Ch 22

အခန်း ( ၂၂ ) - ကျွန်မကို ရုပ်ဆိုးတယ်လို့ထင်လား

"ဒေါက် ဒေါက် ဒေါက်"

ကုဟွိုင်အန်း သူ့ကိုယ်သူ အတွေးများထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ "ဝင်လာခဲ့ပါ။"

တံခါးက တွန်းဖွင့်ခံလိုက်ရပြီး ရှန်းတန်၏ ခေါင်းလေးက တံခါးဝတွင်ပေါ်လာခဲ့သည်။ "မစ္စတာကု၊ အခု အလုပ်ရှုပ်နေလားဟင်။"

ကုဟွိုင်အန်း သူမကို တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ကြည့်ပြီး သူစိုက်ကြည့်နေသည်မှာ ရှန်းတန်ကိုပင် ရင်ထိတ်သွားစေခဲ့သည်။

"တစ်ခုခုလိုလို့လား။"

"သူတို့က ရှင့်ကို လူကိုယ်တိုင် ကျေးဇူးတင်နေကြတယ်၊ အဆင်ပြေရဲ့လားတော့ မသိဘူး။"

မရှင်းပြနိုင်သော စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်သွားသည့် ခံစားချက်တစ်ခု ကုဟွိုင်အန်း ရင်ထဲတွင် မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ "မလိုပါဘူး၊ သူတို့ကို တိုက်ဆိုင်လို့ ကယ်ပေးလိုက်တာပါ။"

ရှန်းတန် ခဏတာမျှ အံ့အားသင့်သွားရသည်။

သူတို့ကို ကယ်တာ တိုက်ဆိုင်လို့ဆို သူမကိုက တမင်လာကယ်ခဲ့တာလား။ သူမ၏ နှလုံးသားလေး ရုတ်တရက်ဆိုသလို ရှုပ်ထွေးသွားရသည်။ ဤမျှ ချောမောသော ယောက်ျားက သူမရှေ့တွင် ဒွိဟဖြစ်စေသော စကားများကို လာပြောနေသဖြင့် သူမကို အထင်မလွဲမိစေရန် ခက်ခဲစေသည်။ 

သူမ ပါးစပ်ဖွင့်လိုက်ပြီး "အိုး"ဟူသော အသံတစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်သည်။

သူမ၏ ပျာယာခတ်သွားသော ပုံစံကိုကြည့်ပြီး ကုဟွိုင်အန်း၏ စိတ်အခြေအနေက ပြောမပြတတ်အောင် ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။

သူ့ကို ကျေးဇူးတင်ချင်နေသော လူများအတွက် သူကတော့ ကျေးဇူးတင်စကားပြောရန် လိုအပ်သည်ဟု မထင်ပေ။

သင်္ဘောက ဆိပ်ကမ်းသို့ ကပ်သွားပြီး လူအချို့ လှေပေါ်မှ ဆင်းလာသည်နှင့် မိုးထဲရေထဲတွင် စောင့်နေကြသည့် ငိုနေသော ဒါရိုက်တာနှင့် ပါပါရာဇီများကို တွေ့လိုက်ရသည်။

မီးရောင်များက အဆက်မပြတ် လင်းလက်လာပြီး ရှန်းတန်ကို ခဏတာမျှ တောင့်ခဲသွားစေသည်။

ဒီလောက်ထိ အလုပ်ကြိုးစားနေကြဖို့ လိုအပ်လို့လားနော်။

ယခုအချိန်တွင် မိုးများက သည်းထန်စွာရွာနေဆဲဖြစ်ပြီး ရေများက ခြေသလုံးအထိ ရောက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သိထားရန် လိုအပ်ပေသည်။ 

ဒါရိုက်တာကာ ငိုယိုရင်း လာရောက်တောင်းပန်နေသည်။ သူ့လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသော ထီးက လေကြောင့် အတွင်းအပြင် လန်သွားခဲ့ပြီး သူ့ခေါင်းပေါ်ရှိ လက်ကျန်ဆံပင်နည်းနည်းလေးမှာ စိုရွှဲကာ ပုံမကျပန်းမကျဖြစ်နေသည်။

သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် ရေများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး မျက်ရည်လား၊ နှာရည်လား၊ မိုး‌ရေလားပင် မသဲကွဲတော့ဘဲ အလွန်သနားဖွယ်ကောင်းလွန်းလှသည်။

ဧည့်သည်များက အနည်းငယ် အပြစ်တင်ပြောဆိုခဲ့သော်လည်း အများကြီး မပြောလိုက်ပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤသည်က သဘာဝဘေးအန္တရာယ်ပင်ဖြစ်ပြီး ဒါရိုက်တာတစ်ယောက်တည်း၏ အမှား ဟုတ်မနေချေ။

ဧည့်သည်များ၏ အေးဂျင့်များနှင့် လက်ထောက်များက စိုးရိမ်တကြီးစောင့်နေကြလေပြီး သူတို့၏ အနုပညာရှင်များကို တစ်ယောက်ချင်းခေါ်သွားကြလေသည်။

မပြန်ခင်တွင် ဟော်ရင်ရင်က ရှန်းတန်ကို ခုန်အုပ်၍ ဖက်လိုက်သည်။ "အစ်မတန်တန်၊ ညီမလေး အစ်မရဲ့ ဝီချက် IDကို မှတ်ထားတယ်၊ ညီမ လာအပ်လိုက်မယ်နော်၊ အစ်မ ပြန်ရောက်ရင် လက်ခံထားဖို့ မမေ့နဲ့ဦး။"

ထိုသည်ကိုကြားပြီး အောင်းကျစ်ဖျင်ကပင် လက်များကို အလောတကြီး ဝှေ့ရမ်း၍ အော်ပြောလာသည်။ "ငါ့ကိုရောနော်၊ ငါ့ကိုရော။"

ရှန်းတန် ပြုံးပြပြီး ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

သူမကားဆီသို့ ပြန်ရောက်ချိန်တွင် ဒရိုင်ဘာနှင့် သူမ၏ လက်ထောက်ဖြစ်သူ ယွမ်ယွမ်ကိုသာတွေ့ခဲ့ရပြီး အစ်ကိုဝမ်ကိုမူ အရိပ်ပင် မမြင်ခဲ့ရချေ။ 

ရှန်းတန်က သူ့ဆီမှ မျှော်လင့်ထားသည်များလည်း ရှိမနေချေ။

ယွမ်ယွမ်နှင့် စကားအနည်းငယ်ပြောပြီးနောက်တွင် သူမ ကုဟွိုင်အန်း၏ ကားဆီသို့ ပြန်သွားလိုက်သည်။

ရှန်းတန် ထိုင်ချလိုက်သည်နှင့် ဘေးမှ တဘက်တစ်ထည် ကမ်းလာခဲ့သည်။

ထိုလူ၏ လက်ချောင်းများက ရှည်လျားကာ သေးသွယ်လှပြီး လက်ဆစ်များကလည်း ထင်းနေသည်။ လက်ချောင်းများနှင့် ပတ်သက်၍ စွဲလမ်းမှုရှိသူတစ်ဦးအနေဖြင့် ရှန်းတန်၏စိတ်ထဲတွင် မသင့်လျော်သော အတွေးများ မထိန်းချုပ်နိုင်အောင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ကုဟွိုင်အန်း။ "....."

သူ့မျက်နှာပေါ်က တဖြေးဖြေးချင်း ရှက်သွေးတို့ဖြင့် ရဲလာသည်။ 

သို့သော်လည်း ရှန်းတန်က အပြစ်ရှိသလို ခံစားနေရသဖြင့် ခေါင်းမော့၍ ကြည့်မနေခဲ့သဖြင့် အဆိုပါ ရှားပါးလှသော မြင်ကွင်းကို လွတ်သွားခဲ့သည်။

သူမကို မတော်တဆ စင်သွားခဲ့သည့် မိုးရေစက်များကို ခြောက်သွေ့အောင် သုတ်ပြီးချိန်တွင် ဝန်ထမ်းဆီမှ ချက်ချင်းပြန်ရလာခဲ့သော သူမ၏ဖုန်းကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ဖုန်းအားက ၆၀%ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

သူမ ဝေ့ပေါ်ကိုဖွင့်ပြီး သူငယ်ချင်းအဖြစ် တောင်းဆိုချက်များအားလုံးကို လက်ခံပြီးမှ ဝေ့ပေါ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

ထင်ထားသည့်အတိုင်း ရှိုးက အလွန်ပေါက်နေပြီဖြစ်ပြီး လူရှာဖွေမှုအများဆုံး စာရင်းထိပ်ဆုံးဆယ်ခုတွင် ခြောက်ခုက ၎င်းနှင့် သက်ဆိုင်နေခဲ့သည်။ 

ရှန်းတန်ကို နေရောင်ကာခရင်မ် ယူသွား၍ အပြစ်တင်ပြောဆိုနေကြသော ပို့စ်များလည်း ပြတ်လပ်နေခြင်း မရှိဘဲ ကောမန့်များတွင်လည်း သူမကို ဆဲဆိုနေခဲ့ကြသည်။

နောက်ဆုံးသောပုံက လူတိုင်း သင်္ဘောပေါ်မှ ဆင်းနေကြသောပုံဖြစ်ပြီး ဓာတ်ပုံထဲတွင် ရှန်းတန်က လေပြင်းများကြောင့် မျက်နှာရှုံ့မဲ့နေပြီး မျက်လုံးမှိတ်ထားနေသည်။

#ရှန်းတန်၏မျက်နှာ ပျက်စီးနေခြင်း#

ထို လူရှာဖွေမှုများနေသော tagကို ကြည့်ပြီး ရှန်းတန်၏ ရင်ထဲတွင် အလဲလဲ အပြိုအပြို ဖြစ်သွားရသည်။

အခြားသူများက သူမ၏ ပရော်ဖက်ရှင်နယ်မဆန်သော လုပ်ဆောင်ချက်များကို ဝေဖန်နိုင်သည်။ သူမ၏ တိမ်ပေါ်ရောက်နေသလို မထိုက်တန်သည့် အမူအရာကို ဝေဖန်၍ ရသည်။ သို့သော်လည်း သူမ မျက်နှာကိုတော့ ဝေဖန်၍ မရချေ။

နေထိုင်လာရသည့် ဘဝနှစ်ခုလုံးတွင် သူမ ကျေးဇူးအတင်ဆုံးမှာ အမေ ပေးထားသည့် ပြီးပြည့်စုံသော မျက်နှာလေးပင်ဖြစ်သည်။

ရှန်းတန် ဒေါသတကြီး နှုတ်ခမ်းထော်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် ကုဟွိုင်အန်းအနား ကပ်လိုက်သည်။ "မစ္စတာကု၊ ကျွန်မကို ရုပ်ဆိုးတယ်ထင်လား။"

ကုဟွိုင်အန်း အသက်ရှူအောင့်ထားမိပြီး အသေအချာ စေ့စေ့စပ်စပ် ကြည့်လိုက်သည်။ ရှန်းတန်၏ မျက်လုံး မျက်ခုံးများက အလွန်လှပပြီး သူမ မျက်နှာရှိ အစိတ်အပိုင်းတိုင်းက သိမ်မွေ့နူးညံ့ကာ ရုပ်ဆိုးသည်ဟူသော စကားဖြင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက်ပင် ဖြစ်သည်။

သူမရဲ့ မူလကမ္ဘာမှာတုန်းကလည်း ဒီမျက်နှာပဲများလား။

ရှန်းတန်လည်း သူ၏ တောက်လောင်နေသော အကြည့်များကြောင့် စိုးရွံ့လာမိပြီး သူမ၏ အလျင်စလို ပြုလုပ်လိုက်မိသော အမူအရာကြောင့် အနည်းငယ် နောင်တရသွားမိသည်။

"အမ်း...။"

ကုဟွိုင်အန်း နှုတ်ခမ်းဖျားတို့ ခပ်ဟဟပွင့်လာပြီး လည်စလုတ်က အပေါ်အောက် ရွေ့လျားသွားခဲ့သည်။ "လှပါတယ်။"

ရှန်းတန်၏ မျက်နှာက ချက်ချင်းကို ရဲရဲနီသွားတော့သည်။ သူမ "အိုး.."ဟူသော အသံသေးသေးလေးတစ်သံသာ ပြုလုပ်လိုက်ပြီး ချက်ချင်း အကြည့်လွှဲလိုက်တော့သည်။

[ရှူးဂါးဒယ်ဒီကြီးကို ကြည့်ရတာ နည်းနည်းတော့ ထူးဆန်းနေတယ်။]

[အားးးး ကိုးရိုးကားရားနိုင်လိုက်တာ၊ ငါ့မျက်နှာကြီး ပူထူနေတော့တာပဲ၊ ငါ ရှက်သွေးဖြာနေမိတာများလား။]

[စိတ်ငြိမ်ငြိမ်ထား ရှန်းတန်ရေ၊ နင်ကတော့ တကယ် ကယ်တင်လို့ မရတော့ဘူးဘဲ၊  ဒီမတိုင်ခင်က နေ့တိုင်း ဝမ်းဗိုက်ကြွက်သားပုံတွေ ကြည့်နေခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလားဟ။]

ကုဟွိုင်းအန်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားရသည်။ ဒီကောင်မလေး နေ့တိုင်း ဘာတွေကြည့်နေတာပါလိမ့်။

ဤသို့ဖြင့် နှစ်ယောက်သား စကားဆက်မပြောကြတော့ချေ။ ကားနောက်ခန်းထဲတွင် တစ်မျိုးကြီးဖြစ်နေသော လေထုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ 

ရှန်းတန်က အပေါ်ယံတွင် တည်ငြိမ်နေပါသော်လည်း စိတ်ထဲတွင် ကမ္ဘာပျက်နေပြီဖြစ်သည်။

သူမ ကားပြတင်းအပြင်မှ ရှုခင်းများကို ကြည့်ရန် လုပ်လိုက်သော်လည်း အလင်းရောင်က မှိန်ဖျော့နေသည်ဖြစ်၍ ကားပြတင်းမှန်ပေါ်တွင် သူမနှင့် ကုဟွိုင်အန်း၏ အရိပ်ကသာ ရောင်ပြန်ဟပ်နေခဲ့သည်။

ထို့အပြင် သူက သူမကိုကြည့်နေခဲ့သည်။

ရှန်းတန်။ "....."

[ငါ့ကို ဘာလို့ လာကြည့်နေတာလဲလို့...]

ကုဟွိုင်အန်းက ခပ်ဖွဖွလေး ရယ်မောလာပြီး ထိုရယ်သံက တစ်ပါးသူ၏ နားရွက်ကို ယားယံသွားစေနိုင်ပေသည်။ 

ရှန်းတန် စိတ်ထဲတွင် အော်ဟစ်ဆူပူနေမိသည်။

[နတ်ဆိုးကောင်ကြီး]

သူမရဲ့ တာအိုနှလုံးသားလေးကို ဖျက်စီးမိတော့မလို့။

သူမ၏ ဖုန်းက နိုတီဝင်လာသံများဖြင့် အဆက်မပြတ် မြည်လာလာခဲ့သည်။ ဖွင့်ကြည့်ချိန်တွင် သူမကို ဂရုတစ်ခုထဲ ထည့်ထားကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုဂရုထဲတွင် ဧည့်သည်များစွာ ပါဝင်နေပြီး ယခုလက်ရှိတွင် ရှာဖွေမှုအများဆုံးလူစာရင်းထဲမှ အကြောင်းအရာများကို ဆွေးနွေးနေခဲ့ကြသည်။ 

ဟော်ရင်ရင်က အလွန်ဒေါသထွက်နေခဲ့သည်။ သူတို့က ကိစ္စများကို ရှင်းလင်းချင်သော်လည်း အလျင်စလို မလုပ်ရဲ၍ ရှန်းတန်ကို ဂရုထဲထည့်ကာ ဆွေးနွေးရန် လုပ်ခဲ့သည်။

ရှန်းထန်၏ နှလုံးသားလေး နွေးထွေးသွားရသည်။ အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် သူမက အဆိုပါ ဖျက်လိုဖျက်ဆီး ရှာဖွေမှုအများဆုံးလူစာရင်းကို ဂရုမစိုက်ပါချေ။

စကားပုံများအတိုင်း သန်းများပေါလာလျှင် အကိုက်ခံရသည်ကို မသိတော့သလို အကြွေးများလာလျှင် မပူပန်တော့ ဆိုသကဲ့သို့ပင်။ သူမကိုဆဲဆိုနေကြသော လူများက သူမ၏ ပိုက်ဆံရှာနိုင်စွမ်းကို မထိခိုက်နိုင်ကြချေ။

စိတ်ရှုပ်စရာကောင်းသည့် တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ သူမကို မျက်နှာခွဲစိတ်ပြုပြင်ထားသည်ဟု ပြောပြီး ရုပ်ဆိုးဆိုးပုံများကိုသုံးပြီး သူမ၏မျက်နှာ ပျက်စီးသွားပြီဟု ပြောဆိုနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ 

သူမ၏ အတွေးများကို ကြားလိုက်ရသော ကုဟွိုင်အန်း။ "....."

ခဏတာမျှ တွေးလိုက်ပြီးနောက်တွင် လက်ထောက်ကန်းဆီသို့ စာပို့လိုက်သည်။

တစ်ဖက်မှ ရှန်းတန်က ထိုအကြောင်းကို ဂရုထဲတွင် ဆွေးနွေးနေဆဲဖြစ်ပြီး သူမ ယွမ်ယွမ်ထံမှ ရုတ်တရက်ဆိုသလို မက်ဆေ့ချ်တစ်စောင်ကိုရလာပြီး သူမ ပါဝင်သည့် အဆိုပါ ဖျက်လိုဖျက်ဆီး ရှာဖွေမှုအများဆုံးလူစာရင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်ဟု ဆိုလာသည်။

ရှန်းတန် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဝေ့ပေါ်ဖွင့်ကြည့်လိုက်ပြီး ထိုအကြောင်းများကို ရှာမရတော့ကြောင်း မြင်လိုက်ရသည်။ 

သူမ ဂရုထဲတွင် သွားမေးလိုက်သည်။ ‘ဝူး ဝူး ဝူး ဝူး... ဘယ်ချစ်စရာလေးကများ ကျွန်မရဲ့ ရှာဖွေမှုအများဆုံးလူစာရင်းတွေကို ကူပြီး ဖျက်ပေးလိုက်တာလဲ၊ အရမ်းကို မိုက်တာပဲရှင်။’

ဟော်ရင်ရင် ဒေါသထွက်သွားသည်။ ‘ခြေတစ်လှမ်း နောက်ကျသွားပြီ၊ ဘယ်သူက အဲ့လောက် လက်မြန်သွားတာလဲ။’

အခြားသူများကလည်း သူတို့မဟုတ်ဟု ဆိုကြသည်။

ရှန်းတန် စိတ်ရှုပ်သွားရသည်။ သူမက ဟော်ရင်ရင်ဟု ထင်နေခဲ့သော်လည်း ဟော်ရင်ရင် မဟုတ်ပေ။ ဒါဆို ဘယ်သူလဲ။

သူမဘေးမှ ခပ်ဖွဖွ ချောင်းဟန့်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူမ ဂရုတစိုက် မေးလိုက်သည်။ "ရှင် အအေးမိသွားတာလား။”

ကုဟွိုင်အန်း သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။ "ကိုယ် ရှာဖွေမှုအများဆုံးလူစာရင်းကို ဖြုတ်ချဖို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို ခိုင်းထားတယ်၊ စိတ်မပူနဲ့တော့၊ အနာဂတ်မှာ အကူအညီတစ်ခုခုလိုလာရင် ကိုယ့်ကိုသာ တိုက်ရိုက် ဆက်သွယ်လိုက်ပါ။"

[ရှူးဂါးဒယ်ဒီကြီးက အရမ်းမိုက်တာပဲရော]

ခဏမျှတွေးပြီးနောက်တွင် ကုဟွိုင်အန်း ထပ်ပြောလိုက်သည်။ "ကိုယ်တို့ရဲ့ လက်ရှိ ဆက်ဆံရေးအရ ကိုယ်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး အရမ်းကြီး စိတ်မထိန်းထားနဲ့။"

ရှန်းတန် ခဏမျှ တောင့်ခဲသွားသည်။

သူမတို့ရဲ့ လက်ရှိဆက်ဆံရေး၊ ဒါ ဒီအတိုင်း စာချုပ်ချုပ်ထားတဲ့ အိမ်ထောင်ရေးပဲ မဟုတ်ဘူးလား။ သူက ငွေကြေးထောက်ပံ့တယ်၊ သူမက လုပ်အားထောက်ပံ့တယ်၊ တခြား ဘာဆက်ဆံရေးတွေများ ရှိနေလို့လဲ။

အရင်က သူမကို သုံးမီတာအကွာမှာ နေဖို့ ပြောခဲ့တာ သူပဲ မဟုတ်ဘူးလား။

အခုမှ ဘာလို့ စိတ်မထိန်းထားနဲ့လို့ လာပြောနေရတာလဲ။

ရှန်းတန် ချက်ချင်း စိတ်ရှင်းလင်းသွားပြီး ကားတံခါးနားသို့ တိတ်တဆိတ်ကပ်သွားလိုက်သည်။

"ဟို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

[အဲဒီ ရှာဖွေမှုအများဆုံးလူစာရင်းကို ဖျက်ဖို့ ကုန်ကျငွေက ငါ့ရဲ့ လစဉ်အသုံးစရိတ်ထဲက ဖြတ်မှာတော့ မဟုတ်လောက်ပါဘူးနော်]

ကုဟွိုင်အန်း၏ မျက်နှာက ချက်ချင်းဆိုသလို မည်းမှောင်သွားရသည်။

ဒီမိန်းမက အကျယ်တဝင့်တွေးရမည့်နေရာတွင် အကျယ်တဝင့် မတွေးဘဲ၊ အကျယ်တဝင့်မတွေးရသည့်နေရာတွင် အကျယ်တဝင့် တွေးနေသည်။ 

သူ တမင်တကာပင် ရှင်းမပြလိုက်ဘဲ ရှန်းတန်၏ ပုံစံအမျိုးမျိုး ပြောင်းနေသော မျက်နှာမူအရာကိုကြည့်နေရင်း သူ့စိတ်ထဲ ရှုပ်ထွေးလာရသည်။ 

ကားက အိမ်သို့ရောက်သွားပြီဖြစ်သည်။ ဦးလေးဟယ်က အိမ်ဝင်ပေါက်တွင် ရပ်နေခဲ့ပြီး ကုဟွိုင်အန်းနှင့် ရှန်းတန်တို့ ကားပေါ်မှ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဆင်းလာသည်ကိုကြည့်ပြီး သူ့နှလုံးသားလေး ကျေနပ်နှစ်သိမ့်သွားရသည်။

ဤနှုန်းဖြင့်ဆိုလျှင် သိပ်မကြာခင်တွင် သူ သခင်လေး သခင်မလေးများကို ထိန်းရတော့မည်ဖြစ်သည်။

အစ်မထောင်က အပြင်ကိုပြေးထွက်လာပြီး သူမပြေးလာတိုင်း ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ အဆီပြင်များက လှုပ်ခါနေခဲ့သည်။

"ဘုရားရေ၊ မဒမ် အဆင်ပြေရဲ့လားဟင်။" အစ်မထောင်က ရှန်းတန်ကို အပေါ်အောက် စုန်ဆန်ကြည့်ပြီးမှ မေးလာသည်။

ရှန်းတန် ပြုံးလိုက်သည်။ "အဆင်ပြေပါတယ်၊ စိုးရိမ်မိစေလို့ အားနာပါတယ်နော်။"

"မဒမ် အဆင်ပြေနေသရွေ့ ရပါတယ်။" ထိုအခါမှသာ အစ်မထောင်က စိတ်သက်သာရာရသွားတော့သည်။ 

သူမက ရှန်းတန်ကို အိမ်ထဲ အတင်းဆွဲခေါ်လိုက်သည်။ "အမြန်လာ၊ မဖျားအောင် ဂျင်းပြုတ်ရည်လေး နည်းနည်းသောက်လိုက်ဦး။"

ရှန်းတန် ဂရုတစိုက် ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "အစ်မထောင်၊ ညီမ နည်းနည်းသောက်ပြီးသား....။"

"ကိစ္စမရှိဘူး၊ နည်းနည်း ထပ်သောက်လို့ ရတယ်၊ အစ်မ ညီမလေးအတွက် ဂျင်းတွေ ပိုထည့်ပေးထားတယ်။"

ရှန်းထန်၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးလေး ပျောက်ကွယ်သွားရသည်။

[ဒီဂျင်းပြုတ်ရည်ဆိုတာကြီးကို ဘယ်သူကများ တီထွင်လိုက်တာလဲဟ]