(13)ကင်းခြေများ

ဆယ်နှစ်တာသဘောတူညီချက်

DaoMuBiJi

Author - Nan Pai San Shu

Chapter (13) 

ကင်းခြေများ

"ကင်းခြေများ?" ခမ်ကျန်းက လေကို ရှူရှိုက်ရင်း။ 

"ကင်းခြေများ သစ်ပင်လောက်​တောင်ကြီးလား?"

တိမ်လွှာ ကောင်းကင်နန်းတော်တွင် ဘာမဆို ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ဒီမှာ တွေ့ရတာက အနည်းငယ် ချဲ့ကား​နေပုံရသည်။

အဝေးက သစ်ပင်၏အရိပ်က ကင်းခြေများကြီးပင်။ အကိုင်းအခက်များသည် ကင်းခြေများ၏ ရှည်လျားပြီး အပ်နှင့်တူသော ခြေထောက်များ ဖြစ်ကာ အလွန်ပါးလွှာသည်။ အနီးကပ် ကြည့်လိုက်ရင် ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်ပိုင်းကို မြှင့်ထားတဲ့ ကင်းခြေများနဲ့ ပိုတူတယ်လို့ ခံစားရ၏။ ဝမ်မောင်ဟာ ဘာမှသတိမထားမိသေးဘဲ ဘေးနားက အကောင်ငယ်တွေကိုသာ ပက်ယမ်းနေတာကြောင့် ဝူရှဲ အော်ငေါက်ရင်း သူ့ကို လည်ပင်းညှစ်သတ်ချင်နေခဲ့သည်။ 

ဝမ့်နူကို လိုက်ဖမ်းသောအခါက သုန်းရှ၏သားမြေးများသည် မြေအောက်သို့ ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်ကြပြီး ဘူမိအပူအက်ကွဲကြောင်းများတွင် နေထိုင်ကြသည့် ကင်းခြေများကြီးကို တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်ဟု ရေးထား၏။ သူတို့ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားပြီး ကျန်းနွီ၏ ဒဏ္ဍာရီကို ဤအံ့ဖွယ်အမှုများနှင့် ချိတ်ဆက်မိကြသည်။

ဝမ့်နူနှင့် မွန်ဂိုတို့သည် ဤမြေပေါ်တွင် ပြတ်ပြတ်သားသား တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့မှာ သရဲတစ္ဆေတွေနဲ့ နတ်ဘုရားတွေလို စွမ်းအားတွေရှိရင်တောင် အောင်ပွဲခံတဲ့ကာလမှာ မွန်ဂိုတွေနဲ့ တွေ့တဲ့အခါမှသာ အနိုင်ယူနိုင်ကြပါ၏။ ကျန်အနွယ်များသည် နယ်စပ်တွင် ဆယ်စုနှစ်များစွာ လုယူခဲ့သော ရွှေ၊ ငွေ၊ ကျောက်တုံးများနှင့်အတူ မြေအောက်မှ ထွက်ပြေးသွားခဲ့ကြသည်။

သုန်းရှ (အရှေ့ရှ) လူမျိုးများသည် တောင်ပေါ်ရှိ အက်ကွဲကြောင်းများကို အသုံးပြု၍ မြေအောက်ကင်းခြေများတွေ မြေပေါ်သို့ ပြေးလာနိုင်စေရန် ကြံစည်ရင်း နှစ်ပေါင်းများစွာ လည်ပတ်နေခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။

"အမှတ်တမဲ့ တူးလို့ မဖြစ်တော့ဘူး" 

ဒီအရိပ်တွေက သစ်ပင်တွေလို ကင်းခြေများကြီးတွေ ဖြစ်သည်။ ကျိုးနေတဲ့ ဓားလေးကို လက်ထဲမှာကိုင်ထားရင်း ပစ်လိုက်တာ သို့မဟုတ် ခမ်ကျန်းအား သံဥကို တိုက်ရိုက် သုံးခွင့်ပေးလိုက်တာက ဝမ်မောင်ရဲ့ခေါင်းကို ကောင်းကောင်း အချိန်ပေးလိုက်တာပဲလို့တောင် ဆိုရမည်။ 

"ကျွန်တော် ဘာလုပ်သင့်လဲ?" 

ခမ်ကျန်းက ဝူရှဲကို ကြည့်သည်။ ဝူရှဲကလည်း ရှောင်ဟွားရဲ့ သဘောထားကို သိချင်တာကြောင့် သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ 

ရှောင်ဟွား: "ဒီအချိန်က မင်းရဲ့ကမ္ဘာပဲ... မင်းအမြဲတမ်း နည်းလမ်း စဉ်းစားထွက်ပါတယ်"

ဝူရှဲ လက်ထဲကဓားကို လှည့်ကာ ကစားလိုက်သည်။ နည်းလမ်း မရှိဘူးလား။ နည်းလမ်းမရှိဘူးလို့ တခြားသူတွေက ပြောရင် သူ့ဘက်က ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် နည်းလမ်းရှိလိမ့်မယ်လို့ တချို့က ထင်တတ်သည်။

သေးငယ်သော ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးသည် ဂိုဏ်းကိုးဂိုဏ်း၏ ကြီးမြတ်သော နိယာမများနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ မရသော်လည်း လူကို ကယ်တင်ရန် သေးငယ်သော ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးကို အသုံးပြုသောအခါ အံ့ဖွယ်ဟု ခေါ်သည်။

ကျောပိုးအိတ်ကို ဖွင့်ကာ ရိက္ခာခြောက်များကို သွန်ချပြီးနောက် ကင်းခြေများ​​ခေါင်းတွေကို ဓားဖြင့်လှီးဖြတ်ကာ အိတ်ထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။ ခမ်ကျန်း အံ့သြသွားပေမယ့် ဘာမှ မမေးလာခဲ့။ 

ပုစွန်​ခေါင်း ဖြတ်သလိုမျိုး ကင်းခြေများတွေကို အိတ်ကြီးတစ်လုံး ထုပ်ပိုးလိုက်သည်။ ဦးခေါင်းဖြတ်ထားသော ကင်းခြေများတို့သည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ အသက်ရှင်နေနိုင်သေးသည်။ အိတ်တစ်ခုလုံးကလည်း ရွေ့လျားနေပြီး ကင်းခြေများဖျော်ရည်လို အိတ်တစ်ခုလုံး စိုစွတ်နေသည်။ ဝူရှဲသည် အိတ်ကို ကျောပြင်ပေါ် ထမ်းပြီး ဝမ်မောင်ဆီသို့ ပြေးသွားခဲ့၏။ 

"မင်းရဲ့ ပန်းတိုင်က ဘယ်လောက် ဝေးနိုင်လဲ ငါ့ကို ပြောပြ!"

ခမ်ကျန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ရှောင်ဟွားကတော့ ဝူရှဲ ဘာလုပ်မယ်ဆိုတာ နားလည်ပြီးသားပါ။ 

"မြန်မြန်လုပ်!"

"ငါသိတယ်!" 

5 မိနစ်လောက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြေးပြီးနောက် ခမ်ကျန်းက ရုတ်တရတ် လှမ်းအော်လိုက်သည်။

"ရပ်တော့!"  

"ဒီမှာ!"

"သစ်ပင်ပေါ်တက်!"

ရှောင်ဟွားသည် ခြေလှမ်းအနည်းငယ်ဖြင့် သစ်ပင်ပေါ်သို့ ပေါ့ပါးစွာ တက်ကာ သူတို့နှစ်ဦးကို ဆွဲတင်လိုက်သည်။ ဝမ်မောင်ရှိရာ အမြင့်လောက် ရှိသော သစ်ကိုင်းတစ်ခုဆီသို့ ဆက်တက်သွားခဲ့သည်။ အဲဒီအချိန်မှာ သူတို့နဲ့ မဝေးတော့တာကြောင့် မီးကိုလည်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နေရပါပြီ။ 

ကင်းခြေများနဲ့တူတဲ့ ဧရာမသစ်ပင်ကြီးတွေက သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ရှိနေ၏။ ဒီအကွာအဝေးမှာ သူတို့ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်ရသေးပေမယ့် သစ်ပင်တွေ မဟုတ်ဘဲ သက်ရှိတစ်ခုခုဖြစ်မယ် ဆိုတာတော့ သိဖို့ လုံလောက်နေပြီ။ 

ဝူရှဲသည် ဒဏ်ရာပေါ်မှ ပိတ်စကို ဆွဲထုတ်ပြီး ခက်ခက်ခဲခဲ ဆန့်တန်းလိုက်ရာ ဒဏ်ရာက ကွဲထွက်သွားသည်။ သွေးများ ဆက်လက် စီးဆင်းလာတဲ့အခါ သွေးထွက်နေသောလက်ဖြင့် ဦးခေါင်းမပါသော ကင်းခြေများ တစ်ကောင်ကိုဆွဲကိုင်ကာ တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဖိလိုက်သည်။ ထို့နောက် သွေးနှင့် ကင်းခြေများဖျော်ရည်ကိုရောကာ ခမ်ကျန်းဆီသို့ ပစ်ချ​ပေးလိုက်သည်။ 

"သူတို့ရဲ့ ခြေဖဝါးနဲ့ မျက်နှာတွေကို ရိုက်!"

ခမ်ကျန်းရဲ့ အားသာချက်က သူ ဘယ်တော့မှ မမေးတာပါပဲ။ သူသည် ကင်းခြေများခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ သံဘောလုံးနှစ်လုံးကို ထည့်ကာ လောက်လေးခွကို ဆွဲထုတ် ပစ်၏။ ဝူရှဲက ကင်းခြေများ ဘောလုံးကို ဆက်ထုတ်သည်။ ကင်းခြေများအုပ်စုကြီး လေထဲတွင် ပြိုကွဲသွားပြီး ဝမ်မောင်ကို မထိမှန်သွားပေ။ ဝမ်မောင်လည်း ချက်ချင်း သတိထားမိပြီး ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ 

ဓာတ်မီးအချက်ပြတာကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ သူက ဝူရှဲဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိသည်။ 

"သတ္တိရှိရင် ငါ့ကိုပြုတ်ကျအောင် လုပ်ကြည့်!"

"သူ့ပါးစပ်ကို ပိတ်လိုက်...."

ဝူရှဲ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ 

ခမ်ကျန်းက ဝမ်မောင်ပါးစပ်ကို လောက်လေးခွနဲ့ ပစ်ထည့်လိုက်တာကြောင့် ဝမ်မောင်ခမျာ လည်ပင်း အညှစ်ခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရလေသည်။ 

ဝူရှဲ ကင်းခြေများကြီး တစ်ကောင်ကို ပစ်သတ်ပြီးနောက် သူတို့ ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်သွားပေမယ့် ဝူရှဲရဲ့ သွေးနဲ့ ကင်းခြေများ ဖျော်ရည်က သက်ရောက်မှု ရှိနေဆဲ ဖြစ်ပြီး ဝမ်​မောင်ကလည်း လောက်လေးခွမှာ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပါ၏။ သူက သူ့ကိုယ်သူ စတေးပြီး လောက်လေးခွကို ချက်ချင်း လက်ခံလိုက်သည်။

သူတို့ကို မြန်မြန်လာဖို့ အချက်ပြပြီးတဲ့ နောက်မှာတော့ ဝမ်မောင်က သစ်ပင်ပေါ် တက်လာပြီး ဓာတ်မီးကိုတော့ ရှောင်ဟွားဆီကို ပစ်ပေးလိုက်သည်။ 

"သူတို့ကို ဆွဲထုတ်လိုက်"

"မင်းကရော?"

ထိုစဥ် အဲဒီထူးဆန်းတဲ့ "ဧရာမသစ်ပင်တွေ" လှုပ်ခါလာတာကို မြင်လိုက်ရလေသည်။ သူတို့ရဲ့ သားကောင်ကို ရှာတွေ့ပြီမို့ ထွက်ပြေးသွားတာ သိသာပါ၏။ ဝူရှဲ ရုတ်တရတ် အဲဒါတွေက ဘာလဲဆိုတာ သိချင်လာတာမို့ ခါးကနေ မီးတောက်ကျည်ကို ထို​ဘက်ကို ဦးတည် ပစ်ထည့်လိုက်သည်။

မီးတောက်က လေထဲတွင် ပေါက်ကွဲသွားပြီး နေလုံးငယ်တစ်ခုလို တဖြည်းဖြည်း ကျဆင်းလာသည်။ ပထမတစ်ချက် ကြည့်ရုံနဲ့ နောက်လှည့် မကြည့်ချင်တော့ပေ။ ဝူရှဲ သစ်ပင်ပေါ်ကနေ ခုန်ချကာ ချက်ချင်း ပြေးတော့သည်။ 

"ပြေးတော့! ပြေး.... နောက်ကို လှည့်မကြည့်နဲ့!"

မရေမတွက်နိုင်သော အတောင်ပံများသည် ထိုနေရာရှိ သစ်ပင်များ၏ အရိပ်များထဲမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ အနှီ ငှက်ကြီးများသည် မီးရောင်အောက်၌ တဖြုတ်ဖြုတ် ပျံတက်သွားကြသည်။ တကယ်တော့ ၎င်းတို့ဟာ ကင်းခြေများတွေ လုံးဝမဟုတ်ဘဲ သူတို့ကိုယ်သူတို့ ထောက်မနိုင်တော့တဲ့ လူမျက်နှာငှက်တွေ အုပ်ထားတဲ့ သစ်ပင်သေတွေပင်။ 

အော်ဟစ်သံများကြားတွင် လူတစ်ဦးကို လေထဲတွင် ဖမ်းမိနေပြီဖြစ်သည်။ သူကတော့ ဝမ်မောင်အဖွဲ့ထဲက ကောင်လေးပါပဲ။ 

"မီးပြင်းပြင်းလိုတယ်...ဖက်တီး မင်း ဘယ်မှာလဲ" 

"ရေတွင်းဆီ သွား!" 

ရှောင်ဟွားကလည်း အမှောင်ထဲမှ လှမ်းအော်သည်။ 

ဝမ်မောင်က မီးရှူးတိုင်ကို ကိုင်ဆောင်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။ 

"ခမ်ကျန်း... မီးပိတ်လိုက်စမ်း!" 

ဝူရှဲ အော်လိုက်တော့ ဝမ်မောင်ရဲ့ မီးရှူးမီးလည်း လွင့်ထွက်သွား​တော့သည်။ ထို့နောက် ကောင်းကင်မှကျလာသော အရိပ်တစ်ခုက ဝူရှဲကို ဖမ်းမိသွားသည်။

လူမျက်နှာငှက်များစွာသည် လေထဲက မီးရှူးမီးတိုင်အတွက် ပြေးလွှားနေကြလေ၏။ ဝူရှဲလည်း အရှေ့မှာ ရေတွင်းတစ်တွင်း တွေ့တော့ ခုန်ချပစ်လိုက်သည်။ ဆင်းသက်ပြီးနောက် ခြေလှမ်းတွေကို ပြေလျော့သွားအောင် လုပ်ချင်ပေမယ့် ရေတွင်းရဲ့ အောက်ခြေအထိ ဆက်ပြီး ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။