🐍Chapter 106
သူတို့၏ မိတ်ဖက် အခမ်းအနားသို့ တက်ရောက်ရန် လုရှောင်ဟွမ်၏ ကတိများ ရရှိပြီးနောက် ယင်ရှောင်ရှောင်း နှင့် မော့လောင်တ တို့သည် တစ်ဖန် ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။
မော့လောင်တကြောင့် ယင်ရှောင်ရှောင်းနှင့် မော့လောင်တ တို့သည် မော့မြွေနယ်မြေကိုသွား၍ နောက်ဆုံးတွင် သူနှင့်ယင်ရှောင်ရှောင်းတို့ လက်တွဲဖော်ဖြစ်လာတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း မော့မြွေများအား အသိပေးရန် သွားရောက်ခဲ့ကြသည်။
ဖေဖေမော့နှင့် မေမေမော့၏ မျက်နှာများတွင် ကြောက်စရာကောင်းသောအမူအရာများရှိသည်။ မော့လောင်အာ နှင့် မော့လောင်စန်း တို့၏ မျက်နှာများတွင်လည်း ပို၍ ဆိုးရွားသော အမူအရာများပင် ရှိခဲ့သည်။ မော့လောင်အာ ဘေးတွင်ရပ်နေသော မော့တာမော့၏မျက်နှာသည် မော့တာမော့ တွေးနေသည့်အကြောင်းကို မြွေတစ်ကောင်မှ မပြောနိုင်သောကြောင့် သူ့မျက်နှာက ခံစားချက်မရှိသလိုဖြစ်နေခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း သူ့မိသားစုက သဘောတူသည်ဖြစ်စေ၊ မတူသည်ဖြစ်စေ မော့လောင်တ နှင့် ယင်ရှောင်ရှောင်း တို့၏ လက်တွဲဖော်ဖြစ်ရန် ဆုံးဖြတ်ချက်သည် ပြောင်းလဲသွားမည်မဟုတ်ပေ။
အဖေ မော့ နဲ့ အမေ မော့ က ယင်ရှောင်ရှောင်း စိတ်ကူးထားတာနဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေရင် ဒုက္ခမဖြစ်စေဘူးလား... ပြီးတော့ ဒေါသလည်း မထွက်နိုင်ဘူးလား...
သူတို့၏ အလွန်ကြောက်စရာကောင်းသော အမူအရာများမှလွဲ၍ ဖေဖေ မော့နှင့် မေမေမော့ သည် အမှန်တကယ်ပင် ဘာမှ မပြောပေ။ မော့လောင်တ သည် မေမေမော့ နှင့် ဖေဖေမော့ တို့က ထိုကဲ့သို့ တုံ့ပြန်မည်ကို သူသိထားသော်လည်း ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။
မော့လောင်တနှင့် ယင်ရှောင်ရှောင်း တို့၏ မိတ်ဖက်အခမ်းအနားသို့ လာခြင်းနှင့် တက်ရောက်ခြင်းအတွက် ဖေဖေမော့ နှင့် မေမေ မော့ က သူတို့ တွေးထားပြီး ဖြစ်ကြောင်းပြောခဲ့သည်။ မော့လောင်အာ နှင့် မော့လောင်စန်း တို့က တက်ရောက်မည်မဟုတ်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။ မော့တာမော့သည် အလွန်လျင်မြန်စွာဖြင့် တက်ရောက်မည်ဟု စိတ်အားထက်သန်စွာ ကတိပေးလိုက်သောကြောင့် မော့လောင်အာ၏ အမူအရာသည် ပို၍ပင် ကြောက်စရာကောင်းသွားစေသည်။
မော့မြွေမျိုးနွယ်စုမှ မော့မြွေများက နောက်ဆုံးတွင် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်သည် သူ့လက်တွဲဖော်နှင့် မိတ်ဖွဲ့တော့မည်ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါတွင် သူတို့သည် ၎င်းတို့၏ ရင်ဘတ်များကို အမြီးများဖြင့် ပွတ်သပ်ကာ တက်ရောက်ရန် လေးနက်စွာဖြင့် ဝမ်းမြောက်ကြောင်း ဖော်ပြခဲ့ကြသည်။ တကယ်တွင် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်စီ၏ မိတ်ဖက် အခမ်းအနားများကို မော့မြွေမျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးက အမြဲမြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ သို့ရာတွင် ၎င်းသည် များသောအားဖြင့် မော့မြွေများသာဖြစ်ပြီး အခြားမြွေပွေးများမဟုတ်ပေ။ မော့လောင်တနှင့် ယင်ရှောင်ရှောင်း တို့၏ မိတ်ဖက် အခမ်းအနား အတွက် ယခုအကြိမ်တွင် ၎င်းတို့၏ နယ်မြေများတွင် ကျင်းပခြင်း မရှိသော်လည်း တက်ရောက်မည့်မြွေပွေး အများအပြား ရှိလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်၏ မိတ်ဖက် အခမ်းအနားတွင် အခြားသော မြွေပွေးများနှင့် မြွေပွေးအများစု ပါဝင်ခြင်းက အတော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းမည် ဖြစ်သည်။ မြွေပွေးမှ မြွေပွေးသို့ ကွဲပြားသော စိတ်ဝင်စားစရာက မည်သို့ဖြစ်မည်နည်း။
တစ်ဖန် မော့လောင်တ နှင့် ယင်ရှောင်ရှောင်း တို့သည် မော့မြွေနယ်မြေတွင် အချိန်ကြာအောင်မနေဘဲ ကမန်းကတန်းထွက်ခွာသွားခြင်းမပြုမီ လူတိုင်းကိုသတင်းပြောပြပြီးနောက် သူတို့၏နောက်ထပ်ခရီးဖြစ်သော သင်္ချိုင်းဟောင်းဆီသို့ အပြေးအလွှားသွားကြသည်။
အိုး မှန်တယ်.. ပြောဖို့မေ့သွားတယ်..
ယခုတစ်ခေါက်ပြန်ရောက်သောအခါ မော့လောင်တ နှင့် ယင်ရှောင်ရှောင်း တို့က မော့လောင်စန်း နှင့် မော့တာအာ တို့ အတူရှိနေကြောင်း အကြောင်းကြားခဲ့သည်။ မော့တာအာသည် မော့လောင်တ၏ လက်တွဲဖော် ဖြစ်မလာသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် မော့လောင်တ ၏အိမ်တွင် နှစ်မြုပ်ထားဆဲဖြစ်သည်။
မော့လောင်တနှင့် ယင်ရှောင်ရှောင်း တို့သည် ကျိခန်းနှင့် ကျိကျောက် တို့က ဧည့်သည်များကို တွေ့လိမ့်မည်ကို မသိခဲ့ကြပေ။ ထို "လူ" နှစ်ယောက်က ဧည့်သည်များကို တွေ့ခဲ့လျှင် ယင်ရှောင်ရှောင်းနှင့် မော့လောင်တ၏ အခမ်းအနား၌ ပါဝင်ဖို့ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ကျိခန်း နှင့် ကျိကျောက် တို့သည် သင်္ချိုင်းဟောင်း၏ နယ်နိမိတ်များမှ မထွက်ခွာသွားနိုင်ကြသည်ကိုလည်း မေ့၍မရပေ။ သို့သော်လည်း ယင်ရှောင်ရှောင်းသည် အစက ကျိခန်း နှင့် ကျိကျောက် ကို အသိပေးချင်ခဲ့သော်လည်း ကျိခန်း နှင့် ကျိကျောက်ကြောင့်သာမဟုတ်ပါက သူသည် ဤတစ်သက်တွင် မြွေတစ်ကောင်အဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားလာနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ သူနှင့် မော့လောင်တတို့ အတူတူနေဖို့လည်း မဖြစ်နိုင်ပေ။
ထို့အပြင် ယင်ရှောင်ရှောင်း က ကျိခန်း ကို သူတို့၏ကောင်းချီးကို ပေးစေချင်သည်။
ယင်ရှောင်ရှောင်းနှင့် မော့လောင်တ တို့သည် သင်္ချိုင်းဟောင်းသို့ ပြန်သွားကြသည်မှာ တစ်နှစ်နီးပါး ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ဒါသည် သာမာန် မဟုတ်ပေ၊ မြွေပွေးများ၏ သက်တမ်းရှည်သောကြောင့် တစ်နေရာတည်းတွင် ထာဝရနေရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဆယ်နှစ်၊ အနှစ်နှစ်ဆယ် သို့မဟုတ် သုံးဆယ်လောက် အိမ်မပြန်လျှင်လဲ ထိုတောင်ပေါ်တွင် အိမ်တစ်လုံး အမြဲရှိမြဲဖြစ်သည်။
ယင်ရှောင်ရှောင်း နှင့် မော့လောင်တ သည် ထိုနေရာသို့ ပထမဆုံးရောက်ရှိလာသည့်အချိန်ကတည်းက ယခုအထိ သင်္ချိုင်းဟောင်း၏ပတ်ဝန်းကျင်သည် မပြောင်းလဲသွားပေ။ သို့သော် ထိုအချိန်က ခံစားချက်နှင့် ယခု ခံစားချက်က လုံးဝ မတူပေ။
"ကျိခန်းလား... မင်းအဲဒီမှာရှိလား..."
ယင်ရှောင်ရှောင်း ၏ ရှင်းလင်းပြတ်သားသော အသံသည် သင်္ချိုင်းဟောင်း၏ ကန့်သတ်နယ်မြေအတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ သို့သော်လည်း အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် တုံ့ပြန်မှု မရှိခဲ့ပေ။
ယင်ရှောင်ရှောင်း အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားသည်။ မော့လောင်တ သည် ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး နှစ်သိမ့်ရန် ယင်ရှောင်ရှောင်း ၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။
“သူတို့ အတူတူမရှိခဲ့တာ တော်တော်ကြာပြီဆိုတော့ ပြောစရာစကားတွေ အများကြီးနဲ့ လုပ်စရာတွေ အများကြီး ရှိနေမှာ သေချာတယ်... မလွှဲမရှောင်သာတဲ့ တစ်နေ့ကျရင် သူတို့ ထွက်လာလိမ့်မယ်...”
ယင်ရှောင်ရှောင်း သည် မော့လောင်တကို တိတ်တဆိတ်ကြည့်နေသည်။
ပြောစရာစကားတွေနဲ့ လုပ်စရာတွေ အများကြီးက ဆယ်နှစ်တောင် မလုံလောက်သေးဘူးလား... ယင်ရှောင်ရှောင်း အတွက် ကျိကျောက်က ကျိခန်းမထွက်လာအောင် တမင်သပ်သပ်တားထားပုံပဲ...
ဟုတ်သည်၊ ဒါက မှန်သည်ဟု ထင်ရသည်။ သို့သော် ကျိခန်း နှင့်ကျိကျောက် တို့ဘက်က ကြည့်လျှင် အနှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာကြာပြီးနောက် ဆယ်နှစ်က ဘာမှမပြောပလောက်ပေ။
ယင်ရှောင်ရှောင်း ၏ နှုတ်ခမ်းများ ကွေးကောက်သွားပြီးအော်လိုက်သည်။
"ကျိခန်း... မော့လောင်တ နဲ့ ငါက လက်တွဲဖော်ဖြစ်တော့မှာ... မင်းထွက်လာရင် မင်းငါ့ကို ဂုဏ်ပြုလက်ဆောင် ပေးရမယ်...."
ယင်ရှောင်ရှောင်းနှင့် မော့လောင်တ တို့က အော်ဟစ်ပြီး ထွက်သွားသော်လည်း ယင်ရှောင်ရှောင်း နှင့် မော့လောင်တ မထွက်ခွာခင်မှာပင် သင်္ချိုင်းဟောင်း၏ ကျောက်တံခါး၌ အပေါက်ငယ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့သည်။ အတွင်းပိုင်းမှ အနုစိတ်စွာ ထွင်းထုထားသော ကျောက်စိမ်းတုံးများစွာ ထွက်လာသည်။
အံ့အားသင့်သွားသော ယင်ရှောင်ရှောင်း သည် ကျောက်တံခါးဆီသို့ အမြန်ပြေးသွားသည် ။ မဝင်ခင်မှာပင် အပေါက်သေးသေးလေးက ပျောက်သွားသည်။
ယင်ရှောင်ရှောင်း: “…..”
မော့လောင်တသည် ကျောက်စိမ်းပုံကြီးတစ်ခုထဲသို့ လှိမ့်ဝင်သွားကာ အမြီးဖြင့် ၎င်းတို့ကိုစုစည်းလိုက်ပြီး ယင်ရှောင်ရှောင်း ကို အဓိပ္ပါယ်ရှိသောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ယင်ရှောင်ရှောင်း သည် မကျေမနပ်ဖြစ်ကာ ကျန်နေသော ကျောက်စိမ်းနှစ်တုံးကို စုဆောင်းကာ မော့လောင်တနောက်သို့ လိုက်သွားခဲ့သည်။
ယင်ရှောင်ရှောင်းနှင့် မော့လောင်တ တို့က ကျောက်စိမ်းကို သူတို့အိမ်တွင် ထည့်ထားကြသည်။
"အရူးပေါက်လေး... မင်းက ဘယ်သူ့ကို အကြောင်းကြားဖို့ လိုသေးတာတုန်း.."
ယင်ရှောင်ရှောင်း ခဏလောက်စဉ်းစားပြီးပြောလိုက်သည်။
"ကျိုးဖုန်း နဲ့ ဝမ့်ယန်ကျန်း.. ရှုံးဟွီ၊ မင်ရှဲ နဲ့ တခြားသူတွေ…အဲဒါတွေပြီးရင် မရှိတော့ဘူး...”
သူပြောပြီးသည်နှင့် ယင်ရှောင်ရှောင်း အနည်းငယ် စိတ်အားငယ်သွားသည်။
ဒီလိုကြည့်တော့ သူ့မှာ သူငယ်ချင်းတွေ သိပ်မရှိဘူး... လုရှောင်ဟွမ် ရဲ့မိသားစုက သာမန်လို့ ယူဆလို့ရတဲ့ သူငယ်ချင်းလောက်ပဲ ရှိပုံရတယ်...
"ကျိုးဖုန်း နဲ့ ဝမ့်ယန်ကျန်းလား...."
မော့လောင်တ ထပ်ခါထပ်ခါမေးသည်။
“ဒီနှစ်ယောက်က လူသားတွေလေ...အကြောင်းကြားရအုံးမှာလား...”
"ဒါပေါ့... ကျွန်တော်တို့ သူတို့ကို အကြောင်းကြားရမယ်..."
ယင်ရှောင်ရှောင်း က မတုန်မလှုပ်ပြောလိုက်သည်။ ကျောခိုင်းလိုက်လျှင်လဲ သူ့ဆီတွင် သူငယ်ချင်းအနည်းငယ်ပင် ရှိလိမ့်မည်။
"သူတို့နှစ်ယောက်က လူသားတွေဖြစ်နေရင်တောင် ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်းတွေပဲလေ.. ကျွန်တော်က လက်ထပ်တော့မှာ၊ ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ မိတ်ဖက်အခမ်း အနားကို ကျင်းပတော့မှာကို သူတို့ကို မဖိတ်လို့ ဘယ်လိုလုပ်ရမှာလဲ...”
မော့လောင်တ က မကန့်ကွက်တော့ပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လူနှစ်ယောက်ထပ်ထည့်ခြင်းက ဘာမှဖြစ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
"မင်းက ထူးဆန်းတဲ့မြွေတွေကို အကြောင်းကြားမှာလား.. ဒါပေမယ့် သူတို့ရောက်နိုင်မယ့်လမ်းမရှိဘူး..."
"ဟင်... ဘာလို့လဲ ... အရွယ်အစားကို စိတ်ပူတယ်ဆိုရင် သူတို့က ကျုံ့ပြီး လာလို့ရတယ်လေ...”
ယင်ရှောင်ရှောင်း က ပြောသည်။
"ဒါက အရွယ်အစား ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး..."
မော့လောင်တက ခေါင်းခါသည်။
“ထူးဆန်းတဲ့မြွေတွေအားလုံးက ချောက်ကမ်းပါးအောက်ခြေကနေ မတက်နိုင်ကြဘူး... ထူးဆန်းတဲ့ မြွေတွေဟာ မျိုးမတူတဲ့ဘဝသွင်ပြင်နဲ့ဒီတောင်ကို ခြေချလာတဲ့ အချိန်မှပဲ ချောက်ကမ်းပါးအောက်ခြေကနေ တောင်တန်းတွေဆီကိုတက်လာနိုင်မှာ ...”
မော့လောင်တ၏ ရှင်းလင်းချက်သည် မရှင်းမလင်းနှင့် ဒွိဟဖြစ်နေသော်လည်း ယင်ရှောင်ရှောင်း က နားလည်ဆဲဖြစ်သည်။ ထူးဆန်းသောမြွေများတွင် ချောက်ကမ်းပါးအောက်ခြေမှ အလွယ်တကူ မထွက်ခွာသွားနိုင်သော အလွန်ပြင်းထန်သော စကားလုံးတစ်လုံးရှိသည်။ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခြင်းမဟုတ်ပေ။
"အင်း ဒါဆို.... ငါတို့က သူတို့ကို အကြောင်းပဲကြားလိုက်မယ်လေ..."
ယင်ရှောင်ရှောင်း က နောက်ဆုံးတွင် စိတ်မကောင်းသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ဒါဆို ချောက်အောက်ခြေကို အရင်သွားရအောင် ...ဒီမှာ ငါတို့က ချောက်ကမ်းပါးရဲ့ အောက်ခြေနဲ့ နီးနေပြီ...”
မော့လောင်တ ပြောသည်။ ယင်ရှောင်ရှောင်း ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။
"ဟင်... လက်တွဲဖော်ဖြစ်လာမှာလား..."
ရှုံးဟွီ ၏ ခေါင်းကိုးလုံးသည် ယင်ရှောင်ရှောင်း ကိုကြည့်ရန် ဆန့်ထွက်ထားသည်။
ယင်ရှောင်ရှောင်း လန့်သွားပြီး ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းလိုက်သည်။
လှပပြီးတော့ နှစ်လိုဖွယ်ကောင်းတဲ့မျက်လုံးရှိပေမယ့် သူ့မျက်နှာကို အနီးကပ် စိုက်ကြည့်နေတဲ့ လူခေါင်းကိုးလုံးကို သူ မခံနိုင်သေးဘူး...
"ဒါဆို ရှောင်ရှောင်း က အသက်သုံးဆယ်ပြည့်တော့မယ်လို့ ဆိုလိုတာပေါ့..."
မင်ရှဲ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
ထူးဆန်းသောမြွေများ၏ဘဝသည် အဆုံးမရှိပေ။ သူတို့သည် အသက်မကြီး၊ မသေဘဲ၊ အချိန်ကုန်လွန်ခြင်းကို စိတ်မ၀င်စားကြပေ။ ထို့ကြောင့် နှစ်ပေါင်းမည်မျှကုန်ဆုံးသွားသည်ကို သတိမထားမိသည်မှာ သဘာဝအတိုင်းဖြစ်သည်။ ယခု ယင်ရှောင်ရှောင်းက အရွယ်ရောက်သည်အထိကြီးပြင်းလာပြီး သူသည် မော့လောင်တ နှင့် အဖော်ဖြစ်လာတော့မည်ဖြစ်သည်။ ထူးဆန်းသောမြွေများအားလုံးက အနည်းနှင့်အများ သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။
"မင်းနဲ့ မော့လောင်တ နဲ့ လက်တွဲဖော်ဖြစ်လာတာကို မတွေ့နိုင်လို့ စိတ်မကောင်းပါဘူး..."
ဟေးလီ ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အကြိမ်အနည်းငယ် လှည့်ပတ်နေသည်။
ယင်ရှောင်ရှောင်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"မင်းတို့ရဲ့ကောင်းချီးတွေကို ရရှိတာက ငါ့ကို ပျော်ရွှင်စေတယ်..."
ယင်ရှောင်ရှောင်း က ခေါင်းကို ငုံ့ကာ အနည်းငယ် တွေးလိုက်သည် ။
“တဟေးတန်နဲ့ ကျွန်တော် ခဏလောက်နေလို့ရတယ်... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော်အကြောင်းကြားဖို့လိုတဲ့ တခြားမြွေတွေ မရှိတော့ဘူး... တဟေးတန်နဲ့ ကျွန်တော်နေမယ်... ကျိုးဖုန်း နဲ့ ဝမ့်ယန်ကျန်း တို့ဆီသွားလည်ဖို့ပဲ ကျန်တော့တာ..."
မော့လောင်တ မကန့်ကွက်ပေ။ ယင်ရှောင်ရှောင်း ပြောခဲ့သည်က အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ အခမ်းအနားမစမီ ရက်အနည်းငယ်အလိုတွင် အမဲလိုက်ရန် ပြန်လာပါက ကျန်အချိန်များကို လှည့်လည်သွားလာခြင်းမှလွဲ၍ အခြားဘာမှမလုပ်ဘဲ ကုန်ဆုံးသွားမည်ဖြစ်သည်။ ယင်ရှောင်ရှောင်း ပျော်ရွှင်နေသရွေ့ ထိုနေရာတွင် နေရသည်မှာ အမှား မရှိပေ။
ထူးဆန်းသော မြွေများလည်း အလွန်ပျော်သွားကြသည်။ ယင်ရှောင်ရှောင်းနှင့် မော့လောင်တ၏ မိတ်ဖက်အခမ်းအနားတွင် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ပါဝင်ရန် မသွားနိုင်သော်လည်း ယင်ရှောင်ရှောင်း ဤနေရာတွင် ခဏလောက်နေခြင်းသည် အလွန်ကောင်းမွန်ပါသည်။
တကယ်တွင် ထူးဆန်းသောမြွေများသည် ယင်ရှောင်ရှောင်း အနားတွင် ရှိနေရခြင်းက ပျော်စရာနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားစရာများကို ရိုးရှင်းစွာ ခံစားရစေသည်။ ယင်ရှောင်ရှောင်းတွင် ဆန်းသစ်ပြီး အများနှင့်မတူသော စိတ်ကူးများ အမြဲရှိသည်။
ငါးလကြာသွားသည်။
ယင်ရှောင်ရှောင်း နှင့် မော့လောင်တ တို့သည် ချောက်ကမ်းပါးအောက်ခြေမှ ထွက်ခွာသွားကြသည်။
" ကျိုးဖုန်း နဲ့ ဝမ့်ယန်ကျန်း တို့ဆီ သွားလည်ရအောင်..."
ယင်ရှောင်ရှောင်း ကို မော့လောင်တ ၏ ကျောပြင်ပေါ်တွင် တင်ထားသည်။
“သြော် ငါတို့ အခု သွားပြီး အကြောင်းကြားလိုက်ရင် သူတို့က အခု ထွက်သွားမှာ... တကယ်တော့ လူတွေဟာ အရမ်းကိုမှ နှေးနှေးကွေးကွေးပဲ လှုပ်ရှားကြတာ... ငါတို့အိမ်ရောက်ဖို့ သူတို့အတွက် ရက်တော်တော်ကြာလိမ့်မယ်... လူသားတွေက အမှန်တကယ်ကို ဒုက္ခပေးနိုင်တဲ့ သတ္တဝါတွေပဲ...”
ဟုတ်သည်၊ ယင်ရှောင်ရှောင်းက ယခု မြွေများကို လုံးလုံးလျားလျား နှစ်သက်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ယင်ရှောင်ရှောင်း ၏ မျက်လုံးများတွင် လူသားများသည် မြွေများနှင့် လုံးဝ မယှဉ်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။
ယင်ရှောင်ရှောင်းက မော့လောင်တ ၏နောက်ကျောပေါ်တွင် စကားစမြည်ပြောဆိုသည်။ မော့လောင်တ က တိတ်တဆိတ် နားထောင်သည်။ တစ်ကြိမ်သာလျှင် သူသည် စကားအနည်းငယ်ဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။
ကျိုးဖုန်းနှင့် ဝမ့်ယန်ကျန်း ၏အိမ်သို့ရောက်သည့်အချိန်တွင် မွန်းတည့်ချိန်ရောက်နေပြီဖြစ်ပြီး သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ထိုနေရာတွင် ရှိနေကြသည်။
ယင်ရှောင်ရှောင်း သည် သူ့ကိုယ်သူ ကျေနပ်စွာကြည့်ကာ စားပွဲပေါ်တွင် ရပ်နေလိုက်သည်။
"တစ်လလောက်ကြာပြီးရင် တဟေးတန် နဲ့ ကျွန်တော်ဟာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မိတ်ဖက်အခမ်းနားကို ကျင်းပတော့မှာ... မင်းတို့နှစ်ယောက် အဲဒီကို အချိန်မီရောက်ရမယ် မင်းသိတယ်နော်...”
"အာ..."
ကျိုးဖုန်း နှင့် ဝမ့်ယန်ကျန်း စိတ်ရှုပ်သွားသည်။
မော့လောင်တ နဲ့ ယင်ရှောင်ရှောင်း တို့က ဒီလိုမျိုး ချစ်ခင်ကြတဲ့ဆက်ဆံရေးရှိနေတယ်ဆိုတာကို သူတို့နှစ်ဦး သိထားပေမဲ့ မြွေပွေးတွေက မိတ်ဖက်အခမ်းအနားလိုမျိုး တစ်စုံတစ်ခုကို ကျင်းပလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြဘူး...
"ငါတို့ လမ်းမရှာ တတ်ဘူး..."
ထိုမှသာယင်ရှောင်ရှောင်း သည် ကျိုးဖုန်း နှင့် ဝမ့်ယန်ကျန်း တို့၏ အနံ့ခံအာရုံကို အသုံးပြု၍ သူတို့အိမ်ရှာရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သတိရမိသည်။ ယင်ရှောင်ရှောင်း သည် စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် ခေါင်းကုတ်ရန် သူ၏အမြီးကို အသုံးပြုခဲ့သည်။
အခု ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ...
"ငါတို့ သူတို့ကို ခေါ်သွားလို့ရတယ်..."
မော့လောင်တ၏ အသံသည် လေးနက်သည်။
"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အချိန်ရှိသေးတယ်..."
မော့လောင်တ သည် ကျိုးဖုန်း နှင့် ဝမ့်ယန်ကျန်း ကို ကြည့်လိုက်သည် ။
"ဒါပေမယ့် သူတို့ နည်းနည်း မြန်မြန်သွားဖို့တော့လိမ့်မယ်..."
ဝမ့်ယန်ကျန်း တုန်လှုပ်သွားသည်။
မော့လောင်တ နဲ့ အတူတူ ခရီးသွားရမှာလား... ဘုရားသခင်... ဒါက တကယ်ကို ဆိုးရွားလွန်းတယ်...
ဝမ့်ယန်ကျန်း သည် မော့လောင်တ ၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို ပထမဆုံးမြင်ဖူးသည်ကို သတိရမိသည်။
မော့လောင်တ က ယင်ရှောင်ရှောင်း ကို ဒီနေရာမှာ မကြာခဏ လာစောင့်ရှောက်ပေမယ့်လည်း အခု သူတို့က မော့လောင်တ နှင့် တကယ်ကို ခရီးထွက်ရတော့မှာလား... မော့လောင်တက ဝမ့်ယန်ကျန်းကို တိုက်ခိုက်ဖို့ အကြောင်းပြချက်မရှိပေမဲ့လည်း ဝမ့်ယန်ကျန်းဆီမှာ မော့လောင်တနဲ့ပက်သတ်ပြီးတော့ ပြင်းထန်တဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အရိပ်ဆိုးတစ်ခု ရှိနေတုန်းပဲ...
ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနှင့် ကျိုးဖုန်းတွင် ထိုကဲ့သို့ သို့လောသို့လောအတွေးများ မရှိပေ။ မော့လောင်တနှင့် ပထမဆုံးသင်္ချိုင်းဟောင်းထဲတွင် တွေ့ခဲ့ပြီး မော့လောင်တက ပျော်ရွှင်သောအသွင်အပြင်ဖြင့် ဘေးတွင်ရပ်နေစဉ်တွင် ကျိကျောက်က အရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ကျိုးဖုန်းက လေးနက်စွာ သဘောတူလိုက်သည်။
အခုက နေ့လည်ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။ ကျိုးဖုန်း ၊ ဝမ့်ယန်ကျန်း ၊ မော့လောင်တ နှင့် ယင်ရှောင်ရှောင်း တို့သည် အတူနေခဲ့ကြပြီး မနက်ဖြန် ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်ထားကြသည်။
မြွေနှစ်ကောင်နှင့် လူနှစ်ယောက်ရောက်လာဖို့ တစ်လခွဲကျော်ကြာသည်။ သူတို့၏ခရီးပန်းတိုင်ကို ရောက်သည့်အချိန်က အခမ်းအနားကျင်းပမည့်နေ့နှင့် နီးကပ်နေပြီဖြစ်သည်။
မော့လောင်တနှင့် ယင်ရှောင်ရှောင်း တို့သည် အေးအေးဆေးဆေးပင်၊ အထူးသဖြင့် မော့လောင်တ၏ ကျောပြင်ပေါ်တွင် တစ်ချိန်လုံး လှဲလျောင်းနေခဲ့သော ယင်ရှောင်ရှောင်း ဖြစ်သည်။ ကျိုးဖုန်းနှင့် ဝမ့်ယန်ကျန်း တို့သည် ပို၍ စိတ်မကောင်းဖြစ်မိသည်မှာ သေချာပါသည်။
ယင်ရှောင်ရှောင်း နှင့် မော့လောင်တ တို့သည် ပထမဆုံးပြန်လာခဲ့ကြသည်။ ယင်တပိုင် နဲ့ တခြားသူများက မပြန်လာသေးပေ။ သူ့ဆီတွင် သူငယ်ချင်းနည်းလွန်းသည့်ပုံပေါက်သည်။ ယင်ရှောင်ရှောင်း အနည်းငယ် စိတ်ဓာတ်ကျသွားသည်။
အခြားမြွေတွေက သူငယ်ချင်းတွေ နဲ့ မိသားစု ကို ဆက်သွယ်ဖို့ နှစ်ဝက်ကြာအောင် အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့ပေမယ့် အဲဒီအစား သူက နောက်ပြောင်ကျီစယ်ရင်းငါးလကြာအချိန်ကို ကုန်ဆုံးသွားတယ်....
