(30)

ဂူဖောက်သူတို့ဒဏ္ဍာရီ 盗墓笔记 (volume 2)

Author -南派三叔 (nan pai san shu)

translater - Hninthawethadar

ချင်လင်နတ်သစ်ပင်

Chapter (30)

လုပ်ရိုးလုပ်စဥ်ဟောင်း

ယုတ္တိဗေဒအရပြောရရင် ရုပ်ထုရဲ့မျက်နှာကို မြင်ဖို့မခက်ပေမယ့် အောက်ခြေကနေ အပေါ်ကို မော့ကြည့်နေရတာကြောင့် ဘယ်ကိုသွားနေပါစေ ရှုထောင့်ကြောင့် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်ရသေးဘဲ ဖြစ်နေသည်။ ဝူရှဲ့ စိတ်ဆိုးသွားပြီး ရုပ်ထုအပေါ်ထားတဲ့ ဆိုးရွားတဲ့ ခံစားချက်က ပိုပြင်းထန်လာခဲ့သည်။

သူဌေးဝမ်မှာလည်း သူ့လို ခံစားချက်မျိုး ရှိကောင်းရှိနိုင်ပါသည်။ သူမြင်ချင်လာလေ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်နိုင်လေ ဖြစ်နေတာကြောင့် သူ့မျက်နှာက စိုးရိမ်စိတ်တွေနဲ့ နီရဲလာတော့သည်။ နေရာတော်တော်များများ ပြောင်း​​ပြီး ကြည့်လိုက်ပေမယ့် မမြင်ရတာမို့ မကျေနပ်ကြတော့ပေ။ နောက်ဆုံးတော့ ပြိုကျနေတဲ့ ပျဉ်ခင်းလမ်းကို အရင်တက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဒီကျောက်နံရံတွေက သစ်ပင်ရဲ့ အမြစ်တွေပြည့်နေတော့ တောင်တက်ရတာ ခက်ခဲမှာမဟုတ်ဘူး။ အောက်က ပျဉ်ခင်းလမ်းတွေ ချော်သွားလို့ လဲကျသွားရင်လည်း သေမှာ စိုးရိမ်စရာ မရှိတော့ပေ။ 

သို့နှင့် နှစ်ယောက်သား ပြိုကျနေတဲ့ ပျဉ်ခင်းလမ်း​ပေါ်ကို တစ်ဖန် ပြန်သွားခဲ့ကြသည်။ သူဌေးဝမ်ဟာ ​​တွဲလောင်းကျနေတဲ့ အမြစ်တွေရဲ့ ကြံ့ခိုင်မှုကို စစ်ဆေးပြီး ဘက်စုံသုံး ပေါက်ချွန်းနဲ့ ဆွဲချပြီး ချောက်ကမ်းပါးကို အမြန်တက်သွားခဲ့သည်။ ဝူရှဲ့သူ့ကို ဓာတ်မီးနဲ့ ထိုး​ပြ​နေပြီး သူ လဲကျသွားဖို့ ကျိန်ဆဲနေမိသည်။ ကံမကောင်းစွာပဲ သူဌေးဝမ်ရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပုံစံနဲ့ မလိုက်ဖက်ပါဘူး။ နှစ်ချက် သုံးချက်၊ ငါးချက်လောက် တင်ပြီးနောက် တစ်ဖက်က ပျဉ်ခင်းလမ်းပေါ်ကို ခုန်ဆင်းသွားခဲ့သည်။

သူက လှည့်ပြီး ဘက်စုံသုံး ပေါက်ချွန်းကို ကျွန်တော့်ဆီ ပြန်ပစ်ချလိုက်ပြီး သူ့ဘာသာသူ ရှေ့ကို ပြေးသွားလေသည်။ အဲဒီထဲမှာ ဘာတွေပါနေလဲ ဆိုတာ သိလိုစိတ်များနေတာ ဖြစ်နိုင်ပါ၏။ ဝူရှဲ့လည်း ခေါင်းပေါ်က မီးကိုဖွင့်ပြီး သူဌေးဝမ်အတိုင်း ချောက်ကမ်းပါးပေါ် တွယ်တက်လိုက်သည်။ လက်တစ်ဖက်တွင် ဘက်စုံသုံး ပေါက်ချွန်းတစ်ချောင်းကို ဆွဲထားရင်း တခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့်လည်း အမြစ်များကို ဆွဲထားရသည်။ ဒီအမြစ်တွေက နှစ်ပေါင်း ဘယ်လောက်တောင် ကြီးထွားလာခဲ့သလဲ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ပေ။ ၎င်းတို့သည် ကျောက်တုံးများကဲ့သို့ အလွန်မာကျောပြီး အသက်ရှင်နေပုံလည်း မပေါ်ပေ။ ထိုအစား တိရိစ္ဆာန်အကြေးခွံများနှင့်ပင် အလွန်ဆင်တူ​နေသည်။ အနီးကပ်ကြည့်လျှင် ရှေးခေတ် ကျောက်ဖြစ်ရုပ်ကြွင်းများသာ ဖြစ်ကြောင်း သေချာပေါက် ထင်မြင်မိလိမ့်မည်။

ဝူရှဲ့အရမ်းဂရုတစိုက် တက်နေခဲ့သော်လည်း သူ့ရဲ့တိုးတက်မှုက အရမ်းနှေးနေသည်။ သူတက်နေတဲ့ လမ်းတစ်ဝက်လောက်ကို ရောက်တော့ သူဌေးဝမ်ရဲ့ အသံကို ကြားလိုက်ရ၏။ 

"ငါ့ဆီ မြန်မြန်လာစမ်းပါ... ဒီကနေ ပိုပြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်ရတယ်... အဲဒီသစ်ပင် အမြစ်တွေကြားမှာ ရုပ်တုတစ်ခုထက်တောင် ပိုရှိနေသလိုပဲ အဲဒီရုပ်​ထုက ဘာလဲဆိုတာတော့ ငါလည်း မသိဘူး"

သူ့စကားကြားတော့ ဝူရှဲ့ အံကြိတ်ကာ လက်ခြေများကို လှုပ်ရှားရင်း နောက်ဆုံးတွင် အမြစ်တစ်ခုကို ဆွဲကိုင်၍ လွှဲယမ်းရင်း ခုန်ဝင်လိုက်၏။ ထို့နောက် တစ်ဖက်သို့ လှည့်ကာ သူ့ဓာတ်မီးနောက်ကို လိုက်ကြည့်ရာ ထိုသူဌေးဝမ်မှာ ပျဉ်ခင်းလမ်းတဝိုက်က တတိယထပ်သို့ လျှောက်သွား​နေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူက အဝေးကြည့် မှန်ပြောင်းဖြင့် ကြေးနီပင်က အခြေအနေကို ကြည့်နေသည်။ ဝူရှဲ့လည်း သူကြည့်နေတဲ့ နေရာကို လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ ထောင့်အပြောင်းအလဲကြောင့် သစ်ပင်ရဲ့ အမြစ်တွေမှာ ရစ်ပတ်နေတဲ့ အရာတစ်ခုကို လှမ်းမြင်လိုက်ပေမယ့် အတိအကျကတော့ မရေရာသေးပါဘူး။

ဝူရှဲ့ သူ့နောက်ကို လိုက်သွားပြီး သူ့ဆီက အဝေးကြည့်မှန်ပြောင်းကို သိမ်းပိုက်လိုက်သည်။ ဝူရှဲ့ ကြည့်လိုက်တော့ စပါးအုံးမြွေကြီးကဲ့သို့ ကြီးမားသော အမြစ်ထုကြီးအတွင်း သံချေးတက်နေသော ကြေးဝါ လက်မောင်းများစွာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရ​လေသည်။ အရေအတွက်ကို တွက်ချက်ကြည့်လိုက်လျှင် အထဲမှာ အနည်းဆုံး ရုပ်တုလေးခုခန့် ရှိလိမ့်မည်။ ထိတွေ့ထားသော အစိတ်အပိုင်းများကို အခြေခံ၍ ထွင်းထုထားသည့် ပုံသဏ္ဌာန်များ တူညီခြင်း ရှိမရှိကို တိကျစွာ ဆုံးဖြတ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ကျန်အစိတ်အပိုင်းများကို သစ်ပင်ရဲ့ အမြစ်များက နက်ရှိုင်းစွာ ရစ်ပတ်ထားသည်။ အမြင်အာရုံကို ဆန်းစစ်ကြည့်ရာ အရွယ်အစားမှာ အလွန်ကြီးမားပြီး အမြင်အာရုံစစ်ဆေးမှုအရ၊ ၎င်းသည် အလွန်ကြီးမားပြီး ချောက်ကမ်းပါးပေါ်၌ သူတို့တွေ့ခဲ့ရသည့် ကျောက်တုံးနှင့် အရွယ်အစား အတူတူလောက် ရှိနိုင်သည်။ 

လောင်းယန်ပြောတဲ့ "ကြီးမားတဲ့အကျိုးကျေးဇူး" ဟာ ဒီကြောက်စရာ ကောင်းတဲ့ သစ်ပင်အမြစ်​တွေ​တော့ မဟုတ်နိုင်ပေ။ သူပြောတဲ့ အရာက သစ်ပင်အမြစ်များထဲတွင် ရှိ​နေသော ပစ္စည်းသာ ဖြစ်ရမည်။ ဒါပေမဲ့ ဒီရုပ်တုတွေက တကယ် တန်ဖိုးကြီးတယ် ဆိုရင်တောင်မှ သယ်သွားလို့ မရဘူးလေ။ သူတို့မသိတဲ့ တစ်ဖက်မှာ ထူးဆန်းတဲ့ အရာတစ်ခုလည်း ရှိနေရမယ်။ ဒီနေရာမှာ ရပ်နေလို့ကတော့ ဘာဆိုတာ တိတိကျကျ သိရမှာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီကို သွားမှရလိမ့်မယ်။

ဝူရှဲ့တို့ ပျဥ်ခင်းလမ်းအတိုင်း ဆက်လျှောက်လာခဲ့သည်။ ဂူရဲ့အပေါ်ဘက် အစွန်းနားဟာ ကြေးနီပင်ကြားက အကွာအဝေးက တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ပိုနီးလာတဲ့အတွက် ပိုပိုပြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လာရသည်။ မူလက ကြေးနီပင်ထိပ်တွင် စက်ဝိုင်းပုံ ယဇ်ပူဇော်သည့် စင်မြင့်တစ်ခုရှိပြီး ကြေးရုပ်တုလေးခုက လမ်းကြောင်းလေးခုကို မျက်နှာမူထားသည်။ မူလက လမ်းကြောင်းများစွာ ပြောင်းလိုက်လျှင် ရုပ်တုများ၏ မျက်နှာအစစ်ကို မြင်နိုင်မည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း အမြင့်သို့တက်လေ စိတ်ပျက်ရလေ ဖြစ်လာသည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် မျက်နှာများသည် သစ်ပင်အမြစ်များဖြင့် တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ရစ်ပတ်နေတာကြောင့် ဒီသစ်ပင်အမြစ်တွေကို မခုတ်ပစ်ရင် မြင်ရဖို့ ခက်​ပေလိမ့်မယ်။

သူတို့နှစ်ယောက် ဆက်သွားရင်း ယဇ်ပလ္လင်နဲ့အပြိုင် ပျဉ်ခင်းလမ်းပေါ်ကို ရောက်လာခဲ့သည်။ သူဌေးဝမ်က ခဏရပ်ပြီး တစ်ဖက်ကို လှမ်းကြည့်ကာ 

“ဒီရုပ်တုလေးခုကို ထောင့်လေးထောင့် အရပ်လေးမျက်နှာမှာ ချထားတယ်...ဆိုလိုတာက အလယ်ဗဟိုမှာ တခြားအရာ တစ်ခုခု ရှိရမယ်လို့ ညွှန်ပြနေတာပဲ... အစကတော့ ငါတို့ရဲ့ပစ္စည်းတွေအကုန် ဒီမှာရှိနေရင် အဲဒီကိုတက်ပြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြည့်ဖို့ မီးမောင်းထိုးပြနိုင်တယ်။ ကံမကောင်းချင်တော့ အဲဒီပစ္စည်းတွေက ရေတံခွန်ထဲကို ကျသွားပြီ...မတတ်နိုင်တော့ဘူး လူငယ်လေး... ငါတို့ ဒီအကြောင်းကို အဲ့ကိုသွား​ပြီးမှ ဆက်ပြောကြတာပေါ့" 

သူဌေးဝမ်က ပြောပြီး ဘက်စုံသုံး ပေါက်ချွန်းရဲ့ အဆုံးတစ်ဖက်ကို နောက်ပြန်ခေါက်လိုက်သည်။ ဓားကို ထိုအစွန်းတွင် ချိတ်ပုံသဏ္ဌာန်ဖြစ်အောင် ခေါက်ချည်လိုက်ပြီး ကြိုးရှည်နဲ့ပါ တွဲချည်ထားလိုက်သည်။ သူက ပျံသန်းနေသော ခြေသည်းပုံစံကို ပြုလုပ်ကာ အနောက်ကို အကြိမ်အနည်းငယ် လွှဲယမ်းပြီးမှ ပစ်လွှတ်လိုက်လေ၏။ 

ဘက်စုံသုံး ပေါက်ချွန်းသည် ဆန့်ကျင်ဘက် ယဇ်ပလ္လင်ဘေးရှိ သစ်ပင်အမြစ်ပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲသွားသည်။ ၎င်းသည် အကြိမ်အနည်းငယ် ပတ်ပတ်လည်ပြီးမှ ကြိုးကို ပြန်ချိတ်မိသွားသည်။ သူဌေးဝမ်သည် ကြိုးကို တင်းကျပ်သွားအောင် ဆွဲလိုက်တာကြောင့် သစ်ပင်အမြစ်များကို လှုပ်ရမ်းသွားစေသည်။ ထိုအခိုကိ ထူးဆန်းသော မီးခိုးရောင် ပိုးကောင်များစွာသည် သစ်ပင်အမြစ်များမှ အက်ကွဲရာအတိုင်း ခုန်ဆင်းကာ လမ်းကြောင်း အားလုံးမှ လျင်မြန်စွာ ပြေးထွက်လာကြသည်။

သူဌေးဝမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး 

"ကောင်လေး ဒီတစ်ခါတော့ မင်းအရင် သွားအလှည့်ပဲ!"

ဒီအကောင်တွေကို သူတားမြစ်ထားနိုင်ကြောင်း သူဌေးဝမ် သိတဲ့အတွက် သူ့ကို အရင်သွားခိုင်းကြောင်း ဝူရှဲ့လည်း သိတာမို့ စိတ်ထဲက ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီး အကွာအဝေးကို အမြင်အာရုံကို စစ်ကြည့်လိုက်သည်။ အစောတုန်းကလည်း တောင်တက်လာခဲ့ရာ အကွာအဝေးက ပိုနီးနေပြီမို့ ပြဿနာကြီးကြီးမားမား မဖြစ်နိုင်တော့ဘူးလို့ တွေးကာ ခေါင်းညိတ်ပြီး ကြိုးပေါ်တက်၍ ဇောက်ထိုး အနေအထားဖြင့် သွားလိုက်သည်ါ 

ဝူရှဲ့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် တက်ပြီးနောက် သူဌေးဝမ်ကို အထင်ကြီး မလေးစားဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ ကြိုးက အရမ်းကောင်းပေသည်။ အစွန်းနှစ်ဖက်က အောက်ဘက် 60 ဒီဂရီလောက် ထောင့်ချိုးကျသွားရာ ကြိုးကို ခြေထောက်တွေကြားမှာ ညှပ်ထားသရွေ့ သဘာဝအတိုင်း လျှောကျသွားမှာပင်။ ဝူရှဲ့ အနည်းငယ် အားစိုက်ထုတ်လိုက်ပြီး လေထဲပျံဝဲကာ ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်ရှိ သစ်ပင်၏ အမြစ်များကို လှမ်းယူလိုက်သည်။ အပေါ်ဘက်က အမြစ်များကိုလည်း ချက်ချင်းဆွဲယူ၍ မြေကြီးပေါ် ခိုင်ခံ့စွာ ရပ်တည်လိုက်သည်။

သူဌေးဝမ်က သူ့ကို အမူအရာပြပြီး အခြေအနေကို အရင်စစ်ဆေးခိုင်း၏။ ဝူရှဲ့ လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ အစောတုန်းက တွေ့လိုက်ရတဲ့ မီးခိုးရောင်ပိုးကောင်တွေဟာ ချီးကူကောင်တွေ မဟုတ်ဘဲ ပုစဉ်းရင်ကွဲလေးတွေနဲ့ ဆင်တူတဲ့ အင်းဆက်ပိုးမွှားတွေ ဖြစ်ကာ တော်တော်​လေးများပေမယ့် အန္တရာယ်တော့ မများချေ။ သို့သော် ဘယ်အရာမဆို ထိခိုက်နစ်နာစေနိုင်လို့ ဝူရှဲ့ သူတို့ကို မောင်းထုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူဌေးဝမ်ဘက်ကို အမူအရာနဲ့ အချက်ပြလိုက်သည်။ ထိုသူက ပိုးမွှားများ အမှန်တကယ် မရှိကြောင်း သေချာစေရန်အတွက် သူ့ဓာတ်မီးကို အသုံးပြုကာ ကြိုးပေါ်တက်လာခဲ့သည်။

ဒီသစ်ပင်ရဲ့ အမြစ်တွေက သူ့ပေါင်နှစ်ချောင်း၊ သုံးခုစာလောက် ထူပြီး ရောထွေးနေသည်။ အမြစ်တွေအချင်းချင်း ထိတွေ့တဲ့ နေရာတွေက တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားပြီး မထိတဲ့နေရာတွေကတော့ အပေါက်တွေ ဖြစ်သွားသည်။ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ နေရာတော်တော်များများဟာ ပေါင်းစည်းလိုက်သလို ဖြစ်လာရာ အတွင်းအပေါက်များသည် အရပ်မျက်နှာ လမ်းကြောင်း အားလုံးတွင် ကျယ်ပြန့်လာသည်။ မတ်တပ်ရပ် ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ အပေါက်တွေက နေရာအနှံ့ ပြန့်ကျဲ​နေတာ တွေ့ရ၏။ ဒီလိုအရာတွေက ညောင်တောတွေမှာသာ အဖြစ်များတတ်​လေသည်။ ညောင်ပင်ကြီးတွေ ရှိတဲ့ နေရာတွေမှာတောင် သစ်တောတခုလုံး တညီတညွတ်တည်း တွယ်ကပ်နေတဲ့ သစ်ပင်ပေါက်တွေ ရှိတတ်ရာ အထဲကိုဝင်ရင် ​ပြန်ထွက်လို့မရမှာ ကြောက်ရ၏။ ဒါကြီးက တစ္ဆေတောနဲ့ ယှဉ်ရင် ပို​တောင် ဆိုး​နေသေးသလိုပင်။

ဝူရှဲ့ သစ်ပင်ရဲ့ အမြစ်ကို ကောက်ကိုင်ပြီး လှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်တော့ အပင်က အရမ်းသက်တမ်းရင့်​နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို နှံ့စပ်အောင် ဖုံးအုပ်ထားလို့ အောက်ဘက်မှာ ဘာရှိလဲဆိုတာ မမြင်ရချေ။ ဒီသစ်ပင်တွေရဲ့ အမြစ်တွေကို ခုတ်လှဲလို့ မရတဲ့အတွက် ရုတ်တရက် ဘာလုပ်ရမှန်း မသိအောင် ဖြစ်သွားသည်။ ခဏလောက်နေပြီး နောက်မှာတော့ သူဌေးဝမ်က သစ်ပင်အမြစ်တွေ ကြားက အပေါက်တွေကနေ ကြည့်ရင်တော့ အဲဒါကို မြင်နိုင်​လောက်ပါတယ်လို့ ပြောလာသည်။ သူတို့နှစ်ယောက် လူခွဲ၍ အပေါက်တစ်ခုပြီးတစ်ခု တောက်လျှောက် လိုက်ကြည့်ရင် အဲဒါကို သေချာပေါက် မြင်နိုင်မှာပဲဟု ဆိုပြန်၏။ 

ဒီလောက် ထူထဲအောင် ဖုံးထားတာကြောင့် သူဌေးဝမ်ပြောတာက မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ထင်ခဲ့ပေမဲ့ တစ်ဖက်လူက သူနဲ့ ဆွေးနွေးဖို့ အဆင်သင့် မဖြစ်သေးပုံ​ဘဲ။ သူဌေးဝမ်က လက်ကို မြှောက်ပြီး သူ့ကို အလုပ်စခိုင်းလိုက်တော့သည်။ 

ဝူရှဲ့သည် ဒီလူဟာ သူအရင်က သိခဲ့တဲ့ ဝမ်ဖက်တီးနဲ့ ခပ်ဆင်ဆင်တူပြီး အရမ်းရက်စက်တယ်လို့ မရေရာတဲ့ ခံစားချက်မျိုးတွေ ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။ သူတို့နှစ်ယောက်က ဆက်စပ်နေသလားလို့ပင် တွေးမိတယာသည်။ ဒါပေမဲ့ သူရဲ့ ဝမ်ဖက်တီးက ပိုချစ်စရာကောင်းတယ်၊ ဒီကောင်က ယင်ဓာတ်(မကောင်းတဲ့စိတ်) များလွန်း၏။ 

ဒီသစ်ပင်တွေရဲ့ အမြစ်တွေဟာ သင်္ချိုင်းကုန်းတစ်ခုလိုပဲ။ မျက်စိနဲ့ မြင်နိုင်တဲ့ အပေါက်ထဲကို ဓာတ်မီးနဲ့ ထိုးကြည့်တာတောင် အားလုံးကို မမြင်ရပေ။ အချိန်အကြာကြီး အလုပ်လုပ်​နေရပြီး ပင်ပန်းလွန်းလို့ ချွေးတွေ ထွက်နေပေမယ့်လည်း ဘာမှ ရှာမတွေ့သေးချေ။ ခါးက တင်းပြီး နာကျင်လွန်းလို့ ချွေးတွေပင် အဆက်မပြတ် စီးကျလာသည်။ 

သူတို့နှစ်ယောက်မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့တာကြောင့် ရပ်လိုက်ကြသည်။ သူဌေးဝမ်က ဝူရှဲ့​ကိုကြည့်ပြီး ရုတ်တရက် ကျိန်ဆဲလိုက်တော့သည်။ 

"ချီးပဲ! လီဖီးဖာလို လူဆိုးကောင်က ငါ့ကို ရန်စဖို့များ ကြံစည်နေတာလားဟ?"

ဝူရှဲ့လည်း စိတ်ထဲမှ ငြီးငြူလိုက်မိသည်။ ဒီမှာ ဘာမှမရှိဘူး ဆိုရင် လောင်းယန်က ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် စိတ်ဖိစီးနေခဲ့ရတာလဲ။ ဒီလို မိုက်မဲတဲ့ ဟာသတွေကို မလုပ်​​လောက်ဘူးလေ။ ပြဿနာက သူတို့နဲ့ ပတ်သက်နေတာပဲ ဖြစ်ရမည်။ အခု သူတို့ဘယ်ကို ရောက်နေတာလဲ။ 

သူတို့နှစ်ယောက်လုံး စကားမပြောကြဘဲ တိတ်တိတ်လေး တွေးနေကြသည်။ ဝူရှဲ့မှာ လောင်းယန် သူ့ကို လိမ်ပြောနေခဲ့တာလား ဆိုတဲ့ အကြောင်းကို တောက်လျှောက် တွေးနေခဲ့သည်။ ဘယ်လို စိတ်အခြေအနေနဲ့ ရောက်နေပါစေ ဒီလိမ်ညာမှုတွေက သူ့ကို ဒီနေရာထိရောက်အောင် ဆွဲဆောင်ဖို့ ကြိုးစားနေရင်တောင် သူဒီကိုရောက်လာပြီး​ပြီ​လေ။ ဒါပေမဲ့ ဘာမှမတွေ့ဘူး။ လောင်းယန် သူ့ကို မပြောနိုင်တဲ့ အကျိုးကျေးဇူးက ဘာများလဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူသိရင်တောင် ဘာမှ မလုပ်နိုင်ဘူး မဟုတ်လား။  

သူတွေးနေတုန်းမှာပဲ သူဌေးဝမ်က ရုတ်တရက် သူ့​ကို တွန်းလိုက်သည်။ ဝူရှဲ့ လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ သူက စကားပြောဖို့ လက်ဟန်ခြေဟန်နဲ့ ပြလေသည်။ ဝူရှဲ့လည်း “ဘာလုပ်နေတာလဲ” လို့ ပါးစပ်လှုပ်ကာ ပြောလိုက်တော့ သူကလက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြီး ငုတ်တုတ်ထိုင်ချဖို့ အချက်ပြလိုက်သည်။ သူက ဝူရှဲ့ကို ဂရုတစိုက် ဆွဲချလိုက်ပြီး သစ်ပင်ရဲ့ အမြစ်တွေဆီက အသံတစ်စုံတစ်ရာကို ဂရုတစိုက် နားထောင်နေလေသည်။ 

ဝူရှဲ့လည်း ချက်ချင်း ငြိမ်ငြိမ်လေး နားထောင်​နေလိုက်သည်။ ဒီမှာဘာလေသံမှ မရှိဘဒ အလွန်တိတ်ဆိတ်နေတဲ့ အတွက် ဒီလှိုဏ်ဂူထဲက သစ်ပင်အမြစ်တွေထဲက "...တပ်......တပ်..."ဆိုတဲ့ အသံလေးကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားလိုက်ရသည်။ ၎င်းက သစ်ပင်အမြစ်ထဲမှ လာ​နေကာ အအေးဒဏ်ကြောင့် တစ်စုံတစ်ယောက် သွားကြိတ်​နေတဲ့ အသံလိုပင်။ 

အသံက အကျယ်ကြီး မဟုတ်သလို ဂရုတစိုက် နားမထောင်မိရင် မကြားနိုင်တော့ချေ။ အသံက တစ်သံနဲ့တစ်သံကြား စည်းချက်ကျကာ အလောင်းကောင်ရဲ့ အသံနဲ့ လုံးဝမတူသလို သစ်ပင်မှာ တွားသွားနေတဲ့ အင်းဆက်ပိုးမွှားတွေရဲ့ အသံလည်း မဟုတ်ချေ။

သူဌေးဝမ်က တိုးတိုးလေး ပြောလာသည်။ 

"ဘုန်းကြီးတစ်ပါး သစ်သားတုံးကို ​ခေါက်​နေတဲ့ အသံလိုပဲ.... အသံတစ်ခုစီရဲ့ ကြားက အချိန်အပိုင်းအခြားတွေကလည်း အတူတူပဲ.. ကြည့်ရတာ ဒါက ယန္တရားတစ်ခုရဲ့အသံ ဖြစ်နိုင်တယ်။ အထဲမှာ တစ်ခုခုတော့ ရှိနေတယ်ကွ ​​ဒါပေမဲ့ အသက်ရှင်နေလား သေ​ပြီလားတော့ မပြောတတ်ဘူး"

ဝူရှဲ့ ဆံပင်​တွေ ဖြူပြီး ခေါင်းထဲကပါ ချွေးတွေ ထွက်ကျလာတော့သည်။ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ သက်တမ်းရှိတဲ့ သစ်ပင်တွေရဲ့ အမြစ်တွေအောက်မှာ သွားကြိတ်​နေတဲ့ လူရှိတယ်တဲ့လား။ ဧကန္တ သူတို့ သစ်ပင်နတ်ဆိုးနဲ့များ သွားတွေ့နေတာလား။ စကားစလုဆဲဆဲ အခိုက်မှာ သူဌေးဝမ်က သူ့နှုတ်ခမ်းပေါ် လက်ညှိုးတင်ပြရင်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူသည် ရိုင်ဖယ်တိုကို မြှောက်ကာ ကျည်ဆန်ကိုထည့်ပြီး ဝူရှဲ့ကို သူ့နောက်က လိုက်ခိုင်းလိုက်သည်။ သူဌေးဝမ်က ခြေဖျားလျောက်လျက် အသံထွက်လာရာ သစ်ပင်အမြစ်တွေဘက်ကို တိတ်တဆိတ် ချဥ်းကပ်လာ၏။ သူဌေးဝမ် ဓာတ်မီးကိုဖွင့်ပြီး ဂူထဲကို ထိုးကြည့်လိုက်တဲ့အခါ အဲဒီကနေထွက်လာတဲ့ အသံက ချက်ချင်း ရပ်သွားတော့သည်။ 

သူက ဝူရှဲ့ကို ငုံ့ကြည့်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။  

"ဟုတ်တယ်... ဒီမှာပဲ မြစ်ချောင်းတောင်တန်းမှတ်တမ်း မှာပါတဲ့ အရာတွေက ဒီထဲမှာ ရှိတယ်... ဒီကနေ ဝင်သွားမှရလိမ့်မယ်"

ဝူရှဲ့လည်း မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ​ပြန်ပြောလိုက်သည်။ 

"ဂူအတွင်းထဲက အမြစ်စနစ်က အရမ်းရှုပ်ထွေးတယ်.... အရင်က လိုဏ်ဂူတွေထက် အများကြီး ပိုရှုပ်ထွေး​လောက်တယ်။ အထဲမှာ အခေါင်းပေါက်လား ဘာလား မသိရဘူး.... ကမူးရှူးထိုး ဝင်လိုက်တာက အန္တရာယ် ဖြစ်သွားနိုင်တယ်"

သူက ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြော၏။ "ငါသိတယ်...ငါတို့ တစ်ချိန်တည်းမှာ မဝင်နိုင်ဘူး လမ်းကိုစူးစမ်းဖို့ တစ်ယောက် အရင်ဆင်းရအောင်"

ဝူရှဲ့ စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ ထိုသူဌေးဝမ်က သူ့ကိုဝင်စေချင်နေမှန်း သိတာကြောင့် ရင်ထဲမှာ တဆတ်ဆတ် တုန်နေတော့သည်။ သူဌေးဝမ်က ဝူရှဲ့ တုံ့ဆိုင်းသွားတာကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် ရိုင်ဖယ်တိုကို မြှောက်ကာ 

"ငါက အရမ်းဝနေပြီ... မင်းအရင် ဆင်းသွား... ငါမင်းနောက်က လိုက်ခဲ့​ပေးမယ်။ စိတ်မပူနဲ့ ဘာမှမဖြစ်ဘူး"

ထိုသူဌေးဝမ်က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်ပြီး ဝူရှဲ့ကို အပေါက်ထဲကို တွန်းချလိုက်တော့သည်။ 

ဝူရှဲ့အောက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်တော့ အရာအားလုံးက မည်းမှောင်နေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ နောက်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်တော့လည်း သူဌေးဝမ်က သူ့မျက်နှာပေါ်မှာ အေးစက်တဲ့အမူအရာနဲ့ ဝူရှဲ့ကို တင်းမာစွာ ကြည့်နေလေ၏။ ဝူရှဲ့လည်း အံကြိတ်ပြီး ခေါင်း​ပေါ်ကမီးကို တပ်၍ ဝင်သွားဖို့ကလွဲလို့ ရွေးစရာလမ်း မရှိတော့ပေ။ သူ အထဲဝင်ခါနီးမှာ သူဌေးဝမ်က ထပ်တားပြီး စကားပြောစက် သေးသေးလေးတစ်လုံးကို ပေးလာသည်။ 

"အထဲမှာ အရမ်းနက်တယ်ဆိုရင် ဒီတစ်ခုကိုသုံး... ဆက်လုပ်စမ်းပါ... လူငယ်တွေမှာက အနာဂတ်ရှိတယ်”

ဝူရှဲ့ စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲလိုက်ပေမယ့် လှမ်းယူလိုက်သေးသည်။ စကားပြောစက် အသုံးချနည်းကို ကောင်းကောင်း သိတာကြောင့် အိတ်ကပ်ထဲ ထိုးထည့်ထားလိုက်သည်။ 

"သူဌေးဝမ် ကျွန်​တော်တို့က ပညာရှိတွေ ... တိတ်တိတ်လေး စကားမပြောကြဘူး။ ခင်ဗျားအတွက် ကျွန်တော့်အသက်ကို ရှေ့တန်းတင်ပေးမယ် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ခင်ဗျား ကျွန်​တော့်အတွက် လက်နက်တစ်ခု​တော့ ပေးရမယ်... တကယ်လို့ က ကျွန်​တော်အဲဒီမှာ ပိတ်မိ​နေရင် ခင်ဗျား ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ် ဟုတ်တယ်မဟုတ်လား? သေနတ်မပေးရင် ကျွန်တော့်ကို အအေးလက်နက် တစ်ခုတော့ ပေးရမယ် ဟုတ်တယ်မလား?"

သူဌေးဝမ်က ဝူရှဲ့ ပြောတဲ့စကားက အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်လို့ ထင်မြင်ယူဆကာ ရဲရင့်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ ထို့နောက် သူသည် သူ့ဖိနပ်ထဲမှ ဓားမြှောင်လေး တစ်ချောင်းကို တုံ့ဆိုင်းစွာ ထုတ်ယူကာ ဝူရှဲ့ဆီ ပစ်​ပေးလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူက ဝူရှဲ့ကို ချက်ချင်းပင် သေနတ်နဲ့ ချိန်ထားလိုက်ပြီး ပြုံးကာ ပြော​လေ၏။

"ကြည့်စမ်း.... ငါက စိတ်ရှုပ်နေတော့ မေ့သွားမလို့"

ဝူရှဲ့ ဓားမြှောင်ကို ယူကြည့်လိုက်တော့ အခွံခွာရန်အတွက် အထူးအသုံးပြုထားသည့် လက်ကိုင်ရှည်ပါသော အမဲလိုက်ဓားဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်သည်။ ဘာမှမရှိတာထက်စာရင်တော့ တစ်ခုခုရှိတာက ပိုကောင်းတယ်လို့ ထင်တာကြောင့် ဝူရှဲ့ ခေါင်းငုံ့ပြီး တွင်းထဲကို တွားသွားဝင်သွားလိုက်သည်။ အထဲမှာ မှိုအနံ့အသက်ဆိုးတွေ ရနေတာကြောင့် ဂတ်စ်မျက်နှာဖုံးကို ၀တ်ပြီး ဆက်တွားသွားခဲ့သည်။

အထဲမှာ အရမ်းစိုစွတ်နေသည်။ သစ်ပင်အမြစ်တွေရဲ့ ပင်စည်အခေါက်က အပြင်ကနဲ့ လုံးဝမတူဘဲ အလွန်ပျော့နေသည်။ အတွင်းထဲမှာ အမည်မသိ မှိုတွေ အများကြီး ပေါက်နေပြီး ပုစဉ်းရင်ကွဲ သားလောင်းတွေမှာ သူ့ကြောင့် ကြောက်လန့်သွားပြီး ပြေးထွက်လာတော့သည်။ ဝူရှဲ့ ခဏလောက် အံ့အားသင့်သွား​လေ၏။ သူ့ရှေ့မှာ အနည်းဆုံး လမ်းခွဲ အနည်းငယ် ရှိနေရာ ဘယ်ကို သွားရမလဲ မသိတော့ပေ။ 

အနီးကပ် ကြည့်လိုက်တော့ လမ်းခွဲတစ်ခုရဲ့ တစ်ဖက်မှာ အမှတ်အသားတစ်ခု ရှိနေသည်။ သူ့ရှေ့မှာသွားဖူးတဲ့ တစ်ယောက်ယောက်က လမ်းခွ တစ်ခုပေါ်မှာ အမှတ်အသား ထားခဲ့တာ ဖြစ်ရမည်။ ဝူရှဲ့ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ထိုအမှတ်အသား လုပ်ထားတဲ့ လမ်းခွတစ်ခုထဲသို့ တွားသွားဝင်သွားပြီး မီတာ အနည်းငယ်လောက် တိုးလာသည်။ 

ဂူအ၀င်ဝမှာ သူ့ခန္ဓာကိုယ် အပေါ်ပိုင်းကို အရင်ဝင်ထားပြီး ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်ဖို့ ခေါင်းပေါ်က မီးဖွင့်လိုက်သည်။ ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ဒီနေရာဟာ အမြစ်အထုပ်ကြီး တစ်ခုလုံးမှာ ဖြာကျထားပေမယ့် အမြစ်တွေ အတော်လေး ကျဲနေတဲ့ နေရာတစ်ခုပဲ ဖြစ်လေသည်။ ရုတ်တရက် သစ်ပင်ရဲ့ အမြစ်ထဲကနေ ပေါက်ထွက်နေတဲ့ ကျောက်ပြားတစ်ခုရဲ့ ထောင့်တစ်​နေရာကို ဖျတ်ကနဲ မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ ဘာကြောင့် ဒီလိုဖြစ်သွားရတာလဲ ဆိုပြီး အံ့သြမိသွားသည်။

အနီးကပ် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သောအခါတွင် ၎င်းက ကြီးမားသော ကျောက်တုံး ခေါင်းတလားကြီးတစ်ခု ဖြစ်​နေသည်။ ခေါင်းတလား အောက်တွင် ကုတင်တစ်လုံး ရှိပြီး ယခုအချိန်တွင် အမြစ်တွေကြား တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ထုပ်ပိုးခံထားရသည်။ အခုတက်လာတဲ့ အကွာအဝေးကနေ ကြည့်လိုက်ရင် ဒီဟာက ယဇ်ပလ္လင်ရဲ့ အလယ်မှာ ဖြစ်ရမယ်လို့ တွေးလိုက်သည်။ 

ဝူရှဲ့ လက်နဲ့ခြေတွေကို ခက်ခက်ခဲခဲ သုံးပြီး ခေါင်းတလားရဲ့ အစွန်းကိုရောက်အောင် သွားလိုက်သည်။ ခေါင်းတလား အစွန်းကို ရောက်အောင်သွားပြီးတော့မှ ဒီအရာဟာ ပုံမှန်အတိုင်း မဟုတ်ပဲ တစ်ယောက်အိပ် ကွန်တိန်နာ တစ်ခုနီးပါး ကြီးကြီးမားမား မဟုတ်တာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ခေါင်းတလားရဲ့ အဖုံးကို ကြေးနီပင်ရဲ့ ပင်စည်ပေါ်က မြွေနှစ်ကောင်ပုံစံ​ဖြင့် စက်ဝိုင်းသဏ္ဌာန် ရေးထွင်းထားသည်။ တခြားအစိတ်အပိုင်းများသည် သစ်ပင်အမြစ်များနှင့်အတူ ကြီးထွားလုနီးပါးဖြစ်​နေပြီး ၎င်းတို့အပေါ်က အရာတွေကို သိဖို့တော့ မဖြစ်နိုင်ပေ။

သူဌေးဝမ်က အပြင်ကနေ နှစ်ခါ​လောက် အော်နေပေမယ့် ဝူရှဲ့ စိတ်ရှုပ်​​နေပြီး သူ့ကိုပြန်မဖြေလိုက်ပေ။ သူ ကြေးနီပင် အနက်ပိုင်းထဲကို ဆင်းသွားပြီလို့ ထင်တဲ့အတွက် သူဌေးဝမ်က စကားပြောစက်ကနေ တစ်ဆင့် မေးလေ၏။ 

"ကောင်လေး... အထဲမှာဘာရှိလဲ?"

“ခေါင်းတလားရှိတယ်” 

ဝူရှဲ့ ပြောပြီး အနည်းဆုံး ထထိုင်နိုင်တဲ့ နေရာကို ရှာကြည့်လိုက်သည်။

"ခေါင်းတလား? အဲဒါဘယ်သူ့အပိုင်လဲ ဆိုတာ ပြောပြနိုင်လား?"

ဝူရှဲ့ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ 

"ကျွန်တော်က ဘယ်လိုလုပ် သိမှာလဲ? ဒါပေမဲ့ ဒီအခေါင်းကို ဒီနေရာကို သယ်ထုတ်သွားဖို့ကတော့ မလွယ်ဘူး.... အရမ်းအားစိုက်ပြီး ထည့်ထားပုံအရတော့ အထဲမှာ လဲလျောင်းနေတဲ့လူက ဒီကြေးနီပင်ကို သွန်းလုပ်ခဲ့တဲ့လူ ဖြစ်နိုင်တယ်" 

ကိုယ့်ရဲ့ ရုပ်အလောင်းကို ဒီနေရာမှာ ထားခဲ့တာဟာ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ကောင်းကင်နန်းတော်နဲ့ ပိုနီးသွားပြီး ကောင်းကင်ဆီ တက်သွားပြီလို့ တွေးနေခဲ့တာ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။ ဒီလူက ဘယ်လိုလူများလဲ မပြောတတ်ပေ။ သူ့မှာ ဒီလောက် အင်အားကြီးတဲ့ လက်ကြီး ရှိနေတာ အံ့သြစရာ ကောင်းလွန်းလှသည်။ 

ဤအချိန်တွင် ခေါင်းတလားအဖုံးနှင့် ခေါင်းတလား ကိုယ်ထည်သည် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် မပိတ်ထားတာကို မြင်လိုက်ရသည်။ ကိုယ်ထည်နဲ့ အဖုံးကြားက အနည်းငယ် ဟနေတာကြောင့် သစ်ပင်အမြစ်တွေက အထဲကို တိုးဝင်နေသည်။ ထို့ကြောင့် ထူးထူးဆန်းဆန်း ခံစားရပြီး "ဟမ်"ကနဲ ဖြစ်သွားသည်။ 

သူဌေးဝမ်က ဒါကိုကြားတော့ အရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး 

"ဘာဖြစ်နေတာလဲ?"

“ဒီအခေါင်းရဲ့… အဖုံးကို ကောင်းကောင်း မပိတ်ထားဘူး” 

ဝူရှဲ့ ပြောပြီး အဖုံးနဲ့ ကိုယ်ထည်ကြားက ကွာဟချက်ဆီကို တွားသွားလိုက်သည်။ ဧကန္တ ခေါင်းတလားကို ချတုန်းက အဖုံးကို သေချာမပိတ်မိခဲ့ကြလို့ အမြစ်တွေ ဝင်ပေါက်နေတာများလား။

အဲဒါကို တွေးပြီး​တော့လည်း မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ထင်မိပြန်သည်။ ခေါင်းတလားရဲ့ အဖုံးအောက်က သစ်ပင်အမြစ်လေးတွေဟာ တဖြည်းဖြည်း ပိုထူလာပြီး အဖုံးကို မြှောက်လိုက်သလို ဖြစ်သွားတာ ဖြစ်နိုင်၏။ ဒီသစ်ပင်တွေရဲ့ အမြစ်တွေဟာ အရပ်ရပ်ကနေ ပြန့်ကျဲနေတာကြောင့် ခေါင်းတလားထဲမှာလည်း ပြည့်လျှံသွားနိုင်သည်။ အပေါ်ယံအလွှာက အလွန်မာကျောရာ ဒီအ​မြစ်တွေကို သူ့လက်ထဲက ဓားနဲ့ ခုတ်ဖြတ်နိုင်ရင်တောင် တစ်လနှစ်လနဲ့ ဖြတ်နိုင်ပါ့မလား မပြောတတ်ပေ။ 

ဝူရှဲ့ ခေါင်းတလားရဲ့ အစွန်းကိုတက်ပြီး အလင်းရောင်တစ်ခုနဲ့ အတွင်းကို ကြည့်လိုက်တယ်။ အတွင်းထဲမှာ လုံးဝအလွတ်​ဖြစ်နေပြီး မီးခိုးရောင် ဖြစ်နေသည်။ သူထိုးကြည့်လိုက်တဲ့ အလင်းရောင်ကို တစ်စုံတစ်ခုက စုပ်ယူသွားသလိုပဲ ဘာကိုမှ မမြင်ရချေ။

ရှေးဟောင်းသုတေသန ပညာရပ်တွင် ခေါင်းတလားမှ အခေါင်းအဖုံးကို ဖယ်ရှားရန်မှာ အမြဲတမ်း အခက်ခဲဆုံး ဖြစ်သည်။ ပုံမှန်ခေါင်းတလား အတွက် ခေါင်းတလား နံရံများ ရှိကာ ခေါင်းတလားအဖုံးဟာ ခေါင်းတလား နံရံများနှင့် နီးကပ်နေပြီး အလွန်ဆုံး စင်တီမီတာ အကွာအဝေးကို ချန်ထားခဲ့ကြသည်။ ဤအရာကတော့ ခေတ်ရေစီးကြောင်းနှင့် ဆန့်ကျင်ပြီး ​ခေါင်းတလား အတွင်းထဲတွင် နေရာအတော်အတန် ရှိ​​​နေသည်။ ဒါက အတော်လေး ထူးဆန်းပြီး ဘာရည်ရွယ်ချက်နဲ့ လုပ်ထားလဲ မပြောတတ်ချေ။

အနောက် ကျိုးမင်းဆက်ရှိ သင်္ဂြိုဟ်ခြင်းဓလေ့သည် အတော်အတန် ရင့်ကျက်ပြီး တော်ဝင်မှူးမတ်များပင်လျှင် ထိုကဲ့သို့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သင်္ချိုင်းသွင်း​ခြင်း နည်းလမ်းများကို မသုံးကြပေ။ ဆရာလျောင် ပြောတာက မှန်တယ်လို့ ထင်ရ​လေသည်။ ဒါဟာ ထိုအချိန်က လူနည်းစု၏ တော်ဝင်သင်္ချိုင်း ဖြစ်နိုင်ပြီး အဲဒီနိုင်ငံရဲ့ စွမ်းအားက အားနည်းပုံ မပေါ်ပေ။ အနည်းဆုံးတော့ အဲဒီတုန်းက အနောက် ကျိုးမင်းဆက်နဲ့ တန်းတူ ရှိခဲ့လောက်သည်။

ဝူရှဲ့ စကားပြောစက်ကို ကောက်ကိုင်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒီအခေါင်းက လွတ်နေတယ် အထဲမှာ ဘာရှိလဲတော့ မသိဘူး... ကျွန်​တော့်ရဲ့ ဓာတ်မီးက ခင်ဗျားဓာတ်မီးလောက် မပြင်းဘူး။ အထဲမှာ မှောင်လွန်းတယ်... ခင်ဗျား ဝင်လာလို့ရပြီ ဒီမှာ လုံခြုံတယ်" 

ထို့နောက် သူအစောတုန်းက တွေ့ခဲ့တဲ့ အပေါက်တစ်ပေါက်ထဲကို တွားသွားလိုက်သည်။ အဲဒီလူ ဝင်လာပြီး အခေါင်းကို ဖောက်လိုက်တာနဲ့ သူဘာလုပ်မလဲ ဆိုတာကို ကြည့်ကာ ထောင်ချောက်ဆင်မယ်လို့ စိတ်ထဲမှာ တွေးထားလိုက်သည်။ 

သို့သော် စကားပြောစက်က တည်ငြိမ်သော ဆူညံသံ တချို့ကို ပြုလုပ်လာခဲ့ပြီး အတွင်းမှ အသံများစွာကို ဝူရှဲ့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မကြားနိုင်တော့ပေ။ 

“ဘာလဲ?” ဝူရှဲ့ ပြန်မေးလိုက်သည်။ 

ငြိမ်သက်နေတဲ့ အကြားက ပေါက်ကွဲသံများနှင့်အတူ စကားပြောစက်မှ ထူးဆန်းသော အသံတချို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အလွန်ဆူညံနေလို့ အထဲက အသံကို လုံးဝ မကြားရ​​​တော့ပေ။

“ဘာလဲ” 

ဝူရှဲ့ စိတ်မရှည်စွာ ထပ်အော်လိုက်သည်။