Ch 13

🍲Chapter 13

လောဘ

ယခုအချိန်တွင် သွမ့်ထင်ရွှမ်းကိုယ်တိုင်ကပင် ဤအကြောင်းအရာကို ဆက်လိုက်နေခြင်းက မိမိကိုယ်တိုင်အတွက်ဖြစ်စေ၊ သူ၏ တော်ဝင်မျိုးနွယ်တစ်ဦးအဖြစ် ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမားသော ပုံရိပ်အတွက်ဖြစ်စေ အကျိုးမရှိကြောင်း သိရှိနေပြီဖြစ်လေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းက အစားအသောက်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ သူစားသုံးနိုင်သရွေ့ ပါးစပ်ကို အလွန်အကျွံ ဖွင့်ဟနေစရာမလိုပေ။ အထူးသဖြင့် သူ့ဇနီးက သူ့ကို ထိုသို့သော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။ သူက နောက်ပိုင်းတွင် သူမ၏ ထမင်းစားပွဲသို့ စကားပြောကာ နေရာယူရဦးမည်ဖြစ်သောကြောင့် ထိုအချိန်အထိ သူ့နှုတ်ခမ်းများကို အနားပေးထားခြင်းက ပိုကောင်းလိမ့်မည်။

ဤအချိန်တွင် စုနွမ်နွမ်ကမူ အလွန်ယုတ်မာသော အတွေးအချို့ကို စဉ်းစားနေလေသည်။ သူမက ထိုလူယုတ်မာကို သူမအလွန်ပင်ပန်းစွာ လုပ်ထားသော နံနက်စာကို မစားစေချင်ပေ။ ပြဿနာက ဤလူက တစ်ညအတွင်း ဦးနှောက်သုံးလာပုံရပြီး အစားအစာတစ်နပ်အတွက် ကုန်ကြမ်းများဖြင့် လာရောက်ဖလှယ်ခြင်းဖြစ်နေသည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် လတ်ဆတ်ပြီး တည်ငြိမ်သော ကုန်ကြမ်းများ ရရှိရေးအတွက် သူမက ဤဒေါသကို ခဏတာ သည်းခံရပေမည်။ 'သည်းခံခြင်း' ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော 忍 (ren) ဟူသော စာလုံးတွင် နှလုံးသားအပေါ်၌ ဓားတစ်ချောင်း 刀(dao) ရှိနေသော်လည်း အစားအသောက်ကို အလေးအနက်ထားသူတစ်ဦးအနေဖြင့် အရသာရှိသော အစားအစာတစ်နပ်အတွက် သူမက ထိုသို့သော ဓားဆယ်ချောင်းကိုပင် သည်းခံနိုင်ပေသည်။

ကြီးကျယ်သော ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပွားမည်ဟူသော သွမ့်ထင်ရွှမ်း၏ ထင်မြင်ချက်က ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။ သို့သော် သူက သတိထားမိနေဆဲဖြစ်လေသည်။ သူထိုင်သည့်အချိန်မှစ၍ အီကြာကွေးတစ်ချောင်းကို ကောက်ယူလိုက်သည့်အခါ၊ ပထမဆုံးတစ်ကိုက်ကို ကိုက်လိုက်သည့်အခါ၊ နူးညံ့ပြီး မွှေးကြိုင်ကာ ဝါး၍ကောင်းသော ခံစားမှုက သူ့ပါးစပ်ထဲသို့ ပြည့်လျှံလာသည့်အခါ၊ သူမျိုချလိုက်သည့်အခါတွင်ပင် သူက သတိရှိနေသည်။ သူက သူမ၏ ဖက်ထုပ်ကြီးများကို စားခဲ့စဉ်က မမျှော်လင့်ဘဲ ကန်ကျောက်ခံခဲ့ရသောအမှတ်တရက သူ့ကို လုံးဝစိတ်အေးလက်အေး မဖြစ်စေရန် တားဆီးထားနေသည်။

အီကြာကွေးတစ်ချောင်း ကုန်သွားသောအခါ သွမ့်ထင်ရွှမ်းက သူ့ကြွက်သားများကို ဖြေလျှော့ပြီး ခြေလက်များကို တင်းမာထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက စုနွမ်နွမ်ကို ဗလာအကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာပြောလိုက်လေသည်။

"ငါ့ကိုတိုက်ခိုက်ဖို့ ငါသတိလက်လွတ်သွားတာကို စောင့်နေတယ်ဆိုရင်တော့ အဲဒီအကြောင်းကို မေ့လိုက်လို့ရပြီ…"

စုနွမ်နွမ်က အနည်းငယ် အံ့ဩသွားပြီး သူဘာကိုပြောနေမှန်း သဘောပေါက်ရန် အချိန်အနည်းငယ်ယူလိုက်ရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားသောအခါ သူမက လှောင်ရယ်လိုက်လေသည်။ 

"ရှင်က အရာရာကို အပိုတွေ တွေးနေတာပဲ… ပဲနို့ရည်နဲ့ အီကြာကွေးလောက်အတွက်နဲ့ ရှင်နဲ့ ရန်ဖြစ်မယ်လို့များ တကယ်ပဲ မျှော်လင့်နေတာလား… ရှင်သေရင် ကျွန်မလည်း ရှင့်ဘေးမှာ အရှင်လတ်လတ် မြေမြှုပ်ခံရမှာ… အဲဒီလောက်တော့ မတန်ဘူးလေ…"

ယင်းက သူစိတ်ကူးထားသော နံနက်စာမြင်ကွင်းနှင့် မကိုက်ညီသော်လည်း သွမ့်ထင်ရွှမ်းက လုံးဝဒေါသမထွက်မိသလို အမှန်တကယ်တွင် အလွန်ကံကောင်းသည်ဟုပင် ခံစားနေရလေသည်။ သို့သော် ချက်ချင်းပင် သူက သူ၏အပျက်သဘောဆောင်သော ခံစားချက်များ မရှိခြင်းအတွက် စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားရသည်။ 

ဒီသခင်က ဘယ်အချိန်က ဒီလိုဝမ်းနည်းစရာကောင်းတဲ့ဘဝကို ကျဆင်းသွားခဲ့ရတာလဲ… ဒါက စားစရာလေးပဲ မဟုတ်လား… စားစရာက ဘာများထူးခြားနေလို့လဲ… ကောင်းပြီလေ…

သာမန်လူများအတွက် အစားအသောက်က ကောင်းကင်ဘုံနှင့်တူပေသည်။ အစားအသောက်က အလွန်မြင့်မြတ်ပြီး တန်ဖိုးရှိသည်။ အစားအသောက်ကို လိုချင်တပ်မက်မိခြင်းက ရှက်စရာမရှိပေ။

ဤမြို့စားငယ်လေးက အချိန်တိုအတွင်း **အားကျူ (Ah Q) ၏ နည်းလမ်းများကို မသိလိုက်ဘဲ သင်ယူတတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ ဤထူးဆန်းသော စွဲလမ်းစိတ်ကို ရှင်းပြရန် လောကကြီးကို သူ၏ကိုယ်ပိုင်ယုတ္တိဖြင့် လိမ်လည်ယိမ်းယိုင်စေသည့် အတတ်ပညာပင် ဖြစ်လေတော့သည်။ သူ့၌ အမှန်တကယ်ကို ရွေးချယ်စရာ မရှိနေပေ။ အခြားရွေးချယ်စရာကလည်း သူ၏စွဲလမ်းမှုအပေါ် ပို၍ပို၍ ခါးသီးလာမိသော်လည်း ၎င်း၏ ကျေးကျွန်အဖြစ် ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ဆက်လက်တည်ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

အတိုချုပ်ပြောရလျှင် သူက ဤပေါများသော စားပွဲတွင် စားသောက်နေရခြင်းကိုပင် အလွန်ကံကောင်းသည်ဟု ခံစားနေရသည်။ သူက မုန့်ပြားကြော်နှစ်ခုကို တစ်ပြိုင်နက် မျိုချလိုက်ပြီးနောက် ဤမမျှော်လင့်ထားသော နံနက်စာကို ချစ်မိသွားသောအခါ သူ၏ကောင်းမွန်သော စိတ်အခြေအနေက အဆုံးမရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေတော့သည်။

ဖြစ်နိုင်လျှင် သူက စားဖိုဆောင်ကို ဤအရာများကို ပြုလုပ်ခိုင်းနိုင်သည်။ အနာဂတ်တွင် သူက ဤနေရာသို့လာပြီး ထိုအေးစက်သော မျက်နှာကို သည်းခံနေစရာမလိုတော့ပေ။

သူ မေယွဲ့အိမ်တော်မှ ထွက်ခွာလာစဉ် သွမ့်ထင်ရွှမ်း၏ နှလုံးသားထဲမှ ပေသီးက နောက်တစ်ကြိမ် ထိုးစစ်အတွက် သူ၏အောင်မြင်နိုင်ခြေကို စတင်တွက်ချက်နေတော့သည်။ သူက ထိုနေရာကို နောက်ဆုံးတစ်ခေါက် ပြန်မကြည့်ဘဲမနေနိုင်သော်လည်း စုနွမ်နွမ်ကိုဖြစ်စေ၊ သူမ၏ အစေခံမလေးနှစ်ယောက်၏ အရိပ်ကိုပင်ဖြစ်စေ မမြင်တွေ့ရပေ။ ဤလူများ၏ လျစ်လျူရှုခြင်းကို ခံရ၍ သူက နာကျင်ခံစားရပြီး မေ့ယွဲ့အိမ်တော်ထဲသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ခြေမချတော့ဟု သန္နိဋ္ဌာန်ချလိုက်သည်။

အဲဒီကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အမျိုးသမီးသုံးယောက် ငတ်သေပါစေတော့…

သို့သော် ထိုမုန်းစရာကောင်းသောမိန်းမ ပြောခဲ့သည့် တရုတ်သွန်းပင်နှင့် ဝက်ပေါင်ခြောက်ကြော်ဟင်းကို သတိရလိုက်သောအခါ ထိုအတွေးအညွန့်က အလွန်လျင်မြန်စွာပင် ညှိုးနွမ်းသွားတော့သည်။

ဟုန်လျန်နှင့် ရှန်းယွင်တို့ကလည်း သွမ့်ထင်ရွှမ်း၏ ရှိနေခြင်းအပေါ် စုနွမ်နွမ်၏ တုံ့ပြန်မှုမရှိခြင်းကို အလွန်အံ့ဩနေမိကြသည်။ ၎င်းက သခင်ယူလာခဲ့သော ပဲအိတ်များကြောင့် ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ဓားပေါင်းတစ်သောင်းဖြင့် ကျိန်ဆဲခြင်းနှင့်တူသော အမုန်းတရားကို ဖြေဖျောက်နိုင်မည်မဟုတ်ခြင်းက သေချာပေသည်။ ဤအချက်က သူမတို့ကို နောက်ဆက်တွဲ ဖြစ်လာမည့်အရာများကို အလွန်စိုးရိမ်စေမိသည်။

ဤအစေခံမလေးနှစ်ယောက်၏ စူးစမ်းသော အကြည့်များကြောင့် စုနွမ်နွမ်က ခေါင်းငုံ့ကာ မျက်လုံးများကို သုတ်လိုက်ပြီးနောက် အလွန်သနားစရာကောင်းသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"ဘဝအစွန်းမှာ နေထိုင်ရတဲ့လူတွေ… ငါတို့နှလုံးသားတွေက ကောင်းကင်ဘုံလောက် မြင့်မားပေမယ့်၊ ငါတို့ဘဝတွေက စက္ကူလောက်ပဲ ပါးလွှာတယ်… အား… ငါတို့မလိုချင်ရင်တောင်မှ၊ ငါတို့ကံကြမ္မာကို လက်ခံရမှာပဲ…"

"သခင်မလေး..."

ဟုန်လျန်နှင့် ရှန်းယွင်တို့က စုနွမ်နွမ်၏ အစွန်းရောက်သောအပြုအမူကြောင့် ထိတ်လန့်သွားကြလေသည်။

သို့သော် ထို့နောက် သူမက ခေါင်းမော့ကာ စားပွဲကို ရိုက်ချပြီး ကြေညာလိုက်သည်။

"ဒီလူယုတ်မာက ဒီမှာ အလကားစားသောက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားမှတော့၊ သူ့ကို မောင်းထုတ်ဖို့ ခိုင်မာတဲ့အကြောင်းပြချက်လည်း ငါ့မှာမရှိဘူး… ငါတို့ရဲ့ သိုင်းပညာစွမ်းရည်ကလည်း အတူတူလောက်ပဲရှိတော့ သူ့ကို တိုက်ခိုက်လို့လည်းမရဘူး… ဒါကြောင့် ကိုယ်ထိလက်ရောက်တိုက်ခိုက်ရင် ငါတို့အတွက် အကျိုးမရှိဘူး… ဒါကြောင့် ရေရှည်အကျိုးအတွက် ငါတိတ်တဆိတ် သည်းခံရမယ်… လောလောဆယ်တော့ပေါ့…"

ဟုန်လျန်နှင့် ရှန်းယွင်တို့၏ နဖူးပေါ်တွင် အနက်ရောင်မျဉ်းများ ဖုံးလွှမ်းသွားရသည်။ 

သခင်မလေးရယ်… ကိုယ့်မျက်နှာကိုယ် ရွှေချတာကို ရပ်သင့်ပါပြီ… 'ငါတို့ရဲ့ သိုင်းပညာစွမ်းရည်က အတူတူလောက်ပဲရှိတယ်' ဆိုတာက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ… သခင့်ရဲ့ တကယ့်အစွမ်းနဲ့ဆို လက်သန်းတစ်ချောင်းလေးနဲ့တင် ရှင့်ကို ဖျက်ဆီးပစ်လို့ရတယ်…

သဘာဝအတိုင်းပင် ထိုစကားများက သခင်မလေးကို ဒေါသထွက်စေမည်စိုး၍ သူမတို့က မည်သည့်အခါမှ မပြောနိုင်သော စကားများ ဖြစ်လေသည်။ သူမက သူမ၏အစွမ်းကို သက်သေပြရန် သခင့်ကို တိုက်ခိုက်ရန် စိန်ခေါ်လောက်အောင် ဒေါသထွက်သွားနိုင်ပေသည်။ အစေခံမလေးများက ထိုမြင်ကွင်းကို သူမတို့စိတ်ထဲတွင် စိတ်ကူးကြည့်ကြပြီး စိတ်ကူးယဉ်တိုက်ပွဲက အလွန်အမင်းလှပသောကြောင့် တိုက်ရိုက်ကြည့်ရန်ပင် မဝံ့ရဲကြတော့ပေ။

စုနွမ်နွမ်က အစေခံမလေးများ၏ ကိုယ်ပိုင်စိတ်ကူးများနှင့် ပြင်းထန်သော အတွင်းစိတ်တိုက်ပွဲကို လုံးဝဂရုမစိုက်ဘဲ သူမက စုတ်တံတစ်ချောင်းကို ယူကာ သူမ၏စားစရာသိုလှောင်ခန်းထဲမှ ကုန်ကြမ်းများကို စာရင်းပြုစုနေရင်း တီးတိုးရေရွတ်နေလေသည်။ 

"ဟင်း… အဲဒီလူယုတ်မာက ငါတို့ဆီကို အလကားလာစားတော့မှာ သေချာတယ်… ကောင်းပြီလေ… ဒီတစ်ခါတော့ သူ့အတွက် သင့်တော်တဲ့ဈေးနှုန်းတစ်ခု သတ်မှတ်ပေးရမယ်… ကြည့်ရအောင်… မီးဖိုချောင်မှာ ဘာတွေလိုအပ်သေးလဲ… ဝက်သားကုန်သွားပြီထင်တယ်… ကောင်းပြီ… သူက ငါတို့အတွက် ပခုံးသားတစ်ခြမ်းလုံး ယူလာပေးခိုင်းနိုင်တယ်… ပြီးတော့ အနည်းဆုံး ဝက်ဗိုက်သား အခေါက်ပါတာ ဆယ်ကက်တီလောက် (၅ ကီလိုဂရမ်ခန့်) လိုတယ်… ဟင်း… နံရိုးတစ်ခြမ်းလောက် တောင်းရင်လည်း အဆင်ပြေမှာပါနော်… ဟင်းချိုအတွက် အရိုးကြီးတွေရော… အကောင်းဆုံးဟင်းချိုတွေက အရိုးကြီးတွေနဲ့ လုပ်ရတာ..."

ဟုန်လျန်နှင့် ရှန်းယွင်တို့နှစ်ယောက်စလုံးက မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရတော့သည်။ သူမတို့က သူမတို့သခင်မ၏နောက်တွင် ကြက်သေသေကာ ရပ်နေကြလေသည်။ သူမတို့နှစ်ယောက်စလုံးက သူမတို့သခင်မအပေါ် သစ္စာရှိသော်လည်း၊ သပ်ရပ်သောစာလုံးငယ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ထိုစက္ကူစကို မြင်သောအခါ၊ သူမတို့သခင်မ၏ လောဘအဆင့်က ကောင်းကင်ဘုံက သူမကို အပြစ်ပေးရန် တောင်းဆိုနေသကဲ့သို့ပင် ခံစားလိုက်ရသည်။ 

သခင်မလေး… သခင့်ကို စားဖိုဆောင် အကုန်ပြောင်အောင်လုပ်ခိုင်းနေတာလား…

သူတို့က ဤသို့ စဉ်းစားနေစဉ်တွင် စုနွမ်နွမ်က ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့ကာ သူတို့ကို ကြည့်ပြီးပြောလိုက်သည်။

"အိုး… ဟုတ်သားပဲ… ငါမေ့တော့မလို့… နင်တို့သခင်ယူလာတဲ့ ပဲနဲ့ဆန်တွေက ရွာတစ်ရွာကလာတဲ့ပုံပဲ… အဲဒါတွေက မနှစ်က သီးနှံတွေဖြစ်လောက်တယ်… ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း မိုးတော်တော်သည်းထားတော့ အစိုဓာတ်က ပစ္စည်းတွေထဲကို ရောက်သွားသလား ဘယ်သူသိနိုင်မှာလဲ… ဒီနှစ်ရက်အတွင်း နေသာနေတော့ အဲဒါတွေကို ခြောက်အောင်လှန်းကြစို့… အင်း… ခြံဝင်းအဝင်ဝရှေ့မှာ လှန်းထားလိုက်… အဲဒီနေရာက နေရောင်က အကောင်းဆုံးပဲ…"

ခြံဝင်းအဝင်ဝက နေရောင်အကောင်းဆုံးလား…

အစေခံမလေးနှစ်ယောက်က ကူကယ်ရာမဲ့သော အကြည့်များဖြင့် အပြန်အလှန်ကြည့်နိုင်ရုံသာ ရှိကြတော့သည်။

သခင်မလေးကတော့ နက်နဲတဲ့ အသိပညာတွေနဲ့ ပြည့်နေတော့တာပဲ… 

သူမတို့နှစ်ယောက်စလုံးက အဝင်ဝနားက နေရောင်ခြည်နဲ့ပတ်သက်ပြီး မည်သည့်ထူးခြားချက်ကိုမှ သတိမထားမိခဲ့ကြပေ။ သို့သော် သခင်မလေးက ပြောပြီးပြီဖြစ်သဖြင့် အစေခံများအနေဖြင့် နာခံရန်က သူမတို့၏အလုပ်ဖြစ်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် သူမတို့နှစ်ယောက်စလုံးက စကားတစ်ခွန်းမှမပြောဘဲ အမိန့်ကိုဆောင်ရွက်ရန် ထွက်ခွာသွားကြသည်။

စုနွမ်နွမ်က သွမ့်ထင်ရွှမ်းအတွက် ကုန်ကြမ်းစာရင်းပေါ်တွင် ပို၍ပို၍ ပြည့်ကျပ်လာသော စာရင်းများကို  ပို၍သေးငယ်သော စာလုံးများဖြင့် အလုပ်ရှုပ်စွာရေးသားနေစဉ်၊ လောကကြီးကို မျိုချရန် ကြိုးစားနေသည့် မြွေနတ်သမီးနှင့်တူသော သူမ၏ အစားအသောက်လောဘကြီးသည့် သဘာဝကို ဖော်ထုတ်နေစဉ်၊ အီကြာကွေး၊ မုန့်ပြားကြော်နှင့် ပဲနို့ရည်တို့ဖြင့် ဗိုက်ပြည့်နေသော အလွန်ပျော်ရွှင်နေသည့် သွမ့်ထင်ရွှမ်းကမူ သူ၏စာကြည့်ခန်းသို့ ပြန်လာစဉ် အလွန်ကျေနပ်အားရနေလေသည်။

ယနေ့ နန်းတော်တွင် တရားဝင်လုပ်ငန်းမရှိသောကြောင့် သူက သခင်မယန်၏ ခြံဝင်းသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အလည်သွားကာ သူ့မိခင်ကို ကောင်းမွန်စွာ နှုတ်ဆက်ပြီး သူမနှင့် စကားစမြည်ပြောဆိုနေသည်။

သခင်မယန်က ပြုံးလိုက်မိသည်။ 

"ဘာကိစ္စရှိလို့ ဒီနေ့ ဒီလောက်စောစောထနေတာလဲ… မင်းဇနီးနှစ်ယောက်တောင် ငါ့ကို လာမနှုတ်ဆက်ကြသေးဘူး…"

သွမ့်ထင်ရွှမ်းက ပြုံးလိုက်လေသည်။ 

"ကျွန်တော် နေ့တိုင်း ဒီလောက်စောစောထပါတယ်… ဒီနေ့ နန်းတော်ပိတ်ပေမယ့် အိပ်ရာထဲမှာ ဆက်မနေနိုင်တော့လို့ အမေနဲ့ စကားစမြည်ပြောဖို့ အခွင့်အရေးယူလိုက်တာပါ…"

သခင်မယန်က ပြုံးလိုက်သည်။ 

"ငါ့ကို အဖော်ပြုဖို့ မင်းဇနီးတွေရှိပါတယ်… ဒါကြောင့် မင်းဒီအထိ အပင်ပန်းခံပြီး လာနေစရာမလိုပါဘူး… မိဘကို ရိုသေလေးစားကြောင်း ပြချင်ရင် မင်းအဖေရှေ့မှာ ပြပါ… ငါ့သား… မင်းက အရမ်းအရည်အချင်းရှိတယ်… မဟုတ်ရင် ဧကရာဇ်မင်းက မင်းအပေါ် မျက်နှာသာပေးမှာမဟုတ်ဘူး… ဒါပေမဲ့ မင်းက အရမ်းခေါင်းမာတယ်… မင်းမှာက အကြံအစည်ကောင်းပြီး မင်းအဖေရှေ့မှာ သားလိမ္မာတစ်ယောက်လို ကောင်းကောင်းဟန်ဆောင်တတ်တဲ့ ညီတစ်ယောက် ရှိနေတယ်… မကြာခင်မှာ မင်းအဖေရဲ့ နှလုံးသားက မင်းက အရမ်းမာနကြီးပြီး တခြားသူတွေကို အထင်သေးတယ်လို့ ခံစားလာရလိမ့်မယ်…"

"မင်းက အမွေဆက်ခံသူဖြစ်ပေမယ့်၊ မင်းအဖေက မင်းညီကို မျက်နှာသာပေးပြီး သူ့ကို အမွေဆက်ခံသူဖြစ်အောင် နည်းလမ်းရှာနိုင်တယ်ဆိုတာကို သိထားပါ… ဒါက မဖြစ်နိုင်တဲ့ကိစ္စလို့ မထင်လိုက်ပါနဲ့…"

***

အားကျူ (Ah Q): တရုတ်စာရေးဆရာကြီး လုရွှင့် (Lu Xun) ၏ နာမည်ကြီးဝတ္ထုဇာတ်ကောင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူက ရှုံးနိမ့်မှုများကြုံတွေ့ရသည့်တိုင် မိမိကိုယ်ကိုယ် အနိုင်ရသည်ဟု လိမ်လည်လှည့်ဖြားကာ "စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အောင်ပွဲ" ခံလေ့ရှိသူအဖြစ် လူသိများသည်။ ဤနေရာတွင် သွမ့်ထင်ရွှမ်းက သူ၏ အစားအသောက်အပေါ် စွဲလမ်းမှုကို အရှက်ရစရာမဟုတ်ဟု မိမိကိုယ်ကိုယ် လှည့်ဖြားနေခြင်းကို ရည်ညွှန်းသည်။

🍲🍲