
"အမှန်တရားနဲ့ အများကြီးတူတယ်''
ဆံပင်ဝါ : ''စိတ်လျှော့ပါ၊ နောက်တစ်ကြိမ် အဆောက်အအုံမန်နေဂျာက ခင်ဗျားကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ပေးဖို့ လာရင်၊ ယန်ကောက ခင်ဗျားရဲ့ ရည်းစားပါလို့ ပြောလိုက်''
ဟိုင်ရိ နှင့် ရှန့်ချန့်ယန် : .......
ဆံပင်ဝါ : ''သူ့ကို ငြင်းပယ်လို့ အသုံးမဝင်ဘူး၊ ကျွန်တော်ပြောမယ်... ခင်ဗျား သူ့ရဲ့ မျက်စိစုံမှိတ် ယုံကြည်မှုကို အမြစ်ကနေ ဖြိုချရမယ်၊ ခင်ဗျားနဲ့ လုံးဝမထိုက်တန်ကြောင်း သူ့ကို အသိပေးလိုက်''
ဟိုင်ရိ : ''အံ့သြစရာပဲ''
ဆံပင်ဝါ : ''အဟမ်း.. သာမန်ပါပဲ''
ရှန့်ချန့်ယန် : ''သူက ကောင်းတဲ့စကားနဲ့ ဆိုးတဲ့စကားကို ခွဲခြားမသိဘူး၊ ခင်ဗျား သူ့ကို လိမ်တာ ရပ်လို့မရဘူးလား''
ဟိုင်ရိ : ''ဟားဟားဟားဟား..''
ဟိုင်ရိ တကယ်ကို ပျော်နေ၏။ ရှန့်ချန့်ယန်က သူ့လိင်စိတ်ခံယူချက်ကို ထုတ်ဖော်ပြသခြင်းအပေါ် တုံ့ပြန်မှု အနည်းငယ်မျှသာ ပြခဲ့သည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူသည် ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားပြီး ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
အမှန်ကား အမျိုးသား Idolတို့၏ ပရိသတ်များသည် ယေဘုယျအားဖြင့် အမျိုးသမီးငယ်များသာ ဖြစ်ကြသည်။ ဟိုင်ရိက သူ့ကို အလေးအနက်ထားပြီး ချစ်ခင်မြတ်နိုးခြင်းမှာလည်း အတော်လေး ထူးဆန်း၏။
သို့သော် ဟိုင်ရိသည် အစကတည်းက အခြားရည်ရွယ်ချက်များ မရှိခဲ့ပေ။ ရှန့်ချန့်ယန် ထုတ်လွှင့်သော မညှာတာသော လေထုကို သူ တကယ် နှစ်သက်ခဲ့သည်။ အလွန်အေးသည်။ ရှန့်ချန့်ယန်၏ အေးဆေးတည်ငြိမ်မှုသည် ဆင်ခြင်တုံတရားရှိသော အဆင့်တွင် ရှိ၏။ သူသည် အရူးအမူး မဟုတ်ဘဲ၊ ကျက်သရေရှိပြီး သန့်စင်နေသည်။ ဤကဲ့သို့သော လူတစ်ယောက်နှင့် ပိုမိုနီးကပ်လေလေ၊ သူသည် ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ကျဆင်းလေလေ ဖြစ်၏။
ဟိုင်ရိသည် သူ၏နှလုံးသား လှုပ်ရှားသွားခြင်းအတွက် အလွန်ဆင်ခြင်တုံတရားရှိသော အကြောင်းပြချက်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ရှန့်ချန့်ယန်တွင် ဟော်မုန်းများ အလွန်အကျွံရှိပြီး မည်သည့်အချိန်မဆို ပေါက်ကွဲနိုင်သဖြင့် သူ၏ တစ်ဦးချင်းစီ ဆွဲဆောင်မှုသည် အားအပြည့်အဝရှိကာ ၎င်းကို ထိထိရောက်ရောက် ခုခံကာကွယ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
ဟိုင်ရိက ဆံပင်ဝါကို
''ငါ သူ့ကို တိုက်ရိုက်ငြင်းလိုက်လို့ ရတယ်''
ဆံပင်ဝါ : ''ဘာလို့ ကျွန်တော် ဝင်မကူညီရမှာလဲ၊ ကျွန်တော် အဆင်ပြေလောက်တယ်မလား''
ဟိုင်ရိ : ''မင်းရဲ့ ကောင်းတဲ့ရည်ရွယ်ချက်တွေကို ငါ တန်ဖိုးထားပါတယ်''
ရှန့်ချန့်ယန်သည် ခေါက်ဆွဲတစ်လုပ် စားရင်း သီးသွားပြီး အကြိမ်ပေါင်းများစွာ အရူးအမူး ချောင်းဆိုးကာ သေလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ ဟိုင်ရိနှင့် ရှန့်ချန့်ယန်တို့ ရယ်မောလိုက်ကြ၏။ ခဏအကြာတွင် ဆံပင်ဝါလည်း ပါဝင်လာသည်။ ထိုလူသုံးယောက်သည် သီးမတတ် ရယ်မောကြပြီး အစာစားပြီးသည်အထိ အေးအေးဆေးဆေး စကားပြောကြ၏။ ညနေ ၃ နာရီမှသာ သူတို့ ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။
ဆံပင်ဝါသည် သူတို့ကို လိုက်ပို့ရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ သူ၏ကားဖြင့် ထွက်ခွာသွားသည်။ ရှန့်ချန့်ယန်နှင့် ဟိုင်ရိတို့ သူတို့၏ ယာဉ်ဆီသို့ သွားကြ၏။ သူတို့အပေါ်မှ ကြီးမားသော ဝေလငါးကြီးတစ်ကောင် ဖြတ်ပျံသန်းသွားပြီး ခမ်းနားသော အသံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
ဟိုင်ရိက မသိစိတ်ဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်၏။
ရှန့်ချန့်ယန် : ''အဲဒီ အဆောက်အအုံမန်နေဂျာက ဘာပြောတာလဲ၊ မနေ့ကတည်းက တစ်ခုခု မူမမှန်ဘူးလို့ ကျွန်တော်ခံစားခဲ့ရတယ်၊ ဒါပေမယ့် ခင်ဗျားမပြောလို့ မမေးခဲ့တာ''
ဟိုင်ရိ : ''သူ ဘာမှ မပြောခဲ့ဘူး၊ သူ ဘာပြောနိုင်မှာလဲ''
ဟိုင်ရိ : ''အဲဒီလိုလူမျိုးက ဘာပြောနိုင်မှာလဲ၊ သူက ဝန်ခံမှာ မဟုတ်ဘူး၊ မင်းနဲ့ တည့်တည့်တန်းတန်းလည်း ပြောမှာ မဟုတ်ဘူး၊ သူလုပ်မှာက ဝိုးတိုးဝါးတား လုပ်ပြီးတော့ ခုခံကာကွယ်ဦးမှာ၊ မင်းတို့ အတူတူလို့ တွေးလိုက်တာနဲ့ သူက ဘာမှ မပြောခဲ့ဘူးလို့ ပြောပြီး သူ့ကိုယ်သူ အပြစ်ကင်းစင်တယ်လို့ ဖော်ပြလိမ့်မယ်''
ရှန့်ချန့်ယန် ပြုံးလိုက်သည်။
''ခင်ဗျား အတော်လေး နားလည်တာပဲ''
''မင်း နားမလည်တာပါ၊ တိတိ''
ဟိုင်ရိ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
''ငါ့ကို လူ့အဖွဲ့အစည်းထဲ မြှုပ်နှံထားတာ ဘယ်နှစ်နှစ်တောင်ရှိပြီမို့လဲ''
ရှန့်ချန့်ယန် : ''ဘယ်နှစ်နှစ်လဲ''
ဟိုင်ရိ : ''တစ်နှစ်''
ရှန့်ချန့်ယန် : ''ကျွန်တော့်ကို လူ့အဖွဲ့အစည်းထဲ မြှုပ်နှံထားတာ ဘယ်နှစ်နှစ်ရှိပြီလဲရော သိလား''
ဟိုင်ရိ ရုတ်တရက် ဘာပြောရမှန်းမသိတော့ပေ။ ရှန့်ချန့်ယန်သည် သူ့ထက်ကြာအောင် အလုပ်လုပ်ခဲ့ပုံရသည်ဟု သဘောပေါက်သွားသည်။ အကြောင်းမှာ သူသည် ဖျော်ဖြေရေးလုပ်ငန်းသို့ ငယ်စဉ်ကပင် ဝင်ရောက်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်၏။
ဟိုင်ရိ : ''နှစ်မိနစ်တောင် မရှိသေးဘူး၊ ငါ ပြန်ရုပ်သိမ်းပါ့မယ်''
ရှန့်ချန့်ယန် ရယ်လိုက်သည်။
''လူတွေကို အကဲခတ်ရာမှာ ကျွန်တော် သိပ်မတော်တာ မှန်ပါတယ်၊ ခင်ဗျားပြောတာ မှန်တယ်"
ဤကိစ္စကို သူတို့ ဒုတိယအကြိမ် ထုတ်ဖော်ပြောဆိုသည်ဟု မှတ်ယူနိုင်သည်။ သို့သော် ဟိုင်ရိ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခဲ့ပြီးနောက် သူတို့၌ မလွဲမသွေ အသစ်ပြောစရာများ ရှိလာ၏။ ရှန့်ယွီသည် ရှန့်ချန့်ယန်ကို ဂရုစိုက်ခဲ့သည့် အချိန်ကတည်းက ဟိုင်ရိသည် သူ့ကို အမြဲတမ်း နှစ်သက်ခဲ့သည်။
သို့သော် သူသည် လူ့အဖွဲ့အစည်းတွင် လူများမည်သို့ ပြုမူသည်ကိုလည်း သိမ်မွေ့စွာ ခံစားသိရှိနိုင်ပြီး ရှန့်ယွီ၏ စရိုက်တွင် အားနည်းချက်အချို့ ရှိကြောင်း ပြောပြနိုင်၏။ သူသည် စုတ်ပြတ်နေသော အရာများကို ရောင်းချခြင်းကို နှစ်သက်ပြီး အနည်းငယ် စိတ်ထားကျဉ်းမြောင်းသည်။
ရှန့်ယွီက ရှန့်ချန့်ယန်၏ ကိုယ်ပိုင်အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ပြီးနောက် ပရိသတ်များက ဖော်ထုတ်မိခြင်း ကဲ့သို့သော ဖြစ်ရပ်များသည် တစ်ကြိမ် သို့မဟုတ် နှစ်ကြိမ်မျှသာ ဖြစ်ခဲ့သည်မဟုတ်ပေ။ သူတို့ လေဆိပ်တွင် ရှိနေသောအခါ သူသည် ရှန့်ချန့်ယန်နှင့် ထိတွေ့ဆက်ဆံပြီး ရှန့်ချန့်ယန်၏ ပရိသတ်များနှင့် သူ၏ကိုယ်ပိုင် ပရိသတ်များကဲ့သို့ စကားပြောဆိုခြင်းကို အနှစ်သက်ဆုံး ဖြစ်သည်။
ဟိုင်ရိသည် သူတို့ တကယ်တမ်း အတူတူရှိနေသည်ဟု ဘယ်တော့မှ မထင်ခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရှန့်ချန့်ယန်သည် ရှန့်ယွီကို သဘောကျမည်မဟုတ်ဟု သူ ခံစားရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
ပိုမိုပြင်းထန်စွာ ပြောရလျှင် သူသည် ရှန့်ချန့်ယန်သည် ရှန့်ယွီထက် အလွန်အမင်း သာလွန်သည်ဟု ခံစားရပြီး သူ့ကို သဘောကျမည်မဟုတ်ဟု ထင်၏။
သို့သော်လည်း ဟိုင်ရိသည် သူ၏သားတွင် ရှန့်ယွီကဲ့သို့ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက် သူ၏အသင်းတွင် ရှိနေခြင်းကို အတော်လေး ဝမ်းမြောက်နေဆဲပင်။
ကိစ္စကို လူသိရှင်ကြား ကြေညာပြီးမှသာ ဟိုင်ရိသည် အရာအားလုံး၏ အကြောင်းအရင်းနှင့် ရင်းမြစ်ရှိကြောင်း ခံစားရသည်။ ရှန့်ချန့်ယန် မည်မျှပင် အထင်ကြီးစရာကောင်းနေပါစေ၊ သူသည် ဆယ့်ရှစ်နှစ်မှ ဆယ့်ကိုးနှစ်အရွယ် ကောင်လေးတစ်ဦးသာ ဖြစ်၏။
သူသည် လူများကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မဖတ်နိုင်ပေ။ သကြားဖုံးထားသော အမြောက်ကျည်ဆန်များ ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူ အားပျော့သွားလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။
သူ့ကိုယ်သူလည်း မေ့သွားနိုင်ပေသည်။
ဟိုင်ရိက ရှန့်ချန့်ယန်ကို ပြောလိုက်သည်။
''ငါ သူ့ကို မကြိုက်ဘူး၊ ငါတို့နှစ်ယောက်ကြားမှာ မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ဒါကြောင့် သူ့ကို အနည်းဆုံးအခွင့်အရေးတောင် ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး''
ရှန့်ချန့်ယန်က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ခေါင်းငြိမ့်လိုက်၏။
ဟိုင်ရိ : ''ဒါပေမယ့် ဘယ်သူမှလည်း ငါ မှားတယ်လို့ ပြောလို့မရဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား၊ သူက ငါ့ကို ဘယ်တုန်းကမှ ဝန်ခံခဲ့တာမှ မဟုတ်တာ''
ရှန့်ချန့်ယန် : ''အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်''
ဟိုင်ရိသည် ရှန့်ချန့်ယန် နားလည်သွားပြီဟု ခံစားရပြီး သူ၏စိတ် လုံးဝ ပေါ့ပါးသွားသည်။ သူသည် ဤကြွက်သားကြီးကြီး လူကြီးကို နှစ်ရက်ဆက်တိုက် အချည်းနှီး မကြောက်ရွံ့ခဲ့ပေ။
သူတို့နှစ်ဦး အတူတူ ကားပါကင်သို့ သွားကြရာ ကြီးမားသော ဘတ်စ်ကားများစွာ ရပ်ထား၏။ ဟိုင်ရိနှင့် ရှန့်ချန့်ယန်တို့ သူတို့၏ ဘတ်စ်ကားကို ရှာဖွေတွေ့ရှိကြပြီး ဟိုင်ရိသည် ရင်းနှီးသော ပုံပန်းသဏ္ဍာန်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
လျိုကျယ်သည် နေရောင်မှ ကွယ်ကာ ဘတ်စ်ကား၏ အေးမြသော အရိပ်အောက်တွင် လက်ထဲတွင် ဂျာကင်တစ်ထည် ကိုင်လျက် ပုန်းနေ၏။
ဟိုင်ရိ : ''မင်း ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ''
လျိုကျယ်လည်း အံ့အားသင့်သွားသည်။
''နင်တို့နှစ်ယောက်လည်း ဒီကားစီးမှာလား''
ဟိုင်ရိ : ''ဟုတ်တယ်"
''ဒါ တော်တော် ခက်ခဲတော့မှာပဲ"
လျိုကျယ်က ခါးခါးသီးသီး ရယ်လိုက်၏။
''ဒါက အရမ်းကြီး မတိုက်ဆိုင်ဘူးလား၊ ငါတို့ ဘယ်လိုတိုက်ကြမလဲ''
''လူစိမ်းတွေဟန်ဆောင်ကြမယ်''
ရှန့်ချန့်ယန်က ပြော၏။
''ဘာမှ မဖြစ်ဘူး''
ဟိုင်ရိသည် ယခင်ကပင် ဂိမ်းတစ်ခုတွင် အသိအကျွမ်းများလွန်းခြင်းက ပြင်ပအချက်အလက်များကို ရရှိရန် အလွန်လွယ်ကူစေပြီး သူတို့၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သက်ရောက်မှုရှိစေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။
ထိုကဲ့သို့ပင် ယခင်က လူများ၏ အမြင်များကို အလွယ်တကူ ရှုပ်ထွေးစေနိုင်၏။ ယခင်ပွဲစဥ်က ကောင်းစွာ ကစားနိုင်သည်ဟု ယူဆခဲ့သော်လည်း လူတစ်ဦးသည် သူ့ကိုယ်သူ သေသည်အထိ ကစားနိုင်သော အခိုက်အတန့်များလည်း ရှိခဲ့သည်။
ဟိုင်ရိ : ''မင်း လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်က လုပ်စရာရှိတယ်လို့ မပြောခဲ့ဘူးလား''
လျိုကျယ် : ''ငါ ပျင်းလို့ မသွားခဲ့ဘူး''
ဟိုင်ရိ : ''ရဲတွေတောင် ပျင်းလို့ရတာလား''
''ဒီရဲက အငြိမ်းစားယူပြီးပြီ''
လျိုကျယ်က အလေးအနက် ပြောလိုက်သည်။
''ငါ အခု အလုပ်လက်မဲ့ တစ်ယောက်ပါပဲ"
လူတိုင်းတွင် ကိုယ်ပိုင်လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိကြသည်။ ဟိုင်ရိ ဆက်မမေးတော့ပေ။ လျိုကျယ် သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်၏။
''နင်တို့နှစ်ယောက် ဒီမှာ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ''
သူမ၏ စကားလုံးများက ဟိုင်ရိကို ခဏတာ စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ကမ္ဘာတစ်ခုလုံး သူ့ကို ဆန့်ကျင်နေသည်ဟု ဘာကြောင့် ခံစားရသနည်း။ ဟိုင်ရိက အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေ၏။
''ငါ ပြဇာတ်ရုံကို ကူညီနေတာ''
လျိုကျယ် : ''ယန်ကောနဲ့ဆိုတော့ အမြဲတမ်း နိုင်တဲ့ပွဲစဉ် မဟုတ်ဘူးလား၊ သူက လူသတ်သမားကို မရွေးသရွေ့တော့ အလွယ်တကူ နိုင်ဖို့ ငါ စောင့်နေမှာပဲ"
ဟိုင်ရိ : ''ငါလည်း အဲဒီလို ထင်တယ်၊ ဒါပေမယ့် သူက လူသတ်သမားဖြစ်ရင် တော်တော် ကြောက်ဖို့ကောင်းတယ်"'
ရှန့်ချန့်ယန် : ''ဒီပွဲစဥ်တော့ ကျွန်တော် မရွေးဘူး''
သူတို့နှစ်ဦး ရယ်လိုက်ကြပြီး ၎င်းကို အတည်မယူကြပေ။ ထို့နောက် လူများ စတင်ဝင်ရောက်လာကြသဖြင့် ထိုသုံးဦးသည် လူစိမ်းများဟန်ဆောင်ကာ ဘတ်စ်ကားပေါ်သို့ တက်ကြသည်။
နှစ်နာရီကြာ ဘတ်စ်ကားစီးပြီးနောက် ဟိုင်ရိ ဘတ်စ်ကားပေါ်မှ ဆင်းလာပြီး တိတ်ဆိတ်သော ဗီလာတစ်လုံးက သူ့ကို ကြိုဆိုနေ၏။ ဤသည်မှာ သူတို့၏ လုပ်ငန်းနေရာ ဖြစ်ပုံရသည်။
ဟိုင်ရိက ရှေ့သို့ ဆက်သွားသည်။
တံခါးပြားရှေ့တွင် လူအများအပြား ရပ်နေကြပြီး ၎င်းပေါ်တွင် မီး ဟု ရေးထား၏။
ဟိုင်ရိ : ?
သူက အိမ်ကို မော့ကြည့်ပြီးနောက် အနှစ်ချုပ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ရင်းနှီးသော ခံစားချက်တစ်ခု မဖိတ်ခေါ်ဘဲ ပေါ်လာပြီး သူ၏အရေပြားပေါ်တွင် ကြက်သီးများ တလွန်လွန်ထလာ၏။
သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာ တစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားလေသည်။
🌟🌟🌟