Ch 38

အခန်း ( ၃၈ ) -  ရိုက်ကူးရေးပြီးသွားတဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်။ 

ရှန်းတန်သည် ရှုကျောင်းကျောင်း၏ အခြေအနေသည် အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသည်ဟု အမြဲခံစားခဲ့ရသော်လည်း သူမသည် လိမ်နေပုံမပေါ်ပေ။ သူမသည် ထိုကဲ့သို့သော အဖြစ်အပျက်မျိုးနှင့် ကြုံတွေ့ရပါက တရားမျှတမှုအတွက် သေချာပေါက် ရပ်တည်ပေးလိမ့်မည်။

သူမသည် သူမ၏ အရင်ဘဝတွင် ချစ်သူရှိခဲ့ဖူးသလားဟု မေးမြန်းလိုစိတ်ကို မထိန်းနိုင်ခဲ့သော်လည်း ကြိုတင်သိထားပါက ပျော်စရာမကောင်းတော့ဟု တွေးကာ ဒီအတိုင်း ဖြစ်ပျက်သွားစေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ရှုကျောင်းကျောင်း ငိုနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူမသည် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။ 

"ဘာလို့ ငိုနေတာလဲ။"

"ကျွန်မ နည်းနည်း စိတ်သက်သာရာ ရသွားလို့ပါ" ဟု ရှုကျောင်းကျောင်းက ပြောသည်။

ရှုကျောင်းကျောင်းသည် ရှန်းတန်ကို ဖက်လိုက်ပြီး သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ဆက်ပြီး ပြောနေသည်မှာ - ဘာမှ မဖြစ်သေးတဲ့အတွက် စိတ်သက်သာရာ ရပြီး ပြန်စဖို့ရန် အခွင့်အရေး ရှိနေသေးတဲ့အတွက် စိတ်သက်သာရာ ရမိပါတယ်။

သူမ၏ အရင်ဘဝတွင် သူမသည် မျက်စိကန်းခဲ့ပြီး ရန်သူနှင့် ပူးပေါင်းကာ ရှန်းတန်ကို ထိခိုက်စေခဲ့သည်။

ရှန်းတန်က ဝိုင်ခွက်ကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ပြီး  "နင်ငါ့ကို တကယ်ပဲ ဒါကို သောက်စေချင်တာလား" လို့ သူမကို ရိုးရိုးသားသားမေးခဲ့တဲ့ အဲဒီနေ့ကို သူမ ဘယ်တော့မှ မေ့နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သူမ ခေါင်းညိတ်သည်ကို မြင်သောအခါ ရှန်းတန်၏ မျက်လုံးထောင့်မှ မျက်ရည်တစ်စက် စီးကျလာသော်လည်း သူမသည် တစ်ကျိုက်တည်း အကုန်သောက်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူမသည် နောင်တရခဲ့ပြီးဖြစ်သော်လည်း အချိန်နှောင်းသွားခဲ့သည်။

ရှန်းတန် ဘာမှမဖြစ်ခဲ့ပေမဲ့ သူမကိုယ်သူမ ခွင့်မလွှတ်နိုင်ဘဲ နှစ်ယောက်သား လမ်းခွဲခဲ့ကြသည်။

ရှုကျောင်းကျောင်းသည် ရှန်းတန်ကို တင်းတင်းဖက်ထားသည်။ ဤဘဝတွင် သူမသည် သူမကိုယ်သူမ ကောင်းစွာ ပြန်လည်ကယ်တင်လိမ့်မည်။

သူမ၏ သံသယများကို ဖြေရှင်းပြီးနောက် ရှန်းတန်သည် ထိုညတွင် ကောင်းစွာ အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။

သူတို့ ရိုက်ကူးရေးတွေ ပြီးခါနီးနေပြီ။ မကြာခင် ရိုက်ကူးရေး ပြီးဆုံးတော့မှာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒီအတောအတွင်း အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းများ သို့မဟုတ် မိတ်ကပ်ပစ္စည်းများကို ခိုးယူခြင်း ကဲ့သို့သော အသေးအဖွဲဖြစ်ရပ် အချို့ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် ကြီးကြီးမားမား အဖြစ်အပျက်များ မရှိခဲ့ပေ။

သတိထားသည့်အနေဖြင့် ရှန်းတန်သည် ဖျက်ဆီးခံထားရသော မိတ်ကပ်ပစ္စည်းများကို မသုံးတော့ဘဲ သူမ၏ မိတ်ကပ်ခန်းတွင် သေးငယ်သည့် ကင်မရာလေးကိုပင် အထူးတပ်ဆင်ခဲ့သည်။ မထင်မှတ်ဘဲ ထိုအရာသည် အသုံးဝင်ခဲ့သည်။

ထိုနေ့မနက်တွင် ထုံးစံအတိုင်း ရှန်းတန်သည် အမြဲပြုလုပ်နေကျအတိုင်း မိတ်ကပ်နှင့် အဝတ်အစားများ မပြင်ဆင်မီ အားလုံးကို အရင်စစ်ဆေးခဲ့သည်။

မထင်မှတ်ပဲ၊ သူမကြည့်လိုက်တာနဲ့ ပြဿနာတစ်ခုကို ချက်ချင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

ဘေ့စ်ဘောဦးထုပ်ဆောင်းထားသည့် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် သော့ကို ဖွင့်ကာ ခိုးဝင်လာခဲ့သည်။ ဦးစွာ သူသည် မိတ်ကပ်ထဲသို့ တစ်စုံတစ်ခု ထည့်လိုက်ပြီးနောက် ၀တ်စုံရှိ ချည်မျှင်အချို့ကို ဖြုတ်လိုက်သည်။

ရှန်းတန် ဝတ်စုံကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ ဖြည်လိုက်ခြင်းမှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိသာသော်လည်း ထိုဝတ်စုံကို နောက်ထပ် ဝတ်ဆင်၍ မရတော့ပေ။ အနည်းငယ် အားစိုက်လိုက်ရုံဖြင့် ပြဲသွားနိုင်သည်။

လတ်တလော သတိထားမှုကြောင့်သာ မဟုတ်ပါက သူမသည် သေချာပေါက် ထောင်ချောက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားမှာ သေချာသည်။

ရှန်းတန်သည် ပင်ပန်းစွာဖြင့် သူမ၏ မျက်ခုံးကြားကို ညှစ်လိုက်သည်။ သူမသည် အမျိုးသမီးဇာတ်ဆောင် မဟုတ်တာကြောင့် ရုပ်ရှင်ရိုက်ကူးနေစဉ်အတွင်း ဘာကြောင့် ဤမျှလောက် ဒုက္ခများစွာ ကြုံတွေ့နေရသလဲ။

ဒါရိုက်တာဟောက်ကို အနှောင့်အယှက် မပေးလိုသော်လည်း ရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။ ဒီအကြောင်းကို သိအောင် ပြောပြရမှာပေါ့။

အဲဒီအပြင် မိတ်ကပ်ထဲကို ဘာတွေထည့်ထားတယ်ဆိုတာ ဘယ်သူသိနိုင်မှာလဲ။

ရှန်းတန်သည် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ၎င်းကို စစ်ဆေးခိုင်းလိုက်သည်။

ဒါရိုက်တာဟောက်သည်လည်း ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့တွင် ဒီလောက် များပြားသော အဖြစ်အပျက်များကို မမျှော်လင့်ထားပေ။

သို့သော် ရှန်းတန်သည် ဤနေရာတွင် သားကောင်ဖြစ်ခဲ့သည်မှာ သူမ အပြစ် မဟုတ်ပေ။

"စုံစမ်းစစ်ဆေးပါ" ဟု ဒါရိုက်တာဟောက်က ပြောသည်။

ဗီဒီယိုမှတ်တမ်းတွေရှိပေမယ့် အဲဒီလူဟာ ဘေ့စ်ဘောဦးထုပ်နှင့် အနက်ရောင် အဝတ်အစားများ ဝတ်ထားပြီး သူ့မေးစေ့တစ်ဝက်လောက်သာ မြင်နိုင်တာကြောင့် သူ့ကို ဖော်ထုတ်ရန် ခက်ခဲနေသည်။

ရိုက်ကူးရေးစင်၏ စောင့်ကြည့်ကင်မရာစနစ်တွင် မြင်ကွင်းကွယ်နေသော နေရာများစွာ ရှိသည်။

"အခု ကြည့်ရတာတော့ ဒီလူဟာ အပြင်လူ ဖြစ်နိုင်တယ်" ဟု ဒါရိုက်တာဟောက်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောသည်။

ဒီအဖြစ်အပျက်က ကြောက်စရာကောင်းသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာပင် ယခုအချိန်အထိ မည်သူ့ကိုမျှ မထိခိုက်စေဘဲ ပစ္စည်းများကိုသာ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ မဟုတ်ရင် အကျိုးဆက်က မတွေးဝံ့စရာပင်။

ရှန်းတန်သည် သူမတို့၏ ဘဝဟောင်းတွင် ဤအဖြစ်အပျက် ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်း ရှိမရှိကို ရှုကျောင်းကျောင်းအား လျှို့ဝှက်စွာ မေးသည်။

ရှုကျောင်းကျောင်းသည် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့သွားသည်။ "ကျွန်မ မသိဘူး…”

သူမသည် ယခု ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းမှာ အစစ်အမှန် ဟုတ်မဟုတ် သံသယဖြစ်စပြုလာပြီ။

ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့ထဲ မ၀င်ရောက်မီ သူမသည် ရုတ်တရက် အတိတ်မှတ်ဉာဏ်အချို့ကို ရရှိခဲ့သည်။ သူမသည် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းဖြစ်သည်ဟု အခိုင်အမာ ယုံကြည်ခဲ့သည်။ ဒါပေမယ့် အခုချိန်မှာတော့ သူမရဲ့ အိပ်မက်တွေနဲ့ တကယ့် လက်တွေ့မှာ အနည်းငယ် ကွဲပြားနေတာကို သူမ တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ဒီမှာ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။

သူမ ပြန်လည်မမွေးဖွားသေးတာ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။

"စိတ်မပူနဲ့၊ စိတ်မပူနဲ့။ ပြန်လည်မွေးဖွားတာပဲဖြစ်ဖြစ် တခြားအရာပဲဖြစ်ဖြစ် ဘယ်သူဂရုစိုက်မှာလဲ။ အရေးကြီးဆုံးကတော့ လက်တွေ့ဘဝမှာ နေထိုင်ဖို့ပဲ” ဟု ရှန်းတန်က နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။

ရှုကျောင်းကျောင်းက တိုးတိုးလေး ပြောသည်။ "နင်ပြောတာ မှန်တယ်..."

ရှန်းတန် ရဲကို ဖုန်းခေါ်လိုက်သည်။

ရဲတပ်ဖွဲ့က လက်ကျန် အလှကုန်ပစ္စည်းများကို စစ်ဆေးရန် ယူသွားခဲ့သည်။ ရလဒ်ထွက်ရန် ရက်အနည်းငယ် ကြာလိမ့်မည်။

အဲဒီလူသည် အတွင်းပိုင်းစောင့်ကြည့်ရေး အခြေအနေကို အတော်လေး ရင်းနှီးပုံရသောကြောင့် သူ့ကို ရှာတွေ့နိုင်မည်ဆိုသည်လား မသေချာပေ။

ကုဟွိုင်အန်းသည် ဤအဖြစ်အပျက်ကို သိသောအခါ ချက်ချင်းပဲ သူ၏ ကိုယ်ရံတော် ရှောင်ယွီကို အမြန်စေလွှတ်လိုက်သည်။

ရှန်းတန်သည် မူလက ဤတစ်ကြိမ်တွင် လုံခြုံလိမ့်မည်ဟု မူလက ထင်ခဲ့သည်။ မမျှော်လင့်ဘဲ တစ်စုံတစ်ရာ မှားယွင်းသွားလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ခဲ့မိပေ။ ရှောင်ယွီ ရောက်လာပြီး မကြာခင်မှာပဲ ရှန်းတန်က သူမ၏ လက်ထောက်အသစ်ဖြစ်ကြောင်း အခြားသူများကို ပြောပြခဲ့သည်။

ယွမ်ယွမ်၏ မိခင် ခွဲစိတ်မှု အောင်မြင်ခဲ့သော်လည်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်က အပြည့်အဝ မသက်သာသေးပေ။ 

ရှောင်ယွီအနားမှာ ရှိနေတော့ လုံခြုံတယ်လို့ ခံစားရသည်။

ဒါပေမယ့် ဒီကောင်မလေးက တကယ်စားနိုင်သောက်နိုင်သည်။ ရှန်းတန်က ကုဟွိုင်အန်းသည် စားစရိတ် သက်သာစေရန် သူမကို စေလွှတ်လိုက်ကြောင်း သံသယဝင်လာသည်။

ရက်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် ရှန်းတန်သည် ရိုက်ကူးရေးအပြီးတွင် ဒါရိုက်တာဟောက်ထံမှ အနီရောင် စာအိတ်ကြီးတစ်လုံးကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။

"ရိုက်ကူးမှုပြီးဆုံးသွားတဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်။”

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

"အစ်မတန်၊ အဆက်အသွယ်လုပ်ရအောင်။"

"သေချာတာပေါ့။"

"အားတဲ့အခါ ဂိမ်းဆော့ကြမယ်။"

"စိတ်မပူနဲ့၊ အစ်မ နင့်ကို အဆင့်မြှင့်ပေးမယ်။"

ရှန်းတန်သည် ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့နှင့် ဤမျှ လိုက်လျောညီထွေဆက်ဆံရေးမျိုး ရလိမ့်မည်ဟု အိပ်မက်ပင် မမက်ခဲ့ပေ။ ထွက်လာတဲ့လမ်းမှာ သူတို့ပေးခဲ့တဲ့ ပစ္စည်းတွေ အစုံအလင်နဲ့ ဝန်ပိနေခဲ့သည်။

အိမ်အပြန်လမ်းတွင် ရှန်းတန်သည် စစ်ဆေးမှုရလဒ် ထွက်လာပြီဖြစ်ကြောင်း စာရရှိခဲ့သည်။

မိတ်ကပ်ထဲသို့ ထည့်ထားသော အရာများမှာ ကော်နှင့် ဂျေဝိုင် (jy) ဖြစ်သည်။

ဂျေဝိုင်ကို လိုးရှင်းထဲ ထည့်ထားသည်။ သေချာမကြည့်ပါက တကယ် မသိနိုင်ပေ။

ရှန်းတန်: "......"

သူမသည် အန်ချင်သလို ဖြစ်သွားသည်။

ရွံရှာစရာကောင်းလိုက်တာ။

ဒီပစ္စည်းတွေကို ထည့်တဲ့ကောင်က စိတ်ရောဂါသည်ပဲ။

ရှန်းတန်သည် အခြားသူများကို ပြောပြလိုစိတ်မရှိသော်လည်း ကုဟွိုင်အန်းကမူ သိသွားခဲ့သည်။

ဖုန်းထဲမှာတော့ သူ့အသံက တိုးလျလျနှင့် တင်းမာနေသည်။ "စိတ်မပူနဲ့၊ ဒီလူ ဘယ်သူ့အတွက် အလုပ်လုပ်နေလဲဆိုတာ ငါရှာလိုက်မယ်။"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒီစိတ်မမှန်တဲ့ကောင် ဘာကြံနေလဲဆိုတာကို ကျွန်မ သိချင်တယ်။"

ရှန်းတန်သည် ဖုန်းချပြီးနောက် သူ့ကိုယ်သူ တည်ငြိမ်စေရန် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်သည်။

စိတ်မမှန်တဲ့ စိတ်ရောဂါသည်တစ်ယောက်အတွက် စိတ်ဓာတ်ကျနေစရာ မလိုပေ။

အိမ်ပြန်ရောက်သောအခါ ရှန်းတန်က အိမ်မှာဘယ်သူမှမရှိတာကိုတွေ့လိုက်သည်။

"အစ်မထောင်"

"ဦးလေးဟယ်"

"ဝူယန်"

"အန်းရန်"

ဘယ်သူမှ မရှိဘူး။ ထူးဆန်းလိုက်တာ။

ရှန်းတန်သည် အပေါ်ထပ်မှ သူမ၏ အခန်းဆီသို့ တက်သွားသည်။ တံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် သူမ၏ နားအနီးတွင် "ပေါက်ပ်" ဟူသော အသံကျယ်တစ်ခု ထွက်လာပြီး အားလုံးက "Surprise" ဟု အော်ဟစ်လာကြသည်။ ထို့နောက် မီးရှူးမီးပန်း အပိုင်းအစများသည် သူမခေါင်းပေါ်တွင် ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ရိုက်ကူးရေးပြီးသွားတဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်။"

"ဒန် တန် တန့်”

သူတို့က ရည်ရွယ်ချက်ကောင်းဖြင့် လုပ်ပေးမှန်း သိသော်လည်း ရှန်းတန် အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သွားသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

"ဒါက မင်း ရိုက်ကူးရေးပြီးမြောက်တဲ့အတွက် လက်ဆောင် စာအိတ်နီလေးပါ။"

လေးယောက်စလုံးက သူမကို စာအိတ်နီ တစ်ယောက် တစ်အိတ်စီ ပေးခဲ့သည်။

ရှန်းတန်က စာအိတ်တွေကို သိမ်းဖို့လုပ်တဲ့အခါ ကုအန်းရန်က "အစ်မ၊ မြန်မြန်ဖွင့်ကြည့်လိုက်ပါဦး" ဟု အော်ပြောသည်။

"အခု ဖွင့်ကြည့်ရမှာလား"

"ဖွင့်ကြည့်ပါ၊ ဖွင့်ကြည့်ပါ။"

ရှန်းတန်သည် အနီရောင် စာအိတ်များကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ အစ်မထောင်၊ ဦးလေးဟယ်နှင့် ဝူယန်တို့၏ စာအိတ်ထဲတွင် ငွေသန်းပေါင်းများစွာ ရှိသည်ကို တွေ့ရသည်။

—သန်းပေါင်းများစွာသော ပျော်စရာ ကိစ္စရပ်များနှင့် ကြုံတွေ့ပါစေ၊ သန်းပေါင်းများစွာသော ကောင်းချီးများ သက်ရောက်ပါစေ၊၊ သန်းပေါင်းများစွာသော နေ့ရက်တိုင်းမှာ ဘေးကင်းပါစေ။

အန်းရန်၏ စာအိတ်ထဲတွင် လက်ရေးဘောက်ချာတစ်ခု ပါဝင်သည်။

"ဒါ ဘာလဲ..."

"ဒါက ဦးလေးရဲ့ တစ်ရက်တာ အခမဲ့ ဘောက်ချာပါ။ ဒီဘောက်ချာကို သုံးပြီး ဦးလေးကို တစ်နေကုန် ခေါ်ထားလို့ ရတယ်။ အစ်မ ဘာပဲ လုပ်စေချင် လုပ်စေချင် သူလုပ်ပေးရမယ်။"

ရှန်းတန်၏ စိတ်ကူးများသည် မသင့်လျော်သော နေရာများသို့ မလွှဲမရှောင်သာ ရောက်သွားသည်။ သူမသည် သူမ၏ အတွေးများကို ပြန်ထိန်းရန် ချောင်းအနည်းငယ် ဟန့်လိုက်သည်။

"မင်း ဦးလေး ဒါကို သိရဲ့လား။"

ကုအန်းရန်သည် ဘယ်ညာသို့ ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ပြီး "သူ သေချာပေါက် သဘောတူမှာပေါ့" ဟု ဆိုလာခဲ့သည်။

ရှန်းတန်သည် သဘောတူသည်လည်း မဟုတ်၊ မတူသည်လည်း မဟုတ်ဘဲ စာအိတ်နီအားလုံးကို ပြုံးရွှင်စွာ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ "အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ရှင်တို့ လက်ဆောင်တွေကို တကယ် ကြိုက်တယ်။"

ဒီလိုချစ်စရာကောင်းတဲ့ လူတစ်စုကို သိခွင့်ရတာ သူမ ဘယ်လောက်တောင် ကံကောင်းလိုက်လဲ။

"ကဲပါ၊ ကြိုဆိုပွဲကတော့ ပြီးသွားပြီ၊ နောက်တစ်ခုကတော့––"

"အမှိုက်ရှင်းကြရမယ်" ဟု ဦးလေးဟယ်က စိတ်ပျက်လက်ပျက် ပြောလိုက်သည်။