ဂူဖောက်သူတို့ဒဏ္ဍာရီ 盗墓笔记 (volume 6)
Author -南派三叔 (nan pai san shu)
translater - Hninthawethadar
Chapter (26)
မိုးရေထဲ ပြေးလွှား
ဒီတစ်ကြိမ်မှာ သူ့ရဲ့ကြောက်စိတ်တွေကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း လုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ပြီး စကားတွေ အများကြီး ပြင်ဆင်ထားပေမယ့် ဘာမှတောင် မပြောလိုက်ရ ဖန်းမာတစ်ယောက် ပြိုလဲကျသွားပြီး သူ့ဝိညာဉ်ကို လုံးဝ ဆုံးရှုံးလိုက်ရသလို ဖြစ်သွားလေပြီ။
'အခြားသူများနှင့် တိုက်ခိုက်သည့်အခါ ၎င်းတို့၏ ချို့ယွင်းချက်များကို တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်ပါ'
ဖန်းမာ၏ ချို့ယွင်းချက်မှာ သူ့နှလုံးသားထဲက ကြောက်ရွံ့မှု ဖြစ်သည်။ ဝူရှဲသည် သူ့ကို စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်မိပါသည်။ ဒါပေမဲ့ ထင်ထားသလို ချောချောမွေ့မွေ့ ဖြစ်မလာပါဘူး။ သူအရမ်းကြောက်လို့ တံခါးကို ကျိုးဖဲ့လုနီးပါး ထွက်ပြေးသွားချင်နေသည်။ အမှန်တော့ အဲဒီလူတွေကို နောက်တစ်ကြိမ် တွေ့တာထက် ကိုယ့်ကိုကိုယ်ပဲ သတ်သေချင်နေလိမ့်မည်။
ဝူရှဲ သူ့ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖျောင်းဖျရင်း နောက်ဆုံးအထိ သူ ဒီကိစ္စကို ဖြေရှင်းရမယ်ဆိုတဲ့ အကြံဥာဏ်ကို ပေးခဲ့သည်။ မဟုတ်ရင် သူ့သားနဲ့ မြေးတွေ ကံမကောင်းဘဲ ဆင်းရဲနေရမည်ဟု အတင်းအကြပ် အယုံသွင်းခဲ့သည်။ အဲဒီအချိန်မှာ သူလည်း စိတ်ညစ်လာကာ သေဖို့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ တောင်ပေါ်ကို လိုက်လာခဲ့တော့သည်။ ဝူရှဲအား ဘာကြောင့် တောင်ပေါ်ကို သွားရတာလဲ ဆိုတာကိုတော့ ဘာမှ မမေးသလို ဝူရှဲကလည်း မပြောပြခဲ့ပါ။
ဝူရှဲ့သည် ဖန်းမာအား သူနဲ့အတူ တောင်ပေါ်တက်ဖို့ တောင်းဆိုခဲ့ပေမယ့် တကယ်တမ်းတော့ ဝူရှဲ့ဟာ တောင်ပေါ် လမ်းလျှောက်တဲ့အခါ နောက်မှာပဲဖြစ်ဖြစ် ရှေ့မှာပဲဖြစ်ဖြစ် လက်လွှတ်စပယ် လျှောက်သွားတာမျိုးတော့ မရှိပါဘူး။
သူ့ကိုဒီလို မြင်လိုက်ရတော့ ဝူရှဲမှာ လေးလေးနက်နက် အပြစ်သွားရှိသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ မူလက ကိုယ့်အကျိုးအတွက် ဒီလို အဘိုးအိုကို ကြောက်ဖို့ မတရားတဲ့ လုပ်ရပ်တစ်ခု လုပ်ခဲ့သလို ဒီလိုမျိုး အန္တရာယ်ရှိတဲ့ တောင်ပေါ်ကို လိုက်ဖို့ အတင်းအကြပ် ခိုင်းစေခဲ့သည်။ သူ့သွေးကြောထဲမှာ တကယ့် မိသားစုသွေးတွေ စီးဆင်းနေတာ ဖြစ်နိုင်ပါ၏။
ဇာတ်လမ်းတိုတိုကို အရှည်ကြီးရေးဖို့ အချိန်အတော်ကြာအောင် ပြင်ဆင်ပြီးမှ ခရီးထွက်တဲ့အခါ ရှေ့ရောနောက်ပါ လှည့်ပတ်နေရသည်။
ဤခရီးသည် မရပ်မနား ဖြစ်နေပြီး မိုးရွာနေသဖြင့် တောင်တက်လမ်းသည် သွားလာရ အလွန်ခက်ခဲသော်လည်း ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဝူရှဲသည် ဖန်းချောင်ချင်တွင် လုံလောက်သော ခွန်အားကို တည်ဆောက်ထားသောကြောင့် ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ခဲ့သည်။ ဖန်းမာက လမ်းတလျှောက်လုံး စကားမပြောဘဲ ဘယ်သူနဲ့မှလည်း စကားမပြောဘဲ အမြန်သာ သွားနေခဲ့၏။
ရေကန်ကို ပြန်ရောက်ပြီး သိပ်မကြာခင်မှာပဲ အဝေးက လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ ရေကန်ရဲ့ ရေမျက်နှာပြင်ဟာ အနည်းဆုံး ငါးမီတာ ခြောက်မီတာလောက် မြင့်တက်လာပြီး ပြောင်လက်တောက်ပနေ၏။ ယခင် ရေကန်ထက်စာရင် ပိုကြီးလာပါပြီ။ သူ မထွက်ခွာခင်က လက်ရှိ သိုးခြေထောက် တောင်မှာ မိုးသည်းထန်စွာ ရွာနေပြီး တောင်ကုန်းပေါ်မှာ ရွှံ့တွေနဲ့ ရေတွေ ပက်ကျဲနေတာမို့ ဆိုးရွားလှသည်။
အခုတောင်ပေါ်တက်ရတာ အန္တရာယ် များလွန်းတဲ့အတွက် မျောက်တွေလို တွယ်တက်ရင်း ရေကန်အောက်ကို ချက်ချင်း ဆင်းရသည်။
တောင်တန်းများပေါ်မှ သစ်ရွက်ခြောက်များ ရိုက်ခတ်သံသည် ရေကန်ကို ပြောမပြနိုင်လောက်အောင် သည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေသည့် ကြိမ်နှုန်းနှင့် တူညီသော အသံတစ်ခုကြောင့် တစ်ကမ္ဘာလုံးနီးပါး စကားစမြည်ပြောရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
ဖန်းမာ၏ အမဲလိုက် ခွေးများသည် အလွန် စိတ်မငြိမ်မသက် ဖြစ်စေပြီး အမိန့်လိုက်နာရန် ငြင်းဆန်နေသောကြောင့် ဖန်းမာသည် ၎င်းတို့အား ကျောက်ဆောင် ကမ်းခြေအစွန်းရှိ သစ်ပင်များအောက်တွင် ပုန်းအောင်းစေရန်မှတပါး ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။
ဝူရှဲသည် ယခင်က သူတို့ တည်ဆောက်ခဲ့သော တဲများဆီသို့ အရောက်သွားနိုင်ဖို့ အားလုံးကို ဆွဲခေါ်သွားခဲ့သည်။ မကြာမီတွင် မှုန်ဝါးဝါး အရိပ်အယောင်ကို လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်းက ဖက်တီးပင်။
သူတို့ မျက်နှာချင်း ဆိုင်နေရင်တောင် စကားမပြောခဲ့ဖြစ်ဘူး ဆိုတော့ ရောက်ခဲ့လည်း ရှေ့ကိုသာ ဆက်လျှောက်သွားခဲ့ကြ၏။ ဘာကြောင့်မှန်း မသိပေမယ့် အရှေ့က မျောက်တွေက ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ ဝူရှဲ့ နောက်ပြန် ကြည့်လိုက်တော့ ဖန်းမာက မြှားကိုကိုင်ထားသည်။ သူသွားမယ့်နေရာကို ရောက်ပြီထင်ပြီး ညွှန်ကြားချက်ကို စောင့်ချင်နေတာ ထင်ရှားပါ၏။
ရက်အတော်ကြာပြီးတဲ့ နောက်မှာတော့ ဖန်းမာ စိတ်ငြိမ်သွားပုံရပြီး အရင်ကလို မကြောက်တော့ဘူးလို့ ထင်လာရသည်။ သူ့မျက်လုံးတွေကို ကြည့်လိုက်တော့ သူ့စိတ်တွေ ရှုပ်ထွေးနေသလို မှုန်ကုပ်ကုပ် ဖြစ်နေတုန်းပါပဲ။ သူ့ပုံစံက ဝူရှဲကို နည်းနည်းတော့ ကြောက်လာစေသည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီကိုရောက်တဲ့အခါ ဟန်ဆောင်နေစရာ မလိုတော့ပါဘူး။ တကယ်တော့ ပင်ပန်းလွန်းတာကြောင့် ခရီးအဆုံးမှာ ဟန်ဆောင်မနေဘဲ အဲဒီအစား သူသွားမယ့်အရာကို ဖန်းမာအား ဘယ်လို ရှင်းပြရမလဲ ဆိုတာကိုပဲ စတွေးနေခဲ့သည်။ သူ့ကို လုံး၀ လိမ်ညာနေတယ် ဆိုတာ သိရင် သတ်ပစ်မှာကို ကြောက်ပေမယ့် ဆက်လိမ်ဖို့ကလည်း ခက်နေသည်။ အဲဒါက လူမဆန်လွန်းဘူးမလား။
ဒီကိစ္စအတွက် ဖန်းမာကို ဘယ်လိုပြောရမှန်းကို မသိချေ။ တကယ်တော့ အားကွေ့နဲ့ တခြားသူတွေက သူ့ကို ချက်ချင်း သစ္စာဖောက်ကြလိမ့်မယ်။ ဖက်တီးနဲ့ အရင် ဆွေးနွေးရမယ် ထင်ပါရဲ့။ ဒါမှမဟုတ် ဖန်းမာ ဒေါသမထွက်ခင်အထိ ပုန်းအောင်းပြီး စောင့်နိုင်သည်။ ဒါကြောင့် ဖန်းမာကို ရပ်ခိုင်းပြီး ဖက်တီးတို့ဆီ လျှောက်သွားခဲ့သည်။ ဖက်တီးတို့နဲ့ ဆွေးနွေးပြီး ကုန်ပစ္စည်းများ သယ်ယူရာတွင် ကူညီရန် အကြောင်းကြားချင်ခဲ့သည်။
သို့သော် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းပြီးနောက် သူ့ရှေ့က မိုးကာကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရင်း အရိပ်က နည်းနည်းတော့ ထူးဆန်းနေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ တစ်ဖက်က လူက ဘယ်သူလဲဆိုတာ သေသေချာချာ မဖော်ထုတ်နိုင်ခင်မှာ ရုတ်တရက် ခေါင်းနောက်က နာကျင်သွားလေ၏။ ရုတ်ချည်းဆိုသလို အမြင်အာရုံတွေ မည်းမှောင်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ် လဲကျသွားခဲ့သည်။
ဝူရှဲ့ လူးလဲထထိုင်လိုက်ရာ ဖန်းမာသည် ဒေါသတကြီး မျက်နှာထားဖြင့် သူနောက်တွင် ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ့လက်တစ်ဖက်က အမဲလိုက်ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးများသည် လူသတ်ချင်စိတ်များဖြင့် ခက်ထန်လျက် ရှိသည်။
"ခင်ဗျား ဘာလုပ်နေတာလဲ!"
ဝူရှဲ ကျိန်ဆဲလိုက်တော့ သူကလည်း ဓားနဲ့ ထိုးချလာတာကို တွေ့လိုက်သည်။ ဝူရှဲအရမ်း ထိတ်လန့်သွားတော့ ချက်ချင်း ပြန်ထသည်။ ဖန်းမာရဲ့ဓားဟာ မိုးရေထဲမှာ လှပစွာ ဝေ့ယမ်းနေကာ ဓားက သူ့လည်ပင်းဘေးကို တည့်တည့် ဖြတ်သွားတာ တွေ့လိုက်ရ၏။ သူသည် လူသတ်သမား ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်ရန် အင်မတန် ရက်စက်နေသည်။
လမ်းမှာတုန်းက သူ့ရဲ့ မပြောင်းလဲသွားတဲ့ အမူအရာတွေကို ကြည့်ပြီး တစ်ခုခုတော့ မှားနေကြောင်း ခံစားမိသား။ ရုတ်တရက် ဒီကောင်က လမ်းမှာ တွေးနေတာပဲ။ သူတွေးနေတာက ဝူရှဲအပညအဝင် သူတို့ကို အရင်လုပ်ကြံဖို့၊ သတ်ပစ်ဖို့ စဉ်းစားနေတာပဲ ဖြစ်လေသည်။
အခုတော့ ဒုက္ခရောက်ပြီ။ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းပြီးရင် ဖန်းမာအဖေက သူ့ရှေ့မှာ ပေါ်လာကာ ဓားနဲ့ လွှဲခုတ်ပြန်သည်။ 'ကျွန်တော်မှားတယ်.... ခင်ဗျားကို လိမ်ခဲ့မိတာအတွက် တောင်းပန်ပါတယ်' လို့ အော်ပေမယ့် ဖန်းမာသည် ရူးမိုက်နေသလို လုံးဝ နားမထောင်ပါ။
ဝူရှဲ့ မိုးရေထဲမှာ အချိန်အတော်ကြာအောင် မပြေးနိုင်တော့ပေ။ မိုးရေတွေကြား ပြေးလွှားရင်း မထင်မှတ်ပဲ ကျောက်တုံးကြီး တစ်ခုနားကို ပြုတ်ကျသွားတယ်။ ကျောက်ခဲကို ကျပန်း ကောက်ကိုင်ကာ ပစ်ပေါက်လိုက်သော်လည်း သူကအသာလေး ရှောင်သွားခဲ့သည်။ ဖန်းမာက ဓားကို သူ့နောက်ကျောမှာ ဖွက်ထားရင်း တစ်စုံတစ်ခုကို တွေ့ရှိသွားသလိုမျိုး ရုတ်တရက် ရပ်လိုက်ကာ တစ်ဖက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်၏။
ဝူရှဲ့ ထပြီး ဆက်ပြေးဖို့ အခွင့်အရေးကို ယူလိုက်တော့ သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ မိုးကာထားတဲ့ ကုလားကာတဲတွေထဲမှ ကိန်းဂဏန်းတွေ အများကြီး အဖြစ် ပေါ်လာတာကို ရုတ်တရက် တွေ့လိုက်ရလေသည်။