Ch 7

🍊 Chapte 7

လူတိုင်းမှာ ထိုအကြည့်ကြောင့် လန့်ဖျပ်သွားကြပြီးနောက် ချူမူချင်းဆီမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် Sclass နှင်းဆီဖယ်ရိုမုန်းနံ့ကို ရရှိလိုက်ကြသည်။

ပြင်းထန်လှသော တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ပါဝင်သည့် Alpha တစ်ဦး၏ ဖယ်ရိုမုန်းများကြောင့် ထိုနေရာတွင် ရှိနေသော Omega များမှာ ချက်ချင်းပင် အားအင်ချည့်နဲ့သွားကြပြီး ဆူးထက်လှသော တောနှင်းဆီခြုံများအကြား ပိတ်မိနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

အန္တရာယ်ရှိလှသော်လည်း ဆွဲဆောင်မှုရှိလွန်းလှသည်။

ထိုအသံထွက်လာသည်နှင့် လူတိုင်းမှာ ခြေလှမ်းမှားယွင်းကာ အလောတကြီး ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။ ချူမူချင်းက လူအုပ်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်သော်လည်း သံသယဖြစ်ဖွယ်လူကိုတော့ မတွေ့ရှိခဲ့ပေ။

ဖယ်ရိုမုန်းများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ချိန်တွင် အခံစားရဆုံးသူမှာ စူးဝမ်ချင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူမသည် ခုနကတင် ခြေထောက်များ အားမရှိတော့သဖြင့် မတ်တပ်ပင် မရပ်နိုင်တော့ဘဲ ထိုညက ချူမူချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အကြောင်းကိုသာ စိတ်ထဲတွင် မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ တွေးတောမိနေတော့သည်...

စူးဝမ်ချင်းသည် သူ့စိတ်ထဲတွင် မဆီမဆိုင် ပေါ်လာသော အတွေးများကို အမြန်ခါထုတ်လိုက်သည်။ 

"ငါ ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဒီ လူယုတ်မာ A အပေါ် ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အတွေးမျိုး ရှိနိုင်ရတာလဲ၊ ဒါက ဒီအမင်္ဂလာ ဖယ်ရိုမုန်းတွေကြောင့်ပဲ ဖြစ်ရမယ်"

စူးဝမ်ချင်းက သူမကို တွန်းချလိုက်သောအခါ ချူမူချင်းသည် သူ့အကြည့်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး သူမ၏ရင်ခွင်ထဲရှိ လူကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

သူမသည် ခုနက တကယ်ကိုက်လိုက်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဂလင်းနားတွင် သွားဖြင့် အသာအယာဖိလိုက်ရုံသာ ရှိသေးသည်ကို သူမက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင်တုံ့ပြန်နေရတာလဲ။

"အစ်မလု ဘယ်လိုနေလဲဆိုတာ သွားကြည့်ရအောင်" စူးဝမ်ချင်း ပြောပြီးသည်နှင့် အိပ်ခန်းထဲသို့ လျှောက်ဝင်သွားတော့သည်။

ချူမူချင်း ခေါင်းညိတ်ပြကာ သူမကို လုချင်းဟယ်ဆီသို့ လွှတ်ပေးလိုက်ပြီးနောက် ချန်းကျော့ဆီသို့ ဖုန်းဆက်ကာ ခုနကဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို အကျဉ်းချုပ် ပြောပြလိုက်သည်။

ချန်းကျော့ ဖုန်းလက်ခံရရှိချိန်တွင် မှင်တက်သွားမိသည်။ သူတို့နှစ်ဦး၏အချစ်မှာ ပြဿနာများ ပိုမိုရှုပ်ထွေးလာမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ချန်းကျော့သည် ချူမူချင်းကိုပင် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

နှစ်နာရီအတွင်းမှာပင် ဤမျှလောက် ကိစ္စများစွာ ဖြစ်ပျက်သွားလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

သူသည် သံသယမဖြစ်စေရန် လုချင်းဟယ်ပွဲသို့ မတက်ရောက်ခဲ့သော်လည်း ပွဲမစမီ ညက ချူမူချင်းက အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ဖုန်းဆက်ကာ သူ့ကို အလုပ်နားထားရန်ပြောခဲ့သည်။

ချန်းကျော့သည် သူ့ အချိန်ဇယားကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဘာမှမပြောခဲ့ပေ။ သို့သော် နောက်တစ်နေ့တွင် သူ့ဖုန်းမှာ အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး ဂလင်းပြုပြင်ရေး ခွဲစိတ်မှုသုံးခုကို ဆက်တိုက် လုပ်ဆောင်ခဲ့ရသည်။

ချန်းကျော့ စိတ်မအေးနိုင်တော့ဘဲ ချူမူချင်းကို သွားကြိတ်ကာ ဝန်ခံလိုက်တော့သည်။

 "အစ်မချင်း၊ လုချင်းဟယ်က ကျွန်တော့်ရဲ့ Omega လေးပါ၊ ကူညီပေးလို့ရမလား"

ချူမူချင်း: "ငါသာ မကူညီချင်ရင် နင် အခုဖုန်းဆက်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ Yue Scenic Area ကို သွားပြီး စောင့်နေတော့"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်မချင်း"

ချူမူချင်းသည် အရေးကြုံလာလျှင် အသုံးပြုရန် ချန်းကျော့ကို ရှာထားခြင်းဖြစ်ပြီး Omega များ၏ estrus အကြောင်းကို တိုင်ပင်ခဲ့သည်။ ခုနက လုချင်းဟယ်နှင့် နီးကပ်စွာ ထိတွေ့လိုက်ချိန်တွင် သူ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်၌ အခြား Alpha တစ်ဦးနှင့် သက်ဆိုင်သော ဖယ်ရိုမုန်းနံ့ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်သည် သူမကို ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်လိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

သူမ၏ ဗီဇစိတ်ကို ထိန်းချုပ်ရင်း ချူမူချင်းပြန်စဉ်းစားကြည့်မိသည်။ လုချင်းဟယ် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ထိုဖျော့တော့သော ဖယ်ရိုမုန်းနံ့သည် ဘယ်သူ့ဆီကလဲ။

ချန်းကျော့၏အေးစက်သော ထင်းရှူးနံ့ပင်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် သူမ နှာခေါင်းအောက်မှာတင် ချစ်ကြိုးသွယ်နေကြလိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ထားခဲ့ပေ။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ စူးဝမ်ချင်းသည် ဗီဒိုတံခါးကိုဖွင့်လိုက်သောအခါ လုချင်းဟယ် မျက်လုံးပင့်ကြည့်ကာ စိတ်တိုတိုဖြင့် "သူတို့ သွားကြပြီလား" 

"အင်း၊ အဆင်ပြေရဲ့လား" စူးဝမ်ချင်းက သူမ၏ ဖြူဖျော့နေသော မျက်နှာနှင့် နဖူးပေါ်မှ ချွေးစက်များကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ သူမ၏ လှပသော မိတ်ကပ်များမှာလည်း ပျက်စီးနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဒါက ပျက်စီးနေသော အလှတရားပင်။

ပထမဆုံးသော အလှဆုံး Omega ဆိုသည့်အတိုင်းပင်။

"အဲ့ဒီလူတွေကို အပေါ်တက်လာဖို့ တစ်ယောက်ယောက်ကခိုင်းလိုက်တာ" စူးဝမ်ချင်းက ခန့်မှန်းလိုက်သည်။ 

"နောက်ကွယ်က လူက ဒီလောက်နဲ့ အလွယ်တကူ လက်လျှော့မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ပွဲပြီးဖို့ နှစ်နာရီ လိုသေးတယ်၊ အခု ဘာလုပ်ကြမလဲ"

အကယ်၍ ချူမူချင်းသာ ခုနက ဒေါသထွက်ပြီး Alpha ၏ပြင်းထန်သော ဖယ်ရိုမုန်းများကို ထုတ်မလွှတ်ခဲ့လျှင် သူမမှာ အချိန်အတော်ကြာကတည်းက အမိခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

"ရွှီချန်ခယ် အောက်ထပ်မှာရှိတယ်" ချူမူချင်း လျှောက်ဝင်လာသည်။

"ဒါဆို သူက အောက်ကို ဘယ်လိုဆင်းမှာလဲ" စူးဝမ်ချင်း ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်သည်။

ဒါက ပြဿနာပင်။ ဤပွဲခန်းမတွင် ပထမထပ်၌ ထွက်ပေါက်နှစ်ခုသာ ရှိပြီး ဝန်ထမ်းများသာမက အောက်ထပ်မှ လူအုပ်ကြီးနှင့် နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်သူလည်းရှိနေနိုင်သည်။

သူတို့ သုံးဦးစလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

"ရပြီ" စူးဝမ်ချင်း ပြောလိုက်သည်။

"သူ ငါ့အင်္ကျီတွေကို ဝတ်ထားတာပဲ၊ နင် သူ့ကို အောက်ကို ခေါ်သွားလိုက်၊ ဘယ်သူမှ နင့်ကို စစ်ဆေးရဲမှာ မဟုတ်ဘူး"

ချူမူချင်း မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

"ဒါဆို နင်ကော?"

"ငါ့မှာ နည်းလမ်း ရှိပါတယ်" စူးဝမ်ချင်း ထရပ်လိုက်သည်။ 

"နင်တို့ အရင် ထွက်သွားကြ၊ ငါတို့ အင်္ကျီလဲလိုက်ဦးမယ်"

ချူမူချင်းသည် လုချင်းဟယ်ကို ကြည့်လိုက်၊ စူးဝမ်ချင်းကို ကြည့်လိုက်နှင့် အချိန်အကြာကြီး မဆွဲနိုင်သဖြင့် လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။

သူတို့နှစ်ဦး အင်္ကျီလဲပြီးနောက် စူးဝမ်ချင်းက လုချင်းဟယ်ကို ကူတွဲ၍ ထွက်လာခဲ့သည်။ လုချင်းဟယ်က ရှန်ပိန်ရောင် ဂါဝန်ကို ဝတ်ထားပြီး စူးဝမ်ချင်းကတော့ အနက်ရောင် ဂျင်းအင်္ကျီနှင့် အပြာနုရောင် ဂျင်းဘောင်းဘီကို ဝတ်ထားသည်။

"ဒီဇိုင်နာအတိုင်းပဲ" လုချင်းဟယ် ပြောလိုက်သည်။

စူးဝမ်ချင်း လက်ထဲတွင် အဖြူအမဲကြား ဦးထုပ်တစ်လုံး ရှိနေပြီး သူမက ၎င်းကို ဆောင်းလိုက်ကာ မျက်လုံးလေးတွေ ပေါ်အောင် ပြင်လိုက်ပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးကို ကြည့်ကာ "ဘယ်လိုလဲ" 

စူးဝမ်ချင်းကို "တောသူမလေး" ဟု အပြောခံရသော်လည်း ယခုလို သာမန်အင်္ကျီများဖြင့် ပြောင်းလဲလိုက်ချိန်တွင်တော့ ထူးထူးခြားခြားဖြစ်မနေဘဲ အလွန်လိုက်ဖက်လှသည်။

ခုနက ဂါဝန်နှစ်ထည်ထက်ပင် ပိုလိုက်ဖက်နေသေးသည်မှာ သဘာဝအတိုင်းပင်။

ချူမူချင်းက နှစ်ချက်ခန့် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လုချင်းဟယ်ကို ကူတွဲလိုက်ကာ သူတို့နှစ်ဦး အောက်ထပ်သို့ ဆင်းသွားကြသည်။ သူတို့ ထွက်သွားပြီးနောက် စူးဝမ်ချင်းသည် မှန်ရှေ့တွင် သူ့ဆံပင်ကို ပြုပြင်ကာ လူမိမသွားစေရန် သေချာအောင် လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမလည်း အောက်ထပ်သို့ လိုက်ဆင်းလာခဲ့သည်။

ပထမထပ် ခန်းမ၏လှေကားထစ်များသို့ ရောက်သောအခါ ချူမူချင်းက လက်လှမ်း၍ လုချင်းဟယ်ကို တားလိုက်ပြီး "အားနာပါတယ်" ဟု တိုးတိုးလေးပြောကာ သူမကို ပွေ့ချီလိုက်တော့သည်။

ချူမူချင်းသည် လူများကိုရှောင်မနေဘဲ လူအုပ်ကြားထဲမှ တိုက်ရိုက် လျှောက်သွားသည်။

လုချင်းဟယ်မျက်နှာမှာ သူမရင်ခွင်ထဲတွင် မှီနေပြီး ဘယ်သူမှ ရှေ့သို့ တိုးမလာရဲကြပေ။ ခိုးကြည့်ရုံသာ ကြည့်ရဲကြပြီး သူတို့ ထွက်သွားမှသာ တိုးတိုးလေး အတင်းပြောကြတော့သည်။

[ချူမူချင်းက ဒီလိုမျိုး Alpha မျိုး ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားဘူး။]

[သူက အေးစက်ပြီး စည်းကမ်းကြီးတဲ့လူမျိုးလို့ ထင်ထားတာ၊ ပွဲမပြီးခင်မှာတင် အခုလို လုပ်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။]

[ဒါက တစ်ခုခု ကြံစည်ထားတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ။]

[အရင်ဆုံး ကိုက်ညီမှုရှိအောင်လုပ်တယ်၊ ပြီးတော့... တခြားလူရဲ့ပွဲခန်းမမှာ လူသိရှင်ကြား heat တက်ပြနေတာ၊ တောက်..]

[နင် ထင်တာတော့ ချူမူချင်းက သူ့ကို တကယ် ကြိုက်တာလား? ဒါမှမဟုတ် သက်သက်... ဖယ်ရိုမုန်းတွေကြောင့် လား?]

[ဒါကို မေးနေဖို့ လိုသေးလို့လား၊ Alpha ဆိုတာ ဒီလိုပဲ မဟုတ်လား?]

စူးဝမ်ချင်း လှေကားမှ ဆင်းလာချိန်တွင် ထိုစကားများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်မိသည်။ Alpha ဆိုတာ ယေဘုယျအားဖြင့် ဒီလိုပါပဲ၊ လူယုတ်မာ A ဆိုရင်တော့ ပိုတောင် ဆိုးသေးသည်။ စူးဝမ်ချင်း သူ့ ဦးထုပ်ကို ငုံ့လိုက်သည်။

လူရှင်းရာ ဘေးဘက်မှနေ၍ ထွက်လာသောအခါ ရွှီချန်ခယ် ကားမှာ တံခါးဝတွင် မီးမှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်ဖြင့် ရပ်နေသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် သူမ ရှေ့ခန်းသို့ အပြေးဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

ရွှီချန်ခယ် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မနက်က ထွက်သွားစဉ်ကနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားနေသော စူးဝမ်ချင်းကို မြင်သောအခါ ခဏမျှ မှင်တက်သွားပြီးမှ "သခင်မလေး" ဟု နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

စူးဝမ်ချင်းက အင်းဟု ပြန်ပြောလိုက်ပြီး ကားမှာ အမြန်မောင်းထွက်သွားတော့သည်။

နောက်ခန်းမှ ချူမူချင်းက " Yue Scenic Area ကို သွားမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရွှီချန်ခယ် ဘာဖြစ်နေမှန်း မသိသော်လည်း ချူမူချင်း ခိုင်းသည့်အတိုင်း လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

ကားမှာ Yue Scenic Area သို့ ရောက်သောအခါ အဖြူရောင်ကားတစ်စီးမှာ တံခါးဝတွင် ရပ်နေပြီး ချန်းကျော့က လမ်းဘေးတွင် ရပ်၍ ဟိုဟိုဒီဒီ ကြည့်နေသည်။

"သူဌေး၊ ဒေါက်တာချန်း ရောက်နေပါပြီ"

"အင်း"

ထိုအမည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လမ်းတစ်လျှောက်လုံး အိပ်ပျော်နေသော လုချင်းဟယ်မှာ ထိုင်လိုက်ပြီး ကားတံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။ ချန်းကျော့ကလည်း ကားရှေ့သို့ လျှောက်လာချိန်နှင့် အတော်ပင်။

ချန်းကျော့ အထဲမှာ ထိုင်နေသည့် ချူမူချင်းကို ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

သူတို့ လေးဦးစလုံး ဧည့်ခန်းထဲတွင် အတူတူ ထိုင်ကြပြီး ချန်းကျော့က လုချင်းဟယ်၏ ကျန်းမာရေးကို စစ်ဆေးပေး သည်။ ကြီးကြီးမားမား ကိစ္စမရှိသော်လည်း ဖယ်ရိုမုန်းများကြောင့် heat တက်သွားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ နောက်ထပ် နှစ်ရက်ခန့်အားနည်းနေဦးမည် ဖြစ်သည်။

"ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ" ချန်းကျော့ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဘယ်သူက ဘယ်လို သိသွားတာလဲ"

"တစ်ယောက်ယောက်က နင့်နံပါတ်နဲ့ ငါ့ဆီ မက်ဆေ့ချ် ပို့လိုက်တာ၊ ပြီးတော့ ငါတို့ တတိယထပ်မှာ တွေ့မယ်ဆိုတာ ကိုလည်း သူ သိနေတယ်"

နောက်ဆုံးအကြိမ် သူတို့နှစ်ဦး တွေ့ဆုံခြင်းမှာ သူမ heat တက်နေသဖြင့် ချန်းကျော့က သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် ဖယ်ရိုမုန်းများနှင့် ရောစပ်ထားသည့် တင်သွင်း inhibitor များကို အသုံးပြုပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်မှလွဲ၍ သူတို့နှစ်ဦးမှာ အလွန် အဆင်ပြေခဲ့ကြပြီး ဒါကို သိနိုင်သူမှာ နှစ်ဦးသာ ရှိနိုင်သည်။ ချန်းကျော့ စိတ်ထဲတွင် ခန့်မှန်းချက် နှစ်ခုရှိနေသည်။

"ငါ့ဖုန်းကို ဘယ်သူယူသွားလဲဆိုတာ ငါ ပြန်စစ်လိုက်မယ်" ချန်းကျော့ ပြောလိုက်သည်။

စူးဝမ်ချင်းမှာ ထောင့်တစ်နေရာတွင် ထိုင်နေသည်။ သူမက ဇာတ်လမ်းကို သိနေသော်လည်း အခုအချိန်မှာတော့ မဆင်မခြင် ဝင်မပြောရဲပေ။ မဟုတ်လျှင် ချူမူချင်းက သေချာပေါက် သံသယဝင်ပေလိမ့်မည်။

ချူမူချင်းက သူတို့နှစ်ဦး၏ဆွေးနွေးမှုကို နားထောင်ရင်း သူမ စိတ်ထဲမှ ခန့်မှန်းချက်များနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ကျန်ရှိသော အကြောင်းအရာများကိုတော့ စူးဝမ်ချင်းကို မကြားစေချင်တော့ပေ။

"နင် လုချင်းဟယ်ကို အပေါ်ထပ်ကိုခေါ်သွားပြီး အနားယူခိုင်းလိုက်ဦး" ချူမူချင်း ပြောလိုက်သည်။

စူးဝမ်ချင်း မျက်လုံးပင့်ကြည့်လိုက်သည်။

[ဒါက ဘာလေသံလဲ၊ အေးစက်နေတာပဲ၊ နင်ကိုယ် နင် တကယ်ပဲ ဦးလေးကြီးလို့ထင်နေတာလား?]

သူမ စကားတစ်ခွန်း ပြောလိုက်တိုင်း ချူမူချင်း မျက်နှာမှာ ပိုမှောင်ကျလာသည်။ နောက်ဆုံးစကားလုံး ပြောပြီးသည်နှင့် ချူမူချင်းက စိုက်ကြည့်လိုက်သဖြင့် စူးဝမ်ချင်း ချက်ချင်းထရပ်လိုက်ကာ 

"အစ်မလု၊ ဒီနေ့ အကြာကြီး ပတ်နေရတာဆိုတော့ ပင်ပန်းနေပြီ မဟုတ်လား" 

စူးဝမ်ချင်း ဤနေရာသို့ တစ်ခါမျှ မရောက်ဖူးသော်လည်း လုချင်းဟယ်ကို အပေါ်ထပ်သို့ ကူတွဲပေးကာ ခန့်မှန်းရခက် သော လူတစ်ယောက်နှင့် ဝေးရာသို့ အိပ်ခန်းရှာရန သွားလိုက်တော့သည်။

သူတို့နှစ်ဦး အပေါ်ထပ်သို့ လျှောက်သွားစဉ် လုချင်းဟယ်က "ဒီနေ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" 

"မလိုပါဘူး" စူးဝမ်ချင်း အလှလေးကို မြင်ရသဖြင့် အူကြောင်ကြောင်နှင့် ပြုံးနေမိသည်။

[အရမ်းလှတဲ့အစ်မကြီးကို ကူညီပေးလိုက်ရပြီ!] 

[ပျော်လိုက်တာ!]

"ဒီမှာ အပိုအင်္ကျီတွေ ရှိမလား ငါ ကြည့်လိုက်ဦးမယ်"

 စူးဝမ်ချင်း ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း အကုန်လုံးမှာ သေသေသပ်သပ် ရှိလှသော ရှပ်အင်္ကျီများနှင့် ဝတ်စုံများသာ ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ်မှာပင် ရွှီချန်ခယ် တံခါးခေါက်ကာ အင်္ကျီ နှစ်စုံကို ကမ်းပေးလိုက်ပြီး ချူမူချင်းက သူတို့အတွက် ပြင်ဆင်ပေးခိုင်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ပြောသည်။

"ဒီ လူယုတ်မာ A က တော်တော်တော့ စဉ်းစားတတ်သားပဲ" 

စူးဝမ်ချင်း တွေးလိုက်ရင်း အင်္ကျီများကို ယူလိုက်သည်။

ရွှီချန်ခယ်: "သခင်မလေး၊ အကယ်၍ အိမ်ရှာမတွေ့သေးရင် ဒီမှာပဲ အရင်နေလို့ရတယ်လို့ သူဌေးက ပြောလိုက်ပါတယ်"

စူးဝမ်ချင်း ခုနက ကားပေါ်မှာတင် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်ခဲ့ပြီးသား ဖြစ်ရာ ဤအိမ်တည်နေရာကို သူမ တော်တော်လေး သဘောကျမိသည်။

"ကောင်းပါပြီ၊ ဒါဆိုရင် ငါ မနက်ဖြန် ဒီကို ပြောင်းလာခဲ့မယ်"

အတန်ကြာကတည်းက မိသားစုကြီးများမှာ ငြိမ်းချမ်းစွာနေထိုင်ခဲ့ကြပြီး ချူမူချင်းမှာလည်း အေးအေးဆေးဆေး ရှိနေကာ ကုမိသားစုကလည်း ထောင်ချောက်ထဲ မကျခဲ့ဘဲ အခြေအနေမှာ တန့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ချူမိသားစုနှင့် စူးမိသားစုကြားမှ ရုတ်တရက် လက်ထပ်ပွဲက လူတိုင်းကို ရှေ့သို့ တွန်းပို့လိုက်ပြီး ဤငြိမ်းချမ်းမှုကို ဖျက်ဆီးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ချူမူချင်းသည် ကုမိသားစုကို တိုက်ခိုက်ရန် လုမိသားစုနှင့် ပူးပေါင်းလိုသော်လည်း လုချင်းဟယ်မှာ ရုတ်တရက် အန္တရာယ် ကြုံခဲ့ရသဖြင့် သူမ လျစ်လျူရှုထား၍မရတော့ပေ။

တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဆက်စပ်နေသဖြင့် ချူမူချင်းမှာ သူမကို ကိုင်တွယ်ရန် အချိန်မရသေးပေ။ နောက်ပိုင်းတွင် သူမ မည်သို့ အဆုံးသတ်ရမည်ကို တွေးတောရင်း စူးဝမ်ချင်းကတော့ သူမအပေါ်အားနာနေစရာ မလိုတော့ပေ။

စားစရာရှိတာ စားပြီး သုံးစရာရှိတာ သုံးရပေမည်။

"ငါ ချင်းဟယ်အကြောင်းကို နင့်ကို တမင်ဖုံးကွယ်ထားတာ မဟုတ်ပါဘူး..."

"ရှင်းပြနေဖို့ မလိုပါဘူး" ချူမူချင်း ပြောလိုက်သည်။ 

"ငါ့ရဲ့ ဂလင်းပြဿနာကိုလည်း နင် သိနေတာကြာပြီပဲ မဟုတ်လား"

"နင် သိနေတာကို ငါ သိနေတယ် ဟုတ်လား" 

ချန်းကျော့ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။

လူတိုင်းမှာ လျှို့ဝှက်ချက်ရှိကြသည်၊ သူမကို မထိခိုက်သရွေ့ သူမ ဂရုမစိုက်ပေ။

သူမ၏ဂလင်းပြဿနာမှာ ဆရာဝန်တစ်ဦးဖြစ်လျှင် အကြိမ်အနည်းငယ်မြင်ရုံနှင့်တင် အများစုမှာ သိနိုင်ကြသဖြင့် သူ ဆရာဝန်နှင့် မည်သည့်အခါမျှ မပြသခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ သေချာပေါက် သိသွားလိမ့်မည်၊ သို့သော် သူ ဘာမှမပြောခဲ့ပေ။

ဤလျှို့ဝှက်ချက်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်လျှင် ချူမိသားစုမှာ ဗောင်းဗန်လှန်သွားနိုင်ပြီး သူ ဒါကို သိသွားချိန်တွင် ချက်ချင်း ပါးစပ်ပိတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါဆို နင် ငါ့ကို ခွင့်လွှတ်တာလား" ချန်းကျော့ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားပြီး ဤကိစ္စအတွက် သူ့ဘက်က တစ်ခုခု တောင်းဆိုလာမည်ဟု ထင်ထားခဲ့သည်။

"လုချင်းဟယ်ရဲ့ကိစ္စက ကုမိသားစုဖြစ်ဖို့ များတယ်၊ ဒါမှမဟုတ် ငါ့ဦးလေးလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်"

"သူလား?"

"နင် ကုမိသားစုဘက်ကို စုံစမ်းလိုက်၊ ငါ့ဦးလေးဘက်ကိုတော့ ငါ ကိုင်တွယ်မယ်"

"ကောင်းပြီ၊ ပြဿနာမရှိဘူး" ချန်းကျော့ သွားကြိတ်လိုက်သည်။ 

"ချင်းဟယ်ကို အနိုင်ကျင့်ရဲတယ်ပေါ့၊ ငါ သူ့ကို လုံးဝ ခွင့်မလွှတ်ဘူး"

အလုပ်ကိစ္စပြီးသောအခါ ချူမူချင်းသည် ချန်းကျော့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် စူးဝမ်ချင်းအသံကို အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ကြားနေရခြင်းအကြောင်းကို မည်သို့ မေးရမည်နည်းဟု စဉ်းစားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"နင်... ဘာမေးချင်လို့လဲ" ချန်းကျော့ သူမကို ကြည့်ကာ အနည်းငယ် လန့်သွားသည်။

"ဒါကတော့..." စီးပွားရေးလောကမှာ နည်းဗျူဟာတွေ ကြွယ်ဝပြီး တစ်ခါမျှ မရှုံးနိမ့်ဖူးသော ချူမူချင်းမှာ ဤအခိုက်အတန့်တွင်တော့ စကားပြောရန် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေသည်။ 

"ယာယီ အမှတ်အသား ပြုပြီးရင်... ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတွေ ရှိတတ်လား"

"ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးလား" ချန်းကျော့ မေးစေ့ကို ပွတ်လိုက်သည်။

 "နင်က စမ်းကြည့်ချင်လို့လား"

"......"

ချန်းကျော့ ထိုအကြည့်ကြောင့် လန့်သွားပြီး စကားကို အမြန် ပြောင်းလိုက်သည်။ 

"Alpha မှာတော့ မရှိပါဘူး၊ Omega မှာတော့ ရှိတတ်တယ်၊ ဥပမာ  အားအင်ကုန်ခမ်းတာ၊ အိပ်ချင်တာ၊ ပြီးတော့ ကိုယ်ဝန်ဆောင် တုံ့ပြန်မှု အတုတွေတောင် ဖြစ်တတ်တယ်"

"ကိုက်ညီမှု မြင့်မားနေရင်ရော?"

"ဒါဆိုရင် ပိုလို့တောင်မရှိဘူး"

"ကိုက်ညီမှု မြင့်မားလေလေ နင်တို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် ထိတွေ့မှုက ပိုပြီးလိုက်ဖက်လေလေပဲ၊ အဲ့ဒါက လုပ်ရတာ ပျော်စရာကောင်းမှာပဲ၊ ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး နေလို့မကောင်းဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

"......"

"နင် အဲ့ဒီ အောက်လုံးတွေကို ခဏလောက် ဖယ်ထားလို့ရမလား" ချူမူချင်း ရွံရှာစွာဖြင့် "နင်က ဘာလို့ ပါးစပ်ဖွင့်လိုက်ရင်..."

"အစ်မ၊ နင်က အမှတ်အသားအကြောင်း ပြောချင်တာ မဟုတ်လား"

ချန်းကျော့ ပြောရင်း အသံမှာ တဖြည်းဖြည်း တိုးသွားသည်။

"ဒါက ဖြစ်နိုင်မလား... ငါ သူ့ကို အမှတ်အသား လုပ်လိုက်ပြီးကတည်းက သူ့အသံကို ခဏခဏ ကြားနေရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူက ပါးစပ်မဟဘူး၊ သူ့ရဲ့ အတွေးတွေကိုပဲ ငါ ကြားနေရတာ"

ချန်းကျော့ မေးလိုက်သည်။ 

"နင် သေချာကြားရတာလား၊ နင့်နားနဲ့ ကြားရတာလား"

ချူမူချင်း အလေးအနက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ဒီလိုဖြစ်နေတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ"

"အမှတ်အသား လုပ်ပြီးကတည်းက ခဏခဏကြားရတာ၊ အများအားဖြင့် ညဘက်တွေမှာပဲ"

အဖြေပေးပြီးနောက် ချူမူချင်း တစ်ခုခုမှားနေပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

"အစ်မချင်း၊ ငါ ဒီနယ်ပယ်မှာ သိပ်ပြီးမကျွမ်းကျင်ဘူး။ နင့်ကို စိတ်ရောဂါအထူးကု နံပါတ်တစ်ခု ပေးလိုက်ရမလား"

ချူမူချင်း: "......"