Chapter : 52 ( မီး မိန်းကလေး [27] )
Viewers 3k

Chapter : 52 ( မီး မိန်းကလေး [27] )


ရှန့်ချန့်ယန်က အဖြေကို ပြောတော့မည့်အယောင် ပါးစပ်ဟလိုက်သည်။ ဟိုင်ရိ အလျင်အမြန် လက်တစ်ဖက်ကို ကပ်လိုက်၏။

"နေပါဦး"

ဟိုင်ရိ : "ငါ ကိုယ့်ဘာသာ ခန့်မှန်းကြည့်မယ်"

ရှန့်ချန့်ယန် : "ခန့်မှန်းလေ"

ထို့နောက် ရှန့်ချန့်ယန် သည် သူ၏ WeChat မက်ဆေ့ချ်များကို ပြန်ဖြေရန် ပြန်သွားသည်။ ဟိုင်ရိသည် ပိုနီးကပ်စွာ ရွေ့လာရာ ရှန့်ချန့်ယန်သည် ဆူပူကြိမ်းမောင်းခြင်းကို ခံနေရသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

ဟိုင်ရိ : ......

တစ်ဖက်တွင် အမျိုးသားတစ်ဦး၏ ပုံရှိသည်။ ရုပ်ရည်အရ သူသည် အသက်သုံးဆယ်ကျော်နေပြီဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ ပရိုဖိုင်ပုံတွင်လည်း တရားဝင်ဝတ်စုံဖြင့် ရှိနေ၏။ ဤခေါင်းဆောင်ကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်သည် ရှန့်ချန့်ယန်ကို မေးခွန်းထုတ်နေသည်။

"မင်းမှာ တာဝန်ယူစိတ်ဆိုတာ မရှိဘူးလား"

အကယ်၍ အထက်အရာရှိတစ်ဦးက ဤစကားလုံးများကို ၎င်းတို့၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို ဆူပူရန် အသုံးပြုခဲ့ပါက အတော်လေး ပြင်းထန်သောကိစ္စ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ရှန့်ချန့်ယန် : "အင်း အင်း"

ဟိုင်ရိ : "......."

အထက်အရာရှိ : "ဒါ ဘယ်လိုသဘောထားမျိုးလဲ"

ရှန့်ချန့်ယန် : "တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျန်းကော...ခင်ဗျားကို အနှောင့်အယှက်ပေးမိပြီ"

မျက်နှာပြင်တွင် တစ်ဖက်လူက စာရိုက်နေသည်ကို ပြသနေသည်။ တစ်ဝက်တစ်ပျက် စာရိုက်ပြီးနောက်တွင်

"အဆင်ပြေရဲ့လား"

ဟူသော စာကြောင်းတစ်ကြောင်းသာ ပို့ခဲ့၏။

ဟိုင်ရိက မေးလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ ခေါင်းဆောင်လား"

ရှန့်ချန့်ယန်က ရယ်မောလိုက်သည်။ ဤပြောဆိုပုံကို ရယ်စရာကောင်းသည်ဟု ယူဆပုံရ၏။ စဉ်းစားပြီးနောက် သူက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"အဲလိုပြောလို့ရပါတယ်"

ဟိုင်ရိသည် ရှန့်ချန့်ယန် ဤလူများကြားတွင် မည်သည့်အခန်းကဏ္ဍက ပါဝင်သည်ကို အတိအကျမသိပေ၊ သို့သော် ရှန့်ချန့်ယန်က သူ့ကို ကာကွယ်ရန် ဆက်သွယ်မှုအချို့ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း အသုံးပြုခဲ့ပြီး ထိုလုပ်ငန်းစဉ်တွင် သူ့ကိုယ်သူလည်း ပါဝင်ပတ်သက်ခဲ့သည်။

ဟိုင်ရိကမေးလိုက်သည်။

"ဩဇာအာဏာက အရမ်းကြီးလား"

"ကျွန်တော်တို့က ဒီလောကထဲမှာ ရှိနေပြီးသားပဲ"

ရှန့်ချန့်ယန်ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ ဆုံးရှုံးစရာ သိပ်မရှိတော့ဘူး၊ ဘယ်လို ဩဇာအာဏာမျိုးကိုမှ ဂရုစိုက်စရာ မလိုဘူးလေ"

ရှန့်ချန့်ယန်ကရှင်းလင်းစွာပြောလိုက်သည်။

"ဟိုင်ကောက သူ့စိတ်ကြိုက် လုပ်ချင်တာ လုပ်နိုင်တယ်"

ဟိုင်ရိ : ...

ဟိုင်ရိသည် ရှန့်ချန့်ယန် ၏ ဘဝအပေါ် သဘောထားကို ငယ်ရွယ်ပြီး မိုက်မဲသည်ဟု သတ်မှတ်၍မရပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ရှန့်ချန့်ယန်သည် အလွန်အမင်း ဆင်ခြင်တုံတရားရှိပြီး လောကဓမ္မကို နားလည်သည်။ ရှန့်ချန့်ယန် ၏ သဘာဝအတိုင်း မှောင်မိုက်ခြင်းဘက်သို့ ဦးတည်နေသော သဘောထားကြောင့်သာ ဖြစ်သည်ဟု ဟိုင်ရိ ယူဆနိုင်၏။ ရှန့်ချန့်ယန်သည် သူ့ကိုယ်သူ ဖျက်ဆီးလိုစိတ် ရှိနေသဖြင့် အစွန်းရောက်သည်အထိ ပြုမူတတ်သည့် အချိန်များလည်း ရှိသည်။ အရာရာတိုင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် ပျက်စီးဆုံးရှုံးရမည်ဖြစ်ရာ သူ့ကိုယ်သူ ထိုအလုပ်ကို လုပ်ခွင့်မပြုဘဲ အဘယ်ကြောင့် ချန်ထားရမည်နည်း။

ဟိုင်ရိလည်း ထိုသို့သော အတွေးမျိုးကို တစ်ခါတရံ တွေးတတ်သည်။ သို့သော် ဤလောကသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် သူသည် များစွာ ပိုကောင်းသည်ဟု ခံစားရ၏။ သူသည် သေခြင်းအကြောင်းကို မတွေးတော့ဘဲ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများသည်လည်း စိတ်ရောဂါများ မရှိကြပေ။ သို့သော် ဤအရိပ်အယောင်သည် ရှန့်ချန့်ယန်တွင် တစ်ခါတရံ ပေါ်လာတတ်သည်။ အခြားလူများသည် ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားထဲမှ မှောင်မိုက်ခြင်းကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုနိုင်ကြသော်လည်း ရှန့်ချန့်ယန် ပြောဆိုသော စကားလုံးများသည် အလွန်ထိန်းချုပ်ထားပုံရပြီး သူလုပ်ဆောင်သော အရာများသည် တစ်ခါတရံ လုံးဝ ပုံမှန်မဖြစ်ပေ။

ဟိုင်ရိ ရှန့်ချန့်ယန်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ခဲ့ရစဉ်က သူသည် အေးစက်စက် ကောင်လေးတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဒုတိယမြောက် တာဝန်တွင် ရှန့်ချန့်ယန်သည် များစွာ ပိုမိုပျော်ရွှင်တက်ကြွလာခဲ့ပြီး သူနှင့် စကားစမြည်လည်း ပြောဆိုလာ၏။ သို့သော် ထိုနေ့လယ်ပိုင်းမှစ၍ ရှန့်ချန့်ယန်သည် ဟိုင်ရိ ပထမဆုံး မြင်တွေ့ခဲ့ရစဉ်ကကဲ့သို့ အနည်းငယ် အေးစက်သည့်ပုံစံသို့ ပြန်ရောက်သွားပုံရသည်။

ရှန့်ချန့်ယန်သည် သူ့ကိုယ်သူ ထိန်းချုပ်ထားခြင်း ဖြစ်နိုင်သဖြင့် သူ၏ လုပ်ဆောင်မှုများသည် သူ ပုံမှန်အတိုင်း ပြုမူပုံနှင့် အလွန်နီးစပ်၏။ ထိုအချိန်ကပင် ဟိုင်ရိ သည် ရှန့်ချန့်ယန်က သူ့ကိုယ်သူ သို့မဟုတ် အခြားသူများနှင့် စကားပြောဆိုသည့်အခါ စိတ်မရှည်သည့် အရိပ်အယောင်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခံစားမိခဲ့သည်။ သူသည် သူ့ကိုယ်သူ အတင်းအကျပ် လုပ်ဆောင်နေသကဲ့သို့ပင်။

ဟိုင်ရိ စဉ်းစားပြီး ရုတ်တရက်ပြောလိုက်သည်။

"မင်း စိတ်မကောင်းဖြစ်နေတာလား"

ရှန့်ချန့်ယန် : .....

ဟိုင်ရိက ဂရုတစိုက် မေးလိုက်၏၊

"ငါ့ကြောင့်လား"

"မဟုတ်ပါဘူး"

ရှန့်ချန့်ယန်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူသည် ဟိုင်ရိ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို အားကုန်ဆုပ်ကိုင်၍ လှမ်းဆွဲလိုက်၏။ ဟိုင်ရိသည် မတုံ့ပြန်ဘဲ သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ရှန့်ချန့်ယန်၏ လက်များ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသည်ကို သူ ခံစားမိသည်။

ရှန့်ချန့်ယန်ကရှင်းပြလိုက်သည်။

"တစ်ခါတလေ ဒီလိုဖြစ်တတ်တယ်''

ထင်သည့်အတိုင်းပင်။ ဒီနေ့ သူပုံမှန်မဟုတ်သည်မှာ အံ့ဩစရာမရှိပေ။

ဟိုင်ရိမေးလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ အခြေအနေက ဒီကိုလာပြီးနောက် မကောင်းသေးဘူးလား"

"တော်တော်လေး ကောင်းလာပြီ"

ရှန့်ချန့်ယန်ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ဒီကလူတွေက ဆေးသောက်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် စိတ်ပညာရှင်တွေနဲ့ တွေ့ဖို့ မလိုဘူး... ကျွန်တော်လည်း အကြာကြီး အိပ်မပျော်တာမျိုး မဖြစ်တာကြာပြီ...အများကြီး ကောင်းလာပြီ"

ဟိုင်ရိ : "ဒါပေမဲ့ မင်းမှာ ရောဂါလက္ခဏာတွေ ရှိနေတုန်းပဲလား"

ရှန့်ချန့်ယန် : "တစ်ခါတလေ...အရမ်းကို တစ်ခါတပါ..."

ဟိုင်ရိ နားလည်သွားသည်။ ညက ဝန်ခံခဲ့သော စကားများကြောင့် ဖြစ်နိုင်၏။ သူပြောခဲ့သော စကားတစ်ခွန်းက ရှန့်ချန့်ယန်၏ စိတ်ခံစားမှုများကို သက်ရောက်မှု ရှိခဲ့နိုင်သည်။

ရှန့်ချန့်ယန်က မျက်လုံးများကို တစ်ဖန်ပြန်ဖွင့်မပစ်မီ နက်ရှိုင်းစွာ ရှူရှိုက်လိုက်၏။ သူသည် ဟိုင်ရိ၏ လက်ကောက်ဝတ်ပေါ်မှ ဆုပ်ကိုင်ထားမှုကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီးပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် အဆင်ပြေပါတယ်"

"ဒီလောက်မြန်မြန်လား"

ဟိုင်ရိမေးလိုက်သည်။

"ငါ တစ်ခုခု မှားလုပ်မိလို့လား"

"မဟုတ်ပါဘူး"

ရှန့်ချန့်ယန် က ချက်ချင်း ငြင်းဆိုလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး"

ဟိုင်ရိ စိုးရိမ်တကြီး တောင်းပန်လိုက်သည်။

"တစ်ခါတလေ ငါ စကားမပြောခင် မစဉ်းစားမိဘူး"

ရှန့်ချန့်ယန် ကြားဖြတ်ပြောလိုက်၏။

"ခင်ဗျားက အရမ်းကောင်းပါတယ်၊ ဒီအကြောင်း ထပ်မပြောနဲ့တော့"

ဟိုင်ရိ ပါးစပ်ပိတ်နေရုံမှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာမရှိတော့ပေ။

ရှန့်ချန့်ယန် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သူသည် တုံ့ဆိုင်းနေပုံရပြီး ထိုတုံ့ဆိုင်းမှုသည် အချိန်အတော်ကြာအောင် တည်ရှိနေခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူက ပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ရောဂါကြောင့် ဒီလောက်အထိ သတိထားနေတာကို မလိုချင်ဘူး...အသက်ရှူကျပ်သလို ခံစားရတယ်"

ဟိုင်ရိ : ...

ဟိုင်ရိသည် ရှန့်ချန့်ယန် သည် တကယ်ပင် ပုံမှန်မဟုတ်သည်ဟု ခံစားမိသည်။

ယခုလေးတင် သူသည် ရှန့်ချန့်ယန်၏ စိတ်ခံစားမှုအချို့ကို ရိပ်မိရုံသာ ရှိသေးသော်လည်း တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ကို ယခုအခါ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားမိနေပြီဖြစ်၏။ ရှန့်ချန့်ယန်၏ စကားများတွင် တုံ့ဆိုင်းမှုများ ရှိနေသည်။ သူသည် စိတ်ခံစားမှု အလွန်အကျွံ မဖြစ်စေရန် သူ့ကိုယ်သူ ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားနေ၏။

ဟိုင်ရိ သူ့ကို အခုလေးတင် ထပ်မံ၍ လှုံ့ဆော်မိသွားခဲ့သည်။

စိတ်ဓာတ်ကျနေသူများသည် များသောအားဖြင့် မတည်ငြိမ်သော စိတ်ခံစားမှုများ ရှိတတ်ပြီး ထိန်းချုပ်ရန် အလွန်ခက်ခဲ၏။ ဟိုင်ရိ သေလုနီးပါး ဖြစ်နေစဉ်က ထိုသို့သော ကာလမျိုးကို ဖြတ်သန်းခဲ့ဖူးသည်။ သူ၏ တွေးခေါ်မှုများသည် နှေးကွေးလာပြီး စကားတစ်ခွန်းတည်းကို ပြန်လည်တုံ့ပြန်မှုမှာ များစွာနောက်ကျမှ လာတတ်သည့် အခိုက်အတန့်များ ရှိခဲ့၏။ ထို့အပြင် သူ မည်သို့တုံ့ပြန်ရမည်ကိုပင် မသိပေ။ သို့သော် စိတ်ခံစားမှုများသည် ထိုအတွေးများထက် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ပေါ်လာတတ်သည်။ ဟိုင်ရိ၏ သဘောထားက ယခုလေးတင် ရှန့်ချန့်ယန်ကို စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေခဲ့၏။

ဟိုင်ရိက ခိုင်မာစွာ ပြောလိုက်သည်။

"နားလည်ပြီ၊ နောက်ထပ် မဖြစ်စေရတော့ဘူး"

ရှန့်ချန့်ယန် : "အရေးမကြီးပါဘူး၊ ခဏလေး ထိုင်နေလိုက်မယ်ဆို အဆင်ပြေသွားမှာပါ"

ဟိုင်ရိမေးမြန်းလိုက်သည်။

"မင်းဘာသာမင်းလား"

ရှန့်ချန့်ယန်သည် ထရပ်ပြီး ခိုင်မာစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"အိပ်တော့၊ ကျွန်တော့်ကို ဂရုမစိုက်နဲ့"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် လှည့်ထွက်သွား၏။ ဟိုင်ရိသည် သူ့ကျောပြင်ကို မျက်တောင်မခတ်ဘဲ ကြည့်နေမိသည်။

ဘာတွေက တိတိကျကျမှားနေတာလဲ?

ဟိုင်ရိ စဉ်းစားကြည့်သော်လည်း ရှန့်ချန့်ယန်သည် မည်သည့်အချိန်က စ၍ ဤသို့ ခံစားလာရသည်ကိုပင် အတိအကျ မသိနိုင်သလို၊ အကြောင်းရင်းကိုလည်း မသိပေ။

သူ့ရဲ့ခေါင်းဆောင်က ဆူပူပြောဆိုလိုက်တာကြောင့်လား။

ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ဟိုင်ရိ သူ့ကိုယ်သူ တွေးလိုက်သည်။ ၎င်းတို့၏ အတွေးများသည် ပြတ်လုနီးပါး ဆန့်တန်းထားသော လေးကြိုးနှင့်တူ၏။ အနည်းငယ်မျှသော အားကိုပင် မခံနိုင်ဘဲ မည်သည့်အချိန်မဆို ပြတ်တောက်သွားနိုင်သည့် အခြေအနေမျိုး။

ဟိုင်ရိသည် ရှန့်ချန့်ယန်၏ စိတ်အခြေအနေသည် အလွန်သိမ်မွေ့သည်ကို မသိခဲ့ပေ။ သူသည် သူ၏စကားများကို ပိုမို ဂရုတစိုက် ပြောဆိုသင့်ခဲ့သည်။ အဓိကအချက်မှာ သူတို့ အပြန်အလှန်ဆက်ဆံသည့်အချိန် အများစုတွင် ရှန့်ချန့်ယန်သည် ဘေးအိမ်က ရိုးရိုးကောင်လေးတစ်ယောက်နှင့် အလွန်တူနေခြင်းပင်။

ရှန့်ချန့်ယန် ဘေးတွင် သူရှိသင့် မရှိသင့်ကို မသေချာဘဲ ဟိုင်ရိ သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်၏။

ရှန့်ချန့်ယန်၏ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုသတ်သေမှုမတိုင်မီ ဟိုင်ရိသည် ရှန့်ချန့်ယန်၏ စိတ်ခံစားမှုများ ထိန်းချုပ်မရ ဖြစ်သွားသည်ကို မြင်ဖူးခဲ့ခြင်းမရှိပေ။ သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်ပွားခဲ့သည့်အခါ အလွန်ပြင်းထန်ပြီး အရာအားလုံးကို ကုန်ဆုံးစေသော စိတ်ပျက်အားငယ်မှု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သို့တိုင် မည်သူမျှ သူ့ကို တန်ဖိုးမထားခဲ့ကြပေ။ အင်တာနက်အသုံးပြုသူများက သူ့အပေါ် သေချာပေါက် ပေါ့ပေါ့တန်တန် သဘောထားမှာ မဟုတ်ပေ။သူတို့ မည်မျှပင် သဘောထားကောင်းပြီး ကြင်နာတတ်သည်ဖြစ်စေ အမြင့်ဆုံးနေရာမှ လူများ၏မာန ဖြင့်သာ သူ့ကို ရင်ဆိုင်ကြမည်ဖြစ်၏။

သူ့ကိုယ်သူ မထိန်းချုပ်နိုင်တော့သည့်အတွက် ဟိုင်ရိသည် Weibo သို့ဝင်၍ 'ရှန့်ချန့်ယန်' ဟူသော စကားလုံးသုံးလုံးကို ရှာဖွေလိုက်သည်။

ဤကမ္ဘာပေါ်ရှိ အင်တာနက်ပေါ်တွင် ရှန့်ချန့်ယန် အပေါ် ပြစ်တင်ရှုတ်ချမှုများမှာ များစွာပင်။ အမှန်တကယ်တော့၊ ဤနေရာသို့ ရောက်လာသူများအားလုံးသည် ဘဝ၏ နာကျင်မှုကို မြည်းစမ်းဖူးသူများဖြစ်သည်။ လူများသည် သူ့ကို ယေဘုယျအားဖြင့် ကြင်နာစွာ ရှုမြင်ကြပေမည်။ အချိန်နှင့်တစ်ပြေးညီ ဟိုင်ရိ သည် မကြာသေးမီက ထုတ်ပြန်ခဲ့သော နောက်ဆုံးပို့စ်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

ကောင်မလေးတစ်ဦးက ရှန့်ချန့်ယန် ၏ နာမည်ကျော်ကြားစဉ်က ဓာတ်ပုံတစ်ပုံကို တင်ထားပြီး ပိုစ်တွင်ရေးသားထားသည်။

"ကျွန်မက ကံကောင်းလို့ ရှန့်ချန့်ယန် နဲ့ မတွေ့ဖူးတဲ့ တစ်ဦးတည်းသော လူလား"

Weibo ပို့စ်၏ အထူးခေါင်းစဉ်အောက်တွင် ထုတ်ပြန်ခဲ့ပြီး အောက်တွင် မှတ်ချက်တစ်ခုက ရေးသားထားသည်။

"ကျွန်တော် သူ့ကို တွေ့ဖူးတယ်၊ တကယ့်ဘဝမှာ သူ တကယ်ကို ချောမောတယ်"

ဟိုင်ရိ အသာအယာ ကလစ်နှိပ်ပြီး အထူးခေါင်းစဉ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ sign in ဝင်လိုက်သည်။ လူအများအပြား အတွင်းတွင် စကားပြောဆိုနေကြ၏။ လူတိုင်းသည် သေဆုံးပြီးဖြစ်ကြကာ နာမည်ကျော်များကို လိုက်လံခြင်းတွင် ပိုမိုသနားကြင်နာတတ်ကြသည်။ ဤနေရာသည် စကားပြောဆိုရာ နေရာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့၏။

လူအများအပြားသည် ရှန့်ချန့်ယန်ကို တွေ့ဆုံခဲ့သည့် နေရာများကို ဆွေးနွေးနေကြပြီး ၎င်းတို့ သူ့ကို တွေ့ဆုံခဲ့စဉ်က အတွေ့အကြုံများကို မျှဝေနေကြသည်။ ဟိုင်ရိသည် ၎င်းတို့ကို အချိန်အကြာကြီး ဆွဲကြည့်နေခဲ့ပြီး ပရိသတ်များ တင်ထားသော ကောင်းမွန်စွာ တည်းဖြတ်ထားသည့် ဓာတ်ပုံအနည်းငယ်ကို သိမ်းဆည်းခဲ့၏။ ထို့နောက်တွင် သူသည် တစ်စုံတစ်ဦးက မေးထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ချန့်ယန်ရဲ့ သေဆုံးမှု လျှောက်လွှာက မအောင်မြင်ဘူးလား...ဒါ အမှန်လား"

အောက်တွင် ပြန်စာ ရာနှင့်ချီ၍ ရှိ၏။ လူကြိုက်အများဆုံးသော မှတ်ချက်တစ်ခုကဖော်ပြထားသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ တစ်နှစ်ကျော်လောက် ဖြစ်နေပြီ"

ရေတွက်လို့မရနိုင်သော လူများက အကြောင်းရင်းကို မေးမြန်းနေကြပြီး ဤသတင်း၏ ယုံကြည်စိတ်ချရမှုကို မေးခွန်းထုတ်နေသူများလည်း ရှိနေသည်။

မူရင်းပို့စ်တင်သူက ပြန်ဖြေထားသည်။

"ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် သူ့လျှောက်လွှာ အတည်ပြုခံရဖို့ အခွင့်အလမ်းမရှိဘူး၊ မင်းတို့တွေ မသိသေးဘူးလား၊ အထက်အရာရှိတွေက တမင်တကာ လုပ်နေတာ"

သူမသည် ဤမက်ဆေ့ချ်ကို ပို့ပြီးနောက် ပြန်မဖြေတော့ဘဲ ကျန်ရှိနေသေးသော လူများက သူမကို ဆက်လက်မေးမြန်းနေသော်လည်း တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။ အချို့က သူမကိုယ်စား ရှင်းပြသည်မှာ ရှန့်ချန့်ယန်၏ စိတ်ပျက်အားငယ်မှု အဆင့်သည် လွန်ကဲနေပြီး အထက်လူကြီးများက သူ့ကို သုတေသနပြုရန် အသုံးပြုလိုကြ၏။ စိတ်ဓာတ်ကျခြင်းကို ကုသနိုင်ခြင်း ရှိ၊ မရှိ၊ မည်မျှအထိ ကုသနိုင်သည်ကို ကြည့်ရှုရန် ဖြစ်သည်။ ရှန့်ချန့်ယန်ကိုပင် ကုသနိုင်ပါက စိတ်ဓာတ်ကျခြင်းသည် ကုသ၍မရနိုင်သော ရောဂါမဟုတ်ကြောင်း သက်သေပြပေလိမ့်မည်။

ဤရေပန်းစားသော စကားများမှာ တစ်ဝက်တစ်ပျက်ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်ဟု ဟိုင်ရိ ထင်လိုက်သည်။

အမှန်ကား သူဖတ်လေလေ၊ ပို၍ ဒေါသထွက်လေလေဖြစ်၏။

နာမည်ကျော်ကြားခြင်းသည် ဤသို့သော အရာမျိုးဆိုလျှင်ဘဝထဲရှိ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းနှင့် အသေးအဖွဲကိစ္စတိုင်း၏ ဆွေးနွေးမှုတိုင်းကို အစာအဖြစ် အသုံးပြုခံရခြင်းက ဖိအားကို တကယ်ပင် ကြီးမားလှ‌စေသည်။

ဟိုင်ရိသည် ထိုအကြောင်းကို စဉ်းစားဆင်ခြင်ပြီးမှ မတ်တပ်ထရပ်လိုက်သည်။ သူသည် ရှန့်ချန့်ယန်၏ တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိလာပြီး အသက်ရှူသွင်းလိုက်သည်။ သူသည် တံခါးခေါက်ရန် လက်ကိုမြှောက်လိုက်သော်လည်း တုံ့ဆိုင်းသွား၏။ ထပ်မံ၍ လက်ကိုမြှောက်လိုက်ပြန်သော်လည်း တစ်ဖန် တုံ့ဆိုင်းသွားပြန်သည်။

ဤသို့ ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ် သုံးကြိမ် ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ သူသည် ဖုန်းထုတ်ကာ တံခါးကိုမှီရင်း မက်ဆေ့ချ်ပို့လိုက်၏။

[ အိပ်နေလား ]

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်တွင်လည်း ပြန်စာ မလာသေးပေ။ ဟိုင်ရိသည် ရှန့်ချန့်ယန်က သူ၏ ဖုန်းကိုပင် ကြည့်နေမည်မဟုတ်ဟု ထင်လိုက်သည်။

စိတ်ဓာတ်ကျနေသည့်အခါ လူတစ်ဦးသည် ပြင်ပကမ္ဘာမှ မက်ဆေ့ချ်များကို ပိတ်ဆို့ထားလိုပေမည်။ ထိုသို့ စဉ်းစားမိပြီးနောက် ဟိုင်ရိသည် လှည့်ထွက်သွားရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ဘေးနားရှိ တံခါးဖွင့်လား၏။ သူမက အံ့ဩသွားသည်။

"ရှင် ဘာလို့..."


🌟🌟🌟