MM Story Teller

Viewers 808

ရှဲ့ချီက လူကောင်းတစ်ယောက် မဟုတ်ပေမယ့် သူက ချက်ပြုတ်တာ တကယ် ကောင်းတယ်။

ငါ သူ့မျက်နှာချင်းဆိုင်မှာ ထိုင်လိုက်ပြီး သူ မကြည့်တဲ့အချိန်မှာ အစားအစာတွေကို ခပ်မြန်မြန် စားပစ်လိုက်တယ်။

ငါ တကယ် ဗိုက်ဆာနေခဲ့တာ ဖြစ်မယ်၊ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ မမျှော်လင့်ဘဲ ပုံမှန်ထက် အရသာပိုကောင်းနေတာကြောင့်ပဲ။

ငါ ကျေနပ်သွားပေမယ့် ရှဲ့ချီကတော့ သူ မစားရသေးတဲ့ ပန်းကန်ထဲက အစားအစာတွေ တစ်ဝက် လျော့သွားတာကို ကြည့်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်နေခဲ့တယ်။

သူ ထပ်ခေါ်ပြန်တယ်။

"သရဲရှိတယ်"

"သူက ငါ့အစားအစာတွေကို ခိုးစားနေတယ်"

တစ်ဖက်မှ စက္ကန့်အနည်းငယ် တိတ်ဆိတ်နေပြီး ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်တယ်။

"ရှုန်းတိ၊ ငါ ပြောမယ်နော်၊ သရဲရှိရင်တောင်မှ မင်းရဲ့ အစားအစာကို စားနိုင်တယ်ဆိုရင် မင်း သူ့ကို လက်ထပ်လိုက်သင့်တယ်"

ရှဲ့ချီ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်တယ်။

ငါလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး စိုးရိမ်ပူပန်လာခဲ့တယ်။

'အဲဒါ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ…’

ငါ့ လျှာအရသာ ခံစားမှုမှာ တစ်ခုခုများ မှားနေတာလား…

~~~

Prev Next