(18) ဆေးရုံကဆင်းပြီ
Viewers 13k

ဂူဖောက်သူတို့ဒဏ္ဍာရီ 盗墓笔记 (volume 4) 

Author -南派三叔 (nan pai san shu)

translater - Hninthawethadar

ရွှံ့မြွေတစ္ဆေမြို့တော် (ပထမပိုင်း)



Chapter (18)

ဆေးရုံက ဆင်းပြီ



ဦးလေးသုံးနဲ့ စကားစမြည် ပြောလိုက်တာက နှစ်နာရီနီးပါး ကြာသွားခဲ့သည်။ ရေနှစ်ပုလင်းသောက်ကာ စကားစမြည် ပြောပြီးနောက် နှစ်ယောက်စလုံး စိတ်ရောကိုယ်ပါ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သွားခဲ့သည်။ ဦးလေးသုံး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အပြည့်အဝ ပြန်လည်ကောင်းမွန် မလာသေးတာကြောင့် စကားပြောပြီးနောက် မူးဝေသွားခဲ့သည်။ 


ဝူရှဲ့လည်း သူ့ကို မနှောင့်ယှက်ချင်ဘူး ဆိုတော့ သူ့ကိုယ်ပိုင် ပစ္စည်းတွေကို ဂရုစိုက် လဲပေး၍ ရေနွေးနဲ့ လက်ဖက်ရည်ကို ပြောင်း​ပေးပြီးနောက် တစ်ယောက်တည်း ထွက်လာခဲ့လိုက်သည်။ 


ဦးလေးသုံး ဗီဒီယို အသံဖမ်းစက်ဝယ်ခိုင်းတဲ့ ကောင်လေးက အခုထိ ပြန်မလာသေးပေ။ ဝယ်ရတာ တော်တော် ခက်မယ်ထင်ပါရဲ့။ အဆက်ပြတ်နေတာ ကြာနေပြီမို့ ဝယ်နိုင်ရင်တောင် ကစားနိုင်ဖို့က မသေချာသေးပါဘူး။ 


ဦးလေးသုံးရဲ့ ပုံပြင်ကို နားထောင်တုန်းက ဗီဒီယိုတိပ်ခွေ အကြောင်း မေ့သွားပေမယ့် အခုပြန်တွေးကြည့်တော့ ကြောက်စိတ်က မထိန်းနိုင်တော့ဘူး။ ဦးလေးသုံးရဲ့ သက်ပြင်းချလိုက်တဲ့ လေသံက ပင်ပန်းပြီး အားကိုးရာမဲ့​နေသလို ခံစားရစေကာ သိပ်အဆင်မပြေချေ။ 


မျက်နှာသေ အကြောင်း ပြောရရင်တော့ သူတို့ ဘာမှမသိသရလောက်ပါပဲ။ သူ သင်္ဘောပေါ်မှာ မတော်တဆပဲဖြစ်ဖြစ် ရှေးဟောင်းသုတေသနအဖွဲ့နဲ့ ရောနှောပြီး ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိနဲ့ လုပ်ခဲ့တာပဲ ဖြစ်ဖြစ် ဒါတွေကို သူတို့ ဘာမှ မသိရပါဘူး။ ထို့အပြင် မျက်နှာသေသည် သူ့ဦးလေးထက် သာလွန်ခြင်းမရှိပေ။ သူသည် မည်မျှပင်အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးနေစေကာမူ သူ မပြောချင်သော အရာများကို မတုံ့ပြန်ခဲ့ပေ။ 


ဦးလေးသုံးက သူ့အကြောင်းတချို့ကို ပြောပြပေမယ့် ဒီရှုထောင့်ကနေ ကြည့်ရင် ဦးလေးသုံး ပြောခဲ့တာတွေက အမှန်တရားနဲ့ ဝေးကွာနေပါသေးသည်။ တကယ်တော့ သူက ဝူရှဲ့ထက် နည်းနည်း ပိုသိရုံလောက်သာ ရှိ၏။ ဒါကို တွေးပြီး ငြိမ်ကျသွားတဲ့ ခံစားချက်က နည်းနည်း စိတ်ဓာတ်ကျလာပြန်သည်။


ဒီကိစ္စပြီးသွားတော့ ဦးလေးသုံး ခိုင်းထားတဲ့လူ ပြန်ရောက်လာပေမယ့် ဘာမှ မဝယ်လာနိုင်ခဲ့ပေ။ ဈေးကလည်း ပိတ်သွား​ပြီဆိုတော့ မနက်ဖြန်မှ အဖြေဆက်ရှာဖို့ပဲ စဉ်းစားရတော့မည်။ 


ဦးလေးသုံးနဲ့ စကားမပြောရတာ နည်းနည်း ကြာသွားတော့ ရင်ဘတ်ထဲက ထုံးဖွဲ့မှုမှာလည်း သက်သာရာ ရသွားပါသည်။ ညနေပိုင်းတွင် ဝူရှဲ့သည် ဦးလေးသုံးနှင့်အတူ တိတ်တိတ်က​လေး အပြင်ထွက်လာကာ ထမင်းဆိုင် တစ်ဆိုင်၌ အသောက်အစား ကောင်းကောင်းဖြင့် ဗိုက်ဖြည့်ခံ့ကြသည်။ 


ဖျားနေတဲ့ အစားအစာတွေကို အချိန်အတော်ကြာ မစားသောက်ခဲ့ရရာ နောက်ဆုံးတော့ အရသာရှိတဲ့ အစားအစာကို စားနေရပြီမို့ ဦးလေးသုံးကတော့ အရမ်းကို ပျော်နေသည်။ ဆေးလိပ်​လေးလည်း သောက်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတော့ သက်တောင့်သက်သာ ခံစားလာရပုံပါပဲ။ 


ပြန်လာတဲ့အခါ ဆေးရုံဆင်းရမယ့် လုပ်ငန်းစဉ်တွေကို အမြန် လတ်စဖြတ်ကာ ဆေးရုံမှာ ဘယ်တော့မှ ဆက်မနေတော့ဘူးလို့ ပြောပြီး သူ့အတွက် ဟိုတယ်အခန်းကို ကြိုတင်စာရင်းပေးခိုင်းလေသည်။


ဝူရှဲ့လည်း နည်းနည်းမူးလာရာ ဟိုတယ်ကိုပြန်လာပြီး ရေချိုးလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဦးလေးသုံးအတွက် အစုံလိုက်ကြိုပြီး လက်ဖက်ရည်ကြမ်း တစ်ခွက်လုပ်ကာ အိပ်ယာဝင်ဖို့ ပြင်လိုက်၏။


ဒါပေမဲ့ ရေချိုးပြီးနောက် အိပ်မပျော်နိုင်တော့တဲ့အတွက် ကွန်ပျူတာကို ဖွင့်ပြီး ရှီးရှားဆီကို ခရီးမထွက်ခင် ဦးလေးသုံးတို့ ရိုက်ထားတဲ့ ဓာတ်ပုံဟောင်းကို ဆွဲယူလိုက်သည်။


ဒီဓာတ်ပုံကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ မြင်ဖူးပေမယ့် အဖြူအမည်း ဓာတ်ပုံထဲမှာ ရင်းနှီးပြီးသား လူအနည်းငယ်ကလွဲရင် တခြားသူတွေက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခွဲခြားရခက်ပြီး ဦးလေးသုံးကလည်း ဒီလူတွေမှာ ဘယ်သူက ဘယ်သူလဲဆိုတာ မပြောပြခဲ့ပေ။ ဓာတ်ပုံထဲတွင် ဦးလေးသုံးက ပိန်ပိန်ပါးပါးနှင့် ဖြစ်ကာ ဒေသခံ ဆရာသခင်တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း အရိပ်အယောင်မျိုး မတွေ့ရပေ။ 


မျက်နှာသေကတော့ သာမန်ကျောင်းသား တစ်ယောက်ကဲ့သို့ပင်။ သို့သော်လည်း ဝူရှဲ့သည် ရှဲ့လျန်းဟွမ် အကြောင်း ပိုမိုသိရှိရန် ကြိုးစားခဲ့ပြီး ဦးလေးသုံးနှင့် ခပ်ဆင်ဆင်တူသော လူတစ်ဦးကို တွေ့ခဲ့သည်။ ထိုသူဟုတ်မဟုတ်တော့ မသေချာချေ။ ဤသာမန်ဓာတ်ပုံ အောက်တွင် ဝှက်ထားသော အရာများက သက်ပြင်းမချနိုင်လောက်အောင် များပြားလှလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်ပါလိမ့်မလဲ။  


အချိန်အတော်ကြာ ကြည့်လိုက်ပေမယ့် ဓာတ်ပုံထဲမှာ ဘာကိုမှ မတွေ့ရချေ။ အများသုံး ဖုန်းခေါ်ဆိုဖို့ အသုံးပြုပြီး မျက်နှာသေ ပေးပို့တဲ့ ကုမ္ပဏီရဲ့ ဝဘ်ဆိုဒ်ကို သွားကာ ခြေရာခံနံပါတ်ကို ရိုက်ထည့်ကာ ပို့ပေးတဲ့ အချက်အလက်တွေကို စစ်ဆေးခဲ့သည်။ 


စုံစမ်းမှုရလဒ်များက မကြာခင်မှာပဲ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ စာပို့သည့်ချက်လံကို ဆွဲထုတ်လိုက်တော့ သူမျှော်လင့်ထားသလို အလွတ် မဟုတ်သော်လည်း စာလုံးသုံးလုံးပါသော မြို့အမည် ဖြစ်နေသည်။ ဒီဗီဒီယို တိပ်​ခွေကို ကဲအာမုလို့ ခေါ်တဲ့ နေရာကနေ ပေးပို့ခဲ့တာပါပဲ။


ဝူရှဲ့ ခဏလောက်အထိ အံ့အားသင့်သွားပြီး အဲဒီနေရာက ဘယ်မှာလဲလို့ တွေးလိုက်မိသည်။ အဲဒါကို googleမှာ လိုက်ကြည့်တော့ ပိုလို့တောင် အံ့သြသွားရသေး၏။ ၎င်းသည် ချင်းဟိုင်ပြည်နယ်တွင် တည်ရှိသော အနောက်ဘက် မြို့တစ်​မြို့ဖြစ်သည်။


ချင်ဟိုင်း? မျက်နှာသေက အဲဒီကို ဘယ်တုန်းက သွားတာလဲ။ ဝူရှဲ့ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။ ဒီကောင်က အဲ့လောက်တောင် မြန်တယ်လား။ သူက အနောက်ဘက်ကို ချက်ချင်း ရောက်သွားပြီး အနောက်ဘက်က ဂူဖောက် ဓားပြလုပ်ငန်းကို ထောက်ပံ့​ပေး​နေတာလား။ 


သို့သော်လည်း ချင်းဟိုင်သည် ဂူဖောက်လောက၏ ဘောင်အတွင်း၌ မရှိတော့ပေ။ ၎င်းသည် တိုင်းရင်းသား လူနည်းစုများ နေထိုင်ရာ ဒေသဖြစ်ပြီး မံမီရောင်းချသူများနှင့် နိုင်ငံတကာ ယဉ်ကျေးမှု မှောင်ခိုသမားများသာ ထိုနေရာသို့ သွားကြသည်။ သူက ဘာတတ်နိုင်လဲ။ ရေတွင်းတူးဖို့ သွားကူညီတာလား။ 


သူက ပေါင်းဖို့မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ထင်ရတဲ့ ဗီဒီယိုတိပ်ခွေကိုလည်း ပို့ပေးလာသေးသည်။ 


ကဲအာမုနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အချက်အလက်တချို့ကို ရှာဖွေပြီး သူ့ရဲ့သမိုင်းကြောင်းကို လေ့လာကြည့်လိုက်တော့ ကဲအာမုဟာ မြို့သစ်တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရတော့ ပိုတောင် အံ့သြမိသွားပါသည်။ ၎င်းက လမ်းသစ်တွေ ဖောက်လုပ်ဖို့ ပြည်သူ့လွတ်မြောက်ရေး တပ်မတော်က တည်ဆောက်ထားခဲ့တဲ့ သဲသောင်တွေကလည်း ဝိုင်းရံထားသေးသည်။ 


မျက်နှာသေက အဲ့မှာ ရှိနေတာဆိုရင် သူ ဘာလုပ်နေတာလဲ ဆိုတာ တွေး​ကြည့်လို့တောင် မရဘူးပေ။ ပြီးတော့ ဗွီဒီယို တိတ်ခွေကိုလည်း အဲဒီကနေတောင် ပို့လိုက်သေးသည်။ ဝူရှဲ့ နည်းနည်း စိတ်တိုလာပြီး ရုတ်တရက် ဗီဒီယိုတိပ်ကိုလည်း ပိုစိတ်ဝင်စားလာ၏။


သူက လက်ဖက်ရည်ကြမ်း အနည်းငယ်ကို သောက်ပြီး တစ်ဖန် ဝိုင်ကို ဖြည့်ပြီးနောက် ဒီနေ့ကြားရတဲ့ အချက်အလက်တွေကို အကျဉ်းချုံးကာ အားနင်ဘက်က လူအနည်းငယ်ဆီ ပေးပို့လိုက်သည်။ သူသည် ဤလူများနှင့် ရင်းနှီးပြီး ၎င်းတို့သည်လည်း သူ့အား အကူအညီပေးပြီး အသုံးဝင်သော အကြံပြုချက်အချို့ကို ရရှိနိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်ပါသည်။ 


သူ့ရဲ့ ဦးလေးသုံးကတော့ တခြားသူတွေကို မပြောဖို့ ပြောထားပေမယ့် ချိုသဲ့ခေါင်ရဲ့ လူတွေကိုတော့ ပြောပြလို့ ရလောက်ပါသည်။ ဒါက ကြီးကြီးမားမား ပြဿနာ မဟုတ်ပါဘူး။ အရေးကြီးပေမယ့် အရေးမကြီးတဲ့ အကြောင်းအရာတွေ အားလုံးကို ဖျက်လိုက်ပါပြီ။ ကုမ္ပဏီသည် မကြာခင်အတောအတွင်း တိမ်ထိပ် ကောင်းကင်နန်းတော်ထဲသို့ ထပ်မံဝင်ရောက်ရန် အစီအစဉ် ရှိမရှိကိုလည်း မေးမြန်းခဲ့သည်။


ဒီအရာတွေ လုပ်ပြီးနောက် အရက်က စတင်အသက်ဝင်လာပြီး မျက်လုံးတွေ ဝေဝါးကာ အိပ်ပျော်သွားတယ်။ အိပ်မက်​တောင် မမက်ဘဲ အေးအေးဆေးဆေး အိပ်သွားရာ မိုးလင်းတဲ့အထိ အိပ်ပျော်သွားခဲ့ပြီး ဖုန်းခေါ်သံ ကြားမှသာ နိုးလာခဲ့သည်။


ဦးလေးသုံး ဆေးရုံက ဆင်းလာပြီလို့ ပြောပါ၏။ သူက မိမိဘေးက အခန်းထဲမှာ ရှိပြီးသားပါ။ ဗီဒီယိုဖမ်းစက်လည်း ဝယ်ပြီးပြီမလို့ အတူတူ လာကြည့်ဖို့ ပြောခြင်း ဖြစ်သည်။