Chapter (17)

Chapter (17)

အတူတူနေခြင်း 

နောက်တစ်နေ့တွင် ဖန်းချူသည် ဇိမ်ခံအိပ်ယာများကို ခင်းထားသော ပျော့ပျော့အိအိ ကြီးမားသော အိပ်ယာပေါ်တွင် နိုးလာခဲ့​သည်။ သူက ဇိမ်ခံကြမ်းပြင်ကို ဖြတ်ကာ ဇိမ်ခံရေချိုးခန်းထဲမှာ ရပ်လိုက်ပြီး တောက်ပနေတဲ့ မှန်ရှေ့မှာ သူ့မျက်နှာကို ပွတ်လိုက်သည်။

သူ အခြေချနေထိုင်ခဲ့ပေမယ့် ယွိစစ်ကျဲ သူ့ကို မကန်ထုတ်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းက သူနဲ့ စကားပြောရတာ ပျင်းလွန်းတာကြောင့် ဖြစ်နိုင်ပါ၏။ 

ဒါကိုတွေးရင်း ယွိစစ်ကျဲနဲ့ အတိတ်ကို မတတ်နိုင်ဘဲ ပြန်သတိရသွားသည်။ 

အခုပြန် စဥ်းစားကြည့်လိုက်တော့ သဲလွန်စတွေ အများကြီးရှိပေမယ့် မိမိကသာ ၎င်းတို့ကို သတိမထားမိလောက်အောင် တုံးအခဲ့တာ ဖြစ်ပေမည်။ 

အဲဒီတုန်းက ဘားမှာ မြင်မြင်ချင်း ယွိစစ်ကျဲရဲ့ မျက်နှာကို သဘောကျသွားပြီး သူ့ကို မဆိုင်းမတွ အိမ်ခေါ်သွားသည်။ နောက်နေ့ကျတော့ သူ့မှာ အိမ်ရှိလားလို့ ယွိစစ်ကျဲကို မဝံ့မရဲ မေးခဲ့တဲ့အခိုက် တစ်ဖက်က မရှိဘူးလို့ ပြောပါ၏။ ပိုက်ဆံရှိလားလို့ မေးတော့ ထပ်မပြောတော့ပေ။ နောက်ဆုံးတော့ သူ့မှာ အလုပ်ရှိလားလို့ မေးပေမယ့် မရှိဘူးလို့ ပြန်ဖြေသေးသည်။ 

ဒါပေမယ့်…

သူ့မှာ အိမ်မရှိဘူး၊ ဒါပေမယ့် သူ့မှာ ဗီလာရှိတယ်။ သူ့မှာ ပိုက်ဆံမရှိပေမယ့် သူ့မှာ black card ရှိတယ်။ သူ့မှာ အလုပ်မရှိဘူး၊ ဒါပေမယ့် တခြားတစ်ယောက်ယောက်က သူ့အတွက် အလုပ်လုပ်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။

ကံမကောင်းစွာပဲ အဲဒီတုန်းက ဒါကို လုံးဝသတိမထားမိခဲ့ပေ။ သူ့တန်ဖိုးနဲ့သူ မျက်စိကန်းခဲ့၏။ ညဥ့်နက်မှ အရက်ဆိုင်များတွင် လှည့်လည်သွားလာနေသော အရွယ်မရောက်သေးသော လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်သည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယွိစစ်ကျဲသည် သူ့ရုပ်ရည်ကို ပြောင်မြောက်အောင် စွမ်းဆောင်နိုင်သောသူတစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်သည်ဟုသာ ထင်ခဲ့သည်။ ဒီမျက်နှာအတွက်ပဲ သူ့ကို တင်ကျွေးဖို့ ဆန္ဒရှိခဲ့ခြင်းပင်။ 

ထို့ကြောင့် ဖန်းချူသည် ကံဆိုးလေး ယွိစစ်ကျဲကို သူ့အိမ်တွင်နေရန် နွေးထွေးစွာ ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

သူ့ချစ်သူကို ပျော်ရွှင်စွာ ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့သည်။

မှတ်ဉာဏ်တွေ ကုန်ဆုံးသွားတော့ ဖန်းချူ သူ့မျက်နှာကို ရေဆေးပြီး သွားမတိုက်ခင် မှန်ထဲမှ သူ့ကိုယ်သူ သက်ပြင်းချလိုက်ပါ၏။

ထို့နောက် ဖုန်း မြည်လာသည်။ ကျန်ဖေးယွီ ဖုန်းခေါ်နေတာပါပဲ။

ဖုန်းကိုင်လိုက်တာနဲ့ ကျန်ဖေးယွီရဲ့ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေတဲ့ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ 

"အဆင်ပြေရဲ့လား မနေ့တုန်းက ရဲတွေက ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ငါတို့ကို ခေါ်သွားတာ... မင်းတို့ သရဲတစ္ဆေဆီက ပြန်ပေးဆွဲခံရတာ ဖြစ်နိုင်တယ် ချက်ချင်း ကယ်တင်​ပေးဖို့ တောင်းဆို​သေးတယ် ဒါပေမယ့် သူတို့က ငါတို့ကို အရင်ဂရုစိုက်ဖို့ပြောပြီး မိုက်မဲတာတွေ မပြောနဲ့တဲ့... ပြီးတော့ သူတို့ ငါ့ကို တစ်ညလုံး စစ်ဆေးမေးမြန်းနေတာပဲ"

သူငယ်ချင်းများကို လျစ်လျူရှုကာ တစ်ညလုံး နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်မောကျခဲ့သော ဖန်းချူ၊ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို လွန်စွာစွဲလမ်းခဲ့သော ဖန်းချူခမျာ ရှားရှားပါးပါး အပြစ်ရှိသလို ခံစားခဲ့ရသည်။ သူက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ချောင်းဆိုးရင်း။

"ငါ အဆင်ပြေပါတယ်..."

ကံကောင်းထောက်မစွာပဲ ကျန်ဖေးယွီသည် ဆက်လက်ဖိအားပေး မေးမြန်းရန် မစဉ်းစားမိခဲ့ပေ။ သူက အသံကိုလျှော့ပြီး။ 

"မနေ့က ရဲတွေက အစ်ကိုဖုန်းနဲ့ သူ့သားနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အကြောင်းအရာတွေကို မေးသွားတယ်။ နောက်ပိုင်းမှ အစ်မယွိရှီးကို ဝမ်ထောင်းက တကယ်သတ်လိုက်တာလို့ ကြားလိုက်ရတာ"

ဖန်းချူ ဒါကိုသိပြီးသားဖြစ်ပေမယ့်: "ဘာ?" 

ကျန်ဖေးယွီကလည်း သူ့လိုပဲ အမှန်တရားကို ထပ်တူထပ်မျှ လက်မခံနိုင်ပုံပင်။ 

"ဝမ်ထောင်းက သူမကို သတ်လိုက်တာကွ... အစ်ကိုဖုန်းက သိပေမယ့် ဖုံးကွယ်ပေးထားဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာ... လူသတ်၊ အထောက်အထားတွေ ဖျက်ဆီးပြီး လူသတ်မှု ကျူးလွန်ဖို့ ကြံစည်မှုနဲ့ တရားစွဲခံရနိုင်တယ်လို့ ကြားတယ်... ဒါပေမယ့် အတိအကျက ဘာလို့ လူသတ်မှုကို ကျူးလွန်ရတာလဲ...?"

ဖန်းချူ သူ့ကိုယ်သူ တွေးပြီး "ငါ သူ့လက်နဲ့ သေလုနီးပါး ဖြစ်သွားတာ ပျော်ရွှင်စရာ ကိစ္စတော့ မဟုတ်ဘူး" ဟု ပြောချင်သော်လည်း စကားများများပြောရန် ပျင်းလွန်းသဖြင့် လှည့်ပြောလိုက်၏။ 

"ရှောင်ရှန်ကော ဘယ်လိုလဲ သူအဆင်ပြေရဲ့လား" 

"သူမလည်း သိတယ်... အစ်ကိုဖုန်း အပေါ်တော့... အရမ်းစိတ်ပျက်နေလောက်တယ် ဟုတ်တယ်မလား? သူမတော်တော် စိတ်ပျက်နေပုံရတယ်"

ဖန်းချူ ရိုးရိုးလေးပဲ "အိုး"ဟု အသံပြုလိုက်သည်။ သူမ၏ ရုပ်တု၏ ရောင်ဝါက ကွဲအက်သွားပါပြီ။ ပရိတ်သတ်အဖြစ်မှ မုန်းတီးသူအဖြစ်သို့ မပြောင်းရခြင်းသည် သူမ၏ စစ်မှန်သော ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို သက်သေပြနေခဲ့သည်။

ကျန်ဖေးယွီက သူ့အတွေးတွေနဲ့ ရုန်းကန်ရင်း အကြံတောင်းလာသည်။ 

"အခု ငါသူ့ကို ဂရုစိုက်ပေးလိုက်ရင် သူ...?"

ဖန်းချူက နားမထောင်ချင်တော့ချေ။ ကျောရိုးမရှိသော ဤကျန်ဖေးယွီသည် ကြီးကျယ်သောအရာများအတွက် ထင်ရှားစွာ ရည်မှန်းထားသော သူကိုယ်တိုင်နှင့် မတူပေ။ သူ့ဦးနှောက်က တခြားဘာကိုမှ မတွေးတောနိုင်ပေ။

ဖန်းချူ : "ငါလုပ်စရာရှိသေးလို့ မင်းနဲ့စကား မပြောနိုင်တော့ဘူး" 

ပြောပြီးတာနဲ့ ဖုန်းချပစ်လိုက်သည်။

သူလုပ်ခဲ့တဲ့ ပထမဆုံးကြီးမားတဲ့အရာက ယွိစစ်ကျဲကို အနိုင်ရဖို့ပဲ။

သူ အောက်ထပ်ကိုဆင်းပြီး ပတ်ပတ်လည်ကိုကြည့်လိုက်တော့ ယွိစစ်ကျဲက နေ့ခင်းဘက်ကတည်းက အိမ်က ထွက်သွားပုံပါပဲ။ သုံးထပ်အိမ်ကြီးက ဇိမ်ကျကျ အလှဆင်ထားသော်လည်း အေးစက်ပြီး လူသူကင်းမဲ့ကာ ပုံမှန်နေထိုင်သည့် နေရာမဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ယွိစစ်ကျဲ သူ့မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း ဒါက ယွိစစ်ကျဲရဲ့ ဂုဏ်သတ္တိတွေထဲက တစ်ခုလို့ မှတ်ယူလိုက်သည်။ တကယ်တော့ ချမ်းသာသူတွေဟာ ဥစ္စာပစ္စည်းမျိုးစုံကို ပိုင်ဆိုင်ကြတယ်ဆိုတာ သာမာန်အသိပါပဲ။ ပိုက်ဆံရှိရင် ဂေါ်ဖီဝယ်သလိုမျိုး အိမ်ဝယ်တတ်သည်။

ဒါပေမယ့် ယွိစစ်ကျဲ ရဲ့နှလုံးသားကို အနိုင်ယူဖို့ သူ ဘာလုပ်နိုင်မလဲ။

ဖန်းချူ ခဏလောက် တွေးလိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် အတွေးတစ်ခုဝင်လာသည်။ ယွိစစ်ကျဲ သူ့အိမ်တွင်နေထိုင်စဉ်က အကြောင်း သတိရသွား၏။ ထိုလူသည် ကြင်နာတတ်ပြီး အလုပ်မလုပ်သော အစေခံတစ်ဦးအဖြစ် ကောင်းစွာ သရုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ သူက နေ့တိုင်းလိုလို အိမ်မှာနေပြီး ထမင်းချက်ကာ မိမိ အိမ်ပြန်လာတာကို စောင့်နေတတ်သည်။ ​ ရံဖန်ရံခါသာ သူ့ကို ကြည့်ရသည်မှာ ထူးဆန်းပြီး မှန်းဆ၍မရချေ။ 

အခုတော့ သူသိပြီ၊ ဒါက ငတုံးကို ကြည့်နေသလိုမျိုး ကြည့်နေခဲ့တာ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပါသည်။

ဒါပေမယ့် ဖန်းချူကတော့ ဒီလိုအသေးအမွှား ကိစ္စအတွက် စိတ်မပူပါဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ အရှုံးမပေးပါ။ ယွိစစ်ကျဲက ချောမောပြီး ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် ကောင်းမွန်သည်။ ဒါက သူတို့ရဲ့ လိင်မှုဘ၀ကို လွန်စွာ အားပေးကူညီရာ ရောက်နိုင်သည်။ 

ဖန်းချူ လုံးဝ ကျေနပ်သွားသည်။

ယနေ့ခေတ် အမျိုးသားများစွာသည် ဇနီးမယားများကို နှစ်သက်ကြသော်လည်း ယွိစစ်ကျဲနဲ့ မတူဘဲ ချက်ပြုတ်နည်းများကိုပင် မသိကြပေ။

အခု သူက ယွိစစ်ကျဲရဲ့ ဗီလာမှာ နေနေရတာ ဆိုတော့ ဘာလို့ သူ့အတွက် ထမင်းချက်ပြီး ကျေးဇူးတင်ကြောင်း မပြရမှာလဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ အလကားနေလို့ မရဘူးလေ။

ဒါကိုတွေးပြီး ဖန်းချူ အလုပ်စဝင်လိုက်သည်။ မီးဖိုချောင်သို့ ဦးစွာသွား၍ ရေခဲသေတ္တာထဲတွင် ပါဝင်ပစ္စည်းတချို့ ရှိမရှိ စစ်ဆေးသည်။ စားစရာတွေက အဆင်သင့်ပဲမလို့ အပြင်ထွက်ဝယ်ရမယ့် အခက်အခဲက သက်သာသွားခဲ့သည်။

အေပရွန်ကို ခါးစည်းပေါ်တွင် ချည်နှောင်ကာ အသီးအရွက်များနှင့် အသားကို စတင် ခုတ်ထစ်သည်။ ချက်ပြုတ်နည်းကို သူသိပ်မသိတာကြောင့် ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ဟင်းတချို့ဖြစ်တဲ့ ဝက်သားပြုတ်၊ မုန်လာဥနဲ့ အမဲသားစွပ်ပြုတ်၊ အသီးအရွက်ကြော်အချို့ကိုသာ ချက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ 

ဖန်းချူ ဟင်းချက်ရတာ စိတ်အားထက်သန်သူ ဖြစ်သည်။ တေးသွားလေးကို ညည်းရင်း မုန်လာဥကို အသည်းနှလုံးပုံသဏ္ဌာန် ဖြစ်အောင် လှီးဖြတ်ပြီး အလှကင်မရာနဲ့ ဆယ်လ်ဖီရိုက်လိုက်သည်။ 

ချောမောလှပသော မျက်နှာသည် ရှုထောင့်တိုင်းမှ ချွတ်ယွင်းချက်ကင်းကာ ဓာတ်ပုံထဲတွင် အံ့မခန်းဖြစ်နေသည်။ ပြီးပြီ။ 

"ညစာစားပြီး နှလုံးသားတွေ ပို့ပေးပါ~" ဟူသော စာသားဖြင့် ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်နဲ့ ယွိစစ်ကျဲဆီ ပို့​ပေးလိုက်သည်။ 

အကြောင်းမပြန်ပါ။

ဖန်းချူ စိတ်မ၀င်စားပါ။ ယွိစစ်ကျဲ အလုပ်ရှုပ်နေတာ ဖြစ်နိုင်သည်။ 

ထို့နောက် သူ့ကိုယ်သူ ဟင်းချက်သည့် ပရောဂျက်ထဲသို့ ပြန်သွင်းလိုက်သည်။ ရံဖန်ရံခါ ချက်ပြုတ်ရတာက တကယ်ကို ပျော်စရာကောင်းပေမယ့် သူတကယ် ချက်ပြုတ်တာထက် selfie ရိုက်ပြီး ကိုယ်ဟန်ပြနေတာရ အချိန်ပိုကြာနေ၏။ အလုပ်များသော နေ့လည်ခင်းပြီးနောက် ဖန်းချး သူအကြိုက်ဆုံး ဓာတ်ပုံများကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ယွိစစ်ကျဲကို ပို့ရုံနဲ့ မလုံလောက်ဘူးလို့ ခံစားရတယကြောင့် ချက်ပြုတ်ရတာကို နှစ်သက်တဲ့ ဆိတ်ငြိမ်ပြီး ချောမောတဲ့ အမျိုးသားတစ်ယောက်ရဲ့ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးကို ပြုစုပျိုးထောင်ဖို့ သူ့ရဲ့ Weibo အကောင့်ကိုလည်း ဖွင့်ခဲ့လိုက်သည်။

သူ့တွင် Follower သောင်းချီရှိသော်လည်း Follower အတုများကို မဝယ်ထားသောကြောင့် သူ၏ လုပ်ဆောင်ချက်အဆင့်မှာ အတော်လေး ကောင်းမွန်ပါသည်။ ဖန်းချူကို သဘောကျသည့် သူ၏ချောမောသော ရုပ်ရည်ကြောင့် လိုက်ခ်များစွာနှင့် အမျိုးမျိုးသော ချီးကျူးမှုများကလည်း လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

………………

အလုပ်တွေပြီးသွားတော့ ဖန်းချူ ညနေခင်းအတွက် အစားအသောက် ပြင်ဆင်မှုပြီးသွားသည်။ သူ့ဖုန်းကို စစ်ကြည့်လိုက်တော့ ဘယ်အချိန်က စာပြန်ထားမှန်းမသိသော ယွိစစ်ကျဲ၏ မက်ဆေ့ချ်တစ်စောင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ 

"ဒီည ပြန်လာမယ်" ဆိုတဲ့ ရိုးရှင်းတဲ့ စကားလုံးလေးပဲ ဖြစ်ပါသည်။

အစားအစာတွေ အေးမသွားအောင် ဟင်းရည်နှင့် ဝက်သားပြုတ်များကို မီးဖိုပေါ် ပြန်တင်ထားလိုက်သည်။ ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကို ရေဆေးပြီး ဖယ်ထားကာ ယွိစစ်ကျဲ ပြန်ရောက်လာသောအခါ အဆင်သင့် ချက်ပြုတ်ရန်အတွက် လုပ်ထားခဲ့၏။

မကြာမီ ဖန်းချူ တံခါးဖွင့်သံ ကြားလိုက်ရသည်။ ဖန်းချူ၏ အေးစက်သော မျက်နှာသည် တံခါးဝတွင် ပေါ်လာပြီး သူနှင့်အတူ အအေးဒဏ်ကို ယူဆောင်လာကာ အနက်ရောင် ကုတ်အင်္ကျီက သူ့လက်မောင်းပေါ်တွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပတ်ထားသည်။

ဖန်းချူ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။ သူက ယွိစစ်ကျဲ ထိုင်နိုင်ရန် ကုလားထိုင်တစ်လုံးကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး မီးဖိုချောင်ဘက်သို့ ပြန်ပြေးသွား၏။

"ခဏထိုင်နေဦး... ခဏနေဆို အဆင်သင့်ဖြစ်တော့မှာ..." 

ယွိစစ်ကျဲသည် ဖန်းချူ၏ နောက်ပြန် ပြေးသွားသည့်ပုံစံကို ကြည့်ပြီး အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားသည်။ ခဏအကြာတွင် မှိန်ဖျော့ဖျော့ဖျော့ အပြုံးတစ်ခုက သူ့နှုတ်ခမ်းများကို ကွေးညွှတ်သွားစေခဲ့သည်။

ခဏအတွင်းမှာပဲ သူ့အကြည့်ကို ပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးများတွင် ရှုပ်ထွေးနေသော အကူအညီမဲ့မှုကို ဖိနှိပ်ကာ ကုလားထိုင်တွင် ထိုင်လိုက်သည်။

ဖန်းချူ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေသဖြင့် အစားအစာကို အထူးကောင်းမွန်စွာ မပြုလုပ်ထားသော်လည်း စားသုံးနိုင်ဆဲဟု ခံစားရသဖြင့် ညစာကို အလျင်အမြန် ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပန်းကန်များကို စားပွဲပေါ်သို့ ယူလာကာ ယွိစစ်ကျဲကိုလည်း မျှော်တလင့်လင့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ 

"ဘာလို့ မမြည်းကြည့်တာလဲ"

ယွိစစ်ကျဲ ဖန်းချူကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ့ရှေ့က အစားအသောက်ကို ကြည့်ပြီး 'သာမန်အစားအစာ' မို့ စားချင်စရာမရှိလောက်အောင် ဖြစ်နေပြီး သူ့အမူအရာက ခဏတာ မှိန်းသွားသည်။

တကယ်တော့ သူ ဒီညပြန်လာဖို့ မစီစဉ်ထားပါဘူး။

ဒီနေရာက သူ့အတွက် ယာယီအနားယူတဲ့ နေရာ တစ်ခုသာဖြစ်သည်။ သူ ဖန်းချူကို ဒီကိုပြန်ခေါ်လာခဲ့ပေမယ့် ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ခံနေရတဲ့ အထူးအခြေအနေ တစ်ခုပါပဲ။ ဖန်းချူ နိုးလာရင် ထွက်သွားလိမ့်မည်ဟု သူထင်ခဲ့သည်။ ဤနေရာသည် ယခင်ကနှင့် မတူတော့သောကြောင့် သူပြန်လာရန် မလိုအပ်တော့ပေ။

ဒါပေမယ့် ဖန်းချူကတော့ မထွက်ခဲ့ပါဘူး။

ထမင်းဟင်းချက်ပြီး ဓာတ်ပုံတောင် ရိုက်ပို့ပေးနေသည်။ 

မက်ဆေ့ကို လက်ခံရရှိသောအခါ ယွိစစ်ကျဲ အရေးပေါ် အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ အခြေအနေက နည်းနည်းတော့ ဆန်းကျယ်ပေမယ့် သူ့ဖုန်း ဖန်သားပြင်ကနေ လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ ကြည်နူးစရာကောင်းတဲ့ အငွေ့အသက်တွေ ကူးစက်ခံလိုက်ရပြီး စိတ်တွေ ခုန်ပေါက်သွားသလိုပါပဲ။ 

ရုတ်​တရက်​ စောင့်မနိုင်တော့ဘဲ အမြန်ဆုံး အိမ်ပြန်လာချင်သည်။

ဒါနဲ့ပဲ သူ အခု ဒီမှာ ထိုင်နေရတာပင်။ 

ဒါပေမယ့် သူမေ့လို့မရဘူး။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်လောက်က လမ်းခွဲခဲ့ကြတာ။ လမ်းခွဲခြင်းကလည်း ရိုးရှင်းသည်၊ ရှည်လျားသော တွယ်တာမှု သို့မဟုတ် တုံ့ဆိုင်းမှုမရှိဘဲ အစပိုင်းတွင်ကဲ့သို့ အလျင်အမြန် အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။ လမ်းခွဲပြီး ထွက်ခွာသွားသည့်တိုင် ဖန်းချူက ပြန်လည်ပေါင်းစည်းရန် သို့မဟုတ် ဆက်သွယ်ရန် မတွေးခဲ့ပေ။ သူ့ကို ဂရုမစိုက်ခဲ့။

တစ်ခုတည်းသော အကြောင်းအရင်းက သူ အခုဒီမှာ ရှိနေတုန်း၊ သူက သူဌေးဖြစ်နေပြီမလို့။ ယွိစစ်ကျဲ၏ မျက်လုံးများထဲက အပြုံးရိပ်သည် တဖြည်းဖြည်း မှိန်ဖျော့သွားကာ မှင်နက်ရေကန်ကဲ့သို့ ငြိမ်သက်ကာ စိတ်ခံစားမှု အရိပ်အယောင်မျှ မကျန်တော့ဘဲ လေးနက်စွာ လျစ်လျူရှုပစ်ခဲ့သည်။

ဖန်းချး၏မျှော်လင့်ချက် အကြည့်အောက်တွင် သူသည် ဝက်သားစွပ်ပြုတ် တစ်ပိုင်းကို ကောက်ယူကာ ဖြည်းညှင်းစွာ ဝါးစားပြီးနောက်။

"ပဲငံပြာရည် အရမ်းများလွန်းတယ်" 

ဘာမှမထူးခြားကြောင်း မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။

ဖန်းချူ : "..."

ထို့နောက် ယွိစစ်ကျဲသည် အစိမ်းရောင် ဟင်းရွက်စိမ်းတစ်ရွက်ကို ကောက်ယူကာ မြည်းစမ်းပြီး "နည်းနည်း အကျက်လွန်သွားပြီ" လို့ပြောလိုက်သည်။ ဟင်းရွက်အရွက်တွေလည်း တကယ် မီးလောင်လုမတတ် ဖြစ်နေတာပင်။ 

ဖန်းချူ : "..."

နောက်ဆုံးတွင် ယွိစစ်ကျဲသည် သူ၏ရှည်လျားလှသော လက်ဖြင့် ဟင်းချိုတစ်ဇွန်းကို ညင်သာစွာ ကောက်နုတ်ကာ မျက်ခုံးပင့်ပြီး အနည်းငယ် ရှုံ့ချသည့် "ငန်လွန်းတယ်" ဟူသော အရိပ်အမြွက်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

ဖန်းချူ: "...."

အရမ်းမျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သွားပြီ။ ငါလုပ်ထားတဲ့ ဟင်းတစ်ခွက်မှ မကောင်းဘူးလား။

ဒီလိုစွမ်းရည်မျိုးနဲ့ ယောက်ျားတစ်ယောက်ရဲ့ နှလုံးသားကို ဘယ်လိုလုပ် ပြန်ရယူနိုင်မှာလဲ။

နေ့တစ်ဝက်လောက် စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြင်ဆင်ခဲ့သော ဖန်းချူသည် ကံကြမ္မာ၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ထိုးနှက်ချက်သုံးခုကိုသာ ရရှိသွားခဲ့သည်။ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ခေါင်းငုံ့ကာ မတ်တပ်ထရပ်လိုက်၏။ ဝက်သားစွပ်ပြုတ် ပန်းကန်လုံးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကောက်ယူကာ စိတ်ပျက်လက်ပျက်လေး လှည့်ထွက်သွားသည်။

ယွိစစ်ကျဲ မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး :"မင်းဘာလုပ်နေတာလဲ"

ဖန်းချူ : "မင်းမကြိုက်ဘူးမလား... ငါ သွားသွန်လိုက်တော့မယ်"

ယွိစစ်ကျဲ : "..."

"ရပ်စမ်း! ပြန်ယူလာခဲ့!"

ဖန်းချူ လှည့်ကြည့်ကာ အံ့ဩသွားသည်။

မောက်မာတဲ့ အခိုက်အတန့်ကြောင့် ဒုက္ခရောက်လုနီးနီး တင်းမာတဲ့မျက်နှာနဲ့ ယွိစစ်ကျဲတစ်ယောက် ဆိုလိုက်သည်။ 

"မင်း CCTV ကြည့်လေ့မရှိတတ်ဘူးမလား?"

ဖန်းချူ : "?"

ယွိစစ်ကျဲ သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ 

"မင်း နောက်ဆို ပြည်သူ့ဝန်ဆောင်မှု ကြေညာချက်တွေကို ကြည့်သင့်တယ်... နိုင်ငံတော်ရဲ့ ခေါ်ဆိုမှုကို တုံ့ပြန်ရမယ် လူတိုင်းက ယဉ်ကျေးတဲ့ နိုင်ငံသား ဖြစ်သင့်တယ်လို့ ​ပြောတာ မကြားဖူးဘူးလား အစားအသောက် ဖြုန်းတီးတာ လုံးဝ လက်မခံနိုင်ဘူး!"

ဖန်းချူ : "..."

ယွိစစ်ကျဲ ဖြောင့်မတ်သော ဒေါသအငွေ့အသက်ကို ထုတ်ပြပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ပြန်လာခဲ့” 

ဖန်းချူ ထိုနေရာတွင် အံသြတုန်လှုပ်စွာ ရပ်နေကာ သူ့ထိတ်လန့်မှုက အံ့အားသင့်မှုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ အစားအသောက်ကို အလဟဿ မဖြစ်ရအောင် ဆိုတာက သူလုပ်ထားတဲ့ ဟင်းတွေကို စားချင်နေလို့လား။ ယွိစစ်ကျဲလို သန်းကြွယ်သူဌေးတစ်ဦး အနေဖြင့် ခြိုးခြံချွေတာသော စိတ်ထားရှိပြီး အလွန်အကျွံ ဖြုန်းတီးမှုနှင့် ရုပ်ဝါဒကို ရှောင်ကြဉ်သင့်သည်။ ဤအတွေးနှင့် စရိုက်အဆင့်သည် ဖန်းချူ ဘယ်တော့မှ မရောက်နိုင်သော အဆင့်ဖြစ်သည်။ တကယ်တော့ အောင်မြင်သူတိုင်းရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ လေးစားအတုယူထိုက်တဲ့ အရာတွေ ရှိလေ၏။ 

ဖန်းချူ ချက်ချင်းပင် ရှက်သွားပြီး သူ့နိုင်ငံနှင့် လူမျိုးကို မစွန့်လွှတ်ဖို့အရေး ဝက်သားစွပ်ပြုတ်ကို သေချာ ပြန်ထားလိုက်သည်။

အဲဒါဆို ငါလည်းစားမယ်၊ ကံကောင်းလို့ အများကြီး မချက်ထားမိဘူး။ ဖန်းချူသည် အစားအစာကို ပြီးအောင် စားကူနိုင်ဖို့ သူ့တူချောင်းများကို ကောက်ယူလိုက်စဉ် ယွိစစ်ကျဲက စတင်စားသောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ဖန်းချူ ထိုနေရာတွင် ထိုင်ကာ သူ့အကြည့်များကို စူးစိုက်နေမိ၏။ ဒီလို ကြော့ရှင်းတဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေနဲ့ သူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မြန်မြန်စားနိုင်တာလဲ ။

ဖန်းချူ သူ့ချောင်းများကို လေထုထဲတွင် မြှောက်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။ အနည်းငယ် ကိုက်ပြီးနောက် ကျန်တာအားလုံး ယွိစစ်ကျဲဗိုက်ထဲသာ ရောက်သွား၏။

ယွိစစ်ကျဲ တကယ် ဗိုက်ဆာနေတာလား...?

ညစာစားတာ တစ်နာရီလောက် ကြာသွားသည်။ 

ယွိစစ်ကျဲ တူချောင်းများကို ချလိုက်ပြီး မျှော်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ဖန်းချူ၏ ရှုပ်ထွေးသော အကြည့်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ့မျက်နှာသည် ချက်ချင်း မည်းမှောင်သွားပြီး အေးစက်မှုနှင့် မချဉ်းကပ်နိုင်သော ရောင်ဝါများ ဖြာထွက်သွားသည်။ ဒီထမင်းစားဖို့ပဲ သူ့မျက်နှာတစ်ခုလုံး ပျက်လုနီးပါးဖြစ်နေပြီ။

သူ ဘယ်လိုများ ကလေးဆန်မိရတာလဲ။

ယွိစစ်ကျဲ မတ်တပ်ထရပ်ပြီး လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။ စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောသလို သူ့အမူအရာကလည်း ဘာမှမထူးခြားသွားချေ။ 

ဖန်းချူမှာ ယွိစစ်ကျဲ၏ ထွက်ခွာသွားသော ရုပ်ပုံလွှာကိုသာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

ထိုလူက သူ့ကို တမင်တကာ အပြစ်ရှာနေပေမယ့် တကယ်စားချင်နေပုံပါပဲ...။

ဒါပေမယ့် သူထွက်သွားချိန်မှာတော့ ယွိစစ်ကျဲရဲ့ ခပ်ခွာခွာ အမူအရာကို သတိရသွားတာကြောင့် ဒါက သူ့ရဲ့စိတ်ကူးယဉ်သက်သက်သာ ဖြစ်မယ်လို့ တွေးလိုက်သည်။ 

ယွိစစ်ကျဲက သန်းကြွယ်သူဌေး တစ်ဦးဖြစ်သည်။ 

အဲဒီလို လုပ်ဖို့အတွက် တကယ်ကို မလိုအပ်ပါဘူး။ တကယ် မလိုအပ်ဘူး။ 

………………

ဖန်းချူ ကြောင်တက်တက်ဖြင့် သူ့အခန်းထဲသို့ ပြန်သွားပြီး ညစာစားပွဲကို ပြန်စဥ်းစားမိသည်။ အစားအသောက်အတွက် မစဉ်းစားရသေးပေမယ့် ယွိစစ်ကျဲကတော့ အားလုံး စားသွားခဲ့၏။ အဲဒါကို ကောက်ချက်ဆွဲလိုက်ရင် ယွိစစ်ကျဲဟာ အစားအသောက်ကို ကျေနပ်ပြီး သူ့အမူအရာနဲ့ လက်ခံလိုက်တယ်လို့ ယူဆနိုင်ပါသည်။

ဒါကိုတွေးပြီး ဖန်းချူရဲ့ စိတ်တွေ ကြည်လင်လာပြန်သည်။

သူသည် သူ့ဖုန်းထဲက WeChat ကို ပျော်ရွှင်စွာဖွင့်ပြီး "ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာချူချူဖန်ကလပ်" ဟု အမည်ပေးထားသော အဖွဲ့တစ်ခုထံသို့ မက်ဆေ့ချ်ပို့ခဲ့သည်။

ဖန်းချူ : "ရည်းစားဟောင်းရဲ့ ဗီလာမှာ နေနေတယ်... ဒီနေ့ သူ့ကို ထမင်းချက်ပြီး ကျွေးခဲ့တယ်... အဆင်မပြေပေမယ့် အားလုံးကို ယဉ်ယဥ်ကျေးကျေး သိမ်သိမ်မွေ့မွေ့လေး စားသွားတယ်"

လုမင်ရှီး : "တောင်းဆိုပါတယ်... ငါ နေ့တိုင်းအလုပ်များနေတာ... ​​မင်းအိပ်မက်မက်​နေတာကို ရပ်လို့ရမလား"

ဟားဟား မယုံဘူးပေါ့?

အချက်အလက်တွေက စကားလုံးတွေထက် ပိုကျယ်သည်။ ဖန်းချူ ချက်ချင်းပင် ရေချိုးခန်းထဲသို့ ပြေးသွားပြီး ဇိမ်ခံရွှေချထားသည့် faucet ၏ ၃၆၀ ဒီဂရီ အပြစ်အနာအဆာကင်းသော ဓာတ်ပုံကို ရိုက်ယူပြီး ဂရုချတ်တွင် တင်ခဲ့သည်။

ဖန်းချူ : "ကြည့်စမ်း... ဒါက ငါ့ရည်းစားဟောင်းရဲ့ ဗီလာရေချိုးခန်းပဲ လန်းနေတာပဲမလား"

လုမင်ရှီး : "..."

ရှောင်းခယ် : "ဒီပုံက အင်တာနက်က မလာတာမလား"

လုမင်ရှီး - "ဟုတ်တယ်... ရေစာအမှတ်အသားလေးတောင် ထည့်ထားသေးတယ် အရမ်းကျွမ်းကျင်တာပဲ...."

မင်းတို့ငါ့ကို မယုံသေးဘူးလား။ ဒေါသထွက်လိုက်တာ!

ဖန်းချူသည် အဖွဲ့ချတ်တွင် တင်ရန် selfie ဗီဒီယိုအတိုကို ချက်ချင်း ရိုက်ပစ်ချင်သော်လည်း အချိန်တိုင်း ပုန်းနေသည့် ချိုင်ရှင်းက ရုတ်တရက် စာပြန်လာသည်။

ဒီနေ့ ဥက္ကဌလော်နဲ့ တွေ့ဆုံခွင့်ရတာကို ပြန်စဥ်းစားနေတဲ့ ချိုင်ရှင်းမှာ အိပ်မက်လို စိတ်ကူးယဉ်မှုမျိုးလိုလို ခံစားနေရဆဲ။ 

"တကယ်လား? အဲဒီဗီလာခရိုင်က ဘယ်ရပ်ကွက်လဲ"

ရှောင်းခယ် : "..."

လုမင်ရှီး : "..."

နှစ်ယောက်သား တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ သင့်တင့်လျောက်ပတ်တဲ့ လူသားတစ်ယောက် လုပ်လို့ရရဲသားနဲ့ ဘာလို့ ခွေးဖြစ်ချင်ရတာလဲ။ 

အဖွဲ့ချတ်ပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော တိတ်ဆိတ်မှုတစ်ခု ကျဆင်းသွားသည်။

ခဏအကြာတွင်။

လုမင်ရှီး : "မလိုအပ်ပါဘူး အစ်ကိုချိုင်ရယ်... မင်း အဲဒီလိုလုပ်ဖို့ မလိုဘူး..."

စာရေးသူ၏မှတ်ချက်-

ဖန်းချူ - ဘဝရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်တော့မယ်လို့ ခံစားနေရတယ်။

ယွိစစ်ကျဲ : ငါဒီလိုလုပ်နေရင် ငါ့မိန်းမ ထွက်ပြေးသွားလောက်လား။