Ch 7

Ch-7

• April 12 at 11:45 AM

ထို့ကြောင့် ရွာလူကြီးက အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းစွာဖြင့် စကားစလာသည်။ “ရှီးရှီးလေး၊ သမီး ဘယ်လိုတွေ တွေးနေတာလဲကွယ်၊ ငါတို့ရွာရဲ့ တောင်ပေါ်လမ်းပွင့်သွားတာ မှန်ပေမယ့် သမီးက တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်ရဖို့ အများကြီး ကြိုးစားခဲ့ရတာလေ...”

ရွာလူကြီး၏စကားများက ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ ဆက်ပြောရန် စကားလုံးရှာမရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားဟန်တူ၏။

ရွာလူကြီးက မိမိအကျိုးကို လိုလား၍ ပြောခြင်းဖြစ်ကြောင်း လီရှီးရှီး နားလည်သည်။ သို့သော် တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်ရခြင်းဆိုသည်မှာ ဇာတိမြေကို စွန့်ခွာသွားရမည်ဟု မဆိုလိုကြောင်း သူမ ယုံကြည်ထားသည်။ 

မိမိ၏ပညာရပ်များနှင့် အတွေ့အကြုံများကို အသုံးချကာ ဇာတိမြေကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်ခြင်းကသာ ပို၍တန်ဖိုးရှိမည် မဟုတ်လော။

ထို့ကြောင့် သူမ၏ တွေးခေါ်မြော်မြင်မှုနှင့် အနာဂတ်အစီအစဉ်များကို ရွာလူကြီးအား သေချာစွာ ရှင်းပြလိုက်သည်။

“သမီးက သေချာစဉ်းစားပြီးပြီဆိုတော့လည်း ဦးလေး မတားတော့ပါဘူးကွယ်၊ သမီးတို့မိသားစုရဲ့ မူလ ခြံဝင်းမြေနေရာက…....”

ဖမ်းလ်‌ဟောက်စ် ဖွင့်လှစ်မည့် နေရာအတိအကျကို အတည်ပြုပြီးသည်နှင့် သူမ၏ဖုန်းဆီမှ အသိပေးသံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဖုန်းကို ထုတ်ကြည့်လိုက်ရာ အက်ပ်မှ မက်ဆေ့ချ်အသစ်တစ်ခု ဝင်လာခြင်းဖြစ်သည်။

အက်ပ်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ဤသို့ရေးသားထားသည်။

[စနစ်အသိပေးချက်]။ ။ဖမ်းလ်‌ဟောက်စ်၏ နေရာကို ရွေးချယ်ပြီးဖြစ်ပါသည်။ ဆုလာဘ်ကိုလာရောက်ထုတ်ယူပါ။

လီရှီးရှီး လက်ချောင်းသွယ်သွယ်လေးများဖြင့် နှိပ်လိုက်သည်နှင့် ချိုမြိန်သောအသံလေးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

[စနစ်အသိပေးချက်]။ ။ဂုဏ်ယူပါသည်။ သင် ဆိုင်ကိုဖွင့်လှစ်ခွင့် ရရှိသွားပါပြီ။

တာဝန်အသစ် - ကျေးဇူးပြု၍ သုံးလအတွင်း သင်၏ ပထမဆုံးဧည့်သည်ကို လက်ခံပါ။

‘သုံးလတဲ့လား’ လီရှီးရှီး မျက်မှောင်ကြုတ်သွားမိသည်။ အချိန်က သိပ်ကို ကပ်လွန်းနေသည်။ 

သုံးလအတွင်း အိမ်ဆောက်ပြီးစီးနိုင်မည်လား ဆိုသည်ကိုထား၊ ပြီးစီးခဲ့လျှင်တောင် အနံ့အသက်များ ပျောက်ကင်းစေရန် အချိန်အတန်ကြာ လေဝင်လေထွက်ကောင်းအောင် ထားရဦးမည်ဖြစ်သည်။ 

သို့မဟုတ်ပါက အဆောက်အအုံပစ္စည်းများမှ ထွက်သော ဖော်မယ်လ်ဒီဟိုက်ဓာတ်ငွေ့များ ပြည့်နှက်နေပြီး လည်ပတ်သူများ၏ ကျန်းမာရေးကို ထိခိုက်စေနိုင်သည် မဟုတ်လော။

တာဝန်မပြီးမြောက်ပါက မည်သို့သောပြစ်ဒဏ်များ ကျရောက်လာမည်ကိုလည်း သူမ မသိပေ၊ သို့သော် လီရှီးရှီးက ဆက်လက်တွေးတောလိုက်သည်။ 

သူမတွင်သူမတွင် ဆုံးရှုံးစရာ ဘာမှမရှိတော့ပေ။ မိသားစုဟူ၍လည်း မရှိတော့သလို လက်ရှိပိုင်ဆိုင်ထားသော ငွေကြေးများကလည်း ဤအက်ပ်က ပေးထားခြင်းဖြစ်သည်။ သူမ၏ အသက်ကိုတော့ လာတောင်းမည် မဟုတ်လောက်ပေ။

ထို့ကြောင့် စိတ်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးထားကာ ဆိုင်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။ ဤအက်ပ်ထဲရှိ ဆိုင်မှာ နောက်ဆုံးတော့ ပွင့်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ဆိုင်ထဲသို့ ဝင်ကြည့်လိုက်ရာ ပစ္စည်းအနည်းငယ်သာ ဝယ်ယူခွင့်ပွင့်နေသေးကြောင်း တွေ့ရသည်။

ပထမဆုံး ပစ္စည်းပုံမှာ မြေစိုက်အိမ်ခြံဝင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ပစ္စည်းကို နှိပ်ကြည့်လိုက်ရာ ဤသို့ ဖော်ပြထားသည်။

[စနစ်အသိပေးချက်]။ ။အခြေခံအဆင့် မြေစိုက်အိမ်ခြံဝင်းငယ်။

ကုန်ကျစရိတ် - ယွမ် ၆၈၀,၀၀၀။

တည်ဆောက်ချိန် - ၃၀ ရက်။

(အပင်များ ရှင်သန်ကြီးထွားမှုကို ၁၀ ရာခိုင်နှုန်း ပိုမိုကောင်းမွန်စေသော စွမ်းရည်ပါဝင်သည်။)

‘ဟင်၊ ဒီဆိုင်က ငါ့အတွက် တိုက်ရိုက်ဆောက်ပေးမယ်ဆိုတဲ့ သဘောလား၊ ဒါဆို အလုပ်ရှုပ် တော်တော်သက်သာသွားတာပေါ့၊ ကြိုက်တယ်၊ သိပ်ကြိုက်တယ်'

ဤမြေစိုက်အိမ်ခြံဝင်း၏ ဈေးနှုန်းမှာ လက်ခံနိုင်စရာရှိသော်လည်း ပုံများကို သေချာကြည့်ကာ အခန်းအရေအတွက်ကို ရေတွက်ကြည့်လိုက်သည်။ တစ်၊ နှစ်၊ သုံး... မီးဖိုချောင်အပါအဝင် စုစုပေါင်း အခန်း ၁၄ ခန်းသာ ရှိသည်။ အနည်းငယ် သေးငယ်နေသည်ဟု ခံစားရသည်။

ဒုတိယတစ်ခုမှာ ကျောက်တုံးအိမ်ဖြစ်သည်။

[စနစ်အသိပေးချက်]။ ။အခြေခံအဆင့် ကျောက်တုံးအိမ်ငယ်။

ကုန်ကျစရိတ် - ယွမ် ၇၈၀,၀၀၀။

တည်ဆောက်ချိန် - ၃၅ ရက်။

(ခိုင်ခံ့မှုကို ၁၀ ရာခိုင်နှုန်း ပိုမိုအားကောင်းစေသည်)

ဤခြံဝင်းမှာ အနည်းငယ် ပိုကျယ်သော်လည်း ကျောက်တုံးအိမ်က ကြည့်ရသည်မှာ အနည်းငယ်ရိုးအီနေပြီး သူမ၏အလှအပခံစားမှုနှင့် သိပ်မကိုက်ညီလှဟု လီရှီးရှီးခံစားရသည်။

ထို့နောက် နောက်ထပ် နှစ်ခုကို ဆက်ကြည့်သော်လည်း လီရှီးရှီး သိပ်သဘောမကျလှပေ၊ ထိုစဉ် ဝါးအိမ်လေးတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူမ၏မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။

[စနစ်အသိပေးချက်]။ ။အခြေခံအဆင့် ဝါးအဆောက်အဦ ခြံဝင်းငယ်။

ကုန်ကျစရိတ် - ယွမ် ၁,၉၉၀,၀၀၀။

တည်ဆောက်ချိန် - ၅၅ ရက်။

(စိတ်ခံစားမှုကို ၁၀ ရာခိုင်နှုန်း ပိုမိုကောင်းမွန်စေပြီး သာယာသော ရာသီဥတုကို ၁၀ ရာခိုင်နှုန်း ပိုမိုရရှိစေသည်)

ဤဝါးအဆောက်အအုံမှာ သုံးထပ်ဖြစ်ပြီး အခန်းအရေအတွက်လည်း အလုံအလောက်ရှိသည်။ ဝါးအိမ်၏ဒီဇိုင်းမှာလည်း အလွန်ထူးခြားကာ ဆွဲဆောင်မှုရှိ၏။ သို့သော် ခြင်များလွန်းနေမည်ကို သူမ အနည်းငယ် စိုးရိမ်မိသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူမ၏အာရုံများက နောက်ထပ်တစ်ခုဆီသို့ ရောက်သွားသည်။

[စနစ်အသိပေးချက်]။ ။အခြေခံအဆင့် တရုတ်ရိုးရာ အုတ်နှင့်အုတ်ကြွပ် အဆောက်အဦ ခြံဝင်းငယ်။

ကုန်ကျစရိတ် - ယွမ် ၂,၂၀၀,၀၀၀။

တည်ဆောက်ချိန် - ၇၅ ရက်။

(သန့်ရှင်းမှုကို ၁၀ ရာခိုင်နှုန်း ပိုမိုကောင်းမွန်စေပြီး နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်စေမှုကို ၁၀ ရာခိုင်နှုန်း ပိုမိုရရှိစေသည်)

ဤအဆောက်အအုံမှာလည်း သုံးထပ်ဖြစ်ပြီး အခန်းများစွာ ပါဝင်သည်။ ဖုန်းထဲရှိ ပုံများအရ အဖြူရောင်နံရံများနှင့် မီးခိုးရောင် အုတ်ကြွပ်မိုးများဖြင့် အလွန်ပြေပြစ်လှပသည်။ လီရှီးရှီး အလွန်သဘောကျသွားသော်လည်း ကုန်ကျစရိတ်ကတော့ သဘာဝကျကျပင် များစွာပိုမိုမြင့်မားနေသည်။

ခေတ္တမျှ စဉ်းစားချင့်ချိန်ပြီးနောက် သူမသည် ပို၍ဈေးကြီးသော အရာကိုသာ ရွေးချယ်လိုက်သည်။ အကြောင်းမှာ ဤတရုတ်ရိုးရာ အုတ်ကြွပ်အဆောက်အအုံ ခြံဝင်းငယ်လေးတွင် ရေကန်ငယ်လေးတစ်ခုလည်း ပါဝင်နေခြင်းက သူမကို အလွန်ကျေနပ်စေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ဤသို့ဖြင့် မြို့ထဲတွင် အိမ်အလှဆင်ကုမ္ပဏီ သွားရှာရမည့် အလုပ်လည်း သက်သာသွားခဲ့သည်။ လှပသေသပ်သော ကိုယ်ပိုင်ဖမ်းလ်‌ဟောက်စ်လေးတစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ရမည်ဆိုသည့် အတွေးက သူမ၏ရင်ဘတ်ထဲတွင် လှိုက်မောဖွယ်ရာ မျှော်လင့်ချက်များကို တိုးပွားစေခဲ့သည်။

ရွာလူကြီးက လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများ ပြီးစီးပြီဟု သူမကို အကြောင်းကြားချိန်တွင် ၇ ရက်ပင် ကြာမြင့်နေပြီဖြစ်သည်။ လုပ်ငန်းစဉ်များ ပြီးစီးသည်နှင့် သူမသည် ဆိုင်တွင် ချက်ချင်း အော်ဒါတင်လိုက်သည်။ 

ထိုအချိန်တွင် သူမ၏ ဘဏ်ကတ်မှလည်း အသိပေးချက်တစ်ခု ဝင်လာပြီး ယွမ် ၂,၂၀၀,၀၀၀ ကို ဖြတ်တောက်သွားကြောင်းနှင့် လက်ခံရရှိသူ၏အကောင့်မှာ ‘XX ဆောက်လုပ်ရေးကုမ္ပဏီ’ ဖြစ်ကြောင်း ပြသနေသည်။

ကြည့်ရသည်မှာ အတော်လေး တရားဝင်ဆန်ပြီး မည်သည့်နေရာတွင်မှ အားနည်းချက် ရှာမတွေ့နိုင်ပေ။ ဤအက်ပ်က တကယ်ကို အစွမ်းထက်လွန်းလှသည်။ လီရှီးရှီး ရင်ထဲမှ လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ချီးကျူးမိလိုက်၏။

ငွေချေပြီး တစ်နာရီခန့်အကြာတွင် သူမသည် အိမ်ထဲတွင် ကွေးကွေးလေးထိုင်ကာ လက်တော့ပ်ပေါ်တွင် စာရိုက်ရင်း အွန်လိုင်းမှတစ်ဆင့် သူများအတွက် အလွတ်တန်း ပရိုဂရမ်ရေးဆွဲခြင်း အလုပ်ကို လုပ်ကိုင်နေသည်။ 

ဤအက်ပ်က အလွန်မှော်ဆန်သည်ဟု ထင်ရသော်လည်း သူမအနေဖြင့် အပြည့်အဝမှီခိုနေ၍တော့ မဖြစ်ပေ။ သူမကိုယ်တိုင်လည်း ငွေရှာနိုင်စွမ်း မရှိသူ မဟုတ်ချေ။ 

ကိုယ်ပိုင်ကြိုးစားအားထုတ်မှုဖြင့် ဘဝကို ရပ်တည်နိုင်ရမည်ဟူသော မာနလေးတစ်ခု သူမတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် အပြင်ဘက်မှ ဆူညံသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အိမ်ပြင်ထွက်ကြည့်လိုက်ရာ အဝေးမှနေ၍ မီနီဗင်ကားတစ်စီးနှင့် ၎င်းနောက်မှ ကုန်တင်ကားကြီးနှစ်စီး မောင်းနှင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ မကြာမီမှာပင် ထိုကားကြီးများက သူမ၏ရှေ့တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။

သူမထက် ခေါင်းတစ်လုံးခန့် ပိုမိုအရပ်ရှည်ပြီး တောင့်တင်းခိုင်မာသော ခန္ဓာကိုယ်ရှိသည့် အမျိုးသားတစ်ဦးက ဦးဆောင်ဆင်းလာသည်။ 

“မင်္ဂလာပါ ခင်ဗျာ။ ကျွန်တော်တို့က XX ဆောက်လုပ်ရေးကုမ္ပဏီကပါ။ အခြေခံအဆင့် တရုတ်ရိုးရာ အုတ်နှင့်အုတ်ကြွပ် အဆောက်အအုံခြံဝင်းငယ်ကို လာဆောက်ပေးတာပါ”

လီရှီးရှီး အသက်ရှူမှားသွားမိသည်။ ‘မြန်လွန်းလှချည်လား’ 

သူမတောင် အိမ်ကို သေချာရှင်းလင်းရသေးသည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ထိုသူများ ရောက်လာပြီဖြစ်သဖြင့် ပြန်လွှတ်လိုက်၍လည်း မဖြစ်နိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် သူမက “ခဏလောက် စောင့်ပေးကြပါရှင်။ ကျွန်မ အိမ်ကို ရှင်းလိုက်ပါဦးမယ်၊ ရှင်တို့ အရင်နားနေကြပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဤအက်ပ်က လူများကို မည်သို့ စီစဉ်ပေးသနည်းဟု တွေးတောရင်း ရှေ့မှ တောင့်တင်းခိုင်မာသော အမျိုးသားကို လီရှီးရှီး စပ်စုလိုသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ရှေ့မှ အမျိုးသားက အနည်းငယ်တောင့်တင်းနေသော လေသံဖြင့် ပြန်ပြောသည်။ “ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး စတင်မယ့်အချိန်ကို သတ်မှတ်ပေးပါ”

လီရှီးရှီးက တွေဝေစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ “နောက်တစ်နာရီနေရင်ရော ရမလား” 

“လက်ခံရရှိပါတယ်။ ယခုအချိန်သည် ဧပြီလ ၁၂ ရက်နေ့၊ နံနက် ၉ နာရီ ဖြစ်ပါတယ်။ ယနေ့ နံနက် ၁၀ နာရီတွင် ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းများ စတင်မည်ဖြစ်ပြီး ဇွန်လ ၂၃ ရက်နေ့တွင် ပြီးစီးမည်ဖြစ်ပါတယ်”

သူက စက်ရုပ်များလားဟု လီရှီးရှီး သံသယဝင်မိသော်လည်း သူ၏ အသွင်အပြင်မှာမူ ထိုသို့သောလက္ခဏာများ လုံးဝမတွေ့ရပေ။ အိမ်ကို ရှင်းလင်းရဦးမည်ဖြစ်ရာ ထိုအကြောင်းကို သေချာစူးစမ်းနေရန် သူမတွင်အချိန်မရှိတော့ပေ။

ကံကောင်းစွာဖြင့် အိမ်ထဲတွင် ပစ္စည်းများများစားစား မရှိလှပေ။ အဘိုးနှင့်အတူ ရိုက်ထားသော ဓာတ်ပုံတစ်ပုံမှလွဲ၍ စောင်အဟောင်းအချို့နှင့် အခြားပစ္စည်း အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။ 

သူမ၏ ခရီးဆောင်အိတ်ထဲတွင် အဝတ်အစားများ အားလုံးပါပြီးဖြစ်ရာ ပစ္စည်းအားလုံးကို ပစ်ကပ်ကားပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။ လီရှီးရှီးသည် တောင်အောက်ရှိမြို့လေးတွင် နှစ်လကျော်ခန့် အိမ်ငှားနေထိုင်ရန် စီစဉ်ထားသည်။

သူမအိမ်မှ လှုပ်ရှားမှုများကို မြင်သောအခါ ဒေါ်လေးဝမ်က လှမ်းမေးလိုက်သည်။

“ရှီးရှီးလေး... နင့်အိမ်ကို လူတွေအများကြီးလာနေကြတာ ဘာကိစ္စလဲကွယ့်”

“အော်... ဒေါ်လေးဝမ်၊ သူတို့က အိမ်လာဆောက်ပေးကြတာပါ၊ သမီးက အိမ်မှာ ဖမ်းလ်‌ဟောက်စ်ဖွင့်မယ်လို့ ပြောထားတယ်လေ၊ အဲဒါ အိမ်ပုံကြမ်းဆွဲမယ့်သူ ရှာထားပြီးတော့ အခု ဆောက်လုပ်ရေး စတင်တော့မလို့”

“ဒီလောက်တောင် မြန်တာလား” ဒေါ်လေးဝမ်က အသံကိုနှိမ့်ကာ လီရှီးရှီး၏လက်မောင်းကို ဆွဲရင်း ပြောလိုက်သည်။ “ဒီလူတွေက ယုံရပါ့မလားကွယ်၊ အလိမ်ခံရတာမျိုး မဖြစ်စေနဲ့နော်”

ဒေါ်လေးဝမ်က မိမိအပေါ် စိုးရိမ်သဖြင့် ပြောနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း လီရှီးရှီးသိသော်လည်း အခြေအနေကို ရှင်းပြရန် ခက်ခဲနေသဖြင့် သဘာ၀ကျကျသာ ဖြေလိုက်သည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့ ဒေါ်လေးဝမ်ရဲ့၊ သမီးရဲ့ သူငယ်ချင်းက မိတ်ဆက်ပေးထားတာပါ၊ သူငယ်ချင်း မျက်နှာကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် သူတို့က လာမှာတောင်မဟုတ်ဘူး၊ အားလုံးက တကယ်ကို ယုံကြည်စိတ်ချရတဲ့ သူတွေချည်းပါပဲ”

“ဒါဆိုရင်လည်း သေချာစောင့်ကြည့်ထားဦးနော်၊ ပစ္စည်းတွေ ခိုတာဘာညာ မဖြစ်စေနဲ့” ထို့နောက် ဒေါ်လေးဝမ်က လီရှီးရှီးနောက်ရှိ ပစ်ကပ်ကားပေါ်မှ အထုပ်အပိုးများကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ “ဒီအထုပ်အပိုးတွေအများကြီးနဲ့ ဘယ်သွားမလို့လဲ”

“အော်... လောလောဆယ်တော့ တောင်အောက်မှာ အိမ်သွားငှားနေမလို့ပါ”

“ဘာလို့ အဲဒီပိုက်ဆံတွေ အကုန်ခံနေမလဲကွယ်၊ ဒေါ်လေးအိမ်မှာပဲ လာနေပါလား၊ နင့်အစ်ကို ရှောင်ဖုန်းက အပြင်မှာ အလုပ်လုပ်တော့ အိမ်ကို သိပ်ပြန်မလာဖြစ်ပါဘူး၊ သူ့အခန်းက အလွတ်ကြီးပါ၊ ဒေါ်လေး အိပ်ရာခင်းတွေလျှော်လိုက်မယ်၊ နင် အဲဒီမှာပဲ ဝင်နေလိုက်လေ”

ထိုသို့ပြောရင်း ဒေါ်လေးဝမ်က အိပ်ရာခင်းများလျှော်ရန် အိမ်ထဲသို့ ဝင်ဖို့လုပ်လိုက်သည်။ ယနေ့ နေသာသဖြင့် ယခုလျှော်ပါက ညနေဆိုလျှင် ခြောက်သွားပေမည်။

လီရှီးရှီးက ဒေါ်လေးဝမ်ကို အမြန်လှမ်းဆွဲကာ ပြောလိုက်သည်။ “ဒီလောက် အလုပ်ရှုပ်မခံပါနဲ့ ဒေါ်လေးဝမ်ရယ်၊ သမီးက ကိစ္စလေးတွေရှိလို့ မြို့ထဲကို သွားရမှာပါ၊ ဒီဖမ်းလ်‌ဟောက်စ် ဖွင့်ဖို့အတွက် ခွင့်ပြုချက်တွေဘာတွေ သွားလုပ်ရဦးမှာမို့ မြို့ထဲမှာနေတာက ပိုပြီးအဆင်ပြေလို့ပါ”