Chapter : 36 ( မီး မိန်းကလေး [11] )

Chapter : 36 ( မီး မိန်းကလေး [11] )

ဟိုင်ရိသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်က Weibo နှင့် Kuaishou တို့တွင် နည်းဗျူဟာများစွာကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ အချို့က ကျွမ်းကျင်သူများသည် ၎င်းတို့၏ကတ်များကို ရွေးချယ်ပြီးနောက် မျက်နှာများကို ယေဘုယျအားဖြင့် လေ့လာလေ့ရှိသည်ဟု ဆိုကြ၏။ မျက်နှာများ ဟူသည်မှာ မျက်နှာအမူအရာများကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်သည်။

သက်သေခံကတ်ပြားများကို ရယူပြီးနောက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိလူများ၏ မျက်နှာအမူအရာများကို စစ်ဆေးကာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုရှိမရှိ ရှာဖွေသင့်၏။

ဟိုင်ရိသည် ယခင်က မျက်နှာများကို ခဲယဉ်းစွာ လေ့လာခဲ့သည်။ သူသည် ပထမအချီတွင် လူသတ်သမားဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ ဒုတိယအချီတွင် ရှန့်ချန့်ယန်သည် လူသတ်သမားဖြစ်သည်ဟု ခံစားရသောကြောင့် အမှန်တကယ်ပင် များများစားစား လေ့လာမှုမလုပ်ခဲ့ပေ။

ထိုနေ့တွင် သူသည် နောက်ဆုံး၌ အနည်းငယ် လွတ်လွတ်လပ်လပ် နေထိုင်ကာ မျက်နှာများကို လေ့လာရန် ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။

လျိုကျယ်သည် သူ၏မျက်နှာပြင်ကို တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် အလေးအနက်ကြည့်နေပြီး၊ လွန်ခဲ့သော အချိန်များစွာက ငြိမ်းချမ်းသော နေ့လည်ခင်းများတွင် စာကြိုးစားခဲ့သော ဟိုင်ရိ၏ အတန်းဖော်မိန်းကလေးများနှင့် တူညီနေ၏။

ဟိုင်ရိသည် သူ၏အကြည့်ကို ပြောင်းလိုက်သည်။ ထန်ယင်သည် ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး ခြေထောက်များကို လှုပ်ရမ်းနေ၏။

သူမသည် သူမ၏ ဇာတ်ညွှန်းကို ဖတ်နေစဉ်တွင် စိတ်အပန်းဖြေပြီး ချစ်စရာကောင်းနေပုံရပြီး လူသတ်သမားနှင့် လုံးဝမတူညီပေ။

ကျန်လူတစ်ယောက်မှာ နံရံကိုမှီပြီး လူတိုင်းနှင့် အတော်အတန် ဝေးကွာသောနေရာတွင် ရှိနေပြီး သူ၏လက်များကို တံတောင်ဆစ်အောက်တွင် ထားထားသည်။ သူ၏ခေါင်းကို ငုံ့ထားသောကြောင့် သူ၏မျက်နှာအမူအရာကို မမြင်ရသော်လည်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ တင်းမာနေပုံရ၏။

ဟိုင်ရိ လေ့လာခဲ့သော မျက်နှာအမူအရာများ - ဘာမှမတွေ့...

လျိုကျယ်သည် လူသတ်သမားနှင့် မတူသလို၊ ထန်ယင်လည်း မတူပေ။ ရှန့်ချန့်ယန်လည်း မတူ။ သို့သော် ဤကောင်လေးလည်း မတူပေ။

ဟိုင်ရိသည် ပြန်လှည့်လာပြီး သူ၏ ဇာတ်ညွှန်းကို ကိုယ်တိုင်ဖတ်ရန် ဆိုဖာကို မှီလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ဆိုဖာပေါ်သို့ လဲကျသွားသောအခါ ရှန့်ချန့်ယန်သည် သူ၏ဇာတ်ညွှန်းကို မဖတ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ ဟိုင်ရိသည် ပိုမိုနီးကပ်စွာ ရွေ့လျားသွားပြီး Weibo ကို ဆွဲကြည့်နေသော မြင်ကွင်းနှင့် ကြိုဆိုခံလိုက်ရသည်။

ဟိုင်ရိ : "..."

ရှန့်ချန့်ယန်သည် သူ၏မျက်ခုံးကို မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် အံ့သြစွာဖြင့် သူ့ကို ကြည့်လိုက်၏။

ဟိုင်ရိ : "...ဘာမှမဟုတ်ဘူး"

သူသည် ရှန့်ချန့်ယန်ကို ကြီးကြပ်ခြင်းကို လက်လျှော့လိုက်သည်။ သူ၏ကိုယ်ပိုင်ဇာတ်ညွှန်းကို ဖတ်တော့မည့်အချိန်တွင် သူ၏ဖုန်းဆီသို့ မက်ဆေ့ချ်တစ်ခု ရုတ်တရက်ရောက်လာ၏။

သူ tag လုပ်ထားသော နေနှင့် ပန်းပွင့်အီမိုဂျီဖြင့် လူတစ်ဦးက လင့်ခ်တစ်ခုကို ပို့ထားပြီး၊ ခေါင်းစဉ်မှာ မြောက်ပိုင်းဟွား ခရိုင် ၁ ၏ ပန်ဒါဧရာမကြီး သေဆုံးရန် အောင်မြင်စွာ လျှောက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟိုင်ရိ : "..."

သူက နှိပ်လိုက်သောအခါ Weibo hot search တစ်ခုဖြစ်သည်ကို တွေ့ရသည်။ 

စိတ်ကျရောဂါရှိသော ပန်ဒါဧရာမကြီးတစ်ကောင် သေကြောင်းကြံစည်ခဲ့၏။ စစ်ထုတ်မှုများနှင့် ရွေးချယ်မှုများစွာကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် သေဆုံးရန် အောင်မြင်စွာ လျှောက်ထားနိုင်ခဲ့သည်။

ဟိုင်ရိ : [ မင်းစိတ်ထဲ အခု ဘယ်လိုခံစားရလဲ ]

ရှန့်ချန့်ယန် : [ ရှုပ်ထွေးတယ် ]

ဟိုင်ရိ စာရိုက်လိုက်သည်။

[ ဟားဟားဟားဟား ]

ပန်ဒါဧရာမကြီးပင် အောင်မြင်နေချိန်တွင် ရှန့်ချန့်ယန်က မအောင်မြင်ခဲ့ပါ။ ၎င်းသည် အမှန်ပင် ရှုပ်ထွေးသော စိတ်ခံစားမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေသော ကိစ္စဖြစ်သည်။

ရှန့်ချန့်ယန်သည် မျက်ရည်များ မြေပြင်ပေါ်သို့ကျနေသော ငိုကြွေးနေသည့် စတစ်ကာတစ်ခုကို သူ့ဆီသို့ ပို့လိုက်၏။

အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ၊ ဟိုင်ရိသည် ဤတိတ်ဆိတ်သော သဘောတူညီမှု၏ စတစ်ကာသည် အလွန်ချစ်စရာကောင်းသည်ဟု ခံစားရသည်။

ဟိုင်ရိသည် သူ၏ဇာတ်ညွှန်းကို ပြန်လည်ဖတ်ရှုခဲ့၏။ ထို့နောက် ခဏတာ ဖတ်ရှုပြီးနောက် ရှန့်ချန့်ယန် အဘယ်ကြောင့် ၎င်းကို မဖတ်နေသည်ကို သူနားလည်ခဲ့သည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် ဤဇာတ်ညွှန်းသည် လွန်ခဲ့သောရက်အနည်းငယ်က ပြဇာတ်နှင့် အလှမ်းမဝေးပေ။ ဇာတ်လမ်းနောက်ခံသည် လုံးဝတူညီပြီး တစ်ခုတည်းသော ကွာခြားချက်မှာ သေဆုံးသူ၏ သေဆုံးသည့်နေ့ကို ပိုမိုအလေးပေးထားခြင်းဖြစ်သည်။

ဟိုင်ရိသည် သူ၏ဇာတ်ကောင် မိတ်ဆက်ကို ကြည့်လိုက်၏။ သူသည် သေဆုံးသူကို လျှို့ဝှက်ချစ်မြတ်နိုးသော ပန်းချီဆရာတစ်ဦးဖြစ်သည်။

အခြေအနေအများစုတွင် ဤဇာတ်ကောင်မျိုးသည် ကောင်းမွန်သောလူတစ်ဦးအဖြစ် တံဆိပ်ကပ်ရန် အတော်လေး လွယ်ကူသည်။

'ချစ်ခြင်းက မုန်းခြင်းသို့ ပြောင်းလဲခြင်း'

ဇာတ်ကွက် မပေါ်လာသရွေ့ ထိုဇာတ်ကောင်သည် လူသတ်သမားဖြစ်မည်မဟုတ်ပေ။ အမှန်တော့ ဟိုင်ရိသည် ဤဇာတ်ကောင်ကို ရွေးချယ်ရန် စိတ်ဝင်စားမှုအချို့ ရှိခဲ့သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ပိုမို စိတ်အေးလက်အေး ဖြစ်နေမည်ဖြစ်၏။ လူသတ်သမားဖြစ်ခြင်းသည် ပင်ပန်းသောကြောင့် သူအမှန်တကယ် မဖြစ်ချင်ခဲ့ပေ။

ရှန့်ချန့်ယန်က သူ့အတွက် ဤဇာတ်ကောင်ကို တမင်တကာ ရွေးချယ်ပေးခဲ့သည်ဟု ဟိုင်ရိက ထင်ခဲ့သည်။ သူ၏သားသည် မိဘအပေါ် ရိုသေကိုင်းရှိုင်း၏။

ဟိုင်ရိသည် ဤဇာတ်ကောင်ကို ရွေးချယ်ရန် မဝံ့ရဲခဲ့ပေ။ မမျှော်လင့်ဘဲ လူသတ်သမားဖြစ်သွားလျှင် ဘာဖြစ်မလဲ။ ရှန့်ချန့်ယန်က သူ့အတွက် ရွေးချယ်ပေးခဲ့သောကြောင့် သူသည် ဇာတ်လမ်းကို သိသင့်သည်။

ဟိုင်ရိ၏ အချိန်ဇယားသည် ထိုနေ့ ညနေ ၅ နာရီမှ စတင်ခဲ့၏။

ပန်းချီဆရာ :

ညနေ ၅ နာရီ : အချစ်ဟောင်းသည် ဘားသို့ ထပ်မံရောက်ရှိနေကြောင်း သူဌေးပြောသည်ကို သင်ကြားရသည်။ သူသည် မီး(မီးမိန်းကလေး/သေဆုံးသူ)ကို မကြာသေးမီက ဆက်တိုက် ဒုက္ခပေးနေသည်ကို သင်သိသောကြောင့် ဘားတွင် သူ့ကို တိုက်ရိုက်ရှာဖွေပြီး ကိစ္စများကို ရှင်းလင်းရန် ကြိုးစား၏။ နောက်ဆုံးတွင်၊ ထိုရည်းစားသည် သင့်အား ဆင်းရဲပြီး မီးနှင့် မထိုက်တန်ဟု လှောင်ပြောင်သည်။ သင်သည် စကားများကြ၏။

သူ၏မျက်နှာကိုကြည့်ရသည်နှင့် စိတ်ပျက်မိသော်လည်း မီးသည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ရှိနေသည်ကို သင်သိသည်။ သူသည် သူ၏လုပ်ရပ်များကို ပြုပြင်ရန် ဆန္ဒရှိပါက မီးသည် သူ့ကို ဆက်ချစ်နေနိုင်သေး၏။ သင်သည် နည်းလမ်းအချို့ကို အသုံးပြုရမည်ကို သင်သိသည်။ ထိုအချိန်တွင် မီး၏ဖခင်ကို သင်တွေ့လိုက်ရ၏။ သူသည် ပွပွချောင်ချောင် အနက်ရောင်အင်္ကျီရှည်နှင့် လက်ထဲတွင် အိတ်တစ်လုံးကို ကိုင်ကာ အလျင်အမြန် ပြေးဝင်လာသည်။ သူ၏သော့များကို ယူလာရန် မေ့သွားကြောင်းနှင့် မီး၏သော့များကို လာရှာခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူပြောသည်ကို သင် မှတ်မှတ်ရရ ကြားလိုက်ရ၏။

ညနေ ၆ နာရီ : မီးထံ သင်ဖုန်းခေါ်သည်။ သူမ၏အသံမှာ စိတ်မပါ့တပါဖြစ်နေပြီး တုံ့ပြန်မှုအနည်းငယ်သာ ပြသ၏။ ၎င်းတို့က သူမသည် သူမ၏အချစ်ဟောင်းကို ရှာဖွေမည်ဖြစ်ကြောင်း သင်၏သေချာမှုကို ခိုင်မာစေသည်။

ညနေ ၇ နာရီ : ဘားတွင် မီးနှင့် သင်တိုက်မိသည်။ သူမသည် အမြဲတမ်းလိုပင် လှပနေဆဲပင်။ သူမကို သင်အမြဲတမ်း စွဲလန်းနေကြောင်း သင်သဘောပေါက်၏။ သင်ဘာလုပ်ရမည်ကို မသိတော့ပါ။ သင်သည် ချစ်ခြင်းဖြင့် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ထောင်ချောက်ဆင်ခံထားရပြီး... သူမကို သူမ၏ မိတ်ကပ်ခန်းတွင် တွေ့ပြီး စကားပြောခဲ့သည်။ သူမသည် မိတ်ကပ်လိမ်းခြင်းကို ပြီးစီးပြီးနောက် သင်ပေးခဲ့သော ရေမွှေးကို ပက်ဖျန်းလိုက်၏။ ရေမွှေးနံ့မှာ ယနေ့တွင် အထူးပင် ပြင်းထန်နေသည်။

ည ၇:၃၀ နာရီ : ဤအမျိုးသမီးကို ပိုင်ဆိုင်ရန် သင်ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူမ၏မိတ်ကပ်ခန်းမှ ထွက်လာပြီးနောက် သူမကို ရယူရန် ဖြေရှင်းချက်တစ်ခုကို သင်စဉ်းစား၏။ များစွာစဉ်းစားပြီးနောက် သူမ၏အချစ်ဟောင်းကို သင်၏မျက်စိရှေ့မှ ထာဝရပျောက်ကွယ်သွားစေရန် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းဖြစ်ကြောင်း သင် နိဂုံးချုပ်လိုက်သည်။

သူမသည် သူမ၏အချစ်ဟောင်းက မကောင်းဆိုးဝါး၊ တရားမဝင်သော လုပ်ငန်းအချို့ကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြောင်း ပြောဖူးသည်ကို သင် ရုတ်တရက် သတိရလိုက်၏။ ထိုသက်သေခံအထောက်အထားသည် သူမ၏လက်ဝယ်တွင် ရှိနေသည်။

စီမံကိန်းတစ်ခုသည် သင်၏စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ ဤသက်သေခံအထောက်အထားကို သင်ရယူနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် သင်သည် မိတ်ကပ်ခန်းသို့ ခိုးဝင်ပြန်သွားပြီး သူမ၏ အိမ်သော့များကို ယူလိုက်၏။

ည ၈ နာရီ : ပြတင်းပေါက်ပြင်မှ သင်၏လေ့လာတွေ့ရှိချက်များအရ အိမ်ထဲတွင် မည်သူမျှမရှိပါ။ သင်သည် သူမ၏အိမ်ထဲသို့ တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက်သွားသော်လည်း အိမ်ထဲတွင် အလွန်မှောင်မိုက်နေသည်ကို စောစောစီးစီး သတိပြုမိသည်။ သင်သည် သော့များကို အသုံးပြု၍ အိမ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် အိမ်ထဲတွင် ကျောက်မီးသွေးဓာတ်ငွေ့နံ့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိ၏။

သင်သည် သူမ၏အခန်းကို တိတ်တဆိတ် ရှာဖွေပြီး စာရွက်စာတမ်းတစ်ခုကို တွေ့ရှိသည်။ ၎င်းတွင် ကျောက်မျက်ရတနာနှင့် ငွေသားဓာတ်ပုံအချို့ ပါဝင်၏။ 

ပစ္စည်းတစ်ခုကို သင်မှတ်မိသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်က ခိုးယူခံခဲ့ရသော 'ဗီးနပ်စ်၏မျက်ရည်' ပင်ဖြစ်သည်။ အချိန်မရသောကြောင့် ဓာတ်ပုံများကို အလျင်အမြန် အိတ်ကပ်ထဲ ထည့်လိုက်၏။ အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် မှိန်ဖျော့စွာ သိသာသော ကျောက်မီးသွေးဓာတ်ငွေ့နံ့က ပျောက်ကွယ်မသွားဘဲ ရှိနေသည်ဟု သင်ခံစားရသည်။ ၎င်းသည် သင်၏ထင်မြင်မှားယွင်းမှု ဟုတ်မဟုတ် သင်မသေချာပါ။ မီးက အိမ်ပြန်လာသောအခါ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်မည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် သူမ၏အခန်းတံခါးနှင့် ပြတင်းပေါက်များကို လေဝင်လေထွက်ကောင်းအောင် ဖွင့်ပေးလိုက်၏။

ည ၈:၃၀ နာရီ : သူမ၏အိမ်မှ သင်ထွက်ခွာသည်။

ည ၉ နာရီ : သင်သည် ဘားသို့ ထပ်မံရောက်ရှိပြီး အချစ်ဟောင်းသည် အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် မရှင်းမလင်း ရောထွေးနေသည်ကို တွေ့ရ၏။ သူမသည် သူ၏လက်ရှိရည်းစားဖြစ်သည်ကို သင်သိသည်။ ထိုနှစ်ဦးသည် ဘားတွင် ထိုင်နေပြီး တိုးတိုးလေး စကားပြောနေကြ၏။ သင်သည် ဒေါသဖြင့် သွားများကို ကြိတ်ကာ 'မင်းမကြာခင် ပြုံးနိုင်တော့မှာမဟုတ်ဘူး' ဟု စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။

ည ၉:၃၀ နာရီ : အနားယူချိန်တွင် မီးသည် စင်ပေါ်တွင် အနည်းငယ် ပင်ပန်းနေပုံရသည်။ သင်သည် အရက်ဖျော်ဆရာထံမှ အာနိသင်နည်းသော သစ်သီးဝိုင်တစ်ခွက်ကို တောင်းလိုက်ပြီး စင်ပေါ်သို့ ပို့ရန် ရည်ရွယ်သည်။ ဝိုင်ရောနေစဉ် အချစ်ဟောင်းသည် လာပြီး ပေါ့ပေါ့ဆဆ လေသံဖြင့် သင့်ကို လှောင်ပြောင်လိုက်၏။ သင်က သူ့ကို ပြန်လှောင်သည်။

"မင်းရဲ့ မကောင်းတဲ့ကိစ္စတွေကို ငါသိတယ်၊ မင်းရဲ့ သက်တောင့်သက်သာရှိတဲ့ နေ့တွေက နည်းနေပြီ"

သူ၏မျက်နှာအမူအရာ တင်းမာလာပြီး သင်ဘာသိလဲဟု သူက မေး၏။ သို့သော် သင်သည် အေးစက်စက် ရယ်မောရုံသာမက ဘာမှဆက်မပြောတော့ပါ။ မနက်ဖြန် စာရွက်စာတမ်းများတွင် အရာအားလုံး ပေါ်လာသောအခါ သူသည် ဘာမှမရှိတော့ဘဲ မီးက သင့်အပိုင်ဖြစ်လာမည်။

ဤအချိန်တွင် အရက်ဖျော်ဆရာသည် ဝိုင်ရောစပ်ခြင်းကို ပြီးစီးသည်။ ဝိုင်ကို သယ်ဆောင်ကာ သင်ထွက်သွား၏။ သင်စင်ပေါ်သို့ ပို့လိုက်သောအခါ မီးသည် သင့်ကို ပြုံးပြပြီး ၎င်းကို သောက်ချလိုက်သည်။

ည ၁၀ နာရီ : မီးသည် စင်ပေါ်တွင် သီချင်းဆိုနေသည်။ ရုတ်တရက် ဘယ်ကမှမသိ မီးဖွားများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး သူမ၏ အဝတ်အစားများကို မီးစွဲသွား၏။

တစ်ခဏချင်းတွင် သူမတစ်ကိုယ်လုံး မီးလောင်ကျွမ်းပြီး သွေးအေးစရာ ကောင်းသော အော်သံတစ်ခုကို သူမ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သင်သည် ရှေ့သို့ပြေးသွားသော်လည်း အလွန်နောက်ကျနေပြီဖြစ်၏။ 

လမ်းတစ်လျှောက်လုံး နှိုးစက်သံများကို သင်ကြားနေရသည်။

သင်အပြင်ထွက်လိုက်သောအခါ မီးတောက်များ နေရာတိုင်းတွင် ရှိနေ၏။

အချိန်ဇယား ဤတွင် ပြီးဆုံးသည်။ ဟိုင်ရိသည် သူ၏ ဇာတ်ကောင်သည် သူရဲကောင်းဆန်သော အိုးသယ်သူဖြစ်သည်ဟူသော မကောင်းသော နိမိတ်ကို ခံစားခဲ့ရ၏။

( TN : အိုးသယ်သူကို မှတ်မိကြလားတော့ မသိဘူး အရှေ့က Arc မှာလည်း ပါတဲ့ အပြစ်တွေကို ခေါင်းခံရတဲ့လူကို ပြောတာပါနော် )

သူသည် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး သေဆုံးသူနှင့်လည်း တစ်ဦးချင်း အကြိမ်များစွာ အပြန်အလှန် ဆက်ဆံခဲ့သည်။ သူသည် စစ်ဆေးမေးမြန်းမှုနှင့် သံသယ၏ ပစ်မှတ်ဖြစ်နေနိုင်သည်မှာ ကြာရှည်စွာပင်။ ၎င်းသည်လည်း အတော်လေး စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေမည်ဖြစ်သည်။

ဟိုင်ရိ၏ လုပ်ငန်းမှာ ကြွေးကြော်ချက်တစ်ခုတည်းသာ ဖြစ်သည်။ ပြစ်မှုကျူးလွန်သူကို ရှာပါ။

သူ၏ ဇာတ်ညွှန်းကို ဖတ်ပြီးသောအခါ လူတိုင်းသည် သူတို့၏ ဇာတ်ညွှန်းများကို များမကြာမီ ပြီးစီးခဲ့ကြသည်။ သူသည် လူတိုင်း၏ မျက်နှာအမူအရာများကို တစ်ဖန်ပြန်၍ ကြည့်လိုက်၏။ Weibo တွင် ပန်ဒါဧရာမကြီးအပေါ် မနာလိုစိတ်ဖြင့် စိမ်းနေသေးသော ရှန့်ချန့်ယန်မှလွဲ၍ မည်သူမျှ စိတ်အေးလက်အေး မရှိကြပေ။

ဤအခြေအနေ၏ အခက်အခဲသည် အတော်လေး မြင့်မားသင့်သည်ဟု ခံစားရသဖြင့် ဟိုင်ရိသည် သူ့ကိုယ်သူလည်း နိုးကြားခဲ့သည်။ သူသည် ဤအချီကို အနိုင်ရရမည်၊ ရှန့်ချန့်ယန်ထံမှ ဆက်လက်ပိုက်ဆံချေးနေခြင်းမှာ အလွန်ရှက်စရာကောင်းမည်ဖြစ်၏။

လျိုကျယ် : "လူတိုင်း ဖတ်ပြီးလောက်ပြီ၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မိတ်ဆက်ကြရင်ကော"

သူမက အကြံပြုချက်ကို တင်ပြခဲ့သောကြောင့် သူမက အရင်ဆုံး စတင်လိုက်၏။ 

"ကျွန်မက ပြဇာတ်ရုံရဲ့ သူဌေးဖြစ်ပြီး သေဆုံးသူကို ငှားရမ်းခဲ့တဲ့သူပါ။ ဒီကာလအတွင်း သေဆုံးသူက နုတ်ထွက်ဖို့ စဉ်းစားခဲ့ပြီး သူ့ကို သတ်ချင်တဲ့အထိ ပဋိပက္ခတွေ ရှိခဲ့တယ်လို့ ကျွန်မခံစားရတယ်"

ဟိုင်ရိ : "ငါက ပန်းချီဆရာပါ"

လျိုကျယ်က အကြောင်းရင်းကို ပြောခဲ့ပြီးဖြစ်သောကြောင့် အချိန်အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် ဟိုင်ရိကလည်း

"ငါက သေဆုံးသူကို တိတ်တခိုးချစ်နေခဲ့တာပါ၊ သူ့ကို သတ်ချင်တာလည်း မဟုတ်ဘူး အကြောင်းရင်းလည်း မရှိဘူး၊ ဒါပေမယ့် ဒီည သေချင်တာမျိုးလည်း မဟုတ်တော့ အကြောင်းရင်းမရှိဘူးလို့ ပြောရင် ဒီည သွေးအေးမှာ မဟုတ်ဘူးလား၊ ဒါကြောင့် ငါ့မှာ အကြောင်းရင်းအချို့ ရှိနိုင်တယ်၊ လူသတ်သမားက သူတို့ သင့်တော်တယ်လို့ ထင်တဲ့အတိုင်း လုပ်လို့ရတယ်၊ ငါက အိုးသယ်ပေးလို့ရမလားဆိုတာ ကြည့်ပါ၊ နောက်တစ်ခုက... ငါ့မှာ သူ(မ)ရဲ့ ရည်းစားဟောင်းအပေါ် အတော်လေး ရန်လိုစိတ်ရှိတယ်၊ ဒီဇာတ်ကောင်က ငါ့ကို အသရေဖျက်မှာ စိုးလို့ အဲဒါကို အရင်ဆုံး ဖွင့်ပြောလိုက်တာ"

ဟိုင်ရိ : "သူ(မ)ရဲ့ရည်းစားဟောင်းက ဘယ်သူလဲ"

ရှန့်ချန့်ယန်က လက်ကို လေးလေးပင်ပင် မြှောက်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်ပါ"

ဟိုင်ရိက အံ့အားသင့်သွား၏။

"မင်းလား"

သူ၏မျက်လုံးများတွင် အချစ်ဟောင်း၏အခန်းကဏ္ဍသည် လွယ်ကူသောအခန်းကဏ္ဍ မဟုတ်၊ ခက်ခဲပြီး အကျိုးမပေးသော အခန်းကဏ္ဍဖြစ်သည်။

ဟိုင်ရိသည် ရှန့်ချန့်ယန် ရွေးချယ်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ စိတ်ကူးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ရှန့်ချန့်ယန်သည် လူသတ်သမားကို ထပ်မံရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဟုတ်မဟုတ် သူစတင်ခန့်မှန်းခဲ့၏။

ရှန့်ချန့်ယန်သည် ကိစ္စများကို ရိုးရှင်းစွာ ပြောပြခဲ့သည်။

"ကျွန်တော်က ရည်းစားဟောင်းပါ၊ လူသတ်သမားလည်း မဟုတ်ဘူး၊ သတ်ချင်တဲ့ အကြောင်းရင်းလည်း မရှိဘူး၊ ကျွန်တော်က သေဆုံးသူကို ပြန်ချော့ချင်တာ"

ရှန့်ချန့်ယန်သည် ဓားများကို လုံးဝရှောင်ဖယ်မနေ၊ ညဘက်တွင် လူသတ်သမားက သတ်မည်ကို မကြောက်ခဲ့ပေ။ ခဏတာမျှ မည်သူမျှ စကားမပြောဘဲ ဤသူ၏ စကားများနောက်ကွယ်မှ အဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ကြ။

ထန်ယင်က ပြုံးလိုက်သည်။

"ကျွန်မ သက်သေခံနိုင်ပါတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်မက သူ့ရဲ့ လက်ရှိရည်းစားလေ၊ ဒီလူဆိုးကြီးကြောင့် ကျွန်မမှာ (သေဆုံးသူကို) သတ်ချင်တဲ့ အကြောင်းရင်းရှိတယ်၊ ကျွန်မ ဆက်မပြောတော့ဘူး၊ အချိန်ရောက်ရင် ကျွန်မ ဘယ်လောက်ကောင်းတဲ့လူလဲဆိုတာ ဒူးထောက်ပြီး ပြောပြမယ်"

လူတိုင်းဆီကနေ သဲ့သဲ့လေး ရယ်မောသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လေထုက အနည်းငယ် ပေါ့ပါးသွားခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးကျန်ခဲ့တဲ့သူကတော့ ကောင်လေးဖြစ်၏။

သူက ပြော၏။

"ကျွန်တော်က အဖေ၊ သေဆုံးသူရဲ့ အဖေပါ၊ ကျွန်တော့်မှာ... ဘာအကြောင်းရင်းမှ မရှိလောက်ဘူး မဟုတ်လား"

ဟိုင်ရိက ရှန့်ချန့်ယန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ ရှန့်ချန့်ယန်က စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာနဲ့ ပြန်မေးလိုက်၏။

"ဘာလဲ"

ဟိုင်ရိ၏အရိပ်အမြွက်က မအောင်မြင်ခဲ့သည်ကြောင့် ရှန့်ချန့်ယန်နားကို ကပ်ပြီးပြောရန်မှတစ်ပါး တခြားရွေးချယ်စရာမရှိပေ။

"သူက တော်တော်စိတ်ပူနေတယ်"

"ကျွန်တော်လည်း စိတ်ပူနေတယ်"

ရှန့်ချန့်ယန်က သူ့ဖုန်းကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်၏။

"အရမ်းစိတ်ပူတယ်"

ဟိုင်ရိ : "ထွက်သွားတော့"

ရိုးရှင်းစွာ မိတ်ဆက်ပြီးတာနဲ့ ထိုနေ့က လှုပ်ရှားမှုများ ပြီးဆုံးသွားသည်။

ထိုစည်းမျဉ်းသည် ဝံပုလွေက အရင်သတ်ပြီး ကောင်းသည့်လူများက နောက်နေ့ နေ့ခင်းဘက်မှ စစ်ဆေးမေးမြန်းမှုများ စတင်တဲ့ Werewolf Game ( Mafia Game ) နှင့် အတော်လေးဆင်တူ၏။ မနက်ဖြန် သက်သေရှာဖွေမှု မလုပ်ခင် ဤည၌ လူသတ်သမားသည် တစ်ယောက်ကို ကျပန်းသတ်ချင်သတ်လိမ့်မယ်။

အလွန်စောသေးသည်။ ၎င်းတို့ ညစာမစားမီ အချိန်အနည်းငယ် ကျန်နေသေးသောကြောင့် လူတိုင်း အရင်ဆုံး ၎င်းတို့၏အခန်းများကို ရှာဖွေခဲ့ကြ၏။ ၎င်းတို့ငါးဦးစလုံးသည် ပထမထပ်တွင် တည်းခိုနေကြသော်လည်း ဟိုင်ရိနှင့် ရှန့်ချန့်ယန်တို့၏ အခန်းများသည် အလွန်ဝေးကွာနေသည်။ ဟိုင်ရိ၏ အခန်းသည် လှေကား၏ ဘယ်ဘက်ခြမ်းတွင် တည်ရှိပြီး ရှန့်ချန့်ယန်က လှေကား၏ အစွန်ဆုံး ညာဘက်တွင် ရှိ၏။ ဟိုင်ရိသည် သူ၏အခန်းသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ရှန့်ချန့်ယန်က ဆန့်ကျင်ဘက်သို့ လျှောက်သွားနေသည်ကို တွေ့ရသည်။

သူ၏စိတ်ထဲတွင် နောင်တအနည်းငယ် ရှိနေသော်လည်း ဒုတိယအကြိမ် စဉ်းစားကြည့်သောအခါ ၎င်းတို့ အချင်းချင်း နီးကပ်နေသည့်တိုင် ဘာမှလုပ်နိုင်စွမ်းမရှိသောကြောင့် အကျိုးမရှိဟု တွေးလိုက်၏။

ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ဟိုင်ရိသည် အခန်းကို စကန်ဖတ်ကာ သူ၏အခန်းတွင် သက်သေအထောက်အထားများကို ရှာဖွေခဲ့သည်။ 

သေဆုံးသူ၏အိမ်သို့ သူရောက်ဖူးကြောင်း သက်သေအထောက်အထားများ သေချာပေါက်ရှိသည်ဟု သူခံစားရ၏။

တကယ်ပင် သူ့ကုတင်အောက်တွင် ဖိနပ်တစ်ရံ ရှိနေသည်။ ဤဖိနပ်များသည် သေဆုံးသူ၏အိမ်ရှိ ပန်းများနှင့် ချုံပုတ်များကို နင်းခဲ့သော ဖိနပ်များဖြစ်၏။

သူသည် အခန်းကို အချိန်အကြာကြီး မွှေနှောက်ရှာဖွေခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရည်းစားဟောင်း၏ တရားမဝင်လုပ်ရပ်များကို ဖော်ပြထားသော ဖိုင်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ၎င်းသည် အားလုံးဖြစ်နိုင်သည်။ တခြား ထပ်ရှိသေးလျှင် သူရှာမတွေ့ခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်နိုင်၏။

🌟🌟🌟