Ch 37
Viewers 7k

အခန်း (၃၇) - သူမ မင်းကို မကြိုက်ဘူး။


ကုချင်အန်းသည် ကုဟွိုင်အန်းထက် ငါးနှစ်ကြီးသည်။ သူမသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက ကြံ့ခိုင်သန်မာခဲ့ပြီး လူအများက သူမ၏ ပင်ကိုယ် စရိုက်ကို မကြိုက်ကြပေ။ 


ကုမိသားစုသည် ချမ်းသာပြီး ဩဇာကြီးမားကာ စီးပွားရေးအရ ထိမ်းမြားလက်ထပ်ဖို့ရန် မလိုအပ်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့ ကြိုက်နှစ်သက်သည့် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ရှာဖွေပြီး လက်ထပ်ရန်သာ လိုအပ်ခဲ့သည်။ 


ကုချင်အန်းသည် သန်မာသော်လည်း သူမသည် နုံအလွန်းသည်။


တစ်ခါက သူမ၏ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ ပါတီပွဲလုပ်သော် သူမ၏ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်က ဆေးခပ်တာကို ခံခဲ့ရသည်။ သူမသည် အဆိုပါဖြစ်ရပ်မှ လွတ်မြောက်ခဲ့ပြီး သူ့ကိုယ်သူ ထောက်ပံ့ရန် အချိန်ပိုင်း အလုက်လုပ်နေတဲ့ ထိပ်တန်းကျောင်းသား တစ်ယောက်က သူမကို ကယ်တင်ခဲ့သည်။ 


နှစ်ယောက်သား တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် သိကျွမ်းလာပြီး အပြန်အလှန် ဆက်ဆံရေးတွင် ခံစားချက်တွေ တိုးပွားလာခဲ့သည်။ 


ဒါကို ကြားသော ရှန်းတန်သည် ချမ်းသာတဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်က ကိုယ့်ဒူးကိုယ်ချွန် အမျိုးသားတစ်ဦးကို ကြိုက်နှစ်သက်သွားသည့် ဇာတ်လမ်းတစ်ခုလားဟု သံသယဖြစ်မိသည်။


ဒါကို သူမ တွေးမိတာနဲ့ ကုဟွိုင်အန်းက သူမကို စိုက်ကြည့်နေတာကို သတိထားမိလိုက်သည်။ 


“သူက သူ့အရည်အချင်းနဲ့ အစ်မကို ကောင်းကောင်း ဆက်ဆံခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် အဲ့ဒီတုန်းက သူအပါအဝင် လူတော်တော်များများက သူတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးကို ဆန့်ကျင်ခဲ့ကြတယ်။ အဲ့ဒီ အဖြစ်အပျက် မကြုံမချင်း သူက အစ်မကို ယုတ်မာတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ချည်းကပ်ခဲ့တာလို့ ကိုယ်တို့တွေ ထင်ခဲ့ကြတယ်။”


ကုချင်အန်းတို့ စုံတွဲသည် နောက်ဆုံးနှစ် ဘွဲ့ရပြီးနောက် ၎င်းတို့၏ မွေးရပ်မြေသို့ အတူတူ ပြန်ရန် ချိန်းဆိုခဲ့သည်။


အဲ့ဒီ လူရဲ့ အိမ်က တောင်ပေါ်မှာဖြစ်ပြီး သူ့အဘွားမှ သူ့ကို ပြုစုပျိုးထောင်တာဖြစ်ပြီး သူက ရွာမှာ တစ်ဦးတည်းသော ဘွဲ့ရကျောင်းသား ဖြစ်သည်။


သူတို့ အိမ်ပြန်ရောက်တော့ အဘွားဖြစ်သူက ကုတင်ပေါ်မှာ လဲလျောင်းနေပြီး အရိုးပေါ်အရေတင် ငတ်ပြတ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။


သူ လစဉ် အိမ်ပြန်ပို့တဲ့ ငွေကို သူ့အိမ်နီးချင်းက အလွဲသုံးစားလုပ်နေကြောင်း သိလိုက်ရတဲ့ အချိန်မှာ အဲ့ဒီ အမျိုးသားက အပြင်ကို ဒေါသတကြီး ထွက်သွားခဲ့သည်။ 


သူတို့ နှစ်ယောက်သား အဘွားကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ဖို့ မြို့ကို ပြန်လာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။


အဘွားဖြစ်သူက သူမကိုယ်သူမ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးလို့ ထင်ပြီး သဘောမတူပေမယ့် သူမရဲ့ ကန့်ကွက်မှုက ထိရောက်မှု မရှိပါဘူး။


သူတို့ မြို့သို့ ပြန်လာတဲ့ လမ်းမှာ အိမ်နီးချင်းရဲ့ သားဖြစ်သူက သူတို့ရဲ့ ပိုက်ဆံ အရင်းအမြစ် မရှိတော့တဲ့အတွက် ဒေါသအရမ်းထွက်ပြီး သူတို့ကို ဗန်ကားနဲ့ တိုက်ခဲ့သည်။


အဲ့ဒီ လူက ကုချင်အန်းကို သူ့ရင်ခွင်ထဲ တင်းတင်းကြပ်ကြပ် အကာအကွယ် ပေးထားခဲ့ပြီး သူနဲ့ သူ့အဖွား ဖြစ်သူတို့က ထိုနေရာ၌ပင် ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးသွားခဲ့သည်။ 


ရှန်းတန်သည် ဇာတ်ကြောင်းက ကြေကွဲစရာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည့်အတွက် ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။


အခြားသူများ၏ ဒဏ်ရာဟောင်းကို ရိုးရှင်းစွာ ဖော်ထုတ်ပေးသည့် သူမ၏ သိချင်စိတ်၊ ပြင်းပြသော စူးစမ်းလိုစိတ်အတွက် နောင်တရမိသည်။


“တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်မ…”


“ရပါတယ် ဒါတွေ အားလုံးက ပြီးသွားခဲ့ပြီ။ အဲ့ဒီ မိသားစုက အပြစ်ပေးခံခဲ့ရတယ်။ ဒါပေမယ့် အစ်မရှေ့မှာတော့ အဲ့အကြောင်းကို မပြောနဲ့။ သူက စိတ်မာသလို ထင်ရပေမယ့် တကယ်တမ်းတော့ စိတ်ထားက အရမ်းသိမ်မွေ့လွန်းတယ်။”


မဟုတ်ရင် ကလေးမွေးပြီးတာနဲ့ သူမ အလုပ်ထဲမှာ စိတ်နှစ်မြှုပ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး။


သူမသည် ဤနှစ်များအတွင်း နိုင်ငံရပ်ခြားတွင် နေထိုင်ခဲ့ပြီး မကြာသေးမီကမှ လက်ထပ်ခဲ့ကြောင်း ကြားသိရသည့် အချိန်မှသာ ပြန်လာခဲ့သည်။


သူ လက်ထပ်ပြီးကြောင်း ကြားသိရသည့် အချိန်မှသာ သူမ၏ အလုပ်ကို တရုတ်နိုင်ငံသို့ ပြန်လည်ပြောင်းရွှော့လာခဲ့တာ ဖြစ်သည်။


ရှန်းတန်က နားလည်မှုဖြင့် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။


ဒီလို လူဆိုးတွေ ဘယ်လိုကြောင့်များ ရှိနေတယ်ဆိုတာ သူမနားမလည်နိုင်ဘူး။ 


“ဒါဆို အန်းရန်နဲ့ ဝူယန်တို့က…”


“သူတို့က အဲ့ဒီ သူရဲ့ ကလေးတွေလေ။ အစ်မရဲ့ အလိုချင်ဆုံး ဆန္ဒက သူတို့ နှစ်ဦး ဘေးကင်းပြီး စိတ်ချမ်းသာစေဖို့အတွက် အဲ့လို နာမည်မှည့်ထားပေးတာ။”


ရှန်းတန်က ငိုတာကို မရပ်တန့်နိုင်ခဲ့ဘူး။ ကမ္ဘာပေါ်မှာ အနာကျင်ရဆုံးက တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် ချစ်မြတ်နိုးကြတဲ့ လူနှစ်ယောက် ထာဝရ ဝေးကွာသွားရတာပဲ။


ဒါက ရှန်းတန်အား အချစ်ကို နားလည်နိုင်စေဖို့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားစေသည်။ အကယ်၍ သူမသည် တစ်နေ့နေ့ တစ်ချိန်ချိန်တွင် အချိန်မှန် ပြန်သွားခဲ့ပါက သူမသည် သူမချစ်သူနှင့် ကမ္ဘာနှစ်ခြမ်း ကွဲသွားလိမ့်မည် မဟုတ်ပါလား။


ရှန်းတန်က အသက်ပြင်းပြင်းရှုပြီး ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ ယခု အချိန်မှစ၍ သူမသည် အခြားသူများနှင့် အိပ်ရုံသာ အိပ်ပြီး ချစ်ဖို့ကို လုံးဝမတွေးတော့ပေ။


ကုဟွိုင်အန် - ”...”


“နင်သွားရင်တောင် အစာစားဖို့ကို မဖြစ်မနေ လက်လျှော့ဖို့ မလိုအပ်ဘူး။”


“ရှင် ပြောစရာ မလိုဘူး၊ ကျွန်မနားလည်တယ်” ရှန်းတန်၏ မျက်လုံးထဲတွင် သူမ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်များသည် ပို၍ပင် ခိုင်မာလာခဲ့သည်။ 


ကုဟွိုင်အန်”...”


ငါ ဘာဖြစ်လို့ ရုတ်တရက် ဝမ်းနည်းမိသွားတာလဲ။


နှစ်ယောက်သား အချိန်အကြာကြီး စကားစမြည် ပြောဖြစ်ကြပြီး ပြန်လာတော့ အရမ်းနောက်ကျနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။


ဟိုတယ်အိပ်ခန်းကို ရောက်တာနဲ့ ရှန်းတန်က ရှုကျောင်းကျောင်း ရှိနေတုန်းပဲဆိုတာကို သိလိုက်ရသည်။


အသံကို ကြားသော ရှုကျောင်းကျောင်းက အံ့အားသင့်စွာ ပြေးလာပြီး ရှန်းတန်၏ လက်မောင်းကို ဖက်တွယ်လိုက်သည်။


“အစ်မ ပြန်လာပြီလား။”


“နင် ဘာဖြစ်လို့ ဒီကို ရောက်နေတာလဲ။”


“အစ်မကို စောင့်နေတာ။” ဒါကို ပြောပြီးနောက် ရှုကျောင်းကျောင်းက ရှက်ရွံ့နေသည့် အပြုံးလေးကို ထုတ်ဖော်ပြလာသည်။


ရှန်းတန်က တစ်ခုခုမှားနေပြီဆိုတာကို ခံစားလိုက်ရပြီး ရှုကျောင်းကျောင်း လက်ထဲမှ သူမ၏ လက်မောင်းကို ဆွဲထုတ်လိုက်မိသည်။ “အင် နောက်ကျနေပြီ၊ အပေါ်ထပ်ကို အရင်တက်ရအောင်။”


ဓာတ်လှေကားဖြင့် အပေါ်ထပ်သို့ တက်နေစဉ် ရှုကျောင်းကျောင်းက သူမအား အမှုမဲ့ အမှတ်မဲ့ မကြာခဏ လှမ်းကြည့်နေသည်ကို ရှန်းတန်က တွေ့ရှိခဲ့သည်။


ရှန်းတန်၏ ဦးခေါင်းပေါ်ရှိ ဆံပင်များ ထောင်သွားခဲ့သည်။


ရှန်းတန်သည် ရှုကျောင်းကျောင်းကို အလျင်စလို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် သူမ၏ အခန်းထဲသို့ ပြန်ပြေးကာ တံခါးကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် သော့ခတ်လိုက်သည်။ သူမသည် ဖုန်းကို ထုတ်ပြီး သူငယ်ချင်းတွေထံ ဘာဖြစ်နေတယ်ဆိုတာကို မေးဖို့ မစောင့်နိုင်တော့ပေ။


ချီယွဲ့၏ စိတ်ထဲတွင် ပူးပေါင်း ကြံစည်မှု သရုပ်များက ဖော်ပြခြင်းဖြင့် ချီယွဲ့သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မှန်းဆချက်များအား ဖော်ပြလာခဲ့သည်။


အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ဟော်ရင်ရင်သည် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော အတွေ့အကြုံများဖြင့် ကမ္ဘာကြီးကို ပိုမို မြင်တွေ့ခဲ့ရသဖြင့် ရှန်းတန် မမျှော်လင်ထြားခဲ့သော အရာတစ်ခုကို ပြောပြလာခဲ့သည်။


“သူ နင့်ကို မကြိုက်ဘူး။”သူ နင့်ကို ကြိုက်နေတာ ဖြစ်နိုင်လောက်လား။”သူ ငါ့ကို ကြိုက်နေတာလား။”


“သူမက ငါ့ကို ကြိုက်နေတာလား။”


“နင့်ကို ကြိုက်နေတယ်။”


ရှန်းတန်၏ ဦးနှောက်သည် လုံးဝ ယိုယွင်းသွားပြီး သူမ၏ CPUသည်လည်း လောင်ကျွမ်းလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။


“မဖြစ်နိုင်ဘူး…”


“ဒါဆို နင် ငါ့ကို ပြောကြည့်၊ သူက နင့်အနား အမြဲ ကပ်နေတာမလား။ နင် တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ ရှိနေတာ မြင်တဲ့ အချိန်တိုင်း သူ နင့်အနား အပြေး ရောက်လာတယ်မလား။”


“ဟုတ်တယ်…”


“ဒါဆို ဖြစ်နိုင်လောက်တယ်။ သူမ နင့်ကို ကြိုက်နေတာ။”


ရှန်းတန်သည် အချိန်အတော်ကြာအောင် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ 


“ငါ နည်းနည်း ခေါင်းရှုပ်သွားတယ်။”


အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ဟော်ယင်ယင်သည် သူမ၏ အချစ်ရေးကို စတင်ဦးတောင်နေပြီ ဖြစ်သည်။


“ငါ့အနီးအနားမှာ လိင်တူချစ်သူ တစ်ယောက်ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တော့မှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး။”


“သူမ နင့်ကို လုံးဝ စွဲလမ်းနေလောက်တယ်။”


“အား…၊ အရမ်းချိုမြိန်တာပဲ၊ အရမ်းချိုမြိန်တာလိုက်တာ။”


“ဟူး… တန်တန် နင်က တကယ်ပဲ လူတိုင်းကို ဆွဲဆောင်နိုင်တယ်။ အမျိုးသားရော အမျိုးသမီးရော နင့်ကို ကြိုက်ကြတယ်…”


ဒါပေမယ့် ရှန်းတန်က တစ်ခုခု မူမမှန်ဘူးလို့ ခံစားမိနေတုန်းပါ။ ရှုကျောင်းကျောင်းက သူမကို ချစ်မြတ်နိုးသည့် အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေသည်ဟု မထင်ခဲ့ပေ။ ထိုအစား သူမ၏ အကြည့်များသည် ရူးသွပ်နေသလိုပင်။


“ဟင့်အင်း၊ မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး။”


ရှန်းတန်သည် အနည်းငယ် စိတ်မငြိမ်မသက် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူမ၏ စိတ်ကူးစိတ်သန်းများအား ရိုင်းစိုင်းသွားစေသည်မှာ ကောင်းသည့် အကြံမဟုတ်သောကြောင့် သူမကို တိုက်ရိုက်သွားမေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။


ရှုကျောင်းကျောင်း၏ အခန်းတံခါးနားသို့ ရောက်သော် ရှန်းတန်သည် အသက်ပြင်းပြင်းရှုပြီး တံခါးအား ခေါက်လိုက်သည်။


ခြေသံများကို ကြားရပြီးနောက် အခန်းတံခါးပွင့်လာခဲ့သည်။


“အစ်မ တန်တန်၊ အစ်မ ဘာကိစ္စရှိလို့ ဒီကို ရောက်လာတာလဲဟင်။”


“အစ်မ…အစ်မ နင့်ကို မေးစရာရှိလို့ အစ်မ ဝင်လာလို့ရလား။”


“ရတယ် ဝင်လာလို့ အဆင်ပြေပါတယ်။”


ရှန်းတန် အခန်းထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် မည်သည့်အရာမျှ မထူးခြားဘဲ ပုံမှန်အတိုင်းဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။


“ငါ နင့်ကို တိုက်ရိုက်ပဲ မေးလိုက်တော့မယ်။ နင် ငါ့အပေါ် ခံစားချက်တွေ ရှိနေတာလား။”


“ဟုတ်တယ်၊ ညီမ အစ်မကို အရမ်းကြိုက်တယ်။”


“ဘယ်လိုမျိုးလဲ။”


ရှုကျောင်းကျောင်းက ထိတ်လန့်သွားပြီး ခဏတာမျှ ရပ်တန့်သွားကာ မျက်ရည်များ စီးကျပြီး ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။


“ဖူး…အစ်မတန်တန်၊ အစ်မ တစ်ခုခုကို နားလည်မှုလွဲနေတာလား။”


ရှန်းတန်သည် အနည်းငယ် ရှက်သွားသလိ ခံစားလိုက်ရသည်။ “ဒါဆို နင် မဟုတ်ဘူးပေါ့။”


ရှုကျောင်းကျောင်းက မျက်လုံးလှိမ့်ပြီး”ဟုတ်တယ်” ဟု ဆိုးသွမ်းသော အပြုံးဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။


“ဟင်”


“ဖူး…ညီမ နောက်နေတာ။ အစ်မက ဘယ်လိုဖြစ်လို့ အရမ်းချစ်ဖို့ ကောင်းနေတာလဲ”


“ဒါဆို နင် ငါ့ကို ဒီလိုမျိုး အမြဲတမ်း ဆက်ဆံနေရတာလဲ…” ဒါက ရှက်စရာကောင်းပေမယ့် ရှန်းတန်က အကြောင်းပြချက်ကို သိချင်နေတုန်းပဲ။


ရှုကျောင်းကျောင်းက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ “အစ်မ ညီမပြောရင် ယုံမလားတော့ မသိဘူး…”


“အင်း”


“တကယ်တော့ ညီမက ပြန်လည်မွေးဖွားလာခဲ့တာ”


ပြန်လည်မွေးဖွားတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် အိပ်မက်တစ်ခုလားဆိုတာ သူမ တကယ်မသိခဲ့ပါ။


ဒါက အိပ်မက်တစ်ခုဆိုရင်တောင် စစ်မှန်လွန်းတယ်။


ရှန်းတန်ထံမှ မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှမရတော့ ရှုကျောင်းကျောင်း ပုခုံးတွန့်လိုက်သည်။


“ကြည့်ပါလား အစ်မ ညီမပြောတာကို မယုံလောင်ဘူးလို့ ပြောခဲ့သားပဲ”


“အစ်မ နင့်ကို ယုံတယ်။ နင်ရဲ့ အရင်ဘဝတုန်းက ဘာတွေဖြစ်ခဲ့တယ်ဆိုတာကို ပြောပြပေးနိုင်မလား။”


သူမ ဘာဖြစ်လို့ မယုံရမှာလဲ။


စာအုပ်တစ်အုပ်ထဲသို့ ကူးပြောင်းရောက်ရှိလာသော သူမကဲ့သို့ တစ်စုံတစ်ယောက်ရှိနေသည့်အပြင် ပြန်လည်မွေးဖွားလာသည်ဆိုပါကလည်း အံ့ဩစရာမဟုတ်ပေ။


ရှန်းတန် စာအုပ်ထဲသို့ မကူးပြောင်းလာမီ ရှုကျောင်းကျောင်း ပြန်လည်မွေးဖွားလာခဲ့သလား သို့မဟုတ် စာအုပ်ထဲသို့ ကူးပြောင်းလာပြီးမှ သူမ ပြန်လည်မွေးဖွားလာခဲ့တာလားဆိုတာကိုတော့ သူမ မသိပါ။


ဒါက စာအုပ်ထဲ ကူးပြောင်းပြီးမှ မွေးဖွားလာခဲ့တာသာဆိုရင် အနာဂတ်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ တစ်ခုခုကို သိရဖို့ ဒါကို အသုံးပြုနိုင်သည်။


အရင်ဘဝတုန်းက ရှုကျောင်းကျောင်းသည် အရှေ့ကို မျှော်ကြည့်ရင်း သူမ၏ အတွေးများသည် တဖြည်းဖြည်း လွင့်သွားသည်။


သူမ၏ အရင်ဘဝတွင် နောက်ခံအင်အား၊ အဆက်အသွယ် မရှိသော ဆယ်လီတစ်ယောက်သာ ဖြစ်ခဲ့သည်။


အဆိုပါဇာတ်ကားမှာ ပါဝင်ပြီးနောက်မှာတော့ အကျိုးကျေးဇူး တစ်ချို့ကို ရရှိခဲ့သည်။


သို့သော် ကောင်းမွန်သော အချိန်များသည် ကြာရှည်မခံခဲ့ပါ။ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူတစ်ဦး သူမကို သဘောကျသွားပြီး ကုမ္ပဏီက သူမကို လူမှုရေးပွဲများသို့ ခေါ်ဆောင်သွားစေကာ သူနဲ့အတူ သောက်စားစေခဲ့သည်။


သူမသည် သူမ၏ အခြေခံမူများကို လက်ကိုင်ထားသော်လည်း မသမာသူများ၏ ထိပါးစော်ကားမှုများကိုမူ ရှောင်လွှဲ၍ မရခဲ့ချေ။


တစ်ခုသော လူမှုရေးပွဲတွင် နားရွက်ကားကား ဝဝတုတ်တုတ် လူကြီးတစ်ယောက်သည် သူမ၏ ပေါင်ပေါ်သို့ လက်တင်ကာ ဝိုင်တစ်ခွက်ကို အတင်းအကျပ် သောက်စေခဲ့သည်။


ထိုအချိန်တွင် သူမသည် အလွန်အမင်း မူးဝေအော့အန်ပြီး ခေါင်းကိုက်သလို ခံစားရသဖြင့် ထပ်ခါတလဲလဲ ငြင်းဆန်နေခဲ့သည်။


အဆိုပါ လူက သူမကို အတင်းအကြပ် တွန်းအားပေးပြီး သောက်စေသည်။ ရှန်းတန်သည် ကောင်းကင်ဘုံမှ စေလွှတ်လိုက်သော နတ်သမီးကဲ့သို့ သူမကို ကယ်တင်ပေးခဲ့သူ ဖြစ်သည်။


ရှန်းတန်သည် သူမ မသက်မသာဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အစာအိမ်အား သက်သာစေရန် ဆေးရုံသို့ ခေါ်သွားပေးခဲ့သည်။


ဒါက ရှန်းတန်အတွက် အသေးအမွှားပေမယ့် သူမအတွက်တော့ တစ်သက်သာ ဘဝအား ပြောင်းလဲစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။


ရှန်းတန်ကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် သူမ စိတ်ကူးဖို့တောင် မဝံ့ရဲသည့် အရာတဟ်ခုခု ဖြစ်နေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။ 


သူမ ဒါကို ဆက်တောင် မတွေးရဲတော့ပေ။


ရှန်းတန်က သူ့ခေါင်းကို သူကုတ်လိုက်မိသည်။ “ဒါကြောင့် မင်း ငါ့ကို သဘောကျတာလား။”


ရှုကျောင်းကျောင်း ပြုံးပြီး ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ “ဟုတ်တယ်။ ညီမတို့က နောက်ပိုင်းမှာ သူငယ်ချင်းကောင်းတွေ ဖြစ်လာကြတယ်။ အစ်မရဲ့ ဝါသနာ အားလုံး ညီမ သိတယ်။ အစ်မရဲ့ အကြိုက် အားလုံးကို ညီမ သိခဲ့ပြီး အစ်မကလည်း ညီမအတွက် ရှေ့ကို လမ်းခင်းပေးခဲ့တယ်…”


သူမ စကားပြောနေစဉ် ရှုကျောင်းကျောင်း၏ မျက်လုံးထဲမှ မျက်ရည်များ စီးကျလာခဲ့သည်။


သူမ အရင်ဘဝတုန်းက ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်တောင် မကျေမနပ် ဖြစ်ခဲ့ရတာလဲ။


ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့…