(6)ပင်လယ်နက်ထဲ၌
Viewers 13k
Chapters 524

ဂူဖောက်သူတို့ဒဏ္ဍာရီ 盗墓笔记 (volume 4) 

Author -南派三叔 (nan pai san shu)

translater - Hninthawethadar

ရွှံ့မြွေတစ္ဆေမြို့တော် (ပထမပိုင်း)



Chapter (6)

ပင်လယ်နက်ထဲ၌



ဒါမှန်သည်ဖြစ်စေ မမှန်သည်ဖြစ်စေ ပထမအချက် ဒါဟာ တကယ့်ကို ဆိုးရွားတဲ့နေ့ရဲ့ အစပါပဲ။ ဒုတိယ အနေနဲ့ကတော့ သူ့ရဲ့ စိတ်ကူးစိတ်သန်းနဲ့ ရှဲ့လျန်းဟွမ်ကို ခြောက်ပစ်လိုက်ဖို့ပါပဲ။ မိသားစုမှာ အကိုကြီးတစ်ယောက်ရှိလို့ အငယ်က အစ်ကိုကြီးကို ဖယ်ရှားပစ်ချင်နေတဲ့ အတိုင်း ဦးလေးသုံးတစ်ယောက် တွေးနေတာပဲ ​ဖြစ်လေသည်။ 


သို့သော်လည်း ရှဲ့လျန်းဟွမ်သည် လူမိုက်မဟုတ်သလို မတုန်လှုပ်ဘဲ ရယ်မောကာ စကားစဲသွားခဲ့သည်။


သန္တာကျောက်တန်းက ကြီးကြီးမားမား မဟုတ်သလို ရေပေါ်ရှိ ကျောက်တုံး အနည်းငယ်က အလွန်ထင်ရှားပါသည်။ အပေါက်က ဘယ်မှာရှိမှန်း မသိပေမယ့် ရှာရတာတော့ မခက်ခဲ့ချေ။ လှေကို ဖြေလျှော့ပြီးနောက် ဦးလေးသုံးသည် လေမီးအိမ်ကို ဖွင့်ကာ သန္တာကျောက်တန်းများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရှာဖွေခဲ့သည်။ များမကြာမီတွင် ဂူဝင်ပေါက်သည် သန္တာကျောက်တန်း၏ အနောက်ဘက်ခြမ်းရှိ အံသွားသဏ္ဌာန် အောက်တွင် ရှိနေတာ တွေ့လိုက်ရသည်။


ဂူဝင်ပေါက်သည် သန္တာကျောက်တန်းပေါ်တွင် ပေါက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး လူနှစ်ယောက်ခန့် ကျယ်ဝန်းသည်။ အောက်ခြေမရှိသော ကျောက်တုံးကြီး၏ အစွန်းတွင် ယခင်က ဂူဖောက်ထားသော ခြေရာလက်ရာများကို မှုန်ဝါးဝါး မြင်တွေ့နိုင်သည်။ ဂူပေါက်ဝသည် ရေအောက်တွင် ဝှက်ထားပြီး သန္တာကျောက်တန်း၏ အနက်ပိုင်းတွင် လျှောကျနေသည်။ ကြိုတင် မထားသိပါက ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်က မမြင်နိုင်​လောက်ပေ။


ဦးလေးသုံးသည် စက်ပစ္စည်းများကို ၀တ်ဆင်ကာ ဝင်ချင်သော်လည်း ရှဲ့လျန်းဟွမ်က အောက်ရေလမ်းသည် ရှုပ်ထွေးပြီး သူက လမ်းကြောင်းကို သိသောကြောင့် ရှေ့တွင် ရှိနေခြင်းက ပိုကောင်းသည်ဟု ပြောကာ တားလိုက်သည်။


ဒါက ကျိုးကြောင်း ဆီလျော်တာကြောင့် ဦးလေးသုံးလည်း အတင်းအကြပ် မလုပ်နိုင်​တော့တဲ့ အတွက် ရှဲ့လျန်းဟွမ်က ဂူထဲကို အရင်ဝင်သွားခဲ့ပြီး ဦးလေးသုံးက နောက်မှ လိုက်ခဲ့သည်။ 


ဂူထဲသို့ ရောက်သော် မီတာသုံးဆယ် ရှည်သည်။ ဤသန္တာကျောက်တန်း အတွင်း ဝင်မှ သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်ပေါ်နေသော အပေါက်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ပြောပြနိုင်လိမ့်မည်။ အတွင်းတွင် သန္တာကျောက်တန်း အရိုးများစွာရှိပြီး ၎င်းတို့က ဂူနံရံတွင် မြှုပ်ထားသော ဧရာမ အရိုးအပိုင်းအစများ ကဲ့သို့ပင်။  


သို့သော် "အရိုးများ" ၏ အဆုံးများကို ပတ်ပတ်လည်ရှိ ကျောက်တုံးများနှင့် ပေါင်းစပ်ထားသောကြောင့် ၎င်းသည် ကျောက်နံရံတွင် တွယ်ကပ်နေသော မရေမတွက်နိုင်သော ထူးဆန်းသော ပင်လယ်ဘီးများနှင့် ပိုတူ​လေသည်။


ရေအောက် လိုဏ်ဂူထဲတွင် ရေငုပ်ခြင်းက အလွန်အန္တရာယ် များပါသည်။ သို့သော် သူတို့နှစ်ဦးသည် အတွေ့အကြုံ မရှိတဲ့အပြင် သူတို့ဘာလုပ်နေလဲ ဆိုတာကို မသိကြဘဲ ဘယ်လို ရေကူးနေမိမှန်းလည်း မသိလိုက်ကြပေ။


ဂူထဲတွင် ဆယ်မိနစ်ခန့် တွားသွားပြီးနောက် ဦးလေးသုံးတို့သည် လမ်းဆုံလမ်းခွကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သန္တာကျောက်တန်း အတွင်းမှာ အပေါက်များသည် ရေဘဝဲ၏ လက်တံများကဲ့သို့ နေရာတိုင်းတွင် ပေါက်ဖွား​​နေကြသည်။ နေရာတိုင်းတွင် ဖြတ်သန်း သွားလာနိုင်သော အပေါက်များရှိသည်။ တချို့မှာ ဓာတ်မီးထွန်းထားရုံနဲ့ အဆုံးကို လှမ်းမြင်နိုင်သည်။ 


တချို့မှာ လွတ်မြောက်ရေး ထရပ်ကားလောက်ကို ကြီးမားလှသည်။ တချို့အပေါက်တွေက သိပ်နက်တာကြောင့် ​အောက်ခြေက အဆုံးမရှိသလို ခံစားရစေကာ ကြောက်စိတ် ဝင်လာစေ၏။ ရေအောက်မှာ နေရောင် မရှိသောကြောင့် ဤနေရာတွင် ပင်လယ်ပိုးမွှားများနှင့် သန္တာကျောက်တန်းများ အလွန်နည်းပါးသော်လည်း ရောင်စုံငါးများ၊ ပင်လယ်လိပ်များနှင့် ပင်လယ်ငါးများ အဝင်အထွက် ရှိနေတာကြောင့် အထီးမကျန်စေပေ။ 


ရှဲ့လျန်းဟွမ်၏ ဦးဆောင်မှု အောက်တွင် ဦးလေးသုံးသည် အလွန် စိတ်ရှုပ်ထွေးလာပြီး ကြီးမားသော သန္တာကျောက်တန်း ဂူစနစ်မှတဆင့် ကြွက်တွင်းထဲသို့ လျှောက်သွားနေရသလို ခံစားလာရ၏။ လက်တစ်ဖက်က သူ့ကိုယ်သူ ကယ်တင်ရန်အတွက် လမ်းဆုံတစ်ခုစီတွင် သဲလွန်စများကို ထွင်းထုရန် ရေငုပ်ဓားကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ 


နာရီဝက်လောက်ကြာတော့ သူတို့ ဂူထဲက ရေကူး ထွက်လာခဲ့ကြသည်။ ဦးလေးသုံးလည်း ရေအောက်ရှာဖွေရေး မီးကိုဖွင့်ပြီး ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်တော့ ဘာရှေးဟောင်းသင်္ချိုင်း တစ်ခုမှ မရှိတာကို တွေ့လိုက်ရ၏။ သူ့ရှေ့မှာ ပေါ်လာတာကတော့ နားမလည်နိုင်တဲ့ နေရာတစ်ခုပါပဲ။


လက်ရှိ​နေရာဟာ သန္တာကျောက်တန်းကြီးရဲ့ နက်နဲတဲ့ တွင်းကြီးတစ်ဝိုက်မှာ အမှောင်ထုနဲ့ ဖန်တီးထားတဲ့ တွင်းကြီးတစ်ခုလို့တောင် ထင်ရသည်။ ခေါင်းကို မော့ကြည့်လိုက်တော့ သန္တာကျောက်တန်းကြီးက ခေါင်းထက်မှာ တွဲလောင်းကျနေသလို ရှိနေတာ တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ့ခြေဖဝါးအောက်မှာ ဘာတစ်ခုမှ မရှိဘဲ ချောက်နက်ကြီးက တည်ရှိနေ၏။ 


အဖြစ်အပျက်က နှစ်အတော် ကြာသွားပြီဖြစ်လို့ အခြေအနေ ဘယ်လောက်ထိ ကြောက်စရာကောင်းနေလဲ ဆိုတာ ဦးလေးသုံးလည်း အသေးစိတ် အချက်အလက် အားလုံးကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမှတ်မိနိုင်တော့ပေ။ အချိန်အတော်ကြာအောင် စဥ်းစားပြီး သူတို့ ဘယ်မှာ ပြီးဆုံးသွားတယ် ဆိုတာကိုတောင် ဝူရှဲ့ နားထောင်ရင်း နားမလည်နိုင်ခဲ့။ ထို့ကြောင့် နောက်ဆုံးတော့ စာရွက်တစ်ရွက်ကို ရှာပြီး ခပ်ကြမ်းကြမ်း ဆွဲခိုင်းလိုက်သည်။


ဦးလေးသုံးရဲ့ ပန်းချီကားလက်ရာက တော်တော် ဆိုးဆိုးရွားရွားပါပဲ။ ဂရပ်အစက်တွေထက်တောင် ပိုဆိုးနေသေးသည်။ ဒါပေမဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကတော့ တိုတိုတုတ်တုတ်ပါပဲ။ ထို့ကြောင့် ဝူရှဲ့လည်း သူ့စိတ်ကူးနဲ့ ဦးလေးသုံးရဲ့ ရှင်းပြချက်တွေကြောင့် ခန့်မှန်းမိပြီး တဖြည်းဖြည်း နားလည်လာခဲ့သည်။


ဝူရှဲ့လည်း သူ့နားလည်မှုအရ သန္တာကျောက်တန်းထဲရှိ ထိုဟာသည် လျှို့ဝှက် လှိုဏ်ဂူကြီးတစ်ခု ဖြစ်နိုင်ကြောင်း၊ ၎င်း၏တည်နေရာ အတိအကျကိုမူ အတည်မပြုနိုင်ကြောင်း ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။ ဦးလေးသုံးတို့ ဝင်ခဲ့သည့် ကျောက်တန်းဂူ၏ ထွက်ပေါက်သည် ထိုဂူ၏ထိပ်တွင် တည်ရှိနေပါသည်။ သူတို့သည် သူ့ခြေဖဝါးအောက်ရှိ အမှောင်ထုထဲမှ အနက်ရောင် ကွက်လပ်ကြီးထဲသို့ ၀င်သွားသကဲ့သို့ ကူးခတ်သွားမိရာ ဤဂူ၏ အရွယ်အစားမှာ အလွန်ကြီးမားသင့်သည်။


ဦးလေးသုံးတို့ ထိုနေရာကို ရောက်သောအခါ ရှေ့တိုးရန် လမ်းက မရှိ​တော့ပေ။ ရှာဖွေရေးမီး၏ အလင်းရောင် အောက်တွင် ပင်လယ်ရေထဲက အဖြူရောင် ပင်လယ် အညစ်အကြေး အများအပြားရှိကာ အောက်ဘက်တွင် ချောက်ကြီးတစ်ခုသာ ရှိနေသည်။ ဓာတ်မီး လင်းလာသောအခါတွင် ကျောက်တန်း နောက်ဘက်ရှိ သန္တာကျောက်တန်းမှလွဲ၍ ကျန်အကိုးအကားမှာ လုံးဝ မရှိပေ။ ဦးလေးသုံး၏ ကိုယ်ပိုင်ဖော်ပြချက်ကို နားထောင်ရလျှင် ၎င်းသည် အာကာသထဲ အတွင်း လွင့်မျောနေရသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။


တကယ်တော့ ဒီခံစားချက်က တော်တော်ဆိုးပေမည်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ဘယ်ရောက်နေနေ ဓာတ်မီးက တစ်ခုခုကို အလင်းပေးနိုင်လို့ အနည်းဆုံးတော့ တစ်ခုခု တည်ရှိနေတယ် ဆိုတဲ့ ခံစားချက်တစ်ခု ရှိဦးမှာပဲ မဟုတ်လား။ ဒါပေမဲ့ ဓာတ်မီးအလင်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်တဲ့အခါ အမှောင်ထုက လွဲပြီး ဘာရောင်ပြန်ဟပ်မှု မရှိဘူး ဆိုတာက အရှေ့မှာ ဘာက ကိုယ့်ကိုစောင့်နေမှန်း မသိဘူးလို့ ဆိုလိုတာပဲလေ။


ယခုအချိန်တွင် အောက်ဆီဂျင် သုံးစွဲမှုမှာလည်း အလွန်များပြားနေပြီ။ ဂူအတွင်း ရေငုပ်ရခြင်းမှာ သာမန်​နေရာများတွင် ရှာဖွေရခြင်းနှင့် အလွန် ကွာခြားပါသည်။ ခန္ဓာကိုယ် လှုပ်ရှားမှု အချိန်ကို တင်းကြပ်စွာ ထိန်းချုပ်ခံထားရကာ ရေငုပ်သမား လိုအပ်သည့် အောက်ဆီဂျင်ဘူး အချို့ကို ဂူအပြင်ဘက်၌ ချန်ထားခဲ့ရမည်။ တခါတရံ စစ်ဆေးဖို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်တဲ့ အောက်ဆီဂျင်မီတာက ဦးလေးသုံးအတွက် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖိအားတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။ 


သို့သော် ရှဲ့လျန်းဟွမ်ကတော့ ယုံကြည်မှုအပြည့် ရှိ​နေပုံရသည်။ သူကရေထဲတွင် အကြိမ်အနည်းငယ် လှည့်ပြီးနောက် ရေအောက်ရှာဖွေရေးမီးကို ပိတ်ရန် ဦးလေးသုံးအား အချက်ပြလိုက်သည်။


ရှာဖွေရေးမီး၏ အလင်းရောင်သာ မရှိရင် ပကတိအမှောင် ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။ ဒါကြောင့် ဦးလေးသုံးမှာ သူ့စိတ်ထဲ ထူးဆန်းသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဒီကောင်လေးက ဘာလုပ်တာလဲ၊ အခုပဲ လမ်းရှာမတွေ့တော့ဘူး မဟုတ်လား။ မီးပိတ်လိုက်ရတာက သေလမ်းရှာနေတာပဲ မဟုတ်ဘူးလား။ 


ဒါပေမဲ့ သူတည်​ငြိမ်နေတဲ့ ပုံစံကို ကြည့်ရင် ဒီချဉ်းကပ်မှုကို နိုင်ငံခြားသားက ထောက်ပြခဲ့တာ ထင်ရှားပါ၏။ ဦးလေးသုံးလည်း သူ့မှာ တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိဘူး ဆိုတာကို သိလိုက်တဲ့အတွက် ရှဲ့လျန်းဟွမ် ပြောတဲ့အတိုင်း ရှာဖွေရေးမီးကို ပိတ်လိုက်သည်။


ရှာဖွေရေးမီး နှစ်လုံးကို ငြိမ်းသတ်ပြီးနောက်တွင် အမှောင်ထုသည် မှင်ကဲ့သို့ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်လာသည်။ တစ်ချိန်တည်းတွင် ၎င်းတို့၏ခါးရှိ ရေစိုခံဓာတ်မီး၏ လက်ကိုင်ပေါ်ရှိ တောက်ပသော ညလင်းမီး (၎င်းမှာ ဓာတ်မီးသည် ရေအောက်သို့ ပြုတ်ကျခြင်းမှ ကာကွယ်ရန်ဖြစ်ပြီး ညဘက်ရေငုပ်စဉ်တွင် မြင်နိုင်အောင် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားသော အရာဖြစ်သည်။) ၎င်းတို့၏ အစွမ်းအစကို ပြသရန် ဖြည်းဖြည်းချင်း လင်းလာသည်။


ဘေးဘက်ရှိ ရှဲ့လျန်းဟွမ်သည် ဓာတ်မီးကို ဖြုတ်ပြီး လမ်းညွှန်ပြသသည့် တုတ်အဖြစ် အသုံးပြုခဲ့ပုံရသည်။


ဦးလေးသုံးလည်း ထိုဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူ့ခြေဖဝါးအောက် အမှောင်ထုထဲတွင် စိမ်းလန်းနေသော အလင်းရောင် ဖျော့ဖျော့ အစုအဝေးကြီးတစ်ခု ရှိနေတာကို ရိပ်မိစွာ မြင်လိုက်ရ၏။ အကွာအဝေးကြောင့် သတ္တဝါတစ်စု၏ မျက်လုံးများဟု ထင်ရသည့် မှုန်ဝါးဝါး အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းများက ဖြည်းညှင်းစွာ ရွေ့လျားနေသည်။


ဦးလေးသုံးလည်း ရုတ်တရက် တုန်လှုပ်သွားပြီး ပင်လယ်ထဲတွင် ဘယ်အရာကိုမဆို ရှာတွေ့နိုင်သည်ဟု တံငါသည်များ ပြောခဲ့တာကို သတိရမိသွားသည်။ ထိုအစိမ်းရောင် မျက်လုံးများသည် အမှောင်နက်နက်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသည့် သတ္တဝါမျိုးလာ။


ဒါကိုတွေးရင်း ဦးလေးသုံးမှာ သူ့ခါးက ဓားကိုမထိန်းနိုင်စွာ ထိထားလိုက်သည်။ ဒီအချိန်မှာတော့ ရှဲ့လျန်းဟွမ်သည် သူ့ဘေးက ဓာတ်မီးကို အကြိမ်အနည်းငယ် ဝှေ့ယမ်းလာသည်။ ဓာတ်မီးရဲ့ ညအလင်းစက်က စတင်ရွေ့လျားပြီး မီးစိမ်းပြနေတဲ့ အုပ်စုဘက်ကို လှည့်သွားလေသည်။


ဦးလေးသုံးမှာ သူ့စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ကျိန်ဆဲနေခဲ့သည်။ တခြားအချိန်များတွင် သူ ဂရုမစိုက်ဘဲ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နေတတ်တာကို မကြည့်ပါနှင့်။ မြေကြီးထဲ ဆင်းသွားပြီးနောက် ဦးလေးသုံး၏ ကိုင်တွယ်ပုံများမှာ အလွန်သတိထားလာခဲ့သည်။ 


ယခုလို သောင်းကျန်းချင်နေတဲ့ ပုံစံက ရှဲ့လျန်းဟွမ်နဲ့ တကယ်ကို မလိုက်ဖက်ချေ။ သို့သော် ရှဲ့လျန်းဟွမ်၏ လုပ်ရပ်များသည် ထိုအလင်းတန်းများက ဘာလဲ ဆိုတာကို သိရှိပြီး ၎င်းတို့နောက်သို့ လိုက်ရန် ညွှန်ပြနေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဆိုလိုနိုင်သည်။ နောက်ဆုံးတော့ ဦးလေးသုံးမှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘဲ သူ့နောက်က လိုက်သွားရတုန်းပါပဲ။


အလင်းရောင်မရှိဘဲ အေးစက်နေတဲ့ ရေအောက်မှာ သေးငယ်တဲ့ အလင်းစက်​နောက်ကို လိုက်လျှောက်ရတာက အမှောင်ထုထဲ ဒိုင်ဗင်ထိုးပစ်လိုက်ရလို့ မျက်စိကွယ်သွားသလိုပါပဲ။ အေးစက်တဲ့ အမှောင်ထုထဲ အရည်ပျော်ကျရတဲ့ ခံစားချက်က မြေ​​ကြီးထဲကို ရောက်သွားတုန်းက သူကြုံဖူးတဲ့ ခံစားချက် တစ်ခုပါပဲ။ အခုလည်း ရေအောက်မှာ ထပ်တွေ့ရပြန်ပြီ။ ဦးလေးသုံးမှာ ပိုလို့တောင် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်လာသလို ခံစားလာရလေ၏။ 


မီးစိမ်းပြနေသော မီးစိမ်းပြကွက်များဆီ တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာသော်လည်း အလင်းရောင်က အားနည်းလွန်းသောကြောင့် သူတို့ဘာတွေလဲ ဆိုတာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်နိုင်သေးပေ။ နီးကပ်လာတာနဲ့အမျှ ဦးလေးသုံးသည် အစက်အပြောက်များ အမှန်တကယ် ရွေ့နေတာကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ထိတ်လန့်သွား၏။ ၎င်းတို့ရဲ့ အမြန်နှုန်းက မနှေးပါဘူး။ သူတို့ဟာ ပင်လယ်မျိုးစိတ် အုပ်စုတွေပဲ ဖြစ်လေသည်။ 


ဒါပေမဲ့ ရှဲ့လျန်းဟွမ်ကတော့ အဲဒါကို လုံးဝ သတိမထားမိခဲ့ဘဲ မြန်မြန် ကူးခတ်သွားရာ သူလည်း အရမ်းမြန်မြန် ပြေးလိုက်သွားရသည်။ မကြာခင်မှာပဲ လူနှစ်ယောက်ဟာ အလင်းတန်းအထက် မီတာသုံးဆယ်ကျော်အထိ ကူးခတ်သွား၏။ ဦးလေးသုံးရဲ့ အကြောက်တရားက ကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့​ပြီ။


အဲဒီအချိန်မှာပဲ ရှဲ့လျန်းဟွမ်က ဘာဖြစ်သွားမှန်း မသိဘဲ လန့်​ဖြတ်သွားပြီး ကူးခတ်နေရာမှ ရပ်လိုက်သည်။


ဦးလေးသုံးက ဓာတ်မီးဖြင့် လှုပ်ရှားမှုများ ​ပြုလုပ်ကာ အချက်ပြသလို ရှဲ့လျန်းဟွမ်ကလည်း သူ့အဖြေကို ဝှေ့ယမ်းပြသော်လည်း နှစ်ယောက်သားမှာ တစ်ဖက်က ဘာပြောချင်မှန်း နားမလည်နိုင်ပေ။


ဦးလေးသုံး အရမ်းစိတ်ပျက်သွားသည်။ သူက ရှာဖွေရေးမီးကို ဖွင့်ပြီး ချက်ချင်း ရှင်းပြချင်ပေမယ့် ဒီလောက် အကွာအဝေးကို ရောက်နေပြီမို့ တကယ်လို့ ငါးမန်းတစ်ကောင် ဒါမှမဟုတ် အောက်ဘက်မှာ တစ်ခုခုရှိနေရင် သူတို့မှာ လွတ်မြောက်ရန် အခွင့်အရေး ရှိမှာ မဟုတ်ကြောင်း သဘောပေါက်တာကြောင့် ရပ်တန့်သွားလေသည်။ 


ရှဲ့လျန်းဟွမ်ကို သူဆိုလိုတာကို နားလည်အောင် ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ ဆိုတာ စိတ်အားထက်သန်စွာ တွေးနေချိန်မှာပဲ အဖြူရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ရှဲ့လျန်းဟွမ်က ရှာဖွေရေးမီးကို ဖွင့်ပေးလာ၏။ သိသာထင်ရှားစွာပဲ သူလည်းအရမ်း စိတ်ဓာတ်ကျနေပုံရပြီး ဦးလေးသုံးမှာ မေးချင်လည်း အဖြေမရလာပေ။ 


ထိုအခိုက် ဦးလေးသုံးသည် ထိတ်လန့်သွားပြီး မီးခွက်ကို လှမ်းအုပ်ထားရင်း ခေါင်းငုံ့ကာ အောက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။


အဖြူရောင်အလင်း၏ အဆုံး အောက်ဖက်ရှိ အမှောင်ထဲတွင် စုတ်ပြဲနေသော ပိတ်ကျဲစဖြင့် ပတ်ထားသော အဖြူရောင်လူသားလို အရာဝတ္ထုတစ်ခုက မှိန်ဖျော့​ဖျော့ တောက်ပနေ​လေသည်။ အလင်းရောင်ကို ပို၍ ကျင့်သားရလာသည်နှင့်အမျှ သူ ပို၍ပို၍ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လာရမှ သူ့ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ ချွေးသီး ချွေး ပေါက်များ ထွက်ကျလာတော့သည်။ 


၎င်းမှာ ထူးဆန်းသော ကိုယ်ဟန်အနေအထား၊ မှုန်ဝါးနေသော မျက်နှာဖြင့် ရေထဲတွင် ဆိုင်းငံ့ထားသည့် ရှေးအလောင်း တစ်လောင်း ဖြစ်​နေသည်။ ၎င်း၏ ကြီးမားသော အဖြူရောင် ပိတ်ပါးစသည် တစ္ဆေပန်းပွင့်ကြီးကဲ့သို့ ရေထဲတွင် ပြန့်ကျဲနေကာ ကြီးမားသော ရေခူစကတ်နှင့်ပင် တူ​လေသည်။




Prev Next