Chapter 49

【Volume 2 : လက်ထောက်လေး အချပ်ပို ၁】

Chapter 49 (ပထမနေ့ ကော့တေးပါတီတွင်)

နှစ်တစ်နှစ်ကုန်ဆုံးတော့မှာဖြစ်ပြီး နွေဦးပွဲတော်ကလည်း နီးကပ်လာသည်။ မနေ့ညက နှင်းတွေထူထပ်စွာကျဆင်းမှုကြောင့် မြို့သည် ဖြူဖွေးသန့်ရှင်းသော ရှုခင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ 

အနက်ရောင် Sedan ကားတစ်စီးသည် မြေအောက်ကားပါကင်သို့ မောင်းနှင်လာပြီးနောက် လူနှစ်ဦး ကားထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

သူတို့သည် အလွန်ဆင်တူသော အမျိုးသားဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ချုပ်ထားသောဒီဇိုင်းများက သူတို့၏ကြော့ရှင်းသော ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားကို ပေါ်လွင်စေသည်။ သူတို့၏ချောမောပြီး လေးနက်သောမျက်နှာနှစ်ခုက အေးစက်စက်အရိပ်အယောင်များကို ပေါ်လွင်စေသည်။ ကားတံခါးဖွင့်၊ ကားပေါ်ကဆင်း၊ ကားတံခါးပိတ်ခြင်းတို့သည် သူတို့၏လှုပ်ရှားမှုများက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖြစ်နေတာကြောင့် ချစ်ခင်ကြင်နာမှုကို ပြသနေသလိုပင်။

"…ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို ကော်ပီနေတာ ရပ်လို့ရမလား။" ကျန်းကျင်ယန်သည် အဆင်မပြေဖြစ်စွာ သူ့နက်ကတိုင်ကို ဖြောင့်လိုက်သည်။

"ကိုယ်ကော်ပီမကူးပါဘူး" ကျန်းယွီချွမ်းလည်း သူ့နက်ကတိုင်ကို ဖြောင့်လိုက်သည်။

သူ၏စိတ်ဖတ်စွမ်းရည်ကို မျှဝေထားသော ကျန်းကျင်ယန်သည် သူ့ကို စူးစူးရဲရဲ စိုက်ကြည့်ရင်း "ခင်ဗျားစိတ်ထဲမှာ လှောင်ရယ်နေမှန်း ကျွန်တော်ကြားတယ်။"

"မင်းလည်း စိတ်ထဲမှာ လှောင်ရယ်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား။" ကျန်းယွီချွမ်းသည် လျှောက်လာပြီး သူ့နှာဖျားကို လက်ညှိုးဖြင့် ထိလိုက်သည်။ "သွားရအောင်"

သူ့ဘေးရှိ ကားထဲက မန်နေဂျာသည် ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးကို မျက်မြင်တွေ့ပြီး ကားထဲက မထွက်ရဲပေ…

ငါတို့ရဲ့ စီအီးအိုကျန်းနဲ့ သူ့မိန်းမတို့ ချစ်ခင်ကြင်နာမှုပြတာက သူတို့စိတ်တွေကို ဖတ်နိုင်သလိုပဲ။

ယနေ့သည် ကျန်းယွီချွမ်း အလုပ်လုပ်သည့် ဟိုတယ်လုပ်ငန်းစုက ကျင်းပသော နှစ်သစ်ကူးဧည့်ခံပွဲနေ့ဖြစ်သည်။ နှစ်ယောက်သား ခန်းမထဲဝင်သွားသောအခါ တက်ရောက်သူအများစု ရောက်ရှိနေပြီး အစီအစဉ်မှူးက စင်မြင့်ပေါ်တွင် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေသည်။ ပတ်ဝန်းကျင် ငြိမ်သက်သွားပြီးနောက် အစီအစဉ်မှူးက တိုတောင်းသောအဖွင့်မိန့်ခွန်း ပြောကြားခဲ့ပြီး ကုမ္ပဏီ၏အကြီးတန်းခေါင်းဆောင်များက မိန့်ခွန်းပြောကြားခဲ့သည်။

ကျန်းကျင်ယန်သည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ၏ မကျေနပ်ချက်များကို နားထောင်ရင်း ခေါင်းဆောင်၏ မိန့်ခွန်းကို နားထောင်ခဲ့သည်။

"ဒီမစ္စတာလျိုက တကယ်ကို စိတ်အနှောက်အယှက်ဖြစ်စရာပဲ၊ သူက ထိပ်ပြောင်နေတာလို့ ငါကြားတယ်။"

"အာ… ငါ မစ္စတာလျိုရဲ့ဆံပင်တုကို ဆွဲချွတ်ချင်လာပြီ… မဖြစ်ဘူး၊ မဖြစ်ဘူး၊ မဖြစ်ဘူး၊ ငါ အလုပ်အသစ်ရှာလို့မရမချင်း လုပ်လို့မဖြစ်ဘူး…"

"မစ္စတာကျန်းကိုပဲ အရင်ပြောရအောင်။ သူက မျက်စိထဲ ပိုကြည့်ကောင်းတယ်"

ကျန်းကျင်ယန်သည် ချက်ချင်းပင် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ကို မနာလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ငါ့ယောက်ျားက သေချာပေါက် ကြည့်ကောင်းတယ် ဒါပေမဲ့ သူ့… သူ့ရဲ့ဟာက ပိုပြီးကြည့်ကောင်းတယ်၊ ငါတစ်ယောက်တည်းပဲ ကြည့်လို့ရတာ ကံမကောင်းစရာပဲ ဟန့်…

ကျန်းယွီချွမ်းသည် ကျန်းကျင်ယန်ဘေးတွင် အမူအရာမဲ့လျက် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေသည်: "…"

မင်း အခုကြည့်ချင်လား။

ကျန်းကျင်ယန်သည် ရုတ်တရက် မဖော်ပြနိုင်စွာ နာ ခေါင်းကို ခါလိုက်သည်: "..."

ဟင့်အင်း… ကျွန်တော် တွေးကြည့်ရုံပဲ။

ကျန်းယွီချွမ်းသည် ဘေးကိုမကြည့်ဘဲ ရှေ့တည့်တည့်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်: "…"

ကိုယ် မင်းကို ဒီမှာ လုပ်ပစ်ချင်တယ်၊ မင်းကို စားပွဲပေါ်တွန်းချ၊ မင်းရဲ့တစ်ကိုယ်လုံးကို ဝိုင်နီလောင်းပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း လျက်ပြီး သန့်ရှင်းပေးမယ်။ 

ကျန်းကျင်ယန်သည် ရုတ်တရက် ခေါင်းလှည့်လာပြီး သူ့ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်သည်: "…"

ခင်ဗျားစိတ်ကို ရပ်လိုက်စမ်း။ တဏှာရူးစီအီးအို။

ကျန်းယွီချွမ်းသည် ကြောင်တက်တက်အမူအရာဖြင့် သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "ဘာဖြစ်လို့လဲ လက်ထောက်ကျန်း"

ကျန်းကျင်ယန်သည် ဒေါသထွက်ပြီး အံကြိတ်ကာ သူ့အမူအရာကိုထိန်းထားရန် ကြိုးစားရင်း အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။ "ဘာမှမဟုတ်ဘူး။"

ထို့နောက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များက စိတ်ထဲတွင် ဝေဖန်ကြသည်။

ဟားဟား… မဒမ်က ဒီနေ့ ထူးထူးဆန်းဆန်း ပြုမူနေတယ်။

ချစ်မိသွားရင် ဉာဏ်ရည်နိမ့်သွားစေမှန်း ငါတို့အားလုံးသိသားပဲ။

ကျန်းကျင်ယန်မူးဝေသွားသည်: "…"

အရာအားလုံးကိုကြားနေရတာကလည်း ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခုပဲ။

ငါ့ယောက်ျားက ဒီလောက်နှစ်တွေအကြာကြီး ဘယ်လိုများ ခံနိုင်ရည်သလဲမသိဘူး။ တကယ်ခက်ခဲမှာပဲ။

မကြာခင်မှာပဲ ကျန်းယွီချွမ်း စင်ပေါ်တက်ပြီး မိန့်ခွန်းပြောရန် အလှည့်ရောက်လာတော့သည်။

စိတ်အားထက်သန်သော လက်ခုပ်သံများကြားတွင် သူသည် တည်ငြိမ်စွာ စင်မြင့်ရှေ့သို့ လျှောက်သွားသည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ရုပ်ရည်သည် စူပါမော်ဒယ်တစ်ဦးနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်လောက်အောင် လှပသည့်အပြင် အေးစက်ပြီး ချဉ်းကပ်ရန် ခက်ခဲသော အမူအရာက ပရိသတ်အားလုံးကို တိတ်ဆိတ်သွားစေခဲ့သည်။

ဝါးးးးး… ပြီးပြည့်စုံတဲ့ဂေးပဲ။

လက်ထောက်ကျန်းကလည်း အတော်လေးကြည့်ကောင်းတယ်။ ဒီလူနှစ်ယောက် ပေါင်းစပ်တာက အရင်းအမြစ်တွေကို အလဟဿဖြုန်းတီးတာပဲ။ မင်းတို့နှစ်ယောက် လူသားမျိုးဗီဇတွေကို အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်နည်းလေး စဉ်းစားပေးကြပါ။

လူတိုင်းက ထိုသို့ထင်ကြသည်။

ကျန်းယွီချွမ်းသည် လည်ချောင်းကို ရှင်းထုတ်ပြီး မိန့်ခွန်းကို စတင်ပြောလိုက်သည်။ ၎င်းသည် ယခင်နှစ်သစ်ကူးနှုတ်ခွန်းဆက်စကားနှင့် တူညီသော်လည်း သူသည် ညှို့ဓာတ်ပါသကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းသောအသံဖြင့် ပြောသောအခါ အလွန်ရင်သပ်ရှုမောစရာကောင်းသည်။

ကျန်းကျင်ယန်သည် စင်မြင့်အောက်မှ သူ့ယောက်ျားကို မာနကြီးပြီး ချစ်ခင်မှုအပြည့်ဖြင့် ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲတွင် အရူးအမူးဖြစ်နေသည်။

"...ဝန်ထမ်းတိုင်းကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ မင်းတို့ရဲ့ကြိုးစားအားထုတ်မှုနဲ့ ဇွဲလုံ့လကြောင့် ဒီလိုဖြစ်လာတာပါ…" ကျန်းယွီချွမ်းသည် အမူအရာမဲ့စွာ ပြောလိုက်ရင်း သူ့အကြည့်သည် ကျန်းကျင်ယန်၏လေးနက်ပြီး ဂရုမစိုက်ဟန် မျက်နှာပေါ်ကို ကျရောက်သွားသည်။

ကိုယ် မင်းနဲ့အတူ လုပ်ချင်တယ်။

ကျန်းကျင်ယန်၏မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်: "…"

စင်ပေါ်မှာ ခင်ဗျား တောင်လာရင် အရှက်ကွဲမှာ မကြောက်ဘူးလား။

"…ဟိုတယ်ရဲ့ လည်ပတ်မှု စွမ်းဆောင်ရည်က တဖြည်းဖြည်း တိုးလာသလို" ကျန်းယွီချွမ်းက ဆက်လက်ပြီး "အမှတ်တံဆိပ်ရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကလည်း သိသိသာသာ တိုးလာတယ်။"

ဒါက ခက်ခဲနေပါပြီ၊ မင်းမမြင်ဘူးလား။

ကျန်းကျင်ယန်သည် စားပွဲပေါ်မှ ကော့တေးကို ကောက်ယူပြီး သူ၏ပြိုလဲလုနီးနီးဖြစ်နေသော အမူအရာကို ဖုံးကွယ်ရန် တစ်ငုံ့သောက်လိုက်သည်...

ခင်ဗျားက ဘယ်လောက်ဆိုးဝါးတဲ့စီအီးအိုလဲဆိုတာ အခု ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်မှ စိတ်ကူးကြည့်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။

ကျန်းယွီချွမ်းသည် စင်မြင့်ပေါ်တွင် အနည်းငယ်ပြုံးကာ ခေတ္တရပ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "နှစ်သစ်မှာ ငါတို့ရဲ့ ဝန်ထမ်းတိုင်း အလုပ်အပေါ် စိတ်အားထက်သန်မှု အပြည့်ရှိမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်..."

ပရိသတ်များသည် စိတ်အားထက်သန်စွာ စိတ်ထဲမှအသံများဖြင့် ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

အားး… မစ္စတာကျန်းက ပြုံးလိုက်တော့ အရမ်းချောတာပဲ။

ငါ အသက်မရှင်တော့ဘူး။ မစ္စတာကျန်းပြုံးတာကို ငါတကယ်မြင်လိုက်ရတယ်။

မိန့်ခွန်းအဆုံးတွင် ကျန်းယွီချွမ်းသည် ရှန်ပိန်ပုလင်းကိုဖွင့်ကာ နှစ်သစ်ကူးဧည့်ခံပွဲ တရားဝင်ဖွင့်လှစ်ကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။

ခန်းမထဲက လေထုသည် ရုတ်တရက် သက်ဝင်လှုပ်ရှားလာသည်။ လူတိုင်း စားသောက်ပြီး စကားစမြည်ပြောဆိုနေကြကာ စင်မြင့်ပေါ်က အစီအစဉ်မှူးသည် အစီအစဉ်အတိုင်း ဂိမ်းများစီစဉ်ပြီး ဆုတွေ ထုတ်ယူနေသည်။ လူအုပ်ကြီးကို ဘယ်သောအခါမှ မကြိုက်သော ကျန်းကျင်ယန်သည် ထောင့်တစ်နေရာတွင် ရပ်နေပြီး ကျန်းယွီချွမ်းသည် သူ့ဆီကို ကြော့ရှင်းသောအမူအရာနှင့် လျှောက်လာတာကို ကြည့်နေရင်း သူ့ကိုဖြတ်သွားပြီး တစ်ချက်တောင်မကြည့်ဘဲ ခန်းမထဲကနေ ထွက်သွားသည်။

ကျန်းကျင်ယန်က သူ၏ထွက်သွားသောရုပ်သွင်ကို ကြည့်နေသည်: "…"

ယောက်ျားရေ ခင်ဗျားဘာလုပ်နေတာလဲ။

ကျန်းယွီချွမ်းက နောက်ပြန်လှည့်မကြည့်ဘဲ လှည့်ထွက်သွားသည်: "..."

သန့်စင်ခန်းထဲလိုက်ခဲ့။ မင်းစတဲ့မီး မင်းလာငြိမ်းချေ။

ကျန်းကျင်ယန်သည် ချက်ချင်း အံ့အားသင့်သွားပြီး သူ့တစ်ခန္ဓာကိုယ်တစ်လျှောက် အေးစိမ့်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ကျန်းကျင်ယန်သည် စီအီးအိုဝတ္ထုများကို နှစ်သက်ကြောင်း သိပြီးနောက် ကျန်းယွီချွမ်းသည် ဝတ္ထုများထဲက စီအီးအိုလုပ်ရိုးလုပ်စဉ်များကို လေးလေးနက်နက် အတုယူလေ့ရှိသည်။

သည်လိုလုပ်ရိုးလုပ်စဉ်မျိုးကို လက်တွေ့ဘဝမှာ အသုံးချသောအခါ ကျန်းကျင်ယန်သည် သူ့ကိုယ်သူ သတိလစ်သွားအောင် လက်သီးဖြင့်ထိုးပစ်ချင်လောက်သည်အထိ ရှက်ရွံ့စေသည်။

တစ်မိနစ်အကြာတွင် ကျန်းကျင်ယန်သည် အမျိုးသားသန့်စင်ခန်းထဲသို့ ဝင်လာပြီး ပိတ်ထားသော အခန်းများကို မျက်နှာမူကာ သူ့စိတ်ထဲတွင် 'မင်းဘယ်မှာလဲ' ဟု မေးလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျန်းကျင်ယန်ကို မျက်နှာမူသော အခန်းတံခါးသည် ရုတ်တရက် ပွင့်သွားပြီး လက်တစ်ဖက်ထွက်လာကာ ကျန်းကျင်ယန်ကို အထဲသို့ဆွဲသွင်းပြီး သူ့ကို နံရံတွင် ဖိလိုက်သည်။ ပြင်းပြင်းထန်ထန် နမ်းလိုက်ခြင်းကြောင့် ကျန်းကျင်ယန်၏ ခြေထောက်များ အားပျော့သွားပြီး နံရံကနေ လျှောကျလုနီးပါးဖြစ်သွားသည်။

"အိမ်သာက ညစ်ပတ်တယ်..." ကျန်းကျင်ယန်သည် ကျန်းယွီချွမ်း၏ ရင်ဘတ်ကို တွန်းလိုက်သည်။

"မင်း စိတ်ထဲကပြောခဲ့တာ ဒါမဟုတ်ပါဘူး" ကျန်းယွီချွမ်းသည် ရပ်တန့်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းကျင်ယန်သည် သူ့ကိုယ်သူ မအော်မိရန် နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်သည်။

'ပြောတာတစ်မျိုး၊ ထင်တာတစ်မျိုး'လိုမျိုး ပရောပရည်လုပ်နည်းတွေကို ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် အသုံးပြုလို့မရဘူးလား။

ဤကျဉ်းကျပ်ပြီး မသန့်ရှင်းသောနေရာတွင် ပုန်းအောင်းနေသော သပ်ရပ်စွာ ဝတ်စားထားသည့် လူနှစ်ယောက်သည် ပြောဆိုရန်ခက်ခဲသော ကာမဆန္ဒများကို လုပ်ဆောင်နေကြပြီး တားမြစ်ထားသော ပျော်ရွှင်မှုကို ပို၍ခံစားရစေသည်။ ထိုကဲ့သို့သော ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် လေထုတွင် ရမ္မက်သည် အလွန်ပြင်းထန်ပြီး မြန်ဆန်စွာ ပေါ်ပေါက်လာကာ သူတို့၏ကျန်ရှိနေသော ဆင်ခြင်တုံတရားများကို ဟာရီကိန်းမုန်တိုင်းကဲ့သို့ သယ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ အထွတ်အထိပ်ရောက်သောအခါ အသံမထွက်စေရန်အတွက် ကျန်းကျင်ယန်သည် သူ့လက်ဖမိုးကို ကိုက်လိုက်ပြီး မျက်ရည်များသည် သူ၏နီရဲနေသောမျက်လုံးများမှ သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်သို့ စီးကျလာကာ ကျန်းယွီချွမ်း လျှက်လိုက်သည်။

"…ခင်ဗျားကြောင့် အင်္ကျီတွေတွန့်ကုန်ပြီ" ကျန်းကျင်ယန်သည် တိုးတိုးလေးအပြစ်တင်ရင်း သူ့အင်္ကျီများကို ဆွဲယူလိုက်သည်။

"ရှူး…" ကျန်းယွီချွမ်းသည် တိတ်တိတ်နေရန် အမူအရာလုပ်ကည သူ့ပါးစပ်ကို နှုတ်ခမ်းဖြင့် အုပ်လိုက်သည်။

အသံမထွက်နဲ့၊ အပြင်မှာ တစ်ယောက်ယောက်ရှိတယ်။

ကျန်းကျင်ယန်က နားစွင့်ပြီး နားထောင်နေသည်...

ဘုရားရေ… ဒီအသံက… မစ္စတာလျိုဖြစ်ရမယ်။

ကျန်းယွီချွမ်း၏ နက်မှောင်သော မျက်လုံးများသည် ဆိုးသွမ်းသော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် လင်းလက်သွားသည်...

သူ့ဆံပင်တုကို ပြင်နေတယ်။

ကျန်းကျင်ယန်: "ဖွီး"

တစ်မိနစ်ကြာပြီးနောက်

ဆံပင်တုကို ပြင်ပြီးနောက် မစ္စတာလျိုသည် နောက်ဆုံးတွင် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

လူနှစ်ယောက်သည် အိမ်သာခန်းတံခါးကိုဖွင့်ပြီး ခန်းမဆီသို့ အမြန်ပြန်သွားကြသည်။

တစ်ယောက်သည် အေးစက်စက်နှင့် တသီးတသန့်ဆန်ပြီး တခြားတစ်ယောက်ကလည်း အေးစက်စက်နှင့် တသီးတသန့်ဆန်သည်။

ပါတီပွဲသည် အလွန်ချောမွေ့စွာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီး နေရာကလည်း အလွန်သက်ဝင်လှုပ်ရှားကာ တရုတ်နှစ်သစ်ကူး၏ ပျော်ရွှင်ဖွယ်ကောင်းသော လေထုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ကျန်းကျင်ယန်သည် ပန်းကန်ထဲမှ တီးလားမီစူးကို ကောက်ယူကာ တည်ငြိမ်စွာ တစ်ကိုက်ကိုက်လိုက်သည်။

ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်တွင် တစ်မနက်လုံး ရပ်တန့်သွားသော နှင်းထုကြီးသည် တစ်ဖန်ပြန်လည်ကျဆင်းလာပြီး နှင်းပေါ်တွင် ခြေရာဟောင်းများနှင့် အရိပ်အယောင်များကို တဖြည်းဖြည်း ဖုံးအုပ်ထားသည်။

နှစ်သစ်က စတင်တော့မည်။

TK Team Chapter 49