(11) တူးဆွ

ဆယ်နှစ်တာသဘောတူညီချက်

DaoMuBiJi

Author - Nan Pai San Shu

Chapter (11) 

တူးဆွ 

"ခမ်ကျန်း ရှစ်နာရီ.... သစ်ပင်အနောက်!"

ဝူရှဲ လှမ်းအော်ပြီး ခြေထောက်ကိုရိုက်ကာ မီးခိုးငွေ့ဖြင့် တွားနေသော ကင်းခြေများကို ပက်ဖြန်းလိုက်သည်။ ဤကင်းခြေများသည် ငါးခူးအရွယ်အစားလောက်ကို ကြီးမား​ကြသည်။ အရင်က မကြုံဖူးရင် ဆံပင်တွေတောင် ကျွတ်ကုန်တော့မတတ် လန့်လာ၏။ ကံကောင်းထောက်မစွာပဲ ကင်းခြေများ ခြေထောက်နှင့် ရွက်ခြောက်များက မီးလောင်ပြီးနောက် ၎င်းတို့ကလာ်း အလွယ်တကူ လောင်ကျွမ်းသွားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ​ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။ ကြောက်စရာကောင်းတာက မီးလောင်ပြီးနောက် ထူးဆန်းတဲ့ အနံ့တစ်ခု ထွက်လာတာပင်။ 

တကယ်တော့ ချိုမြိန်တဲ့ ပရိုတင်းတစ်မျိုး ဆိုပေမယ့် မကြာသေးမီ နှစ်များအတွင်း သူ့နှာခေါင်းသည် ဒီလောက် အထိခိုက် မခံနိုင်တော့ပါ။ ဆရာဝန်က မိမိ ဘာမှ အနံ့မခံနိုင်တာကြာပြီဟု ပြောခဲ့သည်။ ဒီအနံ့တွေ အားလုံးဟာ ဝူရှဲရဲ့ အမြင်အာရုံတွေပဲ ဖြစ်သည်။

မြေပြင်ပေါ်ရှိ ကင်းခြေများ နှင့် အရွက်များ၏ အရောင်က ခွဲခြား၍မရပေ။ မီးရောင်အောက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်တော့ မြေပြင်ပေါ်က သစ်ရွက်တွေတောင် တွန့်လိမ်နေသလို ခံစားရသလို မရေမတွက်နိုင်သော ဆံပင်များ ရောထွေးနေသည့် အတိုင်းပင်။

ခမ်ကျန်းသည် သစ်ပင်ပေါ်၌ လောက်လေးခွတစ်ချောင်းကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ လေထဲတွင် ရော်ဘာကြိုး လှုပ်ရှားသွားသော အသံသည် သစ်ပင်၏ နောက်ကွယ်မှ ပုံရိပ်ကို ထိမှန်သွား၏။ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အနက်ရောင်ကျဲကျဲအမွေးတွေ တုန်ခါသွားပြီး ကင်းခြေများတွေ တွားသွားထွက်လာတော့သည်။ 

လောက်လေးခွက ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်မှန်း ဝူရှဲ သိပေမယ့် အခုအဲဒီအရိပ်က လုံးဝ မလှုပ်ရှားသလို တုံ့ပြန်မှုလည်း လုံးဝမရှိခဲ့ပါ။

ဂျာကင်အင်္ကျီရဲ့ အိတ်ကပ်ထဲက မျှော့ကြိုးကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး မှုတ်ဗူးရှေ့မှာတော့ မီးခြစ်ကို ချိတ်ထားလိုက်သည်။ ခြေဖဝါးတစ်ဖက်က ကြိုးကို နင်းထားပြီး နောက်ပြန်ဆွဲထုတ်ကာ လှည့်လိုက်သည်။ 

ဓားသုံးတတ်အောင် သင်ပေးတဲ့အခါ အကန်းဆီက ဒီအကျင့်ကို အမြဲကျင့်ပေးခဲ့သည်။ အကျင့်ဆိုးတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပေမဲ့ ဝူရှဲ အခုထိ သင်ယူမိနေဆဲပင်။

တစ်မီတာလောက် ရောက်တဲ့အခါ သူ့ရှေ့မှာက မည်းမှောင်နေပြီး မီးတောက်ကြားက ကွာဟချက်တစ်ခုပဲရှိတော့သည်။ သစ်ပင်ရဲ့နောက်ကွယ်မှာ တွားသွားနေတဲ့ ကင်းခြေများအုပ်စုကို သူ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးတာပဲ ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ် ဤလူပုံသဏ္ဌာန် အခြေခံအားဖြင့် ကင်းခြေများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်ဟု ဆိုရမည်။ 

၎င်းတို့က ဥာဏ်ကောင်းတဲ့ တွားသွားသတ္တဝါမျိုး မဟုတ်ပေ။ တစ်ယောက်တည်း တွေးနေစဥ် ကင်းခြေများ တွားသွားနေတဲ့ ကင်းခြေများကြားက ကွာဟချက်မှာ သွေးစွန်းနေတဲ့ လက်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ 

ဒီလက်တွေရဲ့ လက်ချောင်းတွေက အရမ်းရှည်၏။ အမှောင်ထဲက မီးတောက်တွေကြားရှိ ကွာဟချက်ထဲမှာတောင် ဒီအင်္ဂါရပ်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှတ်မိနေပါသေးသည်။

"သေရော..." ဝူရှဲ ခေါင်းတွေ တဆတ်ဆတ် တုန်သွားသည်။ 

"အစ်ကိုလေး!"

ရှောင်ဟွား :"သောက်ကျိုးနည်း!"

ရှောင်ဟွားကလည်း ချက်ချင်းပင် သစ်ပင်ထိပ်မှ ကျိန်ဆိုလိုက်သည်။ ဝူရှဲ ရှောင်ဟွားကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့။ ဓားကို မြေကြီးထဲ ထိုးထည့်လိုက်ပြီး ထိုပုံသဏ္ဍာန်ဆီကို ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။ လက်တစ်ဖက်က မီးခြစ်ကို ဆွဲထုတ်ပြီး ကျန်လက်တစ်ဖက်ကို တိုက်ရိုက်ဖျန်းပြီး လူပုံစံ ကင်းခြေများအားလုံးကို မီးလောင်စေခဲ့သည်။

ဒဏ်ရာတွေနဲ့ ဖုံးထားတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က သစ်ပင်ပေါ်ကနေ ပြုတ်ကျလာ၏။ အစ်ကိုလေးနဲ့ အရမ်းတူတဲ့ သူ့အဝတ်အစား၊ သူ့လက်ချောင်းတွေနဲ့ ဆံပင်တွေကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သေပြီ! 

ဝူရှဲ ပါးစပ်ကို ကျယ်ကျယ် ဖွင့်လိုက်ဟမိသည်။ ၎င်းခန္ဓာကိုယ်မှာ အပူချိန်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း သေသွားပါပြီ။ ပါးစပ်ထဲမှာ ကင်းခြေများတွေ ပြည့်နေရာ ပိတ်ဆို့ခံထားရတဲ့ လေပြွန်ကြောင့် သေဆုံးခဲ့တာ ထင်ရှားပါသည်။

အစ်ကိုလေး မဟုတ်ဘူး။ ဤခန္ဓာကိုယ်ရှိ ကြွက်သားများ၏ အရည်အသွေးက အလွန်နိမ့်ကျလှသည်။

အင်းဆက်ပိုးမွှားတွေက ဝူရှဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ တွားသွား တက်လာပြီး နှာခေါင်းနဲ့ ပါးစပ်ထဲကို တွားသွားတော့မည်။ ဝူရှဲ လက်တွေကို ပွတ်သပ်ရင်း ၎င်းတို့ကို ခါထုတ်ကာ သူ့လက်တွေကို ကြည့်လိုက်သည်။ ရှောင်ဟွားကလည်း သူ့ဘေး ပြေးဆင်းလာပြီး ပိုးမွှားတွေကို မီးခိုးထုတ်ဖို့ အအေးမီးရှူးမီးပန်းတွေ ထပ်ထည့်လိုက်သည်။

အလောင်းလက်ရှိ လက်ချောင်းများက အတုများဖြစ်သည်။ ခက်ခက်ခဲခဲ ဆွဲထုတ်လိုက်တော့ အလောင်းရဲ့လက်ပေါ်က လက်ချောင်းအတုတွေ ပြုတ်ထွက်သွားချေသည်။ ဝူရှဲခမျာ ဒေါသထွက်လွန်းလို့ အလောင်းရဲ့ ဆံပင်တုကိုပါ အကြမ်းပတမ်း ဆွဲဖြုတ်ပြီးမှ အဲဒီလူကို မှတ်မိသွားသည်။ ဤလူသည် ဝမ်မောင်၏ လက်အောက်ခံ လူပဲ ဖြစ်သည်။

"ခွေးမသား....မင်းရဲ့ ဘိုးဘေး ရှစ်ဆက်အထိ ကိုက်သတ်ပါစေ!" 

သူ့ကျိန်စာက ချိုင့်ထဲမှာပါ ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။ 

ဝမ်မောင် သူ့နောက်ကို လိုက်လာခဲ့တာ ဖြစ်ရမည်။ သူ့လူတွေကို မျက်နှာသေလို့ ဟန်ဆောင်ခွင့်ပေးပြီး သူဘာလုပ်ချင်တာလဲ။ မိမိကို လုပ်ကြံဖို့လား။ ဒါမှမဟုတ် မိမိကို တစ်နေရာရာကို ပို့ဆောင်ဖို့လား။

ကင်းခြေများတွေ ရုတ်တရက် ပေါ်လာတာ မဟုတ်ရင် အမှောင်ထဲမှာ ဝူရှဲမှာ သူ အရူး ဖြစ်သွားနိုင်တယ်လို့ပင် တွေးမိသည်။ ဝူရှဲ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ဓားကို မြေပြင်ပေါ်ကနေ ဆွဲထုတ်ကာ သူ့လက်ကို ခပ်ကြမ်းကြမ်း ဖြတ်ပစ်လိုက်ရာ ရှောင်ဟွားရဲ့ ခြေကျင်းဝတ်မှာ သွေးတွေ စွန်းသွားသည်။ သွေးနံ့ရတော့ ကင်းခြေများတွေလည်း စတင်ဆုတ်ခွာသွား၏။ မြေပြင်ပေါ်သို့ အေးစက်နေသော မီးရှူးမီးပန်းများကို ပစ်ချလိုက်သည်။

"မင်း ကလဲ့စားချေဖို့ သွားနေတာလား။" 

ရှောင်ဟွားက အေးစက်စွာ မေးတော့ ဝူရှဲလည်း သူ့ကို ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး။

"သူ အနီးအနားမှာပဲ ရှိနေရမယ်.... သူ့ IQ က သူ့ကို ဒီည ရှင်သန်ခွင့် မပေးတော့ဘူး... ငါတို့ သူ့ကို ရှာရမယ်... နောက်ဆုံး တစ်ကြိမ် ကယ်တယ်လို့ပဲ ထားလိုက်..."