Ch 140
Viewers 12k
Chapters 363

အခန်း (၁၄၀) - အင်း၊ မင်းသဘောအတိုင်းပဲ

 

“ရှင်… ရှင် စိတ်မရှိဘူးလား” ကျီကျောက်က မျက်ခုံးပင့်ပြီး စပ်စပ်စုစု မေးမြန်းလိုက်သည်၊ “အဲဒီကြက်စွပ်ပြုတ်နဲ့ ဝမ်တန်က ကျွန်မ စားပြီး ကျန်တာတွေလေ…”

 

“အဆင်ပြေပါတယ်” ရှန်းယောင်က တိတ်တဆိတ် မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်၊ “ဒီနေ့ ကိုယ်စားတဲ့ ဒီဝမ်တန်ပန်းကန်က အရင်ကထက် ပိုအရသာရှိတယ်လို့တောင်ထင်တယ်။”

 

ကျီကျောက်တစ်ယောက် ချက်ချင်းဆိုသလို ရှက်သွေးဖြာသွားခဲ့သည်။

 

ရှန်းယောင်က အရင်က တစ်ခါမှ ရည်းစားမထားဖူးဘူးလား။ သူမ ဒါကို အနည်းငယ် သံသယမဝင်ဘဲ မနေနိုင်ဘူး။

 

ဆယ့်ငါးမိနစ်ကြာပြီးနောက် ရှန်းယောင်သည် သူမ၏ ကျန်ရှိနေသော မနက်စာအားလုံးကို အပြတ်ရှင်းခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူက စိတ်ကျေနပ်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

 

မနက်ခုနစ်နာရီ ဆယ့်ငါးမိနစ်ဝန်းကျင်အချိန်တွင်။

 

လက်ထောက်ဆိုင်ရှင်ယို့တစ်ယောက် ကျီကျောက်ထံသို့ ရောက်ရှိလာပြီး သူမကို အပြစ်ကင်းစင်စွာ ပြုံးပြလိုက်သည်၊ “အာ့ထောင် အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား။ ဘာကျန်တာရှိသေးလဲ။”

 

“မရှိတော့ဘူး” ကျီကျောက်က စားပွဲပေါ်က အိတ်ကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး “အစ်ကိုယို့ စိတ်မပူပါနဲ့။ ညီမ အကုန် ထုပ်ပိုးပြီးပါပြီ” ဟု ခပ်ပြုံးပြုံး ပြောလိုက်သည်။

 

“ကောင်းပြီ၊ ဒါဆို ငါတို့ အခုပဲ မားအိမ်တော်ကို သွားကြရအောင်” လက်ထောက်ဆိုင်ရှင်ယို့က အလျင်စလို ပြောလာခဲ့သည်၊ “ငါ ရထားလုံး ပြင်ခိုင်းထားပြီးပြီ။ တတိယညီလေး၊ ခဏနေကျရင် မင်း ငါတို့နဲ့ ဘာဖြစ်လို့ အတူမလိုက်ရတာလဲ။”

 

“အစ်ကိုယို့ သခင်မကြီးမားရဲ့ မွေးနေ့ပွဲက ဘယ်လောက်ကြာမလဲလို့ ကျွန်တော် မေးလို့ရမလား” ရှန်းယောင်က သိချင်စိတ်ပြင်းပြစွာ မေးလိုက်သည်။ “မားအိမ်တော်က စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေ အရမ်းများတယ်လို့ ကျွန်တော်ကြားဖူးတယ်။ အာ့ထောင်က ဒါကို မကိုင်တွယ်နိုင်မှာကို ကျွန်တော် စိုးရိမ်တယ်…”

 

“စိတ်မပူပါနဲ့၊ အာ့ထောင်လုပ်ရမှာက ရိုးရှင်းပါတယ်။ သူမက အနောက်မြောက်ပိုင်းက ဟင်းလျာ အနည်းငယ်နဲ့ သိုးကောင်လုံးကင် ပြုလုပ်ရရုံလေးတင်ပါ။ သူမ ဒါတွေ လုပ်ကိုင်ပြီးရင် အာ့ထောင်ကို မင်း အိမ်နောက်ဖေးကနေ ပြန်ခေါ်သွားနိုင်တယ်။ ငါ အိမ်နောက်ဖေးမှာ တစ်ယောက်ယောက်ကို စောင့်ခိုင်းထားပါ့မယ်” လက်ထောက်ဆိုင်ရှင်ယို့က အပြုံးနဲ့ သူ့ကို နှစ်သိမ့်ပေးသည်၊ “စိတ်မပူပါနဲ့၊ အာ့ထောင်ရဲ့ ဟင်းချက်လက်ရာက ပြိုင်ဖက်ကင်းတာ ငါတို့အကုန်သိနေတာပဲ။”

 

“အစ်ကိုယို့ စိတ်မပူပါနဲ့။ ညီမ ဒီဟင်းလျာတွေကို သေချာလေး ချက်ပြုတ်ပေးပါ့မယ်။”

 

“အေးပါ၊ ငါ နင့်ကို ယုံပါတယ်။”

 

မနက် ကိုးနာရီ ဆယ့်ငါးမိနစ်တွင် ကျီကျောက် စီးနင်းလိုက်ပါလာသော ရထားလုံးသည် မာအိမ်တော်၏ နောက်ဖေး အပြင်ဘက်တွင် ရပ်သွားခဲ့သည်။

 

အိမ်နောက်ဖေးမှာတောင် ကျီကျောက်သည် ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ အရှိန်အဝါကို မြင်နေရသည်။

 

သံအနက်ရောင်ကွပ်ထားသော တံခါးကြီးသည် ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသည့်အပြင် တံခါးဘေးနှစ်ဖက်တွင် ကျောက်တုံးခြင်္သေ့ကိုယ်စီရှိလေ၏။

 

“မားအိမ်တော်ရဲ့ အိမ်နောက်ဖေးတံခါးက ဒီလောက်ကြီးကျယ်ခမ်းနားလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး။ အနာဂတ်မှာ အခွင့်အရေးရရင် ကျွန်မတို့ အိမ်ရှေ့တံခါးကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုရမယ်” ကျီကျောက်က ရှန်းယောင်ကို မှီတွယ်ရင်း တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

 

“အင်း မင်းသဘောအတိုင်းပဲ” ရှန်းယောင်က သူမကိုကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။

 

လက်ထောက်ဆိုင်ရှင်ယို့၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် သူတို့ ချောမွေ့စွာ လျှောက်သွားခဲ့ကြသည်။

 

အိမ်နောက်ဖေးသည် တကယ်တော့ ပန်းဥယျာဉ်ဖြစ်လေ၏။ ဥယျာဉ်အလယ်တွင် ရွှေအိုရောင်ပင်လုံးကြိုင်ပင် တစ်ပင်ကို စိုက်ပျိုးထားသည်။ လေနုအေးသည် တိုက်ခတ်နေပြီး လေထုကို သင်းပျံ့သော ပန်းရနံ့များဖြင့် ဖြည့်စွက်ထားသည်။ ပင်လုံးကြိုင်ပန်းများ၏ ကြော့ရှင်းသော မွှေးရနံ့သည် ရှုရှိုက်မိသူတိုင်းကို လန်းဆန်းသွားစေသည်။

 

ပန်းဥယျာဉ်ကိုဖြတ်လျှောက်ပြီးနောက် ဆဌမပုံသဏ္ဍာန်ပတ်၍ ဘယ်ဖက်သို့ မီတာများစွာ လမ်းလျှောက်သွားပြီးလျှင် မားအိမ်တော်၏ မီးဖိုချောင်ကျယ်ကြီးကို တွေ့ရမည်ဖြစ်သည်။

 

“ပါဝင်ပစ္စည်းတွေ အသင့်ပဲ” ဦးဆောင်လာသူက မားထုန်ဖြစ်ကာ မားအိမ်တော်၏ လက်ထောက်အိမ်တော်ထိန်း ဖြစ်လေ၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် မားအိမ်တော်၏ မီးဖိုချောင်တာဝန်ခံလည်း ဖြစ်သည်။

 

“ကျေးဇူးပါ အစ်ကိုမား” လက်ထောက်ဆိုင်ရှင်ယို့က ကျေးဇူးတင်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားတဲ့ မီးခိုးရောင် ပိုက်ဆံအိတ် ခပ်လေးလေးကို အိမ်တော်ထိန်းထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်၊ “ဒါက သေးငယ်တဲ့ ကျေးဇူးတင်လက်ဆောင်လေးပါ။ အစ်ကိုမားက ကျွန်တော့်ကို ဂရုစိုက်ပေးမယ်လို့မျှော်လင့်ပါတယ်။”

 

“အစ်ကိုယို့ ငါတို့တွေ ခင်မင်ရင်းနှီးလာတာ ဒီလောက် နှစ်တွေ အများကြီး ရှိပြီပဲ။ မင်း ရုတ်တရက်ကြီး ဒီလောက် ယဉ်ကျေးပြနေတာ ငါ အသားမကျတော့ဘူး။”

 

“အဟမ်း… သခင်မကြီးရဲ့ မွေးနေ့ပွဲပြီးရင် ငါတို့နှစ်ယောက် ကောင်းကောင်းသောက်ကြမလား။”

 

“ကောင်းတာပေါ့” အိမ်တော်ထိန်းမားက ဝမ်းသာအားရ သဘောတူလိုက်သည်။

 

“ကောင်းပြီ၊ ဒါဆို ငါ အရင်ပြင်ဆင်စရာရှိတာ ပြင်ဆင်လိုက်ဦးမယ်” မားထုန်က ထွက်မသွားခင်မှာ လက်ထောက်ဆိုင်ရှင်ယို့ရဲ့ ပုခုံးကို ပုတ်ပြီး အပြုံးဖြင့် သတိပေးခဲ့ဖို့ကိုလည်း မမေ့ခဲ့ပါဘူး၊ “သခင်မကြီးက အနောက်မြောက်ဟင်းလျာတွေကို အရမ်းမျှော်လင့်နေတာဆိုတော့ အရသာကို ပိုပြီး စစ်မှန်ပါစေ။”

 

“ကောင်းပါပြီဗျာ” လက်ထောက်ဆိုင်ရှင်ယို့က ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

 

 

 

 

Prev Next