(4) အမှတ်တရများ အပိုင်း (၁)
Viewers 13k
Chapters 524

Chapter (4) Volume 7

အမှတ်တရများ အပိုင်း (၁)



ဝူရှဲ စာအုပ်ကို ချက်ချင်း ဖမ်းကိုင်လိုက်ပြီး အနီးကပ် ကြည့်လိုက်တော့ လှပတဲ့ ကာဗာ​အောက်မှာ စာမျက်နှာ နှစ်မျက်နှာပဲ ရှိတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ပထမ စာမျက်နှာသည် ကြိုဆိုသော စာဖြစ်ပြီး ဒုတိယ စာမျက်နှာတွင်တော့ ဓာတ်ပုံက အလွန်ကြီးမားသည်။ ၎င်းပေါ်တွင် တံဆိပ်တစ်ခု၊ စတုရန်းပုံသဏ္ဍာန်နှင့် အောက်ခြေတွင် ရှုပ်ထွေးသော ပုံစံများဖြင့် ရေးထားသည်။ တကယ်တော့ နည်းနည်းတော့ ရင်းနှီးနေသလို ခံစားရလေ၏။ 


အောက်တွင် ဖော်ပြထားသော လက်ရေးလှ စာလုံးအချို့လည်း ရှိသည်။ နံပါတ်များ အားလုံးသည် ဓာတ်ပုံထဲရှိ အရာ၏ အရွယ်အစားဖြစ်နိုင်သည်။ အောက်ခြေတွင် စာလုံးသေးသေးလေး တစ်ကြောင်း ပါရှိသည်- 'တစ္ဆေခလုတ် နဂါးငါး ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်၊ ပိုင်ယန်ဖျင်၊ ကူဝမ်ခရိုင်၊ ဟူနန်မှလာခြင်း' ။


တံဆိပ်ပေါ်တွင် ထွင်းထုထားပုံများသည် အလွန်ရှုပ်ထွေးသော ပုံသဏ္ဌာန်များစွာ ရှိသည်။ အခြားအစိတ်အပိုင်းများတွင် အကြေးခွံများ ပုံသဏ္ဌာန်များ ရှိ​နေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ လောလောဆယ်တော့ ဓာတ်ပုံထဲမှာ တစ်ခုခုတော့ ထူးဆန်းနေ၏။ 


ဝူရှဲ လေအေးတွေကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ ဒီပစ္စည်းရဲ့ အရွယ်အစားက နည်းနည်းတော့ ကြီးတာ တွေ့ရသည်။ "တံဆိပ်တုံး" ပုံသဏ္ဌာန်အရဆို စစ်မတ်ကာလခေတ်ရဲ့ ပုံစံအတိုင်းပဲ ဖြစ်လိမ့်မည်။ တစ်ချိန်တုန်းက အဲ့လိုသီးသန့် ပစ္စည်းတွေကို ဈေးကွက်မှာ သုံးခါလောက်တွေ့ဖူးပြီး အားလုံးက တိရိစ္ဆာန်ခလုတ်တွေချည်းပါပဲ။ 


စစ်မတ် ကာလမှ ကိုယ်ပိုင်တံဆိပ်များသည် အလွန်ရှားပါးသော်လည်း တစ်စင်တီမီတာမှ နှစ်စင်တီမီတာအထိ သေးငယ်သော တံဆိပ်များကို ယွမ် 100,000 အောက်ဖြင့် ရရှိနိုင်သည်။ အထူးသဖြင့် ဝူရှဲဆိုလျှင် ၎င်းတို့ရဲ့ နာမည်များကို အရမ်းဂရုစိုက်၏။ အခုဒါကို နဂါးငါး ကျောက်စိမ်းတံဆိပ် လို့ ခေါ်လေသည်။ 


ရောင်းသူပြောသော "နဂါး" ဟူသော စကားလုံး၏ ဤအမည်သည် အလွန်အရေးကြီးသည်။ အကြောင်းမှာ တံဆိပ်တစ်ခုတွင် နဂါးတစ်ကောင် ရှိရမည်။ ၎င်းသည် တော်ဝင်တံဆိပ်ဖြစ်စေ တရားဝင် ဧကရာဇ်တံဆိပ်ဖြစ်စေ သဘောတရားနှစ်ခုသာ ရှိသည်။ ယင်းတို့ထဲမှ အချို့ကို ရေတွက်နိုင်လျှင် နိုင်ငံငယ်လေး၏ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်သည် ယနေ့ကမ္ဘာတွင် အဖိုးမဖြတ်နိုင်​တော့ပေ။


သူတို့နိုင်ငံတွင် တူးဖော်တွေ့ရှိခဲ့သော ယဉ်ကျေးမှု အမွေအနှစ်မျာ အားလုံးကို ယဉ်ကျေးမှု အမွေအနှစ်များအဖြစ် အလိုအလျောက် ခွဲခြားသတ်မှတ်သည်။ ၎င်းတို့ကို ရောင်းချခွင့် မပြုသော်လည်း ၎င်းတို့ကို စုဆောင်းဖျက်ဆီးပါက တရုတ်တွင် အပြစ်ပေးခံရမည် ဖြစ်သည်။ 


ကျောက်စိမ်း တံဆိပ်တုံးတွေဟာ ချင်မင်းဆက် မတိုင်ခင်ကဆို ချိန်ကိုက်ဗုံးတွေလိုပါပဲ။ ဒါမှမဟုတ် တခြားသူတွေ မသိရင် အဆင်ပြေနိုင်ပေမယ့် တခြားသူတွေ သိသွားရင် မကောင်း​တော့ဘူးပေါ့။


ဤအရာသည် သင်္ချိုင်းတွင်းမှ ခိုးယူထားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ပထမအချက်မှာ ဤပစ္စည်းသည် ခိုးယူခံရခြင်း ဖြစ်ကာ တန်ဖိုးသာ အလွန်မြင့်မားပါက နောက်အနှစ်နှစ်ဆယ်ကို တစ်ကျော့ ပြန်ရောက်ရင် ရှင်းယွဲ့စားသောက်ဆိုင်ရဲ့ ဒုတိယထပ်မှာ AK47 နဲ့ ပစ်ရင် ပြည်သူကို ထိခိုက်နစ်နာစေမယ့် ရာဇ၀တ်မှုမျိုးပင် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်လာနိုင်ပါ၏။


ဝူရှဲသည် သူ အရင်က လုပ်ခဲ့တဲ့အရာတွေက ဒေါသကြီးမိမှန်း သိပေမယ့် ဒီတစ်ခါတော့ သူဟာ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ရဲ့ ခြေအောက်က ပေကျင်းမြို့ကို ရောက်နေပြီ။ ဒီမှာ လူအများစုက မကောင်းတဲ့ အရာတွေကိုတောင် ဖုံးကွယ်ထားတတ်ကြပေမယ့် ဒီလိုဆိုးရွားတဲ့ အမူအရာတွေက စား​သောက်ဆိုင်ပိုင်ရှင်ကို ကြီးကြီးမားမား ပြဿနာ ဖြစ်စေမှာ သေချာသည်။ 


ဒီစားသောက်ဆိုင်က သည်းခြေအိတ်နဲ့ ကြီးပြင်းလာတာလား။ နောက်ဆုံးတော့ အမျိုးသမီးဟော့ရဲ့ နောက်ခံအကြောင်းတွေကို ရုတ်တရက် တွေးပြီး ပြဿနာ ရောက်လာတဲ့အခါ ရဲခေါ်ပြီးသား​တောင် ဖြစ်မယ်လို့ တွေးမိပြန်သည်။ 


နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်တွေးကြည့်တော့ မဟုတ်သေးချေ။ အဲဒီအချိန်က ဒီထိုင်ခုံမှာ ထိုင်နေတဲ့ လူတွေက ထူးထူးခြားခြား ကုသမှု ခံယူနေကြတဲ့ ပုံစံတွေပင်။ အတိုချုပ်ပြောရလျှင် ဤအရာသည် ယနေ့ တစ်ခုတည်းသော လေလံပွဲဖြစ်သည်ဟု ထင်ရသည်။ ထို့ကြောင့် ဤလူများအားလုံး လာရန် ဆုံးဖြတ်ကြလိမ့်မည်။ 


အဝေးက ပန်းရောင် ရှပ်အင်္ကျီနဲ့ လူကို ကြည့်လိုက်တော့ ၎င်းထိုင်ခုံက အနောက်တိုင်းပုံစံ ဆိုဖာတစ်ခုဖြစ်ပြီး အခုဆိုဖာပေါ်မှာ မောက်မောက်မာမာနဲ့ ထိုင်နေတော့သည်။ 


ဝူရှဲ စာအုပ်ကိုပိတ်ပြီး မျက်နှာသေကို ပေးလိုက်သည်။ သူက မျက်နှာထား အေးစက်တဲ့ ကိုယ်ရံတော် ကောင်လေးလို သစ္စာရှိရှိ သရုပ်ဆောင်​နေတာ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။ ဖက်တီးက ဒီကိုမလာခင် ကျူရှင်သင်ခန်းစာတွေ ပေးခဲ့ပေမယ့် သူဟာ ဝူရှဲနဲ့ ဖက်တီးတို့နဲ့ ယှဉ်ရင် အဓိပ္ပာယ်မဲ့နေပုံပါပဲ။ လက်ကမ်းစာစောင်ကို ဖတ်တောင်မဖတ်ဘဲ ဘေးဖယ်ထားလိုက်သည်။


ဖက်တီးမျက်နှာက ဖြူဖျော့လာပြီး ခပ်တိုးတိုးလေး ပြောလာသည်။ 


"မင်း မှတ်မိလား... ငါတို့က နေရာမှန်ကို ရောက်နေပြီ" 


ဤကျောက်စိမ်းတံဆိပ်သည် အလွန်အစွမ်းထက်ပုံ ပေါက်သော်လည်း ဝူရှဲ ဤအရာကို အထူးတလည် မကြိုက်သောကြောင့် ဖက်တီးလိုမျိုး စိတ်လှုပ်ရှားခြင်း မရှိတော့ဘဲ တိုးတိုးလေးသာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။ 


"ငါ့ကို မနှောင့်ယှက်စမ်းပါနဲ့... ငါအမြဲတမ်း ခံစားနေရတာက အခြေအနေ ပိုဆိုးလာတော့မယ် ထင်တယ်... မင်းငါ့ကိုကူညီရမယ်နော် သတိလည်းထား... အလုပ်မဖြစ်ရင် ငါတို့ဆုတ်ခွာဖို့ နည်းလမ်းရှာရမယ်"


ဖက်တီးက အံ့အားသင့်သွားပြီး: 


"မင်းဒီကိစ္စကို စဉ်းစားဖို့ အချိန်ရှိသေးလို့လား? အဲဒါက ဘာလဲဆိုတာ မင်းမမြင်ဘူးလား"


ပြောပြီး သူက စာအုပ်ကလေးကို ချက်ချင်းပြန်ယူကာ ပြလိုက်သည်။ 


"သေချာကြည့်စမ်း... ဒီဟာကို ဘယ်မှာတွေ့ဖူးတာလဲ?"


“မြင်ဖူးတာလား” 


ဝူရှဲလည်း နည်းနည်း ရင်းနှီးသလို ခံစားရပေမယ့် အဘွားကြီးရဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ သဘောထားကြောင့် ခဏလောက် လိုက်မစဥ်းစားဖြစ်တော့ပေ။ ဖက်တီးက ဒီလိုပြောလာတော့ နောက်တစ်ခါ ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။ 


ထပ်စဥ်းစားကြည့်တော့ ဒီကျောက်စိမ်းတံဆိပ်နဲ့ ဆင်တူတဲ့ အရာတစ်ခုကို တွေ့ဖူးခဲ့သလို ခံစားချက်က ဝင်လာသည်။ ဒါ့အပြင် ဒီကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ကို တစ်ကြိမ်ထက်မက မြင်ဖူးနေသလိုပင်။ အရင်က မြင်ဖူးတဲ့ ယဉ်ကျေးမှု အမွေအနှစ်တွေနဲ့ ရုပ်ပုံတွေကို တွေးကြည့်မိပေမယ့် ပြန်စဥ်းစားလေလေ ဒီမှတ်ဉာဏ်က နှလုံးသားရဲ့ နက်နဲတဲ့ အရာတွေကို ထိခတ်ကာ ထိတ်လန့်သွားစေသလို ခံစားလာရလေပါပဲ။ 


မှတ်ဥာဏ်တွေထဲ ပြန်ရှာတွေ့သွားတဲ့အခိုက် အေးစက်စက် ချွေးတွေ တဖျပ်ဖျပ် ထွက်ကျလာတော့သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်ကတော့ ချောင်ပိုင်တောင်အောက်က တိမ်ထိပ်ကောင်းကင်နန်းတော်ရဲ့ ကြီးမားသော ကြေးတံခါးကြီးသည် မြူခိုးကြီးထဲတွင် ဖြစ်ပြီး ၎င်းကို ကိုင်ဆောင်ထားခဲ့သူက အခု သူ့အနောက်မှာ ရပ်နေ၏။ 


"ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်ဘူး"


ဒီလိုအရာက ဘယ်လိုကြောင့် ဒီနေရာမှာ ပေါ်လာရတာလဲ။ 


ထိုအရာ၏ အသုံးပြုပုံကို ဝူရှဲ မသိသော်လည်း မျက်နှာသေက ထိုအရာကို ကိုင်ဆောင်ထားသောကြောင့် ဝူရှဲအလွန် သဘောကျသွားခဲ့ဖူးပါသည်။ ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် မီးခိုးတွေပြည့်နေခဲ့သော ဓာတ်ပုံထဲက ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်က အဲဒီအချိန်တုန်းက သူကိုင်ထားတဲ့ တံဆိပ်နဲ့ အတူတူလား ဆိုတာတော့ မသိရသေးချေ။ သို့ရာတွင် ၎င်းတို့ ကွဲပြားခဲ့လျှင်ပင် ဤ "တံဆိပ်" နှစ်ခုကြားတွင် ဆက်စပ်မှု​တော့ ရှိရမည်။





Prev Next