Ch 52
Viewers 12k
Chapters 363

အခန်း (၅၂) – ဝူချင်းရှီလေ့ကျင့်ခန်း

 

မျှော်လင့်ထားတဲ့ နာကျင်မှုက ရောက်မလာခဲ့ပါဘူး။ ကျီကျောက်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ မျက်လုံးတွေကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ ကိစ္စရပ်တွေက မရိုးရှင်းဘူးဆိုတာ သိလိုက်ရသည်။

 

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူမနှင့် ရှန်းယောင်သည် မျက်နှာချင်းဆိုင်ဖြစ်နေပြီး တစ်လက်မမျှသာ ကွာဝေးပါသည်။

 

ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ သူမသည် သူ့အပေါ်၌ အမှန်တကယ် ရှိနေတာတဲ့လား။

 

သူတို့အကြည့်တွေဆုံလိုက်သည်နှင့် ကျီကျောက်တစ်ယောက် သူမ၏ နှလုံးခုန်သံ မရပ်မနား မြည်နေတာကို ခံစားလိုက်ရသည်။

 

“ကျွန်မ… ကျွန်မ တောင်းပန်ပါတယ်…” ကျီကျောက်က ရှက်ကိုးရှက်ကန်းမျက်နှာဖြင့် အမြန်ထရပ်လိုက်သည်။

 

“ရပါတယ်” ရှန်းယောင်က ဖြည်းညင်းစွာ ထရပ်လိုက်ပြီး သူ့အဝတ်အစားပေါ်ရှိ ဖုန်မှုန့်များကို သပ်သပ်ရပ်ရပ် သုတ်ဖယ်လိုက်သည်။ သူက နူးညံ့ညင်သာစွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။ “မင်းရော ဒဏ်ရာသွားသေးလား။”

 

“မရပါဘူး။ ဒဏ်ရာမရဘူး။”

 

ကျီကျောက်သည် မသိစိတ်က ခေါင်းကုတ်လိုက်ပြီး အပြစ်ကင်းစင်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

 

“ဒါပေမယ့် ဘာဖြစ်လို့ ဒီမှာ ဖရဲသီးတွေ ရှိနေတာလဲ။”

 

“ရှန်းဟယ်ရွာက လူတော်တော်များများက ဖရဲသီးတွေ စိုက်ပျိုးကြတယ်၊ ဒါပေမယ့် အနောက်တိုင်းဖရဲသီးတွေက အရည်ရွှမ်းလွန်းတယ်။ ဒါ့အပြင် သူတို့ ဒီဖရဲသီးတွေကို အများကြီး စားပြီးရင် သန့်စင်ခန်းကို ပြေးရလေ့ရှိတဲ့အတွက် လူသိပ်မကြိုက်ကြဘူး။”

 

ရှန်းယောင်က သူမကို စိတ်ရှည်လက်ရှည်နဲ့ ရှင်းပြခဲ့သည်။

 

ကျီကျောက်က ဒါကို ခဏလောက် စဉ်းစားပြီး နားလည်သွားခဲ့သည်။

 

တကယ်တော့ ဒီခေတ်မှာ နေထိုင်ကြတဲ့ လူတွေအတွက် အရေးကြီးဆုံး ပန်းတိုင်က ဗိုက်ပြည့်ဖို့ပါပဲ။

 

အခြားဖရဲသီးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ရေဖရဲသီးများသည် သူတို့၏ ဝမ်းဗိုက်များကို မပြည့်တင်းစေပေ။ ထို့အပြင် ရေဖရဲသီးများကို အများကြီး စားမိပါက သန့်စင်ခန်းကိုပင် ပြေးရလေ့ရှိသည်။ ထိုအကြောင်းရင်းတွေကြောင့် ထုတ်လုပ်မှုစွမ်းအားကို လျော့ကျစေပါသည်။ ရေဖရဲသီးများသည် နာမည်မကြီးကြသည်မှာ အံ့ဩစရာမရှိပေ။

 

“ဒါဆို ကျွန်မတို့ ဒီဖရဲသီးကို အိမ်သယ်သွားလို့ရမလား” ကျီကျောက်သည် ဖရဲသီးအဝိုင်းကြီးကို စိုက်ကြည့်ကာ တံတွေးမျိုချမိသွားသည်။

 

“ဟုတ်” သူမ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြစ်ကင်းစင်သော အပြုံးလေးကို မြင်ပြီး ရှန်းယောင်က တိတ်တဆိတ် ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

 

ကျီကျောက်သည် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေသဖြင့် ဖရဲသီးခင်းတွင် ငုတ်တုတ်ထိုင်ကာ ရေဖရဲသီးနွယ်ပင်ကို ဂရုတစိုက် ဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။

 

“ဒီဖရဲသီးက အရမ်းလေးတယ်” ကျီကျောက်သည် လေးလံသော ရေဖရဲသီးကို ကောက်ယူပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

 

“ကျွန်တော် သယ်ပေးမယ်။”

 

ရှန်းယောင်သည် လက်တစ်ဖက်တည်း လွယ်ကူစွာ ကောက်မလိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

 

ကျီကျောက်သည် သူ့ကို တိတ်တဆိတ် လက်မထောင်ပြလိုက်သည်။

 

“ကျွန်မတို့အိမ်ပြန်ရောက်ရင် ဒီရေဖရဲသီးအကြီးကြီးကို ရေတွင်းထဲစိမ်ပြီး မနက်ဖြန် နေ့လည်စာ စားပြီးရင် ခွဲခြမ်းစိတ်စားရအောင်။”

 

“ဟုတ်ကဲ့”

 

ရှန်းယောင်သည် “အိမ်ပြန်မယ်” ဟူသော စကားကိုကြားသောအခါ သူ့မျက်လုံးထဲရှိ အပြုံးတွေက နက်ရှိုင်းလာခဲ့သည်။

 

ဖရဲသီးရှာဖွေခြင်းခရီး ပြီးဆုံးသွားပါသည်။ ကျီကျောက်သည် အိမ်ပြန်ရောက်သောအခါ ခေါင်းအုံးကိုထိပြီးနောက် စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်း ချိုမြိန်သော အိမ်မက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

 

နောက်တစ်နေ့မနက်တွင် အိမ်ထဲတွင် စာအုပ်တွေကို ကူးရေးနေသော ရှန်းယောင်သည် ခြံဝင်းထဲမှ ရယ်မောသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ပြတင်းပေါက်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။

 

ခြံထဲတွင် ပန်းရောင်ဖျော့ဖျော့ ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ကျီကျောက်သည် နူးညံ့သော မက်မွန်ပွင့်ကဲ့သို့ တောက်ပပြီး လှပနေပါသည်။

 

“အမေ ကြည့် ဒီအနေအထားမှာ ကျွန်မတို့ နှေးနှေးလေးလုပ်ဖို့ လိုအပ်တယ်” ကျီကျောက်က နူးညံ့သိမ်မွေ့တဲ့ အပြုံးနဲ့ ရှင်းပြသည်။ “ကျွန်မလုပ်ပြတာကို ကြည့်…”

 

ကျီကျောက်က သူမ၏ ဒူးကို အနည်းငယ် ကွေးညွှတ်လိုက်သည်။ သူမ၏ ခြေဖဝါးကြား အကွာအဝေး ကျယ်လာပြီးနောက် သူမ၏ လက်တွေကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖြန့်လိုက်သည်။

 

“အမေတို့ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ” ရှန်းယောင်က သူတို့နှစ်ယောက်ဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် လျှောက်လာပြီး အပြုံးသဲ့သဲ့ဖြင့် တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

 

“အာ့ထောင်က ငါ့ကို မနက်ခင်းလေ့ကျင့်ခန်း သင်ပေးနေတာလေ” စွမ်းအင်ပြည့်ဝနေတဲ့ ကျောက်လန်ဟွာက ပျော်ရွှင်စွာ ပြန်ဖြေခဲ့သည်။ “တတိယလေး ကြည့်၊ အမေ ကောင်းကောင်း သင်ယူနိုင်တယ်လို့ မင်းထင်လား။”

 

“ကျွန်မ အမေ့ကို ဝူချင်းရှီလေ့ကျင့်ခန်းကို သင်ပေးနေတာ” ကျီကျောက်က ပြုံးပြီး တိုးတိုးလေး ရှင်းပြသည်။ “ဝူချင်းရှီလေ့ကျင့်ခန်းဟာ ကျန်းမာရေးအတွက် အထူးကောင်းမွန်တဲ့ လေ့ကျင့်ခန်း တစ်ခုပဲ။ ဝူချင်းရှီကို မနက်ခင်းတိုင်း ကစားမယ်ဆို လူတွေကို လန်းဆန်းတက်ကြွစေလိမ့်မယ်။ ရှင်ရော ကျွန်မတို့နဲ့အတူ လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ချင်လား။”

 

“ဟုတ်ကဲ့”

 

ကျီကျောက်က ညင်ညင်သာသာ ပြုံးပြီး စိတ်ရှည်ရှည်နဲ့ ရှင်းပြပေးသည်။ “ဝူချင်းရှီလေ့ကျင့်ခန်းရဲ့ လှုပ်ရှားမှုက မခက်ပါဘူး။ ရှင့်ရဲ့ ခြေလက်တွေကို အသုံးပြုရမယ်၊ အသက်ရှုနည်းကို လေ့လာသင်ယူရမယ်။ ဝူချင်းရှီလေ့ကျင့်ခန်းမှာ ပါဝင်တဲ့ ကိုယ်ဟန်လှုပ်ရှားမှုတွေကတော့ ပထမက ကျား၊ ဒုတိယက သမင်၊ တတိယက ဝက်ဝံ၊ စတုတ္ထက မျောက်ဝံဖြစ်ပြီး ပဥ္စမကတော့ ငှက်ပါ။”

 

ကျီကျောက်က သရုပ်ပြရင်းနဲ့ ရှင်းပြပေးသည်။ “ဒီလိုတစ်ဆက်တည်းပြုလုပ်ပြီးသွားမယ်ဆိုရင် ရှင့်တစ်ကိုယ်လုံး ချွေးတွေ နည်းနည်းထွက်လာမယ်။ ရှင် စမ်းကြည့်ချင်လား။”

 

 

Prev Next