Chapter (16)

Chapter (16)

အခြေအနေကို ကိုင်တွယ်ခြင်း 

ရဲအရာရှိများသည် တတိယထပ်ရှိ သွေးစွန်းကွက်များကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်တွင် သတိလစ်နေသော ဝမ်ဖုန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ ကောင်လေးရဲ့ ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်အကူအညီ တောင်းသံကို ကြားတော့ သူတို့ သေနတ်တွေကို ချက်ချင်း ဆွဲထုတ်ပြီး ယွိစစ်ကျဲနဲ့ ဖန်းချူကို ချိန်ကာ သူတို့ကို ရဲရဲကြီး စောင့်ကြည့်နေသည်။  

"လက်မြှောက် !" 

ဖန်းချူ ကောင်လေးကို စိုက်ကြည့်သော်လည်း သူ့လက်ကို အမြန်မြှောက်လိုက်သည်။ နားလည်မှု လွဲမှားမှုများကို အချိန်နှင့်အမျှ ရှင်းပြနိုင်သော်လည်း ခုခံနေလို့ဆိုပြီး ပစ်သတ်ခံလိုက်ရဖို့တော့ မထိုက်တန်ချေ။ 

ဒါပေမယ့် သူခေါင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ယွိစစ်ကျဲက အေးအေးဆေးဆေး ရပ်နေဆဲ။ သူ့အိတ်ကပ်ထဲ လက်တစ်ဖက်ထည့်ရင်း လက်နက်ချဖို့ ရည်ရွယ်ချက်မရှိတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဖန်းချူခမျာ နဖူးမှ အေးစက်တဲ့ ချွေးတွေ ထွက်ကျလာပြန်သည်။

ဖန်းချူ သူ့အင်္ကျီကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး "ဟေ့ ပညာရှိက ရှုံးတဲ့တိုက်ပွဲကို မတိုက်ဘူး" ဟု တီးတိုး ကပ်ပြောလိုက်သည်။

ယွိစစ်ကျဲ သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေ၏။

ဖန်းချူမှာ ထိုအကြည့်ကြောင့် လုံးဝကို အံ့သြသွားသည်။

ညီအစ်ကို မင်းတော်တာ ငါသိတယ်၊ ဒါပေမယ့် မင်း တော်တယ် ဆိုရင်တောင် မဆင်မခြင် မလုပ်နဲ့။ မင်းက လူတိုင်း အသိအမှတ်ပြုတဲ့ ဒေါ်လာ တစ်ရာ မဟုတ်ဘူး၊ ရဲတွေက သေနတ်တွေနဲ့ ချိန်ထားတာ မင်း မမြင်ဘူးလား။

ယွိစစ်ကျဲကို ဖြားယောင်း သွေးဆောင်ရတာက ထိရောက်မှုမရှိတာကို မြင်လိုက်ရသော ဖန်းချူ သူ့ရှေ့မှ ရဲအရာရှိများကို မှုန်ကုပ်ကုပ် ပြုံးပြနေရတာ သူ့သွားများပင် နာကျင်သွားသည်။ 

"ငါတို့ အရှုံးပေးတယ်! လက်မြှောက်ထားတယ် မောင်းမဆွဲလိုက်နဲ့!"

ဝမ်ထောင်းသည် ယခုအခါ ရဲများ၏ အကာအကွယ်အောက်တွင် ရှိနေ၏။ ကောင်လေးက ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့နေပုံရပြီး သူကြုံတွေ့ခဲ့ရတာတွေကို မရှင်းမလင်း ဖြစ်နေသည်။ ဤအရာက လူတိုင်း၏ အကာအကွယ် ပေးချင်သည့် ဗီဇနှင့် ကိုယ်ချင်းစာစိတ်တို့ကို လှုံ့ဆော်ပေးပြီး ၎င်းတို့နောက်တွင် လျင်မြန်စွာ အကာအကွယ်များ ပေးခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ဖန်းချူအား ဒေါသနှင့် လှောင်ပြောင်သော အကြည့်ဖြင့် ရဲနောက်သို့ ဝင်ပုန်းနေလိုက်၏။  

ဖန်းချူ : Fuck &*&￥#@!!

ဒီအကြိမ်က ကလေးတစ်ယောက်ကို သတ်ပစ်ချင်စိတ်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ခံစားခဲ့ရတာပဲ။

ရဲများ အဆင့်ဆင့် ချဉ်းကပ်လာလည်း ယွိစစ်ကျဲက မတုန်မလှုပ် ဖြစ်နေဆဲ။ ဖန်းချူ အေးစက်သော ချွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေပြီး ယနေ့တွင် အတော်လေး ကံမကောင်းကြောင်း အသံတိတ် ကျိန်ဆဲမိသည်။ သူ့ခါးမှာ ဒဏ်ရာရသွား​ပြီ။ အရင်က သိပ်မခံစားခဲ့ရပေမယ့် အခု ပူလောင်နာကျင်နေပြီး သူ့မျက်ခုံးကို အလိုအလျောက် ကျုံ့မိသွားသည်။

ယွိစစ်ကျဲ ချက်ချင်း သတိထားမိသည်။ ဖန်းချူ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာကို မြင်လိုက်ရတော့ သူ့အကြည့်တွေ ချက်ချင်း အေးစက်သွားကာ ဖန်းချူကို ဖမ်းကိုင်ပြီး ထွက်ခွာရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

ယွိစစ်ကျဲရဲ့ လှုပ်ရှားမှုက ချက်ချင်းပင် ရဲများကို တင်းမာသွားစေသည်။

"မင်းဘာလုပ်နေတာလဲ?"

ဖန်းချူ : "..."

အခြေအနေက ရုတ်တရက် တင်းမာလာသည်။ ရဲတပ်ဖွဲ့က တရားခံကို ချေမှုန်းဖို့ လုပ်နေချိန်မှာပဲ အရာရှိငယ်တစ်ဦးဟာ လူအုပ်ကြားကနေ ထွက်လာရင်း လေးလေးနက်နက် မေးလေ၏။ 

“ဘာဖြစ်နေတာလဲ” 

ရှေ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး မော့ကြည့်လိုက်တော့ သူ့ဦးထုပ်အစွန်းအောက်မှ ချောမောလှပပြီး ငယ်ရွယ်နုပျိုတဲ့ မျက်နှာလေး ပေါ်လာသည်။ ကုန်းယောက်ယင်းပါပဲ ။

ဖန်းချူမှာတော့ အလွန်တုန်လှုပ်သွားပြီး ငိုလုမတတ်။

သူနှင့် အရာရှိကုန်းတို့သည် အမှန်တကယ် တွေ့ဆုံရန် ရည်မှန်းထားကြသည့်ပုံပင်။ သိပ်မကြာသေးခင်ကပဲ အပျော်စီးသင်္ဘောပေါ်မှာ တွေ့ခဲ့ကြတာပါ။ သူတို့သည် အသိအကျွမ်းဟောင်းများ ဖြစ်သောကြောင့် ဤကဲ့သို့ ယုတ်မာသော လိမ်ညာမှုမျိုးကို ရဲစုံစမ်းစစ်ဆေးခြင်းဖြင့် အလွယ်တကူ ရှင်းလင်းနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်သဖြင့် သူနှင့် ပိုမိုလွယ်ကူစွာ ပြောဆိုနိုင်သင့်သည်။

ကုန်းယောက်ယင်းကလည်း အထဲမှာ ဖန်းချူနှင့် ယွိစစ်ကျဲတို့ ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး သူ့အမူအရာမှာလည်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဝမ်ထောင်းက သူတို့ကို မှုန်ကုပ်ကုပ် ကြည့်ကာ ရဲတွေက သူတို့ကို ဖမ်းပစ်ဖို့ တွေးနေ၏။ 

ဖန်းချူ သူ့နောက်ကျောကို တည့်တည့်မတ်မတ် ရှင်းပြဖို့ အဆင်သင့်ပါပဲ။

ထိုအချိန်မှာပင် ကုန်းယောက်ယင်းကလည်း ရုတ်တရက် သူ့နောက်ကျောကို ဖြောင့်တန်းကာ မျက်လုံးများ စူးရှလာသည်။ သူက အလေးပြုသည့် လက်ကို ရုတ်တရက် မြှောက်ကာ ယွိစစ်ကျဲကို ပြောလိုက်၏။ 

"လတ်စသတ်တော့ လူကြီးမင်းက ဒီမှာကိုး... ခင်ဗျားရဲ့ကြိုးစားမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကျန်တာ ကျနော်နဲ့ ထားခဲ့လိုက်ပါ"

ဖန်းချူ : "???"

ဝမ်ထောင်း : "???"

အခြားရဲအရာရှိများက “……………”၊

ယွိစစ်ကျဲက ကုန်းယောက်ယင်းကို ဂရုမစိုက်ဘဲ တစ်ချက်သာ ကြည့်လိုက်သည်။ ပြီးနောက် လှည့်ကာ ဖန်းချူလက်ကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး စကားမပြောဘဲ ထွက်သွားလေသည်။

ဖန်ချူ မှိန်းနေပြီး စိတ်ရှုပ်နေဆဲ။ ဤမထင်မှတ်ထားသော အဖြစ်အပျက်များ၏ အလှည့်အပြောင်းကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ပါ။ သူ ထွက်သွားခါနီးမှာ မယုံကြည်နိုင်စွာ တုန်တုန်ယင်ယင်နဲ့ အော်လိုက်သည်။ 

“နေပါဦး ဒါ…”

ဝမ်ထောင်းလည်း ထိတ်လန့်သွားသည်။ ယွိစစ်ကျဲသည် လူကောင်းမဟုတ်မှန်း သိသာထင်ရှားသောကြောင့် ယွိစစ်ကျဲကို ဘောင်ခတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒါပေမယ့် ရဲတွေက သူ့ကို ဘာမှ မမေးဘဲ လွှတ်ပေးခဲ့တာကြောင့် သူ့ရင်ထဲမှာ ဒေါသတွေ တဟုန်ထိုး လျှံတက်လာပြီး စိတ်ပျက်လက်ပျက်နဲ့ ဟစ်အော်လိုက်တော့၏။ 

"သူ့ကို ဘယ်လို လွှတ်ထားနိုင်မလဲ သူတို့က ကျနော့်မိဘတွေရဲ့ လူသတ်သမားပဲ ဒါကို ဘယ်လိုလုပ် လွှတ်ပေးလိုက်တာလဲ—"

တိတ်ဆိတ်မှုနေသည့်အခိုက် အော်လိုက်သံက ကုန်းယောက်ယင်း အာရုံကို ဆွဲဆောင်သွားခဲ့သည်။

ကုန်းယောက်ယင်း မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ဝမ်ထောင်းကို စေ့စေ့ကြည့်လိုက်သည်။

ဝမ်ထောင်း၏ နှလုံးသားသည်လည်း ထိုအကြည့်အောက်တွင် ခုန်ပေါက်သွားသည်။ ရဲသား၏ မျက်လုံးများက သူ့ကို စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေသည်။ သနားခြင်း မရှိကြဘဲ ရာဇ၀တ်သားကဲ့သို့ အေးအေးဆေးဆေး စစ်ဆေးနေသလိုပင်။ 

မဖြစ်နိုင်ဘူး… သူ လိမ်နေမှန်း မသိနိုင်ဘူး။ သူတို့ စုံစမ်းဖို့ အခွင့်အရေးတောင် မရသေးဘူး။

ကုန်းယောက်ယင်း ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။

ဝမ်ထောင်း နောက်ပြန်ဆုတ်သွားသည် ။

ကုန်းယောက်ယင်း၏ နှုတ်ခမ်းများသည် အပြုံးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ကွေးညွတ်သွားသည်။ ရွဲ့စောင်းနေဟန် တူသော်လည်း သူ့လေသံမှာ တင်းမာပြီး စီးပွားရေးပညာရှင်လို ပါဝါတွေပေါ်လာသည်။  

"ဟုတ်လား? ဒါဆို ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ဆီပြန်လာပြီး ဒီကိစ္စကို စုံစမ်းဖော်ထုတ်ပေးပါဦး... သူတို့ကို မင်းမိဘတွေရဲ့ လူသတ်သမားလို့ ပြောမှတော့ မင်းမိဘတွေရဲ့ လူသတ်မှုဖြစ်စဉ်ကို အသေးစိတ် ပြောပြပါလား"

ဝမ်ထောင်း စကားကို စူးစူးဝါးဝါး ပြောလိုက်ခြင်းပင်။ သူသည် သွေးအအေးဆုံး ဖြစ်ကာ အသက်ဆယ့်သုံးနှစ်အရွယ် ကောင်လေးတစ်ယောက်မျှသာ ရှိသေးပြီး စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ပြစ်မှုကျူးလွန်ခဲ့သည်။ သူသည် အရာအားလုံးကို စေ့စေ့စပ်စပ် မည်ကဲ့သို့ သုံးသပ်နိုင်ခဲ့သနည်း။

သို့သော် ဝမ်ထောင်းမှာ ကုန်းယောက်ယင်းရဲ့ မေးခွန်းတွေကို တားဆီးဖို့ ကြိုးစားနေဆဲ။ 

"ဒါ...ဒါက သူတို့သတ်လိုက်တာ ကျနော်ကိုယ်တိုင် မျက်စိနဲ့ မြင်ခဲ့တာ...."

ကုန်းယောက်ယင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ဝမ်ဖုန်းမှာ ​ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေဆဲဖြစ်တာ တွေ့လိုက်ရသည်။ သတိလစ်နေပေမယ့် သူ အသက်ရှင်နေသေးတာ ထင်ရှားပါ၏။ 

“ဒါ မင်းအဖေလား” 

ဝမ်ထောင်း မဝံ့မရဲ ခေါင်းညိတ်​လေသည်။

ကုန်းယောက်ယင်း သူ့ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ့အသံကလည်း အေးစက်လာသည်။ 

"သူ မသေသေးဘူးဆိုတာ ရှင်းနေတာကို... တခြားလူက သူ့ကို သတ်ပါတယ်လို့ မင်းဘယ်လိုလုပ် ပြောနိုင်တာလဲ"

ဝမ်ထောင်း : "..."

ကုန်းယောက်ယင်းက ဆက်ပြောသည်။ 

"မင်းအမေကို သူတို့ သတ်ခဲ့တယ်ဆို အလောင်းဘယ်မှာလဲ"

ဝမ်ထောင်း : "...." 

အလောင်းက ​ပျောက်သွားပြီ...

ကုန်းယောက်ယင်း၏ မျက်လုံးများသည် ဝမ်ထောင်းကို တိုက်ရိုက် စိုက်ကြည့်နေသော မီးရှူးမီးပန်းများကဲ့သို့ပင်။ သူ၏အမူအရာမှာလည်း အလွန်လေးနက်သည်။ သူ၏ ရဲဝတ်စုံက ပြင်းထန်သော ဖိနှိပ်မှုကို ပိုမိုထင်ရှားလာစေသည်။ 

"ဒါဆို မင်း လိမ်နေတာလား မင်းဘာလို့ လိမ်နေတာလဲ၊ မင်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ... အခု ငါတို့နဲ့ အတူတူ ပြန်လာပြီး ကိုယ့်ဘာသာကို ရှင်းပြ..."

ဝမ်ထောင်း လုံးဝ ထိတ်လန့်သွားသည်။ ဒီရဲက ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ။ အားနည်းသူတွေကို ဘယ်လိုလုပ် မစာနာနိုင်ရတာ။ သူစုံစမ်းချင်ရင် ယွိစစ်ကျဲနဲ့ တခြားသူတွေကို အရင်စုံစမ်းသင့်တယ်။ သူတို့က ပိုသံသယဖြစ်စရာ ကောင်းတယ် မဟုတ်ပါလား?

သူ့မှာ လှည့်စရာနေရာ မရှိတော့တာကို မြင်လိုက်ရတော့ ဝမ်ထောင်း ထိတ်လန့်တကြားနဲ့ အော်လိုက်သည်။ 

"ခင်ဗျားတို့ ကျနော့်ကို ဖမ်းလို့မရဘူး ကျနော်က အရွယ်မရောက်သေးဘူး!"

ကုန်းယောက်ယင်း ရုတ်တရက် ပြုံး​ပြလိုက်သည်။ ဒီကလေးက အများကြီး သိ​နေတာပဲ။ သူ့မှာ တစ်ခုခု​တော့ မှားနေပြီ။

ယွိစစ်ကျဲက လူသတ်သမား မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတာ သေချာပါသည်။ သူ ဖန်းချူနှင့် မရင်းနှီးသော်လည်း ယွိစစ်ကျဲက သူ့ကို ကာကွယ်ပေးခဲ့သဖြင့် ပြဿနာမရှိနိုင်ချေ။ ယွိစစ်ကျဲ အနီးနားတွင် ရပ်ကာ ထွက်မပြေးခဲ့တာကို ဒီကလေးက လူသတ်သမားလို့ ဘာကြောင့် လိမ်ညာပြောနေရတာလဲ၊ သူက အရွယ်မရောက်သေးလို့ အဖမ်းမခံရဘူး ဆိုတာလည်း သိနေသည်။ 

သူက နုံအလွန်းနေသေးသည်။ ရိုးရှင်းသော bluff သည် ချို့ယွင်းချက်များစွာကို ဖော်ထုတ်ပြသနိုင်၏။ 

ကုန်းယောက်ယင်း သူ့ကို ငုံ့ကြည့်ပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ 

"မင်းကို ဖမ်းမယ်လို့ ငါမပြောပါဘူး... သေဆုံးသူတွေက မင်းရဲ့မိဘတွေမို့လို့ ငါတို့က မင်းကို အမှန်တရား မရှင်းမချင်း အကာအကွယ်ပေးဖို့ တာဝန်ရှိတယ်လေ... လောလောဆယ်တော့ မင်းကို ​ခေါ်သွားပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ တောင်းဆိုနေတာ... သူ့ကို ခေါ်သွား!"

တခြားရဲအရာရှိတွေကလည်း တစ်ခုခုမှားနေပြီဆိုတာ သိလိုက်၏။ အားလုံးက ဝမ်ထောင်းကို အေးစက်စွာ ကြည့်နေကြသည်။ ဝမ်ထောင်း၏ ကနဦး သရုပ်ဆောင်စွမ်းရည်ကြောင့် ၎င်းတို့ လှည့်စားခံခဲ့ရသော်လည်း ယခုအခါ ဝမ်ထောင်းက ပြဿနာရှိသူတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလာသည်။

"​လောင်တရဲ့ မျက်လုံးတွေက စူးရှတယ် ပြဿနာကို ချက်ချင်း တွေ့တာပဲ..."

ဝမ်ထောင်းသည် ရဲများ၏ ဖော်ရွေမှုမရှိသော အလင်းတန်းများကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုများ ပိုတိုးလာခဲ့သည်။ ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားစဉ်မှာပဲ အရပ်မြင့်မြင့် ထွားကြိုင်းတဲ့ အရာရှိတစ်ယောက်က သူ့ကို နောက်ကနေ ဖမ်းဆွဲပြီး ​ကြမ်း​ပြင်ကြီးပေါ်မှ ဆွဲတင်လိုက်​တော့၏။ ယွိစစ်ကျဲနဲ့ ဖန်းချူ ထွက်သွားသည်အား ကူကယ်ရာမဲ့သာ စောင့်ကြည့်နေနိုင်ခဲ့သည်။

ကုန်းယောက်ယင်းကလည်း ၎င်းတို့ ထွက်ခွာသွားသည်ကို တိတ်တဆိတ် ကြည့်နေခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူ့အကြည့်က ဖန်းချူ၏ ရုပ်ပုံလွှာကို ကြည့်ပြီး သိချင်စိတ်များ ပြည့်နှက်လာသည်။

သူ့မှတ်ဉာဏ်က အမြဲတမ်း ကောင်းပါ၏။ ဤဖန်းချူသည် အပျော်စီးသင်္ဘော အဖြစ်အပျက်အတွင်း ရှိနေသည်ကို ပြန်သတိရသော်လည်း ထိုအချိန်က ဖန်ချူနှင့် ယွိစစ်ကျဲ အကြားက အထူးဆက်ဆံရေးကို သူ သတိမထားမိခဲ့ပေ။ ဒီနေ့မှာတော့ သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက ထူးထူးခြားခြား ဖြစ်နေတယ်ဆိုတာ ထင်ရှားနေပါပြီ။ 

တကယ်တော့ သုံးနာရီစောပြီး ရဲတွေက အရေးပေါ်ဖုန်းခေါ်ဆိုခဲ့ပေမယ့် ရောက်ရှိလာချိန်မှာတော့ သူတို့ကိုယ်သူတို့ ပုံမမှန်တဲ့ ဧရိယာထဲကို မ၀င်နိုင်အောင် ကွက်လပ်တစ်ခုထဲမှာ ဖမ်းမိသွားတာကို တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ အခြေအနေကို ၎င်းတို့၏ အထူးစစ်ဆင်ရေးဌာနသို့ အမြန်အကြောင်း ကြားခဲ့သည်။

ကုန်းယောက်ယင်းသည် အတိုင်းအတာတစ်ခုထိ တိုက်မိခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ပရောဂျက် ဖြစ်ရပ်ဖြစ်ကြောင်း လျင်မြန်စွာ အတည်ပြုခဲ့သည်။

ဤအခြေအနေတွင် ထိခိုက်ခံရသော ဧရိယာသည် အတိုင်းအတာနှစ်ရပ်အတွင်း သီးခြားခွဲထွက်သွားပြီး ပြင်ပကမ္ဘာနှင့် လုံးဝ အဆက်အသွယ် ​ပြတ်တောက်သွားမည်။ အထဲမှာ ဘာမဆို ဖြစ်သွားနိုင်ကာ ပြင်ပက တိုက်ရိုက်ပံ့ပိုးကူညီမှုက အလွန်ခက်ခဲပါလိမ့်မည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာ စမ်းသပ်ကြည့်ပြီးတဲ့အခါ ပရောဂျက်ဖြစ်ရပ်က မပြင်းထန်ခဲ့ပါ။

စွမ်းအင်အတက်အကျများအရ ၎င်းသည် အပျော့ဆုံးအဆင့်တွင်သာ ရှိကာ အတိုင်းအတာအတွင်း သေးငယ်သည်။ ကြာချိန်တိုတောင်းပြီး အကျိုးသက်ရောက်မှု အားနည်းနေကြောင်း ဖော်ပြ​နေသည်။ ယေဘူယျအားဖြင့် ၎င်းသည် မည်သည့်အန္တရာယ်မှ မဖြစ်စေဘဲ လျင်မြန်စွာ အလိုအလျောက် ပျောက်ကွယ်သွားကာ ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားမည်ဖြစ်သည်။

သူတို့ အပြင်မှာ စောင့်နေကြပြီး နောက်ဆုံးတော့ ဝင်ခွင့်ရတော့ ယွိစစ်ကျဲကို တွေ့လိုက်ရတော့သည်။ 

ယွိစစ်ကျဲက ဘယ်လိုဒီမှာရှိနေတာလဲ။

မြင့်မားသောအဆင့်ကသာ သူ ထွက်လာဖို့ အရည်အချင်း ပြည့်မီသည်။ အန္တရာယ်မရှိသော ဤပြကွက်ဖြစ်ရပ်များဟာ မကြာခဏ ဖြစ်​လေ့ရှိပြီး ယွိစစ်ကျဲ၏ အာရုံစူးစိုက်မှုကို မထိုက်တန်ပါ။ သို့တိုင် သူသည် သူတို့ထက်အရင် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် တစ်ခုတည်းသော ဖြစ်နိုင်ခြေမှာ ဖန်းချူဖြစ်သည်။

ယွိစစ်ကျဲဟာ တစ်စုံတစ်ဦးကြောင့် ယုတ္တိမတန်သော တစ်ခုခုကို အမှန်တကယ် လုပ်မိလိမ့်မည်။ ဖန်းချူ အန္တရာယ်ကျရောက်မည်ကို သူကြောက်သောကြောင့် ဖြစ်ရမည်။

ကုန်းယောက်ယင်း ဖန်းချူကို လုံးဝ သဘောကျသွားသည် ။

………………

ဖန်းချူသည် ယွိစစ်ကျဲ သူ့ကို တံခါးက ဆွဲထုတ်ခဲ့ပေမယ့် ကျန်ဖေးယွီနဲ့ ပိုင်ရှောင်ရှန်ကို အောက်ထပ်မှာ မတွေ့ခဲ့ပါဘူး။ ၎င်းတို့အား စစ်ဆေးမေးမြန်းရန် ခေါ်ဆောင်သွားခြင်း ဖြစ်မည်ဖြစ်သော်လည်း နှစ်ယောက်စလုံးက အပြစ်ကင်းတာကြောင့် စိတ်ပူစရာမလိုပေ။

ကုန်းယောက်ယင်း လေးစားမှုအပြည့်ဖြင့် အရိုအသေပေးခဲ့သူ ယွိစစ်ကျဲဆီကနေ ကြောင်တက်တက်ဖြင့် ကားထဲ တွန်းချခံရသည်။

စူးရှထက်မြက်ပြီး ပိုင်းခြားသိမြင်တတ်တဲ့ ရဲသားကြီးက!!!

ယွိစစ်ကျဲမှာ ဒီလောက်ကျယ်ပြန့်တဲ့ ချိတ်ဆက်မှုတွေ ရှိနေမယ်လို့ သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပါဘူး။ ရဲတွေတောင် သိနေသည်။ ဖန်းချူ သူ့ကို သတိထားပြီး ကြည့်ရင်း ယွိစစ်ကျဲရဲ့ အထောက်အထားကို ထပ်ပြီး မေးချင်လာသည်။ 

ဒါပေမယ့် သူ မမေးရဲဘူး။

ယွိစစ်ကျဲ၏ အမူအရာက ကြမ်းတမ်း​နေသောကြောင့် သူ အလွန် စိတ်မချမ်းမသာ ဖြစ်နေပုံပါပဲ။ 

ဖန်းချူ ယခုအခါ လုံးဝ သက်သာရာရလာပေမယ့် ခါးတွင် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို စတင်ခံစားလာရသည်။ နာကျင်မှုက သူ့ကို ဖြူဖျော့ပြီး ညည်းညူသွားစေသည်။ ဒဏ်ရာကို ဘယ်လိုရသွားလဲ တွေးကြည့်နေစဥ် သူ့စိတ်တွေ ကျဆင်းသွားပြီး ခရမ်းသီးလေးလို ညှိုးသွားလေ၏။ 

ဤတော့ ဝမ်ဖုန်း၏ ယနေ့ညစာစားရန် အိမ်သို့ ဖိတ်ကြားမှုဟာ အစကတည်းက ကြံစည်မှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး ဝမ်ထောင်းအမည်ကို ရှင်းလင်းရန် အစီအစဥ် ဖြစ်မည်။

ဒါပေမယ့် မထင်မှတ်ထားတဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး။ 

သူတို့သည် တစ်ချိန်က ညီအစ်ကိုများ ဖြစ်ခဲ့ကြတာတောင် အကြမ်းဖက်မှုတွေ ကြုံလာတဲ့အခါ ကရုဏာမပြခဲ့ကြဘူး။

ဖန်းချူ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ယွိစစ်ကျဲ စတီယာရင်ကို ကိုင်လိုက်ပြီး ဘာမှမပြောသေးချေ။ နောက်ကြည့်မှန်ထဲက ဖန်းချူကို လှမ်းကြည့်လိုက်တဲ့ အခိုက်မှာတော့ သူ့မျက်လုံးတွေက မည်းမှောင်သွားတော့သည်။ ဖန်းချူ ချက်ချင်းပြန်မဖြေလို့ မိမိဘက်က ဖုန်းပြန်ဆက်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ဖန်းချူရဲ့အန္တရာယ်ကို သူမသိမှာ မဟုတ်သလို နောက်ကျမှ ရောက်လာမှာ မဟုတ်ပေ။ ဖန်းချူလည်း ထိခိုက်ဒဏ်ရာရမှာ မဟုတ်ချေ။ 

သူ  မြန်မြန်ဖုန်းဆက်ခဲ့သင့်သည်။

ကားက ယွိစစ်ကျဲရဲ့ ဗီလာကို အမြန်ရောက်သွားခဲ့သည်။ နောက်တံခါးကို ဖွင့်လိုက်တော့ ဖန်းချူက နောက်ထိုင်ခုံပေါ်မှာ မျက်နှာဖြူဖျော့ဖျော့နဲ့ လဲလျောင်းနေတာ တွေ့လိုက်ရ၏။ သူ့စိတ်တွေ တင်းကျပ်လာပြီး ဖန်းချူကို ချက်ချင်းဆွဲထုတ်ကာ အိမ်ထဲက ဆိုဖာပေါ် ညင်သာစွာ တင်ပေးလိုက်သည်။

ကတ်ကြေးသုံး၍ ဖန်းချူ၏ သွေးစွန်းနေသော အဝတ်ကို ဖြတ်ကာ သွေးများကို ညင်ညင်သာသာ သုတ်ပေးလိုက်သည်။ ဒဏ်ရာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်ပြီးမှသာ ယွိစစ်ကျဲ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် လျော့ပါးသွားခဲ့သည်။ သွေးတွေ အများကြီးထွက်နေပေမယ့် အပေါ်ယံဒဏ်ရာတစ်ခုပဲ၊ မနက်ရှိုင်းသလို အန္တရာယ်လည်း မရှိပါဘူး။

ဒါတောင်မှ ယွိစစ်ကျဲက ဒဏ်ရာကို ပိုးသတ်ထားတဲ့ ဂွမ်းစတွေနဲ့ သေချာဆေးကြော သန့်စင်နေပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ ပိတ်စနဲ့ သေချာ ဖုံးအုပ်ပေးလိုက်သည်။

ဖန်းချူ စကားမပြောဘဲ နှုတ်ခမ်းကိုသာ ကိုက်ထားသည်။ မျက်တောင်မွေးများပေါ်တွင်မူ မျက်ရည်စများ တလက်လက်တောက်ပနေကာ မောပန်းနေပုံ​လည်း ပေါ်လာသည်။

ယွိစစ်ကျဲ နှလုံးသားထဲက နာကျင်မှုဝေဒနာကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဖန်းချူ ဘာတွေ ကြုံခဲ့ရသည်ကို အတိအကျ မသိသော်လည်း ဖန်ချူ နှင့် ဝမ်ဖုန်းတို့သားအဖ အပေါ်ထားရှိသော ဖန်ချူး၏ သဘောထားကို ကြည့်ပြီး နှလုံးကြေကွဲနေဖွယ် ရှိကြောင်း သဘောပေါက်ပါ၏။ 

သူသည် အချို့အရာများကို ကြုံခဲ့ဖူးသော်လည်း ဖန်းချူလို မဖြစ်ခဲ့ပါ။ သူက ကျင့်သားရနေပေမယ့် ဖန်းချူက မဟုတ်ချေ။ 

ဖန်းချူ ကျင့်သားရသွားဖို့လည်း မမျှော်လင့်ပါဘူး။ 

ယွိစစ်ကျဲ၏ အာဒံပန်းသီးမှာ အထက်အောက် ရွေ့လျားသွားပြီး သူ့မျက်လုံးများထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသော အကြည့်များ ပေါ်လာသည်။ သူသည် တခြားသူတွေကို နှစ်သိမ့်ပေးတာမျိုး ကောင်းကောင်း မလုပ်တတ်ပေမယ့် အခုအချိန်မှာတော့ တစ်ယောက်ယောက်ကို နှစ်သိမ့်ပေးချင်နေ၏။ 

ထိုအချိန်တွင် ဖန်းချူမှ မျက်တောင်ခတ်ကာ မျက်ရည်ကျသော မျက်လုံးများဖြင့် သူ့ကိုကြည့်လာသည်။ 

"မင်းငါ့ကို ဘာဆေးသုံးခဲ့တာလဲ? အမာရွတ်တော့ မကျန်ဘူးမလား...?"

ယွိစစ်ကျဲ : "…"

"ငါက နိုင်ငံ့ချစ်သူဖြစ်ချင်တဲ့ ဖျော်ဖြေရေးနယ်ပယ်မှာ ရောက်နေပြီ... ဒဏ်ရာက နောက်ကျောမှာရှိပေမဲ့ အမာရွတ်သာ ကျန်ခဲ့ရင် ငါ့ရဲ့ ပြီးပြည့်စုံမှုကို ပျက်စီးစေမှာ..."

ဖန်းချူသည် ယွိစစ်ကျဲ သူ့ကို အိမ်ပြန်ခေါ်သွားပြီး သူ့ပုဂ္ဂလိကဆရာဝန်ကို အကြောင်းကြားကာ လူသိရှင်ကြား တစ်ခါမှ မထုတ်ပြန်ဖူးတဲ့ အကောင်းဆုံးဆေးကို မပေးခဲ့မှာကို စိုးရိမ်တာကြောင့် ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်ခြင်းပင်။ 

ဖန်းချူ : "ဝူးဝူးဝူး—"

ပါးပြင်ပေါ်သို့ မျက်ရည်များ စီးကျလာသည်။

ယွိစစ်ကျဲ သူ့လက်ကို လွှတ်လိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးတွေက ဘာမှမထူးခြားသလို ငုံ့ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ 

"ကောင်းပြီ..."

ဖန်းချူ : "..... "

ဒေါသအရမ်းထွက်ဖို့ တကယ် လိုအပ်လို့လား။ ငါလုပ်ခဲ့သမျှက ချက်ချင်း အကြောင်းမပြန်တာပဲရှိတာ။ ငါတကယ် သူ့ကို မတ်တပ်ရပ်ခိုင်းထားဖို့ မရည်ရွယ်ခဲ့ပါဘူး။

ဖန်းချူ သူ့စိတ်ဝေဒနာကို မျိုသိပ်ထားရင်း အခြေအနေကို ကယ်တင်ဖို့ ကြိုးစားတော့သည်။  

"အမ်... အဲဒါ... မင်းလည်း မြင်တာပဲ... မင်းရဲ့ မက်ဆေ့ချ်ကို ငါမဖြေချင်လို့ မဟုတ်ဘူး ငါ့ဖုန်းက အချက်မပြတာ.. မင်းကို ကျေးဇူးတင်ဖို့ ထမင်းတစ်နပ် ကျွေးချင်ပါတယ်"

ယွိစစ်ကျဲ သနားစရာကောင်းသော ဖန်းချူကို ကြည့်ကာ သူ့ကိုယ်သူ သံမဏိကဲ့သို့ အေးခဲသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ 

"ထမင်းတစ်နပ်စာနဲ့ အသက်ကယ်အကြွေးကို ကျေနိုင်မယ် ထင်လား..."

ဖန်းချူ အံ့အားသင့်သွားပြီး အလွန် ဝမ်းသာသွားသည်။ ယွိစစ်ကျဲ၏ အေးစက်သော အမူအရာကို သူ လုံးဝ သဘောမပေါက်ခဲ့ပေ။ အခုတော့ တစ်ဖက်လူရဲ့ တင်းမာသော သဘောထားကို သူနားလည်လာပြီ။ စုံတွဲတွေကြားက ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေးတွင် အဆိုးဆုံး အရာမှာ တစ်ဖက်လူက တောင်းဆိုမှု မလုပ်သည့်အခါ ပေါ့ပေါ့တန်တန် နေတတ်တာပင်။ 

အားလုံး အဆင်ပြေပါတယ်။ ထမင်းတစ်နပ်က အကြွေးမဆပ်နိုင်ရင်...

ဖန်းချူအမူအရာက တင်းမာသွားသည်-

"မင်းပြောတာ မှန်တယ် ထမင်းတစ်နပ်က မလုံလောက်ဘူး အသက်ကယ်အကြွေးကို ငါ့ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ပြန်ဆပ်ရမယ်!"

သူ ယွိစစ်ကျဲကို မျှော်တလင့်လင့်နဲ့ ကြည့်နေလိုက်သည်။

ယွိစစ်ကျဲ : "…"

ဆယ်စက္ကန့်ကြာပြီးနောက် ယွိစစ်ကျဲ၏ နှုတ်ခမ်းများသည် အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကောက်ကွေးသွားသည်။

အပြုံးက မှုန်ဝါးသွားပေမယ့် ဖန်းချူရဲ့ နှလုံးသားက ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွား၏။ ထို့နောက် ယွိစစ်ကျဲ၏ ပါးလွှာသော နှုတ်ခမ်း အပိုင်းကို အနည်းငယ် မြင်လိုက်ရပြီး။

“ကိုယ့်အသားတင်တန်ဖိုးက သန်းတစ်ရာကျော်တယ်နော်…” 

ဖန်းချူ : အဲ့တော့...?

ယွိစစ်ကျဲ မျက်ခုံးပင့်ကာ သူ့မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်ရင်း ရယ်မောလိုက်သည်။ 

"ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပေးမယ်နော်? ကိုယ်က ဒုက္ခရောက်တဲ့သူ ဖြစ်သွားမှာပေါ့"

ဖန်းချူမှာ ရေအေးပုံးတစ်ပုံး သူ့ခေါင်းပေါ် လောင်းချခံရလိုက်သလို စိတ်ကူးယဉ်တွေးခေါ်မှု သို့မဟုတ် အခွင့်အရေးကောင်း အပြုအမူအတွက် နေရာလွတ်​တွေ အကုန် ပျောက်ကုန်သွား၏။ 

ဖန်းချူ ချက်ချင်းပင် မျက်ရည်များဝဲလာသည်။

အဲဒီတော့ မင်း ဒီပို့စ်ကို နားလည်သွားပြီး စိတ်ဆိုးနေတုန်းပဲ ဟုတ်တယ်မလား ။

စာရေးသူ၏မှတ်ချက်-

ဖန်းချူ : ငါ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ပြန်ပေးချင်တာကို မလိုချင်ဘူးပေါ့... သြော် ဒါဆိုလည်း ငါထွက်သွားတော့မယ် 

ယွိစစ်ကျဲ : ...ဒီကို ပြန်လာခဲ့!!!