ဆယ်နှစ်တာသဘောတူညီချက်
DaoMuBiJi
Author - Nan Pai San Shu
Chapter (12)
မတ်တတ်ထရပ်ပြီး
သစ်ပင်ပေါ်တက်ပြီး သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ကင်းခြေများတွေက ဝိုင်းအုံထွက်လာတော့သည်။ အဲဒီလူက တောထဲမှာ တိတ်တိတ်လေး လမ်းလျှောက်နေလို့ အစားခံလိုက်ရတာ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ပြန်စဥ်းစားကြည့်တော့ ကင်းခြေများတွေ ပေါ်လာတဲ့ ပထမဆုံးရေတွင်းက အရှေ့တောင်ဘက်တွင် ဖြစ်သည်။ ဒီလူဟာ အဲဒီကနေ လျှောက်လာခဲ့တာ ဆိုရင် ဝမ်မောင်ကလည်း ထိုလမ်းကြောင်းမှာ ရှိနေရမည်။
လက်ဖဝါးပေါ်က ဒဏ်ရာက အတော်လေး နာလှသည်။ ကုသရန် အချိန်အတော်ကြာမှာတော့ သေချာ၏။ ဝူရှဲမှာ ဒီနည်းလမ်းကို အခု တကယ်မသုံးချင်ပေမယ့် တခြားနည်းလမ်းလည်း မရှိတော့ပေ။
"ဘော့စ် ကျနော် ဆင်းရမှာလား" ခမ်ကျန်းက သစ်ပင်ပေါ်က လှမ်းမေးသည်။
"မင်း ကိုယ့်ကိုကိုယ် အားကိုးနိုင်ရင် သစ်ပင်ပေါ်မှာပဲနေလိုက်!"
ခမ်ကျန်းက ခုန်ဆင်းလာပြီး ဝူရှဲဆီ ရောက်လာကာ လက်ကို ကြည့်ချင်နေရာ ဝူရှဲလည်း သူ့ကိုယ်ပေါ်မှာ သုတ်ပေးလိုက်သည်။ ထိုကောင်လေးက သူ့သွေးကို ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့လိုက်ရတော့ အရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားနေ၏။
"ကျနော် လက်မဆေးတော့ဘူး"
"အမိုက်စား စကားတွေ မပြောစမ်းနဲ့... မင်းမလုပ်နိုင်တဲ့ အရာတွေကို မပြောရဘူး"
စပြီးကတည်းက အတူတူ ဆင်းမယ်လို့ လူဘယ်နှစ်ယောက်တောင် ပြောခဲ့ကြလဲ မသိပေမယ့် လမ်းတစ်ဝက်တောင် မရောက်ခဲ့ကြပါဘူး။ လူတွေရဲ့ ကတိတွေဟာ အများအားဖြင့် တဒင်္ဂခံစားချက်တွေပေါ်မှာပဲ အခြေခံကြ၏။
ရှောင်ဟွား: "မင်းတို့ နှစ်ယောက် ဘာလို့ ဒီလိုတွေ ရန်ဖြစ်နေကြတာလဲ"
ရှောင်ဟွားသည် သူ့အိတ်ထဲမှ တုတ်ကိုထုတ်ကာ တုတ်ရှည်တစ်ချောင်းဖြစ်အောင် လိမ်လိုက်သည်။ လမ်းတွင်ရှိသော ကင်းခြေများ တချို့ကို ထိုတုတ်ဖြင့် ကောက်ယူလိုက်လေ၏။ သူက ဒီတုတ်ကို သံချောင်းအဖြစ် သုံးနိုင်သလို သူ့လက်ထဲရောက်ရင် ဘာမဆို ဖြစ်သွားနိုင်သည်။
ဝမ်မောင် အကြောင်း ပြောနေတုန်း ဝူရှဲ ခဏရပ်လိုက်ရင်း မောပန်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
"လူက ဘယ်လိုလူဖြစ်ချင်လဲ ဆိုတာနဲ့... မင်းက ဘယ်လိုလူမျိုးနဲ့ ဖြစ်နိုင်တယ် ဆိုတဲ့ အချက် နှစ်ခုလုံးက မတူဘူး"
ပြောပြီးနောက် ခါးပတ်ကို တင်းကျပ်ကာ လူနှစ်ယောက်ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ လူသုံးယောက် တောထဲကို အရှိန်နဲ့ ဆက်တိုးလာခဲ့၏။ မြေပြင်က မှုန်ဝါးနေပြီး တစ်ခုတည်းသော အလင်းရောင်မှာ သူတို့၏ အေးစက်သော မီးရှူးမီးပန်းများသာ ဖြစ်ကာ ပြေးလျှင်ပင် နေ့ဘက်လောက် မလျင်မြန်တော့ချေ။
အချိန်အတော်ကြာ ပြေးပြီးနောက် တောအုပ်များ၊ သစ်ပင်များပေါ်၊ သစ်ပင်များအောက်၊ ချုံပုတ်များတွင် မီးချောင်းများစွာကို တွေ့ရှိရသည်။ မရေတွက်နိုင်သော ပိုးစုန်းကြူးများ တွယ်ကပ်နေသလိုပင်။ တကယ်လို့ ဘာလဲဆိုတာသာ မသိရင် ကမ္ဘာပေါ်မှာ ဒီလို အရာတွေ ဘယ်လိုလုပ် ရှိနေသလဲ သိချင်ပါလိမ့်မည်။
ဒီမှာ နာမည်မပြောနိုင်တဲ့ အရွက်ကျဲကျဲ သစ်ပင်တွေလည်း ရှိပါသည်။ သစ်ပင်များသည် တစ်ပင်နှင့်တစ်ပင် အလွန်နီးကပ်နေပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် လူတစ်ယောက်ပင် သစ်ပင်နှစ်ပင်ကို ဖြတ်၍ မညှစ်ထွက်နိုင်ပေ။ ရွှေပုပ်ဖာစေ့များက အလယ်တွင် ပင့်ကူဝက်နှင့်တူသော အသိုက်အဝန်းတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းထားခဲ့သည်။
ဆယ်မိနစ်ကျော်လောက် ပြေးပြီးနောက် အရှေ့က သစ်ပင်အောက်မှာ မီးတဖျစ်ဖျစ် တောက်ကာ ဆူညံနေတာ ကြားလိုက်ရသည်။ ထိုအနီးနားသို့ ရွှေ့ကာ မီးအလင်းရှိရာသို့ မှန်ပြောင်းဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ဝမ်မောင်နဲ့ သူ့အဖွဲ့ဟာ အပင်တစ်ပင်ပေါ်တက်သွားတဲ့ ကင်းခြေများတွေကို မောင်းထုတ်ဖို့ မီးရှူးမီးပန်းတွေသုံးပြီး မောင်းထုတ်နေတာ တွေ့လိုက်ရလေ၏။
မီးရှူးမီးပန်းက ငြိမ်းလုနီးပါးဖြစ်နေပြီ။ သူနှင့် သူ့သူငယ်ချင်းများက အော်ဟစ်ပြီး တွန်းတိုက်နေကြသည်။ ထင်းရှူးပင်တွေကလည်း သူတို့ရဲ့ တင်ပါးတွေကို နာကျင်စေတာကြောင့် သစ်ပင်တွေပေါ်က လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားကြသည်။
ခမ်ကျန်းက တက်ချင်နေပြီ။ သူ လှုပ်ရှားတော့မယ့် အခိုက် ဝူရှဲ သူ့ကို ပြန်ဆွဲထားလိုက်သည်။ ဝူရှဲသည် ဝမ်မောင်ရဲ့ အနေအထားကနေ အနောက်တောဘက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်၏။ ဝမ်မောင် ပတ်ဝန်းကျင်က သစ်တောက သူတို့နဲ့ မတူသလိုပါပဲ။
ဒီခံစားချက်ကို ဖော်ပြဖို့တော့ ခက်သည်။ ၎င်းတို့အားလုံးသည် ထင်းရှူးပင်များနှင့်တူသော်လည်း အကိုင်းအခက်များက အဘယ်ကြောင့် ထူးဆန်းသော ပုံသဏ္ဌာန်ရှိပုံရပြီး သစ်ပင်များ၏ ပေါင်းစပ်မှုမျိုး မရှိကြသလဲ မသိ။
ဝူရှဲသည် အအေး မီးရှူးမီးပန်းတွေကို ပစ်ချလိုက်ပြီး လက်ဟန်ခြေဟန် ပြလိုက်သည်။ သုံးယောက်သား ခြုံပုတ်ထဲမှာ ထိုင်ချလိုက်ကာ ဝမ်မောင်အနီးရှိ တောအုပ်၏ အမှောင်ရိပ်များကို အဝေးကြည့်မှန်ပြောင်းဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။ ခဏလောက် ကြည့်ပြီးနောက် မှန်ပြောင်းမပါသော ရှောင်ဟွားပင် မောဟိုက်လာသည်။
"သစ်ပင်အရိပ်တွေက ရွေ့နေသလိုပဲ..."
ရှောင်ဟွားက တိုးတိုးလေး ပြော၏။
ဝူရှဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထိုနေရာရှိ သစ်ပင်ရိပ်များသည် ဝမ်မောင် နှင့် သူ့အဖွဲ့ဆီသို့ တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာနေပါပြီ။ အဆိုပါ "သစ်ပင်ကြီး" များသည် သာမန်မျက်စိဖြင့် သိရှိနိုင်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စုရုံးနေကြသည်။
ဝူရှဲ ရုတ်တရက် အကြံတစ်ခုရသွားပြီး I PAD ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ GPS2 အချက်ပြအချက်များ အားလုံးသည် ဝမ်မောင်ဆီ ဖြစ်နေ၏။ ယခင်လို မဟုတ်ဘဲ ပုံသဏ္ဌာန်ပြောင်းသွားပြီး စက်ဝိုင်းပုံသဏ္ဌာန် ပြောင်းသွားသည်။
"ဒါတွေက သစ်ပင်တွေ မဟုတ်ဘူး... ကင်းခြေများ အကောင်ကြီးတွေ မတ်တပ်ရပ်ပြီး သွားနေတာ..."